PROGRESSIVE INSURANCE CO LIMITED ν. Λούκα Πίττακου κ.α., Αρ. Αγωγής 3097/09, 28/2/2014

PROGRESSIVE INSURANCE CO LIMITED ν. Λούκα Πίττακου κ.α., Αρ. Αγωγής 3097/09, 28/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3097/09 Μεταξύ: PROGRESSIVE INSURANCE CO LIMITED Ενάγουσα και

1. Λούκα Πίττακου
2. Ανδρέα Ποιητή, υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της περιουσίας της Σοφίας Παναγή Εναγομένων --------------------------------- ­­­­ Αίτηση ημερ. 17.12.2013 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης 28 Φεβρουαρίου,
3. Εμφανίσεις: Για εναγόμενους - αιτητές: κ. Γ. Λουκαϊδης για Δρ Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία. Για ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κ. Ν. Αβρααμίδης για Λ. Παπαφιλίππου & Σία. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 23.2.2008 επισυνέβη φοβερό τροχαίο δυστύχημα στη διασταύρωση των φώτων της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού και οδού Πατρών στη Λάρνακα. Εμπλεκόμενα οχήματα ήταν το ΚJL 795 - που κατά τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας ασφαλιστικής εταιρείας (εφεξής η καθ' ης η αίτηση) - οδηγείτο από την ασφαλιζόμενή της, Σοφία Παναγή και το KAX 253 που οδηγείτο από τον Χαράλαμπο Μούζουρο με συνεπιβάτιδα την Κατερίνα Κκαϊλη. Τραγική κατάληξη του δυστυχήματος ήταν να χάσει τη ζωή της η Σοφία Παναγή και να υποστούν σωματικές βλάβες και επακόλουθες ζημιές οι επιβαίνοντες του άλλου οχήματος. Σε σχέση με τις σωματικές αυτές βλάβες και ζημιές έχουν εγερθεί, εναντίον των εδώ εναγομένων - διαχειριστών της περιουσίας της θανούσας (εφεξής οι αιτητές), οι αγωγές 2661/09 και 2662/09 που εκκρεμούν για εκδίκαση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας υπό άλλη σύνθεση. Η καθ' ης η αίτηση (ως η ασφαλιστική εταιρεία της θανούσας), οφείλει, βάσει της κείμενης νομοθεσίας, να αποζημιώσει τους επιβαίνοντες του άλλου οχήματος για τυχόν αποζημιώσεις τους επιδικαστούν στα πλαίσια των προαναφερθεισών αγωγών. Ωστόσο, πάντα κατά τους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση, η θανούσα κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε το όχημα της υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών και παραβίασε το κόκκινο φως σε σχέση με την πορεία της. Έτσι, στηριζόμενη σε συγκεκριμένο όρο του ασφαλιστηρίου εγγράφου που ρητά αναφέρεται στην οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών, καταχώρησε την παρούσα αγωγή και ζητά, μεταξύ άλλων, δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι δικαιούται κάλυψη και/ή συνεισφορά από τους αιτητές για τις αποζημιώσεις που τυχόν κληθεί να καταβάλει στις προαναφερθείσες αγωγές 2661/09 και 2662/
4. Η Έκθεση Υπεράσπισης που καταχωρήθηκε εκ μέρους των αιτητών, παρά τη σπουδαιότητα της υπόθεσης και το μεγάλο χρηματικό διακύβευμα, είναι ιδιαιτέρως λιτή. Για του λόγου το αληθές την παραθέτω αυτούσια.- «ΕΚΘΕΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ
5. Οι εναγόμενοι αρνούνται τις παραγράφους 6, 10 και 12 της Έκθεσης Απαίτησης.
6. Οι εναγόμενοι αρνούνται την παράγραφο 13 και αξιούν απόρριψη της αγωγής με έξοδα.» Ως προκύπτει, κανένας θετικός ισχυρισμός ή αντίθετη θέση δεν προβάλλεται στην Υπεράσπιση. Απλά γίνεται γενική άρνηση κάποιων παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης. Τίποτε πέραν τούτου. Με βάση λοιπόν αυτή την δικογραφημένη εικόνα πραγμάτων, η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Πρώτος μάρτυρας από πλευράς καθ' ης η αίτηση κλήθηκε ο εξεταστής του δυστυχήματος - Λοχίας 4330, Νίκος Παλατές - ο οποίος αναφέρθηκε στις γενικές συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το δυστύχημα, καταθέτοντας, μεταξύ άλλων, και σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος (τεκμήριο 1). Κατά το στάδιο της αντεξέτασης του εν λόγω μάρτυρα - σε αιφνιδιασμό των υπολοίπων παραγόντων της δίκης - επιχειρήθηκε από τον συνήγορο των αιτητών, να υποβληθούν θέσεις και ερωτήσεις που στόχευαν στο να αμφισβητήσουν ότι η θανούσα, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν η οδηγός του οχήματος με αρ. εγγραφής KJL
7. Στις ερωτήσεις τούτες, υποβλήθηκε ένσταση από πλευράς συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση, για το λόγο ότι η θέση αυτή δεν καλυπτόταν από την Υπεράσπιση και κατέλαβε την πλευρά της καθ' ης η αίτηση εξ απήνης. Η ένσταση, με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 12.12.2013, έγινε δεκτή. Στη συνέχεια, καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση με την οποία οι αιτητές ζητούν πλέον "Διάταγμα Τροποποίησης της παραγράφου 1 της Έκθεσης Υπερασπίσεως δια της προσθήκης των ακόλουθων λέξεων στο τέλος της και πριν την τελεία: «και ισχυρίζονται ότι η αποβιώσασα δεν οδηγούσε το ρηθέν όχημα το οποίο οδηγείτο υπό αγνώστου προς τους διαχειριστές της άλλου, τρίτου προσώπου.» Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25, Θ. 1-6, Δ.48, Θ.1-4, 8, 9, Δ.9, Θ.1-13 και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Από πλευράς γεγονότων, πλαισιώνεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Γιώργου Εμπεδοκλή. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κ. Εμπεδοκλή, κατά την σύνταξη της Υπεράσπισης, η άρνηση του ισχυρισμού της καθ' ης η αίτηση, μεταξύ άλλων, ότι η θανούσα οδηγούσε το όχημα κατά τον ρηθέντα τόπον και χρόνο, ήταν αρκετή ώστε να συμπεριλάβει και το αυτονόητο, τον ισχυρισμό δηλαδή, ότι, το όχημα οδηγείτο από άλλο πρόσωπο. Παρά ταύτα, το Δικαστήριο με την ενδιάμεση απόφασή του έκρινε διαφορετικά. Εν πάση περιπτώσει, συνεχίζει ο κ. Εμπεδοκλής, κατά την προφορική μαρτυρία του Μ.Ε.1 διαφάνηκε, ότι, δεν υπάρχει μαρτυρία από κανένα μάρτυρα για το ποιός οδηγούσε το εν λόγω όχημα κατά τη στιγμή του δυστυχήματος. Τουναντίον, η μαρτυρία αποκλείει την οδήγηση από τη θανούσα αφού αυτή βρέθηκε έξω από το όχημα και μάλιστα στην αριστερή του πλευρά. Οι αιτητές, ως διαχειριστές της περιουσίας της θανούσας, δεν γνώριζαν προηγουμένως τις ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το δυστύχημα, αφού τον χειρισμό της Υπεράσπισης στις υποθέσεις 2661/09 και 2662/09 τον ανέλαβε απευθείας η καθ' ης η αίτηση μέσω των δικηγόρων της. Ούτε και έχουν κατατεθεί, στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, οποιαδήποτε διαφωτιστικά στοιχεία, πλην της έκθεσης της Αστυνομίας. Ως εκ των ανωτέρω, καταλήγει ο κ. Εμπεδοκλής, είναι αναγκαίο να εγκριθεί η παρούσα Αίτηση. Η καθ'ης η αίτηση αντέδρασε καταχωρώντας στις 21.1.2014 Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης (εφεξής η Ένσταση). Στην Ένσταση, η οποία εδράζεται στη σωστή νομική βάση, περιλαμβάνονται πολλοί λόγοι ένστασης. Από πλευράς δε γεγονότων, πλαισιώνεται από πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Γιώργου Γεωργίου, στην οποία επισυνάπτεται και μεγάλος αριθμός εγγραφών που σχετίζονται τόσο με την παρούσα υπόθεση, όσο με τις αγωγές 2661/09 και 2662/
8. Η πληθώρα αναφορών και στοιχείων που προβάλλονται δια της Ένστασης, απολήγουν στο να καταδείξουν ότι η σκοπούμενη τροποποίηση είναι νεοφερμένη και κακόπιστη καθ' ότι σε κανένα χρονικό σημείο από την ημέρα του δυστυχήματος μέχρι και την ημέρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο Μ.Ε.1 - παρά την ύπαρξη πολλαπλών διαδικασιών και ανταλλαγής αλληλογραφίας μεταξύ των δικηγόρων των δύο πλευρών - δεν προβλήθηκε η θέση, ότι, η θανούσα δεν οδηγούσε το όχημα ΚJL 795 κατά τον ουσιώδη χρόνο. Επομένως, πάντα κατά τον κ. Γεωργίου, είναι άδικο και θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στην πλευρά της καθ' ης η αίτηση αν επιτραπεί, σ' αυτό το προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, στην πλευρά των αιτητών, να εισαγάγουν ένα τέτοιον ισχυρισμό στην Υπεράσπισή τους. Στο ίδιο πλαίσιο, με παραπομπή σε ανταλλαγείσα αλληλογραφία και στη δικογραφία των άλλων δύο αγωγών, επισημαίνεται, ότι, είναι οι δικηγόροι των αιτητών που είχαν τον χειρισμό των εν λόγω υποθέσεων και όχι οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση. Η εξ αντιθέτου θέση του κ. Εμπεδοκλή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ομοίως, σε σχέση με το στοιχείο της ανεπανόρθωτης ζημιάς, ο κ. Γεωργίου υπενθυμίζει, ότι, έχει ολοκληρωθεί η μαρτυρία του Μ.Ε.1, χωρίς να του υποβληθούν ειδικές ερωτήσεις που να στόχευαν στο να διαφανεί ότι η θανούσα ήταν η οδηγός του οχήματος καθ' ότι η γενικότερη εντύπωση επ' αυτού ήταν ότι αποτελούσε κοινό έδαφος. Είναι με αιφνιδιασμό που τέθηκε το αντίθετο κατά την αντεξέταση. Ούτε, βέβαια, και η δικονομική δυνατότητα να επανακλητευθεί μάρτυρας, θεραπεύει την ήδη προκληθείσα επ' αυτού ζημιά προς την πλευρά της καθ' ης η αίτηση. Για τους λόγους αυτούς, ζητείται η απόρριψη της Αίτησης με έξοδα σε βάρος των αιτητών. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και έτσι κατά την ακρόαση, αγόρευσαν απλώς οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών. Ο μεν κ. Λουκαϊδης αγόρευσε προφορικά και ο δε κ. Αβρααμίδης υιοθέτησε και κατέθεσε γραπτή αγόρευση, χρησιμοποιώντας όμως και το δικαίωμα να απαντήσει προφορικά σε μερικά σημεία που είχε προηγουμένως θίξει ο συνάδελφος του. Τις αγορεύσεις τις έχω διεξέλθει με κάθε προσοχή και ενδελέχεια και αναφορά θα γίνει σε κατοπινό στάδιο, εκεί και όπου χρειάζεται προς επίλυση της επίδικης διαφοράς. Πρώτα, όμως, κάποιες γενικές αρχές. Σχετική για τροποποιήσεις δικογράφων είναι η Διαταγή 25, θεσμός 1[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων απασχολεί τα Δικαστήρια εδώ και δεκαετίες με αποτέλεσμα η σχετική επί του θέματος νομολογία να είναι πλούσια και οι εφαρμοστέες αρχές πλήρως αποκρυσταλλωμένες. Οι αρχές αυτές επαναλήφθηκαν πρόσφατα στην Kayat Trading Ltd v. GENZYME CORPORATION, Πολιτική Έφεση Αρ. 58/2012, ημερ. 4.3.2013, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι, όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Clive Preece: "Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα