ΚΟΚΙΤΑ (ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΖΩΟΤΡΟΦΩΝ) ΛΤΔ ν. ΚΥΠΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ.αγωγής 2400/2012, 28/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A58 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 2400/2012 Μεταξύ: ΚΟΚΙΤΑ (ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΖΩΟΤΡΟΦΩΝ) ΛΤΔ Ενάγουσα και ΚΥΠΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενου Αίτηση ημερομηνίας 10.1.2014 28 Φεβρουαρίου,
- Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ.Χ.Κυριακίδης για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση: κ.Α.Θεοδότου για Αργυρού & Δημοσθένους ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε την 18.7.2012 με Κλητήριο Ενταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο. Σύμφωνα με αυτό η Ενάγουσα Εταιρεία που ασχολείται με τις πωλήσεις κτηνιατρικών φαρμάκων, εξοπλισμό κτηνοτροφικής παραγωγής, τροφών και άλλων συναφών προϊόντων πωλούσε προς την Εναγόμενη Εταιρεία που ασχολείται με τη χοιροτροφία διάφορα προϊόντα και εξέδιδε χρεωστικά τιμολόγια τηρώντας και χρεωστικό λογαριασμό που κατά την 11.6.2012 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο οφειλόμενο από την Εναγόμενη προς την Ενάγουσα ύψους €567.989,25 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Η δικογραφία έχει συμπληρωθεί και από τις 17.11.2013 η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 19.6.
- Την 10.1.2014 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία η Ενάγουσα εξαιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Εναγόμενη να πωλήσει, μεταβιβάσει ή επιβαρύνει δύο ακίνητα στο Δήμο Ιδαλίου που είναι εγγεγραμμένα στο όνομα της. Πρόκειται για τα τεμάχια 441 και 433 με τα κτηματικά στοιχεία που αναφέρονται στην Αίτηση. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερομηνίας 10.1.2014 της Αναστασίας Μηνά, εκ των διευθυντών της Ενάγουσας. Η Μηνά παρουσιάζει πολυσέλιδη κατάσταση λογαριασμού που διατηρούσε η Ενάγουσα για τη συνεργασία της με την Εναγόμενη, που καταλήγει στο ποσό της αξίωσης και σωρεία τιμολογίων πώλησης που καλύπτουν την περίοδο από 7.5.2010 μέχρι 15.7.
- Αναφέρεται στην Ενορκη Δήλωση πως η Ενάγουσα δεν έχει οποιαδήποτε εξασφάλιση για το λαβείν της και στη βάση πληροφοριών που περιήλθαν εις γνώση της ομνύουσας τις ημέρες που προηγήθηκαν της καταχώρησης της Αίτησης, αναφέρεται πως η Εναγόμενη προτίθετο να ρευστοποιήσει και είχε αρχίσει να ρευστοποιεί μεγάλο μέρος της κινητής της περιουσίας με σκοπό την ικανοποίηση άλλων πιστωτών της. Ακόμη, πως μετά από έρευνα, η ομνύουσα διαπίστωσε ότι η Εναγόμενη αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και είχε διακόψει τις δραστηριότητες της. Εκφράζεται από την ομνύουσα ανησυχία και, κατά τη θέση της, υπάρχει ουσιαστικός και πραγματικός κίνδυνος η Εναγόμενη να αποξενώσει ή επιβαρύνει την ακίνητη περιουσία της με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία για να ικανοποιηθεί ενδεχόμενη απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα πάντα με τη Μηνά, η δέσμευση των δύο τεμαχίων θα αποτελέσει μερική μόνο εξασφάλιση αφού, σύμφωνα με εκτίμηση που παρουσιάζει, η συνολική αξία των δύο τεμαχίων ανέρχεται σε €81.
- 'Ο,τι άλλο αναφέρεται σε σχέση με την περιουσία είναι πως το τεμάχιο 433 είναι υποθηκευμένο με πρώτη υποθήκη για το ποσό των €660.000 και δεύτερη υποθήκη για το ποσό των €85.000 προς όφελος της ΣΠΕ Γερίου Λτδ. . Κατόπιν αδείας, η Μηνά καταχώρησε Συμπληρωματική Ενορκη Δήλωση ημερομηνίας 14.1.2014, χωρίς να προσθέτει οτιδήποτε το σημαντικό. Η πληροφόρηση της αναφορικά με τη διακοπή των δραστηριοτήτων της Εναγόμενης, αναφέρει, προέρχεται από τον κύκλο των εμπορικών δραστηριοτήτων της Ενάγουσας και προσωπική έρευνα και γνώση της, ενώ σημειώνεται πως η Εναγόμενη αφήνει να διαρρεύσει ότι και η ακίνητη της περιουσία είναι προς πώληση. Η Εναγόμενη καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 4.2.2014, του Χρυσόστομου Κυθραιώτη, γραμματέα και εκτελεστικού διευθυντή της. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση πως η Εναγόμενη τερμάτισε τις εργασίες της τον Ιούλιο του 2011 και πώλησε όλα της τα ζώα, γεγονός γνωστό στην Ενάγουσα που πράγματι την προμήθευε με ζωοτροφές μέχρι και τον τερματισμό των δραστηριοτήτων της. Ωστόσο, το αξιούμενο ποσό αμφισβητείται. Επιβεβαιώνεται πως το τεμάχιο 433 είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της Εναγόμενης και πως είναι υποθηκευμένο για το συνολικό ποσό των €745.000 στη ΣΠΕ Γερίου Λτδ. . Οσον αφορά το τεμάχιο 441 αναφέρεται ότι αυτό πωλήθηκε στις 12.12.2013 σε κάποια εταιρεία CEPENDO LTD για €40.
- Το αγοραπωλητήριο έγγραφο, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται, καταχωρίστηκε στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης στις 17.1.2014 (ΠΩΕ 24/2014). Επισυνάπτεται αντίγραφο Πιστοποιητικού Ερευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας ημερομηνίας 3.2.2014, που επιβεβαιώνει την καταχώρηση. Το άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Σχετικό είναι και το άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 το οποίο παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί αγωγή για χρέος, να διατάξει όπως ο Εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του όσο είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του Ενάγοντα. Οι προϋποθέσεις είναι: - Ο Ενάγοντας να έχει καλή βάση αγωγής, και - Ότι με την πώληση ή μεταβίβαση της περιουσίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο Ενάγοντας στην ικανοποίηση δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του. Σκοπός του άρθρου 5 είναι η δέσμευση ακίνητης περιουσίας του Εναγόμενου προς χάρη της εκτέλεσης μελλοντικής απόφασης υπέρ του Ενάγοντα. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδ., παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» Στην Πουργουρίδης κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, 207 αναφέρθηκε πως: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω) στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8, αναφέρεται ότι: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του Δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Wafers and others
(1976)3 All E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας: "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relied to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held."» Οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται πλήρως. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και σε σχέση με διατάγματα που αφορούν σε δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, αναφέρεται στην Poltava Petroleum Co. v. Mexana Oil Ltd κ.α.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1301, 1316-1320 πως ο μοναδικός σκοπός ή δικαιολογία για διάταγμα τύπου Mareva είναι να αποτρέψει την απόσπαση με απάτη του προϊόντος της αγωγής σε περίπτωση επιτυχίας της, είτε με το να μεταφέρει ο εναγόμενος τα περιουσιακά του στοιχεία στο εξωτερικό ή με το να τα εξαφανίσει εντός της δικαιοδοσίας. Μνημονεύεται απόσπασμα από την C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785, 789-90, ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα δοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Επισημαίνεται στη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της Ενάγουσας ότι η ημερομηνία καταχώρησης του πωλητηρίου εγγράφου του τεμαχίου 441 στο Κτηματολόγιο συμπίπτει με την ημερομηνία επίδοσης της υπό κρίση Αίτησης στους δικηγόρους της Εναγόμενης. Υποστηρίζεται ότι πρόκειται για δόλια ενέργεια αποξένωσης περιουσίας. Η Ενάγουσα δικαιούται να προωθήσει τα όποια συμφέροντα της. Γεγονός παραμένει πως η πώληση επιβεβαιώνει τις ανησυχίες της Ενάγουσας. Είναι η θέση της Εναγόμενης πως υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης, πέραν των 17 μηνών μετά την καταχώρηση της αγωγής και ενώ ήταν γνωστό στην Ενάγουσα ότι η Εναγόμενη είχε τερματίσει τις δραστηριότητες της από τον Ιούλιο του 2011. Το ζήτημα της καθυστέρησης έχει ουσιαστική σημασία όταν ο Ενάγοντας επικαλείται το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος εξαιτούμενος θεραπεία στην απουσία της άλλης πλευράς. Μετά τη διαταγή του Δικαστηρίου για επίδοση της υπό κρίση Αίτησης, αυτή κατέστη ουσιαστικά αίτηση διά κλήσεως. Αναφέρεται στην Κασπαρή κ.α. ν. Ανδρέου
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 784, 788 πως μετά την καταχώριση ένστασης η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ουσιαστικά διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δια κλήσεως και ό,τι πρέπει να ικανοποιούνται είναι οι τρεις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Η χρονική διαφορά μεταξύ της καταχώρησης της Αίτησης και της καταχώρησης της αγωγής ή ακόμα και της διακοπής της συνεργασίας των διαδίκων, εάν έχει επηρεάσει κάποιο δυσμενώς, αυτός είναι η Ενάγουσα. Σε κάθε όμως περίπτωση φαίνεται πως η Ενάγουσα επεδίωξε τη δέσμευση περιουσίας της Εναγόμενης όταν πραγματικά ανησύχησε. Αναφέρεται ακόμα στους λόγους ένστασης ότι η Ενάγουσα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Το γεγονός δηλαδή του τερματισμού των δραστηριοτήτων της Εναγόμενης από τον Ιούλιο του 2011. Στην Χαραλάμπους ν. Petros Michael Excl. Ltd κ.α.
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1953, 1956, αναφέρθηκε ότι: «Είναι μεγάλη η ευθύνη εκείνου που επιδιώκει θεραπεία χωρίς να ακούεται η άλλη πλευρά, να θέσει όλα τα δεδομένα με ύψιστη καλή πίστη και με πληρότητα. Το ενδεχόμενο να είναι δυνατό εκ των υστέρων η γενική εικόνα που δημιουργείται να είχε αντικριστεί διαφορετικά μετά από μια εξονυχιστική έρευνα, δεν είναι ικανοποιητική απάντηση όταν, όσα ως σύνολο μεταδίδονται, σαφώς οδηγούν στο σχηματισμό άλλης εικόνας.» Με δεδομένο ότι δεν εκδόθηκε μονομερώς οιοδήποτε διάταγμα και πως το Δικαστήριο έχει δώσει την ευκαιρία στην Εναγόμενη να καταχωρήσει Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης στην οποία εξέθεσε τις θέσεις της και έχει ακουστεί στη διαδικασία, δεν τίθεται ζήτημα αποκόμισης λανθασμένης εικόνας από το Δικαστήριο. Η σημασία της ανακριβούς πληροφόρησης ήταν σε κάθε περίπτωση επουσιώδης. Προκύπτει αβίαστα, ακόμα και στη βάση των όσων αναφέρονται στην Ενορκη Δήλωση Κυθραιώτη, πως θα είναι δύσκολο, ενδεχομένως και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον δηλαδή να ικανοποιηθεί ενδεχόμενη απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης. Φαίνεται πως ακόμα και με τη δέσμευση των περιουσιακών δικαιωμάτων που η Εναγόμενη διατηρεί στην ακίνητη ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της δεν εξασφαλίζεται η πλήρης ικανοποίηση της ενδεχόμενης απόφασης. Το δεδομένο είναι πως εάν τα δικαιώματα της Εναγόμενης αποξενωθούν ή επιβαρυνθούν το περιθώριο, έστω μερικής, ικανοποίησης ενδεχόμενης απόφασης θα εκλείψει. Ικανοποιείται συνεπώς και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Περαιτέρω, αβίαστα καταλήγω πως είναι δίκαιο και εύλογο να διαταχθεί δέσμευση περιουσιακών στοιχείων προς ικανοποίηση ενδεχόμενης απόφασης. Οσον αφορά το τεμάχιο 441 που έχει πωληθεί σε τρίτο και η σχετική σύμβαση έχει καταχωριστεί στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί οιοδήποτε διάταγμα που θα εμπόδιζε την εφαρμογή του δικαιώματος του αγοραστή όπως το αγορασθέν τεμάχιο εγγραφεί στο όνομα του. Όλα τα περιουσιακά δικαιώματα της Εναγόμενης σε σχέση με το τεμάχιο 441 έχουν ήδη πωληθεί και ανήκουν σε τρίτο πρόσωπο. Δεν θα πρέπει να εμποδιστεί η Εναγόμενη από το να το μεταβιβάσει στην αγοράστρια. Οσον αφορά το τεμάχιο 433, υφίστανται και επί αυτού δικαιώματα τρίτου προσώπου, του ενυπόθηκου δανειστή. Κανένα διάταγμα σε σχέση με το τεμάχιο αυτό δεν πρέπει να επηρεάζει τα δικαιώματα του ενυπόθηκου δανειστή. Όμως, η Εναγόμενη, ενυπόθηκος οφειλέτης, διατηρεί περιουσιακά δικαιώματα στο τεμάχιο αυτό που μπορεί να έχουν οικονομική αξία. Δεν έχει μαρτυρηθεί ποιο ποσό οφείλεται από την Εναγόμενη στη ΣΠΕ Γερίου Λτδ. Είναι ενδεχόμενο η οφειλή να είναι μικρότερη της αξίας του τεμαχίου. Περαιτέρω η νομοθεσία επιτρέπει τη μεταβίβαση ενυπόθηκου ακινήτου με την συγκατάθεση του ενυπόθηκου δανειστή. Πρέπει να εξασφαλιστεί ότι αυτό δεν θα γίνει. Το διάταγμα που θα εκδοθεί αναφορικά με το τεμάχιο 433 θα στρέφεται εναντίον της Εναγόμενης, όπως είναι και το αιτητικό. Ουδόλως επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή, της ΣΠΕ Γερίου Λτδ, από την προώθηση διαδικασίας εκποίησης των υποθηκών ή την άσκηση οιουδήποτε άλλου δικαιώματος της. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Εναγόμενη από του να πωλήσει, διαθέσει, μεταβιβάσει, δωρίσει, υποθηκεύσει, επιβαρύνει, δημιουργήσει οποιοδήποτε συμφέρον ή άλλως πως αποξενωθεί με οποιοδήποτε τρόπο το ακίνητο με αρ. εγγραφής 11/361, τεμάχιο 433, Φ/Σχ. 30/40 Ε1, στην τοποθεσία Παναγίας Ευαγγελίστριας Καττούδια, εντός του Δήμου Ιδαλίου στην επαρχία Λευκωσίας μέχρι της εκδίκασης και έκδοσης απόφασης στην παρούσα αγωγή ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου. Η Ενάγουσα να υπογράψει και καταχωρήσει εγγύηση ύψους €10.000 για τυχόν ζημιές που θα ήθελαν προκληθεί από την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος χωρίς εύλογη αιτία. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.)....................... Χ.Μαλαχτός Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο