MARFIN POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΥ κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 2146/2011, 7/3/2014

(1)/99, Άρθρα 82 έως 90, 91Α έως 91Ζ και 91Ι και στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας, στην Διαταγή 48, Κανονισμούς 1 έως 10. Η Αίτηση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. Λούκα Γεωργίου ημερομηνίας 31/02/2013, που είναι στην υπηρεσία της Ενάγουσας / Αιτήτριας, στην οποία αναφέρεται το εξ αποφάσεως χρέος, το οφειλόμενο υπόλοιπο σήμερα και ο ισχυρισμός ότι οι Εναγόμενοι εξ αποφάσεως οφειλέτες 2, 3, 4 και 5 μπορούν με βάση το εισόδημα τους να πληρώνουν, έκαστος, €300,00 σεντς μηνιαίως προς σταδιακή εξόφληση του. Ο Εναγόμενος 5, οι οποίος εκπροσωπείτο από δικηγόρο και ο οποίος παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μετά από εκτέλεση εντάλματος σύλληψης του, δεν καταχώρισε Ένσταση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Βάσει των προνοιών των Άρθρων 82 έως 96Β του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 το Δικαστήριο έχει εξουσία, μετά από σχετική οικονομική εξέταση ή/και έρευνα εξ αποφάσεως οφειλέτη, να διατάξει όπως αυτός εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος του, με μηνιαίες δόσεις. Για τον λόγο ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων, το βάρος απόδειξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Βάσει του Άρθρου 84

(2)του Κεφ. 6, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως (Δέστε την Γιαννάκης Βασιλειάδης ν. Χαράλαμπος Τσουρή

(2007)1Α Α.Α.Δ 43). Το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να διερευνήσει τις οικονομικές συνθήκες του χρεώστη. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Gesico Photographics Ltd v. JK. Video Art Co. Ltd

(1991)1 AAΔ 134 και Αντώνης Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIII του Κεφ. 6 «. έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα πλαίσια του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσον είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Σε κάθε περίπτωση, είναι αποδεκτή πρακτική, να δοθεί το δικαίωμα στον δικηγόρο του εξ αποφάσεως πιστωτή Αιτητή ή/και στον ίδιο αν εμφανίζεται αυτοπροσώπως, να αντεξετάσει και ο ίδιος τον εξ αποφάσεως οφειλέτη καθ' ου η αίτηση σε σχέση με το τι δύναται να καταβάλει μηνιαίως έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του (Δέστε την Γιαννάκης Βασιλειάδης ν. Χαράλαμπος Τσουρή

(2007)1Α Α.Α.Δ 43). Το Δικαστήριο μπορεί, φυσικά, ως ανωτέρω αναφέρεται, ένεκα της φύσης της διαδικασίας, να υποβάλει στον εξ αποφάσεως οφειλέτη καθ' ου η Αίτηση οποιαδήποτε επιπρόσθετη ή/και συμπληρωματική ερώτηση ή/και να αναζητήσει απ' αυτόν διευκρινήσεις στα όσα αναφέρθηκαν ήδη από τον ίδιο στο Δικαστήριο κατά την αντεξέταση του από τον δικηγόρο του Αιτητή ή τον ίδιο τον Αιτητή. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει να προβεί το ίδιο στην διαδικασία εξέτασης ενός εξ αποφάσεως χρεώστη, Καθ' ου η Αίτηση σε αίτηση όπως είναι και η εξεταζόμενη[1]. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ερμηνεύοντας τις σχετικές διατάξεις του Κεφ. 6 έχει καθορίσει τις βασικές αρχές που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Το Δικαστήριο, πρέπει, πρωταρχικά, να ισοζυγίσει την αναγκαιότητα το τυχόν διάταγμα για μηνιαίες δόσεις να είναι τέτοιο ώστε να είναι στα πλαίσια της πραγματικότητας, δίνοντας τη δυνατότητα στον ίδιο τον χρεώστη να πληρώνει, ενώ από την άλλη, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η αξίωση ενός πιστωτή που αναμένει να λάβει το προϊόν της εξ αποφάσεως οφειλής του το συντομότερο δυνατόν. Για τον πιο πάνω σκοπό, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το εισόδημα και τις εύλογες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη. Δεν εκδίδεται διάταγμα εάν αυτό θα επηρεάσει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του (Δέστε Chrysostomou v. Athanasiou

(1981)1 C.L.R.696, Λαϊκή Τράπεζα v. Θεοχάρη Χαραλάμπους

(1989)1 Α.Α.Δ.536). Στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ.

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ.686, επιβεβαιώθηκε η αυστηρή προσήλωση στην γενική αρχή ότι η πληρωμή εξ αποφάσεως οφειλών πρέπει να εντάσσεται μέσα στα όρια που να επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Όπως λέχθηκε στη σελίδα 689: «Η ατομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.» (η έμφαση είναι δική μου) Αν τα γεγονότα είναι τέτοια που δεν δικαιολογείται η καταβολή οποιουδήποτε ποσού, το Δικαστήριο οφείλει, αντί να διατάξει την πληρωμή μιας συμβολικής, ουσιαστικά, μηνιαίας δόσης, να απορρίψει την αίτηση και να αποφύγει την έκδοση διατάγματος μηνιαίας δόσης για ευτελές ποσό (Δέστε Αρέστης ν. Λαικής Κυπριακής Τράπεζας

(2002)1 (Β) Α.Α.Δ. 1258). Στην υπόθεση National Bank of Greece v. Nicos Trihinas

(1976)2 J.S.C.411 ο τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου και πρώην Πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πικής ανέφερε (σε ελεύθερη μετάφραση) τα εξής στην σελ.415: «Χωρίς να αποσκοπείτε η εξαντλητική απαρίθμηση των γεγονότων που θα ληφθούν υπόψη στην απόφαση του Δικαστηρίου, μερικοί από τους παράγοντες παραθέτονται πιο κάτω: (α) Οι απολαβές του εξ αποφάσεως χρεώστη. (β) Οι απαραίτητες ανάγκες του εξ αποφάσεως χρεώστη και των μελών της οικογένειας του. (γ) Άλλες υποχρεώσεις του εξ αποφάσεως χρεώστη προς τρίτα πρόσωπα. (δ) Το μέγεθος του χρέους και ο χρόνος που θα απαιτηθεί για την αποπληρωμή του με την κάθε δεδομένη δόση.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Περαιτέρω στην υπόθεση Κούλα Χρ. Μιχαήλ v. Κυπριακής Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ.

(1993)1 Α.Α.Δ.812 αναφέρεται στη σελίδα 815 ότι: «Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του.» (η έμφαση είναι δική μου) Το Δικαστήριο, αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές και προσωπικές του ανάγκες, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι το περίσσευμα από τις απολαβές του, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για την συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του (Δέστε Gesico Photographic v. J.K. Video

(1991)1 Α.Α.Δ.134,141). Σχετική με το τι η νομολογία θεωρεί ως άμεσες ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του είναι η απόφαση Ρολάνδης κ.ά ν. Κούτσιου

(1970)1 C.L.R. 25 όπου, μεταξύ άλλων λέχθηκε ότι τα έξοδα για κατανάλωση τσιγάρων ή αλκοόλ δεν αποτελούν ουσιαστικές ανάγκες. Σε ότι αφορά τυχόν έξοδα για ιδιωτικά εκπαιδευτικά φροντιστήρια των ανήλικων παιδιών του χρεώστη, χρήσιμη είναι η αναφορά στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε ν. Μαρίας Κωνσταντίνου (ανωτέρω) στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Βλέπουμε λοιπόν ότι η μόρφωση ενός παιδιού αποτελεί παράγοντα που μπορεί να ληφθεί υπόψη. Όμως αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι υπολογίζεται οποιαδήποτε δαπάνη για μόρφωση, ανεξάρτητα από την αναγκαιότητα ή χρησιμότητα της μόνο και μόνο επειδή το αποφάσισε ο γονέας. Η δαπάνη υπολογίζεται ως έξοδο διαβίωσης σε κατάλληλες περιπτώσεις. Και δεν θεωρούμε ότι η κρινόμενη, που αφορά την διδαχή αγγλικών σε παιδί 9 χρονών, είναι μία τέτοια περίπτωση.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Χαρακτηριστικά επί του προαναφερόμενου θέματος, είναι και τα όσα έχουν αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Anestos Adamou Kokoni v. Xenophon Ioannides

(1963)2 C. L. R. 468: «With regard to the inability of the respondent to pay his judgment debt owing to the fact that after the instalment order, he has sent his son to the University of Athens, with great respect, we do not think that was the intention of the legislature. We are of the view that a debtor cannot be allowed to go about creating obligations, other than those for the essential needs of himself and his family, and then putting them forward as an excuse for the inability to pay his judgment debt. A parent who is eager to give his son university education in Athens or anywhere else, at a cost of say £25 per month, is praiseworthy. But surely a judgment debtor who is prepared to pay £25 a month for his son's university education overseas (as in this case) should first pay the monthly instalment of £2 against his judgment debt as ordered by the Court .». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Σύμφωνα, επίσης, με την υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε ν. Κωνσταντίνου

(2000)1 Α.Α.Δ 1034, μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις, δεν θεωρούνται άμεση ανάγκη ή/και δαπάνη του χρεώστη και δεν έχουν προτεραιότητα, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γι αυτές. Περαιτέρω, ένας χρεώστης δεν πρέπει να αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του (Δέστε Anestos Adamou Kokoni v. Ioannides

(1963)2 C.L.R. 468, Rolandis, Louca & Soteriades Ltd v. Andreas Koitsiou

(1970)1 C.L.R. 25, Chrysostomou v. Athanassiou

(1981)1 C.L.R. 669, Μιχαήλ v. Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(1993)1 Α.Α.Δ. 812, Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 686, Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Έλλης Ιακώβου

(1999)1 Α.Α.Δ. 2032). Αναφορικά με τα εισοδήματα του χρεώστη, στις κατάλληλες περιπτώσεις το Δικαστήριο έχει εξουσία να μην λάβει υπόψη το τι κερδίζει πραγματικά κατά το χρόνο της εξέτασης του, αλλά την εισοδηματική του ικανότητα, δηλαδή τι θα μπορούσε να κερδίζει, έχοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τις προηγούμενες εργασίες του χρεώστη, την κατάσταση της υγείας και το μορφωτικό του επίπεδο (Δέστε Λουγκρίδης ν. Eurolife Ltd

(2004)1 (B) 1 A.A.Δ. 886 και Νίτσα Χριστάκη ν. Μάρως Μιχαήλ

(1998)1Α Α.Α.Δ 422). Επιπλέον, στις κατάλληλες περιπτώσεις και όπου αυτό επιτρέπεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα στοιχεία, είναι δυνατό να αποφασιστεί πως, όταν η απασχόληση δεν είναι προσοδοφόρα, ο χρεώστης οφείλει να εξεύρει άλλες ευκαιρίες για εργοδότηση και, ακόμα και ασχολίες που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις (Δέστε Βασιλείου ν. Μακρίδης

(2002)1 Α.Α.Δ 801). Μετά την ολοκλήρωση της έρευνάς του, το Δικαστήριο προχωρά στην αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας με απώτερο σκοπό τη διακρίβωση της ικανότητας του χρεώστη να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις. Έχει, επίσης, νομολογηθεί, πως παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα, αξιολογώντας τη μαρτυρία στο σύνολό της, να καταλήξει σε δικά του συμπεράσματα στη βάση γεγονότων που έχουν αποδειχθεί προς ικανοποίησή του (Δέστε Petsas v. Demetriadou

(1971)1 CLR 187). Τέλος, με την τροποποίηση που επήλθε με το Νόμο 134

(1)/1999, δεν απαιτείται πλέον η προηγούμενη διαπίστωση της μη ύπαρξης περιουσίας η οποία μπορεί να εκποιηθεί, ώστε να δικαιολογείται η επίκληση της διαδικασίας του Άρθρου 82

(1)η οποία παρέχεται, ανεξάρτητα αν εκδόθηκε ή όχι οποιοδήποτε ένταλμα εκτέλεσης. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Στοιχεία για την οικονομική κατάσταση του έδωσε ο ίδιος ο Εναγόμενος 5 στο Δικαστήριο κατά την ένορκη εξέταση του ενώπιον του Δικαστηρίου. Επισημαίνεται ότι από πλευράς Αιτήτριας δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία, ούτε και έχει κλητευθεί οποιοδήποτε πρόσωπο για να αντεξεταστεί σχετικά με γεγονότα που προέκυψαν από την μαρτυρία του Εναγομένου 5 κατά την εξέταση του, δυνάμει του Άρθρου 26 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 και, συνεπώς, είναι στη βάση της προφορικής μαρτυρίας που δόθηκε από τον Εναγόμενο 5 που το Δικαστήριο έχει εξάξει τα συμπεράσματα του. Ο Εναγόμενος 5, κατά το στάδιο της εξέτασης του από το Δικαστήριο, αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις, τα εισοδήματα και τα διάφορά έξοδα του ιδίου και της συζύγου του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ 5 ΚΑΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ / ΕΥΡΗΜΑΤΑ Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Εναγομένου 5 / Καθ' ου η Αίτηση, διαπίστωσα ότι ήταν σαφής και θετικός σε σχέση με τα έξοδα και τις ανάγκες τόσο τις προσωπικές του όσο και τις οικογενειακές και ως εκ τούτου, αποδέχομαι την μαρτυρία του ως γνήσια και ειλικρινή. Αποτελούν δε εύρημα του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα: I. Ο Εναγόμενος 5/ Καθ' ου η Αίτηση δεν πέτυχε να αποδείξει στο Δικαστήριο πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις, αφού τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο και παρουσίασε προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του, αποδεικνύουν, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, το αντίθετο. II. Ο Εναγόμενος 5/ Καθ' ου η Αίτηση είναι είκοσι έξι ετών, άνεργος για τα τελευταία δύο χρόνια και λαμβάνει από το κράτος, επίδομα τέκνων από το γραφείο ευημερία. Αποδέχομαι ότι αυτό ανέρχεται στο ποσό των €1040 παρά το γεγονός ότι τούτο δεν τεκμηριώθηκε από οποιαδήποτε βεβαίωση του αρμόδιου τμήματος του κράτους ή από οποιοδήποτε άλλο στοιχείο. III. Αποδέχομαι ότι ο Εναγόμενος 5/ Καθ' ου η Αίτηση, πέραν της σύνταξης γήρατος που λαμβάνει, δεν έχει οποιαδήποτε άλλη πηγή εισοδήματος. IV. Ο Εναγόμενος 5/ Καθ' ου η Αίτηση είναι παντρεμένος και έχει δύο ανήλικα τέκνα ηλικίας τεσσάρων ετών και τριών μηνών αντίστοιχα. Η σύζυγος του, που είναι ηλικίας είκοσι τριών ετών, εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο, καθ' ότι, ούτε και αυτή εργάζεται ή έχει οποιαδήποτε άλλη πηγή εισοδήματος. V. Αποδέχομαι ότι ο Εναγόμενος 5 έχει κάθε μήνα τα ακόλουθα έξοδα ή οικονομικές υποχρεώσεις που αφορούν τον ίδιο και την οικογένεια του: - Σε ότι αφορά τα έξοδα σίτισης και τα διάφορα άλλα έξοδα για το σπίτι, αποδέχομαι ότι αυτός δαπανά, ως ισχυρίστηκε, το ποσό των €400,00 σεντς. - Για κατανάλωση ηλεκτρισμού, αποδέχομαι ότι ο Εναγόμενος 5/ Καθ' ου η Αίτηση δαπανά, ως ισχυρίστηκε, το ποσό των €100,00 σεντς. - Για κατανάλωση νερού, αποδέχομαι ότι ο Εναγόμενος 5/ Καθ' ου η Αίτηση δαπανά, ως ισχυρίστηκε, το ποσό των €17,50 σεντς. - Για καύσιμα αυτοκινήτου, αποδέχομαι ότι ο Εναγόμενος 5/ Καθ' ου η Αίτηση δαπανά το ποσό των €150,00 σεντς. - Για χρήση τηλεπικοινωνίας (καρτοτηλεφώνου), αποδέχομαι ότι αυτός δαπανά, ως ισχυρίστηκε, το ποσό των €20,00 σεντς. - Για δόσεις για δάνεια που έχει στην Τράπεζα Κύπρου και την ΣΠΕ Λάρνακας €280,00 σεντς και €250,00 σεντς αντίστοιχα. - Για κάπνισμα ξοδεύει περίπου €40,00 σεντς τον μήνα. VI. Ο Εναγόμενος 5/ Καθ' ου η Αίτηση, έχει ένα μεταγενέστερο χρέος από δικαστική απόφαση, ενώ σε ότι αφορά τις δόσεις του για τα δάνεια που ανέφερε στο Δικαστήριο ότι έχει και καταβάλλει, αν και κάποτε καθυστερεί να τις καταβάλλει, τηρεί την εν λόγω υποχρέωση του. Δεν υπάρχουν εναντίον του δικαστικά διατάγματα πληρωμής αναφορικά με άλλα εκ δικαστικής αποφάσεως χρέη. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω δεδομένα, αφενός, το μηνιαίο εισόδημα του Εναγομένου 5/ Καθ' ου η Αίτηση, και αφετέρου το σύνολο των μηνιαίων εξόδων του ιδίου και της οικογένειας του, καθώς επίσης και το γεγονός ότι τα έξοδα καπνίσματος, χρήσης τηλεφωνίας αλλά και τα ποσά που καταβάλλει σε δόσεις για δάνεια που διατηρεί με χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ως αναγκαία έξοδα διαβίωση, καταλήγω ότι υπάρχει περιθώριο για την αποκοπή ποσού €100,00 σεντς υπό μορφή μηνιαίας δόσης έναντι του εξ αποφάσεως χρέους στην παρούσα υπόθεση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση επιτυγχάνει. Ο Εναγόμενος 5 διατάζεται να πληρώνει €100,00 σεντς το μήνα. Η πρώτη δόση να αρχίζει την 15/04/2014 και να συνεχίζονται οι πληρωμές την 15η ημέρα κάθε επόμενου μηνός μέχρι τελείας εξοφλήσεως του εξ' αποφάσεως χρέους. Επιδικάζονται επίσης εναντίον του Εναγομένου 5 τα έξοδα της παρούσας Αίτησης και της διαδικασίας εκδίκασης της, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία, να καταβληθούν δια των μηνιαίων δόσεων ως έχει γίνει πρόνοια πιο πάνω. (Υπ.) __________________ Μ. Γ. Λοΐζου, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρο 84

(1)του Κεφ. 6. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο