ΜΙΧΑΛΗΣ ΨΙΝΤΡΟΣ ν. ΠΑΜΠΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ - ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΠΩΝΥΜΙΑ ALBATROSS CH. EFTHYMIOU MOTOR AGENT, Πολιτική Αγωγή Αρ.: 1839/2009, 20/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A90 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή Αρ.: 1839/2009 ΜΙΧΑΛΗΣ ΨΙΝΤΡΟΣ Ενάγοντα - και - ΠΑΜΠΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ - ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΠΩΝΥΜΙΑ ALBATROSS CH. EFTHYMIOU MOTOR AGENT Εναγομένου ------------------- Ημερομηνία: 20/03/2014 Αίτηση Για Αναθεώρηση Πιστοποιητικού Ψήφισης Καταλόγου Εξόδων ημερομηνίας 05/09/2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τους Αιτητές: κ. Γ. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. Για τον Εναγόμενο / Καθ' ου η Αίτηση: καμία εμφάνιση. --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Δικαστήριο, στις 25/09/2012 που έδωσε την τελική απόφαση του στην υπόθεση αυτή, καθόρισε ότι «τα έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα του ποσού της απόφασης και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Η Πρωτοκολλητής, βασιζόμενη στην απόφαση του Δικαστηρίου και συμμορφούμενη με το άρθρο 39[i] του Μέρους ΙΙ του Παραρτήματος Β του Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποιητικού) (Αρ. 1) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2008[ii], ψήφισε στις 25/09/2013 τον κατάλογο εξόδων των αιτητών εναντίον του εναγομένου πελάτη τους στην κλίμακα εξόδων €2.000 - €10.000 και όχι στην κλίμακα €50.000 - €100.000 στην οποία κυμαινόταν η απαίτηση όταν είχε καταχωρηθεί η αγωγή του ενάγοντα. Ο δικηγόρος που εκπροσωπούσε τους αιτητές κατά την διαδικασία ψήφισης του καταλόγου εξόδων από την Πρωτοκολλητή, δεν υπέβαλε οποιοιδήποτε ένσταση σε ότι αφορούσε το ζήτημα αυτό. Με την υπό κρίση Αίτηση, που υποβλήθηκε στις 02/10/2013, οι αιτητές ζητούν: «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναθεωρείται το πιστοποιητικό ψήφισης καταλόγου εξόδων με αριθμό 468 που ψηφίστηκε και εκδόθηκε από τον Πρωτοκολλητή στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή περί την 25/09/2013 σε σχέση με τα πιο κάτω σημεία: Α) Τα σημεία 1 - 41 στον κατάλογο Β) Το ύψος της κλίμακας επί της οποίας έγινε η επιψήφιση» Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στην Δ.59, κ. κ. 17 και 18 και στην Δ.48, κ. κ. 1, 2, 8 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, άρθρα 33 και 43, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Η Δ.59, κ. 17 των Θ. Π. Δ. προνοεί ως ακολούθως: «Any party who may be dissatisfied with the certificate of the taxing officer, as to any item which may have been objected to, may within seven days from the date of the certificate, apply for review of the taxation as to such item or part of an item, and the Court may thereupon make such order as it may think just; but the certificate of the taxing officer shall be final and conclusive as to all matters which shall not have been objected to». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Τα όρια του αναθεωρητικού ελέγχου του Δικαστηρίου όπως αυτά προσδιορίζονται στην Δ.59, κ. 17 των Θ. Π. Δ. διαγράφονται ξεκάθαρα στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Δήμος Πάφου ν. Βερεγγάρια Π. Παπακόκκινου, Αλέκας Παπακόκκινου ως διαχειρίστριες της περιουσίας του Παναγιώτη Γ. Παπακόκκινου, Πολιτική Έφεση 9724, ημερομηνίας 01/03/2000. Αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Στην Παπακόκκινου κ.ά. ν. Δήμου Πάφου
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2255, διευκρινίζεται ότι το δικαίωμα αναθεώρησης, βάσει της Δ.59, θ.17, «... περιορίζεται, όπως ρητά προβλέπεται, στο μέρος της απόφασης του Πρωτοκολλητή, που αφορά κονδύλια του καταλόγου τα οποία αμφισβητήθηκαν». Σε άλλο σημείο της απόφασης, διαπιστώνεται ότι το αίτημα για αναθεώρηση συναρτάται με την αμφισβήτηση συγκεκριμένων κονδυλίων του καταλόγου εξόδων. Δεν παρέχεται, όπως υπογραμμίζεται στην ίδια απόφαση, άνευ όρων, δικαίωμα αναθεώρησης απόφασης του πρωτοκολλητή, που εκδίδεται στο πλαίσιο επιψήφισης του καταλόγου, γενικά, ή, ειδικά, σε σχέση με το εγκριθέν ποσό εξόδων, ανεξάρτητα από αμφισβητήσεις των κονδυλίων που διεκδικούνται σ' αυτό - (βλ., επίσης, Γρηγορίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ.
(1996)1(Β) Α.Α.Δ.
- Κουδουνάρη ν. Δήμου Λεμεσού Υπόθεση Αρ. 1048/95 (Προσφυγή), 17/11/98). Απόφαση δικαστηρίου, που εκδίδεται στο πλαίσιο αναθεώρησης του πιστοποιητικού του πρωτοκολλητή, απολήγει, εφόσον το παράπονο για κονδύλιο ή κονδύλια του καταλόγου κρίνεται παραδεκτό, στον επανακαθορισμό του ποσού, το οποίο κρίνεται δίκαιο να καταβληθεί. Το ποσό που καθορίζεται στο πιστοποιητικό του πρωτοκολλητή εξομοιούται, για σκοπούς εκτέλεσης, με δικαστική απόφαση (Δ.59, θ.35). Τις ίδιες συνέπειες ενέχει και οποιαδήποτε τροποποίηση του εγκριθέντος ποσού, που διατάσσεται στο πλαίσιο της αναθεώρησης. Στην προκείμενη περίπτωση, επιδιώκεται η αναθεώρηση απόφασης του Πρωτοκολλητή, η οποία εκδόθηκε στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας επιψήφισης των καταλόγων, προς το σκοπό στοιχειοθέτησης του πλαισίου καθορισμού του ύψους των παραδεκτών κονδυλίων τους. Κατάληξή μας είναι ότι δεν τέθηκε ενώπιον μας παραδεκτό θέμα προς αναθεώρηση, βάσει της Δ.59, θ.
- Ως εκ τούτου, οι αιτήσεις θα απορριφθούν». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Όπως εξάλλου είχε υποδείξει ο έντιμος κ. Νικολάου, τέως Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην απόφαση του ημερομηνίας 05/02/1999 στα πλαίσια της αίτησης 3/99 Αναφορικά με τον Γεώργιο Τσίμον (αποβιώσαντα), μέσο για τον έλεγχο αποφάσεων του Πρωτοκολλητή καθ' ην έκταση ο τελευταίος ενεργεί ασκώντας οιονεί δικαστική λειτουργία, αποτελεί μόνο η δυνατότητα έκδοσης προνομιακού διατάγματος εντός της δικαιοδοσίας την οποία παρέχει το άρθρο 155.4 του Συντάγματος. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την προαναφερθείσα απόφαση: «Ως προς το κατά πόσο προσφέρεται άλλο ένδικο μέσο δεν διακρίνω κανένα. Στο ζήτημα ψήφισης εξόδων από τον Πρωτοκολλητή παρέχεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο η δυνατότητα επέμβασης μόνο κατόπιν αίτησης για αναθεώρηση απόφασης Πρωτοκολλητή να επιτρέψει συγκεκριμένα κονδύλια σε σχέση με τα οποία είχε υποβληθεί ένσταση: βλ. Δ.59 θ.
- Ούτε και χωρεί έφεση εναντίον πράξης του Πρωτοκολλητή αφού η έφεση προϋποθέτει τη διατύπωση διατάγματος ως την απόληξη καθαρά δικαστικής λειτουργίας. Απομένουν λοιπόν για τη διενέργεια ελέγχου μόνο τα προνομιακά εντάλματα». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Ως εκ τούτου, η δυνατότητα ελέγχου αποφάσεων του Πρωτοκολλητή οι οποίες εκδίδονται στα πλαίσια άσκησης της οιονεί δικαστικής του λειτουργίας πέραν και έξω από το πλαίσιο που μπορούν αυτές να ελεγχθούν με βάση την Δ.59, κ. 17 των Θ. Π. Δ., όπως καταδεικνύεται επίσης στην απόφαση του έντιμου κ. Αρτεμίδη, νυν Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην αίτηση 62/98, ημερομηνίας 15/07/1998, Evand Promotions Ltd κ. ά. μπορεί να επιτευχθεί, μόνο δια της δικαιοδοσίας των προνομιακών ενταλμάτων. Έχοντας κατά νου τις πρόνοιες της Δ.59, κ. 17 των Θ. Π. Δ. και της ερμηνείας που αυτή έχει τύχει στις προαναφερόμενες υποθέσεις, καθίσταται φανερό κατά την αντίληψη μου, ότι η απόφαση της Πρωτοκολλητή ημερομηνίας 25/09/2013, δεν μπορεί παραδεκτά να αποτελέσει αντικείμενο ελέγχου στα πλαίσια του αναθεωρητικού ελέγχου ψηφισθέντων εξόδων στην βάση της Δ.59, κ. 17 των Θ. Π. Δ. Η έγερση του ζητήματος κατά την αρχική διαδικασία ψήφισης αποτελεί προϋπόθεση για την συζήτηση του κατά την αναθεώρηση. Αφής στιγμής το ζήτημα το οποίο εγείρεται με την αίτηση αυτή, δεν εγέρθηκε κατά την διαδικασία ψήφισης του καταλόγου εξόδων από τον δικηγόρο των αιτητών, δεν μπορεί να τύχει αναθεώρησης μέσα από τα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Προτού καταλήξω σ' αυτή την απόφαση, πρέπει να αναφέρω ότι προβληματίστηκα αρκετά ως προς το κατά πόσο η εφαρμοστέα κλίμακα καθορισμού των εξόδων, αποτελεί σε κάθε περίπτωση «κονδύλιο του καταλόγου» ώστε να τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Δ.59, κ. 17 των Θ. Π. Δ. Το θέμα όμως έχει ήδη ξεκαθαριστεί νομολογιακά. Η απάντηση στο ερώτημα είναι καταφατική και υποστηρίζεται από την απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Evand Promotions Ltd κ. ά. ν. Frank Rutman,
(1999)1Α Α.Α.Δ 568, στην οποία αποφασίστηκε ότι μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο της αναθεώρησης η απόφαση του Πρωτοκολλητή για την κλίμακα με βάση την οποία θα επιψηφίζονταν τα ανάλογα κονδύλια[iii]. Εξ άλλου, πως θα ήταν εφικτό το Δικαστήριο να μπορεί να διατάξει εφαρμογή άλλης κλίμακας από εκείνη που προβλέπεται από το άρθρο 39 του Μέρους ΙΙ του Παραρτήματος Β του Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποιητικού) (Αρ. 1) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2008, δυνάμει του άρθρου 40[iv] του ιδίου Κανονισμού, εάν η εφαρμοστέα κλίμακα δεν αποτελούσε «κονδύλιο του καταλόγου» ώστε να τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Δ.59, κ. 17 των Θ. Π. Δ. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς, απορρίπτεται. Ως προς το θέμα των εξόδων, λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της Αίτησης και το γεγονός ότι ο εναγόμενος παρά το γεγονός ότι αυτή του επιδόθηκε, δεν εμφανίστηκε καθόλου στην διαδικασία εκδίκασης της, δεν θα υπάρξει καμία σχετική διαταγή. Δεν επιδικάζονται έξοδα. (Υπ.) ___________________ Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] «Στον καθορισμό της εφαρμοστέας κλίμακας, εκτός εάν το Δικαστήριο εκδώσει ειδική διαταγή επί του θέματος, θα ισχύουν τα ακόλουθα κριτήρια: .». [ii] Βρίσκεται σε ισχύ από την 01/01/
- [iii] Σ' αυτήν, αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά με το υπό εξέταση ζήτημα: «Η διαδικασία ψήφισης θεσμοθετείται από τη Διαταγή
- Παρόλο που δεν έχει όλα τα γνήσια χαρακτηριστικά κανονικής δίκης, εντούτοις είναι διαδικασία δικαστικής φυσιογνωμίας, η οποία διεξάγεται στο πλαίσιο του συστήματος της αντιδικίας: βλ. Α.Ε. 2083 Λεύκος Γεωργιάδης ν. Υπουργικού Συμβουλίου ημερ. 16/2/
- Η έγερση ενός ζητήματος κατά την αρχική διαδικασία αποτελεί προϋπόθεση για τη συζήτηση του κατά την αναθεώρηση (θ. 18). ................................... Ο κατάλογος εξόδων, που υπέβαλε ο δικηγόρος του εφεσίβλητου, είχε ως μέτρο την κλίμακα 7, η οποία ισχύει στην περίπτωση που η απαίτηση κυμαίνεται μεταξύ £250.000 και £1.000.
- Η πρωτοκολλητής ζήτησε αντίγραφα της δικογραφίας για να είναι σε θέση να εντοπίσει την εφαρμοστέα στην υπόθεση κλίμακα. Ας σημειωθεί ότι δεν είχε στη διάθεση της όλο το υλικό του φακέλου, ο οποίος βρισκόταν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Με βάση λοιπόν τα δικογραφήματα που της δόθηκαν από τους δικηγόρους κατέληξε ότι δεν ευσταθούσε η εισήγηση που της υπέβαλε η δικηγόρος η οποία εμφανίστηκε τότε για τους εφεσείοντες, ότι η περίπτωση εντάσσεται στη χαμηλότερη κλίμακα αρ. 6 (£50.000-£250.000). Και προχώρησε σε ψήφιση του καταλόγου, εφαρμόζοντας την κλίμακα αρ.
- Αυτή η απόφαση αποτελεί και το αντικείμενο της αναθεώρησης. Η εξέταση του φακέλου μεταβάλλει άρδην την προηγούμενη εικόνα. . ................................... Για τους λόγους αυτούς η αίτηση γίνεται αποδεκτή. Η υπόθεση αναπέμπεται στον Πρωτοκολλητή για να προβεί σε ψήφιση εξόδων πάνω στη σωστή κλίμακα όπως τη διαπιστώσαμε με την απόφαση μας». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [iv] «Στον καθορισμό της κλίμακας της δικηγορικής αμοιβής μεταξύ δικηγόρου - πελάτη, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει εφαρμογή άλλης κλίμακας από εκείνη που προβλέπεται στην προηγούμενη παράγραφο». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο