Φθαρτεμπορική Α/φοι Α. Κατσάρης Π. Λτδ ν. Φθαρτεμπορική Μιχάλης Ζίττης Λτδ κ.α., Αρ. Αγ.: 2029/11, 28/2/2014

(1)Τεμάχιο αρ. 312, χωράφι έκτασης 1673 τ.μ., μερίδιο όλο, τοποθεσία Εννιά Σκάλες, κοινότητα Ορούντα, στον Καθ' ου η Αίτηση 2.

(2)Τεμάχιο αρ. 66, χωράφι έκτασης 14716 τ.μ., μερίδιο όλο, τοποθεσία Πολιάκης Τόψη, κοινότητα Ορούντα, στον Καθ' ου η Αίτηση 3.

(3)Τεμάχιο αρ. 1185, χωράφι έκτασης 6764 τ.μ., μερίδιο όλο, τοποθεσία Λακάνη, κοινότητα Ορούντα, στον Καθ' ου η Αίτηση 3.

(4)Τεμάχιο αρ. 800, χωράφι έκτασης 1673 τ.μ., μερίδιο όλο, τοποθεσία ΄Εξω Τζηννώτη, κοινότητα Ορούντα στον Καθ' ου η Αίτηση 3.

(5)Τεμάχιο αρ. 828, χωράφι έκτασης 2007 τ.μ., μερίδιο όλο, τοποθεσία Ριβοτή, κοινότητα Ορούντα, στον Καθ' ου η Αίτηση 2.

(6)Τεμάχιο αρ. 1211, χωράφι έκτασης 2007 τ.μ., μερίδιο όλο, τοποθεσία Ασιεβώτης, κοινότητα Ορούντα, στον Καθ' ου η Αίτηση 3.

(7)Τεμάχιο αρ. 128, χωράφι έκτασης 7703τ.μ., μερίδιο όλο, τοποθεσία Κάμπος του Μύλου, κοινότητα Ορούντα στον Καθ' ου η Αίτηση 3. Επίσης η Καθ' ης η Αίτηση 1 στις 26/7/11, δηλαδή 20 ημέρες μετά την έγερση της αγωγής και 4 ημέρες μετά την επίδοση της αγωγής, η οποία έγινε στις 22/7/11 στην Άντρη Ζίττη, πρώην Εναγόμενη 4 για λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση 1, μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς τα ακίνητα,

(8)Τεμάχιο 394, χωράφι έκτασης 3345 τ.μ., μερίδιο το όλο, τοποθεσία Δρόμος του Όρους, κοινότητα Ορούντα, στον Καθ' ου η Αίτηση 2 ο οποίος την ίδια ημέρα το μεταβίβασε στη σύζυγο του, Καθ' ης η Αίτηση 4.

(9)Τεμάχιο 192, διώροφη κατοικία, εμβαδού 593 τ.μ., μερίδιο 1/2, τοποθεσία Μέσα στο χωριό Κοινότητα Ορούντα, στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ανά ¼ μερίδιο έκαστος. Τις μεταβιβάσεις αυτές η Αιτήτρια επιδιώκει την ακύρωση τους ως δόλιες στηριζόμενη στα άρθρα 2-5 του Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου ΚΕΦ. 62, στα άρθρα 53-62 και 91Α - 91Δ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο ΚΕΦ. 224, στη Δ.1, Δ.48 Θ.1-4 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, στους κανόνες της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Λούλλας Κατσαρή υπάλληλο και εξουσιοδοτημένη της Αιτήτριας προς τούτο, με την οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας για τα ακίνητα της Καθ' ης η Αίτηση 1 και σε ποιον τα μεταβίβασε και ως Τεκμήριο Β επίσης για τα ακίνητα της Καθ' ης η Αίτησης τα οποία είναι βεβαρημένα με εμπράγματα βάρη τα οποία υπερκαλύπτουν την αξία των ακινήτων και έτσι δεν μπορεί να ικανοποιηθεί η απόφαση που εξασφάλισε η Αιτήτρια εναντίον και της Καθ' ης η Αίτηση 1. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έμειναν απαθείς αλλά στις 9/3/12 καταχώρησαν ένσταση, η οποία βασίζεται επί των ιδίων νόμων και κανονισμών που στηρίζεται και η αίτηση, υποστηριζόμενη από τις ένορκες δηλώσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και της Άντρης Ζίττη, Εναγόμενης 4 και σύζυγος του Μιχάλη Ζίττη, Εναγόμενου 3, με τις οποίες δύο πρώτες επισυνάπτονται δύο τεκμήρια, ένα στην κάθε μία. Η αίτηση εδράζεται στον Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο ΚΕΦ. 62. Το άρθρο 3 του Κεφ. 62 προνοεί τα ακόλουθα. «3.-

(1)Κάθε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ γίvεται από oπoιoδήπoτε πρόσωπo με πρόθεση vα παρεμπoδίσει ή καθυστερήσει τoυς πιστωτές τoυ ή oπoιoδήπoτε από αυτoύς vα αvακτήσoυv από αυτόv, τα χρέη αυτoύ ή αυτώv, θα θεωρείται ότι είvαι δόλια, και θα είvαι άκυρη εvαvτίov τoυ εv λόγω πιστωτή ή πιστωτώv, και αvεξάρτητα από oπoιαδήπoτε τέτoια δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση, η περιoυσία πoυ φέρεται ότι μεταβιβάστηκε ή έτυχε μεταχείρισης κατά άλλo τρόπo δύvαται vα κατασχεθεί και vα πωληθεί πρoς ικαvoπoίηση oπoιoυδήπoτε χρέoυς από δικαστική απόφαση πoυ oφείλεται από τo πρόσωπo πoυ πρoβαίvει στη δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση.

(2)Σε oπoιαδήπoτε αίτηση, βάσει τωv διατάξεωv τoυ Νόμoυ αυτoύ για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης oπoιασδήπoτε περιoυσίας πoυ έγιvε σε oπoιoδήπoτε γovιό, σύζυγo, παιδί, αδελφό ή αδελφή τoυ δικαιoπάρoχoυ ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αvτάλλαγμα ή με αvτάλλαγμα άλλη περιoυσία ισoδύvαμης αξίας ή με καλή αvτιπαρoχή, τo βάρoς απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγιvε καλή τη πίστει και δεv έγιvε με πρόθεση vα παρεμπoδίσει ή καθυστερήσει τoυς πιστωτές τoυ θα έχει o δικαιoπάρoχoς ή εκχωρητής και τo πρόσωπo στo oπoίo έγιvε η εv λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση.

(3)..............................................................................................» Στο άρθρο 4 προβλέπονται τα εξής: «4. Οπoιαδήπoτε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ θεωρείται ως δόλια βάσει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 3 τoυ Νόμoυ αυτoύ η oπoία έγιvε πριv από ή μετά τηv έvαρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στηv oπoία τo δικαίωμα για αvάκτηση τoυ χρέoυς έχει απoδειχτεί, δύvαται vα ακυρωθεί με διάταγμα τoυ Δικαστηρίoυ πoυ εξασφαλίζεται με αίτηση oπoιoυδήπoτε εξ απoφάσεως πιστωτή πoυ γίvεται στηv εv λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακoυστεί ή εκκρεμεί.» Ως αίτηση που εδράζεται στο ΚΕΦ. 62, η φύση της είναι πρωτογενής που κατατάσσεται στην κατηγορία των αγωγών, έστω και αν δικονομικά είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, της οποίας ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί και πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία που στοχεύει σε άλλη μορφής θεραπεία από αυτή της αγωγής, Βλ. Ιωακείμ κ.ά. v. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ

(2003)1 Α.Α.Δ. 198 και Κιταλίδης v. Τράπεζα Κύπρου Λτδ

(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1759. Για να επιτύχει μια αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αιτητής είναι πιστωτής στην έννοια του νόμου, δηλαδή πιστωτής ο οποίος βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης και ο χρεώστης - μεταβιβάζων είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την ανάκτηση του χρέους του. Οι περιστάσεις της κάθε υπόθεσης είναι αυτές επί των οποίων αποφασίζει το Δικαστήριο και καθορίζουν την τύχη της αίτησης. Γι' αυτό και κρίνεται σκόπιμο να γίνει αναφορά στη νομολογία. Στην υπόθεση Pambos Zenios Trading Ltd κ.ά. v. Μιχάλη Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2322, τα γεγονότα ήταν τα ακόλουθα: Στις 29/10/96 καταχωρήθηκε αγωγή και στις 19/1/99 εκδόθηκε απόφαση για το ποσό των £123.244.48 με τόκους και έξοδα. Στις 12/1/00 οι εφεσείοντες καταχώρησαν αίτηση ακύρωσης μεταβίβασης μετοχών που έγινε στις 11/12/

1. Κατά το χρόνο που έγινε η μεταβίβαση ο μεταβιβάζων είχε χρέος σε ΣΠΕ μεγαλύτερο των €400.000 και στους εφεσείοντες πολύ μικρότερο των £15.
2. Κατά το χρόνο της μεταβίβασης οι εφεσείοντες δεν είχαν εξασφαλίσει οποιαδήποτε απόφαση εναντίον του μεταβιβάζοντος. Κατά την αξιολόγηση το Πρωτόδικο Δικαστήριο αφού δέχθηκε το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας των εφεσιβλήτων, στη συνέχεια εξετάζοντας τη νομική πτυχή της υπόθεσης κατέληξε ότι δεν αποδείχθηκε πρόθεση του μεταβιβάζοντος κατά τον ουσιώδη χρόνο να αποφύγει την οφειλή του προς τους εφεσείοντες. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης Lymperopoulou, έκρινε ότι ίσχυαν ακριβώς τα ίδια και στην υποθεση που εξέτασε. Δηλαδή κατά το χρόνο της μεταβίβασης των μετοχών από τον πατέρα στον γιο το 1993 οι εφεσείοντες δεν μπορούσαν να βρίσκονταν στη σκέψη του αποβιώσαντος πατέρα και δεν μπορούσε να αποδοθεί πρόθεση στον πατέρα να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους εφεσείοντες στο να ανακτήσουν από αυτόν τα ποσά που τους όφειλε εφόσον, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, οι εφεσείοντες δεν ήταν πιστωτές υπό την έννοια του νόμου. Πιστωτές, όπως διαφαίνεται από το άρθρο 2 του νόμου είναι οι εξ' αποφάσεως πιστωτές και τα πρόσωπα που έχουν αποδείξει το δικαίωμα τους να κατατάσσονται ως πιστωτές, κατά τη διανομή της περιουσίας του πτωχεύσαντος ή αφερέγγυου προσώπου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ούτε το ένα ίσχυε ούτε το άλλο. Κατέληξε δε ότι οι εφεσείοντες δεν ήταν πιστωτές υπό την έννοια του νόμου και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκονταν στη σκέψη του αποβιώσαντος κατά το χρόνο της μεταβίβασης και ότι ο μεταβιβάζων είχε πρόθεση με τη μεταβίβαση να τους καθυστερήσει ή να τους εμποδίσει να εισπράξουν την οφειλή τους. Στην υπόθεση Σταυρούλλα Τζιέπρα v. Χαράλαμπος Σάββα κ.ά, ΄Εφεση αρ. 4/12, ημερομηνίας 22 Νοεμβρίου 2013, τα γεγονότα είχαν ως εξής: Αφού εκδόθηκε απόφαση στις 7/7/11, στη βάση παραδεκτών γεγονότων ημερ. 29/11/10 μεταξύ των οποίων ότι υπήρχε διάσταση του ζεύγους από τις 31/3/07, στις 12/7/11, δηλαδή πέντε ημέρες μετά την απόφαση, καταχωρήθηκε αίτηση για ακύρωση της μεταβίβασης, δυνάμει δωρεάς, του 1/3 μεριδίου ακινήτου που έγινε στις 13/9/
3. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο στη βάση των γεγονότων αυτών απέρριψε την αίτηση επειδή δεν προέκυψε πρόθεση του μεταβιβάζοντος, δυνάμει δωρεάς, στην εταιρεία, για να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει την αιτήτρια να ικανοποιήσει το λαβείν της. Η δικαιολογία της αιτήτριας που πρόβαλε, ότι ο μεταβιβάζων προέβη στην μεταβίβαση γιατί από τον Σεπτέμβριο του 2006 δημιουργήθηκαν προβλήματα στην έγγαμη σχέση τους, θεωρήθηκε ότι δεν οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια με βάση το άρθρο 3 του ΚΕΦ.
4. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε τα πιο κάτω: «Στην παλιά, αλλά καθοδηγητική απόφαση, Lymperopoulou v. Christodoulou and Others

(1957)Vol. 22 C.L.R., 184 αποφασίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση δυνάμει των προνοιών του άρθρου 3

(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 μπορεί ν΄ ακυρωθεί μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης. ............................ Έχοντας υπόψιν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ιδιαίτερα το ότι η επίδικη μεταβίβαση έγινε στις 13.9.2006, ότι η διάσταση των συζύγων επήλθε στις 31.3.2007, ότι η εκ συμφώνου απόφαση υπέρ της εφεσείουσας εκδόθηκε στις 7.7.2011 και ότι ο εφεσίβλητος 1 ήταν, κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης, τουλάχιστον ιδιοκτήτης του ακινήτου D4540 στην τοποθεσία Μακεδονίτισσα του Δήμου Έγκωμης, Λευκωσία, του οποίου η αξία κατά το χρόνο της διάστασης (31.3.2007) ανερχόταν σε €475.000.-, θεωρούμε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να αποδοθεί πρόθεση στον εφεσίβλητο 1 να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την εφεσείουσα στην εκτέλεση της απόφασης που αργότερα εκδόθηκε υπέρ της, με τη μεταβίβαση του προαναφερόμενου ενός τρίτου μεριδίου, πέντε χρόνια προηγουμένως και πριν επέλθει η διάσταση των συζύγων. Επομένως, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι η συγκεκριμένη μεταβίβαση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως δόλια δυνάμει του άρθρου 3

(1)του Κεφ. 62 και άρα δεν μπορούσε να ακυρωθεί δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 62.» Στην υπόθεση Αργυρού v. Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεις Λτδ

(2008)1Β Α.Α.Δ. 1255 τα γεγονότα είχαν ως εξής: Η εβεσίβλητη καταχώρησε αγωγή στις 19/4/05 εναντίον της πρωτοφειλέτιδας, του εφεσείοντα 1 και τριών άλλων προσώπων. Στις 7/11/05 εκδόθηκε συνοπτική απόφαση. Στις 10/5/05, δηλαδή 21 ημέρες μετά την καταχώρηση της αγωγής, ο εφεσείων 1 μεταβίβασε ένα διαμέρισμα στο γιό του, εφεσείοντα 2, το οποίο είχε αγοράσει το

1. Στις 20/4/06 η εφεσίβλητη καταχώρησε αίτηση κατά των εφεσειόντων για ακύρωση της μεταβίβασης. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε τη μεταβίβαση. Το Ανώτατο Δικαστήριο βρήκε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο προσέγγισε την άιτηση ουσιαστικά ως θέμα αξιοπιστίας του εφεσείοντα 1 ο οποίος είχε και το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση δεν έγινε δόλια. Δεν θεώρησε τον εφεσείοντα 1 αξιόπιστο και δεν αποδέχθηκε την εκδοχή του ότι το διαμέρισμα το προόριζε ευθύς εξ' αρχής για τον γιο του, καθυστερώντας να του το μεταβιβάσει εν αναμονή της άφιξης του στη Κύπρο εφόσον ήταν εγκατεστημένος στο εξωτερικό. Επίσης το Πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε και τη σημασία μιας επιστολής που ο εφεσείων 1 έστειλε στις 7/2/05 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Διδασκάλων Λτδ στο οποίο υποθηκεύθηκε το διαμέρισμα όταν αγοράσθηκε και με την οποία ζητούσε την συγκατάθεση του για τη μεταβίβαση του διαμερίσματος στον γιο του. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε τα κατωτέρω: «Η κατάληξη μας είναι ότι όντως δεν εδικαιολογείτο το συμπέρασμα ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια καθ' όσον δεν απεδόθη η ορθή σημασία στην επιστολή της 7.2.
2. Η σημασία της επιστολής δεν έγκειτο στο ότι, όπως ο ευπαίδευτος Πρόεδρος το εξέλαβε, με αυτή εζητείτο απλώς η συγκατάθεση του Ταμιευτηρίου και δεν αποκαλύπτοντο τα κίνητρα για τη μεταβίβαση (που δεν θα αναμένετο), αλλά στο ίδιο το γεγονός ότι εστάλη σε ανύποπτο χρόνο, προηγηθείσα κατά πλέον του ενάμισυ μήνα, εκείνης της Εφεσίβλητης, και έτσι απεκάλυπτε την πρόθεση του Εφεσείοντα 1 να μεταβιβάσει το διαμέρισμα στον υιό του ανεξαρτήτως της προοπτικής παρεμπόδισης ικανοποίησης τυχόν απόφασης εναντίον του στην αγωγή, στην οποία είχε βασισθεί η αίτηση της Εφεσίβλητης. Η πρόθεση του Εφεσείοντα να μεταβιβάσει το διαμέρισμα στον υιό του εξ αντικειμένου λοιπόν υπήρχε πριν αυτός λάβει γνώση της επικείμενης ή και ενδεχόμενη έκθεσης του στη δικαστική διαδικασία. Η πρόθεση δε αυτή θα έπρεπε να είχε διαδραματίσει και σημαίνοντα ρόλο στην κρίση της όλης αξιοπιστίας της εκδοχής του Εφεσείοντα 1, η οποία δεν μπορούσε να κριθεί είτε από την υποκειμενική εντύπωση της «αμηχανίας» και «διστακτικότητας» του στο εδώλιο, λαμβανομένης υπ' όψη της ιδιοσυγκρασίας του κάθε ανθρώπου, είτε από το ότι το διαμέρισμα υποθηκεύθηκε παρά το ότι προορίζετο για τον υιό του είτε από το ότι δεν εδηλώθη η υποθήκη στη δήλωση περιουσιακών στοιχείων που υπέβαλε ο Εφεσείων 1 προς την Εφεσίβλητη όταν κλήθηκε ως εγγυητής να καταγράψει την περιουσία του, στα οποία έδωσε σημασία το Δικαστήριο στην κρίση του για την αναξιοπιστία του Εφεσείοντα 1.» Αφού ο δικηγόρος της Αιτήτριας ξεκαθάρισε ότι η αίτηση εδράζεται στις πρόνοιες του ΚΕΦ. 62 και όχι στα άρθρα 91Α - 91Δ του ΚΕΦ. 6 και εγκατέλειψε τη βάση αυτή της αίτησης, ο συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση με βάση το άρθρο 3

(2)του Κεφ. 6, κάλεσε τέσσερεις

(4)μάρτυρες προς απόδειξη ότι οι μεταβιβάσεις δεν έγιναν δόλια. Πρώτη κατάθεσε η Φρόσω Ζίττη, Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία σε γενικές γραμμές ανάφερε, ότι όταν υπέγραφε ως εγγυήτρια στο γραμμάτιο, το οποίο αποτέλεσε τη βάση της αγωγής στην οποία εκ συμφώνου εκδόθηκε απόφαση και εναντίον της, όπως της είπαν ήταν ένα χαρτί για να βγει ο γιος της Μιχάλης από το ΚΑΠ και τίποτε περισσότερο. Σε σχέση με τη γνώση ύπαρξης της αγωγής και την έκδοση απόφασης και εναντίον της, ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε μέχρι που κλήθηκε γι' αυτή την Διαδικασία. Ο λόγος δε για τον οποίο προέβη στις μεταβιβάσεις των ακινήτων της στις 3/12/00 και στις 26/7/11 στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ήταν για να λάβουν το μερίδιο τους αφού ο Εναγόμενος 3 το έλαβε από το 2006 περίπου, υπό μορφή υποθηκών, όταν αποφάσισαν τον διαχωρισμό της ακίνητης ιδιοκτησίας της. Βέβαια κατά την αντεξέταση οι πιο πάνω ισχυρισμοί της αμφισβητήθηκαν έντονα άλλοτε με ερωτήσεις και άλλοτε με υποβολές. Όμως επέμενε στους ισχυρισμούς που πρόβαλε και στην κυρίως εξέταση της. Ο δεύτερος μάρτυρας Κυριάκος Ζίττη, Καθ' ου η Αίτηση 2, ουσιαστικά, όσα ανάφερε ήταν προς επιβεβαίωση των όσων λέχθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση 1 τόσο σε σχέση με την συμφωνία διαμοιρασμού της περιουσίας της που άρχισε περί το 2006 υπό μορφή υποθήκών προς όφελος του μεγάλου αδελφού του Μιχάλη και/ή της εταιρείας του και αργότερα σε αυτόν και τον άλλο αδελφό τους, για την οποία ακίνητη ιδιοκτησία κατέθεσε σχετική εκτίμηση ως Τεκμήριο 1, όσο και για το ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε για το γραμμάτιο, για το οποίο της είπαν απλώς να υπογράψει χωρίς να της εξηγήσουν τι ήταν, καθώς και για την αγωγή και την έκδοση απόφασης εναντίον της, για τις οποίες δεν της είπαν τίποτε. Να σημειωθεί ότι για το τεμάχιο 394 η μεταβίβαση του οποίου έγινε στις 26/7/11 από την Καθ' ης η Αίτηση 1 σε αυτόν και από αυτόν στη σύζυγο του, Καθ' ης η Αίτηση 4, ήταν διαδικαστικό θέμα της τράπεζας αφού ήδη ήταν υποθηκευμένο από το 2007 προς όφελος της εταιρείας της συζύγου του. Στο ίδιο μοτίβο εκτυλίχθηκε και η μαρτυρία της τρίτης μάρτυρος, Άντρης Ζίττη, σύζυγος του Μιχάλη Ζίττη, η οποία ουσιαστικά επαναβεβαίωσε τα όσα είπαν οι δύο προηγούμενοι μάρτυρες, ότι δηλαδή η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν γνώριζε τι ακριβώς υπέγραφε όταν υπέγραψε το γραμμάτιο ως εγγυήτρια καθ' ότι δεν της εξήγησαν τι ήταν. Κατακρίβεια ούτε η ίδια γνώριζε τι ήταν μέχρι που της επιδόθηκε η αγωγή στις 22/7/

1. Επίσης ανάφερε ότι δεν έδωσε ποτέ το κλητήριο ένταλμα στην Καθ' ης η Αίτηση 1 το οποίο επιδόθηκε σε αυτή για λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση 1, γιατί έτσι θέλησε ο σύζυγος της Μιχάλης για να μην στεναχωρηθεί, με συνέπεια να μην γνωρίζει τίποτε για την αγωγή η Καθ' ης η Αίτηση
2. Κατά την αντεξέταση της, κατά την οποία αμφισβητήθηκαν οι πιο πάνω ισχυρισμοί της και μεταξύ άλλων της υποβλήθηκε ότι οι λόγοι που προέβη σε αυτούς είναι προφανείς, δηλαδή για να αποφευχθεί η ακύρωση των μεταβιβάσεων, αυτή επέμενε στις θέσεις της. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 το γραμμάτιο ημερομηνίας 18/5/
3. Τελευταίος μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατάθεσε ο Μιχάλης Ζίττης του οποίου η μαρτυρία κινήθηκε στα ίδια πλαίσια επιβεβαιώνοντας την πλήρη άγνοια της Καθ' ης η Αίτηση για ότι σχετικό με την παρούσα διαδικασία. Η αιτήτρια κάλεσε δύο μάρτυρες, τον Σαββάκη Παντελή και την Λούλλα Κατσαρή. Ο πρώτος, όπως ανάφερε, μετέβη μαζί με τον αποβιώσαντα Κατσαρή και ακόμη ένα άτομο στο κατάστημα του Ζίττη στη Λευκωσία και στην παρουσία του υπογράφτηκε το γραμμάτιο ημερομηνίας 18/5/10 επί του οποίου υπέγραψε ως ένας από τους δύο μάρτυρες των υπογραφών των προσώπων που το υπέγραψαν. Όπως επίσης ανάφερε εκεί ήταν και άλλα άτομα μεταξύ των οποίων και κάποιος δικηγόρος ο οποίος αφού το διάβασε και μίλησε με τους ενδιαφερόμενους το υπέγραψαν. Κάτι που έμεινε στο νου του ήταν μια υβρισία που είπε η Καθ' ης η Αίτηση 1 για την κοπέλα που εργάζετο στον Κατσαρή, μη γνωρίζοντας ότι ήταν η θυγατέρα του Λούλλα, επιρρίπτοντας σε αυτή την ευθύνη που έφθασαν στο σημείο να υπογράψουν «αυτά τα χαρτιά», οπότε ο Κατσαρής θύμωσε, της επιτέθηκε και αφού επέμβηκαν άλλοι και τους χώρισαν ζήτησε συγνώμη. Κατά την αντεξέταση έκανε ξεκάθαρο ότι ο δικηγόρος μίλησε με τους ενδιαφερόμενους και τους είπε ότι αυτό που υπέγραφαν ήταν γραμμάτιο με 0.5% και μετά να το υπογράψουν. Ο Κατσαρής μάλιστα υποσχέθηκε ότι αν τον εξοφλούσαν θα τους χάριζε τον τόκο. Εξήγησε ότι δεν ήταν φίλος του ο Κατσαρής και ως επιθεωρητής αγορών στη Λάρνακα δεν έκανε φίλους, απλά είχε γνωστούς, γι' αυτό και έφτασε στο ανώτερο αξίωμα και πήρε εύσημα. Η Λούλλα Κατσαρή, δεν γνώριζε οτιδήποτε για τα όσα διαδραματίστηκαν κατά την ημέρα της υπογραφής του γραμματίου, αφού δεν ήταν παρούσα. Όμως κατάθεσε ως Τεκμήρια 4, 5 και 6 ισάριθμες έρευνες ακίνητης ιδιοκτησίας ημερομηνίας 22/7/11, 14/12/11 και 19/3/12 αντίστοιχα και ανάφερε τι η ίδια γνώριζε ή έλαβε γνώση σχετικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν την υπογραφή του γραμματίου και ότι δεν καταβλήθηκε κανένα ποσό μέχρι σήμερα εναντίον της απόφασης. Έτσι, ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που ο πατέρας της ήθελε ως εγγυήτρια την Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν γιατί ήταν φερέγγυος άνθρωπος. Την απαίτηση αυτή του πατέρα της την ανάφερε η ίδια στην Άντρη Ζίττη από το τηλέφωνο η οποία της είπε «που να δεχτεί η πεθερά μου θα μας σκοτώσει όλους». Τελικά όταν η Άντρη Ζίττη την πήρε τηλέφωνο, σε κατοπινό στάδιο, της είπε ότι την έπεισαν. Κατά την αντεξέταση μεταξύ άλλων ανάφερε ότι εργαζόταν ως γραμματέας στην Αιτήτρια και μετά το θάνατο του πατέρα της στις 13/7/13, είναι διευθυντής της Αιτήτριας της οποίας το 51% ανήκε στον πατέρα της. Ο δικηγόρος της Αιτήτριας με φόντο την μαρτυρία που παρουσιάστηκε εισηγήθηκε ότι διεφάνηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο, όπως και οι υπόλοιποι μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση, των οποίων όλων η προσπάθεια ήταν να φανεί στο Δικαστήριο ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν γνώριζε ότι υπέγραφε γραμμάτιο όπως και ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε για την αγωγή, για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι προέβη στις μεταβιβάσεις με καλή πίστη και δεν ήταν δόλιες. Οι αντιφάσεις που υπέπεσε η Καθ' ης η Αίτηση 1 αλλά γενικότερα και η εικόνα που παρουσίασαν όλοι οι μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση είναι τέτοια που το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να κάνει αποδεκτή την εκδοχή τους. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει ότι δεν απέσεισαν το βάρος με το οποίο ήταν επιφορτισμένοι. Από την άλλη ζήτησε όπως οι μάρτυρες της Αιτήτριας κριθούν αξιόπιστοι. Με επίκληση σχετικής νομολογίας ζήτησε από το Δικαστήριο όπως εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Από την αντίπερα όχθη ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, και με επισήμανση σε σχετικές αναφορές από αυτή, εισηγήθηκε ότι η εκδοχή που παρουσίασαν οι Καθ' ων η Αίτηση είναι γνήσια και αληθής και θα πρέπει να γίνει πιστευτή από το Δικαστήριο. Με βάση δε αυτή καταδεικνύεται ότι απέσεισαν το βάρος που έφεραν για να καταδείξουν ότι οι μεταβιβάσεις των ακινήτων έγιναν με καλή πίστη και δεν ήταν δόλιες. Αφού έγινε αναφορά και στην μαρτυρία που παρουσίασε η Αιτήτρια, υπέδειξε στο Δικαστήριο ότι ο ισχυρισμός του μάρτυρα των Αιτητών, ότι έγινε κάποιο επεισόδιο μεταξύ του Κατσαρή και της Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη γιατί δεν τέθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση για να εκφέρει την δική της θέση. Εν πάση περιπτώσει, συνέχισε, η Αιτήτρια κατά τον χρόνο που έγιναν οι μεταβιβάσεις δεν ήταν πιστωτής στην έννοια του νόμου αφού οι μεταβιβάσεις που έγιναν στις 3/12/2010 έγιναν πολύ πριν τη λήξη του γραμματίου, ενώ για τις μεταβιβάσεις που έγιναν στις 26/7/2011 αυτές έγιναν χωρίς να έχει γνώση της ύπαρξης της αγωγής και πριν την έκδοση απόφασης. Επισημάνθηκε σε σχέση με το ένα ακίνητο που μεταβιβάστηκε στις 26/7/11 ότι αυτό ήταν ήδη υποθηκευμένο από το έτος
4. Με επίκληση σχετικής νομολογίας ζήτησε την απόρριψη της αίτησης. Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τόσο τους μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση όσο και της Αιτήτριας και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ άλλων την ειλικρίνεια τους, την φιλαλήθεια τους, την ευθύτητα τους, την άμεση ή έμμεση εμπλοκή τους στην ουσία της υπόθεσης που τώρα το Δικαστήριο εξετάζει και γενικά την συμπεριφορά τους και την εικόνα που παρουσίασαν στο Δικαστήριο. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 μου δημιούργησε την εντύπωση μιας δυναμικής γυναίκας, όπως και η ίδια χαρακτήρισε τον εαυτό της, έξυπνης όπως εξάγεται από την διαχείρηση της επιχείρησης που ανέλαβε και έβγαλε σε πέρας για 15 χρόνια μετά τον θάνατο του συζύγου της, σε ένα τομέα δύσκολο και με πολλές κακοτοπιές και παγίδες όπως είναι το χονδρικό εμπόριο, το «παζάρι» όπως κοινώς αποκαλείται, που χρειάζεται να ελέγχει κάποιος διπλά και τρίδιπλα τις συναλλαγές στις οποίες προβαίνει. Έφυγε όπως είπε χωρίς να χρωστάει σε κανένα και χωρίς να της χρωστάει κανένας. Δείγμα κατά την κρίση του Δικαστηρίου συνετής, προσεκτικής και επιτυχημένης διαχείρισης της επιχείρησης. Από τα λεγόμενα δε της Άντρης Ζίττη αλλά και της Κατσαρή διαπιστώνεται ότι πρόκειται για γυναίκα που τύγχανε του σεβασμού όχι μόνο των παιδιών της αλλά και των συνεργατών της, όπως ο Κατσαρή, ο οποίος ζήτησε ως ένα από τα πρόσωπα που θα ήταν εγγυητές στο γραμμάτιο να ήταν αυτή ως φερέγγυο άτομο όπως την εκτίμησε και αξιολόγησε. Τοιουτοτρόπως τίθεται το ερώτημα μια άξια γυναίκα με την ως άνω περιγραφή που επιβίωσε με επιτυχία στο δύσκολο κόσμο του «παζαριού» θα ήταν δυνατό να θέσει την υπογραφή της στο γραμμάτιο, άσχετα από το συναγόμενο δεδομένο ότι με την υπογραφή του κάποιος επί ενός εγγράφου γνωρίζει τι είναι αυτό το έγγραφο που υπογράφει, χωρίς να γνώριζε τι υπέγραφε; Κατά την κρίση του Δικαστηρίου έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και την όψη του γραμματίου συνήθους τύπου, Τεκμήριο 3, όπως αποτυπώνεται στο φύλλο χάρτου, το οποίο είναι γραμμένο με μεγάλα και ευδιάκριτα γράμματα όπως και η εγγύηση, δεν μπορεί να γίνει πιστευτή η Καθ' ης η Αίτηση 1 ότι υπέγραψε χωρίς να γνωρίζει ότι επρόκειτο για γραμμάτιο συνήθους τύπου από τη Φθαρτεμπορική Ζίττης Λτδ και αυτή υπέγραφε ως εγγυήτρια για την αποπληρωμή του. Να σημειωθεί ότι, αν και λέχθηκε ότι είχε εμπιστοσύνη στο γιο της Μιχάλη και τη νύμφη της Άντρη, ουδέποτε λέχθηκε είτε από την ίδια της Καθ' ης η Αίτηση 1 είτε από άλλο μάρτυρα ότι η συνήθης πρακτική της ήταν να υπογράφει οτιδήποτε της παρουσιάζετο χωρίς να το ελέγξει. Απεναντίας η εικόνα που αφέθηκε να νοηθεί γι' αυτήν ήταν ότι τα είχε όλα υπό τον έλεγχο της. Όσον αφορά τις μεταβιβάσεις των επίδικων ακινήτων εκ μέρους της το 2010 και το 2011 και τον ισχυρισμό της ότι επρόκειτο για την συνέχιση και την υλοποίηση του διαμοιρασμού της περιουσίας της που έγινε περί το έτος 2006, αρχής γενομένης με τον μεγάλο της γιο τον Μιχάλη, θα υπήρχε λογική και θα μπορούσε ίσως να γίνει πιστευτή αν μεταβίβαζε τα ακίνητα στον Μιχάλη και όχι να το υποθήκευε προς όφελος του ή της εταιρίας του ευρισκόμενα εγγεγραμμένα στο όνομα της καθότι η μη εγγραφή τους στο όνομα του Μιχάλη δηλώνει άρνηση ή τουλάχιστο μη επιθυμία αποξένωσης τους από το όνομα της κατ' εκείνο το χρόνο. Δεν αναφέρθηκε κανένας σοβαρός λόγος που επέβαλλε ή έστω να δικαιολογούσε την υποθήκευση αντί τη μεταβίβαση των ακινήτων στο Μιχάλη. Ο χρόνος δε που επέλεξε να προβεί στην δήθεν συνέχιση και υλοποίηση του συμφωνηθέντος διαμοιρασμού των ακινήτων, τέσσερα χρόνια μετά το 2006, συμπίπτει χρονικά να έγινε επτά περίπου μήνες μετά την υπογραφή του γραμματίου στις 18/5/10 και πέντε μήνες πριν την λήξη του στις 18/5/11 και επτά μήνες περίπου πριν τις μεταβιβάσεις που έγιναν στις 3/12/10, και όσον αφορά τις μεταβιβάσεις που έγιναν στις 26/7/11 συμπίπτει χρονικά να είναι 20 ημέρες μετά την καταχώρηση της αγωγής στις 6/7/11, τέσσερις ημέρες μετά την επίδοση της αγωγής στην Άντρη Ζίττη και τέσσερις μήνες περίπου πριν την έκδοση εκ συμφώνου της απόφασης στις 14/11/11 εναντίον της. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου το γεγονός ότι μεταξύ των δύο ως άνω μεταβιβάσεων μεσολάβησε ένα διάστημα περίπου έξι μηνών, όμως ουσιαστικά ένα μόνο ακίνητο παρέμεινε που δεν μεταβιβάστηκε ή υποθηκεύθηκε αφού το ένα από τα δύο ακίνητα των οποίων έγινε η μεταβίβαση στις 26/7/11 ήταν ήδη και αυτό υποθηκευμένο, ενώ όλα τα άλλα είτε υποθηκεύθηκαν το 2006 είτε κατ' εκείνο περίπου το χρονικό διάστημα μέχρι και το 2009 και όσα απέμειναν, πλην ενός, μεταβιβάστηκαν το
5. Επομένως εξάγεται ότι δεν ήταν συνέχιση και υλοποίηση του δήθεν διαχωρισμού των ακινήτων σε μοίρες που άρχισε το 2006 αλλά σκόπιμα επιδιώχθηκε η αποξένωση τους γνωρίζοντας ότι ήταν αδύνατο να αποπληρώσουν το γραμμάτιο για σχεδόν €170.000 και προσπάθεια διάσωσης τους μεταβιβάζοντας τα σε πρόσωπα που δεν ήταν εμπλεκόμενα στην αγωγή. Η εκτίμηση, Τεκμήριο 1, δεν προσθέτει οτιδήποτε στην εκδοχή της Καθ' ης η Αίτηση που θα αλλοίωνε το πιο πάνω σκηνικό. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ήδη υποθηκευμένο τεμάχιο 394 του οποίου η μεταβίβαση έγινε στις 26/7/11 από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στον Καθ' ου η Αίτηση 2 και από αυτόν στη σύζυγο του Καθ' ης η Αίτηση 4 με την επιβάρυνση της υποθήκης, δεν εξηγήθηκε ποιο διαδικαστικό θέμα της τράπεζας ήταν που επέβαλλε την μεταβίβαση του ακινήτου με τον ως άνω τρόπο, αφού έτσι και αλλιώς η τράπεζα ήταν εξασφαλισμένη με την πρώτη υποθήκη. Η εξήγηση είναι άλλη. Με την τελική μεταβίβαση στην Καθ' ης η Αίτηση 4, αφού εξοφλείτο το χρέος, το ακίνητο αυτό θα διασώζετο κατά την άποψη τους μιας και έξω, αφού ενόσω το ακίνητο ευρίσκετο στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1 θα μπορούσε να τοποθετηθεί επί αυτού ΜΕΜΟ και με την εξόφληση του δανείου θα απαλλάσσετο της υποθήκης και αυτό θα υπόκειτο ή θα ήταν έκθετο στη διαδικασία της εκποίησης με βάση το ΜΕΜΟ. Επίσης η εξήγηση που έδωσε η Καθ' ης η Αίτηση 1 για την παρέλευση τόσου μεγάλου χρονικού διαστήματος, όπως είναι τα τέσσερα χρόνια από το 2006 έως το 2010, που δήθεν υλοποιήθηκε ο συμφωνηθείς διαμοιρασμός της περιουσίας, ότι δεν έβρισκαν χρόνο, στερείται σοβαρότητας και δεν έχει ούτε καν λογικοφάνεια αφού το 2007 υποθήκευσε προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση 4 το τεμάχιο 394 και ως εκ τούτου αν ήθελε να υλοποιήσει την δήθεν συμφωνία διαμοιρασμού της περιουσίας της θα το έπραττε, προς το γιο της Καθ' ου η Αίτηση 2 σύζυγο της Καθ' ης η Αίτηση 4, το 2007, όπως βέβαια και το 2008 και το 2009 που έγιναν άλλες υποθήκες όπως φαίνεται από το Τεκμήριο
6. Όσον αφορά τη γνώση της για την αγωγή, πράγματι η αγωγή επιδόθηκε στην Άντρη Ζίττη. Όμως δεν θα ήταν δυνατό να μην της την έδιδαν, η Άντρη με τον Μιχάλη, αφού ήταν ένα πρόσωπο που την σέβονταν, την εκτιμούσαν και περνούσαν όλα από το χέρι της. Έστω όμως και αν υποθέσουμε ότι δεν της την έδωσαν σίγουρα με την υπογραφή του διοριστηρίου δικηγόρου είδε σε αυτό ότι αναγράφετο τύπος διορισμού δικηγόρου εναγομένου. Επίσης για να εκδοθεί εκ συμφώνου απόφαση, ο δικηγόρος που την αντιπροσώπευε έλαβε την συγκατάθεση της. Επομένως η προσπάθεια της να δείξει στο Δικαστήριο ότι δεν είχε καμία γνώση για την αγωγή μέχρι τη διαδικασία αυτή δεν μπορεί να ευσταθίσει. Ως εκ των πιο πάνω κρίνω την Καθ' ης η Αίτηση 1 αναξιόπιστη και η μαρτυρία της δεν γίνεται δεκτή και απορρίπτεται. Οι μάρτυρες Κυριάκος Ζίττη, Άντρη Ζίττη και Μιχάλης Ζίττη ήρθαν στο Δικαστήριο ως εμπλεκόμενα πρόσωπα με τον ένα ή άλλο τρόπο, δηλαδή το ζεύγος Μιχάλη και Άντρης Ζίττη από την αρχή όταν υπογράφτηκε το γραμμάτιο και στη συνέχεια ως Εναγόμενοι στην αγωγή και ο Κυριάκος Ζίττη ως Καθ' ου η Αίτηση 4, για να υποστηρίξουν την εκδοχή της Καθ' ης η Αίτησης 1, επιβεβαιώνοντας ότι είχε άγνοια των πάντων και ως εκ τούτου ήταν καλή τη πίστει και χωρίς δόλο που προέβη στις μεταβιβάσεις των επίδικων ακινήτων, με σκοπό να μην καταστεί δυνατή η ακύρωση μεταβιβάσεων, για ίδιον όφελος, αφού στον Κυριάκο Ζίττη είχαν μεταβιβαστεί στο όνομα του το όλο μερίδιο τριών από τα εννέα ακίνητα και από τέταρτο ακίνητο είχε μεταβιβαστεί σε αυτό το ¼ μερίδιο, αλλά και για να εδραιώσουν την υπάρχουσα κατάσταση αφού όλα ξεκίνησαν από τον Μιχάλη Ζίττη και να αποφύγουν τις ενδοοικογενειακές προστριβές. Μάλιστα ο Μιχάλης Ζίττης έφτασε στο σημείο, σε ερώτηση κατά την αντεξέταση αν πληρώθηκε οιονδήποτε ποσό έναντι του γραμματίου, να απαντήσει ότι δεν θυμόταν. Το ποιο ουσιαστικό όμως είναι ότι κατά την εξέταση σε δύο ερωτήσεις η μία μετά την άλλη αν γνώριζε ότι η μητέρα του Καθ' ης η Αίτηση 1 γνώριζε ότι ήταν γραμμάτιο δεν απάντησε με ευθύτητα και σαφήνεια. Καταγράφεται το σχετικό απόσπασμα: «Ε. Η μητέρα σου γνώριζε ότι ήταν γραμμάτιο; Α. Δεν ήταν εκεί την ώρα που ήρθε ο κύριος Ανδρέας. Βεβαίως έστειλα την γυναίκα μου και την έφερε. Ε. Και σε ξαναρωτώ, όταν ήρθε, πριν υπογράψει, της είπε κάποιος τι ήταν αυτό που υπέγραψε; Α. Νομιζόμενη επειδή είχαμε αρκετή συνεργασία με την εταιρεία, της εξήγησε και η Άντρη ότι ήταν ένα χαρτί για να υπογράψουμε για να βγούμε από το ΚΑΠ, ναι μεν ήταν γραμμάτιο αλλά φαινομενικά νόμιζε ότι ήταν για να βγούμε από το ΚΑΠ.» Κατά την αντεξέταση όμως ανάφερε ότι η μητέρα του δεν γνώριζε ότι ήταν γραμμάτιο. Η προσπάθεια τους ήταν να αποπροσανατολίσουν και να παραπλανήσουν το Δικαστήριο μη λέγοντας την αλήθεια. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Ο Σαββάκης Παντελή δεν είχε κανένα όφελος και κανένα συμφέρον στην υπόθεση. Με ειλικρίνεια και ευθύτητα ανάφερε στο Δικαστήριο πως μετέβη στη Λευκωσία με τον μακαριστό Κατσαρή, τα όσα διαδραματίστηκαν στην παρουσία του και την υπογραφή του ως μάρτυρας στο γραμμάτιο. Μάλιστα η αναφορά του στην παρουσία κάποιου δικηγόρου δεν αμφισβητήθηκε από την ΄Αντρη Ζίττη όταν της υποβλήθηκε τούτο κατά την αντεξέταση, αλλά έδωσε άλλη εκδοχή λέγοντας ότι βρέθηκε εκεί κάνοντας τον «χαβαλέ του». Ο δε Μιχάλης δεν θυμόταν. Η μη υποβολή, κατά την αντεξέταση της Καθ' ης η Αίτηση 1 από το δικηγόρο της Αιτήτριας, ερωτήσεων σχετικά με το επεισόδιο που περιέγραψε ο Παντελή κατά την υπογραφή του γραμματίου από την Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν αφαιρεί οτιδήποτε για την φιλαλήθεια του μάρτυρα, απλά το Δικαστήριο δεν θα λάβει υπόψη αυτό το μέρος της μαρτυρίας επειδή δεν ετέθη στην Καθ' ης η Αίτηση 1 για να εκθέσει την δική γης θέση, έστω και αν υποβλήθηκε στην Άντρη Ζίττη η οποία αν και αρχικά δεν ενθυμείτο τελικά θυμήθηκε ότι «κάτι έγινε και συζήτησαν αλλά ήμουν κάτω εγώ με την άλλη κοπέλα και κατέβηκα και συζητούσαν δυνατά και της φώναξα και είπα της τέλειωνε να φύγουμε και επήρα την. Δεν ξέρω τι έγινε και συζητούσαν.» Για το ίδιο θέμα ο Μιχάλης απάντησε αρνητικά. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και η μαρτυρία του δεν κλονίσθηκε με κανένα τρόπο. Ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Η Λούλλα Κατσαρή αν και μη παρούσα κατά την υπογραφή του γραμματίου διαφώτισε το Δικαστήριο για τον λόγο που ο μεταστάς πατέρας της ήθελε ως εγγυήτρια στο γραμμάτιο την Καθ' ης η Αίτηση
7. Γεγονός που δεν αμφισβήτησε ούτε η Άντρη Ζίττη, αλλά ανάφερε ότι δεν ήθελε να «νεκατώσει» την πεθερά της και διερωτήθηκε γιατί ήθελαν την πεθερά της, ούτε ο Μιχάλης Ζίττη, ο οποίος δεν γνώριζε γιατί ήθελε ο αποβιώσας Κατσαρή να υπογράψει η μητέρα του, Καθ' ης η Αίτηση 1 και το μόνο που ήξερε ήταν ότι το χρέος το είχε η εταιρεία του και όχι η μητέρα του. Επίσης ανάφερε ότι δεν καταβλήθηκε οιονδήποτε ποσό μέχρι σήμερα έναντι της απόφασης που εκδόθηκε. Η μαρτυρία της ήταν σαφής και ειλικρινής. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και δεν κλονίστηκε. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Όμως η αποδοχή της μαρτυρίας της Αιτήτριας και η απόρριψη της μαρτυρίας των Καθ' ων η Αίτηση δεν οδηγεί αυτόματα σε επιτυχία της αίτησης. Σύμφωνα με τη νομολογία που αναφέρεται ανωτέρω για να ακυρωθεί μια μεταβίβαση ως δόλια πρέπει η Αιτήτρια να είναι πιστωτής κατά την έννοια του νόμου ο οποίος βρισκόταν ως τέτοιος στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης, ο οποίος χρεώστης είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την ανάκτηση του χρέους του. Το Δικαστήριο έχοντας κατά νου τα περιστατικά της κάθε μια από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αναφέρθησαν ανωτέρω και συγκρίνοντας τα με την παρούσα υπόθεση κρίνεται ότι τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης διαφοροποιούνται από εκείνες τις υποθέσεις αφού η βασική δικαιολογία για τις μεταβιβάσεις, ότι αποτελούσαν την συνέχιση και υλοποίηση της συμφωνίας διαμοιρασμού της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση, απερρίφθει και εν απουσία οιουδήποτε άλλου λόγου που έγιναν αυτές, λαμβανομένου υπόψη του χρόνου που επέλεξε η Καθ' ης η Αίτηση 1 να προβεί σε αυτές οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτές έγιναν γιατί βρισκόταν στη σκέψη της η Αιτήτρια ως πιστωτής δυνάμει του γραμματίου για το ποσό των σχεδόν €170.000 το οποίο δεν επρόκειτο να εξοφληθεί, αφού όπως αναφέρθηκε στην μαρτυρία που παρουσίασε τελικά δεν βγήκε από το ΚΑΠ και η εταιρεία του Μιχάλη έπαυσε να λειτουργεί και η Καθ' ης η Αίτηση 1 μαζί με τους άλλους Καθ' ων η Αίτηση, κατά το χρόνο των δόλιων μεταβιβάσεων είχαν πρόθεση να εμποδίσουν ή και να καθυστερήσουν την είσπραξη του λαβείν της Αιτήτριας. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω κρίνω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που ήταν επιφορτισμένοι ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν καλή τη πίστει και δεν έγιναν με πρόθεση να παρεμποδίσουν ή καθυστερήσουν την Αιτήτρια. Ως εκ των άνω η αίτηση επιτυγχάνει. Το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 4 του ΚΕΦ. 62 έχει εξουσία να ακυρώσει τις δόλιες μεταβιβάσεις αλλά και να διατάξει την επανεγγραφή τους. Κατά συνέπεια: (Α) Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνονται οι μεταβιβάσεις και εγγραφές των πιο κάτω ακινήτων που έγιναν δυνάμει δωρεάς: (α) Με την δήλωση μεταβίβασης Δ.6017/10 ημερομηνίας 03/12/2010, του Ακινήτου με αρ. εγγραφής 9333 Φ/Σχ 29/20, Τεμάχιο αρ. 312, μερίδιο το Όλο, χωράφι έκτασης 1.673 τ.μ., Τοποθεσία Εννιά Σκάλες στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας από την Εναγόμενη αρ. 2 - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 προς τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 2, (β) Με την δήλωση μεταβίβασης Δ.6019/10 ημερομηνίας 03/12/2010, του Ακινήτου με αρ. εγγραφής 9740, Φ/Σχ 29/27, Τεμάχιο αρ. 66, μερίδιο το Όλο, χωράφι έκτασης 14.716 τ.μ., Τοποθεσία Πολιακής Τόψη στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας από την Εναγόμενη αρ. 2 - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 προς τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3, (γ) Με την δήλωση μεταβίβασης Δ.3297/11 ημερομηνίας 26/07/2011, του Ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/10207, Φ/Σχ 29/20, Τεμάχιο αρ. 394, μερίδιο το Όλο, χωράφι έκτασης 3.345 τ.μ., Τοποθεσία Δρόμος του Όρους στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας από την Εναγόμενη αρ. 2 - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 προς τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 2, και την μεταβίβαση και εγγραφή που έγινε από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 στη σύζυγο του Καθ' ης η Αίτηση αρ. 4 με τη Δήλωση Μεταβίβασης Δ.3307/11 ημερομηνίας 26/07/11, (δ) Με την δήλωση μεταβίβασης Δ.6019/10 ημερομηνίας 03/12/2010, του Ακινήτου με αρ. εγγραφής 10579, Φ/Σχ 29/12, Τεμάχιο αρ. 1185, μερίδιο το Όλο, χωράφι έκτασης 6.764τ.μ., Τοποθεσία Λακάνη στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας από την Εναγόμενη αρ. 2 - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 προς τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3, (ε) Με την δήλωση μεταβίβασης Δ.6019/10 ημερομηνίας 03/12/2010, του Ακινήτου με αρ. εγγραφής 11191, Φ/Σχ 29/20, Τεμάχιο αρ. 800, μερίδιο το Όλο, χωράφι έκτασης 1.673 τ.μ., Τοποθεσία Έξω Τζηννώτη στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, από την Εναγόμενη αρ. 2 - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 προς τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3, (στ) Με την δήλωση μεταβίβασης Δ.3292/11 ημερομηνίας 26/07/2011, του Ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/11199, Φ/Σχ 29/132V01, Τεμάχιο αρ. 192, μερίδιο το ½, διώροφη κατοικία εμβαδού 593 τ.μ., Τοποθεσία Μέσα στο Χωριό στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, από την Εναγόμενη αρ. 2 - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 προς τους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 ανά ¼ μερίδιο. (ζ) Με την δήλωση μεταβίβασης Δ.6017/10 ημερομηνίας 03/12/2010, του Ακινήτου με αρ. εγγραφής 11703, Φ/Σχ 29/12, Τεμάχιο αρ. 828, χωράφι έκτασης 2007 τ.μ., Τοποθεσία Ριβότη στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας από την Εναγόμενη αρ. 2 - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 προς τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 2, (η) Με την δήλωση μεταβίβασης Δ.6019/10 ημερομηνίας 03/12/2010, του Ακινήτου με αρ. εγγραφής 11843, Φ/Σχ 29/20, Τεμάχιο αρ. 1211, χωράφι έκτασης 2.007 τ.μ., Τοποθεσία Ασιεβώτης στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, από την Εναγόμενη αρ. 2 - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 προς τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 3, (θ) Με την δήλωση μεταβίβασης Δ.6019/10 ημερομηνίας 03/12/2010, του Ακινήτου με αρ. εγγραφής 14088, Φ/Σχ 2-207-385, τεμάχιο αρ. 128, χωράφι έκτασης 7.773 τ.μ., Τοποθεσία Κάμπος του Μύλου στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας από την Εναγόμενη αρ. 2 - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 προς τον Καθ' ου η Αίτηση αρ.
8. (Β) Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η επανεγγραφή των πιο κάτω ακινήτων στο όνομα της Εναγόμενης αρ. 2 - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 Φρόσω Πάμπου Ζίττη, από την Ορούντα: (α) με αρ. εγγραφής 9333 Φ/Σχ 29/20, Τεμάχιο αρ. 312, μερίδιο το Όλο, χωράφι έκτασης 1.673 τ.μ., Τοποθεσία Εννιά Σκάλες στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, (β) με αρ. εγγραφής 9740, Φ/Σχ 29/27, Τεμάχιο αρ. 66, μερίδιο το Όλο, χωράφι έκτασης 14.716 τ.μ., Τοποθεσία Πολιακής Τόψη στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, (γ) με αρ. εγγραφής 0/10207, Φ/Σχ 29/20, Τεμάχιο αρ. 394, μερίδιο το Όλο, χωράφι έκτασης 3.345 τ.μ., Τοποθεσία Δρόμος του Όρους στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, (δ) με αρ. εγγραφής 10579, Φ/Σχ 29/12, Τεμάχιο αρ. 1185, μερίδιο το Όλο, χωράφι έκτασης 6.764τ.μ., Τοποθεσία Λακάνη στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, (ε) με αρ. εγγραφής 11191, Φ/Σχ 29/20, Τεμάχιο αρ. 800, μερίδιο το Όλο, χωράφι έκτασης 1.673 τ.μ., Τοποθεσία Έξω Τζηννώτη στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, (στ) με αρ. εγγραφής 0/11199, Φ/Σχ 29/132V01, Τεμάχιο αρ. 192, μερίδιο το ½, διώροφη κατοικία εμβαδού 593 τ.μ., Τοποθεσία Μέσα στο Χωριό στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, (ζ) με αρ. εγγραφής 11703, Φ/Σχ 29/12, Τεμάχιο αρ. 828, χωράφι έκτασης 2007 τ.μ., Τοποθεσία Ριβότη στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, (η) με αρ. εγγραφής 11843, Φ/Σχ 29/20, Τεμάχιο αρ. 1211, χωράφι έκτασης 2.007 τ.μ., Τοποθεσία Ασιεβώτης στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας, (θ) με αρ. εγγραφής 14088, Φ/Σχ 2-207-385, τεμάχιο αρ. 128, χωράφι έκτασης 7.773 τ.μ., Τοποθεσία Κάμπος του Μύλου στην Κοινότητα Ορούντας της επαρχίας Λευκωσίας. Πλέον έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση ομού και κεχωρισμένως, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο