Αναφορικά με τον ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, Αρ. Αίτησης: 53/13, 14/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A84 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 53/13 Αναφορικά με τον ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, από την Λάρνακα Χρεώστη --------------------------------------- Αίτηση για αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας Ημερομηνία: 14 Μαρτίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Ιωαννίκιος για Μ. Βορκά & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (για να ακούσει απόφαση κα. Μαρνέρου) Για Καθ' ου η Αίτηση: κ. Τσαγκαρός για Α. Ανδρέου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Χρεώστης με αίτησή του, ημερομηνίας 04/12/2013, ζήτησε την έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία της αίτησης πτώχευσης με αρ. 53/13 μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης ημερομηνίας 13/06/13, για την ακύρωση και/ή παραμερισμό του διατάγματος ανανέωσης εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 31/10/2012 στην Αγ. Αρ. 1478/01. Η συγκεκριμένη Αίτηση βασίστηκε στα άρθρα 1-6, 11, 87, 90, 93 και 97 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, στους Θ. 1-8, 16, 17, 25, 44-48, 59, 60, 63, 187 και 188 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, στην Δ.35 θ.18-19, την Δ.40 θ.7(β),11, Δ.48 θ.1-9 και την Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και την γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε, η Αίτηση, με την ένορκη δήλωση του Γεώργιου Κυπριανού ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η καταχωρηθείσα αίτηση πτώχευσης είναι καταχρηστική και δεν έχει σχέση με τους σκοπούς της πτωχευτικής διαδικασίας που είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του χρεώστη ώστε να χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του νόμου. Σύμφωνα με τον ομνύοντα η αίτηση πτώχευσης στηρίζεται στο διάταγμα ημερ. 31/10/12 με το οποίο παραχωρήθηκε άδεια για εκτέλεση της απόφασης ημερ. 27/02/02 με σκοπό την καταχώριση ειδοποίησης πτώχευσης. Κατά την δική του άποψη το διάταγμα για εκτέλεση της απόφασης είχε εκδοθεί λανθασμένα και αντικανονικά και χωρίς να τηρούνται οι προϋποθέσεις για αυτό και καταχωρίστηκε η αίτηση για παραμερισμό του συγκεκριμένου διατάγματος, η οποία απορρίφθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31/05/13 εναντίον της οποίας ασκήθηκε έφεση. Είναι ο ισχυρισμός του ομνύοντα, μετά από συμβουλή των δικηγόρων του, ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας γιατί το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα είχε απορρίψει την αίτησή του λαμβάνοντας υπόψη μαρτυρία και γεγονότα τα οποία δεν είχαν τεθεί ενώπιων του κατά την έκδοση του διατάγματος ημερ. 31/10/12 ενώ παράλληλα δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό ότι δεν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό στους Ενάγοντες. Για αυτό και θεωρεί ορθό και εύλογο να ανασταλεί η διαδικασία της αίτησης πτώχευσης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, που έχει ασκηθεί εναντίον της απόφασης, γιατί αν πετύχει η έφεση οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση δεν θα μπορούν να προωθούν την αίτηση πτώχευσης. Είναι η θέση του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα υποστούν καμιά ζημιά από την αναστολή της διαδικασίας λαμβανομένου υπόψη και του χρόνου που έχει διαρρεύσει από την έκδοση της απόφασης, ήτοι 12 χρόνια. Στην αντίθετη περίπτωση όμως θα προκληθούν ζημιές στην δική του περιουσία αφού θα επέλθει σε διαχειριστή με όλες τις συνέπειες, οι οποίες δεν θα μπορούν να αποκατασταθούν σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Οι Πιστωτές-Καθ' ων η Αίτηση αντιμετώπισαν την Αίτηση με την καταχώρηση Ένστασης. Η Ένσταση τους βασίστηκε στα άρθρα 3,4,5,6
(4),8, 9, 71, 90, 92
(3)και 97 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, στους Θ2, 4, 7, 16, 17, 71 και 188 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, στην Δ.12, Δ.35 θ.18 και 19, Δ.40 θ.11, Δ.48 θ.1-9 και την Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών καθώς και στην συμφυή δικαιοδοσία και τις εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης καταγράφηκαν οι ακόλουθοι: Ότι τα άρθρα ή οι θεσμοί στους οποίους βασίζεται η Αίτηση δεν παρέχουν δικαίωμα αναστολής της αίτησης πτώχευσης ή και αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας, ότι δεν αποκαλύπτονται έγκυροι ή επαρκείς λόγοι για την αναστολή της αίτησης πτώχευσης, ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, ότι η παρούσα αίτηση ή η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν αποκαλύπτουν βάσιμα γεγονότα, ότι η Δ.35 θ.18 και 19 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών δεν έχουν εφαρμογή και/ή δεν παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 6
(4)και/ή δεν τυγχάνει εφαρμογής στα δεδομένα της υπό κρίση υπόθεσης, ότι η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να εξεταστεί δυνάμει της γενικότερης εξουσίας του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 97, ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε για αλλότριους σκοπούς και είναι κακόπιστη, ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση εκλαμβάνει ως δεδομένο την επιτυχή έκβαση της έφεσης, ότι έρχεται σε αντίθεση με την πτωχευτική διαδικασία γιατί προκαλεί επιμήκυνση της όλης διαδικασίας, ότι δεν υπάρχουν καλοί λόγοι έφεσης ή/ και δεν υπάρχουν καλοί λόγοι επιτυχίας της έφεσης, ότι αν πετύχει η υπό κρίση αίτηση οι πιστωτές κινδυνεύουν να παραμείνουν χωρίς τις κατάλληλες εγγυήσεις ή/και κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς θεραπεία σε περίπτωση απόρριψης της έφεσης του Αιτητή. Η Ένσταση υποστηρίχθηκε από την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Στυλιανού, υπάλληλου της Καθ' ης η Αίτηση και γνώστη των γεγονότων της υπόθεσης. Είναι η δική του θέση ότι τα άρθρα και οι θεσμοί στους οποίους βασίζεται η αίτηση δεν παρέχουν στο Δικαστήριο την εξουσία για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ή αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας και ότι οι πρόνοιες της Δ.35 θ.1 και 19 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών δεν έχουν εφαρμογή στην υπό κρίση διαδικασία γιατί περιορίζονται σε αιτήσεις που μπορούν να ενταχθούν κάτω από τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και όχι στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς. Σύμφωνα με τον ομνύοντα δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 6
(4)και δεν τυγχάνουν εφαρμογής γιατί η καταχωρηθείσα έφεση δεν αφορά την ουσία της δικαστικής απόφασης στη βάση της οποίας έχει εκδοθεί η πτωχευτική ειδοποίηση. Επιπρόσθετα είναι η δική του άποψη ότι η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να εξεταστεί δυνάμει της γενικής εξουσίας του Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 97, γιατί δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε επαρκής λόγος προς τούτο. Επιπρόσθετα ισχυρίζεται ότι λόγω του χαρακτήρα της πτωχευτικής διαδικασίας, η οποία είναι «suis generis» και οιωνοί ποινική, θα πρέπει να προχωρεί με γρήγορους ρυθμούς αφού απώτερος στόχος είναι η προστασία της περιουσίας του χρεώστη προς όφελος των πιστωτών. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι δεν αποκαλύπτονται βάσιμα γεγονότα ή έγκυροι επαρκείς λόγοι που να δικαιολογούν την αναστολή της αίτηση έκδοσης πτωχευτικής ειδοποίησης αλλά ούτε και υπάρχουν καλοί λόγοι έφεσης ή καλές πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης. Και οι δυο συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τις οποίες το Δικαστήριο έχει αναγνώσει με πολύ προσοχή και έχει κατά νου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Θα πρέπει ευθύς εξ αρχής να αναφερθεί ότι οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί δεν τυγχάνουν εφαρμογής στις διαδικασίες που αφορούν αιτήσεις πτώχευσης αφού ο ίδιος ο νομοθέτης εν τη σοφία του επέλεξε να ρυθμίσει την διαδικασία με εξειδικευμένη νομοθεσία και ειδικευμένους θεσμούς. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Μαρίας Λοΐζου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Δερύνειας
(2009)1 ΑΑΔ 279: «Η πιο πάνω πρόνοια, όμως, επίσης δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση εφόσον περιορίζεται από το σαφές λεκτικό της σε αιτήσεις που μπορούν να γίνουν κάτω από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και όχι στη βάση άλλων εξειδικευμένων Θεσμών, όπως τους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς, ενώ όπως ήδη προαναφέρθηκε, ο Καν. 188 έχει εφαρμογή μόνο όπου δεν έρχεται σε αντίθεση με τους πτωχευτικούς Κανονισμούς.» Επακόλουθο των πιο πάνω καταγραφέντων είναι ότι οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί να μην μπορούν να εφαρμοστούν στην υπό κρίση αίτηση. Με την υπό εξέταση ενδιάμεση αίτηση ο Αιτητής ζητά την αναστολή οποιασδήποτε περαιτέρω διαδικασίας στην εκδίκαση της αίτησης πτώχευσης, επικαλούμενος προς τούτο την εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 97 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, το οποίο προβλέπει τα εξής: «Το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε, για επαρκή λόγο να εκδώσει διάταγμα αναστολής των διαδικασιών της αίτησης πτώχευσης είτε εντελώς είτε για περιορισμένο χρόνο, με τέτοιους όρους και τηρουμένων τέτοιων προϋποθέσεων ως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο». Στον Περί Πτώχευσης Νόμο υπάρχουν ακόμα δύο πρόνοιες οι οποίες παρέχουν τη δυνατότητα για αναστολή εκδίκασης της αίτησης πτώχευσης. Είναι πολύ συγκεκριμένες σε ό,τι αφορούν. Αυτή, στο άρθρο 6
(4)του Νόμου, αναφέρεται στην περίπτωση κατά την οποία εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης επί της οποίας στηρίζεται η ειδοποίηση πτώχευσης. Το άρθρο 6
(4)του Κεφ. 5 διαλαμβάνει τα εξής: «Όταν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση είναι η μη συμμόρφωση προς ειδοποίηση πτώχευσης για πληρωμή, παροχή ασφάλειας ή συμβιβασμό του εξ αποφάσεως χρέους ή ποσού που διατάχθηκε να πληρωθεί, το Δικαστήριο δύναται, αν το θεωρεί ορθό, να αναστείλει ή απορρίψει την αίτηση με την δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος.» Η πιο πάνω πρόνοια του Νόμου δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα πραγματικά γεγονότα που αφορούν αυτή τούτη την αίτηση. Πασιφανώς, η πρόνοια του άρθρου 6
(4)δεν τυγχάνει εφαρμογής, γιατί δεν έχει εφεσιβληθεί η απόφαση από την οποία προέκυψε το εξ αποφάσεως χρέος. Το εξ αποφάσεως χρέος έχει προκύψει από την εκ συμφώνου απόφαση ημερομηνίας 27/02/02. Αυτή η απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί. Η άλλη πρόνοια, στο άρθρο 6
(6)του Νόμου, αφορά στην περίπτωση που ο χρεώστης εμφανίζεται στην ακρόαση της αίτησης πτώχευσης και αμφισβητεί ότι οφείλει στον πιστωτή. Τότε, το δικαστήριο δύναται να διατάξει την αναστολή κάθε διαδικασίας σε σχέση με την αίτηση μέχρι την εκδίκαση του ζητήματος της μη οφειλής που εγείρει ο χρεώστης. Το άρθρο 6
(6)του Νόμου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
(6)Όταν ο χρεώστης εμφανιστεί κατά την ακρόαση της αίτησης και αρνηθεί ότι οφείλει στον αιτητή, ή ότι οφείλει ποσό τέτοιο που θα νομιμοποιούσε τον αιτητή στην υποβολή αίτησης πτώχευσης εναντίον του, το Δικαστήριο, με την παροχή τέτοιας ασφάλειας (αν υπάρχει) την οποία το Δικαστήριο δυνατό να απαιτήσει για την πληρωμή στον αιτητή κάθε χρέους το οποίο μπορεί να αποδειχτεί εναντίον του σε νόμιμη διαδικασία, και των εξόδων για την απόδειξη του χρέους, δύναται αντί να απορρίψει την αίτηση, να αναστείλει κάθε διαδικασία που αφορά την αίτηση για όσο χρόνο δυνατό να απαιτηθεί για εκδίκαση του ζητήματος αναφορικά με το χρέος.» Το άρθρο 6
(6)του Νόμου, όπως μπορεί να γίνει αντιληπτό από το Δικαστήριο, αφορά αυτή τούτη την ακρόαση όπου ο καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στον αιτητή. Οπόταν κατά την εξέταση της αίτησης πτώχευσης το Δικαστήριο αποφασίζει να αναστείλει την διαδικασία μέχρι να αποφασιστεί το θέμα του χρέους. Προϋπόθεση όμως είναι να έχουν τεθεί κάποια γεγονότα ή μαρτυρία που να συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν έχει τεθεί ίχνος μαρτυρίας στην ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την Αίτηση σε σχέση με τον ισχυρισμό του Αιτητή - Εναγόμενου ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Οπόταν θα ήταν πρόωρη η οποιαδήποτε διαταγή για αναστολή της διαδικασίας. Ο νομοθέτης έχει επιλέξει να δώσει το δικαίωμα για αναστολή περιοριστικά και μόνο στην περίπτωση της αίτησης πτώχευσης και να το αφήσει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία συσχετίζεται πάντοτε με τα γεγονότα που τίθενται ενώπιων του. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από αυτό τούτο το λεκτικό των πιο πάνω προνοιών οι οποίες κάνουν αναφορά στην ακρόαση της αίτησης πτώχευσης και στο δικαίωμα του Χρεώστη να ακουστεί σε σχέση το κατά πόσο πράγματι οφείλει το συγκεκριμένο ποσό. Προφανώς παρέχει η ευχέρεια για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εκεί όπου θεωρείται αναγκαίο διάβημα, ως ασφαλιστική δικλίδα. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει εκκρεμότητα εκδίκασης της έφεσης που αφορά την δικαστική απόφαση, ημερ. 31/05/13, με την οποία είχε απορριφθεί το αίτημα για ακύρωση του διατάγματος ανανέωσης της απόφασης στην Αγ. Αρ. 1478/01 ημερ. 27/02/
- Ακόμη και να πετύχει η έφεση του Αιτητή δεν θα επηρεάσει αυτή τούτη την δικαστική απόφαση ημερ. 27/02/
- Ο Καθ΄ου η Αίτηση μπορεί να επανέλθει και να αιτηθεί εκ νέου διάταγμα ανανέωσης της απόφασης. Σημειώνεται ότι σε σχέση με την εξόφληση της οφειλής δεν αναφέρεται οτιδήποτε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση. Η εξουσία του Δικαστηρίου είναι διακριτικής φύσεως πλην όμως περιορίζεται από την φράση « για επαρκή λόγο», στο άρθρο 97 του Νόμου. Δεν έχει καταδειχθεί κανένας λόγος που να μπορεί να καταταχθεί ως επαρκής λόγος στην υπό κρίση υπόθεση. Από την ένορκη δήλωση του Χρεώστη μόνο δυο ισχυρισμοί θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως σχετικοί. Ο πρώτος αφορά την θέση ότι θα προκληθούν ανεπανόρθωτες ζημιές στην περιουσία του Χρεώστη αν επέλθει στην διαχείριση του διαχειριστή. Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί αφού ακριβώς ο λόγος που περιέρχεται η περιουσία του Χρεώστη στα χέρια του διαχειριστή είναι για να προστατευθεί. Ο δεύτερος λόγος που προβάλλεται αφορά το γεγονός ότι δεν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό στον Πιστωτή. Το θέμα αυτό αφορά θέμα ουσίας το οποίο μπορεί να τεθεί και να εξεταστεί στα πλαίσια της ακρόασης της αίτησης πτώχευσης. Εν πάση περιπτώσει δεν έχει υποστηριχθεί στην υπό κρίση διαδικασία με οποιοδήποτε στοιχείο. Αναφορικά δε με τον ισχυρισμό του Χρεώστη ότι έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας στην έφεση αυτός θα πρέπει να ειδωθεί με βάση την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η οποία υπαγορεύει ότι « μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147. Η πεποίθηση ενός διάδικου ότι μπορεί να πετύχει η έφεσή του σαφώς δεν αποτελεί και ικανή πρόγνωση ότι αυτό θα συμβεί. Επομένως ενόψει όσων έχουν καταγραφεί πιο πάνω δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη επαρκούς λόγου για αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας. Για όλους τους λόγους που παρατέθηκαν πιο πάνω η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση - Πιστωτή και εναντίον του Αιτητή - Χρεώστη, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μετά το πέρας της πτωχευτικής διαδικασίας. (Υπ.).............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο