ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ κ.α. ν. PANGETHRION OUTDOOR LIVING LTD κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 2560/2013, 13/1/2014

(1989)1E Α.Α.Δ. 750 το Ανώτατο Δικαστήριο ερμηνεύοντας τις πρόνοιες της Δ.48 κ. 4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ») πριν την τροποποίηση της με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/1999, απεφάνθη ότι οι πρόνοιες της Δ.48, κ.4 των Θ. Π. Δ. ως είχαν τότε[1] επέβαλλαν στο μέρος που έφερε το αποδεικτικό βάρος μίας αίτησης, δηλαδή στον Αιτητή, την απόδειξη των γεγονότων που αμφισβητούνταν από τον Καθ' ου η Αίτηση (βάση των όσων προέκυπταν με την καταχώριση ένορκης ή ένορκων δηλώσεων προς υποστήριξη της προβαλλόμενης ένστασης του) με επιπρόσθετη προφορική μαρτυρία. H έλλειψη μιας τέτοιας μαρτυρίας, δηλαδή που να αποδείκνυε τα αμφισβητούμενα γεγονότα, οδηγούσε σε απόρριψη της αίτησης του Αιτητή. Η ανωτέρω αρχή είχε υιοθετηθεί και επαναληφθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση LOUIS VUITTON -ν- ΔΕΡΜΟΣΑΚ ΛΤΔ ΚΑΙ ΑΛΛΗΣ

(1992)1Β Α.Α.Δ 1453, στην απόφαση του οποίου, στην σελίδα 1465, μεταξύ άλλων, αναφέρονται και τα ακόλουθα: «Εφόσον αμφισβητούνται τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την αίτηση, επιβάλλεται η απόδειξή τους από το διάδικο ο οποίος φέρει το βάρος της απόδειξης, όπως ορίζεται στη Δ.48 θ. 4. Το αποδεικτικό μέσο, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που δε γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου, είναι η προφορική μαρτυρία, όπως αποφασίστηκε στην Krashias Shoe Factory Limited, also trading as "K" Shoes v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 750. Η μαρτυρία η οποία προσάγεται, πρέπει να είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης. Δεν περιορίζονται όμως οι μάρτυρες οι οποίοι μπορεί να κληθούν για να αποδείξουν τα αμφισβητούμενα γεγονότα σ' εκείνο ή εκείνους που κατέθεσαν ένορκη δήλωση. Μόνο μαρτυρία παραδεκτή κατά τους κανόνες της απόδειξης μπορεί να θεμελιώσει τα αμφισβητούμενα γεγονότα για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας [η απόφαση στη Stylianou v. Stylianou

(1988)1 C.L.R. 520 κατατείνει προς την ίδια κατεύθυνση όπως και η Krashias ως προς την ερμηνεία της Δ.48 θ. 4]. Υπό το πρίσμα ανωτέρω, το αίτημα των εφεσειόντων για παροχή ενδιάμεσης θεραπείας, παρέμεινε μετέωρο ενόψει της απουσίας παραδεκτής μαρτυρίας για την απόδειξη των αμφισβητούμενων γεγονότων, διαπίστωση που καθιστά την έφεση απορριπτέα.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Θα υπομνήσω απλώς εδώ και την υπόθεση FASHION BOX S.P.A. -ν- FERRO FASHIONS LTD

(1999)1Γ Α.Α.Δ 1858 στην οποία επίσης αποφασίστηκε στην βάση της ανωτέρω αρχής και των προνοιών της Δ.48, κ. 4 Θ. Π. Δ., ότι, όταν υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα μεταξύ του αιτητή και του καταθέτοντος την ειδοποίηση ένστασης, ο αιτητής ή ο ενιστάμενος, θα πρέπει κατά την ακρόαση της αίτησης να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται, στον βαθμό που το βάρος απόδειξης τον βαραίνει. Μετά την γενόμενη τροποποίηση της Δ.48, κ. 4

(1)των Θ. Π. Δ. με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/1999, και σύμφωνα με τη προκύπτουσα Δ.48, κ. 4

(2)[2] των Θ. Π. Δ., το Δικαστήριο, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, δύναται για «καλό λόγο», να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της ίδιας Διαταγής, η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης όπως προνοείται από την Δ.39 των Θ. Π. Δ. (Βλέπε τις υποθέσεις IACOVOU BROTHERS (CONSTRUCTIONS) LTD -ν- FASHIONWISE LTD

(2000)1Β Α.Α.Δ 1377 και A. MESSIOS & SONS LTD ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ -ν- ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑ, Πολιτική Έφεση αρ. 277/2007, ημερομηνίας 18/02/2010). Είναι φανερό ότι η πιο πάνω τροποποίηση αποσκοπούσε στην αποφυγή της προφορικής εκδίκασης μιας υπόθεσης από το Δικαστήριο επί της ουσίας της, κατά την διάρκεια εξέτασης μιας οποιαδήποτε ενδιάμεσης αίτησης για παροχή ενδιάμεσης θεραπείας, ή έκδοσης ενδιάμεσων, ρυθμιστικών της διαδικασίας, διαταγμάτων. Στόχος δηλαδή της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, είναι, η ολοκληρωμένη παρουσίαση μιας αίτησης, ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί πλήρους φάσματος της διαφοράς. Διατήρησε όμως, θεωρώ, αναλλοίωτη την αρχή ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του Αιτητή αμφισβητούνται, ο Αιτητής πρέπει να προσκομίζει μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. Πλέον, σύμφωνα και με την Δ.48, κ. 4

(2)των Θ. Π. Δ. αυτό μπορεί να γίνει με την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, το περιεχόμενο των οποίων πρέπει να αποσκοπεί στην αντίκρουση ισχυρισμών του Καθ' ου η Αίτηση, οι οποίοι αν παραμείνουν αναντίλεκτοι, θα οδηγήσουν σε απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Σχετικό επί του θέματος είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση Αρ. 61/2007, ημερομηνίας 25/01/2008, Μεταξύ: ROMIR MONITORING ν. MB ROMIR HOLDINGS LTD,

(2008)1Α Α. Α. Δ σελ. 106: «Οι εφεσίβλητοι δεν ζήτησαν δυνάμει της Δ.48, θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας άδεια, είτε για να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είτε για να αντεξετάσουν το πρόσωπο που ορκίστηκε την ένορκη δήλωση, επί της οποίας επισυναπτόταν ως τεκμήριο το σχετικό Πιστοποιητικό του Υπουργείου Εξωτερικών. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των γεγονότων, που αναφέρονται στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, κατά την άποψή μας, λανθασμένα θεώρησε ότι το Πιστοποιητικό κατοπτρίζει μόνο τη γνώμη του συντάκτη του ή έστω τη γνώμη του συγκεκριμένου Υπουργείου, αναφορικά με την ισχύ της εν λόγω Συνθήκης. Το σχετικό πιστοποιητικό, ως μέρος των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη ή μαχητό τεκμήριο για το περιεχόμενό του και δεν ήταν απλώς θέμα γνώμης του αρμοδίου Λειτουργού. Εφόσον το περιεχόμενο του δεν αμφισβητήθηκε, το Δικαστήριο όφειλε να το είχε δεχθεί για σκοπούς της αίτησης για ασφάλεια εξόδων. Πλην της υπόθεσης Studland, ανωτέρω, η οποία όπως έχουμε επισημάνει διαφοροποιείται από την παρούσα, το Ανώτατο Δικαστήριο, σε πολλές άλλες υποθέσεις, θεώρησε ότι η Συνθήκη συνεχίζει να ισχύει. Αναφερόμαστε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Αρ. 3)

(1995)1 Α.Α.Δ. 362, Vladimir Petrov

(1996)1 A.A.Δ. 535 και Ivanov Igor Borisovich

(2000)1 A.A.Δ. 1899». (η υπογράμμιση και η έμφαση ανωτέρω είναι δική μου) Ως προς την προαναφερόμενη πτυχή του θέματος, θα υπομνήσω απλά και τις υποθέσεις Πολιτική Έφεση Αρ. 10945, ημερομηνίας 19/12/2002, ΜΑΙΡΗ ΝΙΚΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ ν. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΝΙΚΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ,

(2002)1Γ Α. Α. Δ. σελ. 1980, Πολιτική Έφεση Αρ. 11049, ημερομηνίας 21/12/2001, ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΤΟΥΡΗΣ ν. HELLENIC BANK LTD, 1 Α. Α. Δ. σελ. 2118 και Πολιτική Έφεση Αρ. 131/2009, ημερομηνίας 29/01/2010, DMITRY RYBOLOVLEV ν. ELENA RYBOLOVLEVA στις οποίες φαίνεται να υιοθετείται το ίδιο σκεπτικό. Όπως προκύπτει από το λεκτικό της σχετικής δικονομικής πρόνοιας, απαιτείται η στοιχειοθέτηση «καλού λόγου» ώστε να εγκριθεί από το Δικαστήριο το αίτημα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην Πολιτική Έφεση αρ. 277/2007, A. MESSIOS & SONS LTD (ανωτέρω), η οποία αφορούσε αίτηση με κλήση για επαναφορά έφεσης και όχι μονομερή αίτηση στα πλαίσια της οποίας είχε εκδοθεί προσωρινά, ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα κατ' εφαρμογή του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Νόμος 14/1960 και του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το Ανώτατο Δικαστήριο, όσων αφορά το θέμα παροχής άδειας για καταχώριση ένορκης δήλωσης, ανέφερε τα ακόλουθα: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Καθοδηγητικά, όσων αφορά το θέμα αυτό, είναι και τα όσα ελέχθησαν επί του θέματος από τον έντιμο κ. Σ. Ναθαναήλ Δ. Α. Δ. στην Πολιτική Αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αριθμό αναφοράς 8869/05, Μεταξύ: MATHEW SHAW ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ -ν- DEPFA INVESTMENT BANK LTD, ημερομηνίας 28/02/2007 σε απόφαση του μετά από εξέταση σχετικού αιτήματος (την οποία εξέδωσε ενόσω διατελούσε ως Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας). Μεταξύ άλλων, είπε και τα ακόλουθα: «Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ... Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Επίσης, σύμφωνα με την νομολογία, δεν δίδεται άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αίτησης και ο Αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη πληροφόρησης κατά τρόπο πρωθύστερο, με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο. Η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αρχική αίτηση δεν είναι επιτρεπτή, γιατί το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την ορθότητα των εκδοθέντων μονομερών διαταγμάτων με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσης του, αντιπαραβάλλοντας τα με τα στοιχεία που θα τεθούν από το ενιστάμενο μέρος. Η θέση αυτή, υποστηρίζεται από τα όσα αναφέρθηκαν στην ΑΓΩΓΗ ΝΑΥΤΟΔΙΚΕΙΟΥ 151/98, ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 04/12/2010, STAVROS GEORGIOU & SON (SCRAP METALS) LTD -v- ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ LIPA από τον έντιμο κ. Νικήτα Δ. Α. Δ. (ως ήταν τότε): «Ο δικηγόρος του πλοίου διαφωνεί. Εισηγείται πως δεν είναι αυτό το σωστό πλαίσιο της υπόθεσης. Το θέμα είναι αν, όπως εξηγεί, αφού το διάταγμα σύλληψης εκδόθηκε μονομερώς, υπάρχει μεταγενέστερα δικαίωμα για πρόσθετη ή συμπληρωματική μαρτυρία προς αναπλήρωση οποιουδήποτε κενού στη μαρτυρία που θα δικαιολογούσε χορήγηση του διατάγματος. Η μόνη σχετική μαρτυρία είναι εκείνη που παρουσιάζεται για πρώτη φορά και η οποία επηρεάζει την κρίση του δικαστηρίου. Η νομολογία αφορά αιτήσεις για επίδοση κλητηρίου στο εξωτερικό. Η αρχή όμως είναι η ίδια. Με παρέπεμψε δε στις ακόλουθες τρεις υποθέσεις: Luis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ. κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 στις σελ. 1455 και 1463, Sons of Afif Yamout κ.α. ν. Schiffahrts Ges Elbe M.B.H. & Co

(1994)1 A.A.Δ. 191 σελ. 193, 194 και στην Αίτηση για Αναθεώρηση στην αγωγή ναυτοδικείου αρ. 157/90 Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.α. ημερ. 30/5/

1. ............................. Δέχομαι την εισήγηση ότι η αρχή που εφαρμόστηκε στις υποθέσεις στις οποίες βασίστηκε ο δικηγόρος του πλοίου είναι ευρύτερης εμβέλειας. Δεν περιορίζεται σε αιτήσεις για άδεια επίδοσης αγωγής στην αλλοδαπή. Το κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των περιπτώσεων είναι η εξασφάλιση προσωρινής προστασίας μονομερώς. Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο. Η θέση που διατύπωσε υποστηρίζεται, πιστεύω, από την απόφαση Luis Vuitton, ανωτέρω. Στη σελ. 1453 αναφέρεται ότι: "Ενδιάμεση αίτηση - Τα γεγονότα που την θεμελιώνουν πρέπει να αποκαλύπτονται σε ένορκη ή ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση - Δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας ή απαντητικής μαρτυρίας εκ μέρους του αιτητή, ή η καταχώρηση πρόσθετων ενόρκων δηλώσεων." Ομοίως στην υπόθεση Sons of Afif Yamout, ανωτέρω, υπογραμμίστηκε ότι υπό παρόμοιες συνθήκες (σελ. 191): "Δεν μπορεί η μαρτυρία να συμπληρωθεί από μαρτυρία που προσκομίζει ο αντίδικος για υποστήριξη ένστασης του στην έκδοση ή συνέχιση του διατάγματος." Τέλος, χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση Demstar Limited, ανωτέρω, στη σελ. 6: "Το πρωτόδικο Δικαστήριο επελήφθη της αίτησης για τον παραμερισμό του διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό με αναφορά όχι μόνο στα γεγονότα που στοιχειοθέτησαν την αρχική αίτηση αλλά και στα γεγονότα που είχαν προσκομιστεί στο πλαίσιο της αίτησης για παραμερισμό. Αυτό συνιστά σφάλμα. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου τονίζεται ότι τα μόνα σχετικά γεγονότα είναι εκείνα που υποστηρίζουν την αίτηση για τη χορήγηση άδειας για επίδοση στο εξωτερικό. (Βλέπε Salt Electronic S.A. από Βρυξέλλες ν. The Ship "Dominique" & 2 others, Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 165/88, ημερομηνίας 29 Ιουνίου
2. Amathus Navigation Co Ltd (ανωτέρω)." Η υπό κρίση αίτηση, αν κοιταχθεί υπό το πρίσμα του κανόνα που υιοθέτησε η νομολογία, δεν μπορεί να πετύχει. Δεν παρέχεται η ευχέρεια για την προσαγωγή της προτεινόμενης μαρτυρίας. Αυτό, όπως προειδοποιεί η υπόθεση Demstar, ανωτέρω, θα ήταν σφάλμα». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Αξιοσημείωτα και καθοδηγητικά επί της συγκεκριμένης πτυχής του θέματος, είναι και τα όσα αναφέρθηκαν από τον έντιμο κ. Μ. Χριστοδούλου Δ. Α. Δ. (την οποία εξέδωσε ενόσω διατελούσε ως Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας) στην απόφαση του στην Πολιτική Αγωγή με αριθμό αναφοράς 5307/09, Oleksandr Yaroslavskyy και άλλων ν. Α.Β. Globel Trade Limited και άλλων, απόφαση ημερομηνίας 10/03/
3. Παραθέτω πιο κάτω σχετικό απόσπασμα: «Σύμφωνα με τη Νομολογία, εισηγήθηκε ο κ. Τριανταφυλλίδης, οι αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους που αμφισβητούνται. Κι αυτό γιατί δεν απευθύνθηκαν στο Δικαστήριο για άδεια προσκόμισης πρόσθετης μαρτυρίας με τη μορφή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή με την αντεξέταση του εναγόμενου 2 σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Κυρίως σ΄ ότι αφορά το σοβαρό ισχυρισμό του Chornyy ότι η μεταβίβαση της Μετοχής έγινε στη βάση των προφορικών παραπλανητικών διαβεβαιώσεων του εναγόμενου 2 προς τον ενάγοντα 1 και ενόψει τούτου ο εν λόγω εξ ακοής ισχυρισμός παρέμεινε μετέωρος και σ΄ αυτόν δεν πρέπει να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Δεν συμμερίζομαι την πιο πάνω εισήγηση, η οποία παραβλέπει ότι η Νομολογία στην οποία βασίζεται αναπτύχθηκε πριν την αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)που έγινε τέλος του 1999. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που είχε δοθεί από τη Νομολογία στον εν λόγω Κανονισμό, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ενόρκους δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Ακόμη παραβλέπει ότι σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd

(1996)1 ΑΑΔ 788), αλλά ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και κατάληξη σε ευρήματα ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Σ΄ ότι δε αφορά την ουσία της για προσκόμιση πρόσθετης μαρτυρίας με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ή με αντεξέταση του εναγόμενου 2 είναι αρκετό να παρατηρήσω τα ακόλουθα:- Η πρόβλεψη της Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματικές ενόρκους δηλώσεις έγινε για να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, αλλά έχω την άποψη ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα αυτό δεν τεκμηριώνει άνευ ετέρου και «καλό λόγο» για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε μέσω της εν λόγω δήλωσης να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσεως δεν είναι επιθυμητή (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο "No fresh evidence after motion opened"). Όσον αφορά το θέμα της αντεξέτασης είναι αρκετό να επισημανθεί ότι τέτοια άδεια σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)

(2004)1 ΑΑΔ 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) και αυτό λόγω του ότι σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως το Δικαστήριο, όπως έχει σημειωθεί, δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων. Για τους πιο πάνω λόγους η εισήγηση δεν ευσταθεί και οι ισχυρισμοί του Chornyy που αμφισβητούνται θα προσεγγισθούν όπως θα προσεγγισθούν και οι ισχυρισμοί του εναγόμενου 2». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Σχετικές επί του προκείμενου είναι και οι υποθέσεις LOUIS VUITTON που παρατέθηκε πιο πάνω, PERPETTI S.P.A., -ν- LOUNIC CONFECTIONERY LTD

(2000)1Β Α.Α.Δ 960 και INTERPARTEMENTAL CONCERN "URALMETROM" -ν- BESUNO LTD

(2004)1Α Α.Α.Δ 557). Δεν παρέχεται, επίσης, άδεια, όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας η οποία αποσκοπεί στο να απαντήσει με το να απορρίψει απλά την εκδοχή του αντιδίκου που κρίνεται ως ανυπόστατη, δεν είναι αποδεκτή, αφού δεν είναι επιτρεπτό να εξεταστεί και διαπιστωθεί η αποδεικτική της αξία σ' αυτό το στάδιο.[3] Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο, στα πλαίσια διαδικασίας εξέτασης οριστικοποίησης ή μη, εκδοθέντων μονομερώς, προσωρινών διαταγμάτων, δεν προβαίνει σε κρίση επί της ουσίας της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς με τελικά ευρήματα ή οριστικά συμπεράσματα σε σχέση μ' αυτή. Ως εκ των ανωτέρω, το εάν θα παρασχεθεί άδεια σε διάδικο για καταχώρηση απαντητικής / αντικρουστικής ή / και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην βάση των προνοιών της Δ.48, κ. 4

(2)των Θ. Π. Δ., είναι θέμα που άπτεται αποκλειστικά στην διακριτική ευκαιρία του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο, λαμβάνοντας πρώτα και κύρια υπόψη, την φύση της ενδιάμεσης θεραπείας ή του διατάγματος που επιδιώκεται, θα κρίνει, - έχοντας ως γνώμονα τα γεγονότα που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον του προς υποστήριξη της αίτησης και το τι πρωτογενές προκύπτει από την προβαλλόμενη ένσταση όσων αφορά τα ισχυριζόμενα γεγονότα -, εάν αυτά καθιστούν αναγκαία την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Το τι συνιστά «καλό λόγο» εξετάζεται υπό το πρίσμα του τι προτίθεται ο αιτών διάδικος να παρουσιάσει, απαντητικά / αντικρουστικά ή/και συμπληρωματικά, ως μαρτυρία και εάν η εν λόγω μαρτυρία ήταν εφικτό ή / και εάν θα ήταν πιο δίκαιο για τον ενιστάμενο, να παρουσιαζόταν με την αρχική ένορκη δήλωση του αιτητή. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Κατά το στάδιο εκδίκασης της υπό συζήτηση Αίτησης, αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Σ' ότι αφορά το πραγματικό υπόβαθρο και οι δύο πλευρές περιορίστηκαν στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν χωρίς να ζητηθεί από οποιαδήποτε πλευρά η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Έχοντας υπόψη τα προαναφερόμενα, η υπό κρίση Αίτηση θα εξεταστεί και θα κριθεί, έχοντας κατά νου ότι η προτιθέμενη προς καταχώριση ένορκη δήλωση, αφορά διαδικασία αιτήσεως για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων και ότι άδεια για καταχώριση της, θα επηρεάσει την εξέταση του κατά πόσο διατάγματα που έχουν ήδη εκδοθεί από το Δικαστήριο προς όφελος των Εναγόντων / Αιτητών στην απουσία των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση, θα οριστικοποιηθούν ή όχι μέχρι και την εκδίκαση και ολοκληρωτική αποπεράτωση της παρούσας Αγωγής. Με γνώμονα τον προαναφερόμενο παράγοντα και τις επί του προκείμενου αρχές της νομολογίας, προχωρώ στη συνέχεια να παραθέσω τα σημεία για τα οποία οι Ενάγοντες / Αιτητές ζητούν άδεια για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, δίδοντας ταυτόχρονα την κρίση του Δικαστηρίου για το κάθε ένα από αυτά. Τα όσα οι δικηγόροι των διαδίκων ανέφεραν στο Δικαστήριο κατά το στάδιο των αγορεύσεων, τα έχω εξετάσει και λάβει υπόψη μου και στην συνέχεια θα αναφερθώ στις εκατέρωθεν τοποθετήσεις τους, εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο. Παράγραφος 3 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Το περιεχόμενο της παραγράφου αυτής, επιχειρεί να αντικρούσει τον ισχυρισμό των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση που προβάλλεται στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση τους στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, ότι οι Ενάγοντες / Αιτητές προσπάθησαν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο κατά το μονομερές στάδιο εκδίκασης της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα, παραποιώντας μαρτυρικό υλικό που προσκόμισαν στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της εν λόγω Αίτησης τους, ώστε να δικαιολογήσουν το στοιχείο του κατ' επείγοντος της Αίτησης τους. Υπό αυτές τις συνθήκες προκύπτει, κατά την άποψη μου, καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Ο εν λόγω ισχυρισμός των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση, είναι πρωτογενής σε σχέση με τα όσα οι Ενάγοντες / Αιτητές παρουσίασαν στο Δικαστήριο κατά το μονομερές στάδιο εξέτασης της Αίτησης τους για Απαγορευτικά Διατάγματα, και ως εκ τούτου, οι Ενάγοντες / Αιτητές, που φέρουν και το σχετικό βάρος απόδειξης της υπό κρίση Αίτησης, πρέπει να αφεθούν να τον αντικρούσουν, κατά τον τρόπο που κρίνουν ορθό υπό τις περιστάσεις. Από την στιγμή που η μαρτυρία η οποία επιχειρείται να προσαχθεί, είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης, δεν συντρέχει λόγος για να μην επιτραπεί η συμπερίληψη της σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Για λόγους που εξηγώ στην συνέχεια, η παράγραφος 3 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης, θα αποτελέσει την παράγραφο 1 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Παράγραφος 4 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Σ' ότι αφορά το περιεχόμενο αυτής της παραγράφου, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι, εάν η πλευρά των Εναγόντων / Αιτητών θεωρούσε αναγκαίο να παρουσιάσει και να παραπέμψει το Δικαστήριο σε συγκεκριμένες επιστολές που είχαν στην κατοχή τους, ή που θα μπορούσαν με εύλογη επιμέλεια να λάβουν για τον σκοπό, προς περαιτέρω τεκμηρίωση των ισχυρισμών τους, θα μπορούσαν να το είχαν κάνει στο στάδιο που καταχωρούσαν την εν λόγω μονομερή τους Αίτηση και όχι τώρα μέσω καταχώρησης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Σημειώνω, σε σχέση με τα προαναφερόμενα, ότι αναφορά σε αυτές τις επιστολές, χωρίς να είχαν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και χωρίς να αναφέρεται ο χρόνος αποστολής ή λήψης τους, γίνεται στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγόντων / Αιτητών προς υποστήριξη της Αίτησης τους για Απαγορευτικά Διατάγματα. Πρόκειται περί επιστολών της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας «Καστέλα 2» προς τον Έπαρχο Λάρνακας και τον Αρχηγό Αστυνομίας ημερομηνίας 20/08/2012 και 27/06/2013 αντίστοιχα και των απαντητικών επιστολών του Έπαρχου Λάρνακας και του Αρχηγού Αστυνομίας ημερομηνίας 18/09/2012 και 13/08/2013 αντίστοιχα, το περιεχόμενο των οποίων υπάρχει ισχυρισμός από πλευράς Εναγόντων / Αιτητών, ότι αφορά την ουσία της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς. Δηλαδή την ισχυριζόμενη οχληρία. Χωρίς να εξετάζω στο παρόν στάδιο τον οποιοδήποτε ισχυρισμό που αφορά την Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, η πιθανότητα αλλοίωσης των γεγονότων πάνω στα οποία βασίστηκαν αρχικά οι Ενάγοντες / Αιτητές για να επιτύχουν τα Προσωρινά Διατάγματα, σε ότι αφορά την πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη από πλευράς τους όλων των ουσιωδών γεγονότων που αφορούν την επίδικη διαφορά, σε συνάρτηση και με το κατ' επείγον του πράγματος, - έχοντας λάβει υπόψη και την θέση των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση που εγείρεται με την Ένσταση τους στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα ως προς το θέμα αυτό -, συνηγορεί στο να μην επιτραπεί η συμπερίληψη των γεγονότων που αφορούν τις εν λόγω επιστολές ή / και το περιεχόμενο αυτών, δια της παρουσίασης τους στο Δικαστήριο, σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ο λόγος που προβάλλεται για να δικαιολογηθεί η εκ των υστέρων παρουσίαση των εν λόγω επιστολών δεν είναι ικανοποιητικός. Ως προανέφερα, ο ουσιώδης ισχυρισμός των Εναγόντων / Αιτητών, ότι οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν άδεια εκπομπής μουσικής δια μέσων ενισχυτικών της έντασης της, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο εξ' αρχής κατά το μονομερές στάδιο. Δεν είναι γεγονός το οποίο προέκυψε από τα όσα οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση αναφέρουν στην Ένσταση τους στην Αίτηση των Εναγόντων / Αιτητών για Απαγορευτικά διατάγματα, ώστε να χρήζει αντιμετώπισης ή αντίκρουσης. Αν ο εν λόγω ισχυρισμός των Εναγόντων / Αιτητών μπορούσε να είχε τεκμηριωθεί περαιτέρω, αυτό θα έπρεπε να είχε γίνει όταν οι Ενάγοντες / Αιτητές είχαν αρχικά αποταθεί στο Δικαστήριο για προσωρινή θεραπεία και όχι εκ των υστέρων, δηλαδή, μετά και την καταχώριση της ένστασης των Εναγόντων / Αιτητών. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν υφίσταται καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Παράγραφος 5 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Με τα προβαλλόμενα σ' αυτή την παράγραφο γεγονότα, οι Ενάγοντες / Αιτητές επιχειρούν να αντικρούσουν τον ισχυρισμό των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση που προβάλλεται στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση τους στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, ότι έχουν, υπό τις περιστάσεις, ασυνήθιστη και / ή υπερβολική ευαισθησία στην εκπομπή μουσικής ή / και στους άλλους θορύβους που υπάρχει ισχυρισμός ότι προκαλούνται από, ή / και εκπέμπονται λόγω της λειτουργίας της επιχείρησης της Εναγομένης 1 / Καθ' ης η Αίτηση, ή και των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση γενικότερα. Οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση προς τεκμηρίωση του εν λόγω ισχυρισμού τους, έχουν παρουσιάσει στο Δικαστήριο αριθμό «υπεύθυνων δηλώσεων» διαφόρων προσώπων. Είναι ένας ισχυρισμός που αφορά τα επίδικα γεγονότα, πρωτογενής των όσων οι Ενάγοντες / Αιτητές έχουν παρουσιάσει στο Δικαστήριο κατά το μονομερές στάδιο όπου και πέτυχαν την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Ως εκ τούτου, καλό θα ήταν να αφεθεί η πλευρά των Εναγόντων / Αιτητών, - που φέρει και το σχετικό βάρος απόδειξης της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα -, να τοποθετηθεί και να αντικρούσει κατά τον τρόπο που θεωρεί σκόπιμο τον εν λόγω ισχυρισμό. Από την στιγμή που η μαρτυρία η οποία επιχειρείται να προσαχθεί, είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης, δεν συντρέχει λόγος για να μην επιτραπεί η συμπερίληψη της σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Υπό αυτές τις συνθήκες προκύπτει, κατά την άποψη μου, καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Για λόγους που εξηγώ στην συνέχεια, η παράγραφος 5 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης, θα αποτελέσει την παράγραφο 2 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Παράγραφοι 6 και 7 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Σ' ότι αφορά το περιεχόμενο των παραγράφων αυτών, δεν θεωρώ ότι προσθέτουν οτιδήποτε ή ότι αυτές είναι αναγκαίες. Μ' αυτές, απλώς θα επαναληφθεί το τι έχει ήδη αναφερθεί στην αρχική ένορκη δήλωση του Εναγομένου 1 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Αίτησης των Εναγόντων / Αιτητών για Απαγορευτικά Διατάγματα. Οι Ενάγοντες / Αιτητές, κατά το μονομερές στάδιο εξέτασης της εν λόγω Αίτησης τους, παρουσίασαν στο Δικαστήριο και φωτογραφικό υλικό, ως πραγματική μαρτυρία, για να τεκμηριώσουν περαιτέρω τους ισχυρισμούς τους. Οι πυλώνες που κατ' ισχυρισμό εγκαταστάθηκαν κατά μήκος της παραλίας από τους Εναγομένους / Καθ' ων η Αίτηση, είναι ο πυρήνας του ισχυρισμού των Εναγόντων / Αιτητών, αναφορικά με την επιδείνωση της ισχυριζόμενης οχληρίας. Γεγονός που κατ' ισχυρισμό τους, τους οδήγησε και στο να αποταθούν κατ' επειγόντως στο Δικαστήριο για να εξασφαλίσουν ενδιάμεση θεραπεία. Ο ισχυρισμός τους αυτός, διατυπώνεται ξεκάθαρα στην εν λόγω ένορκο δήλωση του Εναγομένου 1 και θα αξιολογηθεί από το Δικαστήριο αναλόγως κατά την εξέταση της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα. Η οποιαδήποτε διευκρίνηση ως προς το τι το παραπλανητικό επιχειρούν κατ' ισχυρισμό να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση, μπορεί, θεωρώ, να τύχει κατάλληλου σχολιασμού κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνω περαιτέρω ότι, αν προς περαιτέρω τεκμηρίωση του προαναφερόμενου ισχυρισμού των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση, απαιτείτο, κατά την κρίση τους και η προσκόμιση συγκεκριμένου φωτογραφικού υλικού ως πραγματικής μαρτυρίας, αυτό θα μπορούσε να είχε γίνει εξ υπαρχής κατά την καταχώριση της μονομερούς Αίτησης των Εναγόντων / Αιτητών για Απαγορευτικά Διατάγματα και όχι στο στάδιο αυτό. Επ' αυτού, κρίνω ότι δεν έχει προκύψει κάτι το πρωτογενές από την ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Ένστασης των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα σε ότι αφορά τα επίδικα γεγονότα της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα, που να χρήζει αντίκρουσης ή περαιτέρω αντιμετώπισης. Και να προσθέσω και κάτι άλλο. Το εάν η πηγή της ισχυριζόμενης οχληρίας είναι από δύο ή από τέσσερεις πυλώνες (στους οποίους έχουν ή όχι εγκατασταθεί μεγάφωνα ενισχυτικών του ήχου), για τους οποίους υπάρχει ισχυρισμός ότι εγκαταστάθηκαν κατά μήκος της παραλίας, - και χωρίς φυσικά να κρίνω τώρα οτιδήποτε σε σχέση με την Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα -, δεν είναι κάτι το οποίο το Δικαστήριο θα εξετάσει σε βάθος στο στάδιο εξέτασης της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα. Το εάν για σκοπούς εξέτασης της εν λόγω Αίτησης και δη του εάν προκύπτει εκ πρώτης όψης συζητήσιμη υπόθεση ή και πιθανότητα επιτυχίας ή και γενικότερα εάν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων, η ύπαρξη δύο ή τεσσάρων πυλώνων, θεωρώ ότι δεν θα έχει και τόση σημασία. Είναι ο ισχυρισμός για ύπαρξη οχληρίας που έχει σημασία στο παρόν στάδιο και δη, εάν τα γεγονότα που έχουν προβληθεί προς υποστήριξη της ύπαρξης της, υποστηρίζουν την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και πιθανότητα να δικαιούνται οι Ενάγοντες / Αιτητές σε θεραπεία (Οι λοιπές προϋποθέσεις και παράγοντες έκδοσης ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων επίσης θα εξεταστούν). Ιδιαίτερα λαμβανομένης υπόψη και της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα που έχει προσφερθεί από τους Ενάγοντες / Αιτητές, η οποία κατ' ισχυρισμό, έχει βασιστεί στο «ευρύτερο ακουστικό περιβάλλον της περιοχής» όσο και «στην ευρύτερη περιοχή ενδιαφέροντος» της ισχυριζόμενης οχληρίας. Ένας επιπρόσθετος λόγος για τον οποίον δεν θα επέτρεπα την συμπερίληψη σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση της παραγράφου αυτής, είναι και το γεγονός ότι μ' αυτήν, επιχειρείται να προσαχθεί πραγματική μαρτυρία, χωρίς να έχει τεθεί το κατάλληλο υπόβαθρο γεγονότων που να δικαιολογεί την αποδοχή της. Ιδιαίτερα, ως προς τον χρόνο λήψης των φωτογραφιών αυτών και εάν αυτές καταγράφουν την κατάσταση πραγμάτων ως είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο που η Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα εξετάστηκε από το Δικαστήριο μονομερώς, - όταν και εξεδόθησαν τα Προσωρινά Διατάγματα -, ή εάν αυτές λήφθηκαν σε χρόνο μεταγενέστερο ή / και εάν εν τω μεταξύ έχει μεσολαβήσει οποιαδήποτε ουσιαστική μεταβολή γεγονότων ως προς το θέμα αυτό. Ως αποτέλεσμα, δεν αποκαλύπτεται, εν προκειμένω, καλός λόγος για τη συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Παράγραφος 8 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Το περιεχόμενο της παραγράφου αυτής, επιχειρεί να αντικρούσει τον ισχυρισμό των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση που προβάλλεται στην παράγραφο 20 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση τους στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, ότι οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει στο Δικαστήριο το γεγονός ότι και ο Δήμος Λάρνακας καθημερινά χρησιμοποιεί μεγάλο εκσκαφέα και φορτηγό για τον καθαρισμό της παραλίας. Γεγονός, που κατ' ισχυρισμό των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση, επίσης προκαλεί θόρυβο και μάλιστα περισσότερο από τον ισχυριζόμενο από πλευράς Εναγόντων / Αιτητών και ως εκ τούτου, θα έπρεπε, αν οι ισχυρισμοί τους αληθεύουν, να τους ενοχλεί ή / και να τους ενοχλεί περισσότερο. Ο προαναφερόμενος, είναι ένας ισχυρισμός των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης, πρωτογενής των όσων οι Ενάγοντες / Αιτητές έχουν παρουσιάσει στο Δικαστήριο κατά το μονομερές στάδιο εξέτασης της Αίτησης τους για Απαγορευτικά Διατάγματα, και ως εκ τούτου, καλό θα ήταν να αφεθεί η πλευρά των Εναγόντων / Αιτητών, - που φέρει και το σχετικό βάρος απόδειξης της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα -, να τοποθετηθεί και να αντικρούσει κατά τον τρόπο που θεωρεί σκόπιμο τον εν λόγω ισχυρισμό. Από την στιγμή που η μαρτυρία η οποία επιχειρείται να προσαχθεί, είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης, δεν συντρέχει λόγος για να μην επιτραπεί η συμπερίληψη της σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Υπό αυτές τις συνθήκες προκύπτει, κατά την άποψη μου, καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Για λόγους που εξηγώ στην συνέχεια, η παράγραφος 8 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης, θα αποτελέσει την παράγραφο 3 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Παράγραφος 9 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Το περιεχόμενο της παραγράφου αυτής, επιχειρεί να αντικρούσει τον ισχυρισμό των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση που προβάλλεται στην παράγραφο 21 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση τους στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, ότι οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει στο Δικαστήριο το γεγονός ότι μπροστά από την επίδικη Πολυκατοικία, γίνεται ανάπλαση της συγκεκριμένης οδού με την χρήση βαρέων οχημάτων, γεγονός που επίσης προκαλεί θόρυβο και μάλιστα περισσότερο και ότι, ως εκ τούτου, το γεγονός αυτό θα έπρεπε να ενοχλεί ή / και να ενοχλεί τους Ενάγοντες / Αιτητές περισσότερο. Και πάλι, πρόκειται για ισχυρισμό αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα, πρωτογενή των όσων οι Ενάγοντες / Αιτητές έχουν παρουσιάσει στο Δικαστήριο κατά το μονομερές στάδιο εξέτασης της εν λόγω Αίτησης τους. Ως εκ τούτου, καλό θα ήταν να αφεθεί η πλευρά των Εναγόντων / Αιτητών, που φέρει και το σχετικό βάρος απόδειξης της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα, να τοποθετηθεί και να αντικρούσει, κατά τον τρόπο που θεωρεί σκόπιμο, τον εν λόγω ισχυρισμό. Από την στιγμή που η μαρτυρία η οποία επιχειρείται να προσαχθεί, είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης, δεν συντρέχει λόγος για να μην επιτραπεί η συμπερίληψη της σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Υπό αυτές τις συνθήκες προκύπτει, κατά την άποψη μου, καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Για λόγους που εξηγώ στην συνέχεια, η παράγραφος 9 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης, θα αποτελέσει την παράγραφο 4 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Παράγραφος 10 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Σ' ότι αφορά το περιεχόμενο της παραγράφου αυτής, δεν θεωρώ ότι αυτή προσθέτει οτιδήποτε ή ότι αυτή είναι αναγκαία. Μ' αυτήν, απλώς θα επαναληφθεί το τι έχει ήδη αναφερθεί στην αρχική ένορκη δήλωση του Εναγομένου 1 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Αίτησης των Εναγόντων / Αιτητών για Απαγορευτικά Διατάγματα. Ο ισχυρισμός τον οποίον οι Ενάγοντες / Αιτητές επιδιώκουν να ξεκαθαρίσουν, λόγω της αντιμετώπισης που έτυχε από τους Εναγομένους / Καθ' ων η Αίτηση, στην Ένσταση τους στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, διατυπώνεται ξεκάθαρα στην εν λόγω ένορκο δήλωση του Εναγομένου 1 και θα αξιολογηθεί από το Δικαστήριο αναλόγως κατά το στάδιο εξέτασης της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα. Η οποιαδήποτε διευκρίνηση ως προς το τι το παραπλανητικό επιχειρούν κατ' ισχυρισμό των Εναγόντων / Αιτητών, να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση, μπορεί να τύχει κατάλληλου σχολιασμού κατά το στάδιο των αγορεύσεων κατά την ακρόαση της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν προκύπτει, κατά την άποψη μου, καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Παράγραφοι 11 και 12 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Και το περιεχόμενο αυτών των παραγράφων θεωρώ ότι δεν συντρέχει καλός λόγος ώστε να επιτραπεί η συμπερίληψη τους σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Κατ' αρχήν το περιεχόμενο της παραγράφου 12 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό να συμπεριληφθεί σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση γιατί το περιεχόμενο της επιχειρεί απλά να δηλώσει ότι ο Εναγόμενος 3 / Καθ' ου η Αίτηση που υποστήριξε με ένορκο δήλωση του την Ένσταση των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, ψεύδεται και είναι αναξιόπιστος. Δεν πρόκειται ασφαλώς περί ισχυρισμού ως προς την ύπαρξη οποιουδήποτε γεγονότος, αλλά απλά για επιχειρηματολογία και ως εκ τούτου, ανεπίτρεπτο να επιτραπεί η συμπερίληψη του περιεχομένου της εν λόγω παραγράφου σε ένορκο δήλωση. Σε κάθε περίπτωση, η αξιοπιστία του οποιουδήποτε μάρτυρα δεν θα αξιολογηθεί από το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο. Τώρα σε ότι αφορά την παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης, επίσης κρίνω ότι είναι ανεπίτρεπτο να επιτραπεί η συμπερίληψη της σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Κατ' αρχήν, το εάν η ισχυριζόμενη οχληρία είναι συνεχιζόμενη ή περιοδική και εάν περιοδική, για ποια συγκεκριμένη περίοδο υφίσταται, είναι ένα γεγονός το οποίο πρέπει να ήταν σε γνώση των Εναγόντων / Αιτητών κατά την καταχώρηση της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα και όταν αυτοί είχαν αποταθεί στο Δικαστήριο μονομερώς για προσωρινή ενδιάμεση θεραπεία, γιατί αποτελεί τον πυρήνα των γεγονότων που συνθέτουν την βάση αγωγής τους. Ως τέτοιο, θα έπρεπε να είχε αποκαλυφθεί στο Δικαστήριο κατά το μονομερές στάδιο εξέτασης της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα. Η πιθανότητα αλλοίωσης του πραγματικού υπόβαθρου επί του οποίου εκδόθηκαν τα Προσωρινά Απαγορευτικά Διατάγματα, έχοντας υπόψη και τον λόγο ένστασης που έχει προβληθεί από πλευράς Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση ως προς το θέμα αυτό, κρίνω ότι συνηγορεί προς την απόρριψη του αιτήματος των Εναγόντων / Αιτητών για συμπερίληψη του περιεχομένου της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σε κάθε όμως περίπτωση, πρέπει να αναφερθεί και το εξής. Το εάν η επιχείρηση της Εναγομένης 1 / Καθ' ης η Αίτηση ή των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση, συνέχισε, - από την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων και εντεύθεν -, να λειτουργεί μέχρι και την 15/10/2013 - ως ο ισχυρισμός των Εναγομένων / Καθ' ων η αίτηση, ή μέχρι και την 10/11/2013 - ως ο ισχυρισμός των Εναγόντων / Αιτητών, ή και εάν συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι και σήμερα, δεν πρόκειται να μεταβάλει το υπόβαθρο των γεγονότων επί του οποίου το Δικαστήριο βασίστηκε για να εκδώσει τα Προσωρινά Διατάγματα. Βάσει αυτού του υπόβαθρου γεγονότων είναι που το Δικαστήριο θα κληθεί να εξετάσει την εν λόγω Αίτηση. Το εάν η ισχυριζόμενη οχληρία συνεχίζεται, ή εάν αυτή δύναται να επαναληφθεί - ακόμη και εάν έχει κατ' ισχυρισμό παύσει για κάποιο χρονικό διάστημα να υφίσταται -, είναι παράγοντας ο οποίος θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα, με βάση τα γεγονότα που είναι ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω ότι οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση, έχουν, με την ένσταση τους, παρουσιάσει στο Δικαστήριο οποιονδήποτε ισχυρισμό, καινούριο σε σχέση με τα γεγονότα, ως αυτά είχαν αρχικά παρουσιαστεί στο Δικαστήριο από τους Ενάγοντες / Αιτητές κατά το μονομερές στάδιο εξέτασης της Αίτησης τους για Απαγορευτικά Διατάγματα, που να δικαιολογεί την συμπερίληψη των ισχυριζόμενων γεγονότων της συγκεκριμένης προαναφερθείσας παραγράφου σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ειδικότερα λαμβανομένου υπόψη του ότι, βάσει των ισχυρισμών των ιδίων των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμήριο Β στην ένορκο δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Ένστασης τους στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα - επιστολή Δήμου Λάρνακας προς Εναγόμενο 2 ημερομηνίας 13/05/2013), αυτοί είχαν άδεια λειτουργίας του εν λόγω υπαιθρίου χώρου από τον Δήμο Λάρνακας (υπό συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις) μέχρι και την 30/11/2013 και ότι η λειτουργία της επιχείρησης της Εναγομένης 1 θα επαναρχίσει την 01/05/2014 (δέστε σχετικά και την παράγραφο 22 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε από τους Ενάγοντες προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης). Σημειώνω ότι, όλα τα πιο πάνω, τα αναφέρω στα πλαίσια εξέτασης του κατά πόσον μπορεί να δοθεί άδεια για συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική ένορκο δήλωση που θα καταχωρηθεί στο Δικαστήριο και δεν προκρίνω οτιδήποτε σε σχέση με το οτιδήποτε αφορά την Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα. Σε κάθε περίπτωση, μέρος της εν λόγω παραγράφου δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό, και για τον επιπρόσθετο λόγο, ότι η παρουσίαση της ως μαρτυρία, δεν είναι δεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης. Και αναφέρομαι ασφαλώς στην ισχυριζόμενη εξ ακοής μαρτυρία που ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι προέρχεται από τον δικηγόρο των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση και του προκύπτοντος θέματος του ασυμβίβαστου δικηγόρου που ενεργεί ο δικηγόρος σε νομική διαδικασία για διάδικο, να είναι και παράλληλα μάρτυρας γεγονότων που αφορούν την επίδικη διαφορά[4]. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν προκύπτει, κατά την άποψη μου, καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Παράγραφος 13 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Με την παράγραφο αυτή, οι Ενάγοντες / Αιτητές επιθυμούν να αντικρούσουν και να απορρίψουν αναφορές του εμπειρογνώμονα που υποστήριξε με σχετική ένορκο δήλωση του την Ένσταση των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα. Δεν είναι επιτρεπτή η συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική ένορκο δήλωση. Το Δικαστήριο, στα πλαίσια διαδικασίας εξέτασης αίτησης για απαγορευτικά Διατάγματα, δεν προβαίνει σε κρίση επί της ουσίας της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς με τελικά ευρήματα ή οριστικά συμπεράσματα σε σχέση μ' αυτή. Ούτε και ενδείκνυται να κρίνει την αξιοπιστία της μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί εκατέρωθεν των μερών στο Δικαστήριο στα πλαίσια της εν λόγω ενδιάμεσης διαδικασίας. Η εμπειρογνωμοσύνη (αντιπαραβάλλοντας τις δύο διιστάμενες εκδοχές) και η αξιοπιστία των μαρτύρων που την έχουν παρουσιάσει στο Δικαστήριο, θα κριθεί από το Δικαστήριο κατά την εξέταση της ουσίας της Παρούσας Αγωγής και όχι στο στάδιο εξέτασης της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν προκύπτει, κατά την άποψη μου, καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. ΕΓΕΡΘΕΝΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ Καθυστέρηση στην υποβολή της υπό εξέταση Αίτησης. Οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση, προβάλλουν, σε σχέση με την υπό κρίση Αίτηση, ως λόγο ένστασης τους, την καθυστέρηση που παρουσιάστηκε στην καταχώριση της από τους Ενάγοντες / Αιτητές. Η εισήγηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Και τούτο γιατί το θέμα αυτό έχει ήδη εξεταστεί από το Δικαστήριο με την ενδιάμεση του απόφαση ημερομηνίας 20/11/2013. Τα γεγονότα δεν έχουν έκτοτε διαφοροποιηθεί με τον οποιονδήποτε τρόπο, ούτως ώστε να δικαιολογείται επανεξέταση του συγκεκριμένου θέματος επί νέας πραγματικής βάσης και ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν μπορεί να αναθεωρήσει την προηγούμενη επί του προκείμενου απόφαση του. Σε κάθε περίπτωση, η 5 μήνη, περίπου, καθυστέρηση εκ μέρους των Εναγόντων / Αιτητών για την καταχώριση της παρούσας Αίτησης, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι επηρέασε σε τέτοιο βαθμό τους Εναγομένους / Καθ' ων η Αίτηση που θα δικαιολογούσε την απόρριψη της παρούσας Αίτησης γι' αυτό και μόνο τον λόγο, λαμβανομένης υπόψη και της θέσης τους ότι το Διάταγμα από τις 15/10/2013 κατέστη άνευ αντικειμένου λόγω της διακοπής στην λειτουργία της επιχείρησης της Εναγομένης 1 / Καθ' ης η Αίτηση μέχρι και την 01/05/2014. Προσχέδιο της προτιθέμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ή Δηλώσεων. Η άποψη μου επί του θέματος είναι ότι όταν διάδικος καταχωρεί στο Δικαστήριο αίτηση για λήψη άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η ορθή πρακτική επιβάλλει, όπως η προτιθέμενη προς καταχώριση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, καταχωρείται αυτούσια στο Δικαστήριο, ως τεκμήριο στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Χαρακτηριστική επί του θέματος αυτού, είναι και η εν παρόδω παρατήρηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ και άλλοι -ν- ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Πολιτική Έφεση 242/2011, Ημερομηνίας 10/04/2012, στην οποία αναφέρθηκε: «Σημειώνουμε συναφώς ότι στην αίτηση δεν έχει επισυναφθεί η ένορκη δήλωση που θα καταχωρείτο, αν δινόταν άδεια, όπως θα έπρεπε και επομένως το περιεχόμενο της το υποθέσαμε από τα στοιχεία που είχαμε» (η έμφαση είναι δική μου) Οι Ενάγοντες / Αιτητές στις παραγράφους 3 έως 12 της ένορκης δήλωσης του κ. Λεωνίδα Γεωργιάδη που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης, αναφέρουν ειδικά και με λεπτομέρεια τους λόγους για τους οποίους επιθυμούν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, που κατά την θέση τους, αποτελούν «καλό λόγο» μέσα στην έννοια της Δ.48 κ. 4

(2), ώστε να τους επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης, οι Ενάγοντες / Αιτητές, - και παρά το γεγονός ότι πιστεύω ότι, ως προανέφερα, η ορθή πρακτική επιβάλλει διαφορετικά -, δεν κρίνω ότι θα έπρεπε να επεκταθούν περισσότερο και να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου υπό μορφή μαρτυρίας και το προσχέδιο της προτεινόμενης προς καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όλα τα ισχυριζόμενα γεγονότα που προτάθηκαν με την υπό εξέταση Αίτηση για συμπερίληψη σε συμπληρωματική ένορκο δήλωση, εκτίθενται στις πιο πάνω αναφερόμενες παραγράφους της ένορκης δήλωσης του κ. Λεωνίδα Γεωργιάδη και μπορούν, - όσων φυσικά η άδεια για συμπερίληψη σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση έχει δοθεί από το Δικαστήριο -, να αποτελέσουν το περιεχόμενο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η Δ.48 κ. 4

(2)Θ. Π. Δ. δεν επιβάλλει, ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει ως καθιερωμένη πρακτική και να επιβάλλει, την καταχώριση δείγματος της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από πλευράς των Αιτητών, για να εγκριθεί αίτημα τους για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτό που χρειάζεται, είναι γεγονότα που να δεικνύουν «καλό λόγο» για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (είτε όταν η μαρτυρία είναι εκτενής, είτε όχι) και οι Ενάγοντες / Αιτητές στην προκειμένη περίπτωση το έχουν πράξει. Φυσικά, προς αποφυγή παρέκκλισης από τα όσα με την παρούσα έχουν αποφασιστεί, ξεκαθαρίζεται ότι δίδεται άδεια στους Ενάγοντες / Αιτητές να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, μόνο δια του κ. Λεωνίδα Γεωργιάδη[5], στην οποία να συμπεριληφθούν μόνο τα ακόλουθα. Οτιδήποτε το επιπρόσθετο, απλά θα αγνοηθεί από το Δικαστήριο κατά το στάδιο εξέτασης της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα: (α) αυτούσιο το περιεχόμενο της παραγράφου 3 της ένορκης δήλωσης του κ. Λεωνίδα Γεωργιάδη ημερομηνίας 26/11/2013 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Θα αποτελέσει την παράγραφο 1 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. (β) αυτούσιο το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσης του κ. Λεωνίδα Γεωργιάδη ημερομηνίας 26/11/2013 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Θα αποτελέσει την παράγραφο 2 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. (γ) αυτούσιο το περιεχόμενο της παραγράφου 8 της ένορκης δήλωσης του κ. Λεωνίδα Γεωργιάδη ημερομηνίας 26/11/2013 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Θα αποτελέσει την παράγραφο 3 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. (δ) αυτούσιο το περιεχόμενο της παραγράφου 9 της ένορκης δήλωσης του κ. Λεωνίδα Γεωργιάδη ημερομηνίας 26/11/2013 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης. Θα αποτελέσει την παράγραφο 4 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατά ακολουθία όλων των πιο πάνω, η παρούσα Αίτηση εγκρίνεται μερικώς και δίδεται άδεια στους Ενάγοντες / Αιτητές για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης στην οποία να περιληφθούν οι ισχυρισμοί των παραγράφων 3, 5, 8 και 9 της ένορκης δήλωσης του κ. Λεωνίδα Γεωργιάδη ημερομηνίας 26/11/2013 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης, ως ανωτέρω αναφέρεται, εντός 10 ημερών από σήμερα. Ενόψει της μερικής επιτυχίας των Εναγόντων / Αιτητών στην παρούσα Αίτηση - εφόσον η υπό κρίση Αίτηση έγινε δεκτή στην περιορισμένη έκταση που έχω ήδη προσδιορίσει ανωτέρω - τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται κατά το 1/3 αυτών υπέρ των Εναγόντων / Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία να καταβληθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ___________________ Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «... If there is a conflict between the applicant and any person giving notice of opposition in regard to the facts the applicant or such person must, at the hearing of the application, be prepared to prove the facts he relies upon in so far as the burden of proof lies upon him». [2] «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στην βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από την Διαταγή 39». [3] Δέστε επί του προκείμενου την υπόθεση Bacardi v. Vinco Ltd

(1996)1 ΑΑΔ 788 που αναφέρθηκε και πιο πάνω. [4] Δέστε επί του προκείμενου τις υποθέσεις ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ EVAND PROMOTIONS LTD ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΓΙΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ CERTIORARI & MANDAMUS

(1998)1 Α.Α.Δ. 736, ΔΩΡΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ Υπóθεση Αρ. 669/2006 Ημερομηνίας 15/05/2008 και IN THE MATTER OF AN APPLICATION BY PANICOS EFTHYMIOU FOR AN ORDER OF CERTIORARI

(1987)1 C.L.R. 329. [5] Πρόκειται περί ενδιάμεσης διαδικασίας και σύμφωνα με την Δ.39, κ. 2 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ο ενόρκως δηλών μπορεί να αναφερθεί σε γεγονότα που τα έχει πληροφορηθεί, νοουμένου ότι αποκαλύπτεται η πηγή της πληροφόρησης του. Στην προκείμενη περίπτωση, εκεί όπου ο κ. Λεωνίδας Γεωργιάδης έχει πληροφορηθεί τα γεγονότα τα οποία θα συμπεριληφθούν σε ένορκη δήλωση από τρίτο πρόσωπο, αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης του και ως εκ τούτου, δεν συντρέχει λόγος να καταχωρηθεί πέραν της μίας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, άλλης από της δικής του, αφού κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε μόνο περαιτέρω έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο