ΣΑΒΒΑΣ ΣΑΜΟΥΡΙΔΗΣ ν. ΝΙΚΟΣ INZEYIANNIS, Πολιτική Αγωγή Αρ.: 3408/2010, 25/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A51 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή Αρ.: 3408/2010 ΣΑΒΒΑΣ ΣΑΜΟΥΡΙΔΗΣ Ενάγοντας / Καθ' ου η Αίτηση - και - ΝΙΚΟΣ INZEYIANNIS Εναγόμενος / Αιτητής ------------------- Ημερομηνία: 25/02/2014 Αίτηση Για Ασφάλεια Εξόδων ημερομηνίας 03/02/2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τον Ενάγοντα / Καθ' ου η Αίτηση: κ. Χ. Χατζηλοΐζου Για την Εναγόμενο / Αιτητή: κ. Α. Κεφάλας --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Κλητήριο Ένταλμα της παρούσας αγωγής σφραγίστηκε και εκδόθηκε με την καταχώριση της στις 03/12/
- Ο Εναγόμενος αφού έλαβε γνώση της αγωγής εμφανίστηκε στην διαδικασία και στις 03/03/2011 καταχώρησε την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του. Η υπόθεση, μετά από την ολοκλήρωση της δικογραφίας, ορίστηκε για Οδηγίες στις 04/04/
- Κατά το στάδιο των Οδηγιών, αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων ζήτησαν από το Δικαστήριο τον προγραμματισμό της υπόθεσης για Ακρόαση, καθ' ότι δεν κρίθηκε, όπως προκύπτει από τις εκατέρωθεν τοποθετήσεις τους στα πρακτικά του Δικαστηρίου, ότι έχρηζε η έκδοση οποιασδήποτε διαταγής ή διατάγματος του Δικαστηρίου δυνάμει των προνοιών της Δ.30, κ. 5 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Έκτοτε, η υπόθεση προγραμματίστηκε για Ακρόαση στις 26/09/2011, 20/01/2012, 30/05/2012, 29/11/2012, 22/05/2013 και 05/12/
- Στις 27/05/2013, καταχωρήθηκε Αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης από πλευράς Ενάγοντα, η οποία, μετά από ακρόαση της εγκρίθηκε από το Δικαστήριο στις 19/12/
- Η καταχώριση των τροποποιημένων δικογράφων ολοκληρώθηκε στις 13/01/2014 και η ακρόαση της υπόθεσης, επί της ουσίας της πλέον, ξεκίνησε στις 31/01/
- Η παρουσίαση της υπόθεσης από πλευράς Ενάγοντα, ξεκίνησε με την μαρτυρία που δόθηκε από τον ίδιο. Η εξέταση του Ενάγοντα ολοκληρώθηκε την 31/01/2014 και η υπόθεση ορίστηκε για συνέχιση της στις 17/02/
- Στις 03/02/2014 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση Αίτηση από πλευράς Εναγομένου, με την οποία εξαιτείται από το Δικαστήριο διάταγμα με το οποίο ο Ενάγοντας διαταχθεί να παράσχει ασφάλεια προς διασφάλιση των εξόδων που θα δημιουργηθούν από την εκδίκαση της υπόθεσης. Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς, Δ.60, θ. 1 έως 5, Δ.48, θ. 2 έως 9(t). Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του Εναγομένου, στην οποία, σε γενικές γραμμές, αναφέρεται ότι: I. Ο Ενάγοντας κατά την ένορκη κατάθεση του στο Δικαστήριο στις 31/01/2014 ομολόγησε ότι είναι κάτοικος εξωτερικού εκτός χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την 30/04/2010 και ότι έκτοτε διαμένει μόνιμα με τα παιδιά του στην Κίνα απ' όπου κατάγεται η σύζυγος του. Ο Ενάγοντας ανέφερε περαιτέρω ότι είχε έρθει στην Κύπρο δύο ημέρες πριν την ακρόαση της υπόθεσης γι' αυτό τον σκοπό - δηλαδή την ακρόαση της υπόθεσης -, και ότι σκοπός του είναι να επιστρέψει στην οικογένεια του στην Κίνα. II. Είναι φανερό, ισχυρίζεται, ότι σε περίπτωση επιτυχίας του, δεν θα μπορέσει να ανακτήσει τα έξοδα του, αφού η συνήθης διαμονή του Ενάγοντα βρίσκεται στο εξωτερικό. Τούτο, ισχυρίζεται, οδηγεί αντικειμενικά στο συμπέρασμα ότι ο Εναγόμενος δεν θα μπορέσει αντικειμενικά να εκτελέσει τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ του από το Δικαστήριο. III. Από την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης του Ενάγοντα, έχουν ήδη δημιουργηθεί προς όφελος του Εναγομένου έξοδα στην υπόθεση, όσο και από την αναβολή της ακρόασης της υπόθεσης στις 29/11/2012, γιατί ο Ενάγοντας απουσίαζε στο εξωτερικό. IV. Η αίτηση καταχωρήθηκε τώρα γιατί ο Εναγόμενος δεν γνώριζε από προηγουμένως ότι ο Ενάγοντας διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό. Από την διακοπή της συνεργασίας του δεν είχε έκτοτε καμία επαφή μαζί του για να γνωρίζει οτιδήποτε το σχετικό. Άκουσε περί αυτού κατά την ακροαματική διαδικασία της 31/01/
- V. Όπως έχει συμβουλευθεί από τον δικηγόρο του, τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα ανέλθουν στις €5.
- Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Η Ενάγουσα καταχώρισε ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση, εγείροντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: I. Η απαίτηση του Ενάγοντα εγέρθηκε καλόπιστα. II. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη, κακόπιστη (mala fide), όχι καλόπιστη και επιδιώκει σκοπούς άλλους από αυτούς που θέτει η νομολογία, ο Νόμος και οι θεσμοί και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the court). III. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση ουδόλως δικαιολογούν την παροχή των ζητούμενων θεραπειών και/ή διαταγμάτων και/ή δεν αποκαλύπτουν γεγονότα που να δικαιολογούν την παροχή των ζητούμενων θεραπειών. IV. Η αίτηση σκοποί έχει να στερήσει στον Ενάγοντα/Καθ΄ ου η αίτηση του δικαιώματος προσφυγής στη Δικαιοσύνη και/ή της δίκαιας δίκης και/ή της απονομής της δικαιοσύνης όπως κατοχυρώνονται από το Άρθρο 30 του Συντάγματος ως επίσης και από τα Άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. V. Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι ο Ενάγοντας / Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι φερέγγυος και αξιόχρεος και απόλυτα ικανός για καταβολή κάθε τυχόν επιδικασθέν ποσόν. VI. Η αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα και/ή σε προχωρημένο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας. VII. Η αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και σκοπό έχει την πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής καθώς και απόπειρα εκτροχιασμού της. VIII. Ο Εναγόμενος /Αιτητής δεν αποκαλύπτει επαρκείς λόγους και/ή στοιχεία στην Ένορκη Δήλωση του που να δεικνύουν ανικανότητα του Ενάγοντα / Καθ' ου η αίτηση να πληρώσει τα έξοδα του σε περίπτωση επιτυχίας της υπεράσπισης του. IX. Η ένορκη δήλωση του Εναγόμενου/ Αιτητή δεν πληροί το κριτήριο της αξιόπιστης μαρτυρίας που απαιτείται. X. Ο Ενάγοντας / Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει καλή υπόθεση εναντίον του Εναγομένου / Αιτητή με μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας. XI. Ο Εναγόμενος / Αιτητής δεν δικαιολόγησε ως όφειλε το ποσό των εξόδων της διαδικασίας για τα οποία ζητά την ασφάλεια και/ή δεν επισύναψε κατάλογο εξόδων για τα μέχρι τώρα έξοδα. XII. Ο Εναγόμενος/Αιτητής παραδέχεται στην παράγραφο 2 της Υπεράσπισης του την έκδοση των επίδικων συναλλαγματικών /γραμματίων. Η Ένσταση, βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.60 θ. (1 - 5) και
(6), Δ.48 θ.
(2)και 9(t), στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στα Άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στο Δίκαιο της επιείκειας. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του Ενάγοντα, στην οποία, σε γενικές γραμμές, αναφέρονται τα εξής: I. Αποδέχεται ότι κατά την ένορκο του μαρτυρία στο Δικαστήριο ανέφερε ότι από τις 30/04/2010 διαμένει στην Κίνα μαζί με τα παιδιά του και την σύζυγο του όπου και ασχολείται μεταξύ άλλων με εισαγωγές και εξαγωγές και γενικό εμπόριο. II. Είναι Κύπριος πολίτης και όλοι του οι συγγενείς, - εκτός των παιδιών του και της συζύγου του που διαμένουν μαζί του -, διαμένουν στην Κύπρο. III. Πέραν την χρηματικής αμοιβής, σκοπός της εργασίας του στην Κίνα ήταν η δημιουργία επαγγελματικών διασυνδέσεων και συνεργασιών έτσι ώστε να μπορέσει να τις χρησιμοποιήσει και να δημιουργήσει επαγγελματική έδρα στην Κύπρο, πράγμα το οποίο έκανε κατά την παραμονή του τώρα στην Κύπρο. Γι' αυτό τον λόγο, θα επιστρέψει στην Κίνα για να διευθετήσει τις εκκρεμότητες του, αλλά θα επιστρέψει στην Κύπρο όπου και σκοπεύει να μείνει μόνιμα και θα έρθει και η οικογένεια του. IV. Η απαίτηση του εγέρθηκε καλόπιστα. V. Δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ισχυρισμός ότι αυτός είναι αφερέγγυος ή/και ότι αυτός δεν είναι σε θέση να καταβάλει κάθε ποσό που τυχόν να επιδικαστεί από το Δικαστήριο εναντίον του. VI. Ο Εναγόμενος γνώριζε, ως αναφέρει στην ένορκο του δήλωση, ότι αυτός απουσίαζε στο εξωτερικό από την 29/11/2012 και αδικαιολόγητα και καθυστερημένα δεν αποτάθηκε στο Δικαστήριο ενωρίτερα για να αιτηθεί ασφάλειας εξόδων, παρά μόνο τώρα που η διαδικασία εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. VII. Καμία εξήγηση δεν δίδεται από τον Εναγόμενο, γιατί ζητά το ποσό των €5.000, αφού αυτός παρέλειψε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο, ως όφειλε, σχετικό κατάλογο εξόδων που να δικαιολογεί το ποσό αυτό. VIII. Ως εμφαίνεται από την δικογραφία, έχει καλή υπόθεση εναντίον του Εναγομένου με μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η υπό κρίση Αίτηση, στηρίζεται μεταξύ άλλων στη Διάταξη 60, κ. 1 των περί Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ.»), η οποία, προνοεί ως ακολούθως: «A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Η παροχή ασφάλειας εξόδων συνεπάγεται την άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου[i]. Τέτοια ασφάλεια διατάσσεται κατά κανόνα όταν ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού ή έχει τη συνήθη διαμονή του εκτός δικαιοδοσίας, κάτι το οποίο πρωτίστως φαίνεται από το ίδιο το κλητήριο ένταλμα. Η τυχόν κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας που βρίσκεται εντός της επικράτειας και είναι ουσιαστική και μόνιμη, δυνατόν να συνηγορήσει εναντίον της παροχής ασφάλειας εξόδων υπό την προϋπόθεση ότι η περιουσία αυτή είναι κατά κοινή λογική διαθέσιμη προς εκτέλεση και όχι υποκείμενη σε εξανέμιση σε οποιοδήποτε χρόνο[ii]. Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος[iii]. Στην υπόθεση Alahmari v. Alia Airline
(1990)1 Α.Α.Δ. 434, σε σχέση με το ζήτημα των εξόδων στις περιπτώσεις όπου ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού[iv], αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων και τα εξής: «Πράγματι δεν επιβάλλεται η έκδοση διαταγής για τα έξοδα οποτεδήποτε ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού. Το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, όπως υποδηλώνει ο όρος 'may' (δύναται) που απαντάται στο πλαίσιο της Δ.60 κ. 1, που ασκείται δικαστικά. Το ίδιο υποστηρίζεται και από την αγγλική πρακτική, όπως συνοψίζεται στους Halsbury's Laws of England (4th ed., Vol. 37, pp. 384 - 385)». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Περαιτέρω, στις υποθέσεις Continental Insurance Co. of Hampshire v. O´Regan
(1988)1 A.ΑΔ. 1087 και Vincent David Conway v. Νεόφυτου Ηλία. Πολιτική Έφεση 11265 ημερομηνίας 21/10/2002 αποφασίστηκε ότι το δικαστήριο δε θα εκδώσει τέτοιο διάταγμα εκεί που ο καθ' ου η αίτηση είναι τέτοιας κακής οικονομικής κατάστασης που θα αδυνατεί να συμμορφωθεί, καθότι σε τέτοια περίπτωση πλήττεται ο πυρήνας του συνταγματικού του δικαιώματος να προσφύγει στο δικαστήριο. Ως προς το ζήτημα του ύψους του ποσού των εξόδων που θα πρέπει να διαταχθεί ως ασφάλεια, ένας τέτοιος υπολογισμός, είναι ορθό να επισυνάπτεται σε αιτήσεις του είδους[v] για να μπορεί να βοηθηθεί το Δικαστήριο στον υπολογισμό των αναγκαίων εξόδων[vi]. Παρά το βοηθητικό τέτοιου καταλόγου, η επισύναψη του δεν προνοείται από οποιαδήποτε δικονομική πρόνοια, ώστε η αίτηση για ασφάλεια εξόδων να υπόκειται, δίχως άλλο, σε απόρριψη στην απουσία καταλόγου[vii]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ Κατά το στάδιο εκδίκασης της υπό συζήτηση Αίτησης, αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Σ' ότι αφορά το πραγματικό υπόβαθρο και οι δύο πλευρές περιορίστηκαν στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν, χωρίς να ζητηθεί από οποιαδήποτε πλευρά η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Το θέμα της συνήθους διαμονής του Ενάγοντα ήταν το κύριο θέμα που με απασχόλησε κατά την εξέταση της υπό κρίση Αίτησης. Ο Ενάγοντας κατά την εξέταση του στο Δικαστήριο στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας της 31/01/2014, δήλωσε ότι από τις 30/05/2010 έχει φύγει από την Κύπρο και ζει στην Κίνα. Εξήγησε ότι, λόγω του ότι η εταιρεία όπου εργαζόταν η σύζυγος του στην Κύπρο δραστηριοποιήθηκε και στην Κίνα, και επειδή η σύζυγος του ανέλαβε, από τις 15/04/2010, την διοίκηση του γραφείου της εν λόγω εταιρείας στην Κίνα, αποφάσισε και αυτός, λόγω των οικονομικών συνθηκών που επικρατούσαν στην Κύπρο κατά τον δεδομένο χρόνο, να μεταβεί στην Κίνα για εργασία. Έκτοτε, ανέφερε, για μία περίοδο τεσσάρων περίπου ετών, δεν είχε έλθει ξανά στην Κύπρο. Αντεξεταζόμενος επί του προκείμενου και συγκεκριμένα, εάν πλέον αυτός και η οικογένεια του θα διαμείνουν μόνιμα στην Κίνα, ο Ενάγοντας απάντησε ότι σχεδιασμός του ιδίου και της οικογένειας του δεν είναι να διαμείνουν μόνιμα στην Κίνα. Στο παρόν στάδιο, προσέθεσε, κρίνει ότι στην Κίνα μπορεί να δουλέψει και να έχει σχετικό εισόδημα, αλλά πρόθεση του είναι να επιστρέψει πίσω στην Κύπρο. Τα προαναφερόμενα διαπιστώνω ότι έχουν λεχθεί από τον μάρτυρα, ανατρέχοντας στα πρακτικά του Δικαστηρίου της ακροαματικής διαδικασίας της 31/01/2014. Ο Εναγόμενος, με την ένορκη δήλωση που καταχώρησε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης, περιορίστηκε στο να αναφερθεί στην αναφορά του Ενάγοντας ότι αυτός έχει μεταβεί στο εξωτερικό, παραλείποντας να αναφερθεί στα όσα ο Ενάγοντας ανέφερε επιπρόσθετα σε ότι αφορά την πρόθεση του να μην διαμείνει μόνιμα στην Κίνα. Σε κάθε περίπτωση, τον ισχυρισμό του Εναγομένου ότι ο Ενάγοντας έχει πρόθεση η μόνιμη διαμονή του από τώρα και στο εξής να είναι στην Κίνα και όχι στην Κύπρο, έθεσε υπό αμφισβήτηση ο Ενάγοντας με την ένορκο δήλωση που καταχώρησε προς υποστήριξη της Ένστασης του στην υπό κρίση Αίτηση. Μ' αυτήν, ο Ενάγοντας υποστήριξε ότι, πέραν την χρηματικής αμοιβής, σκοπός της εργασίας του στην Κίνα μέχρι σήμερα, ήταν η δημιουργία επαγγελματικών διασυνδέσεων και συνεργασιών έτσι ώστε να μπορέσει να τις χρησιμοποιήσει και να δημιουργήσει επαγγελματική έδρα στην Κύπρο, πράγμα το οποίο έκανε κατά την παραμονή του στην Κύπρο τις ημέρες που είχε έρθει για την ακρόαση της υπόθεσης. Γι' αυτό τον λόγο, προσέθεσε, θα επιστρέψει στην Κίνα για να διευθετήσει τις εκκρεμότητες του, αλλά θα επιστρέψει στην Κύπρο όπου και σκοπεύει να μείνει μόνιμα και θα έρθει και η οικογένεια του. Ο ισχυρισμός αυτός του Ενάγοντα, ήτοι της προσωρινής απομάκρυνσης του από την Κύπρο με σκοπό την εργασία, με πρόθεση την επάνοδο του και μάλιστα στο άμεσο μέλλον (αφού έχει ήδη, ως έχει αναφέρει, δημιουργήσει και επιχειρηματική δραστηριότητα στην Κύπρο τον τελευταίο καιρό), παρέμεινε αναντίλεκτος, αφού ο Εναγόμενος / Αιτητής δεν έκανε χρήση των προνοιών της Δ.48, κ. 4
(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και δεν καταχώρησε συμπληρωματική ένορκο δήλωση, ή εν πάση περιπτώσει, δεν αιτήθηκε την αντεξέταση του εν λόγω ενόρκως δηλούντος σε ότι αφορά το εν λόγω ισχυριζόμενο γεγονός[viii]. Παρατηρώ επίσης ότι κατά την αντεξέταση του Ενάγοντος στα πλαίσια της εξέτασης του στο Δικαστήριο την 31/01/2014, ο δικηγόρος του Εναγομένου, στην αναφορά του Ενάγοντα ότι δεν είναι πρόθεση του να διαμείνει μόνιμα στην Κίνα, δεν του υπέβαλε αντίθετη επ' αυτού θέση ή/και δεν αμφισβήτησε αυτή την εκφρασθείσα πρόθεση του Ενάγοντα. Αυτό, αναπόφευκτα οδηγεί στην κατάληξη ότι ο Εναγόμενος / Αιτητής, δεν απέσεισε, σε ότι αφορά το θέμα αυτό, το σχετικό βάρος απόδειξης της υπό εξέταση Αίτησης του, αφού δεν έχει αποδείξει στο Δικαστήριο ότι στην προκείμενη περίπτωση, ήτοι του Ενάγοντος, δεν ισχύει η δυνατότητα εφαρμογής του δόγματος της τεκμαιρόμενης συνήθους διαμονής (constructive residence), που τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση προσωρινής απομάκρυνσης ενός προσώπου από ορισμένο τόπο για κάποιο σκοπό με πρόθεση την επάνοδο. Η έννοια της συνήθους διαμονής αντιδιαστέλλεται προς την έκτακτη ή προσωρινή. Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Κόρακα ν. Γεωργίου κ.ά. (Αρ.2)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1935, σε κάθε περίπτωση το εγχείρημα δεν εξαντλείται στην αναζήτηση οποιουδήποτε συγκεκριμένου στοιχείου, το οποίο αφ' εαυτού θα ήταν δυνατό να δώσει απάντηση. Αντίθετα, εκτείνεται στον συνυπολογισμό ποιοτικών χαρακτηριστικών ή δεδομένων και εν γένει στον τρόπο και τις συνήθειες της ζωής, που βεβαίως δεν είναι δυνατόν να προκαθοριστούν κατά τρόπο εξαντλητικό. Επιπλέον, αναγνωρίζεται και η δυνατότητα τεκμαιρόμενης συνήθους διαμονής (constructive residence), στην περίπτωση προσωρινής απομάκρυνσης από ορισμένο τόπο για κάποιο σκοπό με πρόθεση την επάνοδο. Εξέτασα με προσοχή τα ενώπιον μου στοιχεία και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση του ζητούμενου διατάγματος. Κατ' αρχήν, ο Ενάγοντας είναι Κύπριος πολίτης και με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, έχω καταλήξει ότι ο τόπος συνήθους διαμονής του είναι η Κύπρος, παρά το γεγονός ότι αυτός έχει προσωρινά μεταβεί μαζί με την οικογένεια του στην Κίνα με σκοπό την εργασία, αφού πρόθεση του είναι η επάνοδος του στην Κύπρο. Σύμφωνα με την Δ.60, κ. 1 των Θ. Π. Δ., διάταγμα για ασφάλεια εξόδων δεν εκδίδεται αν ο ενάγων έχει ως σύνηθες τόπο διαμονής του την Κύπρο. Σε κάθε περίπτωση, και δη σε περίπτωση που η προαναφερθείσα κατάληξη μου κριθεί κατ' έφεση ως εσφαλμένη, εξετάζοντας και τους υπόλοιπους παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε αιτήσεις αυτού του είδους, παρατηρώ περαιτέρω και τα εξής ακόλουθα. Σε ότι αφορά την κατοχή ή όχι εκ μέρους του Ενάγοντα, περιουσίας που βρίσκεται εντός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρατηρώ ότι ο Εναγόμενος δεν ισχυρίζεται πουθενά στην ένορκο δήλωση που καταχώρησε προς υποστήριξη της Αίτησης του, ότι ο Ενάγοντας δεν είναι κάτοχος οποιασδήποτε περιουσίας ή ότι αυτός είναι αφερέγγυος. Εδώ ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε απλώς ότι ο Ενάγοντας διαμένει εκτός Κύπρου, αλλά απέτυχε να ισχυριστεί ότι αυτός δεν έχει στην Κύπρο περιουσία υποκείμενη σε εκτέλεση, παραλείποντας έτσι να αποσείσει από τους ώμους του το ανάλογο βάρος απόδειξης της αίτησης του. Αν ο Εναγόμενος είχε αμφισβητήσει ότι ο Ενάγοντας έχει περιουσία διαθέσιμη προς εκτέλεση (και όχι υποκείμενη σε εξανέμιση σε οποιοδήποτε χρόνο), τότε η κατάληξη μου θα ήταν η αντίθετη. Και τούτο γιατί ο Εναγόμενος, ναι μεν έχει αναφέρει ότι έχει αναπτύξει επαγγελματική δραστηριότητα στην Κύπρο, υπονοώντας ίσως ότι έχει κάποια περιουσία στην Κύπρο, δεν ισχυρίστηκε όμως, ούτε και παρουσίασε στο Δικαστήριο οποιοδήποτε πειστικό στοιχείο ως προς τι ακριβώς περιουσία αυτός έχει στην Κύπρο, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να εξετάσει κατά πόσο αυτή είναι υποκείμενη σε εκτέλεση, υπό την έννοια του κατά πόσο αυτή μπορεί ή όχι σε οποιοδήποτε χρόνο να εξανεμιστεί. Σε ότι αφορά την δύναμη της υπόθεσης των διαδίκων, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο, από τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον μου, δεν μπορώ με ασφάλεια να καταλήξω σε εύρημα ότι η δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα, υπερτερεί αυτής του Εναγομένου. Θα έλεγα ότι με τα δεδομένα ως έχουν μέχρι στιγμής, η ισχύς της υπόθεσης των διαδίκων είναι η ίδια. Σε μια τέτοια περίπτωση, δηλαδή, εκεί και όπου κρίνεται η ισχύς της υπόθεσης των διαδίκων ισοδύναμη, αν και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος για παροχή ασφάλειας εξόδων συντρέχουν, σχετικό διάταγμα υπέρ του Αιτητή πρέπει να εκδίδεται. Ενδιαφέρουσα επί του προκείμενου, είναι και η ακόλουθη περικοπή από την αγγλική υπόθεση Porzelack K.G v. Porzelack (UK) Ltd
(1987)1 All E.R. 1074: «It seems to me that I have an entirely general discretion either to award or refuse security, having regard to all the circumstances of the case. However, it is clear on the authorities that, if other matters are equal, it is normally just to exercise that discretion by ordering security against a non-resident plaintiff. The question is what, in all the circumstances of the case, is the just answer. . . . . . . . . ... This is the second occasion recently on which I have had a major hearing on security for costs and in which the parties have sought to investigate in considerable detail the likelihood or otherwise of success in the action. I do not think that is a right course to adopt on a application for security for costs. The decision is necessarily made at an interlocutory stage on inadequate material and without any hearing of the evidence. A detailed examination of the possibilities of success or failure merely blows the case up into a large interlocutory hearing involving great expenditure of both money and time. Undoubtedly, if it can clearly be demonstrated that the plaintiff is likely to succeed, in the sense that there is a very high probability of success, then that is a matter that can properly be weighted in the balance. Similarly, if it can be shown that there is a very high probability that the defendant will succeed, that is a matter that can be weighted. But for myself I deplore the attempt to go into the merits of the case unless it can be clearly demonstrated one way or another that there is a high degree of probability of success or failure.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Σε ότι αφορά το κατά πόσο η παρούσα Αίτηση έχει υποβληθεί σε καθυστερημένο στάδιο, διαπιστώνω ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί. Κατ' αρχής η Δ.60, κ. 1 των Θ. Π. Δ. προνοεί ότι αίτημα για ασφάλεια εξόδων μπορεί να υποβληθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ο Εναγόμενος / Αιτητής φαίνεται ότι, ευθύς αφού περιήλθε στην αντίληψη του η δυνατότητα να αποταθεί στο Δικαστήριο για να αιτηθεί ασφάλειας εξόδων, το έπραξε. Δηλαδή, αμέσως μετά την ακροαματική διαδικασία της 31/01/2014 που ισχυρίζεται ότι ο Ενάγοντας αναφέρθηκε σε γεγονότα που δικαιολογούσαν την υποβολή της υπό εξέταση Αίτησης, καταχώρησε την αίτηση του στις 03/02/2013. Ως εκ τούτου δεν διαπιστώνω καμία καθυστέρηση. Επί του προκείμενου θέματος, δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι ο Εναγόμενος γνώριζε από 29/11/2012 ότι ο Ενάγοντας απουσίαζε στο εξωτερικό. Ο ισχυρισμός του Εναγομένου είναι ότι στην εν λόγω ημερομηνία δόθηκε αναβολή της ακρόασης της υπόθεσης από το Δικαστήριο (που παρενθετικά πρέπει να σημειώσω ότι ανατρέχοντας στο πρακτικό του Δικαστηρίου της εν λόγω ημερομηνίας κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί) γιατί ο Ενάγοντας απουσίαζε στο εξωτερικό και δημιουργήθηκαν έξοδα, και πουθενά δεν γίνεται αναφορά σε γεγονότα που θα του προσέδιδαν γνώση σε ότι αφορά τα της ισχυριζόμενης μόνιμης διαμονής του Ενάγοντα στο εξωτερικό. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς, απορρίπτεται. Ως προς το θέμα των εξόδων και λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της παρούσας Αίτησης, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται σε βάρος του Εναγομένου / Αιτητή και υπέρ του Ενάγοντα / Καθ' ου η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο τα οποία να πληρωθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ___________________ Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Βλέπετε επ' αυτού, μεταξύ άλλων, τις υποθέσεις Continental Insurance Co. of Hampshire v. O´Regan
(1988)1 A.Α.Δ. 1087, Union des Co-operatives v. Apak Agro (αρ. 2)
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1170, Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline
(1990)1 A.A.Δ. 434, HE.NI.PA Estates Co. Ltd. V. Club Dido Gesmbh
(1995)1 A.Α.Δ. 373 και Vincent David Conway v. Νεόφυτου Ηλία. Πολιτική Έφεση 11265 ημερομηνίας 21/10/02. [ii] Δέστε επ' αυτού τις υποθέσεις Ebrand v. Gassier
(1884)28 Ch.D. 232 και In Re Apollinaris Company´s Trade Marks
(1891)1 Ch. 1. Περαιτέρω, στο σύγγραμμα Halsbury´ s Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, παράγραφος 209 στη σελίδα 227, καταγράφονται τα ακόλουθα σχετικά με το θέμα του εάν και κατά πόσο ένας Ενάγοντας θεωρείται ότι κατέχει περιουσία εντός της δικαιοδοσίας, που θεωρείται διαθέσιμη προς εκτέλεση: «Where the plaintiff, although ordinarily or even permanently resident out of the jurisdiction can show that he has substantial assets or property within the jurisdiction which can be reached by judicial process, security will not be ordered. It must be shown that the assets or property are of a fixed or permanent or certain nature and that they can be available for costs» (η υπογράμμιση και έμφαση είναι δική μου) [iii] Δέστε επ' αυτού την υπόθεση Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd & Άλλοι (Αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1170, καθώς επίσης και την απόφαση στην Προσφυγή αρ. 869/2005, Svetlana Shalaeva v.Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερομηνίας 24/03/
- [iv] Δέστε επίσης και την υπόθεση Hamptom Advisory Group S. A. V. Bost AD και άλλοι Πολιτική Έφεση Αρ. 13/2009, ημερομηνίας 14/07/
- [v] Δέστε επ' αυτού την υπόθεση Dagher v. Morace
(1985)1 C.L.R. 656 [vi] Όπως αναφέρεται στην Ετήσια Πρακτική του 1966, στα σχόλια του αντίστοιχου αγγλικού O. 23 r. 3, στην σελ. 510: «It is a great convenience to the Court to be informed what are the estimated costs, and for this purpose a skeleton bill of costs usually affords a ready quide». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [vii] Δέστε επ' αυτού την Πολιτική Έφεση Αρ. 281/2007, ημερομηνίας 14/07/2011, Genemp Trading Ltd v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ. [viii] Δέστε επί του προκείμενου τις υποθέσεις Krashias Shoe Factory Ltd ν. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier KG
(1989)1E Α.Α.Δ. 750, Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1Β Α.Α.Δ 1453, Fashion Box S.P.A. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1Γ Α.Α.Δ 1858, Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ 1377, A. Messios & Sons Ltd και άλλος ν. Ανδρέας Λεωνίδα, Πολιτική Έφεση αρ. 277/2007, ημερομηνίας 18/02/2010, και Πολιτική Έφεση Αρ. 61/2007, ημερομηνίας 25/01/2008, Romir Monitoring ν. MB Romir Holdings Ltd,
(2008)1Α Α. Α. Δ 106, Πολιτική Έφεση Αρ. 10945, ημερομηνίας 19/12/2002, Μαίρη Νίκου Σεβαστού ν. Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού,
(2002)1Γ Α. Α. Δ. 1980, Πολιτική Έφεση Αρ. 11049, ημερομηνίας 21/12/2001, Μιχάλης Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd, 1 Α. Α. Δ.2118 και Πολιτική Έφεση Αρ. 131/2009, ημερομηνίας 29/01/2010, Dimitry Rybolovlev ν. Elena Rybolovleva. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο