← Κύπρος

ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ κ.α. ν. PANGETHRION OUTDOOR LIVING LTD κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 2560/2013, 13/1/2014

ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ κ.α. ν. PANGETHRION OUTDOOR LIVING LTD κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 2560/2013, 13/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή Αρ.: 2560/2013

  1. ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
  2. ΜΑΡΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ
  3. ΣΤΕΛΙΟΥ ΤΕΜΕΤΖΙΑΝ Ενάγοντες / Αιτητές - και -
  4. PANGETHRION OUTDOOR LIVING LTD
  5. ΓΙΑΝΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  6. ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  7. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΥΠΡΗ Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση ------------------- Ημερομηνία: 13/01/2014 Αίτηση Για Λήψη Άδειας Από Το Δικαστήριο Για Αντεξέταση Ενόρκως Δηλούντα ημερομηνίας 30/12/2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τους Ενάγοντες / Αιτητές: κ. Κ. Καντούνας Για την Εναγομένους / Καθ' ων η Αίτηση: κ. Α. Γ. Ιωαννίδης --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα της παρούσας αγωγής, σφραγίστηκε και εκδόθηκε με την καταχώριση της, στις 10/07/
  8. Την ίδια ημέρα, οι Ενάγοντες αποτάθηκαν στο Δικαστήριο και στα πλαίσια σχετικής γραπτής Αίτησης τους (στο εξής καλούμενη η «Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα»), πέτυχαν εναντίον των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση, μονομερώς, την έκδοση Προσωρινών Απαγορευτικών Διαταγμάτων (στο εξής καλούμενα «τα Προσωρινά Απαγορευτικά Διατάγματα»). Η Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, υποστηρίχτηκε από την ένορκη δήλωση του κ. Λεωνίδα Γεωργιάδη, που είναι ο Ενάγοντας 1 στην παρούσα Αγωγή, καθώς επίσης και από την ένορκη δήλωση του κ. Μιχάλη Λοΐζίδη, που είναι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, Χημικός Μηχανικός και Μηχανικός Περιβάλλοντος. Οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση αφού έλαβαν γνώση της παρούσας Αγωγής, της Αίτησης για Απαγορευτικά Διατάγματα και των Προσωρινών Απαγορευτικών Διαταγμάτων, εμφανίστηκαν στην διαδικασία και στις 25/07/2013 καταχώρησαν Ειδοποίηση αναφορικά με την Ένσταση τους στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα και την οριστικοποίηση των Προσωρινών Απαγορευτικών Διαταγμάτων (στο εξής καλούμενη «η Ένσταση στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα»). Την Ένσταση των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, συνοδεύει και υποστηρίζει η ένορκη δήλωση του κ. Γιώργου Χαραλάμπους, που είναι ο Εναγόμενος 3 / Καθ' ου η Αίτηση στην παρούσα Αγωγή, καθώς επίσης και η ένορκη δήλωση του κ. Πανίκου Νικολαΐδη, που είναι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, Μηχανικός Περιβάλλοντος. Οι Ενάγοντες / Αιτητές, καταχώρησαν στις 26/11/2013 Αίτηση για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, για να απαντήσουν ή να εξηγήσουν θέματα που, ως οι σχετικοί ισχυρισμοί τους, προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις του Εναγομένου 3 / Καθ' ου η Αίτηση και του κ. Πανίκου Νικολαΐδη. Στην εν λόγω αίτηση οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση έφεραν ένσταση και μετά από ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση του ημερομηνίας 13/01/2014 με την οποία ενέκρινε μερικώς το Αίτημα των Εναγόντων / Αιτητών. Στις 30/12/2013 και ενώ η απόφαση του Δικαστηρίου στην προαναφερθείσα Αίτηση είχε επιφυλαχθεί και εκκρεμούσε προς έκδοση, οι Ενάγοντες / Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση δια της οποίας αιτούνται διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζονται οι ενόρκως δηλούντες προς υποστήριξη της Ένστασης των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, να αντεξεταστούν σε ότι αφορά το περιεχόμενο της ένορκης τους δήλωσης. Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Η Αίτηση βασίζεται στην Δ.39, κ. 1, Δ.38 1 και 2 και Δ.48, κ. κ. 1, 3, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Λεωνίδα Γεωργιάδη, που είναι ο Ενάγοντας 1 στην παρούσα Αγωγή, στην οποία, σε γενικές γραμμές, αναφέρονται τα σημεία συγκεκριμένων παραγράφων των ενόρκων δηλώσεων του Εναγομένου 3 / Καθ' ου η Αίτηση και του κ. Πανίκου Νικολαΐδη αντίστοιχα, σε σχέση με τα οποία οι Ενάγοντες / Αιτητές επιθυμούν να τους αντεξετάσουν. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Η Ενάγουσα καταχώρισε ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση, εγείροντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  9. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή πραγματικά αστήρικτη και/ή δεν εδράζεται επί του ορθού νομικού υπόβαθρου καθ' ότι οι Ενάγοντες / Αιτητές 1 - 3παρέλειψαν να παραθέσουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση λόγους σύμφωνα με τους οποίους η παρούσα υπόθεση να εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων, ως ρητά επιτάσσει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για να δοθεί άδεια αντεξέτασης στα πλαίσια εξέτασης προσωρινού διατάγματος.
  10. Οι Αιτητές κωλύονται και/ή παρεμποδίζονται (estopped) να αιτούνται την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης των κ. κ. Πανίκου Νικολαϊδη και Γιώργου Χαραλάμπους καθ' ότι με την αίτηση για Άδεια Καταχώρισης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ημερ. 26/11/2013 είχαν ζητήσει από το Δικαστήριο άδεια για να καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση επί σχεδόν ακριβώς των ιδίων σημείων που ζητούν να αντεξετάσουν τους κ. κ. Πανίκο Νικολαϊδη και Γιώργο Χαραλάμπους και επί των οποίων απεφάνθη ήδη το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερ. 13/01/
  11. Ουσιαστικά οι Ενάγοντες / Αιτητές 1 - 3 προσπαθούν δια της πλαγίας οδού να προσθέσουν συμπληρωματική μαρτυρία που είτε τους απαγόρευσε ήδη το Δικαστήριο είτε που ήδη τους έχει παράσχει την σχετική άδεια για να συμπληρώσουν με την απόφαση του ημερ. 13/01/2014 με αποτέλεσμα η υπό κρίση αίτηση να καθίσταται υπό τις περιστάσεις πλήρως καταχρηστική και/ή άλλως πως.
  12. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά των ανωτέρω, η επιδιωκόμενη αντεξέταση υπό τις περιστάσεις σχετίζεται με την αξιοπιστία και/ή την αλήθεια των ισχυρισμών που περιέχονται στις επίδικες ένορκες δηλώσεις των κ. κ. Γιώργου Χαραλάμπους και Πανίκου Νικολαϊδη, ως επιβεβαιώνει ευθαρσώς άλλωστε το αυτό στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 30/12/2013 ο Αιτητής / ενόρκως δηλών Λεωνίδας Γεωργιάδης, κατά σαφή παράβαση της νομολογίας η οποία διαλαμβάνει ότι η αμφισβήτηση γεγονότων και/ή η «αποκρυστάλλωση της εικόνας» ξεκάθαρα δεν αποτελούν αντικείμενο που δύναται να εξεταστεί από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση ενδιάμεσης αίτησης για προσωρινά απαγορευτικά διατάγματα.
  13. Ουδείς ουσιαστικός σκοπός εξυπηρετείται με την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, καθώς πέραν του ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε ευρήματα γεγονότων και/ή αξιοπιστίας σε αυτό το στάδειο, το υλικό που βρίσκεται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκεί για την ακρόαση της οριστικοποίησης ή ακύρωσης των μονομερώς εκδοθέντων προσωρινών διαταγμάτων ημερ. 10/07/2013 εντός του θεσμοθετημένου και Νομολογημένου πλαισίου.
  14. Η Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή εκδικητική και δεν εξυπηρετεί την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και γίνεται για αλλότριους σκοπούς, ήτοι την περαιτέρω καθυστέρηση της τελικής εκδίκασης των μονομερώς εκδοθέντων προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων ημερ. 10/07/2013, τα οποία βρίσκονται σε ισχύ έκτοτε, χωρίς να ακουστεί μέχρι και σήμερα η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, 6 και πλέον μήνες μετά που εξεδόθησαν, κατά παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος και/ή του αρ. 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προάσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αναφορικά με την διεξαγωγή δίκης εντός εύλογου χρόνου.
  15. Η παρούσα αίτηση για αντεξέταση καταχωρήθηκε με μεγάλη και πλήρως αδικαιολόγητη καθυστέρηση, καθ' ότι η ένσταση και οι ένορκες δηλώσεις που την υποστηρίζουν των κ. κ. Πανίκου Νικολαϊδη και Γιώργου Χαραλάμπους, έχουν καταχωρηθεί εδώ και 6 και πλέον μήνες. Κατ' ακολουθία η κατ' ισχυρισμόν ανάγκη για αντεξέταση των κ. κ. Πανίκο Νικολαϊδη και Γιώργο Χαραλάμπους προέκυψε από την ημερομηνία καταχώρισης των ενόρκων δηλώσεων τους και της ένστασης στις 25/07/2013 στην οποία προβάλλονται οι ισχυρισμοί των ενόρκως δηλούντων αλλά καμία δικαιολογία δεν παρέχεται από τους Αιτητές που να δικαιολογούν έστω και τυπικά το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα και/ή της εν λόγω κωλυσιεργίας τους.
  16. Το αίτημα των Αιτητών συνιστά υπό τις περιστάσεις προσπάθεια εκμαίευσης μαρτυρίας και/ή επιδιώκεται η διόρθωση και/ή η συμπλήρωση κενών και/ή παραλήψεων στην αίτηση για προσωρινά διατάγματα». Η Ένσταση, βασίζεται στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προάσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.39, Δ.48 και Δ.64, στο Κεφ. 6, Άρθρα 7 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρα 29 - 32, στο Δίκαιο της Επιείκειας και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του Εναγομένου 3, στην οποία, σε γενικές γραμμές, επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης που οι Εναγόμενοι / Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν στην ειδοποίηση της Ένστασης τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με την Δ.39, κ. 1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ.»): «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Εξετάζοντας την νομική πτυχή του θέματος, όπως προκύπτει από την ανωτέρω αναφερόμενη δικονομική διάταξη, καθοδήγηση άντλησα από την ανάλυση που προέβη σε σχέση μ' αυτήν ο έντιμος κ. Α. Ρ. Λιάτσος Δ. Α. Δ. (την οποία εξέδωσε ενόσω διατελούσε ως Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας) στην Αίτηση 850/09 του Ε. Δ. Λευκωσίας Αναφορικά με την Διαιτησία μεταξύ EMFESZ ELSŐ MAGYAR FÖLDGÁZ ÉS ENERGIAKERESKEDELMI ÉS SZOLGÁLTATÓ KFT ν. MABOFI HOLDINGS LIMITED, στην απόφαση του ημερομηνίας 21/04/2010 στα πλαίσια εξέτασης αίτησης με το ίδιο, ως η υπό κρίση, αντικείμενο: «Εύκολα εντοπίζεται από το λεκτικό του πιο πάνω θεσμού ότι το όλο θέμα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση, διαδικασία habeas corpus, Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)

(2004)1 ΑΑΔ 1660, λέχθηκαν τα εξής, στη σελ. 1661: «Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον θ.1 της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών σύμφωνα με το οποίο σε αίτηση μπορεί να δοθεί μαρτυρία με ένορκη δήλωση πλην όμως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται με παράκληση οποιουδήποτε των διαδίκων να διατάξει όπως ο ομνύσας την ένορκη δήλωση παρουσιαστεί για αντεξέταση. Επομένως το θέμα εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Ορθό είναι να τονιστεί ότι στην πιο πάνω απόφαση το θέμα αντεξέτασης μάρτυρα αντικρίστηκε υπό το πρίσμα της φύσης της διαδικασίας, ήτοι habeas corpus, και οι αυθεντίες που αναφέρονται σχέση έχουν με υποθέσεις αυτής της μορφής. Παρενθετικά σημειώνεται ότι είναι χαρακτηριστικό το γεγονός, όπως εντοπίζεται στην απόφαση R. v. Kent Justices ex parte Smith
(1928)W.N. 137, πως για τα προηγούμενα περίπου εξήντα περίπου χρόνια δεν είχε εκδοθεί ούτε ένα διάταγμα για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα. Στην απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοίζου, Αίτηση Αρ. 18/2008, ημερ. 14.03.2008, λέχθηκαν τα εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ΄ ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39 θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (Annual Practice 1958, σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η Έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418-419, παράγρ. 878).» Εντοπίζεται δε, στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418-419, παράγρ. 878: "Discretionary power of the Court as to evidence. The Court has a discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay, or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion"». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Ειδικότερα σε ότι αφορά το θέμα της αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα στα πλαίσια εξέτασης οριστικοποίησης, εκδοθέντων προσωρινά, απαγορευτικών διαταγμάτων, περαιτέρω καθοδήγηση άντλησα και από τα αναφερόμενα στην υπόθεση Πολιτική Αγωγή με αριθμό αναφοράς 5307/09, Oleksandr Yaroslavskyy και άλλων ν. Α.Β. Globel Trade Limited και άλλων, απόφαση ημερομηνίας 10/03/2010 από τον έντιμο κ. Μ. Χριστοδούλου Δ. Α. Δ. (την οποία εξέδωσε ενόσω διατελούσε ως Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας). Παραθέτω πιο κάτω σχετικό απόσπασμα: «Σύμφωνα με τη Νομολογία, εισηγήθηκε ο κ. Τριανταφυλλίδης, οι αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους που αμφισβητούνται. Κι αυτό γιατί δεν απευθύνθηκαν στο Δικαστήριο για άδεια προσκόμισης πρόσθετης μαρτυρίας με τη μορφή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή με την αντεξέταση του εναγόμενου 2 σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Κυρίως σ΄ ότι αφορά το σοβαρό ισχυρισμό του Chornyy ότι η μεταβίβαση της Μετοχής έγινε στη βάση των προφορικών παραπλανητικών διαβεβαιώσεων του εναγόμενου 2 προς τον ενάγοντα 1 και ενόψει τούτου ο εν λόγω εξ ακοής ισχυρισμός παρέμεινε μετέωρος και σ΄ αυτόν δεν πρέπει να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Δεν συμμερίζομαι την πιο πάνω εισήγηση, η οποία παραβλέπει ότι η Νομολογία στην οποία βασίζεται αναπτύχθηκε πριν την αναμόρφωση της Δ.48 θ.4
(2)που έγινε τέλος του 1999. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4
(2)απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που είχε δοθεί από τη Νομολογία στον εν λόγω Κανονισμό, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ενόρκους δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Ακόμη παραβλέπει ότι σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788), αλλά ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και κατάληξη σε ευρήματα ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Σ΄ ότι δε αφορά την ουσία της για προσκόμιση πρόσθετης μαρτυρίας με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ή με αντεξέταση του εναγόμενου 2 είναι αρκετό να παρατηρήσω τα ακόλουθα:- Η πρόβλεψη της Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματικές ενόρκους δηλώσεις έγινε για να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, αλλά έχω την άποψη ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα αυτό δεν τεκμηριώνει άνευ ετέρου και «καλό λόγο» για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε μέσω της εν λόγω δήλωσης να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσεως δεν είναι επιθυμητή (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο "No fresh evidence after motion opened"). Όσον αφορά το θέμα της αντεξέτασης είναι αρκετό να επισημανθεί ότι τέτοια άδεια σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1 ΑΑΔ 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) και αυτό λόγω του ότι σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως το Δικαστήριο, όπως έχει σημειωθεί, δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων. Για τους πιο πάνω λόγους η εισήγηση δεν ευσταθεί και οι ισχυρισμοί του Chornyy που αμφισβητούνται θα προσεγγισθούν όπως θα προσεγγισθούν και οι ισχυρισμοί του εναγόμενου 2». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Επί των προαναφερομένων, σχετική είναι και η ακόλουθη περικοπή από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδ. Τόμος 17, σελ. 216 παρά. 311: «The court has a discretion in deciding whether or not to order the attendance of a deponent for cross-examination, and in practice cross-examination does not often take place on interlocutory applications». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Επομένως, η αντεξέταση ενόρκων δηλούντων αναφορικά με το περιεχόμενο ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωρηθεί στα πλαίσια διαδικασίας εξέτασης της οριστικοποίησης ή μη, προσωρινά εκδοθέντων απαγορευτικών διαταγμάτων, πολύ σπάνια επιτρέπεται, αφού γενικώς, η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων (Δέστε επ' αυτού την υπόθεση Bacardi v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788). ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Μέσα από την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1, η οποία κατατέθηκε προς στήριξη του αιτήματος για αντεξέταση, δεν εντοπίζεται αναφορά σε οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις, ως απαιτεί η σχετική νομολογία. Τουναντίον, αυτό το οποίο προκύπτει από το περιεχόμενο της εν λόγω ένορκης δήλωσης, είναι ότι, όλα τα σημεία της μαρτυρίας σε σχέση με τα οποία επιχειρείται να εκδοθεί το διάταγμα για αντεξέταση, είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που το Δικαστήριο εξέτασε σχετικά με το κατά πόσο δικαιολογείτο η από πλευράς των Εναγόντων / Αιτητών καταχώριση, συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στα πλαίσια της Αίτησης τους ημερομηνίας 26/11/
  1. Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί επί του θέματος της αντίκρουσης των διαφόρων ισχυρισμών που οι Ενάγοντες / Αιτητές ισχυρίζονται ότι χρήζουν αμφισβήτησης σε ότι αφορά την Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα (που θεωρούν ότι «δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή που αφορούν αναληθή γεγονότα») και η απόφαση του επ' αυτού του θέματος έχει δοθεί στις 13/01/2014, ως προανέφερα, μέσα από τα πλαίσια εκδίκασης της Αίτησης των Εναγόντων / Αιτητών ημερομηνίας 26/11/2013 για λήψη άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Το γεγονός ότι, ενώ η εν λόγω απόφαση του Δικαστηρίου εκκρεμούσε προς έκδοση, οι Ενάγοντες / Αιτητές, παράλληλα, καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση δια της οποίας ουσιαστικά αποσκοπούν την επίτευξη του ιδίου σκοπού, μόνο κατάχρηση[1] της διαδικασίας του Δικαστηρίου αυτό μπορεί να σημαίνει και γι' αυτό τον λόγο η υπό κρίση Αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνω ότι δεδομένης της έκδοσης του Προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 10/07/2013, η ακρόαση που θα ακολουθήσει θα έχει ως αντικείμενο την οριστικοποίηση ή την ακύρωση του εν λόγω διατάγματος. Το ζήτημα θα αποφασιστεί πλέον στη βάση των γεγονότων που στοιχειοθετούν την Αίτηση, αυτών που αναφέρονται στην ένσταση και την υποστηρίζουσα αυτήν ένορκη δήλωση, αλλά και στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση των Εναγόντων / Αιτητών, άδεια για καταχώριση της οποίας δόθηκε από το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 13/01/
  2. Στη βάση των ενόρκων δηλώσεων των αντιδίκων θα εξεταστεί κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του όλη την μαρτυρία που είναι αναγκαία για την εξέταση της Αίτησης για απαγορευτικά διατάγματα, γεγονός που καθιστά την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αντεξέτασης, αχρείαστη. Μάλιστα, ως είναι άλλωστε και αρχή, η εξέταση αυτή των ισχυριζόμενων γεγονότων, θα συνίσταται σε μια εκ πρώτης όψεως θεώρηση των περιστάσεων εφόσον η ενδιάμεση αυτή διαδικασία δεν περιορίζεται σε διαπιστώσεις ως προς την ύπαρξη ουσιαστικού δικαιώματος των Εναγόντων / Αιτητών. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας υπόψη τον τρόπο που ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις για αντεξέταση ενόρκως δηλούντος και το ενδιάμεσο στάδιο που βρίσκεται η διαδικασία, θεωρώ, βάσει των όσων έχουν προαναφερθεί, ότι η παρούσα αίτηση δεν βρίσκει έρεισμα στη νομολογία όπως την έχω αναλύσει πιο πάνω και θα πρέπει να απορριφθεί. Ως εκ τούτου η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης και της διαδικασίας εκδίκασης της επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων / Αιτητών ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα κατά το τέλος εκδίκασης της Αγωγής. (Υπ.) ___________________ Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Το θέμα της κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας λόγω ύπαρξης και προώθησης παράλληλων ένδικων μέσων τα οποία αν και ανεξάρτητα δικονομικά, αποσκοπούν ουσιαστικά στο να επιτευχθεί ο ίδιος σκοπός, εξετάστηκε και αναλύθηκε εκτενώς από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Πολιτική Έφεση Αρ. 9495, ημερομηνίας 6 Σεπτεμβρίου 1996, Αναφορικά με την Αίτηση Certiorari της BEOGRADSKA D.D. Σχετικές είναι και οι υποθέσεις Ηλίας Τσιακλίδης ν. Ευαγγέλου Ανδρέου Ευαγγέλου, Πολιτική Έφεση Αρ. 11346, ημερ. 23/01/2004, Βασιλείου ν. Μακρίδη, Ποινική Έφεση 6804, ημερ. 24/02/2000, Loukos Trading Co Ltd v. Rainbow Bleeching and Dyeing Co Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ.10543, ημερ. 26/06/2000, Μ & M Λοϊζου Λτδ ν. Jumbo Investments Ltd, Ποινική Εφεση 6767, ημερ. 29/12/2000 και Αναφορικά με την Αίτηση της Aldi Marine Ltd για την παραχώρηση άδειας για υποβολή αίτησης για έκδοση διατάγματος Certiorari, Πολιτική Αíτηση Αρ. 73/2012, ημερ. 25/05/
  3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.