ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΟΝΤΕΑΣ ΛΤΔ ν. ΜΙΧΑΗΛ ΠΡΟΚΟΠΗ ΚΕΦΑΛΑ άλλως ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΠΡΟΚΟΠΗ ΚΕΦΑΛΑ άλλως ΜΙΧΑΛΗ ΚΕΦΑΛΑ κ.α., Αρ. Αγωγής 3345/2013, 11/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A125 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον:- Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3345/2013 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΟΝΤΕΑΣ ΛΤΔ. Εναγόντων -και-
- ΜΙΧΑΗΛ ΠΡΟΚΟΠΗ ΚΕΦΑΛΑ άλλως ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΠΡΟΚΟΠΗ ΚΕΦΑΛΑ άλλως ΜΙΧΑΛΗ ΚΕΦΑΛΑ, από την Ξυλοτύμπου,
- ΜΑΡΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑ ΖΑΧΑΡΙΟΥ-ΚΕΦΑΛΑ άλλως ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΙΟΥ, από την Ξυλοτύμπου, Εναγόμενων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 4.12.2013 ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Ημερομηνία: 11 Απριλίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτητές: Ο κ. Λουκαϊδης για Δρ. Ανδρέα Ποιητή & Σια Για Εναγόμενους 1 και 2-Καθών η αίτηση: Ο κ. Α. Λάντος. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με την αγωγή τους αξιώνουν εναντίον και των δύο εναγομένων το ποσό των €414.757,60σεντ ως οφειλόμενο υπόλοιπο λογαριασμού δυνάμει συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 17.03.2010, πλέον τόκους καθώς και διάταγμα εκποίησης δύο ενυπόθηκων ακινήτων εναντίον του εναγόμενου
- Οι Εναγόμενοι με την υπεράσπισή τους αρνούνται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων προβάλλοντας τους δικούς τους ισχυρισμούς και ανταπαιτούν διάφορα διατάγματα και δηλώσεις. Με την παράγραφο 8 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης ισχυρίζονται τα ακόλουθα: «Οι Εναγόμενοι επαναλαμβάνουν όλες τις θέσεις τους που διατυπώθηκαν στην έκθεση υπεράσπισής των ότι η Συμφωνία της 17.03.2010 είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη για τους πιο κάτω λόγους: (α) έχουν παραβιασθεί οι Εσωτερικοί Κανονισμοί της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοντέας Λτδ. κατά την έγκριση και έκδοση του δανείου. (β) έχουν παραβιασθεί οι Όροι και Κανονισμοί των Συνεργατικών Πιστωτικών Εταιρειών Λτδ. (γ) η εγγραφή της Υποθήκης είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη γιατί έχει παραβιασθεί ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (Ν.9/1965).» Με την υπό κρίση αίτηση οι ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι να χορηγήσουν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της ως άνω παρ.8 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης ως ακολούθως: Για την παρ.8α ποιοι εσωτερικοί κανονισμοί των εναγόντων παραβιάστηκαν. Για την παρ.8β ποιοι όροι και κανονισμοί των Συνεργατικών παραβιάσθηκαν. Για την παρ.8γ ποια διάταξη του Νόμου 9/65 παραβιάστηκε. Σε περίπτωση δε που εκδοθεί το διάταγμα και δεν χορηγηθούν οι λεπτομέρειες εντός της προθεσμίας που ήθελε τάξει το Δικαστήριο, ζητούν τη διαγραφή της εν λόγω παραγράφου. Η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση αλλά αναφέρεται ότι τα γεγονότα φαίνονται από τη δικογραφία. Επίσης αναφέρεται ότι οι ως άνω λεπτομέρειες ζητήθηκαν από τους Εναγόμενους με επιστολή ημερομηνίας 24.05.2002 και δεν εδόθησαν. Η αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ.1-4, 8, 9, Δ.28 θ.7 και στη Δ.19 θ.6-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης η οποία βασίζεται στις ίδιες πιο πάνω Διαταγές και Θεσμούς. Προβάλλονται επτά
(7)λόγοι ένστασης οι ποίοι συνοψίζονται στα ακόλουθα: Η αίτηση είναι παράτυπη ή και αβάσιμη και/ή αντίθετη με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, ότι και για τους τρεις ισχυρισμούς για τους οποίους ζητούνται λεπτομέρειες αυτοί αποτελούν νομικά θέματα τα οποία θα αποδείξουν με μαρτυρία, οι ενάγοντες δεν ήταν δυνατό να ζητήσουν λεπτομέρειες με επιστολή τους ημερομηνίας 24.05.2002 καθότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 4.09.2013 και η έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης καταχωρήθηκε στις 22.10.2013, αλλά παρόλα αυτά απάντησαν στην αίτηση των εναγόντων με επιστολή ημερομηνίας 11.03.2014 εξηγώντας τη θέση τους την οποία οι ενάγοντες απέρριψαν και, τέλος, ότι η αίτηση καταχωρήθηκε πρόωρα. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μιχαήλ Προκόπη Κεφάλα στην οποία επαναδιατυπώνονται οι λόγοι ένστασης. Ο κ. Λουκαϊδης στην προφορική λιτή αγόρευσή του εισηγήθηκε ότ οι εναγόμενοι οφείλουν να χορηγήσουν λεπτομέρειες στις οποίες να αναφέρονται οι συγκεκριμένοι κανονισμοί που παραβιάσθηκαν καθώς και τα γεγονότα που αποτελούν παραβιάσεις και παρανομίες, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος. Από την άλλη πλευρά, στη γραπτή αγόρευσή του ο δικηγόρος των εναγομένων ουσιαστικά αντέταξε (α) ότι οι αιτητές εκείνο που αιτούνται είναι η παράθεση των νομικών ισχυρισμών, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο, (β) η παράθεση μαρτυρίας, που επίσης δεν επιτρέπεται διότι μόνο τα ουσιαστικά γεγονότα παρατίθενται στις έγγραφες προτάσεις και (γ) οι Ενάγοντες δεν αποτάθηκαν πρώτα με επιστολή με την οποία να ζητούν λεπτομέρειες, όπως ορίζει η Δ.19 θ.7. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση, ως έχω ήδη αναφέρει, βασίζεται στη Δ.19 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί: Σε μετάφραση: «Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα και οτιδήποτε άλλο που θα ήθελε φανεί δίκαιο.» Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σια Λτδ.
(1997)1 Α.Α.Δ. 718, 721: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christákis Loucaides v. C.D.Hay and Sons Ltd.
(1971)1 C.L.R. 134. Tα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd. V. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ. και ΄Αλλοι v. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd.
(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη.» Βλ. επίσης υπόθεση Μαρία Αβραάμ ν. Investylia Ltd.
(2009)1 A.A.Δ. 892 και Μιχάλη Χαραλαμπίδη ν. 1) K. ANTIQUES & FINE ARTS (CYPRUS) LTD., Πολιτική Έφεση 75/09 και 81/09 ημερομηνίας 20.03.2012. Στην υπόθεση Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Λτδ. ν. Χατζηκώστα
(1990)1 Α.Α.Δ. 244, αναφέρονται σχετικά στη σελίδα 249 τα εξής: «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα και όχι μαρτυρία δίδονται για σκοπούς διασάφησης των γενομένων ισχυρισμών. Μια τέτοια διασάφηση υπαγορεύεται για διάφορους λόγους μεταξύ των οποίων και η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς περί της φύσης της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της έκπληξης κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς τη μαρτυρία που θα χρειασθεί η άλλη πλευρά.» Περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες διατάσσονται μόνο σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία στηρίζεται το δικόγραφο και όχι σε σχέση με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξή τους (βλ. Κασάπης ν. Λουκά
(1981)1 Α.Α.Δ. 1981, Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ.,
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 157 και Odger´s Principles of Pleading & Practice, 21η έκδοση, σελ. 148). Δεν ενδείκνυται επίσης να διατάσσονται λεπτομέρειες σε σχέση με επουσιώδη θέματα (βλ. Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146) ή σε σχέση με νομικούς ισχυρισμούς. ΄Οπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε από την επενέργεια ορισμένου γεγονότος, αυτό πρέπει να αναφέρεται στα δικόγραφα (βλ. Τζιακούρα ν. Οικονομίδη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 669). Στην υπόθεση Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ., πιο πάνω, στη σελίδα 162, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Από το συνδυασμένο αποτέλεσμα των πιο πάνω ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξή τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απήνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν.» Προτού όμως το Δικαστήριο αναφερθεί στην ουσία της αίτησης είναι ορθότερο να εξεταστεί η θέση των Εναγόμενων ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί επειδή είναι παράτυπη και/ή αβάσιμη και/ή αντίθετη με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας επειδή οι Ενάγοντες δεν τήρησαν τη Δ.19 θ.
- Παρόλο που οι Εναγόμενοι διατείνονται ότι δεν εστάλη επιστολή από τους Ενάγοντες δυνάμει της Δ.19 θ.7 στηριζόμενοι στο γεγονός ότι η επιστολή που αναφέρουν ότι στάληκε φέρει ημερομηνία 24.05.2002 και άρα πριν την έγερση της αγωγής, τελικά οι Εναγόμενοι αναφέρουν ότι απάντησαν στην υπό κρίση αίτηση με επιστολή ημερομηνίας 11.03.2004 εξηγώντας τη θέση τους την οποία οι ενάγοντες απέρριψαν. Ασφαλώς και πρόκειται για τυπογραφικό λάθος των εναγόντων όταν αναφέρονται στην ημερομηνία 24.05.2002, αφού η σύμβαση δανείου είναι ημερομηνίας 17.03.2010 και η αγωγή κινήθηκε στις 20.09.2013 ενώ η έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης καταχωρήθηκε στις 22.10.
- Σίγουρα δε έλαβαν επιστολή οι Εναγόμενοι από τους Ενάγοντες για να τους δοθούν λεπτομέρειες για την παρ.8(α)(β) και (γ) της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης αφού δεν αναφέρουν ότι ουδέποτε έλαβαν οιανδήποτε επιστολή με τέτοιο περιεχόμενο αλλά επικαλούνται την επιστολή με την ημερομηνία 24.05.
- Αυτό που αναμένετο από τους εναγόμενους ήταν η αναφορά στην ημερομηνία παραλαβής της επιστολής και όχι η πιο πάνω αντιμετώπιση. Εν πάση περιπτώσει, εκείνο που προκύπτει είναι ότι ζητήθηκαν λεπτομέρειες, δόθηκαν την ημερομηνία που αναφέρεται ανωτέρω, αλλά επειδή δεν θεωρήθηκαν ικανοποιητικές από τους ενάγοντες δεν έγιναν αποδεκτές. Αλλά και να μην αποστάληκε επιστολή από τους Ενάγοντες με την οποία ζήτησαν τις λεπτομέρειες τις οποίες ζητούν με την παρούσα αίτηση, διαφαίνεται από τη διατύπωση της Δ.19 θ.7, στην οποία γίνεται η χρήση της λέξης "may" δύναται, ότι παρέχεται η δυνατότητα σε ένα διάδικο να ζητήσει λεπτομέρειες με επιστολή προτού υποβάλει αίτηση για λεπτομέρειες. Δεν έχει επιτακτική μορφή και δεν αποτελεί προϋπόθεση η αποστολή επιστολής για καταχώριση και έγκριση αίτησης για λεπτομέρειες. Επομένως αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τη βάση της υπεράσπισης συναποτελούν τα όσα αναφέρονται (α) στην παρ.2 στην οποία οι εναγόμενοι επικαλούνται ότι η γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 17.03.2010 είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη καθότι υπεγράφη κατά παράβαση του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149 και/ή κατά παράβαση των θεσμών και των εσωτερικών κανονισμών των εναγόντων και/ή κατά παράβαση του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και του περί Καταναλωτικής Πίστης Νόμου (β) τα όσα αναφέρονται στην παρ.3 και σχετίζονται με τις διάφορες χρεώσεις, τέλη και τόκους που κατά τους εναγόμενους κακώς προέβησαν οι Ενάγοντες (γ) τα αναφερόμενα στην παρ.11 και σχετίζονται με την κατ΄ ισχυρισμόν άκυρη και/ή ακυρώσιμη εγγραφή της υποθήκης καθότι παραβιάστηκαν οι διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965, (δ) καθώς και κάποιοι άλλοι ισχυρισμοί που περιστρέφονται γύρω από τα πιο πάνω θέματα. Στην ανταπαίτηση, στην οποία περιλαμβάνονται και οι πιο πάνω ισχυρισμοί, αφού γίνεται αναφορά ότι επαναλαμβάνονται, συνοψίζονται τούτοι στην παρ.8(α)(β) και (γ) με ένα λιτό και πολύ σύντομο τρόπο. Επομένως, στον βαθμό που καλύπτονται οι ισχυρισμοί της παρ.8(α)(β) και (γ) από την αναφορά επανάληψης των ισχυρισμών της υπεράσπισης επεκτείνονται σε αυτή. Όμως, όσο και αν αυτοί οι ισχυρισμοί της παρ.8(α)(β) και (γ) διευρύνονται στην έκταση που καλύπτονται από τους άλλους ισχυρισμούς της υπεράσπισης, όπως πιο πάνω καταγράφονται, εντούτοις παραμένουν γενικοί και αόριστοι αφού δεν αναφέρονται σε συγκεκριμένο κανονισμό η όρο ή θεσμό ή διάταξη του Ν.9/1965 που παραβιάστηκε, οι οποίοι υποστηρίζονται από γεγονότα. Αυτά τα οποία ζητούν με την αίτησή τους οι Ενάγοντες δεν αποτελούν νομικούς ισχυρισμούς ή αποδεικτικό υλικό ή μαρτυρία που προσπαθούν να εκμαιεύσουν. Για να γίνει αντιληπτό τούτο χρήζει η παράθεση του ακόλουθου αποσπάσματος από την υπόθεση Τζιακούρα ν. Οικονομίδη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 669, 672: «Κρίνουμε πως ο δικηγόρος της εφεσείουσας έχει δίκαιο. Η άποψη του πρωτόδικου δικαστή, πως ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ότι δηλαδή η συμφωνία ήτο εξ υπαρχής άκυρη, είναι νομικό ζήτημα, είναι εσφαλμένη. Έχουμε τη γνώμη πως όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικογράφημα ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος που εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικογράφημα. Είναι επιβεβλημένο, λ.χ. να αναφέρονται τα γεγονότα βάσει των οποίων προβάλλεται ισχυρισμός πως οι προϋποθέσεις του νόμου για τον έγκυρο καταρτισμό μιας διαθήκης δεν έχουν τηρηθεί. Συνεπώς, και στην υπόθεσή μας, εφόσον προτείνεται πως η σύμβαση ήταν εξ υπαρχής άκυρη, είναι αναγκαία η αναφορά στα πραγματικά γεγονότα που, κατά τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου επέφεραν αυτό το νομικό αποτέλεσμα. Η αρχή της νομολογίας, ότι νομικά σημεία δεν αναφέρονται στα δικογραφήματα, εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις. Όπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναφέρονται στα δικογραφήματα. Ότι είπαμε αμέσως πιο πάνω εφαρμόζεται και στο διαζευκτικό ισχυρισμό της 3ης παραγράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης ̎και/ή ακυρώθη εκ των υστέρων.̎ Αναφορικά με την 4η παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης, είναι έκδηλο πως οι λεπτομέρειες που ζητούνται αφορούν σε γεγονότα που είναι απαραίτητο να γνωρίζει η εφεσείουσα για να μπορέσει να παρουσιάσει την υπόθεσή της στο Δικαστήριο με μαρτυρία, αν έχει, για να τα απαντήσει.» Βλ. επίσης Χρίστου ν. S.D. Clinic Co. Ltd.
(2000)1 A.A.Δ. 2039. Έτσι και στην υπό κρίση περίπτωση χρειάζεται να αναφέρονται οι εσωτερικοί κανονισμοί και όροι των Εναγόντων ή/και των Συνεργατικών και τα γεγονότα που επέφεραν αυτό το αποτέλεσμα, δηλαδή της παραβίασής τους, όπως και τα γεγονότα που επέφεραν την κατ΄ ισχυρισμόν ακυρότητα και/ή ακυροσιμότητα της υποθήκης. Ενόψει όλων των πιο πάνω, όπως προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω, η αίτηση επιτυγχάνει. Κατά συνέπεια, εκδίδεται διάταγμα διατάττον τους Εναγόμενους όπως εντός 21 ημερών από σήμερα καταχωρίσουν και παραδώσουν στους Ενάγοντες ή το δικηγόρο τους τις αιτούμενες λεπτομέρειες της παραγράφου 1 της αίτησης που αφορά την παρ.8(α)(β) και (γ) της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Επίσης εκδίδεται διάταγμα με το οποίο, εάν δεν καταχωρηθούν και παραδοθούν στους ενάγοντες ή το δικηγόρο τους οι ανωτέρω λεπτομέρειες εντός 21 ημερών από σήμερα, διατάσσεται η διαγραφή της παραγράφου 8(α)(β) και (γ) της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Επιδικάζονται €600 έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. /ΜΧΚ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο