ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΣΙΛΗ Χ' ΘΕΩΡΗ κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 3687/2010, 14/4/2014

(2)του Συντάγματος και επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της κας Αναστασίας Χέη, που είναι στην υπηρεσία των δικηγόρων της Αιτήτριας, στην οποία, σε γενικές γραμμές, αναφέρονται τα ακόλουθα: I. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε την 29/12/2010 και επιδόθηκε σε όλους τους εναγομένους. II. Στις 19/09/2011 εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης του κλητήριου εντάλματος της αγωγής, το οποίο τροποποιημένο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 28/09/

1. III. Το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής επιδόθηκε στους Εναγομένους 2 και 3 και την 13/01/2012 εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους. IV. Λόγω του ότι το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής δεν είχε επιδοθεί στον Εναγόμενο 1, στις 13/01/2011 εξασφαλίστηκε διάταγμα ανανέωσης του για περίοδο έξι μηνών. Κατά τον ίδιο τρόπο εκδόθηκε στις 20/11/2012 διάταγμα ανανέωσης του τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος για περαιτέρω περίοδο έξι μηνών σε ότι αφορά τον Εναγόμενο
2. V. Μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησης της υπό εξέταση Αίτησης δεν κατέστη δυνατή η επίδοση του τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος της αγωγής στον Εναγόμενο 1 με αποτέλεσμα αυτό να έχει λήξει την 20/05/
3. Ο λόγος που δεν διαπιστώθηκε έγκαιρα η λήξη του τροποποιημένου κλητήριου είναι γιατί ο φάκελος της υπόθεσης βρισκόταν στο αρχείο των δικηγόρων της Ενάγουσας / Αιτήτριας ενόσω αναμενόταν η επίδοση του και εκ παραδρομής παρέμεινε εκεί χωρίς να ελεγχθεί περαιτέρω. VI. Η Ενάγουσα / Αιτήτρια, λίγες ημέρες πριν από την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης, κοινοποίησαν στους δικηγόρους τους, τη νέα διεύθυνση του Εναγομένου
4. Γι' αυτό τον λόγο, η Ενάγουσας αιτείται την επαναφορά της αγωγής και συνακόλουθα την ανανέωση του κλητήριου εντάλματος της σε ότι αφορά τον Εναγόμενο 1, έτσι ώστε να προσπαθήσει η Ενάγουσα να επιδώσει στον Εναγόμενο 1 στη νέα του διεύθυνση για να προχωρήσει η διαδικασία εναντίον του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ.») προνοεί τα ακόλουθα (σε όση έκταση αφορά τη παρούσα υπόθεση): «
5. No writ of summons shall be in force for more than 12 months from the day of its issue including that day; but if any defendant named in it has not been served, the plaintiff may, before the 12 months expire, apply for an order to renew the writ; and the Court, if satisfied that reasonable efforts have been made to serve such defendant, or for other good reasons, may order that the writ be renewed for six months from the date of such renewal inclusive, and so from time to time during the currency of the renewed writ....». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Η Δ.4 των Θ. Π. Δ. είναι πανομοιότυπη με το Ο. 8 r. 1 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Στη σελίδα 91 της Ετήσιας Πρακτικής του 1958 στις επεξηγηματικές σημειώσεις αναφέρονται τα ακόλουθα: «No . Writ shall be in force» , etc. - This means shall be in force for the purpose of service for twelve months, not that the writ ceases to be efficacious for any purpose whatever. And after an undertaking by solicitors to accept service and appear (see O. 9, r. 1), it would require a very strong case to induce the Court to refuse renewal (per Stirling, L.J., Re Kerly, [1901] 1 Ch. P. 479, C.A.)». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Η προσέγγιση αυτή ακολουθήθηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Potato Marketing Board v. Thetis Shipping

(1988)1 C. L. R. 401 στην οποία, ως εμφαίνεται από την ακόλουθη απ' αυτήν περικοπή, προσδιορίσθηκε η υπόσταση του κλητήριου εντάλματος μετά την πάροδο των δώδεκα μηνών αν δεν έχει στο μεταξύ ανανεωθεί με σχετική αίτηση: «I do not regard it as strictly accurate to describe a writ which has not been served within twelve months as a nullity. It is not as though it had not been issued. It is something which can be renewed. A nullity cannot be renewed. The Court can grant an application which results in making it just as effective as it was before the twelve months period has elapsed.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Σε ότι αφορά στο τι αποσκοπεί η Δ.4. κ. 1 των Θ. Π. Δ., στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Τάκη) Στυλιανού κ.ά.

(2005)1 Α. Α. Δ. 273, αναφέρθηκαν τα εξής: «Ο σκοπός της Διαταγής 4, θ.1 είναι η χωρίς περισπασμούς προώθηση της δικαστικής διαδικασίας. Ο χρόνος επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο δεν μπορεί ανέλεγκτα να αφήνεται στον ενάγοντα. Η συγκεκριμένη διάταξη προσφέρεται ως ασφαλιστική δικλείδα για την αποτροπή του ενάγοντα από την αυθαίρετη και κατά το δοκούν επιλογή του χρόνου επίδοσης της αγωγής σε συγκεκριμένο εναγόμενο μετά την πάροδο 12 μηνών από της καταχώρησης του κλητηρίου και προώθησης έτσι της αγωγής όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές μόνο για τον ίδιο (τον ενάγοντα). Και είναι γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, που το δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος οφείλει να διερευνά όχι μόνο τους λόγους μη επίδοσης της αγωγής αλλά και κατά πόσο ο ενάγοντας κατέβαλε στην περίοδο των 12 μηνών εύλογες προσπάθειες επίδοσης της αγωγής στον εναγόμενο. Το δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο επηρεάζονται δικαιώματα του εναγόμενου προτού δώσει παράταση στην περίοδο των 12 μηνών ακόμα και στην περίπτωση όπου η αίτηση για ανανέωση υποβάλλεται πριν από την πάροδο των 12 μηνών. Η υποχρέωση του ενάγοντα να καταδείξει ότι κατέβαλε εύλογες προσπάθειες να επιδώσει την αγωγή συναρτάται και προς τις αρχές που διέπουν τη δίκαιη δίκη» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Στην υπόθεση Stylianides v. Flair Fashion

(1982)1 C. L. R. 786 κρίθηκε πως οι πρόνοιες της Δ.4 υπόκεινται σε επέκταση του χρόνου κάτω από τις πρόνοιες της Δ.57, κ. 2 των Θ. Π. Δ. Συνεπώς εγκρίθηκε παράταση του χρόνου επίδοσης του κλητήριου εντάλματος μετά τη λήξη της δωδεκάμηνης περιόδου που προνοείται για επίδοση του κλητήριου εντάλματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ Στην προκείμενη περίπτωση, από τον φάκελο της υπόθεσης δεν φαίνεται ότι η παρούσα αγωγή έχει απορριφθεί από το Δικαστήριο σε ότι αφορά τον Εναγόμενο 1 και ως εκ τούτου, το αιτούμενο με την παρούσα αίτηση διάταγμα υπό το αιτητικό Α αυτής, ήτοι για επαναφορά της (reinstatement), είναι άνευ αντικειμένου. Το τι παραμένει προς εξέταση είναι εάν υπό τις δοσμένες περιστάσεις δικαιολογείται η ανανέωση του κλητήριου εντάλματος της αγωγής σε ότι αφορά τον Εναγόμενο 1. Με γνώμονα τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Τάκη) Στυλιανού κ.ά.

(2005)1 Α. Α. Δ. 273 ανωτέρω, κρίνω ότι το αίτημα δεν είναι δικαιολογημένο. Και εξηγώ. Η μαρτυρία που έχει προσφερθεί από πλευράς Ενάγουσας προς υποστήριξη του αιτήματος της, ουδόλως προβαίνει σε αναφορά σε ότι αφορά ποιες ενέργειες ή προσπάθειες κατέβαλε στην περίοδο που ακολούθησε μετά και την τελευταία ανανέωση του κλητήριου εντάλματος για επίδοση της αγωγής στον Εναγόμενο 1. Από τις 20/11/2012 που το κλητήριο ένταλμα της αγωγής σε ότι αφορά τον Εναγόμενο 1 ανανεώθηκε για τελευταία φορά (για περίοδο έξι μηνών) μέχρι και την υποβολή της υπό εξέταση αίτησης στις 31/03/2014, ήτοι 17 περίπου μήνες μετά (11 μήνες μετά την λήξη του), ποιες ήταν οι προσπάθειες για επίδοση του κλητήριου εντάλματος στον Εναγόμενο 1; Γιατί αυτές απέτυχαν; Πότε έμαθε η Ενάγουσα ότι ο Εναγόμενος 1 είχε αλλάξει διεύθυνση; Ποιες ήταν οι προσπάθειες εντοπισμού της νέας του διεύθυνσης; Από πότε ξεκίνησαν; Πότε τελικά αυτή εντοπίστηκε; Ποιά είναι αυτή; Περαιτέρω, κρίνω ότι ο λόγος για τον οποίο η υπό κρίση Αίτηση δεν υποβλήθηκε εντός της προθεσμίας που καθορίζει η Δ.4 των Θ. Π. Δ., ήτοι πριν από την λήξη του Κλητήριου Εντάλματος της Αγωγής, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί καλό λόγο ή εξαιρετική περίσταση που να δικαιολογεί, βάσει των όσων λέχθηκαν στην υπόθεση Stylianides v. Flair Fashion

(1982)1 C. L. R. 786, το εκπρόθεσμο της καταχώρισης της. Το ότι δηλαδή ο φάκελος της υπόθεσης παρέμεινε ανέλεγκτα στο αρχείο του γραφείου των δικηγόρων της Ενάγουσας / Αιτήτριας εν αναμονής της επίδοσης της αγωγής στο Εναγόμενο 1, δεν δικαιολογεί το εκπρόθεσμό της καταχώρησης της Αίτησης. Και κάτι άλλο. Πως αυτός ο ισχυρισμός συνάδει με το ισχυριζόμενο γεγονός ότι η Ενάγουσα τους κοινοποίησε νέα διεύθυνση για τον Εναγόμενο 1 λίγες ημέρες πριν από την καταχώριση της υπό εξέταση Αίτησης; Καταληκτικά σε ότι αφορά το θέμα αυτό, παραθέτω περικοπή από την υπόθεση Stylianides ανωτέρω από την οποία φαίνεται ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στο να παρατείνεται ο χρόνος καταχώρισης αίτησης για ανανέωση κλητήριου εντάλματος αγωγής δυνάμει της Δ.57 των Θ. Π. Δ. πρέπει να ασκείται φειδωλά: «We see no reason in principle why two remedial proceedings such as the enlargement of time and renewal should not be pursued in the same application. Further nothing set before us warrants our interference with the exercise of the discretion of the trial Court though had discretion vested in us in the first place, we might require more stringent standard before excusing the delay of the respondents». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Σχετικά παρατηρώ, - χωρίς τούτο να αποτέλεσε λόγο για την κατάληξη μου στην υπό εξέταση Αίτηση -, ότι τόσο η υπό κρίση Αίτηση, όσο και η αίτηση που είχε υποβληθεί στις 15/10/2012 στα πλαίσια της οποίας το κλητήριο της παρούσας αγωγής σε ότι αφορά τον Εναγόμενο 1 είχε ανανεωθεί για περαιτέρω περίοδο 6 μηνών, είναι πανομοιότυπες. Το ίδιο παρατηρώ και για την υποστηρίζουσα αυτής ένορκο δήλωση. Και σ' αυτή την περίπτωση υπήρξε ο γενικός και αόριστος ισχυρισμός περί αλλαγής διεύθυνσης του Εναγομένου 1 και περί εντοπισμού της καινούριας του διεύθυνσης, αλλά καμία τεκμηριωμένη αναφορά με θετική μαρτυρία σε ότι αφορά το ποια αυτή είναι και γιατί η επίδοση σ' αυτόν απέτυχε. Και κάνω αναφορά σ' αυτή την παρατήρηση μου γιατί, πηγαίνοντας κατά καιρούς, ως δείχνει το πράγμα, από γενικό σε γενικό ισχυρισμό, πως μπορεί το Δικαστήριο να ελέγξει εάν οι πρόνοιες της Δ.4, των Θ. Π. Δ. δεν τυγχάνουν κατάχρησης από πλευράς Ενάγουσας; Οι Θ. Π. Δ. δεν υπάρχουν για να γίνεται επίκληση τους απλά και τυπικά, αλλά τα υποβληθέντα στην βάση αυτών αιτήματα πρέπει να υποστηρίζονται και να δικαιολογούνται θετικά με την κατάλληλη μαρτυρία, που να αποσείει το σχετικό βάρος απόδειξης μίας αιτήσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, η Ενάγουσα απέτυχε να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης του αιτήματος της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω η παρούσα Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται. (Υπ.) ___________________ Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο