ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΗΛΙΤΣΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 318/1999, 13/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A193 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή Αρ.: 318/1999 ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας - και -
- ΜΗΛΙΤΣΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
- ΚΡΙΤΩΝΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
- ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΕΡΙΣΤΙΑΝΗΣ Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία 13/06/2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τους Ενάγουσα / Αιτήτρια: κ. Γεωργίου για Πελεκάνος & Πελεκάνου Δ. Ε. Π. Ε. --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η Ενάγουσα με την υπό εξέταση Αίτηση, ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να παρατείνεται ο χρόνος εγγραφής του ΜΕΜΟ του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας υπ' αριθμό ΕΒ944/2008 επ' ονόματι του Περιστιάνη Γιώργου, Α. Δ. Τ. 653353, Εναγομένου 3 στην Αγωγή, για περίοδο δύο ετών από την 02/07/2014 έως την 02/07/
- Η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε την 03/06/
- Η υπό συζήτηση εγγραφή δικαστικής απόφασης έχει ισχύ μέχρι την 02/07/
- Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στα Άρθρα 55 και 56 και στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48, κ. κ. 1 και
- Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Μιχάλη Στυλιανού, που είναι στην υπηρεσία της Αιτήτριας, στην οποία, σε γενικές γραμμές, αναφέρονται τα ακόλουθα: I. Κατά την 02/07/2008, οι Ενάγοντες κατέθεσαν επί της ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση το ΜΕΜΟ του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας υπ' αριθμό ΕΒ944/2008 το οποίο εκπνέει την 02/07/2014 II. Ο Καθ' ου η Αίτηση μέχρι σήμερα δεν έχει εξοφλήσει την εξ αποφάσεως οφειλή του. III. Η Αιτήτρια μέχρι σήμερα δεν έχει προβεί σε πώληση της προαναφερθείσας ακίνητης ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το Άρθρο 53 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, ένας εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, δύναται, αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. Σύμφωνα με το Άρθρο 55 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, η εγγραφή δικαστικής απόφασης παραμένει σε ισχύ, συνήθως για δέκα μόνο χρόνια από την ημερομηνία που γράφτηκε για πρώτη φορά. Η ρύθμιση της περιόδου ισχύς της εγγραφής δικαστικής απόφασης προσαρμόστηκε από έξι χρόνια, από την ημερομηνία που γράφτηκε για πρώτη φορά, σε δέκα χρόνια, με την δημοσίευση του Νόμου 62(Ι)/2014 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 23/05/2014[i], ο οποίος τροποποίησε τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, μεταξύ άλλων και ως προς το θέμα αυτό. Η παράταση ισχύς της εγγραφής δικαστικής απόφασης ρυθμίζεται από το Άρθρο 56 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Αυτό έχει ως ακολούθως: «
(1)Η εγγραφή δύναται, από καιρό σε καιρό, να παρατείνεται με διάταγμα του Δικαστηρίου για χρονικό διάστημα ή διαστήματα που δεν υπερβαίνουν κάθε φορά τα δέκα χρόνια.
(2)Δεν εκδίδεται διάταγμα παράτασης της εγγραφής, εκτός αν:- (α) η αίτηση γι αυτό υποβληθεί έναν τουλάχιστο μήνα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου, για την οποία είναι εγγεγραμμένη η δικαστική απόφαση και (β) το Δικαστήριο είναι σε θέση, αφού ακούσει και εξετάσει την αίτηση και όλη τη μαρτυρία που προσάχθηκε προς υποστήριξη της, να εκδώσει το διάταγμα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου και (γ) έχει δοθεί στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό της Επαρχίας όπου βρίσκεται η ιδιοκτησία ειδοποίηση για την αίτηση και το χρόνο που ορίστηκε για ακρόαση της και (δ) το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η δικαστική απόφαση δεν προήλθε από συμπαιγνία ή εξασφαλίστηκε με σκοπό να παραγκωνίσει άλλους πιστωτές και επίσης ότι η παράταση της χρονικής περιόδου της εγγραφής δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους ή οποιοδήποτε άλλον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή πιστωτές.
(3)Γνωστοποίηση του διατάγματος δίνεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο από ή εκ μέρους του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, και με δική του δαπάνη, με το να αφεθεί στο γραφείο όπου είναι εγγεγραμμένη η δικαστική απόφαση γραπτή ειδοποίηση για την έκδοση του διατάγματος ή επίσημο αντίγραφο αυτού, όχι αργότερο από την ημέρα κατά την οποία, αν δεν εκδιδόταν το διάταγμα, θα έπαυε η ισχύς της εγγραφής της δικαστικής απόφασης και στην περίπτωση που αφήνεται μόνο ειδοποίηση, με το να αφεθεί ακόμη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο επίσημο αντίγραφο του διατάγματος εντός δεκατεσσάρων ημερών από την ημέρα που αναφέρθηκε πιο πάνω αν όμως το επίσημο αντίγραφο ή η ειδοποίηση και επίσημο αντίγραφο όπως προαναφέρθηκε δεν αφεθούν στο γραφείο κατά τον πιο πάνω τρόπο, ο πιστωτής στερείται του ευεργετήματος που παρασχέθηκε σε αυτόν με το διάταγμα». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Σημειώνεται ότι και το εν λόγω Άρθρο 56 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 τροποποιήθηκε από τον Νόμο 62(Ι)/2014 έτσι ώστε, πλέον, από την 23/05/2014, ισχύς της εγγραφής δικαστικής απόφασης, δύναται, από καιρό σε καιρό, να παρατείνεται με διάταγμα του Δικαστηρίου για χρονικό διάστημα ή διαστήματα που δεν υπερβαίνουν κάθε φορά τα δέκα χρόνια, αντί για περίοδο δύο ετών που ίσχυε πριν από την τροποποίηση του Κεφ. 6. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ Στην προκείμενη περίπτωση, η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε την 03/06/2014 και επίσημο αντίγραφο της επιδόθηκε δεόντως στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας την 04/05/2014, συμφώνως των προνοιών του Άρθρου 56
(3)(γ) του Κεφ. 6. Από τον φάκελο της υπόθεσης φαίνεται ότι ο Ανώτερος Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λάρνακας την 05/06/2014 καταχώρησε στον φάκελο της υπόθεσης, ειδοποίηση με την οποία αναφέρει τα ακόλουθα: « . να σας πληροφορήσω τα πιο κάτω: . φέρω ένσταση στην ανανέωση του πιο πάνω ΜΕΜΟ το οποίο λήγει στις 02/07/2014, καθότι η αίτηση για ανανέωση του ΜΕΜΟ καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα σύμφωνα με το Άρθρο 56
(2)(α) του Κεφ. 5 .». Η τροποποίηση του Νόμου και οι επιπτώσεις του σε ότι αφορά την υπό εξέταση Αίτηση Ως προανέφερα, με την τροποποίηση του Άρθρου 55 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, η εγγραφή δικαστικής απόφασης παραμένει σε ισχύ, για δέκα μόνο χρόνια από την ημερομηνία που γράφτηκε για πρώτη φορά. Η ρύθμιση της περιόδου ισχύς της εγγραφής δικαστικής απόφασης προσαρμόστηκε από έξι χρόνια, από την ημερομηνία που γράφτηκε για πρώτη φορά, σε δέκα χρόνια, με την δημοσίευση του Νόμου 62(Ι)/2014 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 23/05/2014, ο οποίος τροποποίησε τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, μεταξύ άλλων και ως προς το θέμα αυτό. Ως εκ τούτου, η εγγραφή της δικαστικής απόφασης, αντικείμενο της υπό συζήτηση Αίτησης, έχει αποκτήσει αυτομάτως, την 23/05/2014, με την τροποποίηση του Άρθρου 55 Κεφ. 5, ισχύ μέχρι την 02/07/2018[ii]. Ως εκ τούτου η Αίτηση αυτή έχει απολέσει το αντικείμενο της, είναι πλέον εκ του Νόμου πρόωρη και απορριπτέα. Ως προς αυτό, σημειώνω ότι μέχρι τον Ιούλιο του έτους 2018, μεσολαβεί ένα πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν μπορεί να αποκλειστεί οποιαδήποτε εξέλιξη όσον αφορά το συγκεκριμένο εξ αποφάσεως χρέος ή το ίδιο το ακίνητο (π. χ. εξόφληση ή διαδικασία πώλησης από τυχόν άλλο πιστωτή, βάσει των προνοιών του Κεφ. 5). Ο χρόνος καταχώρισης της υπό κρίση Αίτησης και οι πρόνοιες του Άρθρου 56
(2)(α) του Κεφ. 5 Ως έχει προαναφερθεί η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρήθηκε την 03/06/2014. Το Άρθρο 56
(2)(α) του Κεφ. 5 προνοεί ότι, προϋπόθεση σε ότι αφορά την εγκυρότητα του αιτήματος, είναι αυτή να υποβληθεί έναν τουλάχιστο μήνα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου, για την οποία είναι εγγεγραμμένη η δικαστική απόφαση. Σύμφωνα με το ερμηνευτικό Άρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, η λέξη «μήνας» στο Άρθρο 56
(2)(α) του Κεφ. 5, σημαίνει ημερολογιακό μήνα. Σύμφωνα με το Oxford Dictionary of Law, 5η έκδοση: «A calendar month or a lunar month (28 days). The common law adopted the lunar month, but the Interpretation Act 1978 provides that the word is to be presumed to mean calendar month in Acts of Parliament, and the Law of Property Act 1925 provides similarly for deeds and other written documents». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Στην υπόθεση Michael Saab κ. α. ν. The Holly Monastery of Ayios Neophytos
(1982)1 CLR 499 σε ότι αφορά την ερμηνεία που αποδίδεται στον όρο «ημερολογιακός μήνας» βάσει των προνοιών του Κεφ. 1, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «. before going into that, we may conveniently dispose of the submission of Mr. Papadopoulos that the 5th February, 1977 was not the last day of the two-month period within which the contract of 5.12.1976 had to be deposited. "Month", in accordance with s.2 of the Interpretation Act, Cap. 1, means a calendar month. In calculating the period that had elapsed after the occurrence of a given event, in this case execution of the contract, the date on which the event occurred is to be excluded from reckoning. (See s.31, para, (a), Cap. 1). Therefore, a two-month calendar period ends on the fifth corresponding day of the second month and not on the fourth. That this is so, is also settled by authority—notably the decision of the House of Lords in Dodds v. Walker [1981] 2 All E.R. 609. 25. So, the 5th of February, 1977, was the last day on which the contract could be lawfully deposited, rejecting, as we do, the submission of Mr. Papadopoulos to the contrary.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Το ίδιο σκεπτικό υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Ευάγγελος Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας της Κύπρου, Μέσω Επιτροπής Εκπαιδευτικής
(1989)3 CLR 2434. Το θέμα σ' αυτήν, πραγματεύτηκε ως εξής: «Το ζήτημα που εγείρεται πρέπει να επιλυθεί με βάση την ερμηνεία που θα δοθεί στη φράση "συνεχή περίοδο τουλάχιστο έξι μηνών" που απαντάται στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν την ερμηνεία νομοθετημάτων η έννοια ενός νομοθετήματος πρέπει να ανευρεθεί με βάση το λεκτικό του νομοθετήματος. Επομένως είναι ανεπίτρεπτο να προστρέξουμε σ' άλλα νομοθετήματα για να ανεύρουμε την έννοια της πιο πάνω φράσης. (Pantelides ν. Metaforiki Eteria Dumpers (Μ.Ε.Τ.) Ltd. and Others
(1979)1 C.L.R. 794.) Είναι όμως θεμιτό να προστρέξουμε στον Περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ. 1, σύμφωνα με τον οποίο "μήνας σημαίνει ημερολογιακός μήνας". Για το τί σημαίνει "ημερολογιακός μήνας" βλέπετε το πιο κάτω απόσπασμα από το Strouds Judicial Dictionary: "CALENDAR MONTH.
(1)A 'calendar month is a legal and technical term; and in computing time by calendar months, the time must be reckoned by looking at the calendar and not by counting days' (per Brett L.J. Mogitti v. Colville, 30 4 C.P.D., 233). Therefore e.g. 'one calendar month's imprisonment is to be calculated from the day of imprisonment to the day numerically corresponding to that day in the following month, less one' (ibid.). When there is no such corresponding day in the last month of the imprisonment, the prisoner's term will be up on the last day of such last month. Thus, a prisoner 'sentenced to a calendar month's imprisonment will never be imprisoned for a greater number of days than there are in the month in which he was sentenced' (per Cotton L.J.. Migotti v. Colville, supra). So, as regards the requirement of a calendar month's notice of action - 'in considering what is the length of a calendar month, it is sufficient, when the months are broken whatever be the length of either, to go from one day in one month to the corresponding day in the other' (per Cockbum C.J., Freeman v. Keac/, 32 L.J. M.C. 226).
(2)So, of a COMPLAINT, which has to be made 5 'WITHIN 1 calendar month after' its cause; and therefore, where in such a case the alleged offence be on May 30, the complaint is in time on June 30 (Radcliffe v. Bartholomew [1892] 1 Q.B. 161)." Επομένως σύμφωνα με την ορθή ερμηνεία της φράσης "συνεχή περίοδο τουλάχιστον έξι μηνών" σημαίνει συνεχή περίοδο έξι ημερολογιακών μηνών.». Σχετικές επί του προκείμενου είναι και οι υποθέσεις Dinos Koudounaris v. Winnifred L. Koudounaris
(1980)1 CLR 581 και Ανδρέας Παπά ν. Νόνας Α. Οικονομίδου κ. α., Πολιτική Έφεση Αρ. 408/2008, ημερομηνίας 21/05/
- Αυτό σημαίνει ότι, έχοντας ως δεδομένο ότι η ισχύς εγγραφής της δικαστικής απόφασης λήγει την 02/07/2014, τότε η Αίτηση θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί το αργότερο την 02/06/2014, ημέρα Δευτέρα[iii]. Ως εκ των ανωτέρω, η διαπίστωση ότι η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα είναι ορθή. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να αναφερθεί ότι η εξέταση των προαναφερομένων, μόνο ακαδημαϊκό περιεχόμενο μπορούν να έχουν, αφής στιγμής η Αίτηση απορρίπτεται για τον λόγο ότι η ισχύς της εγγραφής της δικαστικής απόφασης παρατάθηκε αυτόματα με την τροποποίηση του Άρθρου 55 του Κεφ. 6 και έχει πλέον ισχύ μέχρι την 02/07/
- Καταληκτικά, ακόμα και εάν μπορούσε να υποτεθεί ότι η ισχύς της εγγραφής της δικαστικής απόφασης έληγε την 02/07/2014, θα επέρριπτα την αίτηση και για τους ακόλουθους λόγους: I. Όπως προκύπτει από την μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από πλευράς Αιτήτριας, έχει ήδη παρέλθει άπρακτη η πρώτη εξαετής περίοδος εγγραφής της απόφασης, χωρίς να έχει δοθεί κάποια εξήγηση για την πορεία αυτή. Αναφέρεται πολύ γενικά και αόριστα ότι «οι ενάγοντες δεν προέβηκαν στην πώληση της ακινήτου περιουσίας του εναγομένου». Όπως προκύπτει από τις προαναφερόμενες πρόνοιες του Κεφ. 5, ο νομοθέτης έθεσε όρια στη διάρκεια της εγγραφής, επειδή, ως είναι και λογικό, δεν θέλησε όπως οι περιουσίες παραμένουν εσαεί επιβαρυμένες. Εξ ου και ο μηχανισμός εκποίησης τους, βάσει του Μέρους V του Κεφ.
- Έδωσε δε με το Άρθρο 56 του Κεφ. 5, διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο, για να παρατείνει, στις κατάλληλες περιπτώσεις, την σχετική εγγραφή. Η χρησιμοποίηση της λέξης «δύναται» στο Άρθρο 56 του Κεφ. 5 είναι, ως προς αυτό, καταλυτικής σημασίας - «Η εγγραφή δύναται, από καιρό σε καιρό, να παρατείνεται .». Ως εκ τούτου η παράταση εγγραφής δικαστικής απόφασης δεν δίδεται δικαιωματικά, όταν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του Άρθρου 56
(2)του Κεφ. 5 και μόνον. Πρέπει τα γεγονότα να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Το βάρος απόδειξης τέτοιων γεγονότων, βρίσκεται στους ώμους των Αιτητών, οι οποίοι δεν το απέσεισαν στην προκειμένη περίπτωση[iv]. II. Θα απέρριπτα την αίτηση και γιατί αυτή καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο μονομερώς. Ναι μεν το Άρθρο 56
(2)(γ) του Κεφ. 5 προνοεί ότι σχετική ειδοποίηση για την Αίτηση πρέπει να δίδεται στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο - και τούτο, γιατί το Κτηματολόγιο δεν είναι διάδικος στην διαδικασία, ώστε διαδικαστικά να το καταστήσει μέρος της διαδικασίας, ώστε να αποφευχθούν, κατά την δική μου άποψη, προβλήματα διαχείρισης του μητρώου των υπό αναφορά επιβαρύνσεων -, δεν αποκλείει όμως την υποχρέωση επίδοσης της στο πρόσωπο που αυτή αφορά και επηρεάζεται από την έκβαση της και διάδικο στην υπόθεση αυτή. Δηλαδή τον Εναγόμενο
- Η ακρόαση της Αιτήσεως αυτής, διεξάγεται βάσει των προνοιών της Δ.48 των Θ. Π. Δ. (αυτή αποτελεί εξάλλου και μέρος της νομικής βάσης της Αίτησης αυτής)[v] και δεν εντοπίζεται τίποτα σ' αυτήν που να δικαιολογεί την καταχώριση της μονομερώς. Βάσει των προνοιών του Άρθρου 30.3 του Συντάγματος και της Δ.48, κ. κ. 3 και 9 των Θ. Π. Δ. η παρούσα Αίτηση θα έπρεπε να είχε επιδοθεί και στον Εναγόμενο
- III. Επιπρόσθετα, θα απέρριπτα την Αίτηση, γιατί δεν δόθηκε προς υποστήριξη της, θετική μαρτυρία σε ότι αφορά την αξία της βεβαρημένης με την δικαστική απόφαση, ακίνητης ιδιοκτησίας ώστε να εξεταστεί από το Δικαστήριο η δικαιοδοσία να αποδώσει την αιτούμενη θεραπεία. Στην Αίτηση Αρ. 113/2002 της Δέσποινας Γρηγορίου για άδεια καταχώρισης αίτησης για έκδοση προνομιακού Εντάλματος Certiorari
(2002)1Γ Α.Α.Δ 1821, αναφέρθηκαν από τον έντιμο Δ. Α. Α. κ. Κρονίδη (ως ήταν τότε), τα ακόλουθα: «Είναι δεδομένο ότι τόσο η αξία της ακίνητης περιουσίας όσο και το εξ αποφάσεως χρέος, όπως φαίνεται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας και τα σχετικά έγγραφα που τη συνοδεύουν, υπερβαίνουν κατά πολύ τη δικαιοδοσία Επαρχιακού Δικαστή. Σύμφωνα με τον περί Δικαστηρίων Νόμο αρ. 14/60 (όπως τροποποιήθηκε) η δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστή περιορίζεται σε απαιτήσεις μέχρι ποσού £25.000,=. Σύμφωνα με τη νομολογία η εγγραφή και ανανέωση memorandum συνιστά τρόπο εκτέλεσης και συνιστά διαδικασία δυνάμει του Μέρους V της περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 το οποίο πραγματεύεται τις εκτελέσεις εναντίον ακινήτων. Η ανανέωση memorandum είναι καταναγκαστική πώληση εντός της εννοίας του άρθρου 5
(1)(β) του Κεφ. 6. (Βλέπε In re Moschatos
(1985)1 C.L.R. 381 και Level Tachexcars Ltd. v. Petrides
(1981)1 C.L.R. 152). Ζητήματα που προκύπτουν σε διαδικασία εκτέλεσης απόφασης Επαρχιακού Δικαστηρίου δεν περιλαμβάνονται στις περιπτώσεις της παραγράφου 4 του άρθρου 22 του Νόμου 14/60 και επομένως εάν το αμφισβητούμενο ποσό ή η αξία του ακινήτου υπερβαίνει τα όρια της δικαιοδοσίας Επαρχιακού Δικαστού, αυτός στερείται δικαιοδοσίας. (Βλέπε: Central Co-Operative Bank v. C.Y.E.M.S.
(1984)1 C.L.R. 435 και Pilavachi& Co Ltd. v. International Chemical Co. Ltd.
(1965)1 C.L.R. 97)». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) IV. Επίσης, λόγος απόρριψης της Αίτησης θα ήταν και η απουσία θετικής μαρτυρίας από πλευράς Αιτήτριας προς απόσειση του βάρους απόδειξης της Αίτησης της, συμφώνως των προνοιών του Άρθρου 56
(2)(δ) του Κεφ.
- ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ' ακολουθία των πιο πάνω, η παρούσα Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται, για τον λόγο ότι η ισχύς της εγγραφής της δικαστικής απόφασης παρατάθηκε αυτόματα την 23/05/2014, με την τροποποίηση του Άρθρου 55 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Τροποποιητικό Νόμο του 2014, Νόμο 62(Ι)/2014 και έχει πλέον ισχύ μέχρι την 02/07/2018.. (Υπ.) ___________________ Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Δέστε επί του προκείμενου το Άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ.
- [ii] Δέστε σχετικά το Άρθρο 31(α) του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ.
- [iii] Λαμβανομένου υπόψη ότι οι υποθέσεις Michael Saab κ. α. ν. The Holly Monastery of Ayios Neophytos
(1982)1 CLR 499 και Ευάγγελος Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας της Κύπρου, Μέσω Επιτροπής Εκπαιδευτικής
(1989)3 CLR 2434 είναι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου μεταγενέστερες της υπόθεσης Dinos Koudounaris v. Winnifred L. Koudounaris
(1980)1 CLR 581 όπου ο υπολογισμός του ημερολογιακού μήνα υπολογίστηκε από την επομένη της γενόμενης πράξης, - στην προκείμενη περίπτωση θα ήταν βάσει αυτής, η από την επόμενη ημέρα της εγγραφής της Δικαστικής απόφασης ως επιβάρυνσης την 02/07/2008 -, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 31(α) του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ.
- Γεγονός που θα καθιστούσε την υπό εξέταση αίτηση εμπρόθεσμη. Το εν λόγω Άρθρο 31(α) του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1 έχει ως ακολούθως: «Στον υπολογισμό για τους σκοπούς Νόμου ή δημόσιου εγγράφου εκτός αν φαίνεται το αντίθετο- (α) περίοδος ημερών από το συμβάν γεγονότος ή την εκτέλεση πράξης ή πράγματος θεωρείται ότι εξαιρεί την ημέρα κατά την οποία το συμβάν λαμβάνει χώρα ή η πράξη ή το πράγμα γίνεται·». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Αν τα αναφερόμενα στην υπόθεση Koudounaris ανωτέρω ετύγχαναν εφαρμογής, αυτό θα σήμαινε ότι η ισχύς της εγγραφής της υπό συζήτηση δικαστικής απόφασης λήγει την 03/07/2014 και όχι 02/07/
- Και εξηγώ. Εάν η δικαστική απόφαση ενεγράφη για πρώτη φορά την 02/07/2008, - ως ο σχετικός ισχυρισμός της Αιτήτριας -, τότε η περίοδος ισχύς της, ξεκινά να υπολογίζεται από την επομένη της πράξης εγγραφής της, ήτοι την 03/07/
- Αυτό σημαίνει ότι, εάν το Άρθρο 56 του Κεφ. 6 δεν τροποποιείτο ως προαναφέρθηκε, τότε η υπό κρίση Αίτηση το αργότερο που θα μπορούσε να είχε καταχωρηθεί θα ήταν την 03/06/
- Αυτό θα σήμαινε ότι η υπό κρίση Αίτηση θα ήταν εμπρόθεσμη. Σχετική με την αρχή ότι, σε περίπτωση συγκρουόμενων μεταξύ τους αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τα πρωτόδικα Δικαστήρια υποχρεούνται να ακολουθούν την τελευταία χρονολογιακά εκδοθείσα απόφαση, είναι η υπόθεση Χρίστος Ιωσηφίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
(1998)3 Α.Α.Δ 490. [iv] Σχετικά είναι τα αναφερόμενα από τον έντιμο Δ. Α. Δ. κ. Α. Ρ. Λιάτσο στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Constantia Travel Ltd κ. α. Αγωγή 3049/1992 του Ε. Δ. Λάρνακας , ημερομηνίας 08/01/2013 (ως ήταν τότε ως Π. Ε. Δ.). Παραθέτω σχετική περικοπή: «Πέραν τούτου, είναι ορθή η θέση των καθ' ων η αίτηση περί εντοπισμού κατάχρησης στην παρούσα διαδικασία. Θα επεξηγήσω γιατί, αναφέροντας ότι οι αρχές κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας τέθηκαν από τον κ. Καλλή κατά την αγόρευση του σε αναφορά με τις αποφάσεις Alecos Constantinides v. Ekdotiki Eteria Vima Ltd a.o
(1983)1 C.L.R. 348 και Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 και δεν χρειάζεται επανάληψη τους. Η εφαρμογή τους στα γεγονότα της υπόθεσης είναι που προέχει, όπως αυτά προβάλλουν αδιαμφισβήτητα. Οι αιτητές έλαβαν προς όφελος τους απόφαση πριν από 20 χρόνια. Όπως εντοπίζεται, το 1998 προχώρησαν σε αίτηση για πώληση ενυπόθηκων ακινήτων. Όσον αφορά όμως τη συγκεκριμένη επιβάρυνση, στη μόνη ενέργεια που προέβησαν είναι, και αυτό μετά από 18 περίπου χρόνια, το 2011, σε αίτηση για πώληση των ακινήτων. Είναι η υπ' αριθμόν 290/11 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας. Το έπραξαν αυτό - σύμφωνα με τη μόνη μαρτυρία που υπάρχει, η οποία επίσης δεν αντικρούστηκε, του ενόρκως δηλούντα για τους καθ' ων η αίτηση - και διαβάζω από την παρ. 13, τελευταίες τρεις γραμμές: «13. . . μετά την καταχώριση και επίδοση της αίτησης μας ημερ. 26/8/2011 στην αγωγή 7439/1991 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για ακύρωση του ΜΕΜΟ που υπήρχε ως εξασφάλιση της.» Η εγγραφή επιβάρυνσης τελικό σκοπό βεβαίως έχει, μέσω της εγγύησης που εξασφαλίζεται, την πώληση του ακινήτου και με αυτό τον τρόπο την ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που λήφθηκε. Αντί όμως να το πράξουν αυτό οι ενάγοντες, για 20 περίπου χρόνια, και καταχρώμενοι τη δικαστική διαδικασία ανανέωναν συνεχώς την εγγραφή χωρίς να προβαίνουν σε οποιαδήποτε ουσιαστική ενέργεια για σκοπούς εκτέλεσης και ικανοποίησης της απόφασης τους. Τα πιο πάνω δεν μπορούν βεβαίως να αποσυνδεθούν από τα όσα προκύπτουν, επίσης ως αναντίλεκτα, από τη μαρτυρία που συνοδεύει την ένσταση: Το μικρό σχετικά ποσό το οποίο εξακολουθεί να οφείλεται, και αυτό ασχέτως της διαφοράς που υπάρχει μεταξύ των μερών ως προς το ύψος του ποσού, σε συνάρτηση με την αναντίλεκτα μεγάλη αξία των ενυπόθηκων κτημάτων και αυτή την κτημάτων που καλύπτει η υπό εξέταση επιβάρυνση, και πάλιν ασχέτως της όποιας διαφοράς έχουν οι δύο πλευρές ως προς την αξία αυτή. Προκύπτει ως αναντίλεκτο, με βάση πάντα τη μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως καλύπτεται από τις ένορκες δηλώσεις, η πλήρης κάλυψη των εναγόντων ως προς την εξασφάλιση της απαίτησης τους από τα ενυπόθηκα κτήματα. Αυτό οδηγεί και καταδεικνύει, επίσης ξεκάθαρα, τον αχρείαστα πιεστικό αλλά και καταχρηστικό τρόπο στον οποίο θα οδηγούσε η ανανέωση της επιβάρυνσης, όπως είναι το υπό εξέταση αίτημα, και τη δυσμένεια βεβαίως που θα επέφερε στην πλευρά των εξ αποφάσεως οφειλετών». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [v] Στην υπόθεση Krashias Shoes v. Adidas
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 750, αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι, ελλείψει διαδικαστικού κανονισμού που να καθορίζει τη διαδικασία για την παροχή θεραπείας βάσει του άρθρου 42 του Ν. 14/60, η διαδικασία εκδίκασης αιτήσεων αυτού του είδους, ανάγεται στις γενικές αρχές των δικονομικών κανόνων σύμφωνα με τις οποίες η διαδικασία είναι έγκυρη, οποτεδήποτε το θέμα προσδιορίζεται επαρκώς ενώπιον αρμοδίου δικαστηρίου και παρέχεται η ευκαιρία υπεράσπισης στους καθ' ων η αίτηση. Εν προκειμένω, λέχθηκε ότι, οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί και δη, η διαδικασία εκδίκασης αιτήσεων, ως αυτή καθορίζεται απ' την Δ.48 των εν λόγω κανονισμών, διασφαλίζουν το έγκυρο της εξέτασης αιτήσεων αυτού του είδους, από την στιγμή που με βάση το Άρθρο 188 του Συντάγματος αυτοί διατηρήθηκαν σε ισχύ και συνεχίζουν να αποτελούν τους διαδικαστικούς θεσμούς βάσει των οποίων ασκείται η πολιτική δικαιοδοσία των δικαστηρίων. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο