ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. NATALYA LEONTYEVA κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 514/2012, 5/6/2014

(2)των Θ. Π. Δ. Ακολούθως της έκδοσης της εν λόγω απόφασης του Δικαστηρίου, ο δικηγόρος της Αιτήτριας, μετά από σχετική άδεια του Δικαστηρίου, υπέβαλε αίτημα για αντεξέταση της Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένης 1, σε ότι αφορά το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της ημερομηνίας 14/04/2014 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της ειδοποίησης ένστασης της στην Αίτηση - συγκεκριμενοποιώντας, ως όφειλε, σχετικά με ποιες παραγράφους της εν λόγω ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένης 1, είναι επιθυμητό αυτή να αντεξεταστεί. Παρά το γεγονός ότι το ζήτημα καλύπτεται από την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/05/2014, το αίτημα της Ενάγουσας / Αιτήτριας προσέκρουσε στην ένσταση της δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένης 1. Αυτή, επικαλούμενη την υπόθεση Antonis Mouzouris and Another ν. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 CLR 287, υποστήριξε την θέση ότι η Αίτηση, που αφορά αστική καταφρόνηση Δικαστηρίου, έχει χαρακτήρα ποινικής υπόθεσης, όπου όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιηθούν από τον Αιτητή, ο οποίος έχει και το βάρος απόδειξης να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, για την Αίτηση του, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως εκ τούτου, υποστήριξε, η Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένη 1 μπορεί να επικαλεστεί το δικαίωμα της να παραμείνει σιωπηλή και συνεπώς, δεν μπορεί να εκδοθεί εναντίον της διάταγμα αντεξέτασης. Κάτι τέτοιο προσέθεσε, δεν προνοείται από τον οποιοδήποτε κανονισμό και αν επιτραπεί, θα απόληγε σε καταστρατήγηση των Συνταγματικών και Ευρωπαϊκών δικαιωμάτων της Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένης 1 και δη τις πρόνοιες του άρθρου 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην υπόθεση Krashias Shoes v. Adidas

(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 750, αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι, ελλείψει διαδικαστικού κανονισμού που να καθορίζει τη διαδικασία για την παροχή θεραπείας βάσει του άρθρου 42 του Ν. 14/60[i], η διαδικασία εκδίκασης αιτήσεων αυτού του είδους, ανάγεται στις γενικές αρχές των δικονομικών κανόνων σύμφωνα με τις οποίες η διαδικασία είναι έγκυρη, οποτεδήποτε το θέμα προσδιορίζεται επαρκώς ενώπιον αρμοδίου δικαστηρίου και παρέχεται η ευκαιρία υπεράσπισης στους καθ' ων η αίτηση. Εν προκειμένω, λέχθηκε ότι, οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί και δη, η διαδικασία εκδίκασης αιτήσεων, ως αυτή καθορίζεται απ' την Δ.48 των εν λόγω κανονισμών, διασφαλίζουν το έγκυρο της εξέτασης αιτήσεων αυτού του είδους, από την στιγμή που με βάση το Άρθρο 188 του Συντάγματος αυτοί διατηρήθηκαν σε ισχύ και συνεχίζουν να αποτελούν τους διαδικαστικούς θεσμούς βάσει των οποίων ασκείται η πολιτική δικαιοδοσία των δικαστηρίων. Η δε πρόνοιες της Δ.42Α, ρυθμίζουν, λέχθηκε, τη διαδικασία σε όλες τις αιτήσεις για ανυπακοή διατάγματος. Παραθέτω αυτούσια τα σχετικά αποσπάσματα από την υπόθεση Krashias Shoe Factory ν. Adidas ανωτέρω: «Η αίτησή τους βασίστηκε αποκλειστικά στις διατάξεις του άρθρου 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 (Ν 14/60). Ελλείψει διαδικαστικού κανονισμού που να καθορίζει τη διαδικασία για την παροχή θεραπείας βάσει του άρθρου 42, το θέμα αφέθηκε δικονομικά χωρίς ρύθμιση. Το κενό προέκυψε· ωτό την παράλειψη του Ανωτάτου Δικαστηρίου να εκδώσει διαδικαστικό κανονισμό βάσει των προνοιών του άρθρου 69 του Ν 14/

1. Συνεπώς η διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται ανάγεται στις γενικές αρχές των δικονομικών κανόνων σύμφωνα με τις οποίες η διαδικασία είναι έγκυρη οποτεδήποτε το θέμα προσδιορίζεται επαρκώς ενώπιον αρμοδίου δικαστηρίου και παρέχεται η ευκαιρία υπεράσπισης στους καθ' ων η αίτηση. ........................................... Καμιά από τις δυο πλευρές δεν έκαμε αναφορά ούτε στο πρωτόδικο Δικαστήριο ούτε ενώπιόν μας στις πρόνοιες της Δ.48 κ4 που επιβάλλουν, στο μέρος που φέρει το αποδεικτικό βάρος, την απόδειξη των γεγονότων που αμφισβητούνται. ........................................... Το άρθρο 42 του Ν 14/60 είναι δικαιοδοτικό και προσδιορίζει τη 'δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου για την τιμωρία προσώπων, φυσικών και νομικών, για την παρακοή διαταγμάτων. Καθορίζει τα μέσα για την εξασφάλιση συμμόρφωσης προς τα διατάγματα με την επιβολή προστίμου, φυλάκισης ή με την έκδοση διατάγματος για τη μεσεγγύηση πραγμάτων. Πρόσθετα παρέχεται δικαιοδοσία για την επιδίκαση αποζημιώσεων. Ούτε ο τρόπος επίκλησης ούτε το πλαίσιο άσκησης της δικαιοδοσίας για τιμωρία για ανυπακοή ρυθμίζονται από το άρθρο
2. Όπως αναφέρεται ρητά στο εισαγωγικό μέρος του άρθρου 42 η δικαιοδοσία η οποία παρέχεται ασκείται "τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού ............ ". Όπως και στην περίπτωση του άρθρου 25 του ίδιου νόμου που προβλέπει για την άσκηση έφεσης εναντίον απόφασης πρωτόδικου δικαστηρίου, έτσι και, στην περίπτωση του άρθρου 42 η άσκηση της δικαιοδοσίας αφήνεται να ρυθμιστεί με διαδικαστικό κανονισμό από την Εξουσία που έχει αρμοδιότητα στο θέμα - τη Δικαστική Εξουσία (Άρθρο 163 του Συντάγματος). Η εισήγηση των εφεσίβλητων ότι δεν ισχύει οποιοσδήποτε διαδικαστικός κανονισμός για την άσκηση της δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42, παραγνωρίζει τις διατάξεις του Άρθρου 188 του Συντάγματος βάσει των οποίων διατηρήθηκαν σε ισχύ προϋπάρχοντες νόμοι και κανονισμοί που δε συγκρούονται με το Σύνταγμα. Οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας διατηρήθηκαν σε ισχύ βάσει του Άρθρου 188 και συνεχίζουν να αποτελούν, εκτός στο βαθμό και έκταση που έχουν τροποποιηθεί, τους διαδικαστικούς θεσμούς βάσει των οποίων ασκείται η πολιτική δικαιοδοσία των δικαστηρίων. Άλλωστε οι ίδιοι οι εφεσίβλητοι τους έχουν επικαλεσθεί, βασίζοντας την αίτησή τους για ανυπακοή στις πρόνοιες της Δ.48κ
3. Αν γινόταν δεκτή η θέση των εφεσίβλητων ότι η άσκηση της δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου δε διέπεται από τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, τότε το θέμα της παρακοής διατάγματος θα μπορούσε να αχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μόνο με κλητήριο ένταλμα που αποτελεί τον καθιερωμένο τρόπο για την έναρξη αστικής διαδικασίας ενώπιον πολιτικού δικαστηρίου (βλέπε άρθρο 2 - Ν 14/60). Πρόβλεψη για την έγερση θέματος ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με αίτηση γίνεται στους θεσμούς, στο μέρος εκείνο που επικαλέστηκαν οι εφεσίβλητοι στη Δ.48». Καταλήγουμε ότι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής .» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ Τα αναφερόμενα στην πιο πάνω υπόθεση, δικαιολογούν το αίτημα της Ενάγουσας / Αιτήτριας για αντεξέταση και καθιστούν ανεδαφική την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένης
4. Ως έχει ήδη κριθεί από το Δικαστήριο, με την ενδιάμεση του απόφαση ημερομηνίας 29/05/2014, η στοιχειοθέτηση πλέον αιτήσεων, ως η υπό συζήτηση, μπορεί και ως η πιο ευχερής μέθοδος, συνίσταται και πρέπει, κατά την άποψη μου, να επιδιωχθεί μέσω της διαδικασίας που προβλέπεται και καθορίζεται από την Δ.48, κ. 4 των Θ. Π. Δ., χωρίς αυτό να μεταβάλλει ή να διαφοροποιεί, έστω και στο ελάχιστο, το αυξημένο βάρος απόδειξης, πέραν από κάθε λογική αμφιβολία, που βαραίνει τους ώμους ενός αιτητή. Χαρακτηριστικά και σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, είναι τα όσα λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Μιχαήλ Παπαχρυσοστόμου ν. Μιράντας Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309. Σ' αυτήν το θέμα ετέθη ως εξής: «Παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας για καταφρόνηση και το μανδύα της πολιτικής δικαιοδοσίας που την περιβάλλει, το αίτημα για καταδίκη για ανυπακοή διατάγματος του δικαστηρίου αποβλέπει την τιμωρία του παραβάτη. Κατά συνέπεια, η αίτηση για καταδίκη προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας, η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας γενικά και των συστατικών της στοιχείων ειδικά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Το τι προκύπτει από την υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ανωτέρω, αλλά και την νομολογία γύρω από το θέμα εξέτασης αιτήσεων αστικής καταφρόνησης Δικαστηρίου γενικότερα, είναι ότι σε αιτήσεις του είδους, - ως είναι και η υπό συζήτηση Αίτηση -, πρέπει η δικονομία και οι προϋποθέσεις που καθορίζουν την διαδικασία και την ουσία εξέτασης τους, να ακολουθούνται και να εξετάζονται με αυστηρότητα. Απόρροια, προφανώς, των επιπτώσεων που μπορεί να έχει η κατάληξη μιας τέτοιας αίτησης στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η πιθανή στέρηση της ελευθερίας του. Γι' αυτό άλλωστε και το αυξημένο βάρος απόδειξης που βρίσκεται στους ώμους του αιτητή, να αποδείξει τους ισχυρισμούς του (τα συστατικά στοιχεία της αστικής καταφρόνησης διαταγής Δικαστηρίου), πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Αυτό, κατά την άποψη μου, διασφαλίζει στον καθ' ου η αίτηση, «όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου» κατά την εξέταση αιτήσεως για καταφρόνηση διατάγματος πολιτικού Δικαστηρίου, σε μία διαδικασία η οποία, κατά τα υπόλοιπα, δεν αποβάλλει τον αστικό της χαρακτήρα και η οποία διέπεται και ρυθμίζεται από την Δ.48, κ. 4 των Θ. Π. Δ. Σ' αυτήν, το δικαίωμα αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα, δυνάμει της Δ.39 των Θ. Π. Δ. ρυθμίζεται ειδικά και μπορεί να επικληθεί από οποιονδήποτε εκ των διαδίκων. Η ίδια μάλιστα η Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένη 1 επικαλείται σε ότι αφορά την νομική βάση της ειδοποίησης ένστασης της στην Αίτηση, μεταξύ άλλων και τους Θ. Π. Δ. και έχει καταθέσει και παρουσιάσει στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της και σχετική ένορκο δήλωση της. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και εάν μπορούσε να υποτεθεί ότι η θέση της δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένης 1 ήταν ορθή και η ποινική δικονομία τύγχανε απόλυτης εφαρμογής στα πλαίσια της διαδικασίας εξέτασης της υπό συζήτηση Αίτησης, και πάλι, κατά την άποψη μου, η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένης 1 θα ήταν ανεδαφική. Το γεγονός ότι η Εναγομένη 1 / Καθ' ης η Αίτηση, κατέθεσε ένορκη δήλωση στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της ειδοποίησης ένστασης της στην Αίτηση, δίδει πλέον το δικαίωμα στην Ενάγουσα / Αιτήτρια να εξασκήσει το δικαίωμα της να αντεξετάσει την Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένη 1 επί του περιεχομένου της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το Αίτημα της Ενάγουσας / Αιτήτριας για αντεξέταση της Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένης 1 επί του περιεχομένου των παραγράφων 5(α) και 6 έως 10 της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένης 1 ημερομηνίας 14/04/2014 που συνοδεύει την ειδοποίηση ένστασης της αναφορικά με την Αίτηση ημερομηνίας 31/01/2014, εγκρίνεται. (Υπ.) ___________________ Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Όπως αναφέρεται ρητά στο εισαγωγικό μέρος του άρθρου 42 του Ν. 14/60, η δικαιοδοσία η οποία παρέχεται ασκείται «τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού .». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο