ΧΡΙΣΤΟΣ Α. ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠOΒΙΩΣΑΝΤΟΣ CLINCIU GABRIEL - CIPRIAN ν. G.H.P. METALLIKA & OIKODOMIKA ERGA LIMITED κ.α., Αρ. Αγ. 1460/2012, 30/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A213 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγ. 1460/2012 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΟΣ Α. ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠOΒΙΩΣΑΝΤΟΣ CLINCIU GABRIEL - CIPRIAN Ενάγοντας και
(1), 5-9, στον Διαδικαστικό Κανονισμό 14 του 1962, στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, στις αρχές επιείκειας, στα Halsbury's Laws of England 4th ed., Vol. 17 και 37, 5th edition Vol. 11, στο Order 60 R. 4 των Αγγλικών Θεσμών, άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στους κανόνες της επιείκειας, στη Νομολογία του Ανωτάτου και στις συμφυείς εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου. Σ' αυτή προβάλλεται πλειάδα ειδικών λόγων ένστασης (με αρίθμηση που προκαλεί σύγχυση). Το δε πραγματικό της θεμέλιο, συναντάται στην ένορκη δήλωση της ασκούμενης δικηγόρου κας Αναστασίας Ιωάννου. Η ενόρκως δηλούσα, αφού διατυπώνει τη διαφωνία της με όλους τους κύριους ισχυρισμούς της πλευράς της αιτήτριας, τονίζει ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι Κύπριος δικηγόρος, εγγεγραμμένος στο μητρώο δικηγόρων και ζει μόνιμα, εργάζεται και έχει δεσμούς με την Κύπρο. Ουδέποτε κρίθηκε ως αφερέγγυο πρόσωπο. Λαμβάνει εισοδήματα από την εργασία του και είναι φερέγγυο άτομο ως προς τις υποχρεώσεις του. Η δε φερεγγυότητα του ήδη εξετάστηκε από το αρμόδιο Δικαστήριο στα πλαίσια χορήγησης των εγγράφων διαχείρισης. Υπό αυτή την έννοια υπάρχει και δεδικασμένο. Περαιτέρω, η ενόρκως δηλούσα χαρακτηρίζει "ανυπόστατο και ατεκμηρίωτο" τον ισχυρισμό του κ. Καρόνια ότι ο καθ' ου η αίτηση στερείται ακίνητης ιδιοκτησίας. Πέραν των πιο πάνω, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι υπάρχει καλή υπόθεση εναντίον της αιτήτριας και ότι υπήρξε καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης. Επικαλείται τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μη διατάξει ασφάλεια εξόδων, ακόμα και αν πληρούνται οι προϋποθέσεις για το αντίθετο και προβάλλει την ανεπανόρθωτη βλάβη που θα υποστεί η περιουσία του αποβιώσαντος σε περίπτωση που εγκριθεί το αίτημα. Στη βάση των ισχυρισμών αυτών, ζητά την απόρριψη της Αίτησης. Κατά την ακροαματική διαδικασία δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, με αποτέλεσμα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι να υιοθετήσουν και να καταθέσουν γραπτές αγορεύσεις - πολύ εμπεριστατωμένες θα πρέπει να λεχθεί - προς υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεών τους. Τις αγορεύσεις αυτές τις έχω διεξέλθει με προσοχή και ενδελέχεια, λαμβάνοντας υπόψη μου κάθε τι που καταγράφεται. Επιμέρους αναφορές, θα γίνουν εκεί και όπου χρειάζεται προς επίλυση της ανακύπτουσας διαφοράς. Το κύριο νομικό υπόβαθρο της Αίτησης ως διαμορφώθηκε μετά την τροποποίηση, είναι η Διαταγή 60, Θ.1-5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που διαλαμβάνει ως ακολούθως:
- Ένας Ενάγοντας (και, εν σχέσει με ανταπαίτηση, ένας Εναγόμενος) που διαμένει μόνιμα εκτός Κύπρου ή Κράτος - Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί, σε οιονδήποτε στάδιο, να διαταχθεί να δώσει ασφάλεια για τα έξοδα, αν και μπορεί να διαμένει προσωρινά στην Κύπρο ή σε Κράτος - Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι, με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων.
- Σε αγωγές που εγείρονται από πρόσωπα που διαμένουν εκτός Κύπρου ή Κράτος - Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν η απαίτηση του Ενάγοντα βασίζεται σε απόφαση ή διάταγμα ή διαπραγματεύσιμο έγγραφο η εξουσία για να ζητηθεί από τον Ενάγοντα να δώσει ασφάλεια για έξοδα θα είναι στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
- Όπου ένα πρόσωπο μηνύει σαν πλησιέστερος φίλος ανηλίκων ή άλλου προσώπου υπό ανικανότητα μπορεί, αν είναι εφεσείων να του ζητηθεί να δώσει ασφάλεια για έξοδα.
- Αν ήθελε φανεί ότι ένα πρόσωπο που μηνύει δεν είναι πραγματικός Ενάγοντας αλλά μηνύει μόνον κατ' όνομα για τα συμφέροντα άλλου, τότε από το τοιούτο πρόσωπο, σε οιονδήποτε στάδιο της αγωγής μπορεί να ζητηθεί να δώσει ασφάλεια για έξοδα για λόγους ότι είναι αναξιόχρεος ή ότι είναι πτωχός.
- Όπου το Δικαστήριο διατάσσει να δοθεί ασφάλεια εξόδων μπορεί να αναστείλει τις διαδικασίες στην αγωγή μέχρι να δοθεί τέτοια ασφάλεια και αν δεν δοθεί η ασφάλεια εντός του χρόνου που θα καθοριστεί μπορεί να απορρίψει την αγωγή. Ενόψει της αντιπροσωπευτικής ιδιότητας υπό την οποία εναγάγει ο καθ' ου η αίτηση και του γεγονότος ότι αναντίλεκτα διαμένει μόνιμα στην Κύπρο, είναι προφανές ότι είναι ο Θεσμός 4 που τυγχάνει εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση. Είναι η δική του φερεγγυότητα που έχει σημασία και όχι η ύπαρξη ή ανυπαρξία περιουσίας του αποβιώσαντος. Ο καθ' ου η αίτηση θα κληθεί προσωπικά να καταβάλει τα έξοδα της αιτήτριας σε περίπτωση που η εναντίον της αγωγή απορριφθεί και της επιδικαστούν έξοδα. Τούτο υποστηρίζεται στο Halsbury's Laws of England 4η έκδοση, Τόμος 17, (Executors and Administrators), σελ.793, παρ 1562, στο οποίο, πολύ εύστοχα, παρέπεμψε η κα Τταουξιή. Αναφέρονται σχετικά τα εξής: «In ordinary cases a personal representative who sues as such and fails is personally liable for the costs of the action, and, unless the defendant has been guilty for some misconduct inducing the plaintiff of bring the action, the judgment against him will be that the defendant recover the costs to be levied by bonis propriis, but this will not preclude the personal representative from indemnifying himself out of the estate if he is entitled to such indemnity under the principles previously stated." Επί του θέματος άκρως σχετική είναι και η αναφορά που υπάρχει στο σύγγραμμα Williams, Mortimer and Sunnucks (Executors, Administrators and Probate), 12η έκδοση, παρ.68-01 υπό τον τίτλο "in litigation with outsiders". Διαλαμβάνει ως ακολούθως: "In hostile litigation with outsiders, whether brought by the representative as claimant or brought against him as defendant, the representative will be in the position of any other litigant. The costs will be in the discretion of the court but the general rule is that the unsuccessful party will be ordered to pay the costs of the successful party. The representative will be personally liable to the other party for any costs order made against him, and his liability will not be limited to the assets of the estate even if his liability on the rest of the judgment debt is limited to the assets. The judge making such a costs order will not be concerned as to whether the representative will be entitled to be indemnified against that order out of the estate, and will have no jurisdiction to decide that question, because the persons interested in the estate are not party to the proceedings. The question of whether or not the representative is entitled to be indemnified out of the estate is one that will have to be decided, if there is any dispute about it, in administration proceedings." Το θέμα πραγματεύεται και η κυπριακή υπόθεση GEORGHIOS CHRISTOFOROU, ADMINISTRATOR OF THE ESTATE OF THE DECEASED ANTONIS CHRISTOFOROU (NO. 1) v.
- GEORGHIOS ASPROFTA AND OTHER