ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΧΑΡΕΙΟΥ ν. SECUREYE LTD, Πολιτική Αγωγή Αρ.: 1780/2013, 3/5/2014

(1)(c)

(2). Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της κας Στάλως Στυλιανού, που είναι στην υπηρεσία του δικηγόρου του Ενάγοντα / Αιτητή, στην οποία, σε γενικές γραμμές, αναφέρονται τα ακόλουθα: I. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε και εκδόθηκε την 21/05/2013, όμως δεν κατέστη δυνατό να επιδοθεί μέχρι σήμερα στην Εναγομένη εταιρεία, γιατί αυτή δεν ανευρέθηκε στην διεύθυνση που περιέχεται επί του εν λόγω κλητήριου αναφορικά μ' αυτήν. II. Γίνονται προσπάθειες από άλλο επιδότη για ανεύρεση της διεύθυνσης της Εναγομένης εταιρείας, αλλά ακόμη δεν ανακαλύφθηκε. III. Ελπίζει η διεύθυνση της Εναγομένης εταιρείας θα ανευρεθεί και γίνονται αρκετές προσπάθειες προς το σκοπό αυτό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ.») προνοεί τα ακόλουθα (σε όση έκταση αφορά τη παρούσα υπόθεση): «1. No writ of summons shall be in force for more than 12 months from the day of its issue including that day; but if any defendant named in it has not been served, the plaintiff may, before the 12 months expire, apply for an order to renew the writ; and the Court, if satisfied that reasonable efforts have been made to serve such defendant, or for other good reasons, may order that the writ be renewed for six months from the date of such renewal inclusive, and so from time to time during the currency of the renewed writ....». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Η Δ.4 των Θ. Π. Δ. είναι πανομοιότυπη με το Ο. 8 r. 1 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Στη σελίδα 91 της Ετήσιας Πρακτικής του 1958 στις επεξηγηματικές σημειώσεις αναφέρονται τα ακόλουθα: «No . Writ shall be in force» , etc. - This means shall be in force for the purpose of service for twelve months, not that the writ ceases to be efficacious for any purpose whatever. And after an undertaking by solicitors to accept service and appear (see O. 9, r. 1), it would require a very strong case to induce the Court to refuse renewal (per Stirling, L.J., Re Kerly, [1901] 1 Ch. P. 479, C.A.)». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Η προσέγγιση αυτή ακολουθήθηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Potato Marketing Board v. Thetis Shipping

(1988)1 C. L. R. 401 στην οποία, ως εμφαίνεται από την ακόλουθη απ' αυτήν περικοπή, προσδιορίσθηκε η υπόσταση του κλητήριου εντάλματος μετά την πάροδο των δώδεκα μηνών αν δεν έχει στο μεταξύ ανανεωθεί με σχετική αίτηση: «I do not regard it as strictly accurate to describe a writ which has not been served within twelve months as a nullity. It is not as though it had not been issued. It is something which can be renewed. A nullity cannot be renewed. The Court can grant an application which results in making it just as effective as it was before the twelve months period has elapsed.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Σε ότι αφορά στο τι αποσκοπεί η Δ.4. κ. 1 των Θ. Π. Δ., στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Τάκη) Στυλιανού κ.ά.

(2005)1 Α. Α. Δ. 273, αναφέρθηκαν τα εξής: «Ο σκοπός της Διαταγής 4, θ.1 είναι η χωρίς περισπασμούς προώθηση της δικαστικής διαδικασίας. Ο χρόνος επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο δεν μπορεί ανέλεγκτα να αφήνεται στον ενάγοντα. Η συγκεκριμένη διάταξη προσφέρεται ως ασφαλιστική δικλείδα για την αποτροπή του ενάγοντα από την αυθαίρετη και κατά το δοκούν επιλογή του χρόνου επίδοσης της αγωγής σε συγκεκριμένο εναγόμενο μετά την πάροδο 12 μηνών από της καταχώρησης του κλητηρίου και προώθησης έτσι της αγωγής όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές μόνο για τον ίδιο (τον ενάγοντα). Και είναι γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, που το δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος οφείλει να διερευνά όχι μόνο τους λόγους μη επίδοσης της αγωγής αλλά και κατά πόσο ο ενάγοντας κατέβαλε στην περίοδο των 12 μηνών εύλογες προσπάθειες επίδοσης της αγωγής στον εναγόμενο. Το δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο επηρεάζονται δικαιώματα του εναγόμενου προτού δώσει παράταση στην περίοδο των 12 μηνών ακόμα και στην περίπτωση όπου η αίτηση για ανανέωση υποβάλλεται πριν από την πάροδο των 12 μηνών. Η υποχρέωση του ενάγοντα να καταδείξει ότι κατέβαλε εύλογες προσπάθειες να επιδώσει την αγωγή συναρτάται και προς τις αρχές που διέπουν τη δίκαιη δίκη» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Στην υπόθεση Stylianides v. Flair Fashion

(1982)1 C. L. R. 786 κρίθηκε πως οι πρόνοιες της Δ.4 υπόκεινται σε επέκταση του χρόνου κάτω από τις πρόνοιες της Δ.57, κ. 2 των Θ. Π. Δ. Συνεπώς εγκρίθηκε παράταση του χρόνου επίδοσης του κλητήριου εντάλματος μετά τη λήξη της δωδεκάμηνης περιόδου που προνοείται για επίδοση του κλητήριου εντάλματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ Στην προκείμενη περίπτωση, με γνώμονα τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Τάκη) Στυλιανού κ.ά.

(2005)1 Α. Α. Δ. 273 ανωτέρω, κρίνω ότι το αίτημα δεν είναι δικαιολογημένο. Και εξηγώ. Η μαρτυρία που έχει προσφερθεί από πλευράς Ενάγοντα προς υποστήριξη του αιτήματος του, ουδόλως προβαίνει σε αναφορά σε ότι αφορά ποιες ενέργειες ή προσπάθειες κατέβαλε στην περίοδο που το κλητήριο ένταλμα της αγωγής ήταν σε ισχύ για επίδοση της αγωγής στην Εναγομένη εταιρεία. Από την 21/05/2013 που το κλητήριο ένταλμα της αγωγής αυτής εκδόθηκε σε ότι αφορά την Εναγομένη μέχρι και την υποβολή της υπό εξέταση αίτησης την 22/05/2014 (μάλιστα μετά την λήξη του την 20/05/2014[i]), ποιες ήταν οι προσπάθειες για επίδοση του κλητήριου εντάλματος στην Εναγομένη; Πότε έμαθε η Ενάγουσα ότι η Εναγομένη δεν μπορούσε να ανευρεθεί στην εν λόγω διεύθυνση; Ποιες ήταν οι προσπάθειες εντοπισμού της νέας της διεύθυνσης; Από πότε αυτές ξεκίνησαν; Εξ όσων γίνεται αντιληπτό απ' τα λεγόμενα της ενόρκως δηλούσας, ο Ενάγοντας δεν έχει καν ακόμη εντοπίσει που μπορεί να επιδοθεί το κλητήριο ένταλμα εάν αυτό ανανεωθεί. Και τα προαναφερόμενα, αναφορικά με την επίδοση ενός κλητήριου εντάλματος σε μία εταιρεία, τα στοιχεία της οποίας είναι διαθέσιμα στο μητρώο που τηρεί στο αρχείο της στον Έφορο Εταιρειών (όπως είναι η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της και των αξιωματούχων της - μάλιστα μετά των σχετικών διευθύνσεων τους). Περαιτέρω, κανένας λόγος δεν δόθηκε από πλευράς Ενάγοντα ως προς το γιατί η υπό κρίση Αίτηση δεν υποβλήθηκε εντός της προθεσμίας που καθορίζει η Δ.4 των Θ. Π. Δ. Ήτοι πριν από την λήξη της ισχύς του Κλητήριου Εντάλματος της Αγωγής. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει την ύπαρξη οποιουδήποτε καλού λόγου ή εξαιρετικής περίστασης που να δικαιολογεί, βάσει των όσων λέχθηκαν στην υπόθεση Stylianides v. Flair Fashion

(1982)1 C. L. R. 786, το εκπρόθεσμο της καταχώρισης της. Και αυτό, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο Ενάγοντας με την υπό κρίση Αίτηση δεν αιτήθηκε την επέκταση του χρόνου καταχώρισης της, κάτω από τις πρόνοιες της Δ.57, κ. 2 των Θ. Π. Δ., παράλειψη που θα μπορούσε να θεραπευθεί εάν με την μαρτυρία που παρουσιάστηκε προς υποστήριξη της Αίτησης, το αίτημα μπορούσε να δικαιολογηθεί. Καταληκτικά σε ότι αφορά το θέμα αυτό, παραθέτω περικοπή από την υπόθεση Stylianides ανωτέρω από την οποία φαίνεται ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στο να παρατείνεται ο χρόνος καταχώρισης αίτησης για ανανέωση κλητήριου εντάλματος αγωγής δυνάμει της Δ.57 των Θ. Π. Δ. πρέπει σε κάθε περίπτωση να ασκείται φειδωλά: «We see no reason in principle why two remedial proceedings such as the enlargement of time and renewal should not be pursued in the same application. Further nothing set before us warrants our interference with the exercise of the discretion of the trial Court though had discretion vested in us in the first place, we might require more stringent standard before excusing the delay of the respondents». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Σε κάθε περίπτωση, σημειώνω ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται προς υποστήριξη αιτήσεων αυτού του είδους, δεν μπορεί να είναι γενική και αόριστη, αλλά πρέπει να είναι τέτοια, ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να ελέγξει κατά πόσο οι πρόνοιες της Δ.4, των Θ. Π. Δ. δεν τυγχάνουν κατάχρησης από πλευράς Ενάγοντα. Οι Θ. Π. Δ. δεν υπάρχουν για να γίνεται επίκληση τους απλά και τυπικά, αλλά τα υποβληθέντα στην βάση αυτών αιτήματα πρέπει να υποστηρίζονται και να δικαιολογούνται θετικά με την κατάλληλη μαρτυρία, που να αποσείει το σχετικό βάρος απόδειξης μίας αιτήσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Ενάγοντας απέτυχε να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης του αιτήματος του. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω η παρούσα Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται. (Υπ.) ___________________ Μ. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Στην Ετήσια Πρακτική του 1958, στην σελίδα 92, σε ότι αφορά τον τρόπο υπολογισμού της περιόδου ισχύς ενός κλητήριου εντάλματος, αναφέρονται τα εξής: «Before the Expiration of the Twelve Months, etc.—As to computation of the time, see Re Jones, next note, and 0, 64, r. 12. A writ issued on January 1 expires on December 31». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο