Επί τοις αφορώσι τον Κώστα Φραντζή από τη Λεμεσό, διαχειριστή της περιουσίας του Αντωνάκη Σάββα από τη Λάρνακα, Αρ. Πτωχευσης: 145/00, 31/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A112 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Πτωχευσης: 145/00 Επί τοις αφορώσι τον Αντωνάκη Σάββα και Επί τοις αφορώσι τον Κώστα Φραντζή από τη Λεμεσό, διαχειριστή της περιουσίας του Αντωνάκη Σάββα από τη Λάρνακα Αίτηση ημερομηνίας 20.11.2012 Ημερομηνία: 31.3.2014 Για τον Αιτητή Αντωνάκη Σάββα: κ.Δ.Κακουλλής Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση - Διαχειριστή: κ.Τ.Χριστοδουλίδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 31.1.2001 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Αντωνάκη Σάββα και την 27.11.2001 αυτός κηρύχθηκε σε πτώχευση. O Kώστας Φραντζής από τη Λεμεσό έχει διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας του. Με την υπό κρίση Αίτηση ο Σάββα εξαιτείτο δύο θεραπείες. Η πρώτη αφορούσε στον τερματισμό ή άρση του διορισμού του Κώστα Φραντζή ως διαχειριστή της περιουσίας του και έχει εγκαταλειφθεί με δήλωση του δικηγόρου του κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Με τη δεύτερη θεραπεία εξαιτείται διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο Διαχειριστής να παρουσιάσει και παραδώσει: (α) Λεπτομερώς τις ενέργειες στις οποίες έχει προβεί από το διορισμό του μέχρι σήμερα. (β) Λεπτομερείς λογαριασμούς συνοδευμένους από όλα τα αποδεικτικά στοιχεία των εισπράξεων και πληρωμών στις οποίες έχει προβεί από το διορισμό του μέχρι σήμερα, και (γ) Λεπτομερή κατάσταση των σημερινών οφειλών του Αιτητή. Η Αίτηση συνοδεύεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 20.11.2012 της Μαργαρίτας Φιλίππου, αδελφής του Αιτητή. Σύμφωνα με αυτή ο Διαχειριστής παραλείπει να δώσει τις δέουσες, επαρκείς και λεπτομερείς εξηγήσεις και στοιχεία, καθώς επίσης να παρουσιάσει λογαριασμούς για τη διαχείριση τόσο στον Αιτητή όσο και στον Επίσημο Παραλήπτη ως όφειλε να πράξει, συμπεριφερόμενος αντιδεοντολογικά και αντίθετα με τα καθήκοντα του ως διαχειριστής. Ο Διαχειριστής καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης που υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση του ιδίου, ημερ. 27.2.
- Η Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 75 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, στην Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και τις γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Το άρθρο 75 προνοεί ότι: «Αν ο πτωχεύσας ή οποιοσδήποτε πιστωτής, χρεώστης ή άλλο πρόσωπο είναι δυσμενώς επηρεασμένος (is aggrieved) από οποιαδήποτε πράξη ή απόφαση του διαχειριστή μπορεί να απευθυνθεί στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο μπορεί να επιβεβαιώσει, ανατρέψει, ή διαφοροποιήσει την πράξη ή απόφαση που προσβάλλεται και να εκδώσει τέτοια διαταγή την οποία θεωρεί δίκαια υπό τις περιστάσεις.» Μετά την καταχώρηση της Αίτησης ο Αιτητής έχει αυτοδίκαια αποκατασταθεί στις 31.12.
- Ως εκ τούτου, είναι η θέση του Διαχειριστή πως εξέλειπε το υπόβαθρο πάνω στο οποίο καταχωρίστηκε η Αίτηση, δηλαδή η ιδιότητα του Αιτητή ως πτωχεύσαντα. Είναι η περαιτέρω θέση του Διαχειριστή πως η εμβέλεια του άρθρου 75 δεν καλύπτει θεματικά τα ζητήματα της δεύτερης εξαιτούμενης θεραπείας. Κατά το Διαχειριστή η πρόνοια σε ενέργεια ή απόφαση του Διαχειριστή αφορά σε κάτι που ο Διαχειριστής διέπραξε ή απόφαση την οποία έλαβε. Δεν περιλαμβάνει τυχόν αδράνεια του Διαχειριστή ή μη λήψη εκ μέρους του απόφασης. Με την Αίτηση δεν αποκαλύπτεται συγκεκριμένη ενέργεια ή απόφαση του Διαχειριστή η οποία να προσβάλλεται. Προκύπτει από τη διατύπωση του άρθρου 75 πως στο Δικαστήριο μπορεί να αποταθεί μόνο πρόσωπο που επηρεάζεται δυσμενώς. Η ιδιότητα του πτωχεύσαντα αφ΄ εαυτής δεν αρκεί. Η αναφορά σε πτωχεύσαντα, πιστωτή και χρεώστη συνιστά πλεονασμό. Στην ουσία το άρθρο προνοεί πως οιοδήποτε πρόσωπο είναι δυσμενώς επηρεασμένο από οιαδήποτε πράξη ή απόφαση του διαχειριστή μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο. Επομένως η ιδιότητα του Αιτητή ως πτωχεύσαντα δεν ήταν υπόβαθρο για την καταχώρηση της Αίτησης. Υπόβαθρο είναι ο δυσμενής επηρεασμός του αιτητή ο οποίος πρέπει να καταδεικνύεται με αναφορά στη συγκεκριμένη ενέργεια ή απόφαση του διαχειριστή η οποία συνιστά το αντικείμενο της αίτησης. Το άρθρο 75 του Κεφ.5 είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 68 του Provincial Insolvency Act 1920 των Ινδιών. Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Madras στην υπόθεση Chalavadi Narasimham And Anr. vs Chalvadi Ramayya And Anr. ΑΙR 1950 Mad 492, ημερ. 11.10.1949, εμπεριέχει αναφορές που παρέχουν καθοδήγηση για την ερμηνεία της δικής μας νομοθετικής πρόνοιας. Επιβεβαιώνεται πως καταλυτική προϋπόθεση για επίκληση του άρθρου είναι ο δυσμενής επηρεασμός. Η αναφορά σε πτωχεύσαντα απλά επιβεβαιώνει πως ο πτωχεύσας δυνατόν να επηρεάζεται δυσμενώς από πράξεις ή αποφάσεις του διαχειριστή της περιουσίας του. Και τούτο γιατί σειρά αποφάσεων των Αγγλικών Δικαστηρίων υποδείκνυαν πως εκκρεμούσης της πτώχευσης ο πτωχεύσας δεν ήταν πρόσωπο με δικαιώματα στην υπό διαχείριση περιουσία. Τα δικαιώματα του περιορίζονταν στο περίσσευμα μετά την πλήρη εξόφληση των χρεών και το ενδεχόμενο τέτοιου περισσεύματος δεν τον καθιστούσε πρόσωπο με δικαιώματα στην περιουσία. Με την τροποποίηση του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 (Τροποποιητικός Νόμος 74(Ι)/2008), εισήχθηκε με το άρθρο 27 Α η αυτοδίκαιη αποκατάσταση. Σύμφωνα με το άρθρο 30
(4)το διάταγμα αποκατάστασης δεν απαλλάσσει τον πτωχεύσαντα από τα χρέη τα οποία δεν πληρώθηκαν, διευθετήθηκαν, συμβιβάσθηκαν ή συμφωνήθηκε ότι έχουν ικανοποιηθεί και ο διαχειριστής του συνεχίζει μετά την αποκατάσταση για να εκκαθαρίσει και να διανέμει την περιουσία του. Επομένως το γεγονός της αυτοδίκαιης αποκατάστασης, όπως συνέβη και στην περίπτωση του Αιτητή, δεν διαφοροποιεί τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες αυτός μπορεί να θεωρείται πρόσωπο που επηρεάζεται δυσμενώς από τις πράξεις ή αποφάσεις του διαχειριστή. Όμως, η αίτηση πρέπει να αφορά συγκεκριμένη πράξη ή απόφαση του διαχειριστή η οποία έχει προκαλέσει ή θα προκαλέσει ή η εφαρμογή ή υλοποίηση της θα προκαλέσει βλάβη στα νόμιμα δικαιώματα ή συμφέροντα του αιτητή. Στην In Re Debtor v. Dodwell
(1949)1 All E.R. 510 αναφέρεται ότι: «It seems to me clear that there must be circumstances in which the Court can interfere at the instance of a bankrupt to control the actions of the trustee. . I need not, I think, attempt to define what these circumstances are. They cannot, I think (in the absence of fraud) justify interference in the day to day administration of the estate, nor can they entitle the bankrupt to question the exercise by the trustee in good faith of his discretion, nor to hold him accountable for an error of judgment. Administration in bankruptcy would be impossible if the trustee must answer at every step to the bankrupt in the exercise of this powers and discretions in the management and realisation of the property.» Στην Chalavadi Narasimham σημειώνεται πως: «It does not follow from what we have said that the insolvent has a right to call upon the receiver to justify every act or step in the management and realisation of the property or to account to him for the expenses, costs and charges in the course of such administration. Such interference by the insolvent in the day to day administration of the estate would be a source of enormous mischief and would paralyse and retard the administration in insolvency. The Official Receiver is an officer of the Court. The insolvent has, after all, only a contingent right or a mere expectation or hope of a surplus after payment of his creditors. The title to the property is vested in the Official Receiver and it is in the interests of creditors that the insolvent is deprived of his property and the Official Receiver takes charge of it. The price which the insolvent has to pay for freedom from the worries and demands of his creditors is the denudation of his property. The insolvent is not a beneficiary or a cestui que trust, nor is the receiver a trustee for him with the obligations created by the Trusts Act. It is these considerations that led the English Courts to confine within very strict limits the rights of a bankrupt to control the actions of the receiver daring the bankruptcy. Attempts of the insolvent to interfere with the administration of the estate by the receiver have been looked at askance by Judges because it is only in rare cases that such interference has been found to be justified..................... It is only if any transaction of sale, lease or mortgage effected by the receiver is vitiated by serious infirmities of the kind already described and substantial loss has resulted there, from, that the insolvent can claim to be an aggrieved person and will have a right to apply to the Court under Section 68 ...». Στις παρ.3 - 5 της Ενορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση γίνεται μια σύντομη αναδρομή σε κάποια πτυχή της διαχείρισης της περιουσίας του Αιτητή. Ο Αιτητής ήταν μέτοχος σε μια εταιρεία που ήταν ιδιοκτήτρια ή δικαιούχος μιας πολυκατοικίας στο Στρόβολο. Ο Διαχειριστής, μετά το διορισμό του, διορίστηκε διευθυντής της εταιρείας και μετέφερε το μετοχικό της κεφάλαιο, προφανώς αυτό που ανήκε στον Αιτητή, στο όνομα του. Στη συνέχεια πώλησε την πολυκατοικία για ποσό πέριξ του €1.700.
- Φαίνεται πως το παράπονο ότι ο Διαχειριστής παραλείπει να δώσει στοιχεία και λεπτομέρειες, αφορά στην πώληση της πολυκατοικίας. Ωστόσο, από τα όσα αναφέρονται στην Ενορκη Δήλωση δεν διαπιστώνω να προσβάλλεται η απόφαση πώλησης της πολυκατοικίας. Φαίνεται πως ο Αιτητής αναζητεί στοιχεία για να διαπιστώσει κατά πόσο υπήρξε σωστή διαχείριση του ζητήματος της πώλησης της πολυκατοικίας χωρίς να ισχυρίζεται πως η πώληση ήταν λανθασμένη ή ασύμφορη ή ότι υπήρξε κακή διαχείριση του προϊόντος ή ότι ο ίδιος υπέστηκε από αυτή δυσμενή επηρεασμό. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στο ζήτημα της αμοιβής του Διαχειριστή. Το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης κάτω από το άρθρο
- Ζητήματα που αφορούν την αμοιβή του Διαχειριστή καλύπτονται από το άρθρο 77 που δεν μνημονεύεται στην Αίτηση. Ούτε στα όσα άλλα αναφέρονται στην Ενορκη Δήλωση βρίσκω να προσβάλλεται συγκεκριμένη απόφαση του Διαχειριστή ή να συνδέεται οποιοδήποτε συγκεκριμένο ζήτημα με δυσμενή επηρεασμό του Αιτητή. Ό,τι ουσιαστικά υποστηρίζεται από το δικηγόρο του Αιτητή είναι πως η παράλειψη του Διαχειριστή να τον εφοδιάσει με τα στοιχεία που με την Αίτηση του ζητά, συνιστά πράξη ή απόφαση του Διαχειριστή που μπορεί να προσβληθεί δυνάμει του άρθρου
- Εάν ο πτωχεύσας δεν θα μπορούσε να απαιτήσει τις πληροφορίες, επιχειρηματολογεί ο δικηγόρος του, δεν θα είχε στοιχεία ώστε να προσβάλει κάποια πράξη ή απόφαση του διαχειριστή. Δεν βρίσκω πως μπορώ να καταλήξω σε τέτοια ερμηνεία του άρθρου 75, δηλαδή δικαίωμα λήψης στοιχείων με την πιθανότητα ή έστω προοπτική να τεκμηριωθεί αυτό που το άρθρο θέτει ως προϋπόθεση για την επίκληση του. Το άρθρο 75 δεν συνιστά προκαταρκτική διαδικασία λήψης πληροφοριών ώστε να ελεγχθεί κατά πόσο ο διαχειριστής διεκπεραιώνει ορθά και δίκαια τα καθήκοντα του. Ο έλεγχος του διαχειριστή εναποτίθεται με το άρθρο 76 στον Επίσημο Παραλήπτη. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Διαχειριστή και εναντίον του Αιτητή, αποκατασταθέντα πτωχεύσαντα, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)...................... Χ.Μαλαχτός Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο