← Κύπρος

Oodel Holdings Limited ν. Acti-invest Limited Liability Company, Αρ.Αγωγής 1440/2010, 7/3/2014

Oodel Holdings Limited ν. Acti-invest Limited Liability Company, Αρ.Αγωγής 1440/2010, 7/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A70 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής 1440/2010 Μεταξύ: Oodel Holdings Limited Ενάγουσας και Acti-invest Limited Liability Company Eναγομένης Αίτηση ημερ. 15.1.2014 Hμερ.: 7.3.2014 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: Δ.Ζαννέτου (κα) για Ι.Φράγκος ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Κατ΄ ακολουθία αδείας του Δικαστηρίου για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος, η Ενάγουσα, Κυπριακή Εταιρεία με έδρα τη Λάρνακα, ενήγαγε την Εναγόμενη Ρωσική Εταιρεία με έδρα τη Μόσχα αξιώνοντας ποσό €8.847.350 με νόμιμο τόκο και έξοδα. Διατάχθηκε η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας και επιδόθηκε στην Εναγόμενη ως η διαταγή του Δικαστηρίου. Η τελευταία παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση εντός της προθεσμίας που είχε ταχθεί, οπόταν η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για απόφαση. Της αίτησης επιλήφθηκε το Δικαστήριο την 30.11.

  1. Ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσιάστηκε ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας, του Νίκου Χριστοφίδη διευθυντή της Ενάγουσας στη βάση της οποίας εξεδόθηκε απόφαση για το ακριβές ποσό της αξίωσης δηλαδή €8.847,350 με τόκο 5½% ετησίως από 21.5.2010, ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάστηκαν έξοδα €2.465 πλέον τόκο 5½% ετησίως επί του ποσού των €2.363 από 21.5.2010 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης. Μετά παρέλευση πέραν των τριών ετών η Ενάγουσα επανήλθε με την υπό κρίση Αίτηση με την οποία εξαιτείται να διορθωθεί ή και να τροποποιηθεί η πιο πάνω δικαστική απόφαση ώστε μετά από κάθε ένα από τα τρία ποσά που αναφέρονται στην απόφαση, προστεθεί η φράση «ή 372,026,900.00 rubles», «ή 101,391.00 rubles» και «ή 97,731.20 rubles» αντίστοιχα. Ότι ουσιαστικά ζητείται είναι να καταγραφεί δίπλα από κάθε ποσό σε ευρώ το αντίστοιχο ποσό σε ρωσικά ρούβλια. Καθ΄ όσον αφορά το ποσό της αξίωσης πρόκειται για το ποσό που ήταν η πραγματική οφειλή προς την Ενάγουσα αφού η συμφωνία της με την Εναγόμενη ήταν σε ρούβλια. Το ποσό των €8.847,350 ήταν η μετατροπή της οφειλής από ρούβλια σε ευρώ. 'Οσον αφορά τα έξοδα, που επιδικάστηκαν δυνάμει των προβλεπόμενων στους σχετικούς πίνακες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αυτά επιδικάστηκαν σε ευρώ και τα ποσά σε ρούβλια που αναφέρονται στην Αίτηση είναι στη βάση της ισοτιμίας των δύο νομισμάτων όπως ίσχυε κατά την 30.11.2010, που είναι η ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Σημειώνεται εκ προοιμίου πως η σχετική μαρτυρία για την ισοτιμία αυτή δεν είχε τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου κατά την απόδειξη της αξίωσης και παρατίθεται μόνο τώρα με την υπό κρίση Αίτηση. Κατά το χρόνο της έκδοσης της απόφασης καμιά ισοτιμία δεν είχε μαρτυρηθεί. Η Αίτηση εδράζεται στη Δ.25, θ.4, 5 και 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο Θεσμός 4 αφορά στην παράδοση στον αντίδικο οιασδήποτε οπισθογράφησης ή δικογραφήματος που έχει τροποποιηθεί. Ο Θεσμός 5 αφορά στην τροποποίηση οιουδήποτε σφάλματος ή ελαττωματικότητας στη διαδικασία προς το σκοπό καθορισμού του πραγματικού επίδικου ζητήματος. Ουδείς φαίνεται να σχετίζεται με το εγειρόμενο στην Αίτηση ζήτημα. Η Ενάγουσα φαίνεται να το αναγνωρίζει αφού η γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της περιορίζεται σε αναφορές στο Θεσμό
  2. Η Δ.25 θ.6 αφορά στη διόρθωση δικαστικών αποφάσεων και διαταγών. Προνοεί ότι (σε δική μου μετάφραση): «Γραμματικά λάθη σε αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη τα οποία προκύπτουν από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη, μπορεί, καθ΄ οιοδήποτε χρόνο, να διορθωθούν από το Δικαστήριο ή Δικαστή κατόπιν αιτήσεως χωρίς έφεση.» Στη Σιβιτανίδης ν. Χαραλάμπους

(1993)1 Α.Α.Δ. 179, εξηγήθηκε πως γραμματικό είναι το λάθος το οποίο ανάγεται αποκλειστικά στη διατύπωση σε αντίθεση με τη διαμόρφωση των θέσεων του διαδίκου και αποβλέπει στην εναρμόνιση του λόγου με την έκδηλη πρόθεση. Ο όρος γραμματικό λάθος ενέχει την ίδια έννοια σε σχέση με δικαστικές αποφάσεις και σκοπεί στην εναρμόνιση του κειμένου της απόφασης με την καταφανή πρόθεση του Δικαστηρίου. Η εξουσία για διόρθωση απόφασης από το ίδιο το Δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του Δικαστηρίου. (Βλ. ακόμα Ευαγγελίδη ν. Aegeas Navigation Ltd κ.α.
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1293, 1296). Η απόφαση της 30.11.2010 αντικατοπτρίζει πλήρως και επακριβώς την πρόθεση του Δικαστηρίου. Εκδόθηκε απόφαση όπως ζητήθηκε από την Ενάγουσα. Η ενώπιον του Δικαστηρίου αίτηση για απόφαση ζητούσε την έκδοση απόφασης ως η απαίτηση στο Κλητήριο Ενταλμα. Στο Κλητήριο Ενταλμα, στο σώμα της αγωγής γινόταν αναφορά στο ποσό των 372,026,900 ρουβλιών και σε παρένθεση €8.847.
  1. Όμως, στο Παρακλητικό της Εκθεσης Απαίτησης αναφορά γινόταν μόνο στο ποσό σε ευρώ. Στην ένορκη δήλωση που καταχωρίστηκε γι΄ απόδειξη γινόταν αναφορά (παρ.7) σε 372,026,900 ρούβλια, όμως στην παρ.3 αναφερόταν ότι η αξίωση της Ενάγουσας ήταν για €8.847.
  2. Οι δικηγόροι της Ενάγουσας αποδέχονται την πιο πάνω βασική αρχή, υποστηρίζουν όμως ότι επιτρέπονται εξαιρέσεις όπως τούτες έχουν καθιερωθεί σε αριθμό αγγλικών αποφάσεων όπου το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια επέτρεψε τη διόρθωση τυχαίων λαθών ή παραλείψεων στη βάση της O.28, r.11 (αντίστοιχη της Δ.25 θ.6) τα οποία οφείλονταν όχι μόνο στο Δικαστήριο αλλά και στους δικηγόρους των διαδίκων, σε περιπτώσεις μάλιστα που η συνταχθείσα απόφαση αντικατόπτριζε τη βούληση του Δικαστηρίου κατά την ημερομηνία έκδοσης της. Στην Fritz v. Hobson [1880] 14 Ch D 542, υπήρξε παράλειψη του δικηγόρου να επιστήσει την προσοχή του Δικαστηρίου στο ζήτημα του επιδικασμού συγκεκριμένων εξόδων με αποτέλεσμα αυτά να μην επιδικαστούν. Αποφασίστηκε πως η απόφαση μπορούσε να διορθωθεί ώστε να περιλαμβάνει τον επιδικασμό των εξόδων. Στην Ιn Re Inchape, Craigmyle v. Inchcape [1942] Ch 394 ο Δικαστής εξέδωσε τη διαταγή που είχε υπόψη να εκδώσει αναφορικά με τα έξοδα όπως είχε ζητηθεί από το δικηγόρο. Ο τελευταίος είχε παραλείψει να ζητήσει κάτι περαιτέρω. Στην απόφαση του αναφέρει ο Δικαστής ότι εάν ο δικηγόρος το ζητούσε θα εξέδιδε την ανάλογη διαταγή. Επομένως η διαταγή μπορούσε να διορθωθεί. Στην Ενορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση αναφέρεται από τη Δήμητρα Ζαννέτου δικηγόρο στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Ενάγουσας ότι, εκ παραδρομής, κατά τη σύνταξη της Εκθεσης Απαίτησης η πρόθεση της Ενάγουσας να αξιώσει την προς αυτή χρηματική οφειλή σε ρούβλια ως η συμφωνία της με την Εναγόμενη, δεν διατυπώθηκε ορθά. Τούτο δεν θα συνιστούσε κώλυμα στην έκδοση της απόφασης σε ρούβλια εφόσον αναφορά γινόταν στο σώμα της αγωγής. Εκείνο που προδήλως εννοείται είναι ότι η διατύπωση στο παρακλητικό παρέσυρε τους δικηγόρους ώστε κατά την εμφάνιση τους ενώπιον του Δικαστηρίου την 30.11.2010 να μη ζητήσουν να εκδοθεί η απόφαση σε ρούβλια. Στην Trade Development Bank v. The Ship "Ariadni PA"
(1981)1 C.L.R. 653, 665 αποφασίστηκε ότι ο ενάγοντας δικαιούται στην έκδοση απόφασης σε ξένο νόμισμα ιδιαίτερα στην περίπτωση όπου η συμφωνία των διαδίκων προνοεί ότι η πληρωμή θα γίνει στο συγκεκριμένο ξένο νόμισμα. Στην Lamaignere v. Selene Shipping
(1982)1 C.L.R. 227, 234-5, αναφέρθηκε πως υπό κανονικές συνθήκες οι αποφάσεις πρέπει να εκδίδονται στο νόμισμα της χώρας όπου λειτουργεί ο ενάγοντας, αλλά ο κανόνας αυτός δεν είναι άκαμπτος όπου η δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων εξυπηρετείται. Επομένως, το Δικαστήριο θα μπορούσε να εκδώσει απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για αποζημιώσεις σε ρωσικά ρούβλια εφόσον τούτο εζητείτο. Το πρόβλημα που δημιουργήθηκε στην Ενάγουσα ήταν κατά τη διαδικασία εκτέλεσης της απόφασης εναντίον της Εναγόμενης στη Ρωσική Ομοσπονδία. Σύμφωνα με νομική γνώμη που η Ενάγουσα παρουσιάζει η εκδοθείσα απόφαση δεν μπορεί να εκτελεστεί εναντίον της Εναγόμενης στη Ρωσική Ομοσπονδία εκτός και αν διατυπωθεί σε ρούβλια. Η παράμετρος αυτή είναι αδιάφορη υπό την έννοια ότι το ζήτημα ανέκυψε πολύ μετά την έκδοση της απόφασης. Αντιλαμβάνομαι όμως πως αναφέρεται απλά για να εξηγηθεί πως η παράλειψη που έλαβε χώρα την 30.11.2010 κατέστηκε ουσιαστική ώστε η Ενάγουσα να αποταθεί με την υπό κρίση Αίτηση στο Δικαστήριο. Εφόσον έχει καταδειχθεί πως επρόκειτο για παράλειψη των δικηγόρων να ζητήσουν όπως η απόφαση εκδοθεί σε ρωσικά ρούβλια και δεδομένου ότι εάν εζητείτο ήταν επιτρεπτό και το Δικαστήριο θα μπορούσε να εκδώσει την απόφαση σε ρωσικά ρούβλια η απόφαση μπορεί να διορθωθεί. Εχοντας υπόψη τη φύση του ζητήματος και ότι δεν παραβλάπτονται καθ΄ οιοδήποτε τρόπο τα συμφέροντα της Εναγόμενης κατέληξα πως είναι ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια για διόρθωση της απόφασης. Αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση των εξόδων της αγωγής. Είναι αδιανόητο σε δικαστική διαδικασία στην Κύπρο να επιδικάζονται έξοδα σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα από ευρώ. Τα έξοδα καθορίζονται με βάση τους σχετικούς πίνακες στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και είναι σε ευρώ. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα ως η παρ. Α της Αίτησης. Τα αιτητικά Β και Γ απορρίπτονται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.)....................... Χ.Μαλαχτός Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.