← Κύπρος

EUROBANK CYPRUS LTD (πρώην EUROBANK EFG CYPRUS LTD) ν. CHR.PETRIDES TRADELINKS LTD κ.α., Αρ.αγωγής 3498/2012, 21/3/2014

EUROBANK CYPRUS LTD (πρώην EUROBANK EFG CYPRUS LTD) ν. CHR.PETRIDES TRADELINKS LTD κ.α., Αρ.αγωγής 3498/2012, 21/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A95 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 3498/2012 Μεταξύ: EUROBANK CYPRUS LTD (πρώην EUROBANK EFG CYPRUS LTD) Ενάγουσα και

  1. CHR.PETRIDES TRADELINKS LTD
  2. ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ
  3. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ
  4. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ, προσωρινός εκκαθαριστής της TRICOR LIMITED Εναγομένων Και ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 19.3.2013 Μεταξύ: EUROBANK CYPRUS LTD (πρώην EUROBANK EFG CYPRUS LTD) Ενάγουσα και
  5. CHR.PETRIDES TRADELINKS LTD
  6. ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ
  7. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ
  8. TRICOR LIMITED Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 28.11.2013 της Χρυσταλλένης Πετρίδου από τη Λευκωσία Ημερ.: 21 Μαρτίου,
  9. Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: Χρ.Ζαντή (κα) για Δημήτρης Κούτρας & Σία Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση: Α.Αναγνώστου για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση: Χλ.Τοφαρίδου για Λεωνίδα Γ.Γεωργίου Για τον Εναγόμενο 2 - Καθ΄ ου η Αίτηση: Χλ.Τοφαρίδου για Βαλεντίνα Σ.Κλεόπα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή αυτή η Ενάγουσα Τράπεζα αξιώνει εναντίον των Εναγομένων διάφορα μεγάλα χρηματικά ποσά και την εκποίηση διαφόρων υποθηκών προς ικανοποίηση των χρεών τους. Μεταξύ των εκποιήσεων που αξιώνονται είναι και οι εκποιήσεις δύο υποθηκών που αφορούν ακίνητες ιδιοκτησίες εγγεγραμμένες στο όνομα του Εναγόμενου
  10. Πρόκειται για τις υποθήκες Υ7586/08 και Υ7629/08 που δηλώθηκαν στην 29.5.
  11. Ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε Εκθεση Υπεράσπισης την 23.12.
  12. Η Αιτήτρια που δεν είναι διάδικο μέρος, καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση εξαιτούμενη όπως καταστεί διάδικος - εναγόμενη. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 28.11.2013 της ιδίας. Η Αιτήτρια είναι θυγατέρα του Εναγόμενου
  13. Εχει καταχωρήσει την αγωγή 7752/10 Ε.Δ. Λευκωσίας εναντίον του πατέρα της, αξιώνοντας την ακύρωση της επ΄ ονόματι του εγγραφής, περί την 21.1.2009, της ακίνητης περιουσίας με αριθμό εγγραφής C304, τεμάχιο 304 στην Αγλαντζιά. Η επ΄ ονόματι του μεταβίβαση έγινε με πληρεξούσιο έγγραφο που η ίδια του παραχώρησε καλόπιστα για να διαχειρίζεται την περιουσία της όταν αυτή μετέβηκε στο εξωτερικό για σπουδές. Αυτός καταχρώμενος της εμπιστοσύνης της και δόλια τη μεταβίβασε στο όνομα του. Για άλλη ακίνητη περιουσία της, με αριθμό εγγραφής 7566, τεμάχιο 5097, η αξίωση είναι πως κατά τον ίδιο τρόπο την αποξένωσε. Οι δύο ιδιοκτησίες είναι υποθηκευμένες προς όφελος της Ενάγουσας Τράπεζας στην παρούσα αγωγή, με την αξίωση για εκποίηση τους να στρέφεται κατά του Εναγόμενου
  14. Επομένως κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αγωγής αμφότερες οι ιδιοκτησίες ήταν εγγεγραμμένες στο όνομα του Εναγόμενου 2, κατάσταση που δεν φαίνεται να άλλαξε έκτοτε. Επιθυμεί η Αιτήτρια να προστεθεί ως διάδικος γιατί επηρεάζονται τα συμφέροντα της, αφού εάν εκποιηθούν οι υποθήκες θα εξουδετερωθεί η αγωγή της και δεν θα μπορεί να επιτύχει την επ΄ ονόματι της εγγραφή των δύο ιδιοκτησιών ελεύθερων. Αφού προστεθεί ως εναγόμενη θα επιδιώξει την αναστολή της παρούσας αγωγής μέχρι την εκδίκαση της αγωγής που καταχώρησε στο Ε.Δ. Λευκωσίας. Καταχωρίστηκαν τρεις ενστάσεις. Η Ενάγουσα Τράπεζα καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης που υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 15.1.2014 του υπαλλήλου της Δήμου Σούπασιη. Σε αυτή αναφέρεται ότι η Τράπεζα δεν επιθυμεί να ενάξει την Αιτήτρια. Κατά τα άλλα ο ομνύοντας εξαντλείται σε επιχειρηματολογία. Ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης που υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 25.2.2014 του ιδίου. Και εδώ ο ομνύοντας εξαντλείται σε επιχειρηματολογία. Η Εναγόμενη 1 Εταιρεία καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης που υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 25.2.2014 του Εναγόμενου 2, διευθυντή της. Η υποστηρικτική Ενορκη Δήλωση έχει το ίδιο περιεχόμενο με αυτή που υποστηρίζει την Ενσταση του ιδίου του Εναγόμενου
  15. Σημειώνεται πως η Αίτηση δεν απευθυνόταν προς την Εναγόμενη
  16. Η Αίτηση εδράζεται στη Δ.9 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που, καθ' όση έκταση ενδιαφέρει, προνοεί ότι: «...the Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the name of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary be joined in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the case or matter, be added.» Στην Κοrkut ή Perihan v. Γεωργίου κ.ά. (Αρ.1)

(2007)1(B) A.A.Δ. 1213, 1218 αναφέρεται ότι: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται». Στην Mepa Manag. Ltd. κ.ά. ν Αγροτικής Ετ.Γεν.Ασφαλ.
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 772, 779 αναφέρεται απόσπασμα από την Byrne and Another v. Brown [1889] 22 Q.B.D. 657 (σε μετάφραση): «... οποτεδήποτε το δικαστήριο μπορεί να διακρίνει από τη διαδικασία η οποία βρίσκεται ενώπιον του ότι τα δικαιώματα ενός από τους διαδίκους θα επηρεαστούν ή δυνατόν να επηρεαστούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε δυνάμει των υφιστάμενων διαδικαστικών θεσμών δυνατό να εγερθούν άλλες αγωγές σε σχέση με την ίδια πράξη, το δικαστήριο θα έχει εξουσία να φέρει όλα τα μέρη ενώπιον του, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων τους σε μια διαδικασία. Δεν είναι απαραίτητο όπως η μαρτυρία που προκύπτει για τα επίδικα θέματα που εγείρονται από την προσθήκη των μερών, είναι ακριβώς η ίδια. Είναι αρκετό αν η κυρίως μαρτυρία και η κυρίως έρευνα, θα είναι οι ίδιες και το δικαστήριο έχει εξουσία να προσθέσει τα νέα μέρη, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων όλων των μερών που βρίσκονται ενώπιον του σε μια διαδικασία». Στην Gurtner v. Circuit [1968] 1 All ER 328, αναφέρθηκε ότι (σε μετάφραση): «Μου φαίνεται πως όπου δύο μέρη αντιδικούν σε μια αγωγή και η επίλυση της αντιδικίας θα επηρεάσει άμεσα τα νόμιμα δικαιώματα ή την τσέπη ενός τρίτου προσώπου υπό την έννοια ότι θα υποχρεωθεί να πληρώσει τον λογαριασμό, τότε το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας μπορεί να του επιτρέψει να προστεθεί ως διάδικος υπό τέτοιους όρους ως θεωρεί κατάλληλους. Πράττοντας ούτω το Δικαστήριο επιτυγχάνει τους σκοπούς του Κανόνα. Καθιστά δυνατό για όλα τα επίδικα θέματα να αποφασιστούν αποτελεσματικά και πλήρως ανάμεσα σε όλους εκείνους που ενδιαφέρονται άμεσα για το αποτέλεσμα.» Αναφέρεται στην Mepa (σελ. 780) ότι η διαδικασία προσθήκης εναγομένου δεν προσφέρεται για καθοριστική επίλυση της τύχης της αγωγής σε σχέση με οποιοδήποτε από τους εναγομένους. Αυτό που πρωτίστως εξετάζεται από το δικαστήριο στη διαδικασία προσθήκης εναγομένου είναι κατά πόσο ο προτεινόμενος εναγόμενος είναι ένας αναγκαίος διάδικος. Όμως, κάποια αναφορά στα εγειρόμενα ζητήματα είναι απαραίτητη. Όπως προκύπτει από τις σχετικές ημερομηνίες, οι δύο υποθηκεύσεις προς όφελος της Τράπεζας έγιναν πριν την ισχυριζόμενη καταχρηστική και δόλια μεταβίβαση στο όνομα του Εναγόμενου
  1. Φαίνεται, και η Αιτήτρια δεν εισηγείται κάτι το διαφορετικό, πως οι δύο δηλώσεις υποθήκης έγιναν σε χρόνο που η Αιτήτρια ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των δύο ιδιοκτησιών. Δεν διευκρινίζεται κατά πόσο οι υποθήκες παραχωρήθηκαν άμεσα από την ίδια ή από κάποιο πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της, τον πατέρα της ή άλλο πρόσωπο. Το άρθρο 4 περί Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμου, Κεφ. 62, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να ακυρώσει, μεταξύ άλλων, οποιαδήποτε υποθήκευση ακίνητης ιδιοκτησίας που ήθελε θεωρηθεί δόλια κάτω από τις πρόνοιες του άρθρου 3 του ιδίου Νόμου. Το άρθρο 3 προνοεί πως καμιά υποθήκη που δηλώθηκε με αντιπαροχή θα είναι ακυρώσιμη εκτός και αν ο ενυπόθηκος δανειστής καταδειχθεί ότι την αποδέχτηκε γνωρίζοντας ότι αυτή έγινε από τον ενυπόθηκο οφειλέτη με σκοπό να καθυστερήσει ή να καταδολιεύσει τους πιστωτές του. Στην προκειμένη περίπτωση ενυπόθηκος οφειλέτης φαίνεται να ήταν η ίδια η Αιτήτρια και επομένως η πρόνοια δεν τυγχάνει εφαρμογής. Ακόμα και στην περίπτωση που η παραχώρηση έγινε από πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της που ενήργησε δόλια καταχρώμενος της εμπιστοσύνης της, η Αιτήτρια που ενδεχομένως παραχώρησε πληρεξούσιο έγγραφο που εξουσιοδοτούσε τέτοια ενέργεια δεσμεύεται, και οι υποθηκεύσεις παραμένουν ισχυρές. Η Αιτήτρια δεν προβάλλει ισχυρισμό ούτε καν υπονοεί σε οποιοδήποτε σημείο της Ενορκης της Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση, ότι η Ενάγουσα Τράπεζα επέδειξε οιαδήποτε αξιόμεμπτη συμπεριφορά. Ούτε προβάλλεται η θέση πως αυτός που παραχώρησε τις υποθήκες, αν δεν ήταν η ίδια, ενήργησε δόλια. Η Αιτήτρια με την αγωγή της στο Ε.Δ.Λευκωσίας ζητά την επ΄ ονόματι της επανεγγραφή ελεύθερων των δύο ιδιοκτησιών που είναι υποθηκευμένες προς όφελος της Τράπεζας. Η πλήρης ικανοποίηση της αξίωσης της θα σημαίνει να λάβει το δικό της δικαίωμα για επανεγγραφή προτεραιότητα έναντι των δύο υποθηκών και να καταστρατηγηθεί το δικαίωμα της Τράπεζας να εκποιήσει τις ιδιοκτησίες προς είσπραξη του λαβείν της. Κάτι τέτοιο δεν τεκμηριώνεται στη βάση των ισχυρισμών που η ίδια η Αιτήτρια προβάλλει. Αναφέρει η Αιτήτρια πως αφού προστεθεί ως Εναγόμενη θα επιδιώξει την αναστολή της παρούσας αγωγής μέχρι την εκδίκαση της δικής της αγωγής στο Ε.Δ. Λευκωσίας. Η αναστολή δεν είναι αυτοσκοπός. Εκείνο που φαίνεται να επιδιώκει είναι να μην προωθηθεί η παρούσα αγωγή μέχρις ότου τα δικαιώματα της εναντίον του πατέρα της αποκρυσταλλωθούν με την απόφαση του Ε.Δ. Λευκωσίας. Στην περίπτωση που το Ε.Δ. Λευκωσίας δικαιώσει την Αιτήτρια, δηλαδή οι μεταβιβάσεις των ιδιοκτησιών στο όνομα του Εναγόμενου 2 ακυρωθούν, θα σημαίνει ότι η Αιτήτρια ως η εγγεγραμμένη πλέον ιδιοκτήτρια των ιδιοκτησιών θα είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης της Τράπεζας. Εάν οι μεταβιβάσεις στο όνομα του Εναγόμενου 2 δεν λάμβαναν ποτέ χώρα η Αιτήτρια θα ήταν εναγόμενη στην παρούσα αγωγή ως η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια υποθηκευμένων, προς εξασφάλιση του λαβείν της Τράπεζας, ιδιοκτησιών. Η εγκυρότητα των δύο υποθηκών δεν προσβάλλεται καθ΄ οιοδήποτε τρόπο από την Αιτήτρια, αλλά αυτή θα επανακτήσει τα δικαιώματα της ως ενυπόθηκος οφειλέτης. Δηλαδή, εάν από την εκποίηση των δύο υποθηκών υπάρξει περίσσευμα αυτό θα πρέπει να αποδοθεί στην ίδια και όχι στον Εναγόμενο
  2. Ακόμα θα έχει την ευχέρεια πληρώνοντας το ποσό που οι δύο υποθήκες εξασφαλίζουν ή που έχει να λαμβάνει η Τράπεζα να απαλλάξει τις ιδιοκτησίες από τις υποθήκες έτσι ώστε να παραμείνουν ελεύθερες στο όνομα της. Στην Dollfus Mieg et Compagnie S.A. v. Bank of England [1950] 2 Αll E.R. 605, [1951] Ch 33, αναφέρεται ως ξεχωριστή κατηγορία προσώπων που δικαιούνται σε παρέμβαση αυτούς των οποίων τα περιουσιακά δικαιώματα επηρεάζονται άμεσα από τη διαδικασία. Όμως, τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα που επικαλείται η Αιτήτρια δεν έχουν ακόμα αποκρυσταλλωθεί. Πρόκειται δηλαδή για ισχυριζόμενα δικαιώματα. Περαιτέρω σημειώνεται πως τα ισχυριζόμενα συμφέροντα της Αιτήτριας αφορούν στο στάδιο της εκτέλεσης τυχόν απόφασης υπέρ της Τράπεζας. Εφόσον η Αιτήτρια δεν προβάλλει οτιδήποτε που θα μπορούσε να επηρεάσει την αξίωση της Ενάγουσας Τράπεζας εναντίον των Εναγομένων, δεν καταδεικνύεται λόγος γιατί αυτή να παρέμβει στη διαδικασία της αγωγής που σκοπό έχει τη διακρίβωση των δικαιωμάτων της Τράπεζας έναντι των Εναγομένων. Προβάλλει πρόσφορο και επιθυμητό η αξίωση της Τράπεζας να εκδικαστεί απρόσκοπτα από οιαδήποτε παρέμβαση της Αιτήτριας που είναι και αδικαιολόγητη. Ο λόγος που η Αιτήτρια επιζητεί την προσθήκη της ως διαδίκου για να εγείρει ζήτημα αναστολής της παρούσας αγωγής και όχι για να εγείρει οποιοδήποτε ζήτημα που άπτεται της καθ΄ αυτό διαφοράς μεταξύ των υφιστάμενων διαδίκων ή της ιδίας και της Τράπεζας, επιβεβαιώνει πως η ορθή προσέγγιση είναι η απόρριψη της Αίτησης της. Με την απόρριψη της Αίτησης δεν αποφαίνομαι σε σχέση με το δικαιολογημένο ή όχι τυχόν μεταγενέστερου, σε άλλο στάδιο της διαδικασίας, αιτήματος της Αιτήτριας για να παρέμβει στην παρούσα αγωγή. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση - Ενάγουσας και Εναγόμενου 2, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος 2 που είχαν διαφορετική εκπροσώπηση θα δικαιούνται σε ξεχωριστό σετ εξόδων. Δεν επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εναγόμενης 1 αφού η Αίτηση δεν απευθυνόταν προς αυτή. (Υπ.)........................ Χ.Μαλαχτός Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.