Παναγιώτης Κυπριανού, Αίτηση Πτώχευσης Αρ.: 71/2013, 21/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A96 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Αίτηση Πτώχευσης Αρ.: 71/2013 ΕΝ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ: Παναγιώτης Κυπριανού (Α. Τ. 648488) Βαλέστρα 3Α, Λειβάδια. Αίτηση ημερομηνίας 4.12.2013 για αναστολή της διαδικασίας της Αίτησης Πτώχευσης. ------------------ Ημερομηνία: 21 Μαρτίου 2014 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή( Παναγιώτη Κυπριανού)κ.κ. Μιχάλης Βορκάς και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση ο κ. Ιωαννίκιος) Για τους καθ΄ ων η Αίτηση (Bank of Cyprus Public Company Limited)κ.κ. Αντώνης Ανδρέου και Σία Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση ο κ. Τσαγγαρός) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 11.10.2013 οι Bank of Cyprus Public Company Limited, καταχώρησαν αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση Διατάγματος Παραλαβής της περιουσίας του Παναγιώτη Κυπριανού. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο Αιτητής (ο Παναγιώτης Κυπριανού), αιτείται: «(Α) Την έκδοση Διατάγματος του Σεβαστού Δικαστηρίου διά του οποίου να διατάσσεται και/ή χορηγείται η αναστολή της αίτησης πτώχευσης και/ή της πτωχευτικής διαδικασίας στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον Αίτηση ημερομηνίας 11.10.2013, μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην Πολιτική Έφεση ημερομηνίας 13.6.2013 για ακύρωση και/ή παραμερισμό του Διατάγματος ανανέωσης εκτέλεσης απόφασης ημερομηνίας 31.10.2012 στην Αγωγή υπ΄ αριθμόν 1478/2001.. (Β) Οποιαδήποτε, άλλη διαταγή ή περαιτέρω θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. (Γ)Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης». Η Νομική βάση της Αίτησης είναι ο Περί Πτωχεύσεως, Νόμος Κεφ. 5, όπως έχει τροποποιηθεί, άρθρα 1-6, 11,87, 90, 93 και 97, οι Περί Πτωχεύσεως Κανονισμοί κ. κ. 1-8, 16, 17, 25, 44 - 48, 59, 60, 63, 187 και 188, οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θ.θ. 18 - 19, Δ.40 7(β), 11 και Δ.64, Δ.48 θ. 1 - 9, η γενική πρακτική και η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση εμφαίνονται στην Ένορκη Δήλωση του Αιτητή ο οποίος, μεταξύ άλλων, αναφέρει και τα εξής: Στα πλαίσια της Αγωγής με αριθμό 1478/2001 η οποία αποτελεί υπόβαθρο της Πτώχευσης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, εκδόθηκε στις 27.2.2002 απόφαση τόσο εναντίον του, όσο και εναντίον των υπολοίπων εναγομένων. Μετά την παρέλευση δέκα
(10)ετών από της έκδοσης της απόφασης, το Δικαστήριο έδωσε στις 31.10.2012 άδεια για εκτέλεση της. Ο ίδιος θεωρούσε ότι το Διάταγμα εκδόθηκε χωρίς να πληρούνται οι προυποθέσεις για την έκδοση του και γι΄ αυτό καταχωρήθηκε αίτηση για ακύρωση και/ή παραμερισμό του. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση της άλλης πλευράς και το Δικαστήριο κατόπιν ακρόασης την απέρριψε στις 31.5.2013. Η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31.5.2013 εφεσιβλήθηκε στις 13.6.2013, τόσο από τον ίδιο όσο και από τους υπόλοιπους εναγομένους. Είναι η θέση του ότι η διαδικασία στην Αίτηση Πτώχευσης θα πρέπει να ανασταλεί έως ότου εκδικαστεί η έφεση καθότι σε περίπτωση που η έφεση πετύχει τότε η Αίτηση Πτώχευσης δεν θα μπορεί να προωθηθεί αφού αποτελεί προϋπόθεση της «η ύπαρξη εκτελεστής πράξης». Τέλος αναφέρει ότι οι καθ΄ ων η Αίτηση δεν θα υποστούν καμιά ζημιά από την αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας, δεδομένου και του γεγονότος ότι η Αίτηση Πτώχευσης καταχωρήθηκε δώδεκα
(12)χρόνια μετά την έκδοση της απόφασης στην αγωγή αρ. 1478/2001. Οι καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση στο Αίτημα του Αιτητού προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «α. Τα άρθρα ή οι θεσμοί στους οποίους βασίζεται η Αίτηση δεν παρέχουν δικαίωμα αναστολής της αίτησης πτώχευσης ή και αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας. β. Δεν αποκαλύπτονται έγκυροι ή επαρκείς λόγοι για την αναστολή της αίτησης πτώχευσης. γ. Η υπό εξέταση αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη. δ. Η παρούσα αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν αποκαλύπτουν βάσιμα γεγονότα. ε. Η Διάταξη 35 θ.18 και θ19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν έχουν εφαρμογή και/ή δεν παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. στ. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 6
(4)και/ή δεν τυγχάνει εφαρμογής στα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης. ζ. Η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να εξεταστεί δυνάμει της γενικότερης εξουσίας του Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 97. η. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς και είναι κακόπιστη. θ. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση λαμβάνει σαν δεδομένο την επιτυχία της έφεσης ενώ η νομολογία είναι αντίθετη προς αυτό. ι. Η παρούσα αίτηση έρχεται σε αντίθεση με την πτωχευτική διαδικασία, καθότι η υπό εξέταση αίτηση προκαλεί επιμήκυνση της όλης διαδικασίας. κ. Δεν υπάρχουν καλοί λόγοι έφεσης και/ή δεν υπάρχουν καλοί λόγοι επιτυχίας της έφεσης. λ. Εάν επιτύχει η παρούσα αίτηση οι Καθ΄ ων η Αίτηση όπως και οι υπόλοιποι πιστωτές του Αιτητή, κινδυνεύουν να παραμείνουν χωρίς τις κατάλληλες εγγυήσεις. μ. Εάν επιτύχει η παρούσα αίτηση οι Καθ΄ ων η Αίτηση όπως και οι υπόλοιποι πιστωτές του Αιτητή, χωρίς τις κατάλληλες εγγυήσεις κινδυνεύουν να παραμείνουν χωρίς θεραπεία σε περίπτωση απόρριψης της έφεσης του Αιτητή. Η Ένσταση στηρίζεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5, άρθρα 3, 4, 5, 6
(4), 8, 9, 71, 90, 92
(3)και 97, στους Περί Πτωχεύσεων Κανονισμούς, κανονισμοί 2, 4, 7, 16, 17, 71 και 188, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.12, Δ.48 Καν. 1-9, Δ.64, Δ.35, θ. 18 και 19, Δ.40, θ.11, καθώς επίσης και στην συμφυή δικαιοδοσία και εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Στυλιανού, υπαλλήλου των καθ΄ ων η Αίτηση, ο οποίος αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή και περαιτέρω προβάλλει τους ισχυρισμούς και την θέση των καθ΄ ων η Αίτηση. Είναι, μεταξύ άλλων, η θέση του ότι στην Ένορκη Δήλωση του Αιτητή, δεν αποκαλύπτονται βάσιμα γεγονότα ή επαρκείς λόγοι που να δικαιολογούν την αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας, αφού δεν λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα των πιστωτών του Αιτητή και ο δυσμενής επηρεασμός των εν λόγω δικαιωμάτων που θα προκληθεί σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Διατείνεται επίσης ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά, με μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση της προώθησης και εκδίκασης της Αίτησης Πτώχευσης. Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στο άρθρο 6
(4)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου. Όπως πολύ ορθά αναφέρει και ο συνήγορος του Αιτητή στην αγόρευση του, το εν λόγω άρθρο δεν τυγχάνει εφαρμογής εν προκειμένω εφόσον τούτο, αφορά περιπτώσεις όπου εκκρεμεί έφεση είτε κατά της απόφασης από την οποία έχει προκύψει το χρέος, είτε του διατάγματος με το οποίο διατάχθηκε η πληρωμή κάποιου ποσού. Αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας, προβλέπεται και στο άρθρο 97, του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, επί του οποίου ουσιαστικά στηρίζεται η υπό κρίση Αίτηση. Το εν λόγω άρθρο έχει ως εξής: «
- Το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε, για επαρκή λόγο να εκδώσει διάταγμα αναστολής των διαδικασιών της αίτησης πτώχευσης, είτε εντελώς είτε για περιορισμένο χρόνο, με τέτοιους όρους και τηρουμένων τέτοιων προϋποθέσεων ως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο». Από το λεκτικό του ίδιου του άρθρου συνάγεται ότι η πτωχευτική διαδικασία μπορεί να ανασταλεί οποτεδήποτε χρονικά πριν από την έκδοση του Διατάγματος Παραλαβής. Για να επιτευχθεί τούτο θα πρέπει να καταδειχθεί επαρκής λόγος. Το βάρος πίπτει στους ώμους του προσώπου που αιτείται το διάταγμα αναστολής, να καταδείξει ότι υφίσταται επαρκής λόγος. Επαφίεται στο Δικαστήριο, το οποίο θα ενεργήσει μέσα στα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας, να αποφασίσει κατά πόσον ο λόγος που προβάλλεται μπορεί να θεωρηθεί επαρκής. Κατά την κρίση μου «ο λόγος» που προβάλλεται δεν μπορεί να θεωρηθεί επαρκής για τους πιο κάτω λόγους: Ι. Η καταχωρηθείσα έφεση ημερ. 13.6.2013 δεν στρέφεται εναντίον της απόφασης στην αγωγή 1478/2001, βάσει της οποίας εκδόθηκε η Ειδοποίηση Πτώχευσης και ακολούθησε στη συνέχεια η καταχώρηση της Αίτησης Πτώχευσης με αρ. 71/
- Η έφεση ημερ. 13.6.2013, στρέφεται κατά της απορριπτικής απόφασης του Δικαστηρίου σε αίτηση παραμερισμού του διατάγματος με το οποίο εδίδετο άδεια για εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή 1478/
- Η προαναφερόμενη απόφαση, η οποία παρενθετικά αναφέρω εκδόθηκε εκ συμφώνου, δεν εφεσιβλήθηκε. ΙΙ. Η απόφαση στην αγωγή 1478/2001 είναι τελεσίδικη και εκτελεστή (Βλ. Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1977)1 (Γ) ΑΑΔ 1255 και Παναγιώτης Αδάμου ν. Βικτώρα Κυριακίδη 2004 1(Γ) ΑΑΔ 1919). Δεν υπάρχει ισχυρισμός εκ μέρους του Αιτητή ότι το εξ΄ αποφάσεως χρέος δεν οφείλεται ή ότι αυτό έχει πληρωθεί. ΙΙΙ. Η θέση του αιτητή ότι η έφεση του έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας δεν έχει έρεισμα στο νόμο. Νομολογιακά έχει λεχθεί αναφορικά με την Δ.35 θ.18 (δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω) ότι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας σχετικός αλλά, στις περισσότερες περιπτώσεις οριακής σημασίας, δεδομένου του γεγονότος ότι μόνο κατά την ακρόαση της έφεσης διαγιγνώσκονται τα δικαιώματα του εφεσείοντος, τα οποία συναρτώνται με την εξέταση των λόγων της έφεσης. Ο παράγοντας αυτός αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή μη της έφεσης, χωρίς άλλη συζήτηση του θέματος. [Βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147]. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή (Παναγιώτη Κυπριανού) και υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση (Bank of Cyprus Public Company Limited). Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το δικαστήριο. Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.:) ............................................................ Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο