PETROLINA (HOLDINGS) PUBLIC LTD. ν. A. PANAYIDES CONTRACTING PUBLIC LTD., Αρ. Αγωγής 479/2010, 20/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A201 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον:- Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 479/2010 Μεταξύ: PETROLINA (HOLDINGS) PUBLIC LTD., από τη Λάρνακα Ενάγουσας -και- PANAYIDES CONTRACTING PUBLIC LTD. Εναγόμενης ------- Ημερομηνία: 20 Ιουνίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κα Γ. Ζαχαρίου για Α. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Καπελάκης) Για τους Εναγόμενους: κα Ρ. Ολυμπίου για Χατζηαναστασίου, Αναστασιάδης & Ιωαννίδης Δ.Ε.Π.Ε. (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Μαυρομμάτης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία με την αγωγή της αξιώνει το ποσό των €4.379,83- πλέον τόκο ως υπόλοιπο λογαριασμού για την αξία πωληθέντων και παραδοθέντων εμπορευμάτων. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείται με την εμπορία πετρελαιοειδών και άλλων σχετικών εμπορευμάτων. Η Εναγόμενη Εταιρεία ήταν πελάτης της Ενάγουσας και αγόραζε, από την Ενάγουσα Εταιρεία, επί πιστώσει εμπορεύματα με την υπόσχεση ότι θα τα εξοφλούσε εντός ευλόγου χρόνου. Σε σχέση με την πώληση των εμπορευμάτων η Ενάγουσα εξέδιδε σχετικά τιμολόγια, στα οποία υπήρχε πρόνοια για την καταβολή τόκου, επί παντός οφειλομένου ποσού, μετά την πάροδο 30 ημερών από την έκδοσή τους. Είχε ανοιχθεί και σχετικός λογαριασμός στον οποίο καταχωρούνταν οι μεταξύ τους δοσοληψίες. Σύμφωνα με την Ενάγουσα Εταιρεία στα πλαίσια της συνεργασίας τους είχε εκδοθεί, από την Ενάγουσα, μετά από αίτηση της Εναγόμενης Εταιρείας, αριθμός πιστωτικών καρτών με τις οποίες να εξασφαλίζεται η αγορά πετρελαιοειδών, επί πιστώσει, με τη χρήση των συγκεκριμένων καρτών στις αυτόματες μηχανές-αντλίες πώλησης πετρελαιοειδών αλλά και στα πρατήρια. Είχε συμφωνηθεί ρητά ότι τα ποσά που θα χρησιμοποιούσε η κάθε κάρτα θα χρεώνονταν στον λογαριασμό της Εναγόμενης Εταιρείας. Επίσης είχε συμφωνηθεί ρητά ότι σε περίπτωση παράβασης της μεταξύ των μερών συμφωνίας η Εναγόμενη Εταιρεία είχε υποχρέωση να επιστρέψει τις συγκεκριμένες κάρτες στην Ενάγουσα. Στις 31/01/2010 ο λογαριασμός της Εναγόμενης Εταιρείας παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €4.379,83-, το οποίο παρά τις οχλήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας δεν έχει καταβληθεί. Η Εναγόμενη Εταιρεία αρνείται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας και περαιτέρω ισχυρίζεται, στην Υπεράσπισή της, ότι ουδέποτε είχε λάβει ή και παραλάβει οποιαδήποτε τιμολόγια στα οποία να γίνεται πρόνοια για την πληρωμή τόκου 9%. Επιπρόσθετα, είναι η θέση της ότι τα γεγονότα σε σχέση με τη συνεργασία της Ενάγουσας με την Εναγομένη Εταιρεία ήταν ότι οι υπάλληλοι της Εναγόμενης προμηθεύονταν καύσιμα από τα διάφορα πρατήρια πετρελαιοειδών της Ενάγουσας επί πιστώσει. Υπέγραφαν, οι υπάλληλοι της Εναγόμενης, δελτίο παραλαβής ποσότητας καυσίμων, το δελτίο, στο οποίο αναγραφόταν ο αριθμός του οχήματος το οποίο προμηθευόταν με καύσιμα ή αναγραφόταν το έργο το οποίο προμηθευόταν τα καύσιμα. Το δελτίο υπογραφόταν από τον υπάλληλο της Εναγομένης που παραλάμβανε τα καύσιμα. Τα συγκεκριμένα δελτία εκδίδονταν σε τριπλότυπο έγγραφο από τα οποία το πρωτότυπο δελτίο κρατείτο από την Εναγόμενη Εταιρεία, το δεύτερο δελτίο κρατείτο από τους πρατηριούχους και το τρίτο παρέμενε στο μπλοκ δελτίου. Ακολούθως, εκδίδονταν από την Ενάγουσα τιμολόγια, τα οποία δεν υπογράφονταν από υπάλληλο της Εναγόμενης, τα οποία πάντοτε συνοδεύονταν μαζί με μια κατάσταση στην οποία καταγράφονταν οι αριθμοί των δελτίων. Η Εναγόμενη έλεγχε την κατάσταση λογαριασμού εξετάζοντας κατά πόσο το ποσό του δελτίου συμφωνούσε με το ποσό που χρεωνόταν στο τιμολόγιο. Σε διάφορες περιόδους η Ενάγουσα είχε αποστείλει στην Εναγόμενη διάφορα τιμολόγια για πληρωμή χωρίς όμως τα συγκεκριμένα τιμολόγια να υποστηρίζονται από υπογεγραμμένα δελτία. Σε δύο δε περιπτώσεις η Ενάγουσα Εταιρεία δεν είχε αποστείλει τιμολόγια με αποτέλεσμα η Εναγόμενη Εταιρεία να αντιληφθεί το οφειλόμενο ποσό από την κατάσταση λογαριασμού. Τα τιμολόγια αυτά ήταν το τιμολόγιο με αριθμό 518, ημερομηνίας 06/11/2000 για το ποσό των Λ.Κ.766,24- (ισάξιο σε €1.326,28-) και το τιμολόγιο με αριθμό 1642 ημερομηνίας 19/01/2001 για το ποσό των Λ.Κ.342- ( ισάξιο σε €584,34-). Η Εναγόμενη Εταιρεία, σύμφωνα με τους καταγραμμένους ισχυρισμούς της, είχε επανειλημμένα ζητήσει από την Ενάγουσα, μέσω τηλεφώνου αλλά και γραπτώς, την αποστολή συγκεκριμένων τιμολογίων και δελτίων ποσοτήτων καυσίμων τα οποία ουδέποτε είχαν παραληφθεί, από την Εναγόμενη, με σκοπό να γίνει ο έλεγχος και η επαλήθευση των ποσών που ζητούνταν από την Ενάγουσα. Περαιτέρω, ισχυρίζεται, η Εναγόμενη Εταιρεία, ότι ουδέποτε κατείχαν πιστωτικές κάρτες όπως αυτές που ισχυρίζεται η Ενάγουσα. Η συγκεκριμένη συνεργασία είχε διακοπεί τον Αύγουστο του 2005 χωρίς η Εναγόμενη Εταιρεία να οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην Ενάγουσα. Μοναδικός μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν ο κ. Μάριος Γεωργίου, ο οποίος εργάζεται στην Ενάγουσα Εταιρεία, στο Τμήμα Πιστωτικού Ελέγχου το οποίο υπάγεται στο Λογιστήριο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του μεταξύ της Ενάγουσας Εταιρείας και της Εναγομένης Εταιρείας είχε ξεκινήσει μια συνεργασία, το 2000, για την προμήθεια καυσίμων προς την Εναγόμενη. Οι όροι της συνεργασίας ήταν να τιμολογούνται οι οφειλές της Εναγομένης Εταιρείας μηνιαίως και τα τιμολόγια να αποστέλλονται ταχυδρομικώς μαζί με την κατάσταση λογαριασμού ενώ η πληρωμή θα ακολουθούσε, εντός 30 ημερών. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 1, δέσμη εγγράφων η οποία αφορούσε τις καταστάσεις λογαριασμού που αποστέλλονταν στην Εναγόμενη Εταιρεία για την περίοδο 2000 μέχρι
- Υποστήριξε ότι από τις συγκεκριμένες καταστάσεις λογαριασμού προκύπτει ως οφειλόμενο το ποσό των €4.379,83-. Ερωτηθείς εξήγησε ότι οι αγορές πετρελαιοειδών γίνονταν με τα λεγόμενα κουπόνια ή τις κάρτες. Ήταν η θέση του ότι στην αρχή της συμφωνίας είχαν παραχωρηθεί πιστωτικές κάρτες στην Εναγόμενη Εταιρεία έτσι ώστε μετά την προμήθεια καυσίμων, από τα διάφορα πρατήρια, αποστέλλονταν στα κεντρικά γραφεία οι χρεώσεις, καταχωρούνταν στο σύστημα και ακολούθως εκδιδόταν το τιμολόγιο του μήνα μετά από την αφαίρεση της συμφωνηθείσας έκπτωσης. Οι καταστάσεις λογαριασμού αποστέλλονταν στην Εναγομένη Εταιρεία μαζί με τα τιμολόγια κάθε μήνα. Γίνονταν πληρωμές, οι οποίες σύμφωνα με τον μάρτυρα, ήταν ιδιόμορφες, με την Εναγόμενη Εταιρεία να καταβάλλει στρογγυλεμένο ποσό και ποτέ να μην πληρώνει ακριβώς το ποσό του τιμολογίου. Υποστήριξε ότι το οφειλόμενο ποσό είχε ζητηθεί από την Ενάγουσα Εταιρεία με επιστολές οι οποίες έφεραν ημερομηνίες 19/12/2005, 11/01/2006 και 10/03/2006, τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Η Εναγόμενη Εταιρεία με τη λήψη των επιστολών είχε ζητήσει κατάσταση λογαριασμού, η οποία της είχε αποσταλεί ως επισυνημμένη στην επιστολή ημερομηνίας 19/12/
- Ήταν η θέση του ότι η Εναγόμενη Εταιρεία είχε αποστείλει, στις 30/03/2006, επιστολή με την οποία αμφισβήτησαν κάποιες αγορές τους. Όμως, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, η Εναγόμενη Εταιρεία δεν έχει αμφισβητήσει τα ποσά που καταγράφονταν στις καταστάσεις λογαριασμών και στα τιμολόγια όταν τα παραλάμβανε αλλά αντίθετα πλήρωνε κανονικά μέχρι και την λήξη της συνεργασίας. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε ενημερωθεί αναφορικά με τα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης γιατί εργοδοτήθηκε από την Ενάγουσα Εταιρεία το
- Εξήγησε όμως ότι η διαδικασία διεκπεραιώνεται από διάφορα άτομα που υπηρετούν σε διάφορα τμήματα στην Ενάγουσα Εταιρεία και είναι πάντοτε η ίδια. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι οι υπάλληλοι της Εναγόμενης Εταιρείας κατόπιν προμήθειας των καυσίμων από τα διάφορα πρατήρια πετρελαιοειδών κάποιες φορές υπέγραφαν δελτίο παραλαβής και κάποιες φορές χρησιμοποιούσαν την κάρτα. Οι συγκεκριμένες πιστωτικές κάρτες είχαν δοθεί στην αρχή της συνεργασίας και ήταν κάτι διαφορετικό από τα κουπόνια. Συμφώνησε με την υποβολή ότι στα συγκεκριμένα κουπόνια αναγραφόταν ο αριθμός του οχήματος το οποίο προμηθευόταν με καύσιμα και υπεγράφετο από το άτομο που παραλάμβανε τα καύσιμα. Επίσης συμφώνησε ότι τα συγκεκριμένα κουπόνια εκδίδονταν εις τριπλούν με το πρωτότυπο να κρατείται από την Εναγόμενη Εταιρεία, το διπλότυπο από τον πρατηριούχο και το τρίτο να παραμένει στο μπλοκ των κουπονιών. Ερωτηθείς εξήγησε ότι η κατάσταση λογαριασμού, η οποία αποστελλόταν στην Εναγομένη Εταιρεία, δεν κατέγραφε ακριβώς το ποσό του κουπονιού γιατί αφαιρείτο η συμφωνηθείσα έκπτωση και αυτή η πρακτική ακολουθείτο για χρόνια μεταξύ των δυο Εταιρειών. Προς υποστήριξη της υπόθεσης της Εναγόμενης Εταιρείας δόθηκε μαρτυρία από την κα Λένια Σαββίδου, η οποία εργάζεται στο Λογιστήριο της Εναγομένης Εταιρείας. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της η συνεργασία της Ενάγουσας Εταιρείας με την Εναγόμενη Εταιρεία είχε ξεκινήσει το 2000 και είχε τερματιστεί το
- Ο τρόπος λειτουργίας της συνεργασίας ήταν με τη χρήση κουπονιών, με τα οποία οι υπάλληλοι της Εναγομένης Εταιρείας προμηθεύονταν καύσιμα από τους πρατηριούχους. Στο κουπόνι αναγραφόταν η ποσότητα πετρελαιοειδών που αγοραζόταν, ο αριθμός του αυτοκινήτου που προμηθευόταν τα καύσιμα και η αξία της ποσότητας. Ο υπάλληλος της Εναγομένης Εταιρείας που προμηθευόταν τα πετρελαιοειδή, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, υπέγραφε και το συγκεκριμένο κουπόνι το οποίο εκδιδόταν εις τριπλούν. Η Ενάγουσα Εταιρεία απέστελλε ταχυδρομικώς κάθε τέλος του μήνα τιμολόγιο το οποίο συνοδευόταν από μία κατάσταση η οποία περιείχε την ημερομηνία, την ποσότητα και το ποσό που αναλογούσε στην ποσότητα των καυσίμων. Ελέγχονταν τα κουπόνια, με τα κουπόνια στα οποία έκανε αναφορά η κατάσταση λογαριασμού και όταν συμφωνούσαν αφαιρείτο η έκπτωση και προχωρούσε η πληρωμή των τιμολογίων. Ισχυρίστηκε ότι η συνεργασία είχε τερματιστεί λόγω του ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είχε ισχυριστεί ότι της οφειλόταν κάποιο ποσό ενώ η Εναγόμενη Εταιρεία ισχυριζόταν ότι το συγκεκριμένο ποσό είχε εξοφληθεί. Ισχυρίστηκε ότι η Εναγόμενη Εταιρεία είχε θέσει τόσο τηλεφωνικώς αλλά και μέσω επιστολών προς την Ενάγουσα την θέση της ότι όλες οι οφειλές της είχαν εξοφληθεί. Κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 3, η επιστολή ημερομηνίας 30/03/
- Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι η Εναγόμενη Εταιρεία έχει εξοφλήσει όλο το ποσό που οφειλόταν στην Ενάγουσα Εταιρεία πλην των τιμολογίων και των κουπονιών που καταγράφονται στην επιστολή της, Τεκμήριο
- Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δυο πλευρές προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις το περιεχόμενο των οποίων είναι υπόψη του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα αναφερθεί σε αυτές όπου το κρίνει απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης Πολ. Εφ. 26/08 ημερ. 11/03/2011: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή και τους δυο μάρτυρες, και οι δυο λογιστές στο επάγγελμα, ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Αυτό που διαπιστώνεται από την μαρτυρία που προσκομίστηκε και από τις δυο πλευρές είναι η παραδοχή της ύπαρξης της συνεργασίας και ο τρόπος της συνεργασίας. Εκεί που υπήρξε διαφοροποίηση στην μαρτυρία ήταν στην ύπαρξη υπολοίπου. Η πλευρά της Ενάγουσας Εταιρείας ισχυρίστηκε ότι υπήρξε ένα υπόλοιπο το οποίο προέκυψε από το γεγονός ότι η Εναγόμενη Εταιρεία δεν ξοφλούσε πάντοτε ολόκληρο το ποσό του τιμολογίου αλλά πλήρωνε πάντοτε στρογγυλεμένο ποσό με αποτέλεσμα να υπάρχει πάντοτε ένα υπόλοιπο. Η ίδια η μάρτυρας της Εναγομένης Εταιρείας παραδέχθηκε ότι δεν είχε εξοφληθεί το ποσό που αναφέρεται στην επιστολή Τεκμήριο 3, ήτοι £2.797,97- ενώ περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι η ίδια αφαιρούσε τη συμφωνηθείσα έκπτωση πριν την πληρωμή. Δηλαδή η έκπτωση αφαιρείτο δύο φορές αφού την αφαιρούσε και η Ενάγουσα πριν προβεί στη χρέωση και Συνεπακόλουθα δεν τίθεται θέμα αξιοπιστίας των δυο μαρτύρων κατά την άποψή μου αλλά εφαρμογής των νομικών κανόνων και κατά πόσο η Ενάγουσα εταιρεία έχει αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που έχει. Αξίζει να αναφερθεί ότι η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την ορθότητα της υπό αναφορά κατάστασης, Τεκμήριο 1, ούτε καν αντεξέτασε τον κ. Γεωργίου επί του περιεχομένου της. Επιπλέον, η κα. Σαββίδου, εκ μέρους της Εναγόμενης Εταιρείας, δεν αμφισβήτησε ότι δεν έχει πληρωθεί το ποσό που καταγράφεται στο Τεκμήριο 3, στο οποίο εν πάση περιπτώσει δηλώνεται η ετοιμότητα της Εναγόμενης Εταιρείας για πληρωμή του συγκεκριμένου ποσού. Με βάση τις νομολογιακές αρχές που εφαρμόζονται έχει νομολογηθεί ότι στόχος της αντεξέτασης είναι η εύρεση της αλήθειας και η αποκάλυψη του ψεύδους. Παράληψη αντεξέτασης αφήνει ανοικτή την πόρτα στο Δικαστήριο να θεωρήσει ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί γίνονται παραδεκτοί. Σχετική είναι η απόφαση Philippou General Bonded Warehouse Ltd v.Κώστα Νικολαΐδη
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 1057, όπου στη σελ.1060-1061 καταγράφονται τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ, μεταξύ άλλων, A.C.T. Textiles v. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89 και Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383), εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρέχει στο δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε. Με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης η κατάληξη του δικαστηρίου ότι η μη αντεξέταση οδηγούσε σε παραδοχή του ισχυρισμού, ήταν εύλογα επιτρεπτή.» (Βλ. επίσης Ντέρεκ Ντάγκλας v. Νότας Ντάγκλας
(2010)1ΑΑΔ 128 και Olympic Insurance Agencies Ltd v. 1.Lexus Insurance Agencies Ltd 2.Δάφνης Γεωργίου
(2010)1(Γ) ΑΑΔ 1440 ). Στην Olympic Insurance Agencies Ltd v. 1.Lexus Insurance Agencies Ltd 2. Δάφνης Γεωργίου (ανωτέρω) στην οποία με παρέπεμψε και η συνήγορος της Ενάγουσας καταγράφονται τα ακόλουθα σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα: «Κατατέθηκε χωρίς ένσταση και έγινε δήλωση ότι δεν γίνεται αποδεκτή η αλήθεια του περιεχομένου του. Όμως από τη στιγμή που ο μάρτυρας που το κατέθεσε ισχυρίστηκε ότι το περιεχόμενο είναι ορθό, ώφειλε η πλευρά των εφεσιβλήτων να αντεξετάσει επί του ουσιώδους αυτού ισχυρισμού τον μάρτυρα των εφεσειόντων. Σύμφωνα με τους κανόνες απόδειξης και νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων A.C.T. Textiles v. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89, 105 , Adidas v. Jonitexo Ltd.
(1987)1 C.L.R. 383, 388, 389 και Philippou General Bonded Warehouse Ltd. v. Νικολαΐδη
(2006)1 Α.Α.Δ. 1057, 1060), εκεί όπου ένας διάδικος παραλείπει να αντεξετάσει ένα μάρτυρα πάνω σε ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας του, τότε το Δικαστήριο μπορεί (δηλαδή δεν είναι υπόχρεο) να καταλήξει ότι η πλευρά που παρέλειψε να αντεξετάσει, δέχεται τα γεγονότα όπως τα κατέθεσε ο μάρτυρας.» Στην υπό κρίση υπόθεση μπορεί να εφαρμοστεί ο λόγος της Olympic Insurance Agencies Ltd v. 1.Lexus Insurance Agencies Ltd
- Δάφνης Γεωργίου (ανωτέρω) και συγκεκριμένα το ακόλουθο απόσπασμα: «...Εδώ τα γεγονότα του τεκμηρίου 12 ήταν ουσιώδη, αφού αποτελούσε μαρτυρία για απόδειξη του οφειλόμενου ποσού, που ήταν η ουσία της αγωγής, και επομένως όφειλε η πλευρά των εφεσιβλήτων να αντεξετάσει το μάρτυρα ως προς την ορθότητα ή μη της εν λόγω κατάστασης λογαριασμού. Επομένως ήταν περίπτωση που το Δικαστήριο μπορούσε να θεωρήσει ότι το απαιτούμενο ποσό ήταν ορθό...» Δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι η μάρτυρας της Εναγόμενης Εταιρείας είχε παραδεχθεί ότι δεν είχαν πληρωθεί δυο τιμολόγια, που αφορούσαν το έτος 2000, όχι γιατί αμφισβητούνταν τα ποσά αλλά γιατί δεν είχαν συνοδευτεί από την κατάσταση δελτίων, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της. Εγείρεται το εύλογο ερώτημα πως μπορεί από την μια, η Εναγόμενη Εταιρεία, να ισχυρίζεται ότι έχει εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό και από την άλλη να παραδέχεται την μη πληρωμή δυο τιμολογίων αλλά παράλληλα να μην αμφισβητεί την χρέωση που είχε γίνει στην κατάσταση λογαριασμού που τους είχε σταλεί. Και πάλι σύμφωνα με την μαρτυρία της λογίστριας της Εναγομένης Εταιρείας κάθε τέλος του μήνα η Ενάγουσα Εταιρεία απέστελλε τιμολόγιο το οποίο συνοδευόταν από μια κατάσταση και μετά από έλεγχο των κουπονιών που είχαν παραδοθεί από τους υπαλλήλους της Εναγόμενης Εταιρείας με τα κουπόνια που αναγράφονταν στην κατάσταση λογαριασμού προχωρούσαν στην πληρωμή μετά που αφαιρούσαν την έκπτωση. Αφού έτσι είχαν τα πράγματα γιατί περίμεναν μέχρι το Μάρτιο 2006, Τεκμήριο 3, να ζητήσουν τα δελτία αποστολής; Καμιά εξήγησε δεν δόθηκε σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω θεωρώ ασφαλές να αποδεχθώ, αφενός, τον ισχυρισμό του μάρτυρα της Ενάγουσας Εταιρείας, ότι το Τεκμήριο 1 αντανακλά την πραγματική κατάσταση των χρεώσεων και των πιστώσεων, που αφορούν την Εναγόμενη Εταιρεία, και αφετέρου, ότι το πραγματικό υπόλοιπο είναι αυτό που εμφαίνεται ως υπόλοιπο στο Τεκμήριο
- Η αγωγή σαφέστατα αφορά υπόλοιπο λογαριασμού στη βάση κατάστασης που τηρούσε η Ενάγουσα Εταιρεία. Δεν παραγνωρίζεται το σκεπτικό της υπόθεσης A.L. Mantovani & Sons V. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 156 στην οποία αναφέρθηκε ότι: "Οι λογαριασμοί εμπορευομένου δεν αποτελούν αφ εαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν. Τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν......... Στην απουσία παραδεκτής μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικά της υπόθεσης, δεν εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης. Τέτοιο θέμα μπορεί να εγερθεί μόνο όπου αποδεικνύονται γεγονότα που τείνουν να υποστηρίξουν την απαίτηση. Τότε και μόνο τίθεται θέμα απόσεισης του αποδεικτικού βάρους. (Βλ. Κυριακή Σ. Αθανασίου και Νεόφυτος Αθανασίου, ως Διαχειριστές της περιουσίας του Σάββα Αθανασίου, αποβιώσαντος, τέως από τη Λεμεσό, V. Αντώνη Κουνούνη, ιατρού, από τη Λεμεσό Πολιτική Έφεση αρ. 9041-29.5.97)". Στην υπόθεση Mantovani (ανωτέρω) όμως δεν υπήρχε άλλη μαρτυρία για την ύπαρξη οφειλής οπόταν τα γεγονότα της διαφοροποιούνται από την παρούσα. Στην υπό κρίση υπόθεση η μη πληρωμή δυο τιμολογίων ήταν παραδεκτή ενώ παράλληλα δεν αμφισβητήθηκαν οι μαθηματικοί υπολογισμοί όπως καταγράφονται στις καταστάσεις λογαριασμού, Τεκμήριο 1. Αυτά τα δυο δεδομένα διαφοροποιούν τα γεγονότα της παρούσας από αυτά της Mantovani. Επίσης προέκυψε ότι η έκπτωση αφαιρείτο δύο φορές από το οφειλόμενο υπόλοιπο. Αυτά τα δεδομένα σφραγίζουν και την τύχη της αξίωσης. Σε σχέση τον τόκο δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε γραπτή ή προφορική μαρτυρία από την οποία να μπορεί να συναχθεί η συμφωνία για καταβολή τόκου για οποιοδήποτε υπόλοιπο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους θεωρώ ότι έχει αποδειχθεί η αξίωση της Ενάγουσας. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης Εταιρείας για το ποσό των €4.379,83- με νόμιμο τόκο από 23/02/2010 πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο με νόμιμο τόκο από σήμερα και Φ.Π.Α. επί των εξόδων. (Υπ.) ................................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο