LEV TRADING LTD. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1277/12, 31/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1277/12 Μεταξύ: LEV TRADING LTD., ταχ. Θυρ. 541, Λεμεσός. Εναγόντων και HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED, Λεωφόρος Διγενή Ακρίτα 92, 1081 Λευκωσία. Εναγομένων ------------- Αίτηση ημερομηνίας 8.10.2013 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2014 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. κ. Κώστας Χ. Βελάρης και Αλέκος Φ. Μαρκίδης (Για να ακούσει απόφαση η κα Γ. Ζαχαρίου) Για τους Ενάγοντες- Καθ΄ ων η Αίτηση: κ.κ. Αντώνης Α. Παπαλλής και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση ο κ. Παπαλλής) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση των εναγόντων εναντίον των εναγομένων είναι για €3,114.43 πλέον τόκους και έξοδα, ποσό «οφειλόμενο δυνάμει συμφωνίας και/ή ως αντάλλαγμα για παροχή υπηρεσιών και/ή για παραχώρηση/χρήση αποθηκευτικού χώρου και ασφάλισης εμπορευμάτων καθώς και ΦΠΑ και/ή ως ενοίκιο χώρου και/ή δυνάμει τιμολογίου και/ή κατάστασης λογαριασμού και/ή δυνάμει των διατάξεων περί αδικαιολογήτου πλουτισμού και/ή άλλως πως». Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι ενάγοντες, κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, διατηρούσαν στον Ύψωνα της επαρχίας Λεμεσού, αποθήκες τις οποίες χρησιμοποιούσαν μεταξύ άλλων ως «Bonded» ήτοι ως χώρους εναπόθεσης εμπορευμάτων πριν την εκτελώνιση τους. Κατά την περίοδο 21/7/2009 μέχρι και την 25.3.2011, οι εναγόμενοι αποθήκευσαν εμπορεύματα τους στις αποθήκες των εναγόντων έναντι συμφωνημένων και/ή εύλογων χρεώσεων, το σύνολο των οποίων ανήρχετο σε €3114.43, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων ασφάλισης και ΦΠΑ. Οι εναγόμενοι στην Έκθεση Υπεράσπισης τους αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Είναι η θέση τους ότι οι εν λόγω αποθήκες εχρησιμοποιούντο αποκλειστικά για αποθήκευση εμπορευμάτων των ιδίων των εναγόντων ή εταιρειών που «σχετίζονταν ή τελούσαν υπό την ίδια ιδιοκτησία ή διαχείριση με τους ενάγοντες». Παραδέχονται ότι στις αποθήκες είχαν τοποθετηθεί κατά το παρελθόν εμπορεύματα, τα οποία είχαν τεθεί υπό την ιδιοκτησία των εναγομένων, ως εξασφάλιση οφειλών που είχαν προς τους ίδιους, διάφορες συνδεδεμένες προς τους ενάγοντες, εταιρείες. Ειδικότερα, εισαγωγείς των εμπορευμάτων ήσαν οι εταιρείες Christakis Yiolitis & Sons Ltd και Jonh Yiolitis & Sons Ltd. Τα εμπορεύματα είχαν τεθεί υπό την κυριότητα και/ή την κατοχή των εναγομένων ως εξασφάλιση χρεών των ρηθέντων εταιρειών (χρεώστες) προς αυτούς και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων που τους είχαν παραχωρηθεί και μέχρις ότου οι εν λόγω εταιρείες θα διευθετούσαν τις οφειλές τους προς τους εναγομένους, οπότε και τα εμπορεύματα θα επιστρέφοντο. Οι εναγόμενοι υποστηρίζουν επίσης ότι τα εμπορεύματα είχαν τοποθετηθεί στις αποθήκες ύστερα από εισήγηση και/ή απαίτηση των χρεωστών (Christakis Yiolitis & Sons Ltd και Jonh Yiolitis & Sons Ltd), οι οποίοι και ανέλαβαν όλα τα έξοδα φύλαξης και/ή αποθήκευσης τους με την συναίνεση των εναγόντων. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι εναγόμενοι - αιτητές αιτούνται: «
- Άδεια του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η τροποποίηση της Υπεράσπισης των Εναγομένων ημερομηνίας 17.9.2012, με την προσθήκη στην 2η γραμμή της παραγράφου 5(α) των λέξεων Kingstar Textiles Ltd ούτω ώστε η εν λόγω παράγραφος να διαβάζεται ως ακολούθως: «Εισαγωγείς των εν λόγω εμπορευμάτων ήσαν οι εταιρείες Christakis Yiolitis & Sons Ltd και Jonh Yiolitis & Sons Ltd και Kingstar Textiles Ltd (στο εξής «οι χρεώστες»).
- Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή οδηγία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει αναγκαία ή εύλογη.» Η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.25 καν 1 και 5, Δ.48 καν. 1,2 και 3, Δ.64, στη σχετική νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Δημητρίου, υπάλληλου των εναγομένων. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι οι εναγόμενοι, στα έγγραφα και τις πληροφορίες που απέστειλαν στους δικηγόρους των, βάσει των οποίων συντάχθηκε η Υπεράσπιση, παρέλειψαν να αναφερθούν και να τους ενημερώσουν ότι μεταξύ των εταιρειών που περιγράφονται στην Υπεράσπιση ως χρεώστες (Christakis Yiolitis & Sons Ltd και Jonh Yiolitis & Sons Ltd) θα έπρεπε να συμπεριληφθεί και η εταιρεία Kingstar Textiles Ltd. Η εν λόγω εταιρεία συμπεριλαμβάνεται στις εταιρείες οι οποίες ασχολούνται με το εμπόριο και ανήκαν και ελέγχονταν από τα ίδια πρόσωπα που ήλεγχαν τους ενάγοντες. Η προρηθείσα παράλειψη των εναγομένων σύμφωνα με τον ομνύοντα, οφείλεται σε καλόπιστο λάθος, παραδρομή, παράβλεψη και αμέλεια εκ μέρους των. Είναι επίσης θέση του ότι η αιτούμενη τροποποίηση ουδόλως θα επηρεάσει τα δικαιώματα των εναγόντων και δεν θα τους προξενήσει ζημιά η οποία δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα, ενώ στην αντίθετη περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, οι εναγόμενοι δεν θα μπορέσουν να προβάλουν ορθά όλα τα σχετικά με την υπεράσπιση τους, γεγονότα. Οι ενάγοντες καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζει η νομολογία.
- Η επίδικη αίτηση είναι ουσιαστικά αβάσιμη καθότι δεν εξειδικεύονται τα στοιχεία που επιβάλλουν την τροποποίηση.
- Αν επιτραπεί η κατ΄ αίτηση τροποποίηση θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά και αδικία στους καθ΄ ων η αίτηση που δεν μπορεί να θεραπευτεί με την έκδοση διαταγής ως προς τα έξοδα.
- Στην Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της επίδικης αίτησης δεν αιτιολογείται επαρκώς ο λόγος για τον οποίο παρέλειψαν να συμπεριλάβουν την εταιρεία Kingstar Textiles Ltd ως εισαγωγέα των επίδικων εμπορευμάτων.
- Η αίτηση γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά αφού η ανάγκη καταχώρησης της προέκυψε μετά από σχετική απόφαση δικαστηρίου στην υπόθεση υπ΄ αρ. 2833/09 η οποία αφορά τους ίδιους διαδίκους και τα ίδια εμπορεύματα για διαφορετική όμως χρονική περίοδο.
- Η επίδικη αίτηση αποτελεί κατάφωρη κατάχρηση της διαδικασίας του Σεβαστού Δικαστηρίου αλλά και των δικαιωμάτων των Καθ΄ ων η αίτηση και αποτελεί εκ των υστέρων προσπάθεια των αιτητών να καλύψουν και/ή να διορθώσουν παραλείψεις που εντοπίστηκαν μετά από τη σχετική απόφαση του δικαστηρίου στην αγωγή υπ΄ αρ. 2833/
- Οι λόγοι που επικαλούνται οι αιτητές ότι οδήγησαν στην ανάγκη καταχώρησης της παρούσας αίτησης είναι γενικοί, ασαφείς, αόριστοι και/ή δεν είναι πραγματικοί και/ή είναι πλασματικοί.» Η Ένσταση βασίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25, Δ.48 θ 1-9, στη σχετική νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Μαρίας Μέσσιου, δικηγόρου στο γραφείο Αντώνης Α. Παπαλλής και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των εναγόντων. Σύμφωνα με την ομνύουσα, μεταξύ των ίδιων διαδίκων είχε καταχωρηθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος και η αγωγή 2833/09, αντικείμενο της οποίας ήταν χρεώσεις για την φύλαξη των ιδίων εμπορευμάτων στις αποθήκες των εναγόντων, για διαφορετική όμως χρονική περίοδο. Το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) εξέδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων στην εν λόγω αγωγή στις 30.8.2013, για το ποσό που αφορούσε ένα συγκεκριμένο stock (αρ. 97/98) για το οποίο, όπως αποφάνθηκε το Δικαστήριο, εισαγωγέας ήταν η εταιρεία Kingstar Textiles Ltd. Είναι η θέση της ότι οι λόγοι που οδήγησαν στην ανάγκη καταχώρησης της παρούσας αίτησης, όπως επικαλούνται οι αιτητές, δεν είναι «πραγματικοί και/ή είναι πλασματικοί αφού η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποτελεί εκ των υστέρων προσπάθεια των αιτητών να καλύψουν και/ή να διορθώσουν παραλείψεις που εντοπίστηκαν μετά από την σχετική απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή 2833/09». Υποστηρίζει τέλος, ότι οι αιτητές δεν έχουν προβάλει μέσω της ένορκης δήλωσης τους οποιαδήποτε επαρκή στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία και/ή προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και ζητά από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση ως καταχρηστική και κακόπιστη. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. (SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1ΑΑΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ, ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.
(1993)1 ΑΑΔ726). Κλασσική απόφαση που δείχνει την λεγόμενη τάση φιλελευθεροποίησης των τροποποιήσεων δικογράφων είναι η απόφαση στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934. Όπως χαρακτηριστικά είχε λεχθεί εκεί, αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Διευκρινίζοντας ή περιορίζοντας τη γενικότητα με την οποία είχε αποδοθεί η πιο πάνω αρχή, το Ανώτατο Δικαστήριο παρατήρησε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω) πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ότι γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Για παράδειγμα, σε εκείνη την υπόθεση κρίθηκε πως ορθά απορρίφθηκε αίτημα τροποποίησης που υποβλήθηκε κατά την ημερομηνία ακρόασης, εφόσον κατά τη δικάσιμο που είχε οριστεί το 1988 είχε υποβληθεί αίτημα για αναβολή έτσι ώστε να γίνει διάβημα τροποποίησης, η υπόθεση ανεβλήθη παρά την ένσταση της άλλης πλευράς, με οδηγίες να υποβληθεί αίτηση τροποποίησης εντός δύο μηνών, αλλά αίτηση δεν υποβλήθηκε ούτε απασχόλησε ξανά το θέμα παρά μόνο όταν κατά το 1990 η υπόθεση επαναορίστηκε ξανά για ακρόαση. Η θεμελιακή αρχή την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας σ΄ αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ
- Στην υπόθεση αυτή καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ούτως ώστε να συνάδει η Έκθεση Απαίτησης με την προσκομισθείσα μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση τόνισε ότι εν πρώτοις δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Στη σελίδα 707 της απόφασης αναφέρονται χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Στην υπόθεση Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993, λέχθηκε πως: «Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές.» Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω). «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Για το ίδιο θέμα της καθυστέρησης, σημαντική είναι και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. N. Σιακόλα, Πολ. Έφεση 10341, ημερ. 19/1/
- Το Εφετείο επιβεβαίωσε ότι η μακρά εκκρεμότητα μιας αγωγής δεν μπορεί να επενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα στην έγκριση αιτήματος τροποποίησης δικογράφου, αλλά αποτελεί παράγοντα ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση της διαδικασίας. Ότι, δε, η έννοια της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος προϋποθέτει βέβαια την δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και για να συνιστά κώλυμα θα πρέπει να μην είναι καλόπιστη. Αναφορικά με το θέμα της παροχής εξήγησης για την καθυστέρηση που διαπιστώνεται στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, και με αυτό ασχολήθηκε το Εφετείο στην υπόθεση (SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω). Όπως λέχθηκε, η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης, ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή τον βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Μια καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Από τα ανωτέρω προκύπτει πως ο παράγοντας «καθυστέρηση» εξετάζεται σε συνάρτηση με τους ουσιαστικότερους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο και βασικά σαν συνισταμένη τυχόν επηρεασμού των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Παρατηρώ ότι εκείνο που επιζητούν οι εναγόμενοι δεν είναι η αντικατάσταση των ισχυρισμών τους που προβάλλονται στην Έκθεση Υπεράσπισης, αλλά η προσθήκη ενός περαιτέρω ισχυρισμού. Και ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι άλλος από τον ισχυρισμό ότι μεταξύ των εταιρειών που χαρακτηρίζουν οι εναγόμενοι ως χρεώστες τους (Christakis Yiolitis & Sons Ltd και Jonh Yiolitis & Sons Ltd), για τους λόγους που προβάλλουν στην Έκθεση Υπεράσπισης, περιλαμβάνεται και η εταιρεία Kingstar Textiles Ltd. Η προτεινόμενη τροποποίηση βασίζεται και περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της ήδη καταχωρηθείσας Υπεράσπισης. Δεν έχω διαπιστώσει να υπάρχει αλλαγή πλεύσης στην γραμμή της Υπεράσπισης. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25, θ.1, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις δικογράφων οι οποίες είναι αναγκαίες ώστε να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Το κυρίαρχο στοιχείο κατά την εξέταση τέτοιων αιτήσεων είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Νομολογιακά έχει λεχθεί ότι τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του εάν επιδείχθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης (Βλ. Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωής Μιλτιάδους κ. α. Πολ. Έφεση 96/2006 ημερ. 27/7/2007). Στους λόγους ένστασης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η υπό κρίση Αίτηση ηγέρθηκε κακόπιστα. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η ενέργεια των εναγομένων να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση, μπορεί να υποδηλοί αβλεψία, λάθος ή ακόμη και αμέλεια εκ μέρους των όχι όμως κακοπιστία. Ακόμη και σε περίπτωση αβλεψίας, λάθους ή και αμέλειας, ή απλή διαπίστωση τέτοιων παραγόντων και πάλι δεν θα οδηγούσε αυτόματα σε άρνηση του αιτήματος για τροποποίηση. Οι Ενάγοντες προβάλλουν επίσης ότι η Αίτηση, αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Είναι καλά γνωστό ότι κάτω από τις συμφυείς εξουσίες του, το Δικαστήριο έχει την διακριτική ευχέρεια να συμπληρώνει τον εαυτόν του ως Δικαστήριο ορθά και αποτελεσματικά και να ρυθμίζει τις ενώπιον του διαδικασίες ώστε να παρεμποδίζει κατάχρηση τους με απώτερο σκοπό την διασφάλιση της δίκαιης δίκης [βλ. Τζενάρο Περέλλα ν. Διευθυντή των Φυλακών
(1995)1 ΑΑΔ Re Beogradska D.D.
(1996)1ΑΑΔ 911, Ηλίας Ηλία (αρ.3)
(1995)1 ΑΑΔ 786, Παπόρης ν. Μaskinjabriken "Sio" A/S
(1996)1 B ΑΑΔ 1037]. Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχω διαπιστώσει να υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους των εναγομένων-αιτητών. Το γεγονός ότι οι εναγομένοι έδρασαν μετά την εκδοθείσα απόφαση στην αγωγή αρ. 2833/09, δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Επαναλαμβάνω ότι το ουσιαστικότερο κριτήριο που λαμβάνεται υπόψη σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ότι θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές επίδικες διαφορές. Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσον οι εναγόμενοι - αιτητές καθυστέρησαν αδικαιολόγητα να υποβάλουν το αίτημα τους. Επαναλαμβάνω ότι το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα «καθυστέρησης». Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε. Στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωής Μιλτιάδους κ. α. (ανωτέρω), λέχθηκε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο, τονίστηκε, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε καθυστέρηση εκ μέρους των εναγομένων στην υποβολή του αιτήματος τους. Η υπόθεση δεν έχει αχθεί ακόμη σε ακρόαση και δεν βρίσκω ότι θα προκληθεί καθυστέρηση στην εκδίκαση της, εάν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση. Συνοψίζοντας όλα όσα έχουν λεχθεί ανωτέρω, δεν έχω πεισθεί ότι θα δημιουργηθεί αδικία στην πλευρά των εναγόντων που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά εάν εγκριθεί το αίτημα των εναγομένων - αιτητών. Κρίνω ότι θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά τους το δικαίωμα να προβάλουν την θέση τους ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευκαιρία να απονείμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης, βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Διά ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης ως η αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός είκοσι
(20)ημερών από την σύνταξη του Διατάγματος. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της αίτησης, καθώς και εκείνα που τυχόν θα προκύψουν από την τροποποίηση, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και σε βάρος των εναγομένων. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα να καταβληθούν μετά το πέρας της δίκης. (Υπ.:)..................................................... Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο