Σ.Π.Ε. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΙΤΙΟΥ ΠΕΡΒΟΛΙΩΝ ΤΕΡΣΕΦΑΝΟΥ ΜΕΝΕΟΥ ν. Μαρίνος Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής: 1768/11, 4/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1768/11 Μεταξύ: Σ.Π.Ε. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΙΤΙΟΥ ΠΕΡΒΟΛΙΩΝ ΤΕΡΣΕΦΑΝΟΥ ΜΕΝΕΟΥ Ενάγουσας και
- Μαρίνος Χαραλάμπους
- Οξάνα Χαραλάμπους Εναγόμενων -------------------------------------------------- Αίτηση έρευνας ημερομηνίας 16/06/2013 εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 Ημερομηνία: 04 Απριλίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Φανής για Δαμιανού & Λάρκου Για Εναγόμενους -Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2: αυτοπροσώπως Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα-Αιτήτρια με την αίτησή της, ημερομηνίας 16/06/2013, ζήτησε την εξέταση των Εναγομένων-Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2 αναφορικά με τη δυνατότητά τους να πληρώνουν κάποιο ποσό μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους τους και των εξόδων που προέκυψαν από την αγωγή. Ο Εναγόμενος-Καθ΄ ου η Αίτηση 1 ισχυρίστηκε ότι στερείται της οικονομικής δυνατότητας να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Επέλεξε να εξεταστεί ενόρκως από τον δικηγόρο της Ενάγουσας-Αιτήτριας. Καταθέτοντας ενώπιόν μου, ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά με την οικονομική του κατάσταση: Είναι 54 ετών και δεν εργάζεται. Είναι τετραπληγικός, με ακρωτηριασμένα χέρια και πόδια και για αυτό λαμβάνει βοήθημα ύψους €1250- από την Δημοκρατία και επιπρόσθετα λαμβάνει επίδομα φροντίδας ύψους €800-. Η σύζυγός του δεν εργάζεται γιατί αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, είναι διαβητική 1ου βαθμού, ινσουλινοεξαρτώμενη, και έχει επίσης πρόβλημα με τον σπόνδυλό της. Διαμένει στην Καλαβασό, μαζί με την σύζυγό του και τον υιό τους, σε σπίτι που του έχει παραχωρηθεί από το Κράτος. Πληρώνει για ψώνια του σπιτιού €600- μηνιαίως, για το ρεύμα €200- με €270 την διμηνία, για τα φάρμακά του που δεν του παρέχονται από το Νοσοκομείο €60- το μήνα, €600- το μήνα στην κοπέλα που τους βοηθά στο σπίτι, για τα αγγλικά μαθήματα του υιού του €100- και €20- κάποτε για τον δάσκαλο των μαθηματικών και €5- χαρτζιλίκι του υιού του. Δεν καπνίζει, δεν έχει κοινωνικές υποχρεώσεις και δεν έχει άλλα χρέη. Ο συνήγορος της Αιτήτριας είχε εισηγηθεί, ως ποσό που μπορεί να καταβάλλεται, το ποσό των €300- μηνιαίως. Η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση 2 ισχυρίστηκε επίσης ότι στερείται της οικονομικής δυνατότητας να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Επέλεξε να εξεταστεί ενόρκως από τον δικηγόρο της Ενάγουσας-Αιτήτριας. Καταθέτοντας ενώπιόν μου, ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά με την οικονομική της κατάσταση: Είναι 40 ετών και δεν εργάζεται διότι ο σύζυγός της χρειάζεται μόνιμη φροντίδα λόγω της αναπηρίας του καθώς και λόγω του ότι είναι η ίδια ινσουλινοεξαρτώμενη και γιατί έχει κήλη στον σπόνδυλο. Συντηρούνται ως οικογένεια από τα επιδόματα της Δημοκρατίας. Λαμβάνουν επίδομα €1.313,38- καθώς και €854- επίδομα φροντίδας. Για ψώνια καταβάλλουν το ποσό των €600- με €700- το μήνα, €100- για βενζίνη, €250- με €300- ρεύμα το δίμηνο και στην γυναίκα που τους βοηθά €854- γιατί πηγαίνει στο σπίτι τους επί καθημερινής βάσεως και της καταβάλλουν €30 ή €40- την μέρα. Πληρώνουν για τα φάρμακα που δεν τους παρέχονται από το Νοσοκομείο κάπου €60- το μήνα. Έχουν αυτοκίνητο, BMW, με αριθμούς εγγραφής KVA 854, το οποίο αγόρασαν. Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης της Καθ' ης η Αίτηση 2 ο κ. Φανής εισηγήθηκε ότι με βάση τα όσα είχαν αναφέρει θα μπορούσε να πληρώνει €150- μηνιαίως για αποπληρωμή του δανείου της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι βασικές αρχές που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη κατά την έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων, έχουν καθοριστεί από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το εισόδημα και τις εύλογες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη. Δεν εκδίδεται διάταγμα εάν αυτό θα επηρεάσει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειάς του (βλ. Christoforou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 696 και Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 556). Τα κριτήρια πάνω στα οποία το Δικαστήριο μπορεί να βασίσει την απόφασή του, για προσδιορισμό της μηνιαίας δόσης για αποπληρωμή του δικαστικού χρέους, έχουν παρατεθεί στην υπόθεση Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686 και υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1034 και είναι τα ακόλουθα: «Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, Μέρος ΙΧ-Η διαδικασία έρευνας σχετικά με τα μέσα του εξ αποφάσεως οφειλέτη είναι ανακριτικού χαρακτήρα- Η οικονομική ευχέρεια του οφειλέτη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση, (στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών, και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη) - Μετά τη διαπίστωση της οικονομικής ευχέρειας ο επακριβής καθορισμός του ποσού της δόσεως επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου». Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές του ανάγκες, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του, σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Gesico Photographic v. J.K. Video
(1991)1 Α.Α.Δ. 134 στη σελίδα 141. Στην Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, τονίζονται τα ακόλουθα: «Η έρευνα η οποία διεξάγεται από το δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας στοχεύει στη διαπίστωση του κατά πόσο ο συγκεκριμένος χρεώστης έχει την ικανότητα να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις ανάλογα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει. Η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη. Το δικαστήριο μπορεί να ακούσει μάρτυρες, των οποίων η μαρτυρία κρίνεται ως αναγκαία για τους σκοπούς της έρευνας. Το δικαστήριο με βάση την ολότητα της ενώπιόν του μαρτυρίας μπορεί να διατάξει τον εξ' αποφάσεως χρεώστη να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις. Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα του χρεώστη και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίζει βασικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του». Ένας χρεώστης δεν πρέπει ν΄ αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του (βλ. ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032). Σχετική με το τι η νομολογία θεωρεί ως άμεσες ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του, είναι η απόφαση Ρολάνδης κ.ά ν. Κούτσιου
(1970)1 C.L.R. 25, όπου λέχθηκε ότι τα έξοδα για κατανάλωση τσιγάρων ή αλκοόλ δεν αποτελούν ουσιαστικές ανάγκες. Σύμφωνα με τη νομολογία όπως έχει πρόσφατα επαναδιατυπωθεί στην Γιαννάκης Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 207, στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της υπόθεσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω): «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. ........................................................................................... Η δικηγόρος της εφεσίβλητης αναγνώρισε - και έτσι είναι - ότι μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα. Ιδίως όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γι΄ αυτές. Δεν θα συμφωνήσουμε με την εισήγησή της ότι παρά τον κανόνα αυτό, η υστερογενής σύναψη χρέους έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό. Θα εξουδετέρωνε πλήρως την υποχρέωση αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Και θα μπορούσε να προβληθεί σε κάθε περίπτωση ως δικαιολογία για αδυναμία πληρωμής.» Έχει νομολογηθεί, περαιτέρω, πως άλλα χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις, δεν έχουν προτεραιότητα στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου, (ανωτέρω) και Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ, (ανωτέρω). Το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία, η οποία είναι ανακριτικής φύσης, έχει και το ίδιο υποχρέωση να ερευνήσει τις οικονομικές συνθήκες του χρεώστη και αν προκύψει από την ανάκριση αυτή ότι υπάρχει περίπτωση να μην πληγεί η αξιοπρεπής διαβίωσή του, τότε θα πρέπει να εκδίδεται το κατάλληλο διάταγμα. Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, στη βάση των όσων οι ίδιοι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ανέφεραν, δηλαδή ότι χρειάζονται €600- μηνιαίως για την διατροφή τους, €600- μηνιαίως για την βοήθεια που τους παρέχεται στο σπίτι, €140- για ρεύμα, €20- για το Νοσοκομείο, €60 μηνιαίως για φάρμακα που δεν τους παρέχονται από το Νοσοκομείο, €120- για τα ιδιαίτερα του υιού τους, €100- μηνιαίως για βενζίνη, τα συνολικά έξοδα τους ανέρχονται σε €1675- περίπου. Ασκώντας κάθε δυνατή επιείκεια και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, αναφορικά με τις οικονομικές ανάγκες για συντήρηση, διατροφή και τις δυνατότητες των Εναγόμενων -Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2, συνυπολογίζοντας τις υποχρεώσεις τους και γενικότερα μια αξιοπρεπή διαβίωση των ίδιων και του υιού τους, και μη λησμονώντας ότι δεν έχουν οποιαδήποτε άλλα χρέη καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι ασφαλές και δίκαιο να εκδώσω διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος-Καθ΄ου η Αίτηση 1 να πληρώνει το ποσό των €200- μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους τους. Σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση 2 επειδή δεν έχει οποιαδήποτε εισοδήματα και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας θεωρώ ορθό και δίκαιο να μην εκδώσω οποιοδήποτε διάταγμα. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Εναγόμενος-Καθ΄ ου η Αίτηση 1 να πληρώνει €200- το μήνα από 02/05/2014, πλέον έξοδα της παρούσας διαδικασίας ύψους €600- πλέον φ.π.α., πλέον €42- έξοδα επίδοσης. Για την Καθ' ης η Αίτηση 2 δεν εκδίδεται οποιοδήποτε διάταγμα. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο