Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας Λτδ ν. Τάσου Ζαχαρία Κουλία κ.α., Αρ. Αγωγής: 4285/03, 2/4/2014

Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας Λτδ ν. Τάσου Ζαχαρία Κουλία κ.α., Αρ. Αγωγής: 4285/03, 2/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A113 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4285/03 Μεταξύ: Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας Λτδ Ενάγουσας και

1. Τάσου Ζαχαρία Κουλία κ.α. Εναγόμενων -------------------------------------------------- Αίτηση πώλησης ακινήτου ημερομηνίας 25/09/2013 εναντίον του Εναγόμενου 2 Ημερομηνία: 02 Απριλίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα. Ζίκκου για Α. Ποιητή και Σια (για να ακούσει απόφαση κ. Εμπεδοκλής) Για Εναγόμενο 2 - Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Σωτηρίου (για να ακούσει απόφαση κα. Παναγιώτου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα-Αιτήτρια με την αίτησή της, ημερομηνίας 25/09/2013, ζήτησε την έκδοση διατάγματος πώλησης δυο ακινήτων που ανήκουν στον Εναγόμενο 2 - Καθ΄ ου η Αίτηση. Συγκεκριμένα ζήτησε την πώληση των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής 4/0/7/12/1734, τεμάχιο 1614, χωράφι, μερίδιο 2/25, στην ενορία Αγίου Νικολάου στην Λάρνακα και του ακινήτου 4/0/7/12/1735, τεμάχιο 1615, χωράφι, μερίδιο 2/25, στην ενορία Αγίου Νικολάου στην Λάρνακα. Επίσης ζήτησε την έκδοση διατάγματος που να διατάζει όπως το προϊόν της πιο πάνω πώλησης χρησιμοποιηθεί για την πληρωμή ή και έναντι της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος της Ενάγουσας - Αιτήτριας για το ποσό των €5.826,26- (ισότιμο σε Λ.Κ.£3.409,96) πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί του ποσού αυτού από 01/07/03 μέχρι εξόφλησης πλέον το ποσό των €402,37- (ισότιμο σε Λ.Κ.£235,50) δικηγορικά έξοδα τα οποία συμπεριλαμβάνουν και τα έξοδα σύνταξης της απόφασης πλέον τόκο προς 8% ετησίως επί του ποσού των €377,60- (ισότιμο Λ.Κ.£221) από 21/11/03 μέχρι εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού πλέον έξοδα επίδοσης €18,79- (ισότιμο σε £11). Η υπό κρίση αίτηση βασίστηκε στα άρθρα 22-71 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 και στη Δ.42 θ.1- 4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται σε ένορκο δήλωση της κ. Παναγιώτας Μιχαήλ, ημερομηνίας 25/09/13, υπάλληλου της Αιτήτριας. Σύμφωνα με την ομνύουσα, η οποία είχε εξουσιοδοτηθεί όπως προβεί στην συγκεκριμένη ένορκη δήλωση, στις 20/02/04 είχε εκδοθεί προς όφελος της Ενάγουσας - Αιτήτριας απόφαση για το ποσό των €5.826,26- (ισότιμο σε Λ.Κ.£3.409,96) πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί του ποσού αυτού από 01/07/03 μέχρι εξόφλησης πλέον το ποσό των €402,37 (ισότιμο σε Λ.Κ.£235,50) δικηγορικά έξοδα τα οποία συμπεριλαμβάνουν και τα έξοδα σύνταξης της απόφασης πλέον τόκο προς 8% ετησίως επί του ποσού αυτού από 21/11/03 μέχρι εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού πλέον έξοδα επίδοσης €18,79 (ισότιμο σε Λ.Κ.£11). Έναντι της απόφασης ο Εναγόμενος 2 - Καθ' ου η Αίτηση δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό και το σημερινό υπόλοιπο ανέρχεται στα €16.044,36- πλέον τόκους από 01/07/
2. Ο Εναγόμενος 2 - Καθ' ου η Αίτηση είναι ιδιοκτήτης των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής 4/0/7/12/1734, τεμάχιο 1614, μερίδιο 2/25, στην ενορία Αγίου Νικολάου στην Λάρνακα και του ακινήτου 4/0/7/12/1735, τεμάχιο 1615, μερίδιο 2/25, στην ενορία Αγίου Νικολάου στην Λάρνακα, τα οποία είναι βεβαρημένα με το ΜΕΜΟ ΕΒ415/06, ημερομηνίας 16/03/06 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας προς όφελος της Ενάγουσας. Στις 24/02/05 είχε εκδοθεί ένταλμα κατάσχεσης κινητών το οποίο είχε επιστραφεί ανεκτέλεστο στις 15/11/
3. Ήταν ο ισχυρισμός της ομνύουσας ότι ο Εναγόμενος 2 - Καθ΄ ου η Αίτηση δεν έχει την κατοικία του στα συγκεκριμένα ακίνητα. Ο Εναγόμενος 2 -Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε Ένσταση στην οποία κατέγραψε τους ακόλουθους λόγους Ένστασης: Ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της ισχύουσας νομοθεσίας ή και της νομολογίας για την έκδοση των ζητούμενων θεραπειών, ότι η αίτηση είναι παράτυπη γιατί δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση ή και η νομική βάση στην οποία στηρίζεται είναι ελλιπής, ότι η εκδοθείσα δικαστική απόφαση έχει εκπνεύσει και δεν μπορεί η Ενάγουσα - Αιτήτρια να προωθεί την υπό κρίση διαδικασία χωρίς να λάβει άδεια εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης, ότι η Ενάγουσα - Αιτήτρια δεν περιέγραψε, ως όφειλε, την ακίνητη περιουσία, ότι η Ενάγουσα - Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη στοιχεία τα οποία γνώριζε για το είδος της περιουσίας της οποίας ζητείται η πώληση και κατά πόσο εντός της περιουσίας υπάρχουν κτίσματα και τέλος δεν ανέφερε κατά πόσο συνιστά, η συγκεκριμένη περιουσία, την οικία στην οποία διαμένει ο Καθ' ου η Αίτηση και κατά πόσο δύναται να εξαιρεθεί για την συντήρηση της οικογένειας του. Ως νομική βάση της Ένστασης καταγράφηκε η Δ.40, η Δ.42, η Δ.48 θ. 1, 2, 3, 8 και 9 και η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τα άρθρα 22-71 και 97-101 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, η νομολογία και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίχθηκε από την ένορκο δήλωση του Εναγόμενου 2 - Καθ' ου η Αίτηση, ημερομηνίας 29/01/
4. Στην ένορκη δήλωσή του ισχυρίζεται ότι είναι διαζευγμένος και πατέρας δυο ανήλικων παιδιών. Είναι η θέση του ότι η ακίνητη ιδιοκτησία, για την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος πώλησης, αφορά δυο συνεχόμενα οικόπεδα στα οποία έχει αναγερθεί η πολυκατοικία «ANDREA COURT 10», στην οδό Εκάλης, στη Λάρνακα. Τα μερίδια είχαν εγγραφεί επ ονόματί του μετά από συμφωνία με τους πωλητές - κατασκευαστές της πολυκατοικίας δυνάμει της οποίας είχε αγοράσει το διαμέρισμα
5. Διέμενε ο ίδιος και η οικογένεια του στο συγκεκριμένο διαμέρισμα από το 2000 μέχρι το 2010 αλλά μετά το 2010 ο ίδιος έφυγε και διαμένουν σε αυτό η πρώην σύζυγός του και τα ανήλικα τέκνα του. Σύμφωνα με τον ομνύοντα η Αιτήτρια όφειλε να διερευνήσει το καθεστώς της περιουσίας, της οποίας ζητείται η πώληση, πριν αιτηθεί την πώλησή της. Είναι ο ισχυρισμός του ομνύοντα ότι η Αιτήτρια απέκρυψε το γεγονός ότι διαμένει η οικογένειά του στο ακίνητο ενώ το γνώριζε και δεν ανέφερε ότι το ακίνητο μπορεί να εξαιρεθεί για την συντήρηση της οικογένειας του. Καταλήγει ότι η δικαστική απόφαση έχει εκπνεύσει χωρίς η Αιτήτρια να έχει λάβει άδεια για εκτέλεση της ή και δεν αναφέρει κατά πόσο έχει λάβει άδεια για εκτέλεσή της. Και οι δυο συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με την καταχώριση γραπτών αγορεύσεων. Η πλευρά της Αιτήτριας στην αγόρευσή της απαντά κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που προωθήθηκαν από τον Εναγόμενο 2 - Καθ ου η Αίτηση. Η πλευρά του Εναγόμενου - Καθ ου η Αίτηση προώθησε επίσης τις θέσεις της με αναφορά στην νομολογία. Το Δικαστήριο έχει κατά νου όλα όσα παρατέθηκαν γραπτώς και από τις δυο πλευρές. Η έκδοση διαταγμάτων εκποίησης ακίνητης ιδιοκτησίας διέπεται από τη Δ.42 των Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών καθώς και από το Μέρος V του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
6. Οι συγκεκριμένες νομοθετικές πρόνοιες θέτουν διάφορες προϋποθέσεις, οι οποίες θα πρέπει πληρούνται σωρευτικά, για να οδηγήσουν σε επιτυχή επίκληση τους. Σύμφωνα με τα άρθρα 22-24 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6: «
7. Κανένα ένταλμα εκτέλεσης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας δεν θα εκδίδεται παρά μόνο με τη συναίνεση του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός αν ένταλμα πώλησης της κινητής ιδιοκτησίας του οφειλέτη χρέους, που εκδόθηκε από το Δικαστήριο και που απευθύνθηκε στον επιτετραμμένο με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων της Επαρχίας στην οποία βρίσκεται το Δικαστήριο επιστράφηκε στο Δικαστήριο ανεκτέλεστο ή εκτός αν φαίνεται ότι ο οφειλέτης χρέους δεν έχει πράγματι στην κατοχή του κινητή ιδιοκτησία.
8. Η ακίνητη ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, η οποία δύναται να πωληθεί με εκτέλεση θα περιλαμβάνει μόνο την εγγεγραμμένη ακίνητη ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου: Νοείται ότι όταν η ιδιοκτησία συνίσταται ολικά ή μερικά από κατοικία ή κατοικίες πρέπει να αφήνεται ή παρέχεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγαση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι΄ αυτόν και την οικογένεια του: ................................
9. Κανένα ένταλμα πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας δεν εκδίδεται παρά μόνο κατόπιν αίτησης προς το Δικαστήριο και μετά από προηγούμενη γνωστοποίηση της αίτησης προς τον οφειλέτη χρέους· κάθε τέτοιο ένταλμα υπογράφεται από το δικαστή ή από ένα από τους δικαστές που διατάσσουν την έκδοσή του». Η σχετική διάταξη των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η Δ.42, η οποία προνοεί ότι : «
10. Every application under Part 5 of the Civil Procedure Law, Cap. 7, for the sale of immovable property shall be by summons and set out the property sought to be sold, giving the registration number, the locality, the kind of property, and its extent; it shall also set out the items making up the amount sought to be recovered, and shall have attached thereto the receipts or other evidence in support of any items for disbursements. There shall also be attached to the application an office copy of the judgment or order sought to be executed and the Land Registry Office certificates showing that the property sought to be sold stands registered in the debtor's name.
11. The application shall be supported by affidavit verifying the sum stated to be still due under the judgment or order and all sums claimed as expenses incidental to the execution thereof; the affidavit shall set forth in detail the number of the debtor's family, the house accommodation left, and (where necessary) the land to be exempted as requisite for the support of the debtor and his family, and shall also state that to the best of the applicant's belief sufficient provision is made for the needs of the debtor and his family in these respects.
12. A copy of the application and the affidavit in support thereof shall be served upon the debtor. . . . . . . . . . . . . . . . . ..» Το βάρος για την στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων αυτών ανήκει στον αιτητή σε κάθε περίπτωση και ιδιαίτερα στην παρούσα κατά την οποία ο Εναγόμενος 2 - Καθ' ου η Αίτηση αρνήθηκε ρητώς με την Ένσταση του τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας βλ. Σεβαστού v. Σεβαστού