LOVE BIRDS PET SHOP LTD ν. JAQUELIN GRIVA, Αρ. Αγωγής: 2206/10, 4/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσε
ων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A118 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2206/10 Μεταξύ: LOVE BIRDS PET SHOP LTD Ενάγουσας και JAQUELIN GRIVA Εναγόμενης Ημερομηνία: 04 Απριλίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Εταιρεία: κ. Λουκαϊδης για Α. Ποιητή & Σια (για να ακούσει απόφαση κ. Εμπεδοκλής) Για Εναγόμενη: κ. Πισιάρας (για να ακούσει απόφαση κα. Καλλή) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία αξιώνει από την Εναγόμενη το ποσό των €1.000- ως υπόλοιπο λογαριασμού ή και τιμήματος εμπορευμάτων ή και ως συμφωνηθέν υπόλοιπο. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείται με τις εισαγωγές και τις πωλήσεις οικιακών ζώων και πτηνών, τροφών και συναφών ειδών. Περί τον Ιανουάριο του 2009 η Ενάγουσα Εταιρεία, δυνάμει προφορικής συμφωνίας, πώλησε και παρέδωσε στην Εναγόμενη ένα παπαγάλο τύπου «Macaw» για την συμφωνηθείσα τιμή των €2.135-. Η Εναγόμενη είχε καταβάλει, έναντι του ποσού αυτού, το ποσό των €1.135- και παρέμεινε ως υπόλοιπο το ποσό των €1.000- το οποίο αρνείται να καταβάλει. Η Εναγόμενη στην Υπεράσπιση της προβάλλει τον ισχυρισμό ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό για την αγορά του παπαγάλου, η οποία αγορά είχε γίνει κατά ή περί το Δεκέμβριο του 2008 και όχι τον Ιανουάριο του
- Για τον συγκεκριμένο παπαγάλο είχε πληρωθεί προκαταβολή €600- και το υπόλοιπο είχε καταβληθεί σε τρεις δόσεις. Είχε αποπληρωθεί το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης ύψους €1.950-. Προώθησε την θέση ότι κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2009 είχε αγοράσει δύο σκύλους, ένα «French Bulldog» και ένα «Labrador Retriever», των οποίων η συνολική αξία ανήρχετο στα €1.300-. Έναντι της συμφωνηθείσας τιμής είχε δοθεί από την Εναγόμενη ως προκαταβολή το ποσό των €300- και το υπόλοιπο θα αποπληρωνόταν με την παράδοση των πιστοποιητικών καθαροαιμίας από την Ενάγουσα. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της Εναγόμενης ήταν ρητός ή και εξυπακουόμενος όρος ότι το συγκεκριμένο υπόλοιπο θα εξοφλείτο μόνο εάν και εφόσον εκδίδονταν τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας. Χωρίς τα συγκεκριμένα πιστοποιητικά η Εναγόμενη δεν θα μπορούσε να προχωρήσει στην αναπαραγωγή ή και δεν θα μπορούσε να πιστοποιήσει την γνησιότητα, όσο αφορά την ράτσα και την γενεαλογία των σκύλων που είχε αγοράσει. Καταλήγει, ότι δεν οφείλει κανένα ποσό στην Ενάγουσα Εταιρεία. Η Εναγόμενη ανταπαίτησε γενικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη ως αποτέλεσμα της μη παράδοσης των πιστοποιητικών καθαροαιμίας πλην όμως κατά την ακρόαση της αγωγής η Εναγόμενη απέσυρε την ανταπαίτηση που είχε καταχωριστεί. Η Ενάγουσα Εταιρεία είχε αποσύρει την απαίτηση για τόκο. Για την Ενάγουσα Εταιρεία δόθηκε μαρτυρία από τον κ. Λουκά Πίττακο και τον κ. Βασίλη Παύλου. Ο κ. Λουκάς Πίττακος, Μ.Ε.1, ιδιοκτήτης και διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας ανέφερε στο Δικαστήριο ότι η Ενάγουσα Εταιρεία, η οποία ασχολείται με την πώληση ζώων και άλλων συναφών ειδών από το 1985, κατά τον επίδικο χρόνο διατηρούσε τρία καταστήματα, δύο στη Λάρνακα και ένα στη Λευκωσία. Η Εναγόμενη ήταν πελάτης του καταστήματος στη Λευκωσία και αγόραζε διάφορα ζώα αλλά και πουλιά σε τακτά χρονικά διαστήματα. Η τελευταία αγορά της Εναγόμενης ήταν ένας παπαγάλος «Macaw», του οποίου η τιμή είχε συμφωνηθεί στα €2.135-. Είχε γίνει προφορική συμφωνία με την Εναγόμενη για την αγορά του συγκεκριμένου παπαγάλου και λόγω του ότι η Εναγόμενη ήταν τακτική πελάτισσα σχεδόν όλα τα ζώα που αγόραζε τα πλήρωνε με δόσεις. Κατά το συγκεκριμένο χρόνο υπεύθυνος του καταστήματος Λευκωσίας ήταν ο κ. Βασίλης Παύλου, ο οποίος είχε σημειώσει χειρόγραφα τα ζώα που είχαν αγοραστεί από την Εναγόμενη, την αξία τους καθώς και τα ποσά που η Εναγόμενη κατέβαλλε έναντι της αξίας αυτής. Ο ίδιος είχε αντίγραφο της σημείωσης του Βασίλη Παύλου γιατί είχε χάσει το πρωτότυπο της. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι ο ίδιος έχει να λαμβάνει €1.000- ως υπόλοιπο της τιμής του παπαγάλου. Είχε επικοινωνήσει προσωπικά τόσο ο ίδιος αλλά και ο κ. Βασίλης Παύλου με την Εναγόμενη σε σχέση με το συγκεκριμένο υπόλοιπο. Λόγω της μη ανταπόκρισης της Εναγομένης δόθηκαν οδηγίες στο δικηγόρο της Ενάγουσας Εταιρείας για αποστολή επιστολής. Κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 1, η επιστολή που είχε σταλεί από τον συνήγορο της Ενάγουσας Εταιρείας στην Εναγόμενη με ημερομηνία 22/02/
- Σε σχέση με την αγορά των δύο σκύλων, την οποία επικαλέστηκε η Εναγόμενη ως Υπεράσπιση, ερωτηθείς ήταν η θέση του ότι οι δύο σκύλοι είχαν πράγματι αγοραστεί και είχαν εξοφληθεί με σταδιακές πληρωμές. Ο ίδιος θυμόταν ότι η αξία του «French Bulldog» ήταν €500- ενώ το «Labrador» ήταν πιο φθηνό. Προώθησε την άποψη ότι οι συγκεκριμένοι σκύλοι δεν είχαν αγοραστεί ως καθαρόαιμοι και η Εναγόμενη μπορούσε να γνωρίζει το γεγονός αυτό γιατί ένας σκύλος όπως ο «French Bulldog» όταν συνοδεύεται με πιστοποιητικό καθαροαιμίας έχει αξία €850- με €1000-, ο ενώ ο «Labrador» κοστίζει μεταξύ €650- με €800-. Υποστήριξε ότι οι ίδιοι είχαν ενημερώσει την Εναγόμενη ότι οι συγκεκριμένοι σκύλοι είχαν μόνο ευρωπαϊκό διαβατήριο και microchip στα οποία καταγραφόταν και η ράτσα τους. Ισχυρίστηκε ότι η Εναγόμενη μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο οι δυο σκύλοι ήταν καθαρόαιμοι. Σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας του καταστήματος ήταν η θέση του Μ.Ε.1 ότι συνήθως τα ζώα πωλούνται της μετρητοίς. Όμως, αν κάποιος πελάτης έχει πρόβλημα να καταβάλει το τίμημα τότε μπορεί να πληρώσει το υπόλοιπο, υπό την προϋπόθεση ότι το χρεωστικό υπόλοιπο δεν θα είναι μεγάλο. Αυτό συμβαίνει γιατί και η Ενάγουσα πληρώνει άμεσα για τις αγορές των ζώων που φέρνει από το εξωτερικό. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι εργάζονται και με παραγγελίες και όταν ένας πελάτης ενδιαφέρεται για σκύλο καθαρόαιμο, ο οποίος στοιχίζει περισσότερα, το αναφέρει στο πελάτη, γιατί ο συνηθισμένος πελάτης δεν ενδιαφέρεται για πιστοποιητικά καθαροαιμίας. Ερωτηθείς παραδέχθηκε ότι υπάρχει το ενδεχόμενο να αναμένονται τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας μετά την πώληση κάποιου σκύλου. Η Εναγόμενη είχε δει τους δύο σκύλους στο κατάστημα, τους είχε ερωτευτεί και τους είχε αγοράσει. Λόγω του ότι είχε αγοράσει και τους δύο είχε γίνει μια καλύτερη τιμή. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι είχε συναντήσει την Εναγόμενη δύο - τρεις φορές στο κατάστημα της Λευκωσίας. Παραδέχθηκε ότι η Εναγόμενη ήταν τακτική πελάτισσα και αγόραζε από το κατάστημα αρκετά πράγματα, για τα οποία πλήρωνε κάποτε με δόσεις κάποτε σε μετρητά. Ο ίδιος διερωτόταν γιατί τη συγκεκριμένη αγορά δεν την είχε εξοφλήσει και είχε ζητήσει από τον υπάλληλο του να της τηλεφωνήσει σε σχέση με το υπόλοιπο. Η ίδια είχε αντιδράσει αναφέροντας ότι θα πλήρωνε. Δεν γνώριζε την ακριβής τιμή που είχε πωληθεί, στην Εναγόμενη, ο παπαγάλος και υπέθετε ότι σε αυτή συμπεριλαμβανόταν και το φ.π.α. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι θα εκδίδετο τιμολόγιο μετά την εξόφληση. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας επίσης ισχυρίστηκε ότι τα ποσά που είχαν δοθεί από την Εναγόμενη ήταν έναντι της αγοράς των σκύλων και λόγω του ότι ο παπαγάλος ήταν το τελευταίο ζώο που είχε αγοράσει ο ίδιος θεωρούσε ότι το υπόλοιπο €1.000- που είχε παραμείνει αφορούσε μόνο τον παπαγάλο. Επέμενε στη θέση του ότι τελευταία αγορά της Εναγόμενης ήταν ο παπαγάλος και όχι οι σκύλοι. Ερωτηθείς ανέφερε στο Δικαστήριο ότι η Εναγόμενη δεν είχε μιλήσει με τον ίδιο σε σχέση με την αγορά των σκύλων. Υποστήριξε ότι οι σκύλοι είχαν εισαχθεί από την Ουγγαρία και υπήρχαν γι' αυτούς ευρωπαϊκά διαβατήρια τα οποία είχαν παραδοθεί στην Εναγόμενη, τα οποία διαβατήρια συνιστούν και το βιβλιάριο υγείας του σκύλου. Αρνήθηκε την υποβολή ότι οι σκύλοι είχαν αγοραστεί με την προϋπόθεση να παραδοθούν στην Εναγόμενη και πιστοποιητικά καθαροαιμίας. Ήταν η θέση του ότι το να είναι καθαρόαιμος ένας σκύλος δεν συνεπάγεται και την έκδοση πιστοποιητικού καθαροαιμίας. Απέκλισε το ενδεχόμενο να πωλούσε εμπόρευμα αξίας €1.300-, να είχε λάβει προκαταβολή €300- και να υποσχεθεί την παράδοση πιστοποιητικών τα οποία δεν θα μπορούσε να παραδώσει με κίνδυνο να απολέσει τα €1.000-. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι δεν θα μπορούσαν να παραδοθούν αργότερα τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας γιατί αν δεν έρθουν εξ αρχής δεν μπορούν να έρθουν μετά. Κατέληξε ότι ο ίδιος δεν είχε μιλήσει καθόλου με την Εναγόμενη και ότι η Εναγόμενη μιλούσε πάντοτε με τον υπάλληλο του. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο Βασίλης Παύλου, Μ.Ε.2, ο οποίος εργοδοτείτο για τρία χρόνια στην Ενάγουσα Εταιρεία. Ήταν υπεύθυνος στο κατάστημα της Λευκωσίας και γνώριζε την Εναγόμενη, η οποία ήταν τακτική πελάτισσα στο κατάστημα του. Από το 2008 είχε αγοράσει αρκετά ζώα και εξοπλισμό και συγκεκριμένα είχε αγοράσει δύο σκύλους ράτσας «chiwawa», ένα «Labrador», ένα «Bulldog», ένα παπαγάλο «Macaw» και ενυδρείο με ψάρια. Για τις αγορές της πλήρωνε ως επί το πλείστο μετρητά. Λόγω όμως του γεγονότος ότι ήταν καλή πελάτισσα της γινόταν και πίστωση. Η τελευταία της αγορά, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν ο παπαγάλος «Macaw» τον οποίο είχε αγοράσει στην τιμή των €2.135-. Από ότι μπορούσε να θυμηθεί η αγορά του παπαγάλου είχε γίνει τον Ιανουάριο του 2009 και η Εναγόμενη, μετά την αγορά του είχε καταβάλλει κάποια λεφτά. Όμως δεν μπορούσε να θυμηθεί ακριβή ημερομηνία. Μετά την αγορά του παπαγάλου η Εναγόμενη είχε καταβάλει κάποια λεφτά όμως παρέμεινε ένα υπόλοιπο της τάξεως των €1.000- το οποίο δεν πληρώθηκε ποτέ. Ο ίδιος της είχε τηλεφωνήσει επανειλημμένα, γιατί είναι φίλοι, όμως ποτέ δεν προσήλθε για να πληρώσει το υπόλοιπο. Σε σχέση με τους δύο σκύλους ήταν η θέση του ότι αυτοί είχαν αγοραστεί το 2008 ενώ βρίσκονταν εκτεθειμένοι για πώληση στο κατάστημα. Ο ένας από τους δύο είχε σοβαρό πρόβλημα υγείας, το πίσω του πόδι δεν λειτουργούσε κανονικά και η Εναγόμενη είχε προθυμοποιηθεί να τον αγοράσει σε χαμηλότερη τιμή. Ήταν η δική του θέση ότι οι δύο σκύλοι ήταν καθαρόαιμοι και κάποιος που γνωρίζει από σκύλους μπορούσε να το διαπιστώσει. Όμως δεν είχε οποιαδήποτε συζήτηση για την παροχή πιστοποιητικού καθαροαιμίας ούτε από την Ενάγουσα Εταιρεία αλλά ούτε και από την Εναγόμενη. Όμως ταυτόχρονα με την πώληση των σκύλων είχαν παραδοθεί, στην Εναγόμενη, τα πιστοποιητικά υγείας των δύο σκύλων, τα οποία συνιστούν και το διαβατήριο τους. Κατέληξε ότι οι συγκεκριμένοι δύο σκύλοι δεν κατείχαν πιστοποιητικά καθαροαιμίας. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι με τον κ. Λουκά Πιττακό, Μ.Ε.1, είναι φίλοι μέχρι σήμερα και υπάρχει μεταξύ τους αμοιβαία εκτίμηση. Γι' αυτό και όταν του ζήτησε ο κ. Λούκας να δώσει μαρτυρία δεν αρνήθηκε γιατί ο ίδιος είχε πωλήσει τους δύο σκύλους στην Εναγόμενη. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι θυμόταν πολύ καλά τα γεγονότα γιατί ήταν ελάχιστοι οι πελάτες που αγόραζαν ένα μεγάλο αριθμό ζώων και ένα τόσο ακριβό παπαγάλο. Ήταν η δική του θέση ότι ο παπαγάλος είχε συμφωνηθεί στην τιμή των €2.135-, η οποία συμπεριλάμβανε και το φ.π.α. ενώ είχε επίσης συμφωνηθεί όπως το τιμολόγιο εκδοθεί μετά την αποπληρωμή του. Ο λόγος που δεν είχε εκδοθεί το συγκεκριμένο τιμολόγιο ήταν γιατί ο συγκεκριμένος παπαγάλος ποτέ δεν είχε αποπληρωθεί. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι ο παπαγάλος ήταν η τελευταία αγορά της Εναγομένης. Παραδέχθηκε ότι η Εναγόμενη πάντοτε πλήρωνε τις υποχρεώσεις της όμως λόγω του ότι είχε οικονομικά προβλήματα δεν είχε εξοφλήσει τον παπαγάλο. Στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι το ποσό των €1.000- ήταν ένα γενικό ποσό το οποίο είχε προκύψει από την αγορά όλων των ζώων αλλά αρνήθηκε ότι το συγκεκριμένο ποσό είχε προκύψει από την αγορά των δύο σκύλων. Αναφορικά με την αποπληρωμή των δύο σκύλων ήταν η θέση του ότι λογικά θα έπρεπε να είχε εκδοθεί απόδειξη πληρωμής από τον κ. Πιττακό για να υποστηρίξει στην συνέχεια ότι είχε εκδοθεί απόδειξη. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η Εναγόμενη δεν είχε αναφέρει ποτέ στον ίδιο ότι ήθελε σκύλους καθαρόαιμους ή ότι ήθελε πιστοποιητικά καθαροαιμίας. Σε σχέση δε με τον ισχυρισμός της ότι οι σκύλοι θα πήγαιναν σε διαγωνισμούς ήταν η δική του θέση ότι από την στιγμή που ένας από τους σκύλους είχε μόνιμη αναπηρία, την οποία η Εναγόμενη γνώριζε, δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει σε διαγωνισμό. Εξήγησε ότι η Εναγόμενη αγόραζε διάφορα πράγματα, των οποίων η συνολική αξία μπορούσε να ξεπεράσει τις €4.000- και το συνολικό ποσό της αξίας των αγορών πληρωνόταν με δόσεις χωρίς να γίνεται αναφορά κατά πόσο η δόση που πληρωνόταν αφορούσε τους σκύλους ή τον παπαγάλο. Ήταν η δική του άποψη ότι δεν χρειάζεται οποιοιδήποτε πιστοποιητικό καθαροαιμίας για αναπαραγωγή. Όμως παραδέχθηκε ότι για να λάβει κάποιο ζώο μέρος σε διαγωνισμούς πρέπει να έχει πλήρεις προδιαγραφές ράτσας και να είναι αρτιμελές. Παραδέχθηκε επίσης ότι η χρήση του πιστοποιητικού καθαροαιμίας είναι για να μπορεί να συμμετέχει το ζώο σε διαγωνισμούς αλλά το πιστοποιητικό δεν είναι απαραίτητο για αναπαραγωγή. Επέμενε στη θέση του ότι δεν είχε συμφωνηθεί η καταβολή του ποσού των €1.000- με την παράδοση των πιστοποιητικών καθαροαιμίας. Υποστήριξε ότι όταν κάποιος αγοράσει δύο σκύλους και περιμένει πιστοποιητικά καθαροαιμίας, τα οποία στοιχίζουν μόνο €50-, είναι λογικό να καταβάλει το μεγαλύτερο ποσό στην αρχή, ως προκαταβολή. Η Εναγόμενη υπερασπίστηκε τον εαυτό της δίνοντας μαρτυρία. Σύμφωνα με την Εναγόμενη ήταν πελάτισσας της Ενάγουσας Εταιρείας για 4 με 5 χρόνια και γνώριζε όλους όσους εργάζονταν στο κατάστημα της Λευκωσίας, την Ιωάννα, τον Βασίλη και τον ιδιοκτήτη τον κ. Λούκα. Αρχικά αγόραζε τροφές από την Ενάγουσα και στη συνέχεια αγόρασε παπαγάλους, τρεις σκύλους «chiwawa», ακόμα δύο παπαγάλους και δύο ακόμα σκύλους. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της είχε αγοράσει τον «French Bulldog» και τον «Labrador» τον Γενάρη του 2009 ενώ τον παπαγάλο «Macaw» τον είχε αγοράσει στις 06/12/
- Θυμόταν τη συγκεκριμένη ημερομηνία γιατί ήταν η ονομαστική εορτή του γιου της και ήθελε να του τον δώσει ως δώρο. Επίσης θυμόταν ότι ήταν ημέρα Σάββατο και είχε παρακαλέσει το Βασίλη να παραμείνει ανοικτός μέχρι λίγο πιο αργά για να περάσει η ίδια να παραλάβει τον παπαγάλο. Είχε συμφωνηθεί ως αξία του παπαγάλου Λ.Κ.1.000- και Λ.Κ.70- για το κλουβί δηλαδή περίπου €1.950-. Είχε καταβάλει το ποσό των €600- ως προκαταβολή και είχε πληρώσει το υπόλοιπο με δύο δόσεις. Δεν είχε εκδοθεί κανένα τιμολόγιο αλλά ούτε και αποδείξεις πληρωμής είχαν εκδοθεί. Ισχυρίστηκε ότι αν η τιμή του ήταν €2135- δεν θα τον αγόραζε. Τον Ιανουάριο του 2009 η ίδια είχε αγοράσει ένα «French Bulldog» και ένα «Labrador» και είχε αναφέρει στο Βασίλη καθώς και στον κ. Πιττακό την επιθυμία της να συμμετάσχει, με τους συγκεκριμένους σκύλους, σε διαγωνισμούς σκύλων. Η ίδια ενδιαφερόταν για σκύλο ράτσας «English Mastiff» όμως με την καθοδήγηση του Βασίλη και του κ. Πιττακού, οι οποίοι της είχαν αναφέρει ότι το μέγεθος του «Labrador» ήταν καλύτερο για το υιό της, της πρότειναν να αγοράσει τον «Labrador» και την ενημέρωσαν ότι τα χαρτιά καθαροαιμίας θα αποστέλλονταν από την Ουγγαρία σε δύο μήνες. Συμφωνήθηκε ότι η ίδια θα τους κατέβαλλε το ποσό των €300- και η εξόφληση θα γινόταν με την παράδοση των πιστοποιητικών καθαροαιμίας. Υποστήριξε ότι είχε αγοράσει τους δύο σκύλους γιατί ήθελε να γίνει εκτροφέας και γιατί ο «French Bulldog» είχε εντερικά προβλήματα και ο Βασίλης την είχε παρακαλέσει να τον αγοράσει σε πιο χαμηλή τιμή για να μπορέσει το ζώο να επιζήσει. Τα δύο σκυλιά είχαν αγοραστεί για το συνολικό ποσό των €1.300-, €800- το «Labrador» και €500- το «French Bulldog». Ο ίδιος ο κ. Λούκας της είχε αναφέρει ότι τα χαρτιά καθαροαιμίας χρειάζονται δύο μήνες για να παραληφθούν και η ίδια ανέμενε ότι το Φεβρουάριο 2009 θα παραλάμβανε τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας, τα οποία δεν της παραδόθηκαν ποτέ. Δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στο διαγωνισμό που είχε διεξαχθεί το Μάρτιο του 2009, λόγω του ότι δεν είχε στην κατοχή της τα πιστοποιητικά. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 2, το διαβατήριο του «Labrador» και εξήγησε ότι σε σχέση με το «French Bulldog» το διαβατήριο του είχε παραδοθεί στο Δήμο λόγω του ότι είχε αποβιώσει. Με αναφορά στο Τεκμήριο 2 είχε εξηγήσει ότι δεν θα μπορούσε να της είχε παραδοθεί ο σκύλος το Δεκέμβριο του 2008 αφού καταγράφεται ότι το microchip είχε τοποθετηθεί στο συγκεκριμένο σκύλο στις 18/12/08, στην Ουγγαρία, δηλαδή το τελευταίο του εμβόλιο είχε γίνει στις 18/12/08 και για να μπορέσει να ταξιδέψει χρειαζόταν να παραμείνει υπό παρακολούθηση 38 ώρες μετά το εμβόλιο. Οπόταν, ο συγκεκριμένος σκύλος μπορούσε να ταξιδέψει 38 ώρες μετά τις 18/12/08 και δεν θα μπορούσε να είχε αγοραστεί το
- Ήταν περαιτέρω η θέση της ότι η έκδοση εγγράφου καθαροαιμίας είναι απαραίτητη για να μπορεί να λαμβάνει το ζώο μέρος σε διαγωνισμούς. Το Φεβρουάριο η ίδια είχε ζητήσει να πληροφορηθεί τι είχε συμβεί με τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας και όταν ο Βασίλης της είχε ζητήσει την πληρωμή κάποιου ποσού η ίδια τον παρέπεμψε στη συμφωνία για παράδοση των συγκεκριμένων εγγράφων και τη μετέπειτα εξόφληση. Αρνήθηκε ότι είχε παραλάβει την επιστολή Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι το 2008, είχε φύγει το 2010, διέμενε σε οροφοδιαμέρισμα, στον 3ο όροφο και διατηρούσε όλα της τα ζώα στο διαμέρισμα. Ερωτηθείσα υποστήριξε ότι πρώτα είχε αγοραστεί ο παπαγάλος και μετά παρέλευση ενάμιση μήνα είχαν αγοραστεί οι σκύλοι. Ήταν η δική της θέση ότι είχε λάβει μέρος σε διαγωνισμούς με τους άλλους της σκύλους και έχει πιστοποιητικά για τη συμμετοχή της, ήτοι με τον σκύλο της τον «English Mastiff» καθώς και τον «Chevalier». Τον «English Mastiff» τον διατηρεί στα Πυργά, στο σπίτι του πατέρα του υιού της. Ερωτηθείσα υποστήριξε ότι η συμμετοχή σε τέτοιου είδους διαγωνισμούς παραχωρεί την άδεια για ζευγάρωση σκύλων. Εξήγησε ότι το Μάρτιο του 2009 είχε συναντηθεί με τον κ. Λουκά Πίττακο σε ένα διαγωνισμό σκύλων στο Γέρι και τον είχε ρωτήσει πότε θα παραλαμβάνονταν τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας των σκύλων που είχε αγοράσει και της είχε αναφέρει ότι βρίσκονταν στο δρόμο. Ήταν η θέση της, ότι η ίδια λόγω της πείρας και της εμπειρίας της σε σχέση με τους σκύλους, είχε αντιληφθεί ότι οι δύο σκύλοι που είχε αγοράσει ήταν καθαρόαιμοι. Αρνήθηκε την υποβολή ότι ο ένας σκύλος είχε πρόβλημα στο πόδι και υποστήριξε ότι αν πράγματι υπήρχε αυτό το πρόβλημα δεν θα τον αγόραζε. Σε σχέση με τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας ισχυρίστηκε ότι η ίδια είχε τηλεφωνήσει και είχε μιλήσει με τον κ. Πιττακό. Ήταν η δική της θέση ότι αν της παραχωρούσε τα πιστοποιητικά η ίδια θα του κατέβαλλε το ποσό που όφειλε. Όπως της είχε αναφερθεί, τόσο από το Βασίλη καθώς και τον κ. Πιττακό, τα πιστοποιητικά θα παραλαμβάνονταν σε δύο μήνες και αυτός ήταν και ο λόγος που είχε αγοράσει τους δύο σκύλους. Η ίδια είχε τηρήσει τη συμφωνία και είχε καταβάλει ως προκαταβολή τα €300- και τα άλλα €1.000- θα τα κατέβαλλε με την παράδοση των πιστοποιητικών. Η ίδια δεν επιθυμούσε να έρθει σε αντιπαράθεση με τον κ. Πιττακό αφού θα ήταν μελλοντικός της πελάτης, λόγω του ότι ήταν δική της πρόθεση να γίνει εκτροφέας σκύλων. Όμως η μη παραχώρηση των συγκεκριμένων πιστοποιητικών την εμπόδιζε από το να γίνει εκτροφέας σκύλων. Υποστήριξε ότι μετά την γκάφα που είχε πάθει με τον κ. Πιττακό κατά την αγορά των άλλων τριών σκύλων είχε απαιτήσει την παραλαβή των πιστοποιητικών μαζί με την αγορά των σκύλων. Σε σχέση με τους δύο σκύλους την ημέρα που τους είχε παραλάβει από τα υποστατικά της Ενάγουσας ο Βασίλης ήταν σε επικοινωνία με τον κ. Πιττακό και συζητείτο η επιθυμία της να γίνει εκτροφέας σκύλων. Ο Βασίλης της είχε μεταφέρει τη θέση του κ. Πιττακού να αγοράσει τον «Labrador», ο οποίος ήταν ήδη στην Κύπρο και ακολούθως θα της παραδίδονταν τα πιστοποιητικά. Λόγω του ότι εμπιστευόταν τον Βασίλη δεν υπήρχε λόγος να τον αμφισβητήσει. Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους, ήταν η δική της θέση, ότι είχε καταβάλει στην Ενάγουσα χιλιάδες λίρες. Με την παράδοση των πιστοποιητικών η ίδια θα τηρούσε τη συμφωνία της αφού πάντοτε πλήρωνε όλα τα ζώα ή και τα άλλα συναφή πράγματα που αγόραζε από την Ενάγουσα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δυο πλευρές προχώρησαν με προφορικές αγορεύσεις στις οποίες παρέθεσαν τις εκατέρωθεν θέσεις. Το περιεχόμενο των αγορεύσεων είναι υπόψη του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο θα αναφερθεί σε αυτό όπου το θεωρεί απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης Πολ. Εφ. 26/08 ημερ. 11/03/11: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)». Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες. Τόσο αυτούς της Ενάγουσας Εταιρείας, τον διευθυντή της Ενάγουσας και τον πρώην υπάλληλο της Ενάγουσας, κ. Βασίλη Παύλου καθώς και την Εναγόμενη, η οποία ήταν η μοναδική μάρτυρας για την Υπεράσπιση. Ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Συγκρίνοντας την μαρτυρία που δόθηκε προς υποστήριξη της υπόθεσης της Ενάγουσας Εταιρείας θα πρέπει να αναφερθεί ότι υπάρχει μια δυσαρμονία και μια αντίφαση. Ο κ. Πιττακός, Μ.Ε.1, επέμενε ότι το ποσό των €1000- δεν αφορούσε υπόλοιπο λογαριασμού αλλά το υπόλοιπο της αξίας για την αγορά του παπαγάλου «Macaw» ενώ ο Μ.Ε.2, κ. Βασίλης Παύλου, ο οποίος ήταν το άτομο που προέβαινε στις πωλήσεις ισχυρίστηκε, κατά την αντεξέταση, ότι ήταν υπόλοιπο λογαριασμού γιατί η Εναγόμενη αγόραζε διάφορα πράγματα, έβγαινε ένα συνολικό ποσό και πλήρωνε με τις δόσεις. Χαρακτηριστική η απάντησή του σε ερώτηση που του τέθηκε ότι: «Αγόραζε διάφορα πράγματα η κα. Ζακελίν Γρίβα, βγάλαμε συνολικό ποσό όσων αγόραζε και ας πούμε έβγαιναν για παράδειγμα λέω €4000- ερχόταν και μου έλεγε έλα €400- έλα €600-. Δεν λέγαμε είναι για παπαγάλο ή για σκύλο, λέγαμε το συνολικό ποσό που χρωστούσε. Έτσι δουλεύαμε.». Σε αντίθεση με την θέση του Μ.Ε.2, ότι γινόταν πίστωση ενός σεβαστού ποσού στην Εναγόμενη, ο Μ.Ε.1 προώθησε την θέση ότι προϋπόθεση για να δοθεί πίστωση ήταν το χρεωστικό υπόλοιπο να μην είναι μεγάλο. Τι γινόταν τελικά δεν αποκαλύφθηκε αφού δεν κατατέθηκε οποιοδήποτε έγγραφο που να έχει σχέση με το σύνολο των δοσοληψιών της Εναγόμενης με την Ενάγουσα Εταιρεία ή των πληρομών της Εναγόμενης προς την Ενάγουσα. Επίσης οι δυο μάρτυρες της Ενάγουσας Εταιρείας είχαν διαφορετική προσέγγιση σε σχέση με την τιμή των σκύλων και κατά πόσο είχαν πωληθεί ως καθαρόαιμοι. Ο κ. Πιττακός, Μ.Ε.1, ανέφερε ότι οι συγκεκριμένοι σκύλοι δεν είχαν αγοραστεί καθαρόαιμοι για αυτό και η τιμή τους ήταν χαμηλή και προώθησε την θέση ότι οι σκύλοι με πιστοποιητικά καθαροαιμίας είναι ακριβοί ενώ ο κ. Βασίλης Παύλου, Μ.Ε.2, είχε αναφέρει ότι οι σκύλοι ήταν καθαρόαιμοι και απλά είχε γίνει καλύτερη τιμή στην Εναγόμενη γιατί ήταν πολύ καλή πελάτισσα και όλους τους σκύλους της τους άφηναν σε πιο καλή τιμή ενώ σε σχέση με τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας ισχυρίστηκε ότι κοστίζουν μόνο €50-. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ο ίδιος ο ΜΕ1 είχε παραδεχθεί ότι υπάρχει η πιθανότητα να αναμένονται τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας ενώ στην αντεξέτασή του είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο να αποσταλούν σε μεταγενέστερο στάδιο τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας. Ο κ. Πιττακός, Μ.Ε.1, δεν είχε ανέφερε ότι ο ένας από τους σκύλους, ο «French Bulldog», είχε πρόβλημα. Ο κ. Παύλου, Μ.Ε.2, ισχυρίστηκε ότι είχε πρόβλημα αναπηρίας. Αντίθετη άποψη είχαν οι δυο μάρτυρες σε σχέση με τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας. Ο κ. Πιττακός ανέφερε ότι κοστίζουν ενώ ο κ. Παύλου ανέφερε ότι κοστίζουν μόνο €50-. Επιπρόσθετα από τα πιο πάνω αυτό που με οδήγησε στην κατάληξη ότι η μαρτυρία τους θα πρέπει να απορριφθεί είναι η αξιοσημείωτη θέση και των δυο μαρτύρων της Ενάγουσας Εταιρείας ότι δεν εξέδιδαν τιμολόγια για τις αγορές κατά τον χρόνο της πώλησης των εμπορευμάτων αλλά απόδειξη κατά τον χρόνο εξόφλησης. Μα αφού δεν εξοφλούντο τα εμπορεύματα αλλά πληρωνόταν μόνο δόση για αυτά. Οπόταν πότε τελικά εκδίδετο το τιμολόγιο ή η απόδειξη; Παρά τον ισχυρισμό αυτό δεν προσκομίστηκε καμιά απόδειξη καταβολής οποιουδήποτε ποσού από την Εναγόμενη. Ερωτηθείς ο Μ.Ε.2 ανέφερε «πρέπει να της έδωσα απόδειξη.». Επίσης ενώ είχε γίνει αναφορά σε σημειώσεις που τηρούσε ο κ. Παύλου, Μ.Ε.2, σε σχέση με τις αγορές και της πληρωμές της Εναγόμενης οι σημειώσεις αυτές δεν κατατέθηκαν αφήνοντας τελείως γυμνούς τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας Εταιρείας η οποία από το 1985 λειτουργούσε χωρίς να εκδίδει τιμολόγια, αν μπορεί να γίνει ο ισχυρισμός πιστευτός, παρά μόνο με την εξόφληση. Καταλήγω λοιπών ότι η μαρτυρία τους θα πρέπει να απορριφθεί λόγω των αντιφάσεων που παρατηρήθηκαν αλλά και γιατί ο Μ.Ε.2 δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας γιατί μεροληπτούσε προς όφελος της Ενάγουσας Εταιρείας λόγω της φιλίας του με τον Μ.Ε.1, κ. Πιττακό. Από την άλλη η Εναγόμενη προώθησε μια θέση η οποία παρέμεινε ακλόνητη κατά την αντεξέταση και υποστηρίχθηκε και από την μαρτυρία των δυο μαρτύρων της Ενάγουσας Εταιρείας. Παραδέχθηκε ότι οφείλει κάποιο ποσό αλλά ήταν η θέση της ότι ο λόγος που δεν το έχει καταβάλλει είναι γιατί δεν της παραχωρήθηκαν τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας των δυο σκύλων που είχε αγοράσει τον Ιανουάριο 2009. Η θέση της αυτή υποστηρίχθηκε από δυο στοιχεία: Πρώτον, από το γεγονός ότι το microchip είχε τοποθετηθεί στο σκύλο στις 18/12/08 και είχε θεωρηθεί ότι μπορούσε να ταξιδεύσει μετά τις 18/12/08, σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, οπόταν με δεδομένο ότι οι σκύλοι είχαν ταξιδέψει μετά τις 18/12/08 η ίδια δεν θα μπορούσε να τους είχε αγοράσει το 2008 αφού ήταν και εκτεθειμένοι στο κατάστημα. Δεύτερον, η ίδια συνέχιζε να πληρώνει δόσεις μέχρι και τον Μάρτιο, σύμφωνα με τον Μ.Ε.1 και τον Μ.Ε.2, μετά από το χρονικό περιθώριο εντός του οποίου θα της παραδίδονταν τα πιστοποιητικά. Κατά την αντεξέταση διαφάνηκε επίσης ότι η Εναγόμενη γνώριζε παρά πολλά πράγματα σε σχέση με τους σκύλους και την αναπαραγωγή τους και την συμμετοχή τους σε διαγωνισμούς. Έπεισε το Δικαστήριο ότι ήθελε καθαρόαιμους σκύλους για τους δικούς της λόγους καθώς επίσης και για το γεγονός ότι είχε αγοράσει τον παπαγάλο πριν από τους σκύλους. Καταλήγω λοιπών ότι τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί ως ακολούθως: Η Εναγόμενη ήταν ζωόφιλη και λόγω ακριβώς αυτής της αγάπης της για τα ζώα επισκεπτόταν τακτικά το κατάστημα της Ενάγουσας Εταιρείας στην Λευκωσία και είχε αναπτύξει μια ιδιαίτερη φιλία με τον Μ.Ε.2, κ. Βασίλη Παύλου. Για όλα τα προϊόντα που αγόραζε πλήρωνε με δόσεις. Επειδή ήθελε να εμπλακεί στην αναπαραγωγή και εκτροφή σκύλων ράτσας η ίδια είχε ζητήσει την συμβουλή του Βασίλη Παύλου, Μ.Ε.2 και του κ. Πιττακού, Μ.Ε.1. Ακολουθώντας την συμβουλή του κ. Πιττακού είχε αγοράσει τον «French Bulldog» και τον «Labrador» και ανέμενε τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας του που της είχε υποσχεθεί ο κ. Πιττακός. Πλήρωνε τις δόσεις της μέχρι τον Μάρτιο 2009 αλλά λόγω του ότι τα πιστοποιητικά αυτά δεν της προσκομίστηκαν αρνήθηκε να καταβάλλει το υπόλοιπο του λογαριασμού της, που η ίδια δεν το γνώριζε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αγωγή δεν μπορεί να πετύχει για δυο λόγους. Εκτός από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η μαρτυρία που προσάχθηκε από την Ενάγουσα Εταιρεία αυτή τούτη η αγωγή αντιμετωπίζει και σοβαρά νομικά προβλήματα. Το πρώτο από αυτά είναι ότι δόθηκε μαρτυρία εκτός της Έκθεσης Απαίτηση. Η βάση της αγωγής είναι υπόλοιπο λογαριασμού από την αγορά ενός παπαγάλου «Macaw», δηλαδή μιας και μοναδικής συναλλαγής. Δόθηκε μαρτυρία, από τον Μ.Ε.2, ότι είχε γίνει αριθμός συναλλαγών μεταξύ της Ενάγουσας Εταιρείας και της Εναγόμενης και ότι αυτό ήταν το υπόλοιπο που προέκυψε. Σύμφωνα με την νομολογία το Δικαστήριο έχει καθήκον να μην λάβει υπόψη του μαρτυρία που είναι εκτός του πλαισίου που καθορίστηκε από το δικόγραφο του διαδίκου. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην απόφαση Πανίκος Νεοφύτου Έλενα Νεοφύτου ν. Αντρέα Γερακιώτη
(2010)1 Α ΑΑΔ 25 στην οποία κατεγράφησαν τα ακόλουθα: «Ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στην υπόθεση Βραχίμη v. Κουλουμπρή
(1992)1 Α.Α.Δ. 836, ως αυθεντία για την αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν μπορεί να επεκτείνεται στην εξέταση άλλων θεμάτων έξω από και σε διάσταση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς. Η απόφαση αυτή, επιβεβαιωτική της θέσης ότι «Η δικογραφία αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων», (σελ. 839), έχει ακολουθηθεί πλειστάκις και μπορούν απλώς να αναφερθούν οι υποθέσεις Awake Security Services Ltd v. Μαυρομμάτη
(2006)1 Α.Α.Δ. 1257 , A. M. Stasis Estates Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd
(2006)1 Α.Α.Δ. 860 και Exalco S.A. v. Αλουμινέξ Λτδ
(2007)1 Α.Α.Δ. 991. Παλαιότερες αυθεντίες είχαν την αυτή νομολογιακή κατεύθυνση (δέστε Eleni Panayiotou Iordanous v. Polycarpos Neophytou Aniftos (1959-1960)24 C.L.R. 97 και Hjipavlou v. Jinaro Terra Co Ltd
(1982)1C.L.R. 433).» Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αγνοήσει την μαρτυρία που δόθηκε εκτός δικογράφων. Το γεγονός αυτό αφήνει την αγωγή έκθετη σε απόρριψη αφού ή μόνη μαρτυρία που υπάρχει από αυτό τούτο το άτομο που γνώριζε τα γεγονότα, τον Μ.Ε.2, ήταν ότι γίνονταν διάφορες συναλλαγές και τα €1000- ήταν το υπόλοιπό τους. Οπόταν, η αγωγή θα απορριφθεί λόγω ελλείψεως μαρτυρίας σε σχέση με την αξίωση. Ακόμη και αν θεωρηθεί αποδεκτή η προσκομισθείσα μαρτυρία, δηλαδή ότι είναι σχετική με την αξίωση, και πάλι η αγωγή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Αν θεωρηθεί ότι η νομική βάση της αγωγής αφορά υπόλοιπο λογαριασμού παρά το γεγονός ότι ο Μ.Ε.1, κ. Πιττακός, είχε κάνει αναφορά σε σημειώσεις του υπαλλήλου του, Μ.Ε.2, σχετικά με τις αγορές στις οποίες είχε προβεί η Εναγόμενη τελικά όταν δόθηκε μαρτυρία από τον Μ.Ε.2 η συγκεκριμένη σημείωση δεν κατατέθηκε. Σύμφωνα με την υπόθεση A.L. Mantovani & Sons V. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 156: "Οι λογαριασμοί εμπορευομένου δεν αποτελούν αφεαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν. Τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν......... Στην απουσία παραδεκτής μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικά της υπόθεσης, δεν εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης. Τέτοιο θέμα μπορεί να εγερθεί μόνο όπου αποδεικνύονται γεγονότα που τείνουν να υποστηρίξουν την απαίτηση. Τότε και μόνο τίθεται θέμα απόσεισης του αποδεικτικού βάρους. (Βλ. Κυριακή Σ. Αθανασίου και Νεόφυτος Αθανασίου, ως Διαχειριστές της περιουσίας του Σάββα Αθανασίου, αποβιώσαντος, τέως από τη Λεμεσό, V. Αντώνη Κουνούνη, ιατρού, από τη Λεμεσό Πολιτική Έφεση αρ. 9041-29.5.97)". Στην πιο πάνω υπόθεση Mantovani κρίθηκε, και επικυρώθηκε από το Εφετείο, πως ο λογιστής (που παρουσιάστηκε και εκεί ως ο μόνος μάρτυρας προς υποστήριξη της απαίτησης) δεν ήταν γνώστης των γεγονότων τα οποία εμφανίζονταν στους λογαριασμούς καθώς και ότι δεν υπήρχε ίχνος μαρτυρίας που να αποδείκνυε την ύπαρξη της οφειλής. Κατά παρόμοιο τρόπο απορρίφθηκε και η απαίτηση στην υπόθεση Marketrends Insurance Ltd ν. Ανδρέα Μιχαήλ
(2006)1 Α.Α.Δ.734 η οποία αφορούσε ισχυριζόμενο χρεωστικό υπόλοιπο δυνάμει λογαριασμού και κρίθηκε ότι ο μάρτυρας δεν είχε προσωπική γνώση των συναλλαγών που καταγράφονταν στους στους λογαριασμούς. Τα όσα αναφέρθηκαν στις πιο πάνω υποθέσεις συνάδουν και με τα όσα λέχθηκαν στην παλαιότερη υπόθεση D and G Products Ltd V. Premixco Asphalting Company Ltd
(1999)1A.A.Δ. 263 και ειδικότερα το ότι: "η απλή δήλωση περί χρέους της άλλης πλευράς, χωρίς ο,τιδήποτε που να το εξηγεί για να το θεμελιώσει, μοιάζει με απλό ισχυρισμό και στερείται αποδεικτικής αξίας". Στην υπό κρίση περίπτωση τίποτε δεν κατατέθηκε που να έχει σχέση με τον κατ ισχυρισμό λογαριασμό που διατηρούσε η Εναγόμενη στην Ενάγουσα Εταιρεία. Δόθηκαν δυο εκδοχές από την μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Ενάγουσα. Ότι ήταν υπόλοιπο της αγορά του παπαγάλου «Macaw», από τον Μ.Ε.1 ο οποίος δεν είχε προσωπική γνώση των γεγονότων γιατί δεν είχε εμπλακεί προσωπικά σε καμιά δοσοληψία. Η δεύτερη εκδοχή ήταν ότι ήταν το υπόλοιπο του λογαριασμού που παρέμεινε απλήρωτο από τις δοσοληψίες που είχαν γίνει μεταξύ της Εναγόμενης και του υπαλλήλου της Ενάγουσας, Μ.Ε.
- Για αυτή την εκδοχή δεν προσκομίστηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ούτε τιμολόγια, ούτε αποδείξεις πληρωμής αλλά ούτε η σημείωση την οποία είχε επικαλεστεί ο Μ.Ε.1 ότι τηρούσε ο Μ.Ε.
- Σημειώνεται ότι ο ίδιο ο Μ.Ε.2 δεν επικαλέστηκε οποιαδήποτε σημείωση. Υπάρχει και η τρίτη εκδοχή, αυτή της Εναγόμενης ότι οφείλεται ένα ποσό, το οποίο όμως προέκυψε από την πώληση δυο σκύλων και ο λόγος που δεν είχε καταβληθεί ήταν γιατί δεν είχαν δοθεί τα πιστοποιητικά καθαροαιμίας των δυο σκύλων. Η παραδοχή της Εναγόμενης ότι οφείλεται κάποιο ποσό δεν απαλλάσσει την Ενάγουσα από το βάρος που έχει να αποδείξει την αξίωση της, σε σχέση με αυτό τούτο το ποσό που οφείλεται με αξιόπιστη μαρτυρία. Ένα βάρος το οποίο απέτυχε να αποσείσει. Κατ' αναλογίαν προς όλα τα ανωτέρω με δεδομένη την άρνηση της Εναγόμενης, ότι χρωστούσε το ποσό των €1.000- από την αγορά του παπαγάλου, απαιτείτο θετική μαρτυρία απόδειξης του συγκεκριμένου ποσού. Η μηδενική αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας της Ενάγουσας Εταιρείας οδηγεί την αξίωσή της σε αποτυχία. Δεν είναι αρκετό για την Ενάγουσα Εταιρεία να διεκδικεί συγκεκριμένο ποσόν και να αναμένει την επιδίκασή του. Βαρύνεται, κατά πρώτον, να αποδείξει τις συνθήκες που δημιούργησαν τις αξιώσεις αυτές Αντωνιάδης ν. Σταύρου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 1171, Παντελής κ.α. ν. Savina Enterprises Ltd κ.α.
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 814). Για τους λόγους που παρατέθηκαν πιο πάνω η αγωγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Ενάγουσας Εταιρείας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πλέον φ.π.α. (Υπ) ............. Ε. Γεωργίου- Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο