Δέσποινας Θ. Ματθαίου ν. Ερατώς Λουκά Ορθοδόξου, Αρ. Αγωγής: 954/11, 18/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A198 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 954/11 Μεταξύ: Δέσποινας Θ. Ματθαίου, εκ Λεμεσού Ενάγουσας και Ερατώς Λουκά Ορθοδόξου, εκ Λάρνακας Εναγομένης ------------- Ημερομηνία: 18 Ιουνίου 2014 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: Ο κ. Παναγιώτης Παναγιώτου για Καριτζής-Αργυρού & Σία ΔΕΠΕ Για την εναγομένη: Η κα Ανδριάνα Κλαϊδη (για να ακούσει απόφαση ο κος Παναγιώτης Γεωργίου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα αξιοί από την εναγομένη €1127=, πλέον €169= ΦΠΑ, πλέον τόκους και έξοδα, βάσει απλήρωτων τιμολογίων. Στην Έκθεση Απαίτησης προβάλλονται τα εξής. Η Ενάγουσα ασχολείται με την πώληση και/ή εξαγωγή υποδημάτων, τσαντών και άλλων δερμάτινων ειδών σ΄ όλη την Κύπρο και στο εξωτερικό. Η εναγομένη κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο διατηρούσε κατάστημα στη Λάρνακα. Κατά το έτος 2008 η ενάγουσα κατόπιν παραγγελίας της εναγομένης, την προμήθευε επί πιστώσει και/ή δυνάμει τιμολογίων, εμπορεύματα τα οποία εμπορεύετο και η εναγομένη εξέδιδε στην ενάγουσα επιταγές προς εξόφληση του τιμήματος των εμπορευμάτων. Μεταξύ Ιουνίου 2008 και Οκτωβρίου 2008, κατόπιν παραγγελίας από την εναγομένη διαφόρων εμπορευμάτων, η ενάγουσα εξέδωσε κατά την παράδοση των εμπορευμάτων στο κατάστημα της εναγομένης, δύο τιμολόγια. Το τιμολόγιο με αριθμό 10511, ημερομηνία 9.6.2008, για το ποσό των €400= και το τιμολόγιο με αριθμό 10520, ημερομηνίας 4.9.2008 για το ποσό των €727=. Η ενάγουσα επί της καθαρής αξίας των εμπορευμάτων που πώλησε, πλήρωσε και το αναλογούν ΦΠΑ, ήτοι ποσό €169=. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της εναγομένης για εξόφληση του οφειλομένου ποσού, η τελευταία παραλείπει και/ή αρνείται να το πράξει. Η εναγομένη στην Έκθεση Υπεράσπισης της αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς της ενάγουσας. Προδικαστικά ισχυρίζεται ότι το όνομα της είναι Ερατούλλα Ιωάννου και όχι Ερατώ Λουκά Ορθοδόξου όπως αναφέρεται στον τίτλο της αγωγής. Προβάλλει ότι η ενάγουσα συνεβλήθη με την εταιρεία ERATO LOUCA LIMITED και όχι με την ίδια προσωπικά. Πέραν τούτου ισχυρίζεται ότι το αξιούμενο ποσό έχει εξοφληθεί από την προαναφερόμενη εταιρεία. Τέλος ζητά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα. Η ενάγουσα για να αποδείξει την υπόθεση της, κατέθεσε η ίδια (ΜΕ2) και ο σύζυγος της Θεοφάνης Ματθαίου (ΜΕ1). Από πλευράς εναγομένης κατέθεσε η ίδια (ΜΥ1). Η μαρτυρία του Θεοφάνη Ματθαίου (ΜΕ1), συζύγου της ενάγουσας, συνοψίζεται ως εξής. Με την σύζυγο του ασκούν επιχείρηση εισαγωγής γυναικείων τσαντών, πορτοφολιών και άλλων ειδών από το εξωτερικό. Η συνεργασία τους με την εναγομένη άρχισε αρχές του
- Την 1ην Ιουνίου 2008, επισκέφθηκαν για πρώτη φορά το κατάστημα της εναγομένης στη Λάρνακα. Η τελευταία αγόρασε γυναικείες τσάντες. Εκδόθηκε το τιμολόγιο (Τεκμήριο 1) με αριθμό 10510 για ποσό €1.150= στο όνομα Ερατώ Λουκά, όπως το ζήτησε η εναγόμενη. Το τιμολόγιο εξοφλήθηκε την ίδια μέρα με μεταχρονολογημένες επιταγές τις οποίες συμπλήρωσε και υπέγραψε η ίδια. Κατόπιν παράκλησης της εναγομένης την επισκέφθηκαν ξανά στις 9.6.
- Στο κατάστημα ήταν αρχικά ο σύζυγος της. Η ίδια ήρθε μετά που της τηλεφώνησε ο τελευταίος. Η εναγομένη διάλεξε τα εμπορεύματα που ήθελε άλλα μέχρι ο ίδιος να εκδώσει το τιμολόγιο, η εναγομένη «εξαφανίστηκε» από το κατάστημα. Το τιμολόγιο (Τεκμήριο 2) με αριθμό 10511 για €460= (αξία εμπορευμάτων €400= πλέον €60 ΦΠΑ) εκδόθηκε και πάλι στο όνομα της εναγομένης (το ζήτησε η ίδια), το υπέγραψε όμως ο σύζυγος της Λούκας. Το τιμολόγιο δεν εξοφλήθηκε αν και η εναγομένη παρέλαβε τα προϊόντα. Συνεχώς τους έδινε υποσχέσεις για την εξόφληση του. Τον Σεπτέμβριο του 2008 τους τηλεφώνησε ξανά. Την επισκέφθηκαν για τρίτη φορά στις 4.9.
- Η εναγομένη αγόρασε γυναικείες τσάντες και 50 ομπρέλες τις οποίες διάλεξε ο σύζυγος της. Εκδόθηκε το τιμολόγιο (Τεκμήριο 3) με αριθμό 10520 για ποσό €836.05 (αξία εμπορευμάτων €727= και €109.05 ΦΠΑ). Το τιμολόγιο εκδόθηκε στο όνομα Ερατώ Λουκά, όπως το ζήτησε η ίδια. Ο ΜΕ1 δεν θυμόταν για ποιο λόγο δεν υπογράφτηκε το τιμολόγιο. Η εναγομένη και πάλι «έφυγε» από το κατάστημα. Μέχρι σήμερα το τιμολόγιο δεν έχει εξοφληθεί αν και τα εμπορεύματα παρελήφθησαν από την εναγομένη. Το ΦΠΑ πληρώθηκε τόσο για το τιμολόγιο, Τεκμήριο 2 όσο και για το τιμολόγιο, Τεκμήριο
- Πληρώθηκαν τα ποσά €60= και €109.05 αντίστοιχα. Ο ίδιος συμπλήρωσε και κατέθεσε στο ΦΠΑ, τις σχετικές Φορολογικές Δηλώσεις (Τεκμήρια 4 και 5). Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε, σε υποβολή της συνηγόρου Υπεράσπισης, ότι η συναλλαγή έγινε με την εταιρεία ERATO LOUCA LIMITED. Επέμενε στη θέση ότι η συναλλαγή έγινε με την εναγομένη προσωπικά αν και η τελευταία του συστήθηκε με τέσσερα ονόματα. Αν γνώριζε ότι η εναγομένη ενεργούσε για την εταιρεία, δεν είχε πρόβλημα τα τιμολόγια να εκδοθούν στο όνομα της εταιρείας. Παραδέχθηκε ότι προ της καταχώρησης της αγωγής έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του (άλλους από τους νυν) να στείλουν την επιστολή (Τεκμήριο 6). Δεν αμφισβήτησε ότι στις επιταγές που του δόθηκαν για εξόφληση του τιμολογίου (Τεκμήριο 1) εκδότης ήταν η εταιρεία. Όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε «εμένα δεν με ένοιαζε ποιος μου έδωσε τα λεφτά». Η ενάγουσα (ΜΕ2) επιβεβαίωσε και επανέλαβε τα όσα κατέθεσε ο σύζυγος της. Αναγνώρισε την εναγομένη. Την επισκέφθηκαν με τον σύζυγο της, τρείς φορές και της παρέδωσαν εμπορεύματα. Τα τιμολόγια (Τεκμήρια 1 και 2) τα υπέγραψε ο σύζυγος της εναγομένης, Λουκάς. Το τελευταίο τιμολόγιο (Τεκμήριο 3) αρνήθηκε να το υπογράψει. Όπως ανέφερε ο Λουκάς, έπρεπε να το υπογράψει η Ερατώ. Την εναγομένη, άκουσε να την φωνάζουν με πέντε ονόματα. Ερατώ Λουκά, Ερατώ Ορθοδόξου, Ερατώ Αντωνάκη, Ερατούλλα, Τούλλα. Και τα τρία τιμολόγια εκδόθηκαν στο όνομα Ερατώ Λουκά όπως είχε ζητήσει η εναγομένη. Αναγνώρισε την επιστολή ημερομηνίας 10.6.2010 (Τεκμήριο 6). Πριν την επιστολή αυτή στάληκε και άλλη επιστολή το 2009 (από άλλο δικηγορικό γραφείο) με την οποία αξίωνε την πληρωμή του οφειλομένου ποσού. Η ίδια δεν έδωσε οδηγίες στους τότε δικηγόρους της να απευθύνουν την επιστολή προς την εταιρεία «ERATO LOUCA LIMITED», καθότι δεν γνώριζε την ύπαρξη της εταιρείας. Η ίδια συναλλάχθηκε με την Ερατώ Λουκά. Δεν γνώριζε και την προβλημάτιζε για ποιο λόγο οι επιστολές να σταλούν προς την εταιρεία. Αναγνώρισε τα φωτοαντίγραφα (Τεκμήρια 7 και 8) των επιταγών με τις οποίες πληρώθηκε την πρώτη φορά. Δεν αμφισβήτησε ότι οι επιταγές εκδόθηκαν από την εταιρεία. Επέμενε όμως στη θέση ότι η ίδια συναλλάχθηκε με την Ερατώ Λουκά, προσωπικά. Τα εμπορεύματα δεν της επεστράφησαν, ούτε και πληρώθηκε η αξία τους. Η εναγομένη Ερατώ Λουκά Ορθοδόξου (ΜΥ1), αρνήθηκε ότι η ίδια προσωπικά είχε εμπορικές συναλλαγές με την ενάγουσα. Ήταν η θέση της ότι οι συναλλαγές για τις οποίες εκδόθηκαν τα επίδικα τιμολόγια (Τεκμήρια 2 και 3), αφορούσαν την εταιρεία ERATO LOUCA LIMITED. Σύμφωνα με την ίδια, τούτο υποστηρίζεται από το γεγονός ότι οι επιταγές (Τεκμήρια 7 και 8) που δόθηκαν για εξόφληση του τιμολογίου, Τεκμήριο 1, εκδόθηκαν από την εν λόγω εταιρεία. Υποστηρίζεται επίσης και από το γεγονός ότι οι επιστολές που εστάλησαν από τους προηγούμενους δικηγόρους της ενάγουσας, απευθύνοντο προς την εταιρεία ERATO LOUCA LIMITED. Αρνήθηκε ότι η ίδια είχε ζητήσει να εκδοθούν τα τιμολόγια επ΄ ονόματι της. Υπεστήριξε ότι η ενάγουσα γνώριζε ότι οι δοσοληψίες της ήταν με την εταιρεία. Ως Τεκμήριο 9, κατέθεσε το τιμολόγιο με αρ. 7768 το οποίο, σύμφωνα με την ίδια, έκδωσε η ενάγουσα προς τον σύζυγο της Λουκά, ως «διαχειριστή» της εταιρείας ERATO LOUCA LIMITED. Ο σύζυγος της είναι μέτοχος, διευθυντής και διαχειριστής της εταιρείας. Αντεξεταζόμενη κατέθεσε ότι είναι μέτοχος της εταιρείας ERATO LOUCA LIMITED από το
- Αρχικά ήταν και διευθυντής, σε κάποιο χρόνο απεχώρησε (δεν θυμόταν πότε) αλλά το 2008 σίγουρα έπαυσε να είναι διευθυντής. Δεν αρνήθηκε ότι γνώριζε την ενάγουσα. Την είδε μία φορά, δεν θυμόταν πότε, όταν η ενάγουσα ήρθε να φέρει εμπορεύματα για την εταιρεία. Ήταν την ημέρα που η ίδια υπέγραψε τις επιταγές εκ μέρους της εταιρείας. Την επιλογή των τσαντών την ημέρα εκείνη την έκαμε ο σύζυγος της και όχι η ίδια. Κατά την έκδοση των τιμολογίων (Τεκμήρια 1 και 2) η ίδια δεν ήταν παρούσα. Ο σύζυγος της (του οποίου αναγνώρισε τις υπογραφές στα τιμολόγια) παρέλαβε τα εμπορεύματα. Τέλος ήταν η θέση της ότι εξ΄ όσων την είχε πληροφορήσει ο σύζυγος της, η εταιρεία δεν χρωστούσε τίποτα. Όλες οι εκκρεμότητες που είχε η εταιρεία με την ενάγουσα είχαν διευθετηθεί. Μετά την ολοκλήρωση της κατάθεσης των μαρτύρων, οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου με αναφορά στην εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Η κα Κλαϊδη εκ μέρους της εναγομένης υποστήριξε ότι το επίδικο θέμα στο οποίο καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει, είναι εάν η ενάγουσα είχε συναλλαγές με την εναγομένη προσωπικά ή με την εταιρεία ERATO LOUCA LIMITED. Ήταν η θέση της, βάσει της μαρτυρίας της εναγομένης, ότι το μόνο λογικό συμπέρασμα που το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει είναι ότι η ενάγουσα είχε συμβληθεί με την εταιρεία και όχι με την εναγομένη προσωπικά. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Παναγιώτου εκ μέρους της ενάγουσας. Υπεστήριξε ότι η εναγομένη ουδέποτε απεκάλυψε στην ενάγουσα ότι είχε εταιρεία και ότι ενεργούσε για λογαριασμό της. Ήταν η θέση του ότι από την μαρτυρία της ενάγουσας και του συζύγου της, καταδεικνύεται το αντίθετο, δηλαδή ότι η εναγομένη συνεβλήθη προσωπικά με την ενάγουσα. Είχα την ευκαιρία στα πλαίσια της ακρόασης να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τόσο την ενάγουσα και τον σύζυγο της (ΜΕ1) όσο και την εναγομένη, ενώ έδιναν την ένορκη μαρτυρία τους ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείκτη, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν. (Βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, Καρεκλά ν. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. 1199 και Αθανασίου και άλλος ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα της, και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Βλ. Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση αρ. 10705, ημερ. 8.2.02, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑ.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, 530). Η ενάγουσα (ΜΕ2) μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Οι απαντήσεις της ήταν σαφείς, επεξηγηματικές και πλήρης τεκμηριωμένες. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις κατά το στάδιο της αντεξέτασης και ήταν σταθερή στη θέση και στην εκδοχή της. Τα όσα κατέθεσε υποστηρίζονται πλήρως και από τα Τεκμήρια 1 -
- Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Τα όσα ανέφερα για την ενάγουσα ισχύουν απόλυτα και για τον σύζυγο της Θεοφάνη Ματθαίου (ΜΕ1). Δεν διαπίστωσα να υπάρχουν αντιφάσεις μεταξύ της δικής του μαρτυρίας και της μαρτυρίας της ενάγουσας ούτε και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Την μαρτυρία της εναγομένης την ζύγισα από κάθε πλευρά και πτυχή της και στην μελέτησα σε βάθος. Κρίνω όμως ότι δεν θα ήτα ασφαλές υπόβαθρο να στηριχθώ σ΄ αυτήν για να εξάξω οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα για τους λόγους που θα αναφέρω στη συνέχεια. Η εναγομένη στο τέλος της ημέρας δεν αρνήθηκε ότι γνώριζε την ενάγουσα, ότι η τελευταία ήρθε στη Λάρνακα και ότι η πώληση για την οποία εκδόθηκε το τιμολόγιο (Τεκμήριο 1) καταρτίστηκε και ολοκληρώθηκε. Οι τσάντες παραδόθηκαν και το τίμημα πληρώθηκε (με μεταχρονολογημένες επιταγές). Τα όσα κατέθεσε κατά την αντεξέταση, δεν βοηθούν την γραμμή που θέλησε να τηρήσει (η ενάγουσα είχε δοσοληψίες με την εταιρεία ERATO LOUCA LIMITED και όχι με την ίδια προσωπικά και ότι για λογαριασμό της εταιρείας ενεργούσε ο σύζυγος της Λουκάς και όχι η ίδια). Το τιμολόγιο (Τεκμήριο 9) που κατέθεσε για να προωθήσει την θέση της, δεν βοηθά την υπόθεση της. Το τιμολόγιο δεν φέρει καταρχήν ημερομηνία. Αναφέρει μόνο δύο ονόματα «Δέσπω» και «Λουκάς», κωδικούς αριθμούς, ποσά που φέρουν αλλοιώσεις, χωρίς άλλες λεπτομέρειες ή διευκρινήσεις. Εξάλλου και η ίδια κατέθεσε ότι δεν γνώριζε τίποτα γι΄ αυτό. Οϋτε ποιος υπέγραψε, ούτε για ποιο λόγο εκδόθηκε, ούτε τι αφορούσε. Γνώριζε μόνο ότι εκδόθηκε για εμπορεύματα που αγόρασε η εταιρεία από την ενάγουσα. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι το εν λόγω τιμολόγιο δεν αφορά την υπό κρίση υπόθεση. Η θέση επίσης της εναγομένης ότι οι οφειλές της εταιρείας προς την ενάγουσα έχουν εξοφληθεί, έμεινε μετέωρη. Ουδεμία απόδειξη προσκομίστηκε που να υποστηρίζει αυτή την θέση. Τονίζω ιδιαίτερα το τελευταίο, καθότι η ίδια η εναγόμενη ανέφερε ότι για την ενάγουσα διατηρείτο φάκελος, στον οποίο υπήρχαν «διάφορα τιμολόγια». Είναι σ΄αυτόν τον φάκελο που ήταν το τιμολόγιο (Τεκμήριο 9) όπως ανάφερε. Αν υπήρχαν αποδείξεις στον φάκελο, λογικά θα έπρεπε να προσκομιστούν. Σ΄ όση έκταση η μαρτυρία της έρχεται σε αντίθεση με την ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία, την απορρίπτω. Τα όσα η ενάγουσα και ο σύζυγος της Θεοφάνης Ματθαίου (ΜΕ1) κατέθεσαν, συνιστούν ταυτόχρονα και τα ευρήματα μου. Αποτελεί περαιτέρω εύρημα μου, ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η ενάγουσα παρέδωσε εμπορεύματα (γυναικείες τσάντες και ομπρέλες) στην εναγομένη σε τρείς περιπτώσεις. Την 1.6.2008, την 9.6.2008 και την 4.9.
- Εκδόθηκαν τα τιμολόγια με αριθμούς 10510 (Τεκμήριο 1) για το ποσό των €1.150=, 10511 (Τεκμήριο 2) για το ποσό των €460= και 10520 (Τεκμήριο 3) για το ποσό των €836.
- Και τα τρία τιμολόγια είχαν εκδοθεί στο όνομα της εναγομένης κατόπιν δικής της υπόδειξης και εντολής. Το τιμολόγιο (Τεκμήριο 1) εξοφλήθηκε την ίδια ημέρα της έκδοσης του, με μεταχρονολογημένες επιταγές. Τα δύο τιμολόγια (Τεκμήριο 2 και 3) δεν εξοφλήθησαν μέχρι σήμερα και συνεπώς η εναγομένη οφείλει στην ενάγουσα το ποσό των €1296.05, αντίτιμο της αξίας εμπορευμάτων τα οποία η εναγομένη παρέλαβε από την ενάγουσα. Συνιστά επίσης εύρημα μου ότι η εναγομένη ουδέποτε απεκάλυψε στην ενάγουσα την ύπαρξη της εταιρείας ERATO LOUCA LIMITED και ουδέποτε απεκάλυψε σ΄ αυτή ότι ενεργούσε για λογαριασμό της εν λόγω εταιρείας. Γραμμή της Υπεράσπισης ήταν ότι η ενάγουσα συναλλάχθηκε με την εταιρεία ERATO LOUCA LIMITED και όχι προσωπικά με την εναγομένη. Σε αντίθεση με την πιο πάνω θέση είναι τα ευρήματα μου. Βάσει των ευρημάτων μου εφαρμογής, εν προκειμένω, τυγχάνει το άρθρο 190 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, στο οποίο ενσωματώνεται η αρχή ότι στην περίπτωση που ο αντιπρόσωπος δεν αποκαλύπτει στον τρίτο με τον οποίο συναλλάττεται το όνομα του αντιπροσωπευμένου, δεσμεύεται ο ίδιος προσωπικά και μπορεί να εναχθεί δικαστικά. Σχετική παραπομπή μπορεί να γίνει στο Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, 1ος τόμος, στις παραγράφους 853 και 854 οι οποίες έχουν ως εξής: "
- Fact of agency not disclosed. Where a person makes a contract in his own name without disclosing either the name or the existence of principal, he is personally liable on the contract to the other contracting party, though he may by in fact acting on a principal´s behalf. He will continue to be liable even after the discovery of the agency by the other party, unless an until there has been an unequivocal election by the other contracting party to look to the principal alone.
- Identity of principal not disclosed. Where an agent in making o contract disclosed the existence, but not the name, of a principal on whose behalf he is acting he is not made liable by the mere fact of not disclosing the name, for that is only a relevant factor in deciding whether the agent constracted personally or not, although he may become liable by the usage. The issue of liability depends upon the terms in which the agent contracted, and the fact of non-disclosure of the identity of the principal will not by conclusive either way. Prima facie a party is personally liable on a contract if the puts his unqualified signature to it. In order therefore, to exonerate the agent from liability, the contract must show, when construed as a whole, that he contracted as agent only and did not undertake any personal liability. It is not sufficient that he should have described himself in the contract as an agent, for the contact and the surrounding circumstances may indicate that he is liable. If he states in the contract, or indicates by an addition to his signature, that he is contracting as agent only on behalf of a principal, he is not liable, unless the rest of the contract clearly involves his personal liability or unless he is shown to be the real principal" Από την Κυπριακή νομολογία πολύ σχετική είναι η απόφαση στην υπόθεση Ιακώβος Γεωργιάδης ν. The Bernoulli Trading Co Ltd
(1994)1 AAΔ 629 όπου ή εφεσίβλητη εταιρεία με την αγωγή της εναντίον του εφεσείοντα προσωπικά, αξίωνε ποσό Λ.Κ. 172,00, υπόλοιπο λογαριασμού για πωληθέντα εμπορεύματα. Στα σχετικά τιμολόγια αναγραφόταν ως αγοραστής το Corinthia Hotel Apartments. Ο εφεσείων είχε υπογράψει τα τιμολόγια σαν παραλήπτης, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε ένδειξη ότι ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος οποιουδήποτε. Ο εφεσείων πρόβαλε σαν υπεράσπιση ότι σε κάθε ουσιώδη χρόνο ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος της εταιρείας Meljay Estates, ιδιοκτήτριας του ξενοδοχείου Corinthia Hotel Apartments, που ήταν επίσης εγγεγραμμένη εμπορική επωνυμία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού βρήκε ότι ο εφεσείων ουδέποτε είχε αποκαλύψει ότι συνήψε τη σύμβαση σαν αντιπρόσωπος και όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα, αποφάσισε εφαρμόζοντας το άρθρο 190 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, ότι ο εφεσείων ήταν προσωπικά υπεύθυνος για το αξιούμενο ποσό. Κατ΄ έφεση το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάσισε ότι εφόσον ο εφεσείων ουδέποτε είχε αποκαλύψει ότι ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος ή το όνομα του αντιπροσωπευόμενου, ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε αποφασίσει ότι εφαρμοζόταν το άρθρο 190 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, δυνάμει του οποίου ο εφεσείων είχε προσωπική ευθύνη έναντι της εφεσίβλητης. Το γεγονός ότι τα τιμολόγια είχαν εκδοθεί στο όνομα του ξενοδοχείου δεν άλλαζε την κατάσταση. Επίσης στην υπόθεση Naser El Din v. Fereos Ltd
(1983)1 CLR 298, ο διευθύνων σύμβουλος εταιρείας κρίθηκε προσωπικά υπεύθυνος εφόσον δεν είχε αποκαλύψει την ύπαρξη της εταιρείας του. Παραπέμπω επίσης στην υπόθεση Ευθυμίου ν. Philippides Spring Co Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 1107, όπως στην υπόθεση ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΧΡΙΣΤΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. ORALIA TRAVEL & TOURS LTD, Πολιτική Έφεση αρ. 293/05, ημερομηνίας 31.5.2007. Υπό το φως τις αξιολόγησης στην οποία προέβηκα και στα σχετικά ευρήματα στα οποία κατέληξα, βρίσκω ότι η εναγομένη ουδέποτε απεκάλυψε στην ενάγουσα ότι η ίδια ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της εταιρείας ERATO LOUCA LIMITED. Ως εκ τούτου η εναγομένη φέρει προσωπική ευθύνη για την πληρωμή του οφειλόμενου προς την ενάγουσα ποσού. Κατ΄ ακολουθίαν των όσων ανέφερα μέχρι τώρα, κρίνω ότι η ενάγουσα κατάφερε να αποδείξει την υπόθεση της. Όσον αφορά τα έξοδα, ο γενικός κανόνας που τυγχάνει εφαρμογής είναι ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης εκτός εάν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Στην παρούσα υπόθεση κρίνω ότι δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος γιατί ο επιτυχών διάδικος να αποστερηθεί των εξόδων του. Έτσι η εναγομένη θα επωμιστεί και τα έξοδα της δίκης. Δια ταύτα εκδίδεται απόφαση προς όφελος της ενάγουσας και σε βάρος της εναγομένης για €1296= με νόμιμο τόκο από της καταχώρησης της αγωγής. Επιδικάζονται επίσης προς όφελος της και σε βάρος της εναγομένης τα έξοδα της δίκης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.:) ..................................................... Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο