Chr. Christodoulou Epiplosis & Xylourgika Ltd ν. Κώστα Παναγιώτου, Αρ. Αγωγής: 2969/2013, 2/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A145 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2969/2013 Μεταξύ: Chr. Christodoulou Epiplosis & Xylourgika Ltd Ενάγουσας και Κώστα Παναγιώτου Εναγόμενου ------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 11/02/2014 για Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 02 Μαΐου, 2014 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια-Ενάγουσα: κ. Χατζηκωστής (για να ακούσει απόφαση κ. Ματσάγκος) Για Καθ' ου η Αίτηση-Εναγόμενο: κα Σουρουλλά για κ. Χατζηευτυχίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια -Ενάγουσα με την αίτησή της ζήτησε τη διαγραφή και αντικατάσταση των παραγράφων 3 και 6 με την προσθήκη δυο νέων παραγράφων ενώ παράλληλα ζήτησε και την προσθήκη νέας παραγράφου 7 και την αναρίθμηση των υπόλοιπων παραγράφων στην Έκθεση Απαίτησής της. Νομική βάση της Αίτησης αποτέλεσαν οι Δ.25 και Δ.48 θ.1,2 και 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και οι συμφυείς εξουσίες, νομολογία και η πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστήριξαν την Αίτηση κατεγράφησαν στην ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Χριστοδούλου, διευθυντή της Ενάγουσας - Αιτήτριας, ο οποίος γνωρίζει τα γεγονότα και έχει εξουσιοδοτηθεί στην κατάρτιση της ένορκης δήλωσης. Σύμφωνα με τον ομνύοντα μετά την καταχώριση της Υπεράσπισης και κατά την προετοιμασία της Απάντησης στην Υπεράσπιση ο ίδιος είχε ψάξει στο εργαστήριο της Ενάγουσας και είχε βρει την γραπτή προσφορά που είχε ετοιμάσει για λογαριασμό του Εναγόμενου, την οποία είχε ξεχάσει εντελώς κατά τον χρόνο που είχε δώσει οδηγίες για την έγερση της αγωγής. Είναι ο ισχυρισμός του ότι τα δικόγραφα δεν αποδίδουν πλήρως τα πραγματικά γεγονότα και τα έγγραφα, που έχει στην κατοχή του, για αυτό θα πρέπει να γίνουν οι απαραίτητες τροποποιήσεις στην Έκθεση Απαίτησης. Καταλήγει, ότι η προτεινόμενη τροποποίηση είναι μεγάλης και ουσιαστικής σημασίας για την προώθηση της υπόθεσης της Ενάγουσας και υποβάλλεται έγκαιρα, στα αρχικά στάδια της υπόθεσης, για αυτό και δεν θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά ή ταλαιπωρία στον Εναγόμενο και δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματά του. Η Αίτηση αντιμετωπίστηκε με Ένσταση από πλευράς του Εναγόμενου-Καθ' ου η Αίτηση. Ως λόγοι Ενστάσεως καταγράφονται οι ακόλουθοι: Ότι η Ενάγουσα με την συγκεκριμένη τροποποίηση επιθυμεί να αλλάξει όλο το σκεπτικό της απαίτησής της και να προσκομίσει μαρτυρία ή και γεγονότα τα οποία έχει διαπιστώσει από το περιεχόμενο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης δημιουργώντας μια νέα αγωγή, ότι η ζητούμενη τροποποίηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, ότι η Ενάγουσα δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αλλά με κακή πίστη, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης και ότι θα πρέπει να επιβαρυνθεί, η Ενάγουσα, με τυχόν έξοδα στην περίπτωση που εγκριθεί η τροποποίηση. Νομική βάση της Ένστασης αποτέλεσαν η Δ.25 και η Δ.48 θ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Ένσταση υποστηρίχθηκε με ένορκη δήλωση του Κώστα Παναγιώτου, Εναγόμενου. Σύμφωνα με τον ομνύοντα ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που υποστήριξε την Αίτηση δεν αναφέρει την αλήθεια, δηλαδή ότι είχε ψάξει στο εργαστήριο της εταιρείας και είχε βρει το σύνολο των σχετιζόμενων τεκμηρίων, γιατί θα έπρεπε να προσκομίσει τα συγκεκριμένα στοιχεία κατά την έγερση της αγωγής και να τα συμπεριλάβει σε αυτήν. Κατά την δική του άποψη η Ενάγουσα, βλέποντας την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, είχε διαπιστώσει τα λάθη και τις παραλείψεις στο δικόγραφό της και επιχείρησε να τα διορθώσει με την αίτηση τροποποίησης. Η παραδοχή της Ενάγουσας, ότι τα δικόγραφα της δεν συνάδουν πλήρως αλλά διαφέρουν από τα τεκμήρια και τα έγγραφα με τα οποία θα προωθηθεί η υπόθεση, είναι η εισήγηση του Εναγόμενου ότι θα πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη της εισαγωγής της συγκεκριμένης μαρτυρίας. Καταλήγει δε ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και θα πρέπει να απορριφτεί. Και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με γραπτές αγορεύσεις των οποίων το περιεχόμενο το Δικαστήριο έχει κατά νου και θα αναφερθεί σε αυτές όπου το κρίνει απαραίτητο. NOMIKH ΠTYXH Η Δ.25 θ.1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, στην οποία στηρίζεται η αίτηση, προνοεί ως ακολούθως: «
- The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.» Η αντίστοιχη Αγγλική πρόνοια είναι η Δ.28 θ.
- Στο Annual Practice 1958, σελ. 622, η γενική αρχή εκτίθεται ως εξής: «In Tildesley v. Harper, 10 Ch.D. pp.396, 397, Bramwell, L.J., said: "My practice has always been to give leave to amend unless I have been satisfied that the party applying was acting mala fide, or that, by his blunder, he had done some injury to his opponent which could not be compensated for by costs or otherwise". "However negligent or careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side. There is no injustice if the other side can be compensated by costs" (per Brett, M.R., Clarapede v. Commercial Union Association, 32 W.R. p.263; Weldon v. Neal, 19 Q.B. D. p.396; Australian Steam Navigation Co. v. Smith, 14 App. Cas. p.320; Hunt v. Rice & Son, 53 T.L.R.931, C.A.; and see the remarks of Bowen, L.J., Cropper v. Smith, 26 Ch.D. pp. 710, 711; of Lindley, L.J., Indigo Co. v. Ogilvy, [1891] 2 Ch.39,; and of Pollock, B., Steward v. North Metropolitan Tramways Co., 16 Q. B. D. p.180, and C.A. p.558). An amendment ought to be allowed if thereby "the real substantial question can be raised between the parties", and multiplicity of legal proceedings avoided.» Το Ανώτατο Δικαστήριο σε δυο πολύ πρόσφατες αποφάσεις του επαναδιατύπωσε τις αρχές που διέπουν αυτού του είδους τις αιτήσεις. Στην απόφασή στην υπόθεση Investylia Public Co v. Ανδρέα Μιντή Πολ. Εφ. 339/10 ημερ. 24/02/14 κατεγράφησαν τα ακόλουθα σημαντικά σε σχέση με την κατεύθυνση της νομολογίας επί των αιτήσεων τροποποίησης: «Σημειώνουμε περαιτέρω ότι η σύγχρονη τάση, που παρουσιάζει η νομολογία, είναι προς την κατεύθυνση της έγκρισης αιτήσεων για τροποποίηση παρά το αντίθετο, εκτός βέβαια αν σοβαροί λόγοι συνηγορούν προς την αντίθετη προσέγγιση.» Πιο πρόσφατα στην υπόθεση Investylia Public Co Ltd ν. Βάσου Ιωάννου και Ήβης Ιωάννου Χατζηπαντέλα ως διαχειριστές της περιουσίας του Μιχάλη Ιωάννου Πολ. Εφ. 231/11 ημερ. 07/03/14 κατεγράφησαν τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα η τροποποίηση σε περίπτωση που η αίτηση υποβάλλεται εγκαίρως και δεν επηρεάζει δυσμενώς τα συμφέροντα της άλλης πλευράς γίνεται αποδεκτή με περισσότερη ευκολία. Ο χρόνος της υποβολής της σκοπούμενης τροποποίησης αποτελεί σχετικό κριτήριο και τα Δικαστήρια αρνούνται κατά κανόνα διερεύνηση θεμάτων όταν η ακρόαση ήδη έχει αρχίσει. Η έκταση της τροποποίησης έχει τη δική της αυτοτελή σημασία εφόσον έχει επιπτώσεις στην τροχιοδρόμηση του προγραμματισμού της ακρόασης (Βερεγγάρια Παπακόκκινου κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ , Πολιτική Έφεση 242/11, ημερ. 19.7.2013). ......................................... Όπως δε υποδείχθηκε στην Panayiotis Georghiou (Catering) Ltd (ανωτέρω) αλλά και στην Flecha Contracting Ltd (ανωτέρω) η καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση δεν εξετάζεται κατ΄ απομόνωση ως ορισμένης σημασίας και μάλιστα αποφασιστικής.» Των πιο πάνω καταγραφέντων οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία παλαιότερων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. Μερικές αποφάσεις, στις οποίες έγινε ενασχόληση με το θέμα αυτό, είναι και οι αποφάσεις Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, SABA & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 223, ημερ.22/02/2002 και Δ. Σ. Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1608. Σύνοψη των καθιερωθέντων από τη νομολογία νομικών αρχών είναι η ακόλουθη: «
(1)Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Όπως αναφέρθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στη σελίδα 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.»
(2)Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα,
(1999)1 Α.Α.Δ. 44.) Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.
(3)Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα.
(4)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση, συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) A.A.Δ. 33).
(5)Ο παράγοντας χρόνος, στην υποβολή αίτησης τροποποίησης, είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manu-Facturing & Exporting Co κ.ά ν. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Φοινιώτης (πιο πάνω): «... Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για τροποποίηση.» Βλ. επίσης την υπόθεση Fereos Ltd v. Martin Bros Tobacco Co Inc
(1997)1 Α.Α.Δ. 378.»
(6)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης (βλ. SABA & Co. (T.M.B.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426).
(7)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (βλ. Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης
(1995)1 Α.Α.Δ. 607). Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά την δίκη (βλ. Kallice Holding Co Ltd ν. M.T.R. Metals (Overseas) Ltd (Aρ. 1)
(1996)1 Α.Α.Δ. 162).
(8)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (ανωτέρω).» Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε ν' αποζημιωθεί με χρήμα». Επαναδιατυπώθηκαν, οι πιο πάνω αρχές, στην συνέχεια στις αποφάσεις Jamal Y. Khan κ.α. v. Δημοκρατίας του Πακιστάν και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2011)1(Β) ΑΑΔ 1211, Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Εφ.204/2009, ημερ.25/04/2012 και στην D.J. Karapatakis & Sons Ltd v. Δήμου Στροβόλου Πολ. Εφ. 135/11 ημερ. 13/06/2013 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε το σκεπτικό της Παπαχρυσοστόμου ν. Κ. Γρηγοριάδης & Συνέταιροι, κ.α., Π.Ε. 79/09, ημερ. 04/05/12 στην οποία είχαν καταγραφεί τα ακόλουθα: «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι ότι στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά.» Εφαρμογή των νομολογιακών αρχών οδηγεί στην κατάληξη ότι στην υπό κρίση υπόθεση δεν συντρέχει κανένας λόγος για απόρριψη της αίτησης. Η αίτηση τροποποίησης καταχωρίστηκε πριν καν κλείσουν τα δικόγραφα. Από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου σημειώνεται ότι δεν υπάρχει καταχωρημένη Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Δεν μπορεί να εμποδίζεται η διόρθωση οποιουδήποτε λάθους, το οποίο προέκυψε, πριν την έναρξη της ακρόασης. Αντίθετα, διόρθωση οποιουδήποτε λάθους πριν την ακρόαση είναι προς το συμφέρον όχι μόνο της ορθής απονομής της δικαιοσύνης αλλά και των διαδίκων αφού διασφαλίζεται διάσωση χρόνου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης τροποποίησης και ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη αρχίσει είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στον Εναγόμενο από την τροποποίηση που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με την κατάλληλη διαταγή για έξοδα. Αντίθετη κατάληξη όμως θα μπορούσε να οδηγήσει στην πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς για την πλευρά της Ενάγουσας -Αιτήτριας. Υπό το φως όλων των ανωτέρω δίδεται άδεια για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως η παράγραφος Α 1 μέχρι 10 της Αίτησης. Η τροποποίηση να επιτευχτεί εντός δέκα
(10)ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου - Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον του Ενάγοντα - Αιτητή. Τα έξοδα (της αίτησης και τα σπαταληθέντα) καθορίζονται κατ' αποκοπή στο ποσό των €900- πλέον Φ.Π.Α και θα καταβληθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο