ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗΣ ν. C. HADJIANDREOU & SON CO LTD, Αρ. Αγωγής: 1989/2010, 26/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A171 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1989/2010 Μεταξύ: ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗΣ, Σκαρίνου Ενάγοντα και C. HADJIANDREOU & SON CO LTD, Λεωφ. Λάρνακος 167, Office & Parking House, 2101 Λευκωσία (τηλ. 22333812) Εναγομένων Ημερομηνία: 26 Μαΐου 2014 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Κώστα για κ. Γιώργο Βασιλείου Για τους Εναγομένους: κα Γαλάζη για Μ.Χ. Μυλωνάς και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, διαθέτει βιοτεχνία στην Σκαρίνου η οποία παράγει γαλακτοκομικά προϊόντα ενώ οι εναγόμενοι είναι εταιρεία η οποία ασχολείται με την εισαγωγή και εξαγωγή φρούτων και λαχανικών. Η αξίωση του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων είναι για το ποσό των €14.900.92 πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα, ως υπόλοιπο λογαριασμού. Όπως προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης ο ενάγοντας πωλούσε και παρέδιδε στους εναγομένους, γαλακτοκομικά προϊόντα και τηρούσε σχετικό προς τούτο λογαριασμό ο οποίος κατά ή περί την 9.2.2010, δείκνυε χρεωστικό υπόλοιπο €14.900.
- Έναντι της οφειλής οι εναγόμενοι δεν κατέβαλαν κανένα ποσό, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του ενάγοντα. Οι εναγόμενοι στην Έκθεση Υπεράσπισης τους αρνούνται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα σε σχέση με την αξίωση του. Αρνούνται ότι ήσαν πελάτες του ενάγοντα και ισχυρίζονται ότι ο τελευταίος ουδέποτε πώλησε και παρέδωσε σ΄ αυτούς γαλακτοκομικά προϊόντα. Διατείνονται ότι ουδέποτε «συμβλήθηκαν μαζί του», ουδέποτε παρέλαβαν από αυτόν οιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού ούτε και οι ίδιοι επιβεβαίωσαν ποτέ τέτοια κατάσταση. Τέλος ισχυρίζονται ότι ουδέποτε οχλήθηκαν από τον ενάγοντα για την καταβολή οποιουδήποτε ποσού σ΄ αυτόν. Στα πλαίσια της ακρόασης κατέθεσε ο ίδιος ο ενάγοντας (ΜΕ1). Από πλευράς Υπεράσπισης κατέθεσε ο κ. Ροδής Χατζηανδρέου, διευθυντής της εναγομένης εταιρείας, (ΜΥ1). Ο ενάγοντας Αχιλλέας Βουγιουκλάκης (ΜΕ1) κατά την κυρίως εξέταση, κατέθεσε τα εξής. Για χρόνια διέθετε στο χωριό Σκαρίνου βιοτεχνία η οποία ασχολείτο με την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων. Κατόπιν παράκλησης των εναγομένων πωλούσε και παρέδιδε σ΄αυτούς προϊόντα και τηρούσε προς τούτο σχετικό λογαριασμό. Κατά ή περί την 9.2.2010 ο λογαριασμός των εναγομένων παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €14.900.
- Το υπόλοιπο επιβεβαιώθηκε με Κατάσταση Λογαριασμού (Τεκμήριο 1) την οποία του παρέδωσαν οι ίδιοι οι εναγόμενοι. Έναντι της οφειλής τους οι εναγόμενοι δεν πλήρωσαν κανένα ποσό παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του. Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι το 2010 διατηρούσε εταιρεία, την Αχιλλέας Α. Βουγιουκλάκης Λτδ, η οποία στην συνέχεια διαλύθηκε κατόπιν αίτησης διάλυσης από πιστωτή. Το όνομα «Βουγιουκλάκης» είναι η φίρμα της εταιρείας του. Το όνομα και το επίθετο του όπως αναγράφεται στην ταυτότητα του, είναι Αχιλλέας Ιακωβίδης. Η εταιρεία του μετονομάστηκε το 2011 σε Ρένος Α. Βουγιουκλάκης ΛΤΔ. Ρένος Βουγιουκλάκης είναι ο γιος του. Ήταν η θέση του ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε τον πλήρωσαν χωρίς να πάρουν απόδειξη και ότι εξακολουθούν να του οφείλουν το ποσό των €14.900.
- Η μαρτυρία του Ροδή Χατζηανδρέου (ΜΥ1), διευθυντού της εναγομένης εταιρείας, συνοψίζεται ως εξής. Η εταιρεία του συνεργαζόταν για πολλά χρόνια με την εταιρεία Α. Α. Βουγιουκλάκης Λτδ η οποία τον προμήθευε με γαλακτοκομικά προϊόντα για σκοπούς εξαγωγής. Με τον Αχιλλέα Ιακωβίδη ή άλλως Αχιλλέα Βουγιουκλάκη προσωπικά, δεν είχε καμιά εμπορική δοσοληψία. Για τις συναλλαγές της εταιρείας του με την εταιρεία Βουγιουκλάκης, διατηρούσε και ο ίδιος Κατάσταση Λογαριασμού. Το Τεκμήριο 1 είναι αντίγραφο Κατάστασης Λογαριασμού της εταιρείας του, το οποίο όμως δεικνύει ένα μέρος των συναλλαγών που έγιναν. Οι εν λόγω συναλλαγές από τις 23.1.2009 και μετέπειτα έχουν ως ακολούθως. Στις 23.1.2009 αγοράστηκαν από την εταιρεία Βουγιουκλάκης εμπορεύματα αξίας €25.650.= Εκδόθηκε σχετικό τιμολόγιο από την εταιρεία (Τεκμήριο 2). Το εν λόγω ποσό καταγράφεται και στο Τεκμήριο
- Στις 23.7.2009 αγοράστηκαν εμπορεύματα αξίας €11.542.50 . Εκδόθηκε και πάλι τιμολόγιο από την εταιρεία Βουγιουκλάκης (Τεκμήριο 5). Το ποσό επίσης καταγράφεται στο Τεκμήριο
- Στις 2.2.2009 πληρώθηκε από την εναγομένη εταιρεία το ποσό των €20.000= με επιταγή και στις 11.9.2009 το ποσό των €10.000 και πάλι με επιταγή. Και οι δύο πληρωμές έγιναν έναντι λογαριασμού. Οι σχετικές αποδείξεις κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα. Και οι δύο πληρωμές καταδεικνύονται στο Τεκμήριο
- Στις 4.12.2009 οι εναγόμενοι προέβηκαν σε πληρωμή ύψους €5.000= και στις 9.2.2010 σε ακόμη μία πληρωμή ύψους €3.000=. Και οι δύο πληρωμές έγιναν έναντι λογαριασμού. Και αυτές οι πληρωμές καταδεικνύονται στο Τεκμήριο
- Στις 9.2.2010, το οφειλόμενο από τους εναγομένους ποσό προς την εταιρεία Βουγιουκλάκης ήταν €14.900=. Το ποσό αυτό πληρώθηκε σε μετρητά στον ίδιο τον ενάγοντα και έτσι ο λογαριασμός εξοφλήθηκε. Το γεγονός τούτο καταδεικνύεται στην απόδειξη για την πληρωμή του ποσού των €3000= [(φωτοαντίγραφο κατατέθηκε ως (Τεκμήριο 6)]. Στο εν λόγω έγγραφο καταγράφεται «Paid Cash €14.
- Απόδειξη θα φέρει». Πολλές φορές ζήτησε από τον ενάγοντα απόδειξη για το ποσό των €14.900 που πλήρωσε, πλην όμως ο ενάγοντας δεν ανταποκρίθηκε. Ήταν η θέση του ότι το ποσό των €14.900, το χρησιμοποίησε ο ενάγοντας για να δημιουργήσει εταιρεία στη Βουλγαρία. Όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε, γι΄ αυτό τον λόγο δεν τολμούσε ο ενάγοντας να πει στον γιο του ο οποίος συνέχισε τις εργασίες της εταιρείας Βουγιουκλάκη, ότι οι εναγόμενοι ξόφλησαν τις υποχρεώσεις τους, επειδή θα αποκαλύπτετο η δραστηριότητα του στη Βουλγαρία. Κατά τις τελικές αγορεύσεις, η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της με αναφορά στην εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία. Η κα Κώστα εκ μέρους του ενάγοντα, εισηγήθηκε ότι ο τελευταίος με την μαρτυρία του κατάφερε να αποδείξει την υπόθεση του στον απαιτούμενο βαθμό. Από το Τεκμήριο 1 είναι ξεκάθαρο, τόνισε, ότι η εναγομένη εταιρεία οφείλει στον ενάγοντα το ποσό των €14.900.
- Όπως φαίνεται στην Κατάσταση Λογαριασμού (Τεκμήριο 1), «αυτή εκδόθηκε από την ίδια την εναγομένη εταιρεία, συνεπώς εκ τούτου με έμμεσο τρόπο η εναγομένη εταιρεία παραδέχεται ή/και επιβεβαιώνει την συγκεκριμένη οφειλή της προς τον ενάγοντα», κατέληξε. Ήταν η θέση της τέλος ότι στο Τεκμήριο 6, η φράση «Paid Cash €14.900, Απόδειξη θα φέρει», γράφτηκε εκ των υστέρων, σε μια προσπάθεια των εναγομένων να καταδείξουν ότι το ποσό του Τεκμηρίου 1, έχει εξοφληθεί. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Γαλάζη, συνηγόρου των εναγομένων. Τόνισε ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο ενάγοντας δεν παρουσίασε τιμολόγια και Κατάσταση Λογαριασμού τα οποία να διατηρούσε ο ίδιος επ΄ ονόματι των εναγομένων, αλλά βάσισε την υπόθεση του σε έγγραφο που διατηρούσαν οι εναγόμενοι. Κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την μαρτυρία του ενάγοντα ως αναξιόπιστη και συνακόλουθα την αγωγή του εφόσον το Δικαστήριο, τόνισε, δεν έχει ενώπιον του επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία που να τεκμηριώνει και να αποδεικνύει την αξίωση του ενάγοντα. Είχα την ευκαιρία στα πλαίσια της ακρόασης να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τόσο τον ενάγοντα όσο και τον Μ.Υ.1, ενώ έδιναν την ένορκη μαρτυρία τους ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείκτη, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν. (Βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, Καρεκλά ν. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. 1199 και Αθανασίου και άλλος ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα της, και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Βλ. Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση αρ. 10705, ημερ. 8.2.02, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑ.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, 530). Ο ενάγοντας Αχιλλέας Βουγιουκλάκης (ΜΕ1) δεν μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Πέρα από την εριστική συμπεριφορά του στο εδώλιο, η μαρτυρία του διανθίζεται από σωρεία αντιφάσεων. Το κυριώτερο όμως που συνηγορεί υπέρ της θέσης ότι τα όσα κατέθεσε δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια, είναι και το γεγονός ότι βάσισε την υπόθεση του σε έγγραφο (Τεκμήριο 1) που κατήρτισαν οι εναγόμενοι, για δικούς τους προφανώς λόγους, και όχι ο ίδιος. Αντιστρατεύεται την κοινή λογική εμπορευόμενος να στηρίζει την απαίτηση του, όχι σε έγγραφα που διατηρεί ο ίδιος όπως τιμολόγια και καταστάσεις λογαριασμού, αλλά σε έγγραφα που κατήρτισαν αυτοί με τους οποίους έχει εμπορικές συναλλαγές. Απορρίπτω την θέση και την εκδοχή του. Απορρίπτω την μαρτυρία του στο σύνολο της. Αντίθετα ο ΜΥ1, Ροδής Χατζηανδρέου, μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Οι απαντήσεις του ήταν σαφείς, επεξηγηματικές και πλήρως τεκμηριωμένες. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις κατά το στάδιο της αντεξέτασης και ήταν σταθερός στη θέση και στην εκδοχή του. Τα όσα κατέθεσε υποστηρίζονται πλήρως και από τα έγγραφα (τιμολόγια και αποδείξεις πληρωμών) που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2 -6. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Τα όσα κατέθεσε συνιστούν και τα ευρήματα μου. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο ότι το βάρος απόδειξης (burden of proof) σε αστικές υποθέσεις, το φέρει ο ενάγοντας (τούτο αποφασίζεται στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων) ο οποίος θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Στην υπόθεση Μαρσέλ κ. α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2001)1 Γ ΑΑΔ 1858, λέχθηκαν τα εξής: «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, para 4 - 38 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας). Σχετικές είναι επίσης και οι υποθέσεις Ιορδάνου Θεοδόσης ν. Δήμου Ζήνωνος
(1998)1 ΑΑΔ 652 και Demil Imports Exports Ltd v. Ζήνων Η. Κωνσταντινίδης Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 26/2008, ημερομηνίας 14.3.2011. Εν προκειμένω βρίσκω πως δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας το οποίο να αποδεικνύει την ύπαρξη της οφειλής των εναγομένων προς τον Ενάγοντα. Στην απουσία παραδεκτής μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικά της υπόθεσης, δεν εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης. Ως εκ τούτου η αγωγή του ενάγοντα θα πρέπει να απορριφθεί. Παραμένει το θέμα των εξόδων. Ο γενικός κανόνας είναι ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης. Ωστόσο μπορεί να υπάρξει απόκλιση από τον κανόνα όταν το επιβάλλουν ενδογενείς παράγοντες της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχει, κατά την κρίση μου, κανένας λόγος απόκλισης από τον κανόνα. Δια ταύτα η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του ενάγοντα και προς όφελος των εναγομένων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.:)...................................................... Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο