CHARILAOU BROS LTD ν. Marfin Popular Bank Public Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 2152/10, 30/5/2014

(12)(α), 7

(1)και 9 του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013, το οποίο αναφέρεται ως το Περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013 και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ως ΚΔΠ 104/2013, έχουν μεταβιβαστεί περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της στην BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD (Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ).» Ε. Άδεια και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως δια της προσθήκης μετά την παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαιτήσεως, νέων παραγράφων με τους αριθμούς 10 και 11 οι οποίες θα αναφέρουν τα ακόλουθα: 10) Οι Εναγόμενοι παραβίασαν το νόμιμο και/ή συμβατικό και/ή θέσμιο καθήκον τους προς τους Ενάγοντες και/ή αμέλησαν και/ή παραβίασαν την συνήθη πρακτική και/ή την αναγνωρισμένη πρακτική των τραπεζών σύμφωνα με τα διεθνή αναγνωρισμένα πρότυπα της εξυπακουόμενης και/ή ρητής και/ή προφορικής συμφωνίας για επιστροφή επιταγής που δεν εξαργυρώθηκε και/ή δεν πληρώθηκε με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να υποστούν ζημιές λόγω της μη έγκαιρης επιστροφής της επιταγής καθότι η επιταγή είχε δοθεί ως προκαταβολή στα πλαίσια Συμφωνίας πώλησης επιχείρησης των εναγόντων για το ποσό των £150.000 στερλινών, και ενδιαφερόμενος αγοραστής υπαναχώρησε και δεν προχώρησε στην ολοκλήρωση της συμφωνίας και στην καταβολή του υπόλοιπου ποσού ήτοι του ποσού των £100.250 στερλινών. 11) Λόγω της μη πληρωμής της επιταγής ο ενδιαφερόμενος αγοραστής απέσυρε το ενδιαφέρον του με αποτέλεσμα μετά από λίγο χρονικό διάστημα η επιχείρηση των Εναγόντων να παύσει να λειτουργεί και οι Ενάγοντες να απολέσουν το ποσό των £150.000 στερλινών, ποσό το οποίο διεκδικούν από τους Εναγομένους αφού συνεπεία της δικής τους παράνομης και/ή αντισυμβατικής συμπεριφοράς απώλεσαν. Στ. Άδεια και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως δια της προσθήκης στην παράγραφο 9 μετά την λέξη «εναγομένους» της φράσης «1 και 2 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως ως ακολούθως» Ζ. Άδεια και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως δια της προσθήκης στις παραγράφους 3,8 και 9Α του αιτητικού της Έκθεσης Απαιτήσεως μετά το ποσό £49.750,00 ή το ποσό £49.750.00 της λέξης «στερλινών» Η. Άδεια και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως δια της προσθήκης στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαιτήσεως στο Α) αιτητικό μετά την λέξη «Συμφωνίας» της ακόλουθης φράσης «και/ή λόγω παράβασης νόμιμων και/ή συμβατικών και/ή θέσμιων καθηκόντων των Εναγομένων και/ή αμέλειας των Εναγομένων και/ή λόγω παράβασης συνήθους τραπεζικής πρακτικής από τους Εναγομένους και/ή ως ανωτέρω περιγράφεται». Θ. Άδεια και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως δια της προσθήκης στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαιτήσεως μετά το αιτητικό Α, νέων αιτητικών Β και Γ τα οποία θα αναφέρουν τα ακόλουθα: Ι. Το ποσό των £100.250= στερλινών ως ειδικές αποζημιώσεις και/ή ως διαφυγόντα κέρδη και/ή ως αναφέρεται ανωτέρω Κ. Διαζευκτικά με το Α και Β ανωτέρω: Το ποσό των £150.000= στερλινών το οποίο απώλεσαν οι Ενάγοντες λόγω της αντισυμβατικής και/ή παράνομης συμπεριφοράς των Εναγομένων και/ή λόγω της παράβασης της συνήθους τραπεζικής πρακτικής από τους Εναγομένους και/ή ως ανωτέρω περιγράφεται. Λ. Άδεια και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως δια της αντικατάστασης των σημείων του αιτητικού της παραγράφου 9 από Β και Γ σε Δ και Ε. Μ. Άδεια και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως δια της αντικατάστασης των αριθμών των παραγράφων της Έκθεσης Απαιτήσεως από 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 σε 5, 6, 7, 8, 9, 12, 13. Ν. Οιονδήποτε άλλο διάταγμα ήθελε κρίνει δίκαιο και/ή εύλογο υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο.» Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 θ 1 - 6, Δ.9 θεσμοί 1,4,5,6,7,10 και 11, Δ.48 θ.1, 2, 8 και 9, Δ.64 θ 1 - 2 και επί των Γενικών Αρχών του Δικαίου της Επιείκειας και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Χάρη Χαριλάου, διευθυντού των εναγόντων. Ο ενόρκως δηλών, αναφέρει ότι η αναγκαιότητα για την αντικατάσταση των εναγομένων στον τίτλο της αγωγής, προέκυψε από τον διορισμό στις 25.3.2013 της Άντρης Αντωνιάδου ως Ειδικής Διαχειρίστριας για την εκτέλεση των μέτρων εξυγίανσης στην Cyprus Popular Bank Public Co Ltd. Επεξήγησε ότι η κα Αντωνιάδου διορίστηκε από τον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της Κεντρικής Τράπεζας ως Αρχής Εξυγίανσης, οι οποίες της παραχωρήθηκαν δυνάμει των προνοιών του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013, (Ν. 17

(1)/2013). Περαιτέρω λόγω του διατάγματος του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, όλες οι υποχρεώσεις της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, μεταβιβάστηκαν στην BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD (Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ) και γι΄ αυτό είναι απαραίτητο να προστεθούν ως εναγόμενοι αρ. 2, η προαναφερόμενη εταιρεία και να τροποποιηθεί ανάλογα η Έκθεση Απαίτησης με την προσθήκη των αναγκαίων ισχυρισμών. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς για την διεκδίκηση του ποσού των £100.250= στερλινών ως ειδικών αποζημιώσεων, είναι η θέση του ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί και συνακόλουθα η απαίτηση, δεν αναφέρονται στην Έκθεση Απαιτήσεως λόγω λάθους και/ή αβλεψίας του δικηγόρου των εναγόντων και ότι είναι αναγκαίο να προστεθούν στο παρόν στάδιο ώστε το Δικαστήριο να αποφασίσει επί όλων των επίδικων θεμάτων της αγωγής. Οι εναγόμενοι αποδέχθηκαν μερικώς την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Συγκεκριμένα αποδέχθηκαν τις αιτούμενες θεραπείες των παραγράφων Α, Β, Δ, Στ και Ζ της Αίτησης. Έφεραν ένσταση όσον αφορά τις θεραπείες των παραγράφων Ε, Η, Θ, Ι, Κ, Λ και Μ της Αίτησης. Όσον αφορά την αιτούμενη προσθήκη στον τίτλο της αγωγής της BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD ως εναγομένου 2 (παράγραφος Γ της Αίτησης), δεν τοποθετήθηκαν επί αυτού καθότι όπως δήλωσαν δεν τους αφορούσε. Στην Ένσταση, που στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, οι εναγόμενοι προβάλλουν τους εξής λόγους: «

(1)Δεν δικαιολογείται η έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων και δη των τροποποιήσεων που ζητούνται με τις παραγράφους Ε,Η,Θ,Ι,Κ,Λ και Μ της Αίτησης τροποποίησης καθ΄ ότι τυχόν έγκριση τους θα συνεπάγεται εισαγωγή νέας αιτίας Αγωγής.

(2)Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται και/ή δεν έχει δικαίωμα να επιδιώκει να εγείρει τους ισχυρισμούς τους οποίους επιχειρεί με την υπό κρίση Αίτηση της να προσθέσει ούτε και να αξιώσει τις αποζημιώσεις που επιδιώκει να εισαγάγει, εφόσον οι εν λόγω ισχυρισμοί αποτελούν ένα γεγονός άσχετο με τα γεγονότα που οπισθογραφούνται στο τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα ημερομηνίας 6/9/2011 και περαιτέρω το γεγονός που προσπαθεί η Αιτήτρια να εισαγάγει στην αγωγή είναι απομακρυσμένο συμβάν το οποίο κατ΄ ισχυρισμόν συνέβηκε στην επιχείρηση της Αιτήτριας και ουδεμία σχέση έχει με τα γεγονότα της υπόθεσης.

(3)Το σύνολο των γεγονότων που θεμελιώνουν το ισχυριζόμενο αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας βάσει του οποίου καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση δεν επεκτείνεται στα όσα ισχυρίζεται η Αιτήτρια και επιδιώκει να προσθέσει με τις παραγράφους Ε,Η,Θ,Ι,Κ,Λ και Μ της Αίτησης τροποποίησης, τα οποία εν πάση περιπτώσει αναφέρονται σε ένα γεγονός το οποίο δεν έχει καμιά σχέση και ούτε συνδέεται με τα γεγονότα της παρούσας αγωγής και ούτε έχει σχέση με τη βάση της παρούσας αγωγής.

(4)Η υποβολή της υπό κρίση Αίτησης σε σχέση με τα αιτητικά Ε,Η,Θ,Ι,Κ, Λ και Μ δεν αιτιολογείται, ούτε και δικαιολογείται η έγκριση της και οι λόγοι που παρουσιάζει ο Ενόρκως Δηλών στην Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 12/11/2013 που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση δεν ευσταθούν και/ή δεν δικαιολογούν επαρκώς την έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων.

(5)Δεν είναι κατάλληλο να γίνουν οι αιτούμενες τροποποιήσεις στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής καθ΄ ότι δεν προκύπτει η οποιαδήποτε σχετικότητα τους με τα επίδικα θέματα. Επίσης, τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται η Ενάγουσα στην αίτηση της δεν συνδέονται με τα γεγονότα έτσι όπως έχουν κατατεθεί στην Έκθεση Απαίτησης και καθιστούν νέα βάση αγωγής.

(6)Η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή λανθασμένη καθώς η Αιτήτρια αιτείται αύξηση θεραπείας στηριζόμενη σε γεγονότα άλλα από αυτά που έχουν καταχωρηθεί και/ή δικογραφηθεί στην Έκθεση Απαίτησης καθιστώντας μεταξύ άλλων ξεκάθαρο ότι η υπό κρίση αίτηση δημιουργεί και/ή αποσκοπεί σε νέα βάση αγωγής συνοδευόμενη από νέα θεραπεία.

(7)Η υπό κρίση Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και πραγματικά αστήρικτη και/ή άνευ αντικειμένου και/ή λανθασμένη και/η ασύμφωνη με τους σχετικούς νόμους και/ή διαδικαστικούς Κανονισμούς και/ή άλλως πως.

(8)Η Αιτήτρια δεν δικαιολογεί επαρκώς το αίτημα της για τροποποίηση του Κλητήριου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης και ούτε επεξηγεί και/ή δικαιολογεί το αδικαιολόγητο της καθυστέρησης της υπό κρίσης αίτησης.

(9)Τυχόν έγκριση του αιτήματος της Αιτήτριας θα έχει ως αποτέλεσμα την υπονόμευσης της απονομής της δικαιοσύνης και/ή θα είναι άδικη, αντίθετη προς την σωστή, αποτελεσματική και απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Χριστιάνας Αχιλλέως, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των εναγομένων. Είναι η θέση της ότι οι ισχυρισμοί που οι ενάγοντες θέλουν να προσθέσουν στην Έκθεση Απαίτησης, αφορούν γεγονότα τα οποία είναι απομακρυσμένα, δεν συνδέονται με τα επίδικα θέματα και δημιουργούν νέα βάση αγωγής. Περαιτέρω ότι «οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν είναι πραγματικά και/ή νομικά αναγκαίες και/ή επιβεβλημένες και/ή κατάλληλες για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων». Επίσης ότι η αύξηση των αιτούμενων αποζημιώσεων θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη οικονομική βλάβη στους εναγομένους. Προβάλλει τέλος ότι η αίτηση τροποποίησης καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση από την καταχώρηση της αγωγής και ότι οι ενάγοντες δεν δικαιολογούν ικανοποιητικά την εν λόγω καθυστέρηση. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. (SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents

(1994)1ΑΑΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ, ν. Ανδρέα Παύλου

(1995)1 ΑΑΔ 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.

(1993)1 ΑΑΔ726). Κλασσική απόφαση που δείχνει την λεγόμενη τάση φιλελευθεροποίησης των τροποποιήσεων δικογράφων είναι η απόφαση στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 ΑΑΔ 934. Όπως χαρακτηριστικά είχε λεχθεί εκεί, αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Διευκρινίζοντας ή περιορίζοντας τη γενικότητα με την οποία είχε αποδοθεί η πιο πάνω αρχή, το Ανώτατο Δικαστήριο παρατήρησε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω) πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ότι γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Για παράδειγμα, σε εκείνη την υπόθεση κρίθηκε πως ορθά απορρίφθηκε αίτημα τροποποίησης που υποβλήθηκε κατά την ημερομηνία ακρόασης, εφόσον κατά τη δικάσιμο που είχε οριστεί το 1988 είχε υποβληθεί αίτημα για αναβολή έτσι ώστε να γίνει διάβημα τροποποίησης, η υπόθεση ανεβλήθη παρά την ένσταση της άλλης πλευράς, με οδηγίες να υποβληθεί αίτηση τροποποίησης εντός δύο μηνών, αλλά αίτηση δεν υποβλήθηκε ούτε απασχόλησε ξανά το θέμα παρά μόνο όταν κατά το 1990 η υπόθεση επαναορίστηκε ξανά για ακρόαση. Η θεμελιακή αρχή την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας σ΄ αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά

(1992)1 ΑΑΔ

1. Στην υπόθεση αυτή καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ούτως ώστε να συνάδει η Έκθεση Απαίτησης με την προσκομισθείσα μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση τόνισε ότι εν πρώτοις δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Στη σελίδα 707 της απόφαση αναφέρονται χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Στην υπόθεση Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993, λέχθηκε πως: «Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικής επίδικες διαφορές.» Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω). «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Για το ίδιο θέμα της καθυστέρησης, σημαντική είναι και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. N. Σιακόλα, Πολ. Έφεση 10341, ημερ. 19/1/
2. Το Εφετείο επιβεβαίωσε ότι η μακρά εκκρεμότητα μιας αγωγής δεν μπορεί να επενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα στην έγκριση αιτήματος τροποποίησης δικογράφου, αλλά αποτελεί παράγοντα ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση της διαδικασίας. Ότι, δε, η έννοια της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος προϋποθέτει βέβαια τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και για να συνιστά κώλυμα θα πρέπει να μην είναι καλόπιστη. Αναφορικά με το θέμα της παροχής εξήγησης για την καθυστέρηση που διαπιστώνεται στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, και με αυτό ασχολήθηκε το Εφετείο στην υπόθεση (SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω). Όπως λέχθηκε, η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης, ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή τον βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Μια καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Από τα ανωτέρω προκύπτει πως ο παράγοντας «καθυστέρηση» εξετάζεται σε συνάρτηση με τους ουσιαστικότερους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο και βασικά σαν συνισταμένη τυχόν επηρεασμού των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Η θέση των εναγομένων ότι οι ενάγοντες με την αιτούμενη τροποποίηση προσπαθούν να εισάξουν ισχυρισμούς οι οποίοι δεν έχουν σχέση με τα επίδικα θέματα και συνιστούν νέα βάση αγωγής συνοδευόμενη με νέα αξίωση, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι ενάγοντες δεν επιζητούν την αντικατάσταση των ισχυρισμών της Έκθεσης Απαίτησης ούτε και αλλαγή της βάσης της αγωγής. Εκείνο που επιζητούν είναι η προσθήκη περαιτέρω ισχυρισμών σε σχέση με την επιταγή των £49.750= στερλινών που δεν τους επεστράφη. Πυρήνας της αγωγής εξακολουθεί να παραμένει η μη επιστροφή της επίδικης επιταγής. Οι ενάγοντες θέλουν να προσθέσουν στους ήδη υφιστάμενους ισχυρισμούς τους (ότι συνεπεία των πράξεων των εναγομένων έχουν υποστεί ζημιά), τον ισχυρισμό ότι η επίδικη επιταγή δόθηκε ως προκαταβολή στα πλαίσια συμφωνίας πώλησης επιχείρησης των εναγόντων. Συνεπεία της μη επιστροφής της, ο ενδιαφερόμενος αγοραστής απέσυρε το ενδιαφέρον του με αποτέλεσμα να ματαιωθεί η συμφωνία πώλησης και οι ενάγοντες να απολέσουν το ποσό των £150.000= στερλινών, που θα εισέπρατταν από την πώληση. Με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η διευκρίνιση και η επέκταση των επίδικων θεμάτων αλλά όχι η αντικατάσταση της βάσης της αγωγής. Είναι καλά γνωστό ότι ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Σταθερή γραμμή της νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Κυρίαρχο στοιχείο και γνώμονας κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι πάντοτε το συμφέρον της δικαιοσύνης (Βλ. IKOS CIF LTD Vs
3. MARTIN COWARD κ.α. Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 135/2013, ημερομηνίας 20 Μαρτίου, 2014). Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσον οι ενάγοντες - αιτητές καθυστέρησαν αδικαιολόγητα να υποβάλουν το αίτημα τους. Επαναλαμβάνω ότι το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα «καθυστέρηση». Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε. Στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωής Μιλτιάδους κ. α. Πολιτική Έφεση 96/2006, ημερ. 27.7.2007, λέχθηκε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο, τονίστηκε, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Οι ενάγοντες δίνουν σαφείς και επαρκείς εξηγήσεις και αιτιολογούν την «καθυστέρηση» που σημειώθηκε στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του Χάρη Χαριλάου, κατά την προετοιμασία της αγωγής για ακρόαση εντοπίστηκαν παραλείψεις και γεγονότα τα οποία δεν αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης και τα οποία είναι απαραίτητο να προστεθούν σ΄ αυτήν ώστε το Δικαστήριο να έχει ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων και να προσδιοριστεί καλύτερα η ουσία της διαφοράς. Ούτε έχω πεισθεί από την υπάρχουσα ενώπιον μου μαρτυρία ότι οι ενάγοντες ενεργούν με κακή πίστη ή ότι θα δημιουργηθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά εάν εγκριθεί το αίτημα τους. Κρίνω ότι θα πρέπει να επιτραπεί στη πλευρά των εναγόντων να προβάλουν τις θέσεις τους ούτως ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευκαιρία να απονείμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Όσον αφορά το αίτημα των εναγόντων (παράγραφος Γ της Αίτησης) για προσθήκη ως εναγομένων 2, της BANK OF CYPRUS COMPANY LTD, έχω να πω τα εξής. Τόσο η Δ.25 όσο και η Δ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με τη νομολογία, παρέχουν την εξουσία στο Δικαστήριο να προβεί στις αναγκαίες τροποποιήσεις ή και προσθήκη ή αντικατάσταση οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου ώστε να βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου προς αποτελεσματική επίλυση των επίδικων θεμάτων όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις (βλ. Οδυσσέως ν. Λαικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, Πολ. Έφεση 10837, ημερ. 20.9.2001). Είναι νομολογημένο ότι η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής διέπεται από την Δ.9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η οποία καθορίζει και τις συνέπειες τέτοιας τροποποίησης (Βλ. Ferro Fashions Limited v. Fashion Box S.R.L., Πολ. Έφ. 9674, ημερ. 20.10.1999, Έλληνας κ. α. ν. Χριστοδούλου

(1993)1 ΑΑΔ 485, Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη κ.α., Πολ. Έφεση 10719 κ.α., ημερ. 24.10.2001). Στην υπόθεση Mepa Manag. Ltd κ.α. ν. Αγροτικής Ετ. Γεν. Ασφαλ.

(1997)1 ΑΑΔ 772 στη σελ. 778 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με τον να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων. (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co v. Sowerby Bridge United District Flour Society

(1890)44 Ch D 374, C.A., Montgomery v. Foy, Morgan & Co

(1895)2 Q.B. 321, C.A., Bennetts & Co v. Mcllwraith & Co

(1896)2Q.B. 464, C.A., Ideal Films Ltd v. Richards

(1927)1 K.B. 374, C.A., Wilson v. Balcarres

(1893)1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel

(1894)2 Q.B. 688).» Όπως αναφέρεται τόσο στην Αίτηση όσο και στην Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει, από τις 29 Μαρτίου 2013, με διάταγμα του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου (ΚΔΠ 104/2013), έχουν μεταβιβαστεί περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd στην Bank of Cyprus Public Company Ltd (Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ). Υπό το φως των γεγονότων αυτών διαφαίνεται ότι δεν σκοπείται η προσθήκη ως διαδίκου, προσώπου άσχετου με τους υφιστάμενους εναγομένους. Ό,τι στην πραγματικότητα σκοπείται είναι η συμμετοχή στην διαδικασία ως διαδίκου, του νομικού προσώπου στο οποίο έχουν μεταβιβαστεί δικαιώματα και υποχρεώσεις των υφιστάμενων εναγομένων. Ως εκ τούτου το αίτημα θα πρέπει να γίνει αποδεκτό. Δια ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και της Έκθεσης Απαίτησης ως οι παράγραφοι Γ, Ε, Η, Θ, Ι, Κ, Λ και Μ της Αίτησης. Το τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα με την τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την σύνταξη του Διατάγματος. Έκθεση Υπεράσπισης στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός των επόμενων 15 ημερών. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της αίτησης (θα δοθεί ένα σύνολο εξόδων) καθώς επίσης και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και σε βάρος των εναγόντων. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα να καταβληθούν μετά το πέρας της δίκης. (Υπ.:).................................................. Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο