SPEED LINE AUTOSERVICES LTD ν. ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής 1326/2010, 8/9/2014

SPEED LINE AUTOSERVICES LTD ν. ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής 1326/2010, 8/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A228 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1326/2010 Μεταξύ: SPEED LINE AUTOSERVICES LTD, Ενάγουσα -και- ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Εναγόμενη Ημερομηνία: 08 Σεμπτεβρίου, 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα Εταιρεία: κ. Χαβιαράς για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. (για να ακούσει απόφαση κα. Ζαννέτου). Για την Εναγόμενη Εταιρεία: κ. Κ. Σέργης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία με την αγωγή της αξιώνει το ποσό των €61.875,36- δυνάμει τιμολογίων ή και κατάστασης λογαριασμού ή και δυνάμει σύμβασης. Επιπρόσθετα, αξιώνει και αποζημιώσεις ίσες με το 9% ετησίως επί του συγκεκριμένου ποσού. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας, η οποία είναι εταιρεία παροχής οδικής βοήθειας, είχε αναλάβει να παρέχει υπηρεσίες στους ασφαλισμένους στην Εναγόμενη Εταιρεία, η οποία είναι ασφαλιστική εταιρεία και μεταξύ άλλων προσφέρει κάλυψη στον κλάδο των μηχανοκινήτων. Η μεταξύ των μερών σύμβαση, η οποία είχε καταρτιστεί την 01/12/2008, ήταν διάρκειας ενός έτους με αυτόματη ανανέωση. Η Εναγόμενη Εταιρεία με επιστολή της, ημερομηνίας 30/10/2009, είχε δώσει προειδοποίηση 30 ημερών για τερματισμό της συγκεκριμένης σύμβασης πλην όμως η Ενάγουσα Εταιρεία είχε συνεχίσει να εξυπηρετεί τους ασφαλισμένους της Εναγομένης, για τους οποίους είχε πληρωθεί η συνδρομή, μέχρι και τον Δεκέμβριο του

1. Όμως, η Εναγόμενη δεν τήρησε τον τρόπο πληρωμής που προβλεπόταν στη μεταξύ των μερών σύμβαση, ήτοι εξόφληση των τιμολογίων εντός δυο μηνών, με αποτέλεσμα να εκκρεμούν οφειλές της Εναγομένης προς την Ενάγουσα για το ποσό των €61.875,36-, το οποίο οφείλεται μέχρι σήμερα. Η Εναγόμενη Εταιρεία στην τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησής της ισχυρίστηκε ότι πράγματι υπήρχε μεταξύ των μερών η συμφωνία ημερομηνίας 01/12/2008, πλην όμως ισχυρίζεται ότι με την παρασχεθείσα ειδοποίηση τερματισμού της συμφωνίας, επιστολή ημερομηνίας 30/10/09, η Ενάγουσα είχε σταματήσει να εξυπηρετεί τους πελάτες και τους ασφαλιζόμενους στην Εναγόμενη Εταιρεία κατά την 30/11/
2. Περαιτέρω, ισχυρίζεται, η Εναγόμενη Εταιρεία, ότι δυνάμει προφορικής συμφωνίας, η οποία επιτεύχθηκε τον Δεκέμβριο του 2009, η Ενάγουσα Εταιρεία είχε εξυπηρετήσει τους πελάτες της Εναγόμενης μέχρι 10/12/2009 και την χρέωνε ανά περιστατικό. Είναι ο θέση της Εναγομένης Εταιρείας ότι στις 16/11/2009 η Εναγόμενη Εταιρεία είχε συμφωνήσει με την Ενάγουσα Εταιρεία ή και τον αντιπρόσωπό της και είχε υπογραφεί σχετική συμφωνία ή και εκκαθαρισμένος λογαριασμός, σε σχέση με τα μεταξύ τους υπόλοιπα ή και τις οφειλές και είχε δημιουργηθεί εκκαθαρισμένος λογαριασμός για όλες τις οφειλές μέχρι την 31/10/2009 οπόταν εμποδίζονται να αξιώνουν οποιαδήποτε άλλα ποσά. Η συγκεκριμένη συμφωνία είχε επιβεβαιωθεί με επιστολή της Ενάγουσας ημερομηνίας 19/11/
3. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη συμφωνία, ημερομηνίας 16/11/09, η Ενάγουσα Εταιρεία οφείλει στην Εναγομένη Εταιρεία ποσό €24.751,75-, ως επιστροφή του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας το οποίο η Ενάγουσα είχε επιβάλει και είχε εισπράξει από την Εναγόμενη από την 01/05/04 και μετά για τις υπηρεσίες τις οποίες είχε προσφέρει, παρά το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες υπηρεσίες εξαιρούνταν και απαλλάσσονταν από τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας. Η ίδια η Ενάγουσα με επιστολή της, ημερομηνίας 09/12/09, είχε ανακοινώσει στην Εναγομένη ότι δεν θα εξυπηρετούσε πλέον τους ασφαλισμένους και τους πελάτες της όμως ουδέποτε είχε επέστρεψε ή και αφαιρέσει, η Ενάγουσα, αναλογικά από τα ποσά που κατά τον ισχυρισμό της οφείλονται, ποσά που αφορούσαν μη δεδουλευμένες συνδρομές. Επιπρόσθετα, η Εναγόμενη Εταιρεία ανταπαιτεί από την Ενάγουσα το ποσό των €24.751,71- ως επιστροφή Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, ο οποίος είχε επιβληθεί και εισπραχθεί από την Ενάγουσα για τις υπηρεσίες που προσέφερε στην Εναγόμενη ενώ οι συγκεκριμένες υπηρεσίες εξαιρούνταν και απαλλάσσονταν από τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας. Αξιώνει παράλληλα το ποσό των €40.432,42- ως μη δεδουλευμένα ποσά συνδρομών που κατέβαλε η Εναγόμενη Εταιρεία στην Ενάγουσα για την περίοδο 01/01/10 μέχρι 30/11/10, ως ποσό καταβληθέν χωρίς αντάλλαγμα ή και αχρεωστίτως ή και δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού. Αξιώνεται, από την Ενάγουσα Εταιρεία, το συνολικό ποσό των €65.184,13-. Δηλώθηκε κατά την ακρόαση ότι η απαίτηση και η ανταπαίτηση θα συνεκδικάζονταν. Οι θέσεις της Ενάγουσας Εταιρείας υποστηρίχθηκαν από την μαρτυρία της κας Δώρας Σμυρνιού, (Μ.Ε.1), διευθύντριας της Ενάγουσας Εταιρείας και γνώστριας των γεγονότων. Κατέθεσε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, γραπτή κατάθεση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
4. Σύμφωνα με την κατάθεσή της, η Ενάγουσα Εταιρεία είναι εταιρεία παροχής οδικής βοήθειας η οποία είχε δραστηριοποιηθεί σε ολόκληρη την Κύπρο. Την 01/12/08 είχε καταρτιστεί στη Λάρνακα σύμβαση μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης με την οποία η Ενάγουσα είχε αναλάβει να παρέχει στους ασφαλισμένους της Εναγομένης υπηρεσίες οδικής βοήθειας έναντι ανταλλάγματος. Η συγκεκριμένη σύμβαση είχε διάρκεια ενός έτους και συμπεριλάμβανε πρόνοια αυτόματης ανανέωσής της εκτός εάν 30 ημέρες πριν από τη λήξη της τερματιζόταν γραπτώς από οποιοδήποτε από τα μέρη. Μεταξύ των όρων της σύμβασης ήταν ότι η Εναγόμενη θα παρέδιδε στην Ενάγουσα κατάλογο των πελατών της ή των οχημάτων τους ή τον κατάλογο με τους αριθμούς των ασφαλιστηρίων συμβολαίων ενώ παράλληλα ανέλαβε υποχρέωση κάθε 30 μέρες να αποστέλλει καταλόγους με τους νέους ασφαλιζόμενους ή τις ανανεώσεις των συμβολαίων. Είχε συμφωνηθεί ότι η Εναγόμενη θα κατέβαλλε στην Ενάγουσα τη χρονιαία συνδρομή των €6,80- για κάθε ασφαλισμένο που θα γινόταν μέλος και θα έστελλε αναλυτικά τιμολόγια στην Εναγόμενη κάθε τέλος του μήνα, τα οποία τιμολόγια η Εναγόμενη θα εξοφλούσε εντός δυο μηνών. Στις 30/10/09, με επιστολή της, η Εναγόμενη είχε τερματίσει τη συγκεκριμένη σύμβαση. Διευθετήθηκε συνάντηση με τον κ. Νάκη Αντωνίου, εκ μέρους της Εναγομένης, για να συζητηθούν οι μεταξύ των μερών οικονομικές εκκρεμότητες και στις 16/11/09 είχε υπογραφεί από την ίδια και τον κ. Νάκη Αντωνίου ένα έγγραφο το οποίο τιτλοφορείται ως «Σημείωση». Υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη σημείωση, κατά την ίδια, δεν συνιστά εκκαθαρισμένο λογαριασμό και δεν είναι εξαντλητική. Ήταν η καταγραφείσα θέση της ότι η Ενάγουσα Εταιρεία συνέχιζε να εξυπηρετεί τους ασφαλισμένους στην Εναγόμενη, για τους οποίους είχε πληρωθεί η συνδρομή, χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Επίσης εξυπηρετούσε τους ασφαλιζόμενους, στους οποίους η Εναγόμενη είχε ανανεώσει τα συμβόλαια, μέχρι την 30/11/09 που είχε τερματιστεί η συμφωνία. Η ίδια με επιστολή της, ημερομηνίας 19/11/09, προς τον οικονομικό διευθυντή της Εναγομένης Εταιρείας, κ. Μιχάλη Γρηγορίου, ζητούσε να ενημερωθεί για το χρονοδιάγραμμα εντός του οποίου θα διευθετούνταν οι συμφωνημένες οφειλές της «Σημείωσης». Σε απαντητική επιστολή της Εναγομένης προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι υπήρχε μια μικρή διαφορά της τάξεως των €7.000- και ότι η οποιαδήποτε οικονομική διευθέτηση θα γινόταν άμεσα, δηλαδή πριν τις 30/11/
5. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας η ίδια απηύθυνε νέα επιστολή, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, προς υπενθύμιση αποπληρωμής των οφειλομένων. Ακολούθησε, στις 07/12/09, τηλεφωνική επικοινωνία με την οποία η ίδια ενημερώθηκε ότι η μεταξύ τους συμφωνία είχε λήξει και της αποστάληκε μια κατάσταση λογαριασμού την οποία η ίδια δεν αποδέχθηκε και προς τούτο ενημέρωσε την Εναγόμενη Εταιρεία, με επιστολή της ημερομηνίας 09/12/
6. Στη συγκεκριμένη επιστολή είχε δηλωθεί ότι θα μπορούσαν να προσφερθούν οι υπηρεσίες της Ενάγουσας μέχρι την εξεύρεση άλλου συνεργάτη με την προϋπόθεση ότι η Ενάγουσα θα πληρωνόταν ανά περιστατικό. Η συγκεκριμένη εισήγηση είχε διατυπωθεί στην επιστολή ημερομηνίας 10/12/
7. Στις 11/12/09 είχε ληφθεί επιστολή της Εναγομένης η οποία παρέπεμπε στον τερματισμό της συμφωνίας. Είναι ο ισχυρισμός της ότι η Εναγόμενη Εταιρεία δεν τηρούσε τον τρόπο πληρωμής που προνοούσε η σύμβαση με αποτέλεσμα κατά το τέλος του έτους 2009 να εκκρεμούν οφειλές της Εναγόμενης Εταιρείας προς την Ενάγουσα Εταιρεία ύψους €61.875,36-, τις οποίες η Εναγόμενη δεν έχει εξοφλήσει. Για το ποσό αυτό η Ενάγουσα χρεώνεται με τόκους καθώς και τόκους υπερημερίας της τάξεως του 9% ετησίως, τους ποίους αξιώνει ως αποζημίωση. Σε σχέση με την Ανταπαίτηση της Εναγομένης ήταν η καταγραφείσα θέση της ότι υπήρχε πρόθεση επιστροφής του ποσού, που αφορούσε το Φ.Π.Α., από την Ενάγουσα Εταιρεία εφόσον το συγκεκριμένο ποσό της επιστρεφόταν από την υπηρεσία Φ.Π.Α. Κατέληξε, ότι η Ενάγουσα δεν είχε ποτέ λάβει οποιοδήποτε ποσό χωρίς αντάλλαγμα αλλά αντίθετα ενεργούσε πάντοτε με βάση τις πρόνοιες της μεταξύ τους συμφωνίας ακόμα και μετά τον τερματισμό της και ήταν πάντοτε πρόθυμη να εξυπηρετήσει τους πελάτες της Εναγομένης, των οποίων η συνδρομή δεν είχε λήξει. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε το πιστοποιητικό σύστασης της Ενάγουσας Εταιρείας και το πιστοποιητικό διευθυντών της ως Τεκμήρια 2 και 2Α, τη συμφωνία ημερομηνίας 01/12/08 ως Τεκμήριο 3, την επιστολή ημερομηνίας 30/10/09 ως Τεκμήριο 4, τη «Σημείωση» ως Τεκμήριο 5, την επιστολή ημερομηνίας 19/11/09 ως Τεκμήριο 6, την επιστολή ημερομηνίας 20/11/09 ως Τεκμήριο 7, την επιστολή ημερομηνίας 03/12/09 ως Τεκμήριο 8, την επιστολή ημερομηνίας 07/12/09 ως Τεκμήριο 9, την επιστολή της Εναγόμενης ημερομηνίας 09/12/09 ως Τεκμήριο 10, την επιστολή ημερομηνίας 10/12/09 ως Τεκμήριο 11, την απαντητική επιστολή ημερομηνίας 11/12/09 ως Τεκμήριο 12, τις καταστάσεις λογαριασμού ως Τεκμήριο 13, την αίτηση στο Φ.Π.Α. ως Τεκμήριο 14, την επιστολή του δικηγόρου κ. Σέργη σε σχέση με την επιστροφή του Φ.Π.Α. ως Τεκμήριο 15 και καταστάσεις που αφορούν το υπόλοιπο ως Τεκμήριο
8. Αντεξεταζόμενη υποστήριξε ότι είχε προσωπική γνώση των γεγονότων γιατί η ίδια είχε υπογράψει εκ μέρους της Ενάγουσας Εταιρείας τη σύμβαση ημερομηνίας 01/12/08 μετά από διαπραγμάτευση των όρων της συγκεκριμένης σύμβασης. Ήταν η θέση της ότι ο κύριος λόγος τερματισμού της παροχής των συγκεκριμένων υπηρεσιών προς την Εναγόμενη Εταιρεία ήταν η ζημιά που είχε υποστεί η Ενάγουσα. Όταν της υποβλήθηκε ότι ο λόγος που τερματίστηκαν οι υπηρεσίες της Ενάγουσας προς την Εναγόμενη ήταν γιατί είχε πωληθεί η Ενάγουσα Εταιρεία η ίδια υποστήριξε ότι ο λόγος που είχε πωληθεί η εταιρεία ήταν οι ζημιές που υπέστηκε λόγω της συνεργασίας της με την Εναγόμενη. Ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία μπορούσε να παρέχει τις υπηρεσίες της, ακόμα και μετά τις 29/03/10, γιατί η νέα εταιρεία είχε αγοράσει και τις υποχρεώσεις της Ενάγουσας και θα μπορούσε να εξυπηρετήσει μέχρι τη λήξη της συνδρομής των πελατών της Εναγομένης. Επέμενε στη θέση της ότι η δική της υποχρέωση, δηλαδή της εταιρείας, είχε λήξει και δεν υπήρχε υποχρέωση παροχής υπηρεσιών μέχρι 30/11/09 σε σχέση με νέους πελάτες. Συμφώνησε ότι η μεταξύ των μερών συμφωνία είχε ξεκινήσει από το 2002 και είχε τερματιστεί δυνάμει του Τεκμηρίου 4 και περαιτέρω πρόσθεσε ότι η ίδια δεν είχε ποτέ αμφισβητήσει τον συγκεκριμένο τερματισμό. Όμως ισχυρίστηκε ότι είχε γίνει μια προφορική διευθέτηση για να συνεχίσει να εξυπηρετείται το πελατολόγιο της Εναγομένης Εταιρείας μέχρι να βρεθεί άλλος προσφοροδότης. Είχε συμφωνηθεί ότι τα ληγμένα συμβόλαια, που έληγαν 30/11/09, θα πληρώνονταν ανά περιστατικό ενώ σε σχέση με τα ισχύοντα συμβόλαια η εξυπηρέτηση θα παρεχόταν δωρεάν. Η συγκεκριμένη συμφωνία είχε επιτευχθεί με διαβουλεύσεις, μεταξύ της ίδιας και του κ. Νάκη Αντωνίου, στις αρχές Δεκεμβρίου του
9. Προώθησε τη θέση της αυτή με αναφορά στο Τεκμήριο 11, την κατ΄ ισχυρισμό της διορθωτική επιστολή. Ερωτηθείσα ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε είχε εξυπηρετηθεί πελάτης της Εναγόμενης Εταιρείας για τελευταία φορά. Συμφώνησε όμως ότι στις 09/12/09 ήταν η τελευταία φορά που είχε εξυπηρετήσει, μετά από τηλεφώνημα, πελάτη της Εναγόμενης και περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι εξυπηρετούσε σποραδικά κάποιους πελάτες της Εναγόμενης, οι οποίοι καλούσαν απευθείας την Ενάγουσα γιατί η Εναγόμενη Εταιρεία είχε μεταφέρει αλλού τα τηλέφωνα. Με αναφορά στο Τεκμήριο 13 ισχυρίστηκε ότι σε σχέση με τους πελάτες των οποίων τα συμβόλαια είχαν λήξει και δεν είχαν ανανεωθεί η ίδια είχε υποχρέωση μόλις τερματίστηκε η συμφωνία να ετοιμάσει τους καταλόγους γιατί αυτοί θα έπρεπε να χρεώνονται ανά περιστατικό. Παραδέχθηκε ότι χρέωνε περισσότερα από €6,80-. Δεν ήταν σε θέση να αναφέρει κατά πόσο είχε τιμολογηθεί το ποσό που αναλογούσε για οδική βοήθεια για την περίοδο 01/12/09 μέχρι 09/12/
10. Ήταν η θέση της ότι η Εναγόμενη Εταιρεία της όφειλε λεφτά για παροχή υπηρεσιών και για τον Δεκέμβριο του 2009 αφού η συνεργασία είχε αποφασιστεί να συνεχιστεί για τους μη λήξαντες συνδρομητές. Παραδέχθηκε ότι η ίδια είχε κάνει έντονες προσπάθειες για ανανέωση της συμφωνίας. Όμως, λόγω του ότι η Εναγόμενη επιθυμούσε τη μείωση της τιμής, οι προσπάθειες δεν απέδωσαν γιατί θα ήταν ασύμφορο για την Ενάγουσα. Σε σχέση με το Τεκμήριο 5 ήταν η θέση της ότι είχε υπογραφεί και από τις δύο πλευρές πλην όμως δεν συνιστούσε συμφωνία αλλά μια σημείωση που αφορούσε τους λογαριασμούς των δύο μερών. Ερωτηθείσα εκ νέου απάντησε ότι δεν διαφωνεί με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 και ότι συμφωνούσε με τα συγκεκριμένα ποσά εκείνη την ημερομηνία καθώς επίσης και ότι το Τεκμήριο 5 συνιστούσε τον τελικό λογαριασμό μεταξύ των μερών. Παραδέχθηκε ότι το συγκεκριμένο ποσό επιβεβαιωνόταν από το Τεκμήριο 6 αλλά εξήγησε ότι ήταν τα υπόλοιπα που είχαν συμφωνηθεί μέχρι την δεδομένη στιγμή. Απαντώντας συμφώνησε ότι μέχρι τις 30/10/09 το μόνο ποσό που εκκρεμούσε προς διευκρίνιση μεταξύ των δυο μερών ήταν το ποσό των €7.374-. Όταν της υποβλήθηκε ότι το ποσό των €2.069,40, το οποίο αξιώνεται στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης, δεν συμπεριλαμβάνεται στο Τεκμήριο 5 υποστήριξε ότι το ποσό αυτό λογικά δεν έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται ούτε στην Έκθεση Απαίτησης και ότι τα υπόλοιπα είχαν συμφωνηθεί. Όμως ήταν ο ισχυρισμός της ότι μετά από δύο εβδομάδες τα δεδομένα είχαν αλλάξει γιατί είχε κάνει αίτηση για να της επιστραφεί το Φ.Π.Α. και είχε συμφωνήσει υπό την προϋπόθεση ότι θα της επιστραφεί το Φ.Π.Α. Ερωτηθείσα για την χρέωση Φ.Π.Α. ήταν η θέση της ότι η ίδια χρέωνε την Εναγομένη Εταιρεία για τις υπηρεσίες που της παρείχε με Φ.Π.Α. γιατί θεωρούσε πως όφειλε να χρεώνει και όταν το αντιλήφθηκε, ότι οι συγκεκριμένες υπηρεσίες εξαιρούντο, η ίδια υπέβαλε αίτηση επιστροφής του Φ.Π.Α. έτσι ώστε να το επιστρέψει στην Εναγόμενη Εταιρεία. Όταν της υποβλήθηκε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία οφείλει στην Εναγόμενη το ποσό των €24.751,71- υποστήριξε ότι η ίδια δεν εισέπραξε το συγκεκριμένο ποσό παράνομα όμως παράλληλα παραδέχθηκε ότι το συγκεκριμένο ποσό, αν επιστραφεί, θα πιστωθεί στο λογαριασμό της Ενάγουσας. Της υποβλήθηκε ότι ήταν υποχρέωση της Ενάγουσας να ελέγξει κατά πόσο οι υπηρεσίες που παρείχε υπόκεινταν σε Φ.Π.Α. και η ίδια ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε και ότι ήταν με την εντύπωση ότι οι συγκεκριμένες υπηρεσίες φορολογούντο με Φ.Π.Α. Υποδείχθηκαν οι εγκύκλιοι του ΦΠΑ, που αφορούσαν τις συγκεκριμένες υπηρεσίες και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 17Α και 17Β. Αναγνώρισε τα έγγραφα που της υποδείχθηκαν ως τιμολόγια που είχαν εκδοθεί προς την Εναγόμενη Εταιρεία και αφορούσαν την περίοδο Ιανουάριο 2009 μέχρι Νοέμβριο
11. Κατατέθηκαν, τα συγκεκριμένα τιμολόγια και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο
12. Υποστήριξε ότι οι υπηρεσίες που παρείχε η Ενάγουσα, μέχρι τον Ιούλιο του 2009, είχαν πληρωθεί και ότι δεν είχε επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό αφορούσε λανθασμένα καταβληθέν Φ.Π.Α γιατί δεν είχε υποχρέωση να το πράξει. Κατέληξε, ότι η ίδια ουδέποτε είχε προβεί σε προφορική συμφωνία σε σχέση με τα υπόλοιπα και επιπρόσθετα ισχυρίστηκε ότι η γραπτή συμφωνία δεν τη δέσμευε. Η Εναγόμενη Εταιρεία κάλεσε τρεις μάρτυρες για να υποστηρίξει τις θέσεις της. Για την Υπεράσπιση πρώτος έδωσε μαρτυρία ο κ. Ηλίας Κουμίδης, (Μ.Υ.1), ο οποίος εργάζεται στην Υπηρεσία Φ.Π.Α., στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας. Ανέφερε στο Δικαστήριο ότι υπηρετεί στο Τμήμα Ελέγχου για σκοπούς επιστροφής Φ.Π.Α. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία δεν είχε ποτέ υποβάλει αίτηση για επιστροφή Φ.Π.Α. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 14 ήταν η θέση του ότι δεν είχε ποτέ καταχωρηθεί τέτοια αίτηση στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. και ότι δεν υπήρχε πιστωτικό υπόλοιπο για την Ενάγουσα Εταιρεία και η Υπηρεσία Φ.Π.Α. δεν χρωστούσε κανένα ποσό στην Ενάγουσα. Εξήγησε, ότι στο λογισμικό σύστημα καταχωρούνται οι φορολογικές δηλώσεις, οι πληρωμές του φορολογούμενου, οι επιστροφές του φόρου καθώς και οι επιβαρύνσεις. Στην περίπτωση της Ενάγουσας δεν υπήρχε αίτηση για επιστροφή οποιουδήποτε φόρου. Κατέληξε, ότι όταν υπάρχει επιστροφή φόρου εκδίδεται επιταγή στο όνομα του φορολογούμενου. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι υπηρετεί στο Φ.Π.Α. από το 2008 στο Τμήμα Επιστροφών του Φ.Π.Α. Μεταξύ των καθηκόντων του είναι ο έλεγχος και η αξιολόγηση των αιτήσεων για επιστροφή φόρου. Επέμενε στη θέση του ότι ποτέ δεν είχε χειριστεί θέμα επιστροφής Φ.Π.Α. στην Ενάγουσα Εταιρεία. Εξήγησε ότι το έντυπο, Τεκμήριο 14, κατατίθεται συνήθως από την εταιρεία που επιζητεί την επιστροφή Φ.Π.Α. και καταχωρείται στο μηχανογραφημένο σύστημα. Η Υπηρεσία του μπορεί να ελέγξει στο μηχανογραφημένο σύστημα για να διαπιστωθεί κατά πόσο το συγκεκριμένο έντυπο είναι καταχωρημένο. Ο ίδιος πρώτη φορά έβλεπε το συγκεκριμένο έντυπο και ποτέ δεν είχε κατατεθεί στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. Είχε ελέγξει επισταμένα στο σύστημα, λόγω του ότι είχε κληθεί για να δώσει μαρτυρία, για εντοπισμό της συγκεκριμένης αίτησης και είχε διαπιστώσει ότι τέτοια αίτηση δεν είχε κατατεθεί. Επέμενε στην θέση του ότι όταν παραλαμβάνεται το έντυπο για επιστροφή αμέσως καταχωρείται στο λογισμικό. Μαρτυρία δόθηκε επίσης από την Βασούλα Διομήδους, (Μ.Υ.2), η οποία εργάζεται ως λογιστικός λειτουργός στην Εναγόμενη Εταιρεία από το
13. Κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της μαρτυρίας της και αυτή σημειώθηκε ως Τεκμήριο
14. Σύμφωνα με τη γραπτή της δήλωση η ίδια, μετά από εντολές του Οικονομικού Διευθυντή της Εναγομένης Εταιρείας, είχε αναλάβει και είχε ετοιμάσει ανά μήνα πίνακες στους οποίους φαίνεται το οφειλόμενο, από την Ενάγουσα Εταιρεία, ποσό στην Εναγόμενη Εταιρεία για την περίοδο Ιανουάριο του 2009 μέχρι και Ιούνιο του
15. Ήταν η θέση της ότι πελάτες της Εναγομένης Εταιρείας δεν είχαν εξυπηρετηθεί για ολόκληρη την οφειλόμενη περίοδο, από Ιούλιο 2009 έως Νοέμβριο 2009 όπως είχε υποχρέωση η Ενάγουσα Εταιρεία. Κατατέθηκαν οι συγκεκριμένες μηνιαίες καταστάσεις ως Τεκμήριο 20 και η δέσμη με τους πίνακες ως Τεκμήριο
16. Εξήγησε ότι οι συγκεκριμένοι πίνακες, το Τεκμήριο 21, αφορούσαν τα ασφαλισμένα στην Εναγόμενη Εταιρεία οχήματα τα οποία είχαν ενταχθεί στο σχέδιο οδικής βοήθειας από την 01/01/09 μέχρι 30/11/
17. Στους συγκεκριμένους πίνακες η ίδια είχε λάβει υπόψη ότι η υπηρεσία οδικής βοήθειας, σύμφωνα με την μεταξύ των μερών συμφωνία, ήταν δωδεκάμηνη, ότι η ετήσια χρέωση ανά πελάτη ήταν €6.80- καθώς και τα τιμολόγια που αποστέλλονταν από την Ενάγουσα για την περίοδο Ιανουάριο του 2009 μέχρι Νοέμβριο του
18. Κατέληξε ότι το ποσό της μη δεδουλευμένης περιόδου που η Εναγόμενη Εταιρεία είχε πληρώσει στην Ενάγουσα ανέρχεται στο ποσό των €11.750,61-, το οποίο θα πρέπει να επιστραφεί στην Εναγόμενη. Το ποσό δε της μη δεδουλευμένης περιόδου, που η Εναγόμενη Εταιρεία είχε χρεωθεί ανερχόταν στις €21.070,12-. Συμψηφίζοντας τα δύο ποσά το συνολικό ποσό που η Ενάγουσα οφείλει στην Εναγόμενη ανέρχεται στις €32.820,73-. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε, στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3, τη συμφωνία μεταξύ των μερών. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ο κ. Μιχάλης Γρηγορίου είναι οικονομικός διευθυντής της Εναγομένης Εταιρείας και ο κ. Νάκης Αντωνίου διευθυντής της. Ερωτηθείσα, με αναφορά στο Τεκμήριο 21, εξήγησε ότι τον Ιανουάριο του 2009 ήταν ενταγμένα στο σχέδιο τα αυτοκίνητα που φαίνονται στη σελίδα που αφορά τον Ιανουάριο του 2009 και στο σύνολο τους ήταν
19. Περαιτέρω, εξήγησε ότι παρέχονταν δωδεκάμηνα συμβόλαια τα οποία ξεκινούσαν τον Ιανουάριο εκάστου χρόνου και έληγαν τον Ιανουάριο του επόμενου χρόνου. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο κ. Αντωνάκης Αντωνίου, (Μ.Υ.3), άλλως Νάκης ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κύριας εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
20. Σύμφωνα με τη γραπτή του δήλωση είναι Γενικός Διευθυντής της Εναγομένης Εταιρείας από το 2002, η οποία εταιρεία είναι ασφαλιστική εταιρεία και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την παροχή ασφαλιστικών καλύψεων σε μηχανοκίνητα οχήματα. Η Ενάγουσα Εταιρεία, από το 2003, παρείχε στους πελάτες της Εναγομένης, οι οποίοι είχαν ασφάλιση μηχανοκίνητου οχήματος, υπηρεσίες οδικής βοήθειας. Σύμφωνα με τη σύμβαση ημερομηνίας 01/12/08 η Ενάγουσα παρείχε στους πελάτες της Εναγομένης δωδεκάμηνη κάλυψη οδικής βοήθειας με αντάλλαγμα χρονιαία συνδρομή ύψους €6,80-. Η συγκεκριμένη συμφωνία αφορούσε την παροχή υπηρεσιών οδικής βοήθειας μόνο. Οι υπηρεσίες φροντίδας ατυχήματος δεν ενέπιπταν στη συγκεκριμένη συμφωνία. Η συγκεκριμένη συμφωνία τερματίστηκε, από την Εναγόμενη, με γραπτή επιστολή ημερομηνίας 30/10/
21. Κατά την χρονική περίοδο των 30 ημερών προειδοποίησης, προθεσμία η οποία προβλεπόταν από τη σύμβαση για τερματισμό, η Εναγόμενη είχε ζητήσει προσφορές από εταιρείες που δραστηριοποιούνταν στον κλάδο οδικής βοήθειας και φροντίδας οχήματος. Οι οικονομικές εκκρεμότητες που είχαν δημιουργηθεί μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης είχαν συζητηθεί σε συνάντηση, ημερομηνίας 16/11/09, στην οποία συμμετείχε ο ίδιος, ο οικονομικός διευθυντής της Εναγομένης και η Διευθύντρια της Ενάγουσας κα. Δώρα Σμυρνιού. Η κατάληξη της συμφωνίας καταγράφηκε και υπογράφτηκε και συμφωνήθηκαν τα εκκρεμή οφειλόμενα ποσά μέχρι την 31/10/
22. Η κα. Σμυρνιού απαιτούσε ένα υπόλοιπο της τάξεως των €7.374- για υπηρεσίες φροντίδας ατυχήματος που αφορούσαν το έτος 2008 πλην όμως για το συγκεκριμένο ποσό δεν είχαν αποσταλεί τιμολόγια παρά μόνο για το ποσό των €452,40- και αυτή ήταν η μόνη διαφορά η οποία είχε παραμείνει στη συνάντηση ημερομηνίας 16/11/
23. Ήταν η καταγραφείσα θέση του ότι στις 16/11/09 είχε συμφωνηθεί επίσης προφορικά ότι η Ενάγουσα Εταιρεία θα υπέβαλλε προσφορά, ότι θα συνέχιζε να παρέχει τις υπηρεσίες οδικής βοήθειας στους πελάτες της Εναγομένης και μετά την 30/11/09 και θα πληρωνόταν ανά περιστατικό ενώ σε σχέση με τα οχήματα τα οποία θα εντάσσονταν στο σχέδιο παροχής οδικής βοήθειας μέχρι τις 30/11/09 ή θα χρέωνε με την ετήσια συνδρομή ή θα γινόταν αναλογική αφαίρεση των ποσών που αφορούσαν τη μη δεδουλευμένη περίοδο. Η Ενάγουσα Εταιρεία εξυπηρετούσε από την 01/12/09 τους πελάτες της Εναγομένης Εταιρείας στη βάση της προφορικής συμφωνίας. Όμως στις 07/12/09 είχε επιλεγεί νέος συνεργάτης για την παροχή της οδικής βοήθειας και είχε ενημερωθεί η κα Δώρα Σμυρνιού έτσι ώστε να τερματιστεί η παροχή υπηρεσιών από την Ενάγουσα. Στις 09/12/09 η Εναγόμενη Εταιρεία είχε αποστείλει στην Ενάγουσα κατάσταση λογαριασμού, στην κατάρτιση της οποίας είχαν ληφθεί υπόψη τα όσα προφορικά είχαν συμφωνηθεί στις 16/11/09 και είχαν επίσης προστεθεί τα ποσά για τη μη δεδουλευμένη περίοδο της υπηρεσίας οδικής βοήθειας σε σχέση με τις συνδρομές, τις οποίες η Εναγόμενη Εταιρεία είχε καταβάλει στην Ενάγουσα για τους μήνες Ιανουάριο 2009 με Ιούνιο του
24. Στις 09/12/09 η Ενάγουσα Εταιρεία είχε αποστείλει επιστολή με την οποία ενημέρωνε ότι διαφωνούσε με την κατάσταση λογαριασμού. Ακολούθησε νέα επιστολή της Ενάγουσας Εταιρείας, ημερομηνίας 10/12/09, με την οποία ανακαλούντο όλα όσα είχαν συμφωνηθεί στις 16/11/
25. Κατέληξε, ότι η Ενάγουσα Εταιρεία οφείλει στην Εναγομένη το συμφωνηθέν ποσό των €24.751,71- ως Φ.Π.Α. το οποίο είχε καταβληθεί για προσφερθείσες υπηρεσίες οι οποίες εξαιρούντο από το ΦΠΑ καθώς επίσης και ποσό €32.820,73-, το οποίο η Ενάγουσα Εταιρεία είχε χρεώσει στην Εναγομένη Εταιρεία για την μη δεδουλευμένη περίοδο παροχής υπηρεσιών οδικής βοήθειας που αφορούσε πελάτες της Εναγομένης που είχαν ενταχθεί στο σχέδιο από τον Ιανουάριο του 2009 μέχρι τον Νοέμβριο του
26. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε τα Τεκμήρια 3, 4, 5, 9, 10, 11, 12 και 21 ως τα τεκμήρια στα οποία ο ίδιος είχε κάνει αναφορά στην γραπτή του κατάθεση. Εξήγησε ότι όταν ένα συμβόλαιο ξεκινά την 1/1 ενός μήνα λήγει την 31/12 του συγκεκριμένου χρόνου. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι υπάρχει πρακτική στην ασφαλιστική βιομηχανία να γίνονται με αυτό τον τρόπο τα συγκεκριμένα συμβόλαια εξ ου και στο Τεκμήριο 21 φαίνεται ακριβώς η αξία που έπρεπε να πληρωθεί ή να μην πληρωθεί σε ένα συμβόλαιο. Εξήγησε ότι λήφθηκε υπόψη ο μέσος όρος γιατί ένα συμβόλαιο μπορεί να κέρδιζε ένα μήνα, γιατί άρχιζε την πρώτη του μήνα, ενώ ένα άλλο να έχανε ένα μήνα γιατί άρχιζε την 31ην του μηνός. Ερωτηθείς για το Τεκμήριο 5 παραδέχθηκε ότι ο ίδιος το είχε υπογράψει και περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι το έγγραφο είχε συνταχθεί στην παρουσία της κας Σμυρνιού μετά από έλεγχο των ποσών και συνιστούσε την τελική συμφωνία μεταξύ των μερών μέχρι 31/10/
27. Ήταν η θέση του ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες εξαιρούνται από την καταβολή του Φ.Π.Α. πλην όμως καθ' όλη τη διάρκεια της συνεργασίας της Εναγομένης με την Ενάγουσα καταβαλλόταν Φ.Π.Α. για τις παρασχεθείσες υπηρεσίες. Το θέμα του Φ.Π.Α. βρισκόταν υπό συζήτηση πριν την συμφωνία ημερομηνίας 16/11/
28. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δυο πλευρές προχώρησαν με την κατάθεση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων με τις οποίες υποστηρίχθηκαν οι εκατέρωθεν θέσεις. Το Δικαστήριο έχει κατά νου το περιεχόμενο και των δυο αγορεύσεων. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη