ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΕΡΓΙΔΗΣ κ.α. ν. ΒΑΣΟΥ ΑΣΠΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 838/2014, 10/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A243 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου - Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 838/2014 Μεταξύ:
- ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΕΡΓΙΔΗΣ
- ΑΜΑΡΥΛΛΙΔΑ Κ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΣΕΡΓΙΔΗ Εναγόντων και ΒΑΣΟΥ ΑΣΠΡΟΥ Εναγόμενου 10 Σεπτεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Eνάγοντες/Αιτητές: κα Μ. Σουρουλλά ΑΠΟΦΑΣΗ Το κλητήριο ένταλμα της παρούσας αγωγής επιδόθηκε δεόντως στον Εναγόμενο ο οποίος παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Ένεκα της παράληψης του αυτής, ακολούθησε αίτηση των Εναγόντων για απόφαση στην αγωγή. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση των Εναγόντων, ήταν ιδιοκτήτες ακινήτου το οποίο εκμίσθωσαν στον Εναγόμενο δυνάμει γραπτής συμφωνίας για την περίοδο 2.10.2012 μέχρι 1.10.2013 έναντι ετήσιου ενοικίου €1.025 που θα ήταν πληρωτέο όχι αργότερα από τις 30.5.
- Το επίδικο ακίνητο θα χρησιμοποιείτο για καλλιέργεια σιτηρών. Ο Εναγόμενος δεν έχει καταβάλει το συμφωνημένο ενοίκιο για την περίοδο 2.10.2012 μέχρι 1.10.2013 ενώ συνεχίζει να κατέχει παράνομα το επίδικο ακίνητο μέχρι σήμερα. Οι δε Ενάγοντες απαίτησαν το ενοίκιο γραπτώς καθώς και ζήτησαν επίσης γραπτώς την παράδοση κενής και ελευθέρας κατοχής του επίδικου ακινήτου. Πέραν του ποσού του ενοικίου, οι Ενάγοντες αξιώνουν επίσης με την αγωγή αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και/ή ενδιάμεσα οφέλη και αποζημιώσεις για παραβίαση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας που διασφαλίζεται από το άρθρο 23 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ζητούν επίσης διατάγματα άρσης της παράνομης επέμβασης και αναγνωριστική δήλωση ότι είναι δικαιούχοι του επίδικου ακίνητου. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση επιβεβαιώνονται στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1 που προσκομίστηκε για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης (Τεκμήριο 1) στην οποία ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου, την συμφωνία ενοικίασης καθώς και σχετικές επιστολές. Τα όσα αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ο Ενάγοντες σε σχέση με τα γεγονότα παραμένουν αναντίλεκτα, γίνονται αποδεκτά και καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Κατά την ακρόαση της αίτησης για απόφαση, οι συνήγοροι των Εναγόντων εγκατέλειψαν τις αξιώσεις των παραγράφων Η και Ι του αιτητικού της αγωγής, που αφορούσαν την απαίτηση τους για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις λόγω παράνομης επέμβασης και τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις αντίστοιχα. Σε σχέση με την αξίωση της παραγράφου Θ, που αφορά αποζημιώσεις για παράβαση του θεμελιώδους δικαιώματος ιδιοκτησίας κατά παράβαση του άρθρου 23 του Συντάγματος και της αντίστοιχης πρόνοιας της ΕΣΔΑ, περιόρισαν την απαίτηση τους σε €500 από €5.000 που ζητούσαν με την αγωγή. Από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου, έχω ικανοποιηθεί ότι οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει τις ειδικές ζημιές που διεκδικούν για παραβίαση της συμφωνίας ενοικίασης του ακινήτου, ήτοι το ποσό των €1.025 που αφορούσαν το ετήσιο ενοίκιο το οποίο δεν τους έχει καταβάλει ο Εναγόμενος για την περίοδο 2.10.2012 μέχρι 1.10.
- Από την προσκομισθείσα μαρτυρία έχω επίσης ικανοποιηθεί ότι οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει την παράνομη επέμβαση του Εναγόμενου στο ακίνητο τους[1]. Εφόσον ο Εναγόμενος συνεχίζει να έχει, παράνομα, την κατοχή του επίδικου ακινήτου, οι Ενάγοντες δικαιούνται στα διατάγματα τα οποία διεκδικούν με τα οποία ο Εναγόμενος διατάζεται να εκκενώσει και παραδώσει το επίδικο ακίνητο, να άρει την παράνομη επέμβαση του επί αυτού και να το επαναφέρει στην προτέρα του κατάσταση[2]. Δικαιούνται επίσης οι Ενάγοντες στην αναγνωριστική δήλωση που ζητούν ότι είναι δικαιούχοι να κατέχουν και διαχειρίζονται το ακίνητο. Στέκομαι στις αξιώσεις των Εναγόντων των παραγράφων Δ, Ε και Θ του αιτητικού. Στην παράγραφο Δ, οι Ενάγοντες ζητούν ποσό €1.025 «ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή αποζημιώσεις για παράνομη κατοχή και/ή αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση από 2.10.2013 μέχρι απόδοσης ελεύθερης κατοχής του αναφερόμενου ακινήτου». Στην παράγραφο Ε ζητούν «αποζημιώσεις ένεκα παράνομης επέμβασης του εναγόμενου ή/και των αντιπροσώπων του ή/και των υπαλλήλων του ή/και των συγγενικών του προσώπων εντός του ακινήτου των εναγόντων ή/και οποιονδήποτε μέρος του ακινήτου των εναγόντων». Όπως ανέφερα πιο πάνω, έχει αποδειχθεί η παράνομη επέμβαση του Εναγόμενου στο επίδικο ακίνητο. Όπως προκύπτει από τη νομολογία, όπου αποδεικνύεται παράνομη επέμβαση το μέτρο των αποζημιώσεων είναι η αγοραία ενοικιαστική αξία του ακινήτου[3]. Στην παρούσα περίπτωση από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου από τους Ενάγοντες διαφαίνεται ότι η ενοικιαστική αξία του ακινήτου ανέρχεται σε €1.025 κατ' έτος και δικαιούνται σε απόφαση για το αντίστοιχο ποσό. Παραμένει προς απόφαση η αξίωση των Εναγόντων για αποζημιώσεις για παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος ιδιοκτησίας κατά παράβαση του άρθρου 23 του Συντάγματος και του άρθρου 1 του 1ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ. Κατά την ακρόαση της Αίτησης, η συνήγορος των Εναγόντων παρέπεμψε το Δικαστήριο στην Τάκη Γιάλλουρου ν Ευγένιου Νικολάου
(2001)1 Α.Α.Δ. 558. Αναφέρω ότι η εν λόγω υπόθεση, δεν είναι σχετική με τα επίδικα θέματα αφού αφορούσε αποζημιώσεις για παραβίαση του δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής και του απόρρητου των επικοινωνιών. Οι αρχές υπολογισμού και παροχής αποζημιώσεων σε υποθέσεις όπου το αγώγιμο δικαίωμα εδράζεται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης έχουν καθοριστεί από τη νομολογία[4]. Έχω επίσης υπόψη μου τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αναφορικά με τα στοιχεία, μεταξύ άλλων, της μη υλικής ζημιάς ή ηθικής ζημιάς, προσωπικής δυσχέρειας, ανησυχίας (distress) , αισθημάτων αδικίας, πόνου και οδύνης (pain and suffering) τα οποία λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό αποζημιώσεων σε περιπτώσεις παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων[5]. Με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία, δεν διακρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση υπάρχουν γεγονότα τα οποία να στοιχειοθετούν συμπεριφορά από μέρους του Εναγόμενου και ζημία από μέρους των Εναγόντων που να τους δίδει το δικαίωμα σε αποζημιώσεις οι οποίες να υπολογιστούν στη βάση παραγόντων άλλων από την ενοικιαστική αξία του επίδικου ακίνητου. Συνεπώς, η αξίωση της παραγράφου Θ δεν μπορεί να επιτύχει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου ως οι παράγραφοι Α, Β, Γ, Στ, Ζ κλητηρίου εντάλματος. Εκδίδεται επίσης απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου για ποσό €1.025 κατ' έτος από 2.10.2013 μέχρι παράδοση κενής και ελευθέρας κατοχής του επίδικου ακινήτου. Επιδικάζεται νόμιμος τόκος επί όλων των πιο πάνω αναφερόμενων ποσών. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου όπως θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρο 43, περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148 [2] Αγγελίδης ν. Φιλίππου και Κολοκασίδης Estates Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. σελ. 327 [3] Adrian Holdings Ltd v Κυπριακή Δημοκρατία διά του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1998)1 Α.Α.Δ. 1836 [4] Papakokkinou v Kanther
(1982)1 C.L.R. 65 [5] Ενδεικτικά, Helmers v Sweden 11826/85 ECHR, Herczegfalvy v Austria 10533/83 ECHR, Pine Valley Developments Ltd v Ireland
(1991)14 EHRR 319 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο