ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΣΕΡΓΙΟΥ, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος ΝΙΚΟΛΑ ΛΟΥΚΑ ν. ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΥΝΝΕ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3211/2010, 9/9/2014

ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΣΕΡΓΙΟΥ, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος ΝΙΚΟΛΑ ΛΟΥΚΑ ν. ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΥΝΝΕ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3211/2010, 9/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A240 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3211/2010 Μεταξύ: ΝΙΚΟΛΑ ΛΟΥΚΑ Ενάγοντα και

1. ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΥΝΝΕ
2. ΜΑΡΙΟΥ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗ Εναγόμενων και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 21.12.2012 ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΣΕΡΓΙΟΥ, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος ΝΙΚΟΛΑ ΛΟΥΚΑ Ενάγουσα και
3. ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΥΝΝΕ
4. ΜΑΡΙΟΥ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗ Εναγόμενων 9 Σεπτεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους/Αιτητές: κ. Θωμά για Θέμης Θωμά & Συνεργάτες Για Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση: κ. Παπαλλής για Αντώνης Α. Παπαλλής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακρόαση της αγωγής έχει ξεκινήσει και στο εδώλιο του μάρτυρα βρίσκεται ο Εναγόμενος 2, Μάριος Πετροπουλάκης (ΜΥ1). Στις 12.6.2014, οι Εναγόμενοι καταχώρησαν μονομερώς την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν: «Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως αποκάλυψης εγγράφων και/ή καταχώρηση ένορκης δήλωσης των Εναγομένων 1 και 2 για περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, ως το επισυνημμένο παράρτημα Α.» Στο παράρτημα Α περιλαμβάνονται συνολικά 21 έγγραφα τα οποία οι Εναγόμενοι δεν είχαν αποκαλύψει προηγουμένως και τα οποία ζητούν να τους δοθεί άδεια να αποκαλύψουν με την παρούσα Αίτηση. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.28, Δ.30, Δ.39, Δ.48 θ.1-13, Δ.57 θ.2 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενοι 2 ο οποίος αναφέρει ότι στις 27.5.2014 έλαβε χώρα συνάντηση μεταξύ των Εναγομένων 1 και 2, του συζύγου της Εναγομένης 1 και του δικηγόρου τους για σκοπούς συζήτησης της υπόθεσης. Κατά τη συνάντηση, ο σύζυγος της Εναγόμενης 1 τους ανέφερε ότι πιθανόν να έχει φυλαγμένα κάποια έγγραφα που είναι σχετικά. Αφού τα εντόπισε, λέει, τα απέστειλε στον δικηγόρο τους ο οποίος τους ενημέρωσε ότι ήταν σημαντικά για σκοπούς της υπόθεσης. Συνεχίζει αναφέροντας ότι επειδή η υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακρόασης στις 30.5.2014 δεν υπήρχε χρόνος για να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για να συμπεριληφθούν αυτά τα έγγραφα σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης. Προσπάθεια κατάθεσης κάποιου από τα έγγραφα αυτά στο Δικαστήριο ως τεκμήριο δεν έγινε αποδεκτή αφού δεν είχε περιληφθεί στην αρχική ένορκη αποκάλυψη των Εναγομένων και έτσι καταχωρήθηκε άμεσα η παρούσα Αίτηση. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι δεν επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα του αντίδικου από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ο σκοπός της Αίτησης δεν είναι να αιφνιδιάσει ή να βλάψει την Ενάγουσα. Αυτό λέει αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τα έγγραφα αυτά αφορούν δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγομένων. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε το αιτούμενο διάταγμα μονομερώς και έδωσε οδηγίες όπως η Αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά, η οποία και έφερε ένσταση. Οι λόγοι ένστασης περιλαμβάνουν το ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος, ότι τα έγγραφα τα οποία επιδιώκεται να αποκαλυφθούν τώρα ήταν στην κατοχή των Εναγομένων πριν την καταχώρηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους, ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική και φέρνει προ εκπλήξεως και αιφνίδιου αποτελέσματος την Ενάγουσα και δεν συμβάλλει στη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης αφού η Ενάγουσα έχει ήδη παρουσιάσει και κλείσει την υπόθεση της, ότι η Αίτηση καταχωρείται με αδικαιολόγητη καθυστέρηση και είναι καταχρηστική. Κατά την ακρόαση της Αίτησης, οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις το περιεχόμενο των οποίων έχω μελετήσει με τη δέουσα προσοχή. Αναφέρω παρενθετικά σε σχέση με το ιστορικό της υπόθεσης, ότι στις 14.4.2011, κατόπιν σχετικής αίτησης της Ενάγουσας, το Δικαστήριο είχε εκδώσει διάταγμα δυνάμει της Δ.28 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας με το οποίο διατάζονταν οι Εναγόμενοι να «αποκαλύψουν ενόρκως όλα τα έγγραφα που έχουν ή/και είχαν στην κατοχή ή/και έλεγχο ή/και φύλαξη τους και τα οποία είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα της πιο πάνω αγωγής». Σε συμμόρφωση με το διάταγμα αυτό, οι Εναγόμενοι καταχώρησαν ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων στις 30.6.2011 στην οποία δεν γινόταν αναφορά στα έγγραφα που επιχειρείται να αποκαλυφθούν τώρα. Όπως είναι καλά γνωστό, η Δ.28 θ.1 παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια[1] να διατάξει τους διάδικους σε μια αγωγή να προβούν σε ένορκη αποκάλυψη των εγγράφων στην κατοχή ή τον έλεγχο τους και που είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα. Ο σκοπός διαταγής για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων είναι να τεθούν ενώπιον της αντίδικης πλευράς τα έγγραφα επί των οποίων ένας διάδικος θα βασιστεί και που θα επικαλεστεί κατά την ακρόαση. Μέσω της αποκάλυψης αποτρέπεται ο αιφνιδιασμός κατά την ακροαματική διαδικασία της άλλης πλευράς, αλλά παρέχεται και η δυνατότητα στην άλλη πλευρά να εκτιμήσει σωστά τη δύναμη της υπόθεσης της ενόψει των εγγράφων που αποκαλύπτονται[2]. Εφόσον εκδοθεί διάταγμα αποκάλυψης, η υποχρέωση αποκάλυψης είναι συνεχής[3] και καλύπτει έγγραφα που αφορούν τα επίδικα θέματα άσχετα από το χρόνο κατά τον οποίο περιήλθαν σε γνώση ή στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του διάδικου που έχει πρόθεση να τα παρουσιάσει κατά την ακρόαση[4]. Όπως καθορίζεται στην Δ.28 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παράλειψη συμμόρφωσης με διάταγμα αποκάλυψης συνεπάγεται την παρεμπόδιση διαδίκου να παρουσιάσει ως μαρτυρία έγγραφο το οποίο δεν αποκάλυψε. Όμως η απαγόρευση προσαγωγής κατά την ακρόαση εγγράφων τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν ενόρκως παρά την έκδοση σχετικού διατάγματος δεν είναι απόλυτη. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.28 θ.3, μπορεί να επιτραπεί η παρουσίαση ως μαρτυρίας τέτοιων εγγράφων με άδεια του Δικαστηρίου και εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι το μέρος που επιχειρεί να τα παρουσιάσει «had sufficient excuse for so failing». Σύμφωνα με τη νομολογία, εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι έχει καταδειχθεί επαρκής δικαιολογία (sufficient excuse) για τη μη συμπερίληψη εγγράφων στην αρχική αποκάλυψη, μπορεί να επιτρέψει σε ένα διάδικο να προβεί σε αποκάλυψη περαιτέρω εγγράφων[5]. Η σχετική άδεια μπορεί να δοθεί υπό όρους τους οποίους το Δικαστήριο κρίνει εύλογους. Η δυνατότητα αυτή ενυπάρχει τόσο σε σχέση με έγγραφα τα οποία δεν βρίσκονταν στην κατοχή του συγκεκριμένου διάδικου κατά τον χρόνο της αρχικής αποκάλυψης αλλά και σε έγγραφα που, ενώ βρίσκονταν στην κατοχή του διάδικου, είτε από λάθος είτε από αβλεψία δεν αποκαλύφθηκαν[6]. Στην παρούσα περίπτωση, σημειώνω ότι τουλάχιστον 6 από τα 21 έγγραφα που επιδιώκουν οι Εναγόμενοι να αποκαλύψουν, προηγούνται χρονικά της αρχικής ένορκης δήλωσης εγγράφων που καταχώρησαν στις 30.6.
5. Για τα υπόλοιπα έγγραφα δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα αφού δεν αναγράφεται η ημερομηνία που φέρουν στο Παράρτημα Α της Αίτησης. Παρά το γεγονός αυτό, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δίδεται κάποια εξήγηση αναφορικά με το γιατί δεν συμπεριλήφθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης και γιατί τα έγγραφα αυτά ήρθαν σε γνώση ή κατοχή των Εναγόντων και του δικηγόρου τους μόλις τον Μάιο
6. Διακρίνω επίσης, στο βαθμό που κάτι τέτοιο είναι εφικτό από την περιγραφή τους στο Παράρτημα Α της Αίτησης, ότι κάποια τουλάχιστον από αυτά είναι σχετικά με την Ανταπαίτηση των Εναγομένων[7]. Θεωρώ ότι η δικαιολογία των Εναγομένων για την μη αποκάλυψη των επιπρόσθετων αυτών εγγράφων ενωρίτερα δεν είναι απόλυτα ικανοποιητική. Όμως, σύμφωνα με την νομολογία, μια «επαρκής» (sufficient) δικαιολογία είναι αρκετή για να δοθεί άδεια για περαιτέρω αποκάλυψη[8]. Ο πήχης δεν έχει τεθεί ιδιαίτερα ψηλά και με όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου καταλήγω ότι η δικαιολογία που έχει παρασχεθεί είναι επαρκής. Για τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α αυτής. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης να καταχωρηθεί εντός 7 (επτά) ημερών από σήμερα. Παραμένει το θέμα των εξόδων. Η Αίτηση καταχωρήθηκε πολύ καθυστερημένα αφού το αρχικό διάταγμα αποκάλυψης εκδόθηκε στις 14.4.2011 και η αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων των Εναγομένων καταχωρήθηκε στις 30.6.
7. Η ευθύνη για την καθυστέρηση βαραίνει αποκλειστικά και μόνο τους Εναγόμενους. Ο κάθε διάδικος έχει την υποχρέωση να συμμορφώνεται με συνέπεια και έγκαιρα με τις δικονομικές του υποχρεώσεις και δεν είναι ορθό ούτε και δίκαιο να αποκομίζει οποιοδήποτε όφελος από την πλημμέλεια, αδιαφορία ή ασυνέπεια του. Επομένως θεωρώ ότι παρά την επιτυχία της Αίτησης, οι Εναγόμενοι δεν πρέπει να επιβραβευθούν με την επιδίκαση εξόδων υπέρ τους. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Τυλληρή ν Λαϊκής Τράπεζας Λτδ