Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας ν. Παύλος Μηλικούρης κ.α., Αρ. Αγωγής: 1408/12, 14/5/2014

(6)λόγοι Ένστασης, οι οποίοι ήταν οι ακόλουθοι: Ότι η αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη, ότι το Ενδιαφερόμενο Μέρος αγνοεί τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι ο Εναγόμενος 4 - Καθ ου η Αίτηση 1 είχε ενεργήσει δόλια με σκοπό την εμπόδιση εκτέλεσης δικαστικής απόφασης που είχε εξασφαλιστεί εναντίον του από τους Ενάγοντες - Αιτητές, ότι το συγκεκριμένο ακίνητο είχε προταθεί ως εξασφάλιση για δάνειο το οποίο είχε αιτηθεί ο Εναγόμενος 4 - Καθ ου η Αίτηση 1 από το Ενδιαφερόμενο Μέρος στις 16/03/2012, ότι η αίτηση στερείται πραγματικού νομικού υπόβαθρου για να δικαιολογείται η ακύρωση μεταβίβασης του ακινήτου και ειδικότερα του ισχυρισμού για δόλια μεταβίβαση, ότι το Ενδιαφερόμενο Μέρος είναι καλόπιστος τρίτος και ότι η αίτηση είναι καταχρηστική. Νομική βάση της Ένστασης αποτέλεσε ο Περί Ακυρώσεως Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμος, ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, άρθρα 91Α και 91Γ, οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί, η Δ.48 θ.1,2,3, 4, 8 και 9, Δ.64 και επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Χρίστου, Γραμματέα-Διευθυντή του Συνεργατικού Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου ΛΤΔ, το οποίο έχει μετονομαστεί σε Συνεργατική Οικοδομική & Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων ΛΤΔ. Γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος στην κατάρτιση της ένορκης δήλωσης. Σύμφωνα με τον ομνύοντα την 01/03/2012 ο Καθ ου η Αίτηση 1 είχε αιτηθεί γραπτώς από το Ενδιαφερόμενο Μέρος χορήγηση δανείου ύψους €120.000- για την εξόφληση υφιστάμενου στεγαστικού δανείου σε εμπορική τράπεζα. Μεταξύ των εξασφαλίσεων που προσφέρθηκαν ήταν η εγγραφή υποθήκης επί ενός διαμερίσματος που είχε αγοράσει δυνάμει πωλητηρίου από την εταιρεία Χατζηματθαίου αλλά δεν είχε ακόμη μεταβιβαστεί επ ονόματι του. Στις 16/03/2012 εγκρίθηκε η αίτηση του Καθ ου η Αίτηση 1 με τον όρο ότι το δάνειο θα εξασφαλιζόταν με την υποθήκη του συγκεκριμένου διαμερίσματος, για το οποίο διαμέρισμα είχε ζητηθεί εκτίμηση από το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Στις 28/06/2012 ταυτόχρονα με την εγγραφή του διαμερίσματος επ ονόματι του Καθ ου η Αίτηση 1 ενεγράφη και η υποθήκη προς όφελος του Ενδιαφερόμενου Μέρους για την παραχώρηση δανείου ύψους €120.000-. Τον Σεπτέμβριο 2012 ο Καθ ου η Αίτηση 1 ζήτησε όπως του επιτραπεί η μεταβίβαση και εγγραφή του διαμερίσματος δυνάμει δωρεάς στην σύζυγό του, βεβαρυμμένο όμως με την ήδη εγγραφείσα υποθήκη, πράγμα που επετράπη γιατί δεν επηρεάζονταν τα συμφέροντα του Ενδιαφερόμενου Μέρους. Προκύπτει από τα γεγονότα ότι το Ενδιαφερόμενο Μέρος δεν είχε καμιά γνώση για οποιαδήποτε οφειλή του Καθ΄ου η Αίτηση στους Αιτητές ή για οποιαδήποτε δικαστική απόφαση που είχε εκδοθεί εναντίον του μέχρι την επίδοση της υπό κρίση αίτησης. Καταλήγει ότι η εξασφάλιση που είχε δοθεί προς όφελος του Ενδιαφερόμενου Μέρους δεν δύναται να εξαληφθεί γατί είναι καλόπιστος τρίτος και θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του η κατ ισχυρισμό των Εναγόντων δόλια μεταβίβαση είναι μεταγενέστερη της εξασφάλισης που δόθηκε στο Ενδιαφερόμενο Μέρος και καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση. Η κα. Γιώτα Μιχαήλ υιοθέτησε το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως της στο Δικαστήριο. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι η κατ ισχυρισμό δόλια μεταβίβαση είχε γίνει στις 19/09/2012. Ο κ. Χρίστου επίσης υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντεξετασθείς ισχυρίστηκε ότι το πρώτο κριτήριο για την παροχή ενός δανείου είναι η αποπληρωμή του και μετά η εξασφάλισή του. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο ακίνητο, ήτοι το διαμέρισμα, την ημέρα του δανείου ήταν επ ονόματι του κ. Μηλικούρη. Όμως αυτό που εξετάζεται είναι να μην είναι υποθηκευμένο το ακίνητο που θα δεσμευθεί και η αξία του. Δεν ενδιαφέρει επ ονόματι ποιού είναι εγγεγραμμένο. Παραδέχθηκε ότι υπάρχει το σύστημα «ΑΙΝΤΑΣ», το οποίο είναι ένα σύστημα δεδομένων στο οποίο μπορεί να γίνει έρευνα κατά πόσο ένας αιτητής δανείου έχει καθυστερήσεις σε άλλα δάνεια σε Συνεργατικές Εταιρείες ως πρωτοφειλέτης. Οι εγγυητές δεν συμπεριλαμβάνονται. Και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με αγορεύσεις στο Δικαστήριο. Η πλευρά του Ενδιαφερόμενου Μέρους κατέθεσε γραπτή αγόρευση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ. Αίτηση που καταχωρείται κάτω από τις Διατάξεις του Κεφ.62, θεωρείται ως πρωτογενής αίτηση. Σύμφωνα και με την απόφαση Ιωακείμ κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ (Αρ. 1)

(2003)1 Α.Α.Δ. 198, πρόκειται για sui generis διαδικασία, η οποία κατατάσσεται στην κατηγορία των αγωγών. Το άρθρο 3

(1)του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, προνοεί μεταξύ άλλων ότι κάθε δωρεά, πώληση ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του να ανακτήσουν από αυτόν τα χρέη του, θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη έναντι του εν λόγω πιστωτή. Το άρθρο 4 του Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος, Κεφ.62 περιγράφει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται όταν γίνεται επίκληση του εν λόγω νομοθετήματος. Μέσα από το άρθρο αυτό επισημαίνεται ότι οποιαδήποτε δωρεά ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται δόλια βάσει των διατάξεων του Κεφ.62 και η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα του χρέους έχει αποδεικτεί, δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιουδήποτε εξ' αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεμεί. Για να μπορεί να χαρακτηριστεί η διάθεση περιουσίας ως δόλια, θα πρέπει πρώτα από όλα να διαπιστωθεί ότι αυτή έγινε με πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης του πιστωτή. Αυτό που έχει άμεση σημασία είναι η πρόθεση αυτού που διενεργεί τη διάθεση (βλ. Mailos v. Constantinides and others

(1979)1 JSC 242). Το βάρος απόδειξης όταν η μεταβίβαση γίνεται σε γονέα, παιδί, σύζυγο ή αδελφό του εκχωρητή, μετατοπίζεται και εναποτίθεται στους ώμους του εκχωρητή και στο πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ή η εκχώρηση, σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου. Στην προκειμένη περίπτωση δεν τέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 οπόταν σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα και τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 προέβηκε στη συγκεκριμένη μεταβίβαση στην σύζυγό του, Καθ' ου η Αίτηση 2, ενώ εκκρεμούσε η Αγωγή Αρ. 1408/12 και μετά που είχε εκδοθεί η απόφαση. Οπόταν, το βάρος απόδειξης έχει μετατεθεί στους ώμους τους και αυτοί απέτυχαν να το αποσείσουν. Όπως διαφαίνεται από τη μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε και από τις δυο πλευρές μεγάλο της μέρος παρέμεινε αδιαμφισβήτητο. Όπως, ότι στις 03/05/12 είχε καταχωριστεί κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο, το οποίο είχε επιδοθεί στον Εναγόμενο 4 - Καθ΄ ου η Αίτηση 1 στις 08/05/

1. Πριν την καταχώριση και επίδοση της συγκεκριμένης αγωγής ο Εναγόμενος 4 - Καθ΄ ου η Αίτηση 1 είχε αιτηθεί δάνειο από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων, το οποίο είχε εγκριθεί πριν την επίδοση της αγωγής. Μετά όμως από την έκδοση της απόφασης, στις 21/06/12 και την καταχώριση της αίτησης μηνιαίων δόσεων, την 01/08/12, ο Εναγόμενος 4 - Καθ' ου η Αίτηση 1 ζήτησε την μεταβίβαση του συγκεκριμένου διαμερίσματος δυνάμει δωρεάς στην σύζυγό του. Δηλαδή, δυο μήνες μετά την αρχική εγγραφή επ ονόματί του, η οποία είχε γίνει 28/06/
2. Αν η πρόθεση του να εγγραφεί στο όνομα της συζύγου του το διαμέρισμα ήταν γνήσια τότε γιατί δεν το έγγραψε ευθύς εξ αρχής επ ονόματί της τον Ιούνιο 2012; Γιατί μόλις του επιδόθηκε η αίτηση μηνιαίων δόσεων έτρεξε να μεταβιβάσει το διαμέρισμα στην σύζυγό του δυνάμει δωρεάς; Είναι δυο εύλογα ερωτήματα τα οποία δεν απαντήθηκαν. Έχοντας κατά νου την εξέλιξη των γεγονότων, καταλήγω ότι η συγκεκριμένη ενέργεια του Εναγόμενου 4 -Καθ' ου η αίτηση 1, να μεταβιβάσει το συγκεκριμένο ακίνητο εκκρεμούσας της εκτελέσεως της απόφασης στην συγκεκριμένη αγωγή, συνιστούσε πράξη η οποία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια, αφού οι ενέργειες του είχαν τροχοιδρομηθεί μετά την επίδοση της αίτησης μηνιαίων δόσεων. Όσον αφορά τα κίνητρα για τη συγκεκριμένη μεταβίβαση, προκύπτει ευκρινώς, από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι αφορούσαν την πρόθεση του Εναγόμενου 4-Καθ' ου η αίτηση 1, για μη συμμόρφωση με την απόφαση του Δικαστηρίου. Στην πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Σταυρούλλα Τζιέπρα ν
3. Χαράλαμπου Σάββα
4. Ch. Savva Farming Limited Eφ. Αρ. 4/12 ημερ. 22/11/2013 στην οποία επαναδιατυπώθηκαν οι αρχές και κατεγράφησαν τα ακόλουθα: «Το Κεφ. 62, και ειδικά το άρθρο 4, παρέχει εξουσία στο δικαστήριο να ακυρώσει, μεταξύ άλλων, οποιαδήποτε μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως «δόλια» βάσει των διατάξεων του άρθρου 3 του Νόμου. Το άρθρο 3

(1)του Κεφ. 62 προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι κάθε μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας, που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο, με πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε απ΄ αυτούς να ανακτήσουν απ΄ αυτόν τα χρέη τους, θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη εναντίον του εν λόγω πιστωτή ή πιστωτών. Στην παλιά, αλλά καθοδηγητική απόφαση, Lymperopoulou v Christodoulou and Others

(1957)Vol.22 C.L.R. 184 αποφασίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση δυνάμει των προνοιών του άρθρου 3

(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 μπορεί ν΄ ακυρωθεί μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης. Η απόφαση Lymperopoulou (ανωτέρω) υιοθετήθηκε πρόσφατα στην υπόθεση Pampos Zenios Trading Ltd and Others v. Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ κ.α., Πολιτική Έφεση 381/08, ημερ. 28.12.2011.» Έχοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ιδιαίτερα το ότι η επίδικη μεταβίβαση είχε γίνει τον Σεπτέμβριο 2012, ότι η απόφαση υπέρ των Αιτητών είχε εκδοθεί στις 21/06/2012 και ότι ο Εναγόμενος 4 - καθ ου η Αίτηση 1, κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης, ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, του οποίου η αξία ανερχόταν σε €175.000.-. Τα πιο πάνω δεδομένα αποδίδουν πρόθεση στον Εναγόμενο 4 - Καθ΄ ου η Αίτηση 1 να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους Αιτητές στην εκτέλεση της απόφασης που είχε εκδοθεί υπέρ τους, με τη μεταβίβασή του δυνάμει δωρεάς στην σύζυγό του. Επομένως, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη μεταβίβαση μπορεί να θεωρηθεί ως δόλια δυνάμει του άρθρου 3

(1)του Κεφ. 62 και άρα θα πρέπει να ακυρωθεί. Το Ενδιαφερόμενο Μέρος δεν μπορεί να αποκτήσει οποιαδήποτε δικαιώματα από τον δόλο. Εν πάση περιπτώσει μπορεί να εγγράψει την υποθήκη ξανά όταν το ακίνητο επανέλθει στο όνομα του Εναγόμενου 4 - Καθ΄ ου η Αίτηση

1. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται η μεταβίβαση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 4/0/1/0/10574, Φ/Σχ. 40/640304, τεμάχιο 852, ενορία Σκάλα, Δήμος Λάρνακας που έγινε από τον Εναγόμενο 4 - Καθ΄ ου η αίτηση 1 στην Καθ ης η αίτηση 2 και όπως το εν λόγω ακίνητο επανεγγραφεί επ΄ονόματι του Εναγόμενου 4 - Καθ΄ ου η αίτηση
2. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Ενδιαφερόμενου Μέρους όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι άμεσα καταβλητέα. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο