ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΑΘΗΑΙΝΙΤΗ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. M.K.A. QUALITY FARM LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 2161/10, 9/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A220 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου- Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής 2161/10 Μεταξύ: ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΘΗΑΙΝΙΤΗ ΛΙΜΙΤΕΔ Ενάγουσας - και-
- I.M.K.A. QUALITY FARM LTD
- ΜΙΧΑΛΗ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΛΑ Εναγόμενων Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 25/11/13 ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΑΘΗΑΙΝΙΤΗ ΛΙΜΙΤΕΔ Ενάγουσας - και-
- I.M.K.A. QUALITY FARM LTD
- ΜΙΧΑΛΗ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΛΑ Εναγόμενων ------------ Ημερομηνία: 09 Ιουλίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα: κ. Θ. Θωμά ( για να ακούσει απόφαση κα Λάμπρου) Για Εναγόμενους: κ. Γ. Λουκαϊδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησής της αξιώνει το ποσό των €20.973,13- για παράβαση συμφωνίας ή/και ως υπόλοιπο τιμολογίου ή/ και ως οφειλόμενο ποσό καθώς και νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας, όπως αυτοί καταγράφονται στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, η Εναγομένη 1 κατά το έτος 2009, μέσω του διευθυντή της, Εναγόμενου 2, είχε ζητήσει από την Ενάγουσα ή και τους υπαλλήλους ή και τους διευθυντές ή και τους αξιωματούχους της όπως προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, ήτοι την πώληση ή και την εισαγωγή ή και την εξαγωγή γεωργικών προϊόντων προς την Εναγόμενη 1 και τον Εναγόμενο
- Η Εναγόμενη 1, μέσω του Εναγόμενου 2, είχε παραγγείλει διάφορα μηχανήματα ή και εξαρτήματα ή και άλλα προϊόντα τα οποία χρειαζόταν. Η Ενάγουσα είχε εκδώσει στο όνομα της Εναγομένης 1 τα τιμολόγια με αριθμούς 020028, 020029, 020030 και 020033 για το συνολικό ποσό των €18.237,50-, πλέον Φ.Π.Α. Η Ενάγουσα, έχοντας εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της έναντι των Εναγομένων 1 και 2, τους είχε καλέσει να παραλάβουν τα προϊόντα που αναφέρονται στα τιμολόγια με αριθμούς 020028 και 020029 αλλά αυτοί ουδέποτε προσήλθαν με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να υποστεί οικονομική ζημιά ύψους €3.451,50-. Σε σχέση δε με τα προϊόντα που περιγράφονται στα τιμολόγια με αριθμούς 020030 και 020033 οι Εναγόμενοι 1 και 2 ή και οι υπάλληλοι τους τα είχαν παραλάβει και τα είχαν βρει της πλήρους και τέλειας αρεσκείας τους, πλην όμως δεν κατέβαλαν ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό σε σχέση με την αξία τους και παρέμεινε απλήρωτο το ποσό των €14.786-, πλέον Φ.Π.Α. Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς και των δικηγόρων της οι Εναγόμενοι 1 και 2 συνεχίζουν να οφείλουν στην Ενάγουσα το ποσό των €20.973,13-. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 στην Υπεράσπισή τους αρνούνται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας Εταιρείας και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι ουδέποτε είχαν συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία με την Ενάγουσα Εταιρεία και ότι η αγωγή είναι κακόπιστη και φανταστική και αξιώνουν την απόρριψή της. Η Ενάγουσα Εταιρεία προώθησε την αξίωσή της με τη μαρτυρία του κ. Κύπρου Στέλιου Ζαχαρία, διευθυντή της Ενάγουσας, ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του γραπτή δήλωση η οποία είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
- Στη γραπτή του δήλωση καταγράφει ότι η Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείται, μεταξύ άλλων, με αγορές, πωλήσεις, εισαγωγές και εξαγωγές γεωργοκτηνοτροφικών μηχανημάτων. Κατά το έτος 2009 ο Εναγόμενος 2, διευθυντής της Εναγομένης 1, είχε προσέλθει στο χώρο διεξαγωγής των εργασιών της Ενάγουσας Εταιρείας και είχε ζητήσει τις υπηρεσίες των αξιωματούχων της Ενάγουσας και είχε παραγγείλει από την Ενάγουσα διάφορα μηχανήματα και εξαρτήματα και άλλα προϊόντα τα οποία χρειαζόταν. Η Ενάγουσα Εταιρεία είχε εκδώσει στο όνομα της Εναγόμενης 1 τιμολόγια που αφορούσαν την αξία των προϊόντων αυτών, τα τιμολόγια 020028, 020029, 020030 και 020033, για το συνολικό ποσό των €18.237,50-, πλέον Φ.Π.Α. Σε σχέση με το τιμολόγιο με αριθμό 020028, ημερομηνίας 02/07/09, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του διευθυντή της Ενάγουσας, η Εναγόμενη Εταιρεία 1 φαίνεται να είχε παραγγείλει ένα πλαστικό καπάκι για τα μίξερ αξίας €12,- και ένα αυθεντικό φίλτρο διπλό της μηχανής John Deer αξίας €200-. Οπόταν, με βάση το συγκεκριμένο τιμολόγιο η Εναγόμενη Εταιρεία 1 όφειλε στην Ενάγουσα το ποσό των €243,80-. Το καπάκι είχε παραλειφθεί από τους Εναγόμενους 1 και 2 όμως το φίλτρο παρόλο που το είχαν παραγγείλει δεν το είχαν παραλάβει, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του ιδίου. Το συγκεκριμένο φίλτρο βρίσκεται μέχρι και σήμερα στην κατοχή της Ενάγουσας αφού πρόκειται για ειδικευμένο φίλτρο. Ισχυρίστηκε αναφορικά με το τιμολόγιο 020029, ημερομηνίας 02/07/09, ότι η Εναγόμενη Εταιρεία 1, είχε παραγγείλει όλα τα προϊόντα που καταγράφονται σε αυτό και οφείλει το ποσό των €3.725,43-. Ούτε και αυτά τα προϊόντα δεν είχαν παραληφθεί από τους Εναγόμενους 1 και
- Όσον αφορά το τιμολόγιο 020030, ημερομηνίας 07/07/09, ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχε παραγγελθεί μια ταινία μεταφορικών της φρέζας ο μηχανικός των Εναγομένων 1 και 2 μαζί με τον αλλοδαπό υπάλληλό του είχαν εφαρμόσει τη μεταφορική ταινία πάνω στο μηχάνημα, την οποία ταινία δεν επέστρεψαν. Για τα προϊόντα αυτά οφείλει το ποσό €16.808,40-. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είχε εκπληρώσει όλες της τις υποχρεώσεις έναντι των Εναγομένων 1 και 2 και παρά το γεγονός ότι τους είχε καλέσει επανειλημμένως να παραλάβουν τα προϊόντα και να αποπληρώσουν το τίμημα πλην όμως οι Εναγόμενοι 1 και 2 αμέλησαν ή και αρνήθηκαν να το πράξουν και οφείλεται στην Ενάγουσα Εταιρεία το ποσό των €20.973,13-. Με επιστολή του δικηγόρου της, ημερομηνίας 13/04/10, η Ενάγουσα Εταιρεία, κάλεσε τους Εναγόμενους 1 και 2 όπως προσέλθουν και παραλάβουν τα γεωργικά μηχανήματα και εξαρτήματα που είχαν παραγγείλει. Ο κ. Κύπρος Ζαχαρία κατέθεσε στο Δικαστήριο πιστοποιητικό εγγραφής της Ενάγουσας Εταιρείας και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 2, πιστοποιητικό των διευθυντών της, το οποίο σημειώθηκε ως Τεκμήριο 3, τα τιμολόγια με αριθμούς 020028, 020029, 020030 και 020033 και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 4, 5, 6 και 7, την επιστολή ημερομηνίας 19/07/09 η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 8, μια κατάσταση λογαριασμού η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 9 και επιστολή του δικηγόρου της Ενάγουσας η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Ενώπιον του Δικαστηρίου εξήγησε ότι ο Μολδαβός υπάλληλος του Εναγομένου 2 μαζί με τον μηχανικό του, τον κ. Μίλλα, είχαν τοποθετήσει την ταινία στο συγκεκριμένο μηχάνημα μίξερ. Ήταν η θέση του ότι και οι δύο Εναγόμενοι χρωστούν στην Ενάγουσα γιατί για το πρώτο μηχάνημα που είχε εισαχθεί καθώς και το δεύτερο είχε εκδοθεί τιμολόγιο επ΄ ονόματι του Εναγόμενου 2 ενώ για το τρίτο τιμολόγιο αρχικά αυτό είχε εκδοθεί επ΄ ονόματι του Εναγόμενου 2 αλλά στη συνέχεια ο Εναγόμενος 2 του είχε ζητήσει να εκδώσει τιμολόγιο επ΄ ονόματι της Εναγομένης 1 για να μπορέσει να λάβει την επιδότηση από το Υπουργείο Γεωργίας. Με αυτό τον τρόπο είχε πληρωθεί όλα τα λεφτά για τα μηχανήματα. Όμως, το μίξερ ζωοτροφών και όλα τα εξαρτήματά του είναι απλήρωτα, δηλαδή τα τέσσερα τιμολόγια είναι απλήρωτα. Εξήγησε ότι τα τέσσερα τιμολόγια αφορούσαν εξαρτήματα για τα μηχανήματα τα οποία εξαρτήματα δεν είχαν παραληφθεί. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι όταν παρέδωσαν το δεύτερο μηχάνημα, το μεταχειρισμένο, ο Εναγόμενος 2 το είχε αφήσει κοντά του για τρεις
(3)μήνες και όταν το επέστρεψε η καδένα του μηχανήματος αξίας €178- είχε αφαιρεθεί. Υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε συνοδεύσει τον διευθυντή της Εναγομένης 1 και τον υιό του στην Ιταλία για να δουν τα μηχανήματα που είχαν αγοραστεί. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού του κατέθεσε, ως Τεκμήριο 11, τα σχετικά εισιτήρια. Ήταν η δική του θέση ότι τα μηχανήματα που καταγράφονται στο Τεκμήριο 6 είχαν έλθει με σκοπό να παραδοθούν στην Εναγομένη Εταιρεία
- Επέμενε στη θέση του ότι το ένα μίξερ ζωοτροφών είχε παραδοθεί στην Εναγόμενη Εταιρεία 1 από την εταιρεία μεταφορών «Soulis» μαζί με ένα παλέτο που το συνόδευε. Επέμενε ότι ο Εναγόμενος 2 προσωπικά του είχε τηλεφωνήσει και του είχε ζητήσει την πρώτη φορά να του προσκομίσει την ταινία και τη δεύτερη τα μαχαίρια για το μηχάνημα. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι το μίξερ είχε παραδοθεί το 2008 και όχι το 2009, όπως καταγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης που είχε καταχωρίσει ο δικηγόρος του. Μετά τον Νοέμβριο του 2008, ήταν η θέση του, ότι δεν είχε γίνει οποιαδήποτε παράδοση. Παραδέχθηκε ότι ο Εναγόμενος 2 είχε παραγγείλει εξαρτήματα δύο φορές. Την πρώτη φορά είχε παραγγείλει την ταινία και τη δεύτερη φορά είχε παραγγείλει τα μαχαίρια. Σε σχέση με το φίλτρο ήταν ο ισχυρισμός του ότι ο Εναγόμενος 2 το είχε παραγγείλει και όταν αφίχθηκε και τον ειδοποίησε για να το παραλάβει, ο Εναγόμενος 2, του είχε αναφέρει ότι είχε βρει πιο φθηνό. Το συγκεκριμένο φίλτρο είχε χρεωθεί στο Τεκμήριο
- Ήταν περαιτέρω ο ισχυρισμός του ότι μετά τις 17/12/07 ο Εναγόμενος 2 δεν ξαναεπισκέφθηκε το κατάστημά του. Ερωτηθείς παραδέχθηκε ότι σε σχέση με τα δύο μεγάλα μηχανήματα που είχαν πωληθεί, στον Εναγόμενο 2, τα ανάλογα τιμολόγια είχαν επίσης εκδοθεί στο όνομα του Εναγομένου
- Επίσης παραδέχθηκε ότι για τα συγκεκριμένα μηχανήματα είχε πληρωθεί, η Ενάγουσα, το ποσό των £54.000- και £60.000-, δηλαδή το συνολικό ποσό των £110.000-, καθώς επίσης και ότι τα συγκεκριμένα μηχανήματα είχαν εγγύηση ενός έτους και ότι τα εξαρτήματα τους δεν αναμενόταν να αλλαχθούν σε ένα χρόνο. Παράλληλα όμως επέμενε ότι τα συγκεκριμένα εξαρτήματα ήταν απαραίτητα για τα συγκεκριμένα μίξερ αφού ο συγκεκριμένος τύπος μίξερ είχε πωληθεί μόνο στον Εναγόμενο
- Επέμενε στον ισχυρισμό του ότι τα συγκεκριμένα εξαρτήματα είχαν παραγγελθεί από τον Εναγόμενο 2 για το δικό του μίξερ και ο ίδιος τα φυλάει μέχρι και σήμερα για να τα παραλάβει ο Εναγόμενος
- Ερωτηθείς γιατί δεν είχε εκδώσει δελτίο παραγγελίας των εξαρτημάτων, αφού σύμφωνα με τον ισχυρισμό του αυτά είχαν παραγγελθεί από τον Εναγόμενο 2, ήταν η θέση του ότι από τη στιγμή που ο Εναγόμενος 2 του είχε παραγγείλει και του είχε πληρώσει τα μεγάλα μηχανήματα, πέραν των €300.000-, δεν θα του ζητούσε οποιαδήποτε υπογραφή. Ακολούθως ισχυρίστηκε ότι τα συγκεκριμένα εξαρτήματα δεν είχαν παραγγελθεί όλα την ίδια ημέρα παρά το ότι όλα τα τιμολόγια είχαν εκδοθεί την ίδια ημέρα. Για την Υπεράσπιση, μαρτυρία δόθηκε από τον κ. Μιχάλη Μιχαήλ Κάλλα, Εναγόμενο 2, ο οποίος είναι διευθυντής της Εναγομένης
- Ήταν ο ισχυρισμός του ότι γνωρίζει την Ενάγουσα Εταιρεία και τον διευθυντή της γιατί ασχολείται με την αγελαδοτροφία από το
- Το 2006 είχαν παραγγείλει ένα μηχάνημα ανάμειξης ζωοτροφών και το 2008 είχαν παραγγείλει και δεύτερο μηχάνημα. Τόσο τον Σεπτέμβριο του 2006 καθώς και τον Νοέμβριο του 2008 ο ίδιος είχε προβεί στις συγκεκριμένες παραγγελίες γιατί δεν υπήρχε η εταιρεία. Είχαν καταβληθεί τα ποσά των £54.000- και £60.000- για κάθε μηχάνημα. Όταν τα συγκεκριμένα μηχανήματα χρειαζόντουσαν επισκευή ο ίδιος είχε τηλεφωνήσει του κ. Κύπρου για να τον ρωτήσει το κόστος των φίλτρων. Ο κ. Κύπρος είχε κοστολογήσει τα φίλτρα στα €200- όμως ερευνώντας είχε διαπιστώσει ο ίδιος ότι η εταιρεία που αντιπροσώπευε την εταιρεία John Deer τα είχε κοστολογήσει στα €48-, οπόταν ο ίδιος αγόρασε από αυτούς τα συγκεκριμένα φίλτρα. Ήταν ο δικός του ισχυρισμός ότι ποτέ δεν είχε παραγγείλει μαχαίρια ή βίδες και δεν είχε σχέση με τα όσα ο διευθυντής της Ενάγουσας είχε αναφέρει για την ταινία. Το μηχάνημα που είχε παραγγελθεί και είχε παραληφθεί το 2008 είχε τα δικά του μηχανήματα και δεν χρειαζόταν πρόσθετη ταινία. Παραδέχθηκε ότι το δεύτερο μηχάνημα που του παραδόθηκε έγραφε «recondition» από το εργοστάσιο. Ο ίδιος είχε αναφέρει στον κ. Κύπρο ότι δεν ενδιαφερόταν για μηχάνημα «recondition» και γι΄ αυτό είχε ζητήσει του κ. Κύπρου να παραλάβει το συγκεκριμένο μηχάνημα, το οποίο και του επιστράφηκε το
- Αντεξεταζόμενος ήταν η θέση του ότι ο ίδιος δεν είχε στείλει ποτέ τον μηχανικό κ. Μίλλα για να βγάλει την ταινία από το μηχάνημα. Παραδέχθηκε ότι τον είχε στείλει για να τη δει και ο κ. Μίλλας είχε διαπιστώσει ότι ήταν άχρηστη οπόταν δεν υπήρχε λόγος για να χρησιμοποιηθεί. Υποστήριξε ότι στο δικό του μηχάνημα είχε απλά χαλάσει ένα δόντι και είχε στείλει τον κ. Μίλλα για να ελέγξει τη συγκεκριμένη καδένα, όμως λόγω του ότι η κατάσταση της ήταν πολύ χειρότερη από την καδένα που υπήρχε στο δικό του μηχάνημα δεν χρειάστηκε η αλλαγή της. Επέμενε στη θέση του ότι η υφιστάμενη καδένα του μηχανήματος λειτουργούσε και ο κ. Μίλλας είχε εξετάσει την άλλη καδένα προληπτικά. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε παραγγείλει οποιοδήποτε μηχάνημα από την Ενάγουσα και ισχυρίστηκε ότι για το μόνο θέμα που είχε μιλήσει με τον διευθυντή της Ενάγουσας ήταν για τα φίλτρα. Έκτοτε δεν είχαν ξανά επικοινωνήσει. Ουδέποτε του είχε, ο κ. Ζαχαρία, γνωστοποιήσει την απαίτησή του για πληρωμή. Το μόνο πράγμα που είχε πράξει ήταν να παραδώσει τα τιμολόγια στους λογιστές της Εναγομένης Εταιρείας 1, με την απαίτηση να πληρωθεί. Εξήγησε ότι η εταιρεία «ZAGO» είναι θυγατρική της εταιρείας «SECO», της οποίας αντιπρόσωποι στην Κύπρο είναι η εταιρεία «Αδελφοί Ανδρέου». Ο ίδιος είχε αγοράσει από τους «Αδελφούς Ανδρέου» την καδένα που χρειαζόταν. Οι «Αδελφοί Ανδρέου» διατηρούν σε απόθεμα πληθώρα εξαρτημάτων σε πολύ πιο χαμηλές τιμές από την Ενάγουσα Εταιρεία. Ενώ η Ενάγουσα ζητούσε για το φίλτρο €200-, οι Α/φοι Ανδρέου ζητούσαν €48-. Υποστήριξε ότι από τη στιγμή που όλα αυτά τα εξαρτήματα διατίθενται στην αγορά από τους «Αδελφούς Ανδρέου» σε πολύ πιο χαμηλές τιμές δεν χρειαζόταν να παραγγείλει κανένα μηχάνημα από την Ενάγουσα Εταιρεία. Σε σχέση με το μηχάνημα που υπήρχε στη γεωργική έκθεση, το οποίο ο κ. Κύπρος τους είχε στείλει για να εξετάσουν, ήταν ο ισχυρισμός του ότι ευθύς εξ αρχής είχε αναφερθεί ότι δεν υπήρχε ενδιαφέρον εκ μέρους τους και με τον ίδιο άνθρωπο, τον κ. Παναγιώτη Αλεξάνδρου, το είχε επιστρέψει. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δύο πλευρές προχώρησαν με προφορικές αγορεύσεις, τις οποίες έχω κατά νου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 462 : «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson onEvidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους δυο μάρτυρες, ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ο κ. Ζαχαρία, διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, δεν βοήθησε την υπόθεσή του αλλά ούτε και το Δικαστήριο. Η μαρτυρία του διακατεχόταν από πλήρη σύγχυση. Από τη μια παραδέχθηκε ότι τα μεγάλα μηχανήματα είχαν παραδοθεί ένα το 2006 και το άλλο το 2008 και είχαν εγγύηση. Με βάση αυτή του τη θέση λογικά δεν υπήρχε λόγος να παραγγέλλει ο Εναγόμενος 2 οποιαδήποτε εξαρτήματα, το 2008, αξίας €20.000- αφού τα μεγάλα μίξερ ήταν καινούργια. Περαιτέρω σύγχυση προκλήθηκε και από τη θέση που προέβαλε κατά την αντεξέταση ότι η παραγγελία των εξαρτημάτων, για τα οποία είχαν εκδοθεί τα τιμολόγια Τεκμήρια 4, 5, 6 και 7, είχε γίνει το 2008 και όχι το 2009, ενώ η παραδοχή του ότι δεν χρειάζονταν τα συγκεκριμένα μηχανήματα τα εξαρτήματα, περιέπλεξε περισσότερο τα πράγματα. Γιατί να είχαν εκδοθεί τα τιμολόγια ένα χρόνο μετά είναι επίσης άξιο απορίας. Ενώ το ερώτημα γιατί να παραγγείλει ο Εναγόμενος 2 εξαρτήματα αξίας περί τις €20.000- όταν τα μίξερ ήταν ολοκαίνουργια και υπήρχε και εγγύηση, είναι ένα ερώτημα που δεν απαντήθηκε. Χαρακτηριστικό της ανακρίβειας των λεχθέντων του είναι ο ισχυρισμός του ότι το φίλτρο, που καταγράφεται στο Τεκμήριο 4, αξίας €200- είχε παραγγελθεί στις 17/12/
- Πρώτο, γιατί δεν υπήρχε λόγος να παραγγελθεί φίλτρο το 2007 αφού τα μηχανήματα είχαν εγγύηση ένα χρόνο, δεύτερο γιατί το τιμολόγιο εκδόθηκε το 2009 και τρίτο το 2007 το νόμισμα ήταν η λίρα και όχι το ευρώ οπόταν θα έπρεπε να είχε χρεωθεί σε λίρες. Παράλληλα, η παραδοχή του ότι δεν αλλάζονται τα εξαρτήματα των συγκεκριμένων μίξερ μετά από ένα χρόνο καταρρίπτει παντελώς τις θέσεις που πρόβαλλε. Και όλα αυτά ενώ παραδέχθηκε ότι τα μίξερ έρχονται συμπληρωμένα με όλα τους τα εξαρτήματα. Σύγχυση επικρατούσε στο μυαλό του και σε σχέση με τα δύο τιμολόγια, 020030 και
- Αρχικά ανέφερε ότι τα προϊόντα δεν είχαν παραληφθεί, στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι είχαν παραληφθεί, ενώ στην Έκθεση Απαίτησής του ισχυρίστηκε ότι ποτέ δεν παραλήφθηκαν. Όλα τα πιο πάνω οδηγούν στην απόρριψη της μαρτυρίας του. Τη θεωρώ ακροσφαλή για να εξάξω οποιαδήποτε συμπεράσματα. Σημειώνω τη θετική εντύπωση την οποία απεκόμισα για τον Εναγόμενο 2 παρακολουθώντας τον να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος 2, με λόγο άμεσο, συνεκτικό και σταθερό, επανέλαβε το περιεχόμενο της υπεράσπισης. Ιδίως, αυτός με πειστικότητα αρνήθηκε την ακρίβεια και την ορθότητα των καταγεγραμμένων στα Τεκμήρια 4 μέχρι 7 καθώς και του παρουσιαζόμενου ως του χρεωστικού υπολοίπου. Η μαρτυρία του συνάδει περισσότερο στη λογική παρά οι συγχυσμένες θέσεις του διευθυντή της Ενάγουσας. Καταλήγω λοιπόν ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία εκ μέρους της Ενάγουσας ήταν αντιφατική και αναξιόπιστη. Γι΄ αυτό και δεν τη δέχομαι και την απορρίπτω. Έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία της Ενάγουσας ως αναξιόπιστη το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σ΄ οποιοδήποτε συμπέρασμα ή ν΄ εξάξει οποιοδήποτε εύρημα. Στην υπόθεση Kades v. Nicolaou and another
(1986)1 C.L.R. 212 αναφέρθηκαν τ΄ ακόλουθα σχετικά: «If the evidence of a witness is rejected as unworthy credit, there is nothing to weight thereafter. The rules defining the burden of proof and the circumstances of its discharge, have nothing to do with the credibility of witnesses. A witness may either be believed or disbelieved (wholly or in party) according to the view taken of this credibility by the Court. A question of discharge of the burden of proof can only arise if there is credible evidence to way on the two sides. If there is no credible evidence to support the case of the party upon whom the burden of proof lies, as in the case, there is nothing to weigh thereafter». Ενώ, σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614 στην σελίδα 640: «Αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό. Δεν αποδεικνύει τίποτε. Μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Η αποτίμηση της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα δεν μετράται με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων αλλά, με την κρίση του Δικαστηρίου για το αξιόπιστο της μαρτυρίας του. Απίθανη, κατά τη συνήθη ροή των πραγμάτων εκδοχή, γίνεται παραδεκτή, εφόσον ο μάρτυρας κρίνεται αξιόπιστος. Και αντίθετα, εκδοχή πιθανολογούμενη ως ορθή απορρίπτεται εφόσον ο μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος.» ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Έχει νομολογηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι τα τιμολόγια από μόνα τους δεν έχουν «αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία», αλλά πρέπει να συνεκτιμούνται με την υπόλοιπη μαρτυρία που προσάγεται (βλ. Palatino Development Ltd v. Telectronics Com Ltd
(2002)1(B) Α.Α.Δ. 962, Παναγιώτης Μαστρής Λτδ ν. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 728 και A. L. Mantovani & Sons Ltd. v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 156). Πέραν τούτου όμως, θα πρέπει να αναφερθεί ότι τα τιμολόγια συνεκτιμούνται στο σύνολο της μαρτυρίας και συνεκτιμούνται με την προφορική μαρτυρία βλ. Chitty on Contracts, 24th edition p.739 και Phipson on Evidence 12th edition. p. 1878 και Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited ( ανωτέρω). Οι αδυναμίες της μαρτυρίας της πλευράς της Ενάγουσας Εταιρείας αναπόδραστα εκθεμελιώνουν την απαίτησή της. Δεν είναι αρκετό για την Ενάγουσα να διεκδικεί συγκεκριμένα ποσά και να αναμένει την επιδίκασή τους. Βαρύνονται, κατά πρώτον, να αποδείξουν τις συνθήκες που δημιούργησαν την αξιώσή τους (Αντωνιάδης ν. Σταύρου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ 1171, Πιτάλλης κ.α. ν. Savina Enterprises Ltd κ.α.
(1997)1(Β) Α.Α.Δ 814, 827). Η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει ότι η εκδοχή της περί τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την αξιωσή της είναι περισσότερο πιθανή παρά το αντίθετο (is more probable than not) (Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1868). Ως εκ των ανωτέρω η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Ε. Γεωργίου- Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο