Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν.
- Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ δια των Διευθυντών/ Παραληπτών Μιχάλη Αβραάμ, Ανδρέα Ανδρονίκου και Μάριου Καλλία κ.α., Αρ.αγωγής 291/2014, 14/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A260 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 291/2014 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσας και
- Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ δια των Διευθυντών/ Παραληπτών Μιχάλη Αβραάμ, Ανδρέα Ανδρονίκου και Μάριου Καλλία
- Promptland Properties Ltd διά των Διαχειριστών/ Παραληπτών Ελευθέριου Φιλίππου και Ανδρέα Ανδρονίκου
- Grangowood Trading Ltd δια των Διαχειριστών/ Παραληπτών Ελευθέριου Φιλίππου και Ανδρέα Ανδρονίκου
- Stalico Investments Ltd δια των Διαχειριστών/ Παραληπτών Ελευθέριου Φιλίππου και Ανδρέα Ανδρονίκου
- Omikro Ktimatiki Ltd
- Χρίστου Ορφανίδη Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 26.6.2014 Ημερ.: 14.10.2014 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Εναγόμενους 1 : A.Kούμας για Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ και Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγόμενους 1 : Στ.Μαυρομμάτης για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγόμενους 2, 3 και 4 : Δ.Μιχαήλ (κα) για Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ Για την Καθ΄ ης η Αίτηση - Ενάγουσα : Ουδείς για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα Τράπεζα αξιώνει από τους Εναγόμενους διάφορα ποσά που ξεπερνούν τα 80 εκατομμύρια ευρώ πλέον τόκους. Η αξίωση εδράζεται σε διάφορες συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στην εταιρεία Λαϊκή Υπεραγορά Ορφανίδης Λτδ και Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ, όπως σε κάποιο στάδιο μετονομάστηκε, με εγγύηση των εταιρειών Promptland Properties Ltd, Grangowood Trading Ltd, Stalico Investments Ltd και των Εναγομένων 5 και
- Αξιώνονται, ακόμη, θεραπείες που αφορούν στην πώληση ενυπόθηκων κτημάτων που υποθηκεύτηκαν και μετοχών που ενεχυριάστηκαν ως περαιτέρω εγγύηση για την αποπληρωμή των οφειλομένων ποσών. Οι πιστωτικές διευκολύνσεις εξασφαλίστηκαν ακόμα με επτά ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης, πάνω σε όλο το ενεργητικό της πρωτοφειλέτριας εταιρείας (παράγρ.76 της Εκθεσης Απαίτησης). Οι πιστωτικές διευκολύνσεις είχαν παραχωρηθεί από τη Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, τις εργασίες της οποίας ανέλαβε η Ενάγουσα δυνάμει του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013 και την ΚΔΠ 104/
- Η Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ ενάγεται διά των διευθυντών/παραληπτών Μιχάλη Αβραάμ, Ανδρέα Ανδρονίκου και Μάριου Καλλία. Προφανώς υφίσταται τυπογραφικό σφάλμα και ό,τι εννοείτο ήταν διαχειριστών/παραληπτών. Αυτή την περιγραφή θα εννοώ αναφερόμενος σε Εναγόμενους
- Στην Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ θα αναφέρομαι ως η «Ορφανίδης». Την 12.2.2014 οι Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ και Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης για τους Εναγόμενους
- Το σημείωμα εμφάνισης συνοδεύεται από τύπο διορισμού δικηγόρου που φέρει μια υπογραφή του Μιχάλη Αβραάμ όπως αποκαλύπτεται πιο κάτω, και τη σφραγίδα «Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ υπό διαχείριση - in receivership». Την ίδια ημέρα οι Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης για όλους τους Εναγόμενους. Το σημείωμα εμφάνισης συνοδεύεται από έξι τύπους διορισμού δικηγόρου, περιλαμβανομένου από την «Ορφανίδης», με σφραγίδα της εταιρείας και μια υπογραφή. Δεν είναι η θέση των Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ και Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ πως οι Εναγόμενοι 1 είναι κάτι άλλο ή διαφορετικό από την «Ορφανίδης». Η θέση τους είναι πως αυτοί δικαιούνται να εκπροσωπούν την Εταιρεία, έχοντας προς τούτο διοριστεί από τους διαχειριστές/ παραλήπτες της. Ως εκ τούτου εξαιτούνται διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραμερίζει και να διαγράφει το σημείωμα εμφάνισης που καταχώρησαν οι Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ για τους Εναγόμενους
- Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 25.6.2014 του εκ των διαχειριστών/παραληπτών της «Ορφανίδης», Μιχάλη Αβραάμ. Θα περιοριστώ, όπως και πρέπει, στα γεγονότα τα οποία εκτίθενται στην Ενορκη Δήλωση. Για όσα ο ομνύοντας επιχειρηματολογεί, κατόπιν νομικής συμβουλής, θα αναφερθώ εξετάζοντας τις αγορεύσεις των δικηγόρων των μερών. Επισυνάπτονται τα ομόλογα στη βάση των οποίων έγινε ο διορισμός των διαχειριστών/παραληπτών της «Ορφανίδης». Αυτά (ΜΑ Α) επτά στον αριθμό αναφέρονται τα πρώτα τέσσερα στην Λαϊκή Υπεραγορά Ορφανίδης Λτδ, ενώ τα τρία τελευταία στην «Ορφανίδης» και είχαν συσταθεί προς όφελος της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ για συνολικό ποσό £12.410,000 (€21.203.743,89) πλέον τόκους. Ο διορισμός έγινε την 31.1.2013 και δόθηκε γραπτή ειδοποίηση προς την Εταιρεία (ΜΑ Β) με αντίγραφο προς τον Εφορο Εταιρειών (ΜΑ Γ). Επικαλείται ο ομνύοντας τις πρόνοιες των ομολόγων για να υποστηρίξει πως οι διαχειριστές/παραλήπτες έχουν αποκλειστική εξουσία να προβαίνουν σε όλες τις ενέργειες τις οποίες θεωρούν αναγκαίες για τη διεξαγωγή των εργασιών της «Ορφανίδης» και κατά συνέπεια είναι τα μόνα αρμόδια πρόσωπα που μπορούν νόμιμα να διορίσουν δικηγόρους για την εκπροσώπηση της «Ορφανίδης» στην παρούσα αγωγή, όπως και έπραξαν διορίζοντας τους Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ και Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ. Αναφέρει ο Αβραάμ ότι λίγες μέρες μετά το διορισμό των διαχειριστών/παραληπτών, αυτοί έλαβαν τη συγκατάθεση του Εναγόμενου 2 για να διορίσουν εκ μέρους της «Ορφανίδης» τα δύο συγκεκριμένα δικηγορικά γραφεία. Ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι ουσιώδης αφού το επίδικο ζήτημα είναι ποιος νομιμοποιείται στο διορισμό δικηγόρου. Εάν νομιμοποιείται το διοικητικό συμβούλιο της Εταιρείας, τότε οι σύμβουλοι θα μπορούν να διορίσουν το δικηγόρο της επιθυμίας τους, παρά την όποια προγενέστερη συγκατάθεση του Εναγόμενου 2 για διορισμό άλλων δικηγόρων. Δεν είναι ορθή η αναφορά ότι τα δύο ομόλογα με τα οποία η «Ορφανίδης» επιβάρυνε την περιουσία της προς όφελος της Ενάγουσας Τράπεζας έχουν κατατεθεί ως μέρος του Τεκμηρίου ΜΑ Α. Τα παρουσιασθέντα, στη βάση των οποίων έγινε και ο διορισμός των διαχειριστών/παραληπτων, ήταν προς όφελος της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ και καταρτίστηκαν σε άλλες ημερομηνίες. Η «Ορφανίδης» καταχώρησε μέσω των δικηγόρων Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης προβάλλοντας 11 λόγους ένστασης με κυριότερους ότι τα ομόλογα δυνάμει των οποίων διορίστηκαν οι διαχειριστές/παραλήπτες δεν τους παρείχαν το δικαίωμα να υπερασπιστούν αγωγές όπως η επίδικη και πως δικηγόρους μπορούσε να διορίσει μόνο το διοικητικό συμβούλιο της «Ορφανίδης» που επέλεξε τους Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Ολοι οι λόγοι ένστασης εξετάζονται πιο κάτω. Η Ενσταση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 9.7.2014 του Εναγόμενου 6, προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της «Ορφανίδης». Ο ομνύοντας αρνείται ότι συγκατατέθηκε ή έδωσε οιαδήποτε εξουσιοδότηση εκ μέρους της «Ορφανίδης» για το διορισμό άλλων δικηγόρων εκτός των Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και του δικηγόρου Δρ. Χρ.Κληρίδη. Αναφέρει ο ομνύοντας πως ο διορισμός των Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, έγινε κατόπιν απόφασης και σχετικής προς αυτόν εξουσιοδότησης του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας. Αναφέρει, ακόμα, ο ομνύοντας ότι η «Ορφανίδης» προτίθεται να αμφισβητήσει ουσιαστικές πτυχές της αξίωσης και πως έχει καταχωριστεί η αγωγή αρ. 7266/2013 Ε.Δ. Λευκωσίας. Επισυνάπτεται αντίγραφο της οπισθογράφησης του κλητηρίου εντάλματος από όπου διαπιστώνεται ότι η αγωγή καταχωρίστηκε από τον ίδιο, την Promptland Properties Ltd, την Grangowood Trading Ltd, την Stalico Investments Ltd και ακόμα δύο εταιρείες και στρέφεται κατά της Ενάγουσας Τράπεζας της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, της «Ορφανίδης» και ακόμα μιας εταιρείας. Aναφέρει ο ομνύοντας ότι ζητά την ακύρωση των συμφωνιών για τα δάνεια που η παρούσα αγωγή αφορά ως προϊόν άσκησης ανεπίτρεπτου επηρεασμού και οικονομικής πίεσης και εξαναγκασμού και τον παραμερισμό των προσωπικών του εγγυήσεων και των υποθηκών. Είναι η εν κατακλείδι θέση του πως η εκδίκαση της υπόθεσης εκείνης, ως αρχαιότερης, πρέπει να προηγηθεί της εκδίκασης της παρούσας. Παρουσιάζει το σημείωμα εμφάνισης των Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ και Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ για την «Ορφανίδης» και αίτηση εκ μέρους της «Ορφανίδης» για αναστολή της διαδικασίας εκείνης. Αναφέρει πως ο ομνύοντας την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης για την αναστολή, γενικός διευθυντής της «Ορφανίδης», δεν τον ενημέρωσε, ούτε ζήτησε τη συγκατάθεση του για να την ορκιστεί. Η εν κατακλείδι θέση του είναι πως η εκδίκαση της υπόθεσης εκείνης, ως αρχαιότερης, πρέπει να προηγηθεί της εκδίκασης της παρούσας. Είναι η περαιτέρω θέση του Εναγόμενου 6 πως ο διορισμός των διαχειριστών/παραληπτών της «Ορφανίδης» από τη Λαϊκή Τράπεζα, για την οποία τώρα ενεργεί η Ενάγουσα Τράπεζα δημιουργεί συγκρουόμενα συμφέροντα και οι διαχειριστές/παραλήπτες δεν μπορούν να ενεργήσουν αμερόληπτα και αντικειμενικά για να προασπίσουν τα συμφέροντα της Εταιρείας. Πολύ περισσότερο, εφόσον η «Ορφανίδης» έχει καταχωρήσει την αγωγή αρ. 746/2014 Ε.Δ. Λευκωσίας εναντίον της Ενάγουσας Τράπεζας και των διαχειριστών/παραληπτών της (της «Ορφανίδης»). Με την αγωγή εκείνη, αντίγραφο της οπισθογράφησης της οποίας επισυνάπτεται, αξιώνονται από τις δύο τράπεζες και τους διαχειριστές/παραλήπτες αποζημιώσεις για παράβαση των ομολόγων, των νομίμων καθηκόντων τους και για αμέλεια και ζητούνται διατάγματα που να τους εμποδίζουν από του να προχωρήσουν σε περαιτέρω εκποίηση περιουσιακών στοιχείων της «Ορφανίδης» καθώς και για την μετακίνηση των διαχειριστών/παραληπτών. Επισυνάπτεται ακόμα αντίγραφο της έκθεσης απαίτησης στην αγωγή αρ. 4255/2013 Ε.Δ. Λευκωσίας, την οποία η «Ορφανίδης» με δικηγόρους τους Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ κατεχώρησε εναντίον της Ενάγουσας Τράπεζας, της Λαϊκής Τράπεζας, του Μιχάλη Αβραάμ και άλλων 13 εναγόμενων. Από τους ίδιους δικηγόρους εκ μέρους της «Ορφανίδης» καταχωρίστηκε και η αγωγή αρ. 4033/2013 Ε.Δ. Λευκωσίας εναντίον της Ενάγουσας Τράπεζας, της Λαϊκής Τράπεζας και δέκα άλλων εναγόμενων. Επισυνάπτεται και η έκθεση απαίτησης. Προβάλλεται η θέση πως οι διαχειριστές / παραλήπτες απέκρυψαν την ύπαρξη των πιο πάνω υποθέσεων σκόπιμα για να μην φανεί ότι οι Εναγόμενες Εταιρείες δεν μπορούν να έχουν δίκαια εκπροσώπηση στην παρούσα Αγωγή. Η Ενάγουσα Τράπεζα και οι Εναγόμενοι 3 προς τους οποίους απευθύνθηκε η Αίτηση, δεν καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης. Η περιγραφή των Εναγομένων 1 στον τίτλο της Αγωγής δεν είναι ζήτημα ουσιαστικό για σκοπούς της υπό κρίση Αίτησης. Η περιγραφή δεν προσδίδει αφ΄ εαυτής εξουσία στους διαχειριστές/παραλήπτες. Δεν υποστηρίχτηκε πως ό,τι ενάγεται είναι οτιδήποτε άλλο, οιαδήποτε άλλη προσωπικότητα, πέραν της «Ορφανίδης». Επομένως, παραμένει ως ζήτημα ουσίας ποιος νομιμοποιείται να διορίζει δικηγόρους για να εκπροσωπούν την «Ορφανίδης» στην παρούσα Αγωγή. Τα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων κρίνεται το νομικό ζήτημα που η Αίτηση αφορά, αποτελούν, κατά το πλείστον, κοινό έδαφος και συνοψίζονται ως ακολούθως: Η Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης διόρισε δεόντως και νόμιμα τους Μιχάλη Αβραάμ, Ανδρέα Ανδρονίκου και Μάριο Καλλία από 31.1.2013 ως διαχειριστές/παραλήπτες της «Ορφανίδης». Το περιεχόμενο των ομολόγων επιβάρυνσης τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα ομόλογα επιβαρύνουν ολόκληρη την περιουσία της «Ορφανίδης», κινητή και ακίνητη, και αναφέρονται στις εξουσίες που θα έχουν οι διαχειριστές/παραλήπτες. Το επίδικο ζήτημα είναι κατά πόσο, κάτω από τέτοιες συνθήκες, όπως γενικά αναφέρονται πιο πάνω και με τα περαιτέρω στοιχεία που σημειώνονται στη συνέχεια όπου χρειάζεται, δικαίωμα διορισμού δικηγόρου για την εκπροσώπηση της «Ορφανίδης» στην παρούσα αγωγή έχει το διοικητικό της συμβούλιο ή οι διαχειριστές/παραλήπτες της. Με τη γραπτή αγόρευση των Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ υιοθετείται το περιεχόμενο της Ενστασης τους και αναπτύσσεται ένα μόνο ζήτημα, ότι θα πρέπει να απαλλάξω τον εαυτό μου από την εκδίκαση της Αίτησης γιατί έχει ήδη προαποφασιστεί από εμένα το θέμα σε βάρος των Καθ΄ ων η αίτηση 1 σε πανομοιότυπες αιτήσεις στις αγωγές 4274/2013 και 4221/
- Τέτοιο ζήτημα δεν ηγέρθηκε με την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης ως λόγος ένστασης και συνεπώς δεν μπορεί να εξεταστεί. Η αδυναμία εξέτασης του θα ήταν και πραγματική αφού καμιά αναφορά στις αιτήσεις στις προαναφερθείσες αγωγές δεν γίνεται στην Ενορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης. Ετσι, δεν θα μπορούσε να διαπιστωθεί κατά πόσο στις αιτήσεις εκείνες το Δικαστήριο αποφάνθηκε επί ζητημάτων άλλων από νομικών. Δικαστήριο με την ίδια σύνθεση δεν κωλύεται από του να αποφασίσει επί νομικού ζητήματος για το οποίο αποφάνθηκε σε άλλη υπόθεση, ακόμα και όταν η υπόθεση εκείνη αφορούσε τους ιδίους ή κάποιους από τους διαδίκους που βρίσκονται τώρα ενώπιον του. Τα ομόλογα επιβάρυνσης δυνάμει των οποίων διορίστηκαν οι διαχειριστές/παραλήπτες της, αναφέρουν στον όρο 7 ότι: «Η Εταιρεία με το έγγραφο αυτό επιβαρύνει ... ολόκληρη την επιχείρηση (Undertaking) και την περιουσία της οποιασδήποτε μορφής, που βρίσκεται οπουδήποτε, τωρινή και μελλοντική, συμπεριλαμβανομένου και του κάθε κεφαλαίου που δεν έχει κληθεί και της φήμης της πελατείας της και όλων των εισπρακτέων και/ή άλλων χρεών (book debts) που οφείλονται σ΄ αυτήν και/ή είναι πληρωτέα προς αυτή τώρα και/ή από καιρού σε καιρό (που στα επόμενα καλούνται `το πιο πάνω ενεργητικό' ), με τη μορφή κυμαινόμενης εξασφάλισης ...». Στον όρο 12 αναφέρουν ότι: «Ο Παραλήπτης και Διαχειριστής, που διορίσθηκε, όπως αναφέρεται πιο πάνω, θα είναι αντιπρόσωπος της Εταιρείας, η οποία θα είναι η μόνη υπεύθυνη για τις πράξεις και παραλείψεις του, όπως επίσης και για την αμοιβή του και αυτός θα έχει την εξουσία και το δικαίωμα να ασκεί τις εξουσίες του Παραλήπτη / Διαχειριστή και να κάμνει όλα όσα ο Παραλήπτης /Διαχειριστής νόμιμα δικαιούται και μπορεί να κάμνει και το οποίο θεωρείται αναγκαίο για τη διεξαγωγή της εργασίας της Εταιρείας ή θεωρείται σχετικό ή συντελεστικό για τη διεξαγωγή της εργασίας της Εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων και των πιο κάτω: (α) Να λαμβάνει κατοχή και να ρευστοποιεί και να εισπράττει ολόκληρο ή οποιοδήποτε μέρος του πιο πάνω ενεργητικού και για το σκοπό αυτό να προβαίνει σε οποιαδήποτε διαβήματα στο όνομα της Εταιρείας, όπως θα θεωρήσει αναγκαίο ή σκόπιμο. .................................................................................................... (δ) [στα πρώτα τέσσερα ομόλογα και (ε) στα τρία τελευταία] Να προβαίνει σε οποιεσδήποτε διευθετήσεις ή συμβιβασμούς, τους οποίους θα θεωρήσει ότι συμφέρουν. .................................................................................................». Ο όρος κυμαινόμενη επιβάρυνση και κυμαινόμενη εξασφάλιση σημαίνει επιβάρυνση ή εξασφάλιση επί των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας που επιβαρύνει την περιουσία της, η οποία δεν τίθεται σε άμεση εφαρμογή, αλλά κυμαίνεται έτσι ώστε να επιτρέπεται στην εταιρεία να συνεχίσει τις εργασίες της. Ενώ καθορισμένη (fixed) επιβάρυνση είναι αυτή που χωρίς άλλο προσκολλάται σε συγκεκριμένη και καθορισμένη περιουσία ή περιουσία ικανή να συγκεκριμενοποιηθεί και καθοριστεί, η κυμαινόμενη επιβάρυνση κινείται με την περιουσία την οποία προορίζεται να επηρεάσει μέχρις ότου κάποιο γεγονός επισυμβεί ή κάποια ενέργεια γίνει που προκαλεί την προσκόλληση της στο αντικείμενο της επιβάρυνσης. Στην περίπτωση διορισμού παραλήπτη η επιβάρυνση καθίσταται καθορισμένη και η εταιρεία δεν μπορεί στο εξής να διαχειρίζεται οιοδήποτε μέρος της περιουσίας που είναι επιβαρυμένη, εκτός όπως το ομόλογο μπορεί να επιτρέπει. Όταν η κυμαινόμενη επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας καταστεί καθορισμένη, συνιστά επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στην εταιρεία. (Βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., Τόμ.7, παράγρ.824, 827 και 830). Παρά το ότι ο διαχειριστής/παραλήπτης είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας, το πρωταρχικό του καθήκον είναι να ρευστοποιήσει τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας προς το συμφέρον του κατόχου του ομολόγου και οι εξουσίες του για διεύθυνση της εταιρείας είναι στην πραγματικότητα υποβοηθητικές για το σκοπό αυτό. (Βλ. Gomba Holdings U.K. Ltd v. Homan
(1986)3 All E.R. 94). Η εταιρεία δεν δικαιούται να του δίδει οδηγίες ως προς τον τρόπο που θα ασκήσει τα καθήκοντα του. Στο σύγγραμμα The Law of Administrators and Receivers of Companies, των Sir G.Lightman και G.Moss, 5η έκδ., αναφέρεται (σελ.26) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Ένα ομόλογο στην συνήθη περίπτωση προνοεί για διορισμό από τον εξασφαλισμένο πιστωτή, σε περίπτωση οιασδήποτε παράλειψης από τον οφειλέτη ή εφόσον επισυμβεί κάποιο άλλο συγκεκριμένο γεγονός, παραλήπτη με εξουσία να συνεχίσει την επιχείρηση της εταιρείας. Ο διορισμός παίρνει τη διεύθυνση της περιουσίας της εταιρείας από τα χέρια των διευθυντών της και την εναποθέτει στα χέρια του παραλήπτη. Αυτή η εξουσία μπορεί να ασκηθεί είτε προς το σκοπό αναβίωσης της εταιρείας ή προς το σκοπό της πώλησης της επιχείρησης της ως τέτοιας. Η εξουσία να συνεχιστεί η επιχείρηση της εταιρείας μέσω διοικητικού παραλήπτη θεωρείται ότι παρέχεται με το ομόλογο εκτός στην έκταση που η ύπαρξη τέτοιας εξουσίας είναι ασυμβίβαστη με οιαδήποτε πρόνοια του ομολόγου.» και (σελ. 276-277) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Ο σκοπός που διορίζεται ο παραλήπτης να είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας είναι `απλά ώστε να απελευθερώνονται οι κάτοχοι του ομολόγου που τον διορίζουν από ευθύνη για τις πράξεις του'. Οι εξουσίες διεύθυνσης των διευθυντών αναστέλλονται και ο παραλήπτης έχει ολοκληρωτικό έλεγχο των υποθέσεων της εταιρείας. Οι σχετικές θέσεις του παραλήπτη και των διευθυντών εμφανίζονται καθαρά στην απόφαση του Δικαστή Brightman στην Re Emmadart: `... Ο διορισμός παραλήπτη εκ μέρους κατόχων ομολόγου αναστέλλει τις εξουσίες των διευθυντών πάνω στα περιουσιακά στοιχεία για τα οποία ο παραλήπτης έχει διοριστεί στην έκταση που είναι αναγκαίο για να μπορεί ο παραλήπτης να διεκπεραιώνει τη λειτουργία του ... . Η εξουσία του παραλήπτη δεν είναι όμως ταυτόσημη με την εξουσία του διοικητικού συμβουλίου. Οι εξουσίες του παραλήπτη πηγάζουν από (
- i)τις εξουσίες που περιέχονται στο ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό της εταιρείας να δημιουργεί υποθήκες και επιβαρύνσεις, σε συγκερασμό με (
- ii)τις συγκεκριμένες εξουσίες που έχουν παραχωρηθεί σε ένα δεόντως διορισθέντα παραλήπτη δυνάμει της δέουσας άσκησης της εξουσίας της εταιρείας να δανειστεί'.» Στο σύγγραμμα Kerr and Hunter on Receivers and Administrators, 15η έκδ., αναφέρεται (σελ. 312) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Το αποτέλεσμα του διορισμού εκτός δικαστηρίου αφορά στην αποκρυστάλλωση της κυμαινόμενης επιβάρυνσης σε καθορισμένη επιβάρυνση και οι συνέπειες όσον αφορά τους εξ αποφάσεως πιστωτές είναι οι ίδιες όπως στην περίπτωση διορισμού από το δικαστήριο. Οι εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να διαχειρίζονται την περιουσία που περιλαμβάνεται στο διορισμό (τόσο περιουσία υποκείμενη σε κυμαινόμενη επιβάρυνση όσο και περιουσία υποκείμενη σε καθορισμένη επιβάρυνση) εκτός υπό τους όρους της επιβάρυνσης, παραλύουν. Γιατί, παρά το ότι κάτω από ομόλογο ή έγγραφο καταπιστεύματος στη συνήθη μορφή, ο παραλήπτης είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας, οι εξουσίες της εταιρείας ανατίθενται στον παραλήπτη για τους σκοπούς της διεκπεραίωσης των εργασιών της ή της συγκέντρωσης των περιουσιακών της στοιχείων ...». Στο σύγγραμμα Kerr and Hunter on Receivers and Administrators, 19η έκδ., αναφέρεται (σελ. 592- 593) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Ο διορισμός διοικητικού παραλήπτη από κατόχους ομολόγου δεν έχει οποιαδήποτε συνέπεια πάνω στη νομική θέση των κύριων αξιωματούχων της εταιρείας, δηλαδή των διευθυντών και του γραμματέα ... Το εταιρικό σχήμα της εταιρείας παραμένει ανεπηρέαστο, και παρά το ότι η διεύθυνση και ο έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων που περιλαμβάνονται στο διορισμό αποσύρεται εντελώς από τα χέρια των αξιωματούχων της εταιρείας, αυτοί παραμένουν στις θέσεις τους, έχοντας τα συνήθη από το νόμο καθήκοντα να διεκπεραιώσουν.» Στην Κύπρο ο διαχειριστής/παραλήπτης μπορεί να ασκεί και τις εξουσίες που στην Αγγλία ανατίθενται στον διοικητικό παραλήπτη (administrative receiver). Αναφέρεται, ακόμη, (σελ. 593) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας μπορεί επίσης, σε μερικές περιπτώσεις, ακόμη να έχει ενεργά καθήκοντα να διεκπεραιώσει, για παράδειγμα, όπου η εξασφάλιση κάτω από την οποία διορίστηκε ο παραλήπτης δεν εκτείνεται στην ολότητα των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, ή όπου περιουσία, που κρατείται από την εταιρεία ως καταπιστευματοδόχος ή ως ενέχυρο για τρίτα πρόσωπα, δεν καλύπτεται από τους όρους της εξασφάλισης.» Στο σύγγραμμα Charlesworth Company Law, 17η έκδ., 2005, αναφέρεται (σελ. 544) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Όταν παραλήπτης διορίζεται:
(1)Οι κυμαινόμενες επιβαρύνσεις αποκρυσταλλώνονται και καθίστανται καθορισμένες. Αυτό εμποδίζει την εταιρεία από του να διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία που επιβαρύνονται, χωρίς τη συγκατάθεση του παραλήπτη.
(2)Όταν παραλήπτης της επιχείρησης της εταιρείας διορίζεται, οι εξουσίες των διευθυντών να ελέγχουν την εταιρεία αναστέλλονται αλλά αυτοί μπορεί να έχουν κατάλοιπο ρόλου να διαδραματίσουν. Ετσι, όταν ο παραλήπτης αποφασίζει να μην αναλάβει ή να ρευστοποιήσει ένα περιουσιακό στοιχείο, το οποίο θα ήταν προς το συμφέρον της εταιρείας και των άλλων πιστωτών να αναλάβει ή να ρευστοποιήσει, οι διευθυντές έχουν εξουσία να ενεργήσουν εκ μέρους της εταιρείας στην έκταση που τα συμφέροντα των κατόχων του ομολόγου, ως κατόχων ομολόγου, δεν απειλούνται.» Γίνεται αναφορά στην Newhart Developments v. Co-operative Commercial Bank [1978] 2 All E.R. 896, όπου τα περιουσιακά στοιχεία σε σχέση με τα οποία είχε διορισθεί ο παραλήπτης περιελάμβαναν αξίωση για αποζημιώσεις εναντίον των κατόχων του ομολόγου που τον διόρισε. Ο παραλήπτης είχε αρνηθεί να ενάξει τους κατόχους του ομολόγου και η αγωγή καταχωρίστηκε από τους διευθυντές για λογαριασμό της εταιρείας. Αποφασίστηκε πως η αγωγή μπορούσε να συνεχίσει. Επομένως, διαγράφεται η γενική εικόνα ότι τις υποθέσεις της εταιρείας χειρίζεται ο παραλήπτης, ενώ, πέραν της άσκησης κάποιων νομίμων καθηκόντων, το κατάλοιπο εξουσίας των διευθυντών ενεργοποιείται όταν ο παραλήπτης αρνείται να δραστηριοποιηθεί. Η προϋπόθεση της άρνησης του παραλήπτη στην Newhart, όπου η αγωγή θα στρεφόταν κατά των κατόχων του ομολόγου, δηλαδή αυτούς που τον διόρισαν, θεμελιώνει τη θέση πως ο παραλήπτης είναι κυρίαρχος της κατάστασης. Ακόμα και ο χειρισμός αγωγής κατά των κατόχων του ομολόγου δυνάμει του οποίου διορίστηκε, εναποτίθεται σε αυτόν και οι διευθυντές έχουν ρόλο μόνο εάν αυτός αρνηθεί να προωθήσει τη σχετική αξίωση. Στην M.Wheeler and Company Limited v. Warren [1928] Ch. 840, C.A., αναφέρεται πως ένας παραλήπτης μπορεί να ενάξει στο όνομα της εταιρείας για να ανακτήσει την επιβαρυμένη περιουσία, καθ΄ όσο το ομόλογο τον διορίζει αντιπρόσωπο της εταιρείας και του παρέχει ρητή εξουσία να επέμβει την επιβαρυμένη περιουσία. Στο σύγγραμμα Mayson, French & Ryan on Company Law, 1990 - 91 Edition, αναφέρεται (σελ. 569-70) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Από τη στιγμή του διορισμού του ως διοικητικού παραλήπτη της εταιρείας αυτός έχει τη μόνη εξουσία να διαχειρίζεται την επιβαρυμένη περιουσία. Οι σύμβουλοι της εταιρείας δεν έχουν πλέον εξουσία να διαχειρίζονται την επιβαρυμένη περιουσία. Όμως, συνεχίζουν να παραμένουν αξιωματούχοι και είναι ακόμα υπόλογοι, για παράδειγμα, να υποβάλλουν καταστάσεις και έγγραφα στον Εφορο Εταιρειών.» Γίνεται και εδώ αναφορά στην Newhart και σημειώνεται πως ο διορισμός παραλήπτη δεν αποστερεί τους διευθυντές της εξουσίας τους να ξεκινήσουν διαδικασίες στο όνομα της εταιρείας νοουμένου ότι δεν επεμβαίνουν στο έργο του παραλήπτη να ρευστοποιήσει τα επιβαρυμένα περιουσιακά στοιχεία. Αναφέρεται ακόμα πως οι διευθυντές μπορεί να προωθήσουν διαδικασία για να αμφισβητήσουν την εγκυρότητα του διορισμού του παραλήπτη (Hawkesbury Development Co. Ltd. v. Landmark Finance Pty Ltd
(1969)92 WN (NSW) 199, New South Wales; Paramount Acceptance Co. Ltd v. Souster [1981] 2 NZLR 38, CA of New Zealand) και ακόμα να ενστούν σε αίτηση για διάλυση της εταιρείας (Re Reprographic Exports (Euromat) Ltd
(1978)122 SJ 400) ή να προκαλέσουν την εταιρεία να ενάξει τον παραλήπτη για παράβαση των καθηκόντων του (Watts v. Midland Bank plc [1986] BCLC 15) Η δυνατότητα αυτή στους διευθυντές κατοχυρώνει τα συμφέροντα της εταιρείας από τους διαχειριστές/παραλήπτες που δεν εκτελούν δεόντως τα καθήκοντα τους. Όμως, εφόσον οι διαχειριστές/παραλήπτες έχουν δεόντως διοριστεί και ο διορισμός τους δεν προσβάλλεται, αυτοί είναι οι ρυθμιστές της κατάστασης και η εταιρεία λειτουργεί και αποφασίζει μέσω τους. Στο σύγγραμμα Kerr and Hunter on Receivers and Administrators, 15η έκδ., αναφέρεται (σελ. 315) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Περαιτέρω, οι διευθυντές δικαιούνται να χρησιμοποιήσουν το όνομα της εταιρείας για να αμφισβητήσουν δικαστικά την εγκυρότητα του ομολόγου κάτω από το οποίο έλαβε χώρα ο διορισμός και προφανώς για να καταχωρήσουν αγωγές για αποζημιώσεις για σοβαρή αμέλεια η οποία στη συνήθη περίπτωση υποθήκης θα μπορούσε να καταχωριστεί από τον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά του παραλήπτη». Στην Χατζηρούσου, υπό την ιδιότ. ως παραλήπτης της Υ.Liasides Dev. Ltd
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1703, 1712-13 (αφορούσε αίτηση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος) αναφέρθηκε ότι: «... με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της.» Με αναφορά στην Νewhart αναφέρεται πως οι διευθυντές διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη/διαχειριστή. Στο σύγγραμμα The Law Relating to Receivers and Managers, του Hubert Picarda, 1984, σελ. 296, αναφέρεται πως (σε δική μου μετάφραση): «Η κλασσική διαταγή διορισμού παραλήπτη συνήθως του παρέχει την εξουσία να επέμβει να εισπράξει και λάβει την περιουσία που αποτελεί την εξασφάλιση του ενάγοντα. Αυτό το ρητό λεκτικό αναπόφευκτα και εξυπακουόμενα εξουσιοδοτεί κάθε παρεμπίπτουσα ή βοηθητική ενέργεια. Και στη σελ.64 (σε δική μου μετάφραση): «Όταν σε ένα πρόσωπο παραχωρείται ρητή εξουσία να προωθήσει συγκεκριμένες ενέργειες αυτός, κατά το συνήθη τρόπο, έχει εξυπακουόμενη εξουσία να κάμει ότι είναι αναγκαίο ή υποβοηθητικό ώστε να εκτελέσει αποτελεσματικά αυτό για το οποίο έχει ρητή εξουσία. Η παραχώρηση της εξουσίας μεταφέρει μαζί της την παραχώρηση όλων των κατάλληλων μέσων, που δεν αποκλείονται ρητά, για να καταστήσει εφικτή την άσκηση της ιδίας της εξουσίας.» Οι πρόνοιες στον όρο 12 των ομολόγων εμμέσως πλην σαφώς παρέχουν εξουσία στους διαχειριστές/παραλήπτες να διορίζουν δικηγόρους για να εκπροσωπούν την Εταιρεία σε δικαστικές διαδικασίες. Ο διορισμός δικηγόρου δεν εξαντλείται στην επιλογή του δικηγόρου αλλά στο δικαίωμα αυτού που κάνει την επιλογή να δίδει οδηγίες προς το δικηγόρο ως προς το χειρισμό της υπόθεσης. Εάν οι διαχειριστές/παραλήπτες δεν μπορούν να ενάξουν για λογαριασμό της εταιρείας, η δυνατότητα τους να λάβουν κατοχή και να ρευστοποιήσουν και να εισπράξουν οποιοδήποτε μέρος του ενεργητικού της εταιρείας εμποδίζεται. Αντίθετα όμως, ρητά προνοείται στην παράγραφο (α) των σχετικών όρων πως μπορούν να προβαίνουν σε οποιαδήποτε διαβήματα στο όνομα της εταιρείας όπως θα θεωρήσουν αναγκαίο ή σκόπιμο. Και εάν δεν μπορούν αυτοί να διορίσουν τους δικηγόρους σε αγωγές όπου η εταιρεία είναι ή θα είναι διάδικος, είτε σαν ενάγουσα είτε σαν εναγόμενη, πώς θα μπορούν να προβαίνουν στις διευθετήσεις και στους συμβιβασμούς τους οποίους θεωρούν ότι συμφέρουν, όπως προνοείται στην παράγραφο (δ); Στην Αγγλία υφίσταται νομοθετική ρύθμιση αναφορικά με τις εξουσίες του διαχειριστή/παραλήπτη. Αυτές καθορίζονται στο Παράρτημα Ι του Ιnsolvency Act
- Ρητά μνημονεύεται η εξουσία διορισμού δικηγόρου και η καταχώρηση ή υπεράσπιση αγωγών ή άλλων δικαστικών διαδικασιών στο όνομα και για λογαριασμό της εταιρείας, όπως και η παρουσίαση ή η υπεράσπιση αίτησης για διάλυση της εταιρείας Το ίδιο και στη Σκωτία με το άρθρο 15 του Floating Charges and Receivers Act,
- (Bλ. The Law Relating to Receivers and Managers, του Hubert Picarda, 1984, σελ. 135 - 137 και 72-74 αντίστοιχα). Στην Κύπρο δεν υφίσταται νομοθετική ρύθμιση του ζητήματος, αυτό όμως που καλύπτεται νομοθετικά σε άλλες δικαιοδοσίες παρέχει άριστη καθοδήγηση για την νομολογιακή ρύθμιση του ζητήματος στην Κύπρο. Με το λόγο ένστασης 1 αναφέρεται ότι η Αίτηση είναι δικονομικά αβάσιμη γιατί δεν στηρίζεται σε οποιοδήποτε δικονομικό θεσμό που να αποδίδει στο Δικαστήριο δικαιοδοσία ή εξουσία να εκδώσει το εξαιτούμενο διάταγμα. Σύμφωνα με τη Δ.16 θ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας το σημείωμα εμφάνισης για εναγόμενο πρέπει να συνοδεύει έντυπο διορισμού δικηγόρου. Το έντυπο διορισμού πρέπει να προέρχεται από το πρόσωπο ή πρόσωπα που νομιμοποιούνται να διορίσουν δικηγόρο. Αυτό είναι το επίδικο ζήτημα στην υπό κρίση Αίτηση και το εκδικάζον Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να παραμερίσει οποιοδήποτε σημείωμα εμφάνισης που δεν συνοδευόταν με έντυπο διορισμού δικηγόρου ως ανωτέρω. Αναφέρεται ακόμα στον ίδιο λόγο ένστασης ότι η Αίτηση δεν στρέφεται εναντίον του ορθού διάδικου, δηλαδή της «Ορφανίδης» αλλά εναντίον των δικηγόρων Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Τούτο δεν είναι ορθό. Οι Εναγόμενοι 1, εκπροσωπούμενοι από τους Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ και Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ, ζητούν διάταγμα που να παραμερίζει και να διαγράφει το σημείωμα εμφάνισης που καταχωρίστηκε για τους ίδιους από τους Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Το αίτημα δεν στρέφεται κατά των δικηγόρων απλά γιατί ζητεί τον παραμερισμό και τη διαγραφή σημειώματος εμφάνισης που αυτοί καταχώρησαν. Με τους λόγους ένστασης 2 και 3 αναφέρεται ότι τα ομόλογα δυνάμει των οποίων διορίστηκαν οι διαχειριστές/παραλήπτες της «Ορφανίδης», δεν τους παρέχουν εξουσία να διαχειρίζονται γενικά τις υποθέσεις της «Ορφανίδης» και ότι η εξουσία τους είναι περιορισμένη στην είσπραξη και εξόφληση δανείων προς όφελος της Λαϊκής Τράπεζας. Τα ομόλογα δυνάμει των οποίων διορίστηκαν οι διαχειριστές/ παραλήπτες της «Ορφανίδης» δεν συνδέονται με την αξίωση της Ενάγουσας Τράπεζας και δεν αναφέρονται στην Εκθεση Απαίτησης. Όμως, ο διορισμός διαχειριστών/παραληπτών της «Ορφανίδης» επέφερε το αποτέλεσμα το οποίο έχει πιο πάνω εξηγηθεί, ώστε οι διαχειριστές /παραλήπτες να έχουν το δικαίωμα να διορίζουν δικηγόρους για να υπερασπίζονται αγωγές που εγείρονται κατά της «Ορφανίδης» γενικά και όχι μόνο αγωγές των οποίων το αντικείμενο συνδέεται με τις οικονομικές απαιτήσεις εκείνου, προς όφελος του οποίου συστάθηκαν τα ομόλογα. Απαντάται έτσι και ο λόγος ένστασης
- Τα όσα αναφέρονται στους λόγους ένστασης 5 και 7 αφορούν ζητήματα της ουσίας της Αγωγής που, όπως κάθε άλλα τέτοια, μπορούν να εγερθούν από τους Εναγόμενους 1 αφού αποφασιστεί το ζήτημα της εκπροσώπησης τους. Ότι εκκρεμεί αγωγή για τη μετακίνηση των διαχειριστών/ παραληπτών (λόγος ένστασης 6) δεν έχει συνέπειες. Σημασία θα έχει εάν και εφόσον διαφοροποιηθεί το υφιστάμενο καθεστώς. Ούτε και ο λόγος ένστασης 8 ευσταθεί. Όπως έχει εξηγηθεί, ο διορισμός δικηγόρων για την υπεράσπιση αγωγής που καταχωρίστηκε κατά της Εταιρείας εμπεριέχεται στις εξουσίες των διαχειριστών/ παραληπτών και δεν απαιτείτο προς τούτο η λήψη οδηγιών από το Δικαστήριο. Ούτε τίθεται ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων (λόγος ένστασης 10). Εκλαμβάνουν οι Καθ΄ ων η αίτηση 1 ότι επειδή οι διαχειριστές/παραλήπτες διορίστηκαν από τη Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ της οποίας τα περιουσιακά στοιχεία απόκτησε με τη νομοθεσία και Κανονισμούς που αναφέρθηκαν η Ενάγουσα Τράπεζα, αυτοί θα ενεργήσουν με προκατάληψη ή αλλότρια κίνητρα και θα παρεκκλίνουν ή αποστούν από τις νομικές τους υποχρεώσεις. Όμως, οι διαχειριστές/παραλήπτες δεν μπορούν να ενεργούν αυθαίρετα, αλλά δεσμεύονται από το νόμο και έχουν θέσμιο καθήκον επιμέλειας προς όλους και ιδιαίτερα τους εξασφαλισμένους προνομιούχους πιστωτές των Εταιρειών και υπόκεινται σε κυρώσεις στην περίπτωση που δεν διεκπεραιώσουν τα καθήκοντα τους με τον δέοντα τρόπο. (Βλ. Αρθρα 89, 300, 334 - 344 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και Capital Cameras Ltd. v. Harold Lines Ltd and others (National Westminster Bank plc intervening) [1991] 3 All E.R. 389). Περαιτέρω, δεν βρίσκω να υφίσταται ζήτημα παραβίασης, είτε του Αρθρου 30 του Συντάγματος, είτε του Αρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (λόγος ένστασης 11). Η Εταιρεία με τα ομόλογα επιβάρυνσης, που δεν ισχυρίζεται ότι συνήψε άλλως παρά με την ελεύθερη της βούληση, έθεσε το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων υπό τον έλεγχο και διαχείριση των διαχειριστών/παραληπτών της υπό συγκεκριμένες περιστάσεις. Οι περιστάσεις επήλθαν. Δεν μπορεί τώρα να αποποιηθεί τις συμβατικές της δεσμεύσεις. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται και διαγράφεται το σημείωμα εμφάνισης που καταχώρησαν οι Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ εκ μέρους των Εναγομένων
- Εχοντας υπόψη ότι το εγειρόμενο ζήτημα ήταν πρωτόγνωρο κρίνω πως είναι ορθό και δίκαιο η κάθε πλευρά να επιβαρυνθεί τα έξοδα της. (Υπ.)...................... Χ.Μαλαχτός Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο