Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν.
- Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ δια των Διευθυντών / Παραληπτών Μιχάλη Αβραάμ, Ανδρέα Ανδρονίκου και Μάριου Καλλία κ.α., Αρ.αγωγής 190/2014, 14/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A261 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 190/2014 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσας και
- Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ δια των Διευθυντών / Παραληπτών Μιχάλη Αβραάμ, Ανδρέα Ανδρονίκου και Μάριου Καλλία
- Χρίστου Ορφανίδη
- Grangowood Trading Ltd δια των Διαχειριστών / Παραληπτών Ελευθέριου Φιλίππου και Ανδρέα Ανδρονίκου
- Α.Antonescos Developper Ltd Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 19.5.2014 Ημερ.: 14.10.2014 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Εναγόμενους 3 : Δ.Μιχαήλ (κα) για Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγόμενους 3 : Στ.Μαυρομμάτης για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση -Εναγόμενους 1 : Α.Κούμας για Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ και Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ Για την Καθ΄ ης η Αίτηση - Ενάγουσα : Ουδείς για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα Τράπεζα αξιώνει από τους Εναγόμενους ποσό €9.539,917,62 πλέον τόκους. Η αξίωση εδράζεται σε διάφορες συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων, που η Τράπεζα παραχώρησε στην εταιρεία Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ, με εγγύηση των Εναγομένων 2 και 4 και της εταιρείας Grangowood Trading Ltd. Αξιώνονται, ακόμη, θεραπείες που αφορούν στην πώληση ενυπόθηκων κτημάτων που υποθηκεύτηκαν και μετοχών που ενεχυριάστηκαν ως περαιτέρω εγγύηση για την αποπληρωμή των οφειλομένων ποσών. Οι πιστωτικές διευκολύνσεις εξασφαλίστηκαν ακόμα με ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 28.9.2005 και 1.2.2007, πάνω σε όλο το ενεργητικό της πρωτοφειλέτριας εταιρείας (παράγρ.25 της Εκθεσης Απαίτησης). Η Grangowood Trading Ltd ενάγεται δια των διαχειριστών/παραληπτών Ελευθέριου Φιλίππου και Ανδρέα Ανδρονίκου. Αυτή την περιγραφή θα εννοώ αναφερόμενος σε Εναγόμενους
- Στην Grangowood Trading Ltd θα αναφέρομαι ως η «Grangowood». Την 30.1.2014 οι Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης για τους Εναγόμενους
- Το σημείωμα εμφάνισης συνοδεύεται από τύπο διορισμού δικηγόρου που φέρει μια υπογραφή, προδήλως του Ελευθέριου Φιλίππου. Την 5.2.2014 οι Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης για όλους τους Εναγόμενους. Το σημείωμα εμφάνισης συνοδεύεται από τέσσερεις τύπους διορισμού δικηγόρου, περιλαμβανομένου από την «Grangowood», με σφραγίδα της εταιρείας και μια υπογραφή. Εναντίον των Εναγομένων 1 και 3 καταχωρίστηκε αίτηση ημερ. 13.2.2014 για απόφαση λόγω μη καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης. Για τους Εναγόμενους 3 αποσύρθηκε αφού καταχωρίστηκε από τους Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ Εκθεση Υπεράσπισης στις 4.2.
- Δεν είναι η θέση των Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ πως οι Εναγόμενοι 3 είναι κάτι άλλο ή διαφορετικό από την «Grangowood». Η θέση τους είναι πως αυτοί δικαιούνται να εκπροσωπούν την Εταιρεία έχοντας προς τούτο διοριστεί από τους διαχειριστές/παραλήπτες της. Ως εκ τούτου εξαιτούνται δήλωση του Δικαστηρίου ότι το έντυπο διορισμού δικηγόρου με το οποίο διορίζονται οι Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ως δικηγόροι των Εναγομένων 3 είναι άκυρο, παράνομο και αντικανονικό. Περαιτέρω, διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραμερίζει και να διαγράφει το σημείωμα εμφάνισης των Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ για τους Εναγόμενους 3 και διάταγμα που να αναγνωρίζει ότι η νομικά ορθή εμφάνιση για τους Εναγόμενους 3 είναι η καταχωρηθείσα από αυτούς. Περαιτέρω διάταγμα όπως η αγωγή συνεχισθεί με τον τίτλο της ως έχει. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 9.5.2014 του εκ των διαχειριστών/παραληπτών της «Grangowood» Ελευθέριου Φιλίππου. Θα περιοριστώ, όπως και πρέπει, στα γεγονότα τα οποία εκτίθενται στην Ενορκη Δήλωση. Για όσα ο ομνύοντας επιχειρηματολογεί, κατόπιν νομικής συμβουλής, θα αναφερθώ εξετάζοντας τις αγορεύσεις των δικηγόρων των μερών. Επισυνάπτονται τα ομόλογα προς όφελος της Ενάγουσας στη βάση των οποίων έγινε ο διορισμός των διαχειριστών/παραληπτών της «Grangowood» (ημερ. 17.2.2005 και 18.3.2005 ΕΦ1). Ο διορισμός έγινε την 18.4.2013 και δόθηκε γραπτή ειδοποίηση προς την Εταιρεία (ΕΦ2) με σχετική κοινοποίηση προς τον Εφορο Εταιρειών (ΕΦ3). Επικαλείται ο ομνύοντας τις πρόνοιες των ομολόγων για να υποστηρίξει πως αυτοί έχουν αποκλειστική εξουσία να προβαίνουν σε όλες τις ενέργειες τις οποίες θεωρούν αναγκαίες για την πώληση ή διαχείριση ή την προστασία των περιουσιακών στοιχείων της «Grangowood» και κατά συνέπεια είναι τα μόνα αρμόδια πρόσωπα που μπορούν νόμιμα να διορίσουν δικηγόρους για την εκπροσώπηση της Εταιρείας στην παρούσα αγωγή, όπως και έπραξαν διορίζοντας τους Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ. Η «Grangowood» κατεχώρησε μέσω των δικηγόρων Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης προβάλλοντας 11 λόγους ένστασης με κυριότερους ότι τα ομόλογα δυνάμει των οποίων διορίστηκαν οι διαχειριστές/παραλήπτες δεν τους εξουσιοδοτούσαν να υπερασπιστούν αγωγές όπως η επίδικη και πως δικηγόρους μπορούσε να διορίσει μόνο τα διοικητικό συμβούλιο της «Grangowood», που επέλεξε τους Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Ολοι οι λόγοι ένστασης εξετάζονται πιο κάτω. Η Ενσταση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 20.6.2014 του Εναγόμενου
- Αναφέρει ο ομνύοντας πως ο διορισμός των Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, έγινε κατόπιν απόφασης και σχετικής προς αυτόν εξουσιοδότησης του διοικητικού συμβουλίου της «Grangowood». Είναι η θέση του ομνύοντα πως εφόσον οι διαχειριστές/παραλήπτες διορίστηκαν από την Ενάγουσα δεν είναι δυνατόν να ενεργούν αμερόληπτα και αντικειμενικά για την υπεράσπιση των συμφερόντων της «Grangowood». Αυτοί θα ενεργούν για την προστασία των συμφερόντων της Ενάγουσας. Η «Grangowood» αμφισβητεί την εγκυρότητα της εγγύησης στη βάση της οποίας ενάγεται και αναφέρεται πως για το δάνειο που η παρούσα αγωγή αφορά καταχωρίστηκε η αγωγή αρ. 7266/2013 Ε.Δ. Λευκωσίας. Επισυνάπτεται αντίγραφο της οπισθογράφησης του κλητηρίου εντάλματος απ΄ όπου διαπιστώνεται ότι η αγωγή καταχωρίστηκε από τον εδώ Εναγόμενο 2, την «Grangowood», και ακόμα τέσσερεις εταιρείες και στρέφεται κατά της Ενάγουσας Τράπεζας της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, της Ορφανίδης Δημόσιας Εταιρείας Λτδ και ακόμα μιας εταιρείας. Αναφέρει ακόμα ο ομνύοντας, πως οι διαχειριστές/παραλήπτες της «Grangowood» δεν έχουν δικαίωμα να ενεργούν ως τέτοιοι, γιατί με τις πωλήσεις της ακίνητης περιουσίας της Εταιρείας που διενεργήθηκαν, και τις οποίες χαρακτηρίζει παράνομες, θα έπρεπε να είχαν εξοφληθεί τα ομόλογα δυνάμει των οποίων διορίστηκαν και συνεπώς δεν έχουν δικαίωμα να ενεργούν πλέον ως διαχειριστές/παραλήπτες. Η Ενάγουσα Τράπεζα δεν καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης. Ούτε οι Εναγόμενοι
- Η περιγραφή των Εναγομένων 3 στον τίτλο της αγωγής δεν είναι ζήτημα ουσιαστικό για σκοπούς της υπό κρίση Αίτησης. Η περιγραφή δεν προσδίδει αφ΄ εαυτής εξουσία στους διαχειριστές/παραλήπτες. Δεν υποστηρίχτηκε πως ό,τι ενάγεται είναι οτιδήποτε άλλο, οιαδήποτε άλλη προσωπικότητα, πέραν της «Grangowood». Επομένως, παραμένει ως ζήτημα ουσίας ποιος νομιμοποιείται να διορίζει δικηγόρους για να εκπροσωπούν την «Grangowood» στην παρούσα αγωγή. Τα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων κρίνεται το νομικό ζήτημα που η Αίτηση αφορά, αποτελούν, κατά το πλείστον, κοινό έδαφος και συνοψίζονται ως ακολούθως: Η Ενάγουσα Τράπεζα δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης διόρισε δεόντως και νόμιμα τους Ελευθέριο Φιλίππου και Ανδρέα Ανδρονίκου από 18.4.2013 ως διαχειριστές/παραλήπτες της «Grangowood». Το περιεχόμενο των ομολόγων επιβάρυνσης τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα ομόλογα επιβαρύνουν κινητή και ακίνητη περιουσία της «Grangowood» για ποσά £200.000 και £100.000, σύνολο €512.580, και αναφέρονται στις εξουσίες που θα έχουν οι διαχειριστές/παραλήπτες. Το επίδικο ζήτημα είναι κατά πόσο, κάτω από τέτοιες συνθήκες, όπως γενικά αναφέρονται πιο πάνω και με τα περαιτέρω στοιχεία που σημειώνονται στη συνέχεια όπου χρειάζεται, δικαίωμα διορισμού δικηγόρου για την εκπροσώπηση της «Grangowood» στην αγωγή έχει το διοικητικό της συμβούλιο ή οι διαχειριστές/παραλήπτες της. Με τη γραπτή αγόρευση των Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ υιοθετείται το περιεχόμενο της Ενστασης τους και αναπτύσσεται ένα μόνο ζήτημα, ότι θα πρέπει να απαλλάξω τον εαυτό μου από την εκδίκαση της Αίτησης γιατί έχει ήδη προαποφασιστεί από εμένα το θέμα σε βάρος των Καθ΄ ων η αίτηση 3 σε πανομοιότυπες αιτήσεις στις αγωγές 4274/2013 και 4221/
- Τέτοιο ζήτημα δεν ηγέρθηκε με την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης ως λόγος ένστασης και συνεπώς δεν μπορεί να εξεταστεί. Η αδυναμία εξέτασης του θα ήταν και πραγματική αφού καμιά αναφορά στις αιτήσεις στις προαναφερθείσες αγωγές δεν γίνεται στην Ενορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης. Ετσι, δεν θα μπορούσε να διαπιστωθεί κατά πόσο στις αιτήσεις εκείνες το Δικαστήριο αποφάνθηκε επί ζητημάτων άλλων από νομικών. Δικαστήριο με την ίδια σύνθεση δεν κωλύεται από του να αποφασίσει επί νομικού ζητήματος για το οποίο αποφάνθηκε σε άλλη υπόθεση, ακόμα και όταν η υπόθεση εκείνη αφορούσε τους ιδίους ή κάποιους από τους διαδίκους που βρίσκονται τώρα ενώπιον του. Τα ομόλογα επιβάρυνσης δυνάμει των οποίων διορίστηκαν οι διαχειριστές/παραλήπτες της «Grangowood» αναφέρουν στον όρο 6 ότι: «Η Εταιρεία διά του παρόντος επιβαρύνει ... ολόκληρον την επιχείρησιν (Undertaking) και περιουσίαν αυτής πάσης μορφής, και οπουδήποτε κειμένην, παρούσαν και μέλλουσαν, συμπεριλαμβανομένου και του εκάστοτε μη κληθέντος κεφαλαίου και της φήμης και πελατείας αυτής (εν τοις εφεξής καλουμένων `το ρηθέν ενεργητικό') υπό μορφή κυμαινόμενης εξασφαλίσεως ...». Στον όρο 10 αναφέρουν ότι: «Ο διορισθείς ως ανωτέρω Παραλήπτης και Διαχειριστής θα είναι αντιπρόσωπος της Εταιρείας, της Εταιρείας μόνης ούσης υπευθύνου διά τας πράξεις και παραλείψεις αυτού, ως και διά την αμοιβήν του, και ούτος θα έχει εξουσίαν και το δικαίωμα να εξασκεί τας εξουσίας του Παραλήπτου / Διαχειριστού και να πράττει παν το οποίον ο Παραλήπτης /Διαχειριστής νομίμως δικαιούται ή δύναται να κάμει και το οποίον ήθελε θεωρηθεί αναγκαίον διά την διεξαγωγήν της εργασίας της Εταιρείας ή ήθελε θεωρηθεί σχετικόν ή συντελεστικόν εις την διεξαγωγήν της εργασίας της Εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων των κάτωθι: (α) Να λαμβάνει κατοχήν και ρευστοποιεί και εισπράττει ολόκληρον ή οιονδήποτε μέρος του ρηθέντος ενεργητικού και προς τον σκοπόν αυτόν να προβαίνει εις οιαδήποτε διαβήματα επ΄ ονόματι της Εταιρείας ή άλλως ως ήθελε θεωρήσει αναγκαίον ή σκόπιμον. .................................................................................................... (δ) Να προβαίνει εις οιασσδήποτε διευθετήσεις ή συμβιβασμούς, τους οποίους ήθελε θεωρήσει συμφέροντας. .................................................................................................». Ο όρος κυμαινόμενη επιβάρυνση και κυμαινόμενη εξασφάλιση σημαίνει επιβάρυνση ή εξασφάλιση επί των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας που επιβαρύνει την περιουσία της, η οποία δεν τίθεται σε άμεση εφαρμογή, αλλά κυμαίνεται έτσι ώστε να επιτρέπεται στην εταιρεία να συνεχίσει τις εργασίες της. Ενώ καθορισμένη (fixed) επιβάρυνση είναι αυτή που χωρίς άλλο προσκολλάται σε συγκεκριμένη και καθορισμένη περιουσία ή περιουσία ικανή να συγκεκριμενοποιηθεί και καθοριστεί, η κυμαινόμενη επιβάρυνση κινείται με την περιουσία την οποία προορίζεται να επηρεάσει μέχρις ότου κάποιο γεγονός επισυμβεί ή κάποια ενέργεια γίνει που προκαλεί την προσκόλληση της στο αντικείμενο της επιβάρυνσης. Στην περίπτωση διορισμού παραλήπτη η επιβάρυνση καθίσταται καθορισμένη και η εταιρεία δεν μπορεί στο εξής να διαχειρίζεται οιοδήποτε μέρος της περιουσίας που είναι επιβαρυμένη, εκτός όπως το ομόλογο μπορεί να επιτρέπει. Όταν η κυμαινόμενη επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας καταστεί καθορισμένη, συνιστά επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στην εταιρεία. (Βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., Τόμ.7, παράγρ.824, 827 και 830). Παρά το ότι ο διαχειριστής/παραλήπτης είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας, το πρωταρχικό του καθήκον είναι να ρευστοποιήσει τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας προς το συμφέρον του κατόχου του ομολόγου και οι εξουσίες του για διεύθυνση της εταιρείας είναι στην πραγματικότητα υποβοηθητικές για το σκοπό αυτό. (Βλ. Gomba Holdings U.K. Ltd v. Homan
(1986)3 All E.R. 94). Η εταιρεία δεν δικαιούται να του δίδει οδηγίες ως προς τον τρόπο που θα ασκήσει τα καθήκοντα του. Στο σύγγραμμα The Law of Administrators and Receivers of Companies, των Sir G.Lightman και G.Moss, 5η έκδ., αναφέρεται (σελ.26) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Ένα ομόλογο στην συνήθη περίπτωση προνοεί για διορισμό από τον εξασφαλισμένο πιστωτή, σε περίπτωση οιασδήποτε παράλειψης από τον οφειλέτη ή εφόσον επισυμβεί κάποιο άλλο συγκεκριμένο γεγονός, παραλήπτη με εξουσία να συνεχίσει την επιχείρηση της εταιρείας. Ο διορισμός παίρνει τη διεύθυνση της περιουσίας της εταιρείας από τα χέρια των διευθυντών της και την εναποθέτει στα χέρια του παραλήπτη. Αυτή η εξουσία μπορεί να ασκηθεί είτε προς το σκοπό αναβίωσης της εταιρείας ή προς το σκοπό της πώλησης της επιχείρησης της ως τέτοιας. Η εξουσία να συνεχιστεί η επιχείρηση της εταιρείας μέσω διοικητικού παραλήπτη θεωρείται ότι παρέχεται με το ομόλογο εκτός στην έκταση που η ύπαρξη τέτοιας εξουσίας είναι ασυμβίβαστη με οιαδήποτε πρόνοια του ομολόγου.» και (σελ. 276-277) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Ο σκοπός που διορίζεται ο παραλήπτης να είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας είναι `απλά ώστε να απελευθερώνονται οι κάτοχοι του ομολόγου που τον διορίζουν από ευθύνη για τις πράξεις του'. Οι εξουσίες διεύθυνσης των διευθυντών αναστέλλονται και ο παραλήπτης έχει ολοκληρωτικό έλεγχο των υποθέσεων της εταιρείας. Οι σχετικές θέσεις του παραλήπτη και των διευθυντών εμφανίζονται καθαρά στην απόφαση του Δικαστή Brightman στην Re Emmadart: `... Ο διορισμός παραλήπτη εκ μέρους κατόχων ομολόγου αναστέλλει τις εξουσίες των διευθυντών πάνω στα περιουσιακά στοιχεία για τα οποία ο παραλήπτης έχει διοριστεί στην έκταση που είναι αναγκαίο για να μπορεί ο παραλήπτης να διεκπεραιώνει τη λειτουργία του ... . Η εξουσία του παραλήπτη δεν είναι όμως ταυτόσημη με την εξουσία του διοικητικού συμβουλίου. Οι εξουσίες του παραλήπτη πηγάζουν από (
- i)τις εξουσίες που περιέχονται στο ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό της εταιρείας να δημιουργεί υποθήκες και επιβαρύνσεις, σε συγκερασμό με (
- ii)τις συγκεκριμένες εξουσίες που έχουν παραχωρηθεί σε ένα δεόντως διορισθέντα παραλήπτη δυνάμει της δέουσας άσκησης της εξουσίας της εταιρείας να δανειστεί'.» Στο σύγγραμμα Kerr and Hunter on Receivers and Administrators, 15η έκδ., αναφέρεται (σελ. 312) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Το αποτέλεσμα του διορισμού εκτός δικαστηρίου αφορά στην αποκρυστάλλωση της κυμαινόμενης επιβάρυνσης σε καθορισμένη επιβάρυνση και οι συνέπειες όσον αφορά τους εξ αποφάσεως πιστωτές είναι οι ίδιες όπως στην περίπτωση διορισμού από το δικαστήριο. Οι εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να διαχειρίζονται την περιουσία που περιλαμβάνεται στο διορισμό (τόσο περιουσία υποκείμενη σε κυμαινόμενη επιβάρυνση όσο και περιουσία υποκείμενη σε καθορισμένη επιβάρυνση) εκτός υπό τους όρους της επιβάρυνσης, παραλύουν. Γιατί, παρά το ότι κάτω από ομόλογο ή έγγραφο καταπιστεύματος στη συνήθη μορφή, ο παραλήπτης είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας, οι εξουσίες της εταιρείας ανατίθενται στον παραλήπτη για τους σκοπούς της διεκπεραίωσης των εργασιών της ή της συγκέντρωσης των περιουσιακών της στοιχείων ...». Στο σύγγραμμα Kerr and Hunter on Receivers and Administrators, 19η έκδ., αναφέρεται (σελ. 592- 593) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Ο διορισμός διοικητικού παραλήπτη από κατόχους ομολόγου δεν έχει οποιαδήποτε συνέπεια πάνω στη νομική θέση των κύριων αξιωματούχων της εταιρείας, δηλαδή των διευθυντών και του γραμματέα ... Το εταιρικό σχήμα της εταιρείας παραμένει ανεπηρέαστο, και παρά το ότι η διεύθυνση και ο έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων που περιλαμβάνονται στο διορισμό αποσύρεται εντελώς από τα χέρια των αξιωματούχων της εταιρείας, αυτοί παραμένουν στις θέσεις τους, έχοντας τα συνήθη από το νόμο καθήκοντα να διεκπεραιώσουν.» Στην Κύπρο ο διαχειριστής/παραλήπτης μπορεί να ασκεί και τις εξουσίες που στην Αγγλία ανατίθενται στον διοικητικό παραλήπτη (administrative receiver). Αναφέρεται, ακόμη, (σελ. 593) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας μπορεί επίσης, σε μερικές περιπτώσεις, ακόμη να έχει ενεργά καθήκοντα να διεκπεραιώσει, για παράδειγμα, όπου η εξασφάλιση κάτω από την οποία διορίστηκε ο παραλήπτης δεν εκτείνεται στην ολότητα των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, ή όπου περιουσία, που κρατείται από την εταιρεία ως καταπιστευματοδόχος ή ως ενέχυρο για τρίτα πρόσωπα, δεν καλύπτεται από τους όρους της εξασφάλισης.» Στο σύγγραμμα Charlesworth Company Law, 17η έκδ., 2005, αναφέρεται (σελ. 544) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Όταν παραλήπτης διορίζεται:
(1)Οι κυμαινόμενες επιβαρύνσεις αποκρυσταλλώνονται και καθίστανται καθορισμένες. Αυτό εμποδίζει την εταιρεία από του να διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία που επιβαρύνονται, χωρίς τη συγκατάθεση του παραλήπτη.
(2)Όταν παραλήπτης της επιχείρησης της εταιρείας διορίζεται, οι εξουσίες των διευθυντών να ελέγχουν την εταιρεία αναστέλλονται αλλά αυτοί μπορεί να έχουν κατάλοιπο ρόλου να διαδραματίσουν. Ετσι, όταν ο παραλήπτης αποφασίζει να μην αναλάβει ή να ρευστοποιήσει ένα περιουσιακό στοιχείο, το οποίο θα ήταν προς το συμφέρον της εταιρείας και των άλλων πιστωτών να αναλάβει ή να ρευστοποιήσει, οι διευθυντές έχουν εξουσία να ενεργήσουν εκ μέρους της εταιρείας στην έκταση που τα συμφέροντα των κατόχων του ομολόγου, ως κατόχων ομολόγου, δεν απειλούνται.» Γίνεται αναφορά στην Newhart Developments v. Co-operative Commercial Bank [1978] 2 All E.R. 896, όπου τα περιουσιακά στοιχεία σε σχέση με τα οποία είχε διορισθεί ο παραλήπτης περιελάμβαναν αξίωση για αποζημιώσεις εναντίον των κατόχων του ομολόγου που τον διόρισε. Ο παραλήπτης είχε αρνηθεί να ενάξει τους κατόχους του ομολόγου και η αγωγή καταχωρίστηκε από τους διευθυντές για λογαριασμό της εταιρείας. Αποφασίστηκε πως η αγωγή μπορούσε να συνεχίσει. Επομένως, διαγράφεται η γενική εικόνα ότι τις υποθέσεις της εταιρείας χειρίζεται ο παραλήπτης, ενώ, πέραν της άσκησης κάποιων νομίμων καθηκόντων, το κατάλοιπο εξουσίας των διευθυντών ενεργοποιείται όταν ο παραλήπτης αρνείται να δραστηριοποιηθεί. Η προϋπόθεση της άρνησης του παραλήπτη στην Newhart, όπου η αγωγή θα στρεφόταν κατά των κατόχων του ομολόγου, δηλαδή αυτούς που τον διόρισαν, θεμελιώνει τη θέση πως ο παραλήπτης είναι κυρίαρχος της κατάστασης. Ακόμα και ο χειρισμός αγωγής κατά των κατόχων του ομολόγου δυνάμει του οποίου διορίστηκε, εναποτίθεται σε αυτόν και οι διευθυντές έχουν ρόλο μόνο εάν αυτός αρνηθεί να προωθήσει τη σχετική αξίωση. Στην M.Wheeler and Company Limited v. Warren [1928] Ch. 840, C.A., αναφέρεται πως ένας παραλήπτης μπορεί να ενάξει στο όνομα της εταιρείας για να ανακτήσει την επιβαρυμένη περιουσία, καθ΄ όσο το ομόλογο τον διορίζει αντιπρόσωπο της εταιρείας και του παρέχει ρητή εξουσία να επέμβει την επιβαρυμένη περιουσία. Στο σύγγραμμα Mayson, French & Ryan on Company Law, 1990 - 91 Edition, αναφέρεται (σελ. 569-70) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Από τη στιγμή του διορισμού του ως διοικητικού παραλήπτη της εταιρείας αυτός έχει τη μόνη εξουσία να διαχειρίζεται την επιβαρυμένη περιουσία. Οι σύμβουλοι της εταιρείας δεν έχουν πλέον εξουσία να διαχειρίζονται την επιβαρυμένη περιουσία. Όμως, συνεχίζουν να παραμένουν αξιωματούχοι και είναι ακόμα υπόλογοι, για παράδειγμα, να υποβάλλουν καταστάσεις και έγγραφα στον Εφορο Εταιρειών.» Γίνεται και εδώ αναφορά στην Newhart και σημειώνεται πως ο διορισμός παραλήπτη δεν αποστερεί τους διευθυντές της εξουσίας τους να ξεκινήσουν διαδικασίες στο όνομα της εταιρείας νοουμένου ότι δεν επεμβαίνουν στο έργο του παραλήπτη να ρευστοποιήσει τα επιβαρυμένα περιουσιακά στοιχεία. Αναφέρεται ακόμα πως οι διευθυντές μπορεί να προωθήσουν διαδικασία για να αμφισβητήσουν την εγκυρότητα του διορισμού του παραλήπτη (Hawkesbury Development Co. Ltd. v. Landmark Finance Pty Ltd
(1969)92 WN (NSW) 199, New South Wales; Paramount Acceptance Co. Ltd v. Souster [1981] 2 NZLR 38, CA of New Zealand) και ακόμα να ενστούν σε αίτηση για διάλυση της εταιρείας (Re Reprographic Exports (Euromat) Ltd
(1978)122 SJ 400) ή να προκαλέσουν την εταιρεία να ενάξει τον παραλήπτη για παράβαση των καθηκόντων του (Watts v. Midland Bank plc [1986] BCLC 15) Η δυνατότητα αυτή στους διευθυντές κατοχυρώνει τα συμφέροντα της εταιρείας από τους διαχειριστές/παραλήπτες που δεν εκτελούν δεόντως τα καθήκοντα τους. Όμως, εφόσον οι διαχειριστές/παραλήπτες έχουν δεόντως διοριστεί και ο διορισμός τους δεν προσβάλλεται, αυτοί είναι οι ρυθμιστές της κατάστασης και η εταιρεία λειτουργεί και αποφασίζει μέσω τους. Στο σύγγραμμα Kerr and Hunter on Receivers and Administrators, 15η έκδ., αναφέρεται (σελ. 315) (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Περαιτέρω, οι διευθυντές δικαιούνται να χρησιμοποιήσουν το όνομα της εταιρείας για να αμφισβητήσουν δικαστικά την εγκυρότητα του ομολόγου κάτω από το οποίο έλαβε χώρα ο διορισμός και προφανώς για να καταχωρήσουν αγωγές για αποζημιώσεις για σοβαρή αμέλεια η οποία στη συνήθη περίπτωση υποθήκης θα μπορούσε να καταχωριστεί από τον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά του παραλήπτη». Στην Χατζηρούσου, υπό την ιδιότ. ως παραλήπτης της Υ.Liasides Dev. Ltd
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1703, 1712-13 (αφορούσε αίτηση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος) αναφέρθηκε ότι: «... με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της.» Με αναφορά στην Νewhart αναφέρεται πως οι διευθυντές διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη/διαχειριστή. Στο σύγγραμμα The Law Relating to Receivers and Managers, του Hubert Picarda, 1984, σελ. 296, αναφέρεται πως (σε δική μου μετάφραση): «Η κλασσική διαταγή διορισμού παραλήπτη συνήθως του παρέχει την εξουσία να επέμβει να εισπράξει και λάβει την περιουσία που αποτελεί την εξασφάλιση του ενάγοντα. Αυτό το ρητό λεκτικό αναπόφευκτα και εξυπακουόμενα εξουσιοδοτεί κάθε παρεμπίπτουσα ή βοηθητική ενέργεια. Και στη σελ.64 (σε δική μου μετάφραση): «Όταν σε ένα πρόσωπο παραχωρείται ρητή εξουσία να προωθήσει συγκεκριμένες ενέργειες αυτός, κατά το συνήθη τρόπο, έχει εξυπακουόμενη εξουσία να κάμει ότι είναι αναγκαίο ή υποβοηθητικό ώστε να εκτελέσει αποτελεσματικά αυτό για το οποίο έχει ρητή εξουσία. Η παραχώρηση της εξουσίας μεταφέρει μαζί της την παραχώρηση όλων των κατάλληλων μέσων, που δεν αποκλείονται ρητά, για να καταστήσει εφικτή την άσκηση της ιδίας της εξουσίας.» Οι πρόνοιες στον όρο 10 των ομολόγων εμμέσως πλην σαφώς παρέχουν εξουσία στους διαχειριστές/παραλήπτες να διορίζουν δικηγόρους για να εκπροσωπούν την Εταιρεία σε δικαστικές διαδικασίες. Ο διορισμός δικηγόρου δεν εξαντλείται στην επιλογή του δικηγόρου αλλά στο δικαίωμα αυτού που κάνει την επιλογή να δίδει οδηγίες προς το δικηγόρο ως προς το χειρισμό της υπόθεσης. Εάν οι διαχειριστές/παραλήπτες δεν μπορούν να ενάξουν για λογαριασμό της εταιρείας, η δυνατότητα τους να λάβουν κατοχή και να ρευστοποιήσουν και να εισπράξουν οποιοδήποτε μέρος του ενεργητικού της εταιρείας εμποδίζεται. Αντίθετα όμως, ρητά προνοείται στην παράγραφο (α) των σχετικών όρων πως μπορούν να προβαίνουν σε οποιαδήποτε διαβήματα στο όνομα της εταιρείας όπως θα θεωρήσουν αναγκαίο ή σκόπιμο. Και εάν δεν μπορούν αυτοί να διορίσουν τους δικηγόρους σε αγωγές όπου η εταιρεία είναι ή θα είναι διάδικος, είτε σαν ενάγουσα είτε σαν εναγόμενη, πώς θα μπορούν να προβαίνουν στις διευθετήσεις και στους συμβιβασμούς τους οποίους θεωρούν ότι συμφέρουν, όπως προνοείται στην παράγραφο (δ); Στην Αγγλία υφίσταται νομοθετική ρύθμιση αναφορικά με τις εξουσίες του διαχειριστή/παραλήπτη. Αυτές καθορίζονται στο Παράρτημα Ι του Ιnsolvency Act
- Ρητά μνημονεύεται η εξουσία διορισμού δικηγόρου και η καταχώρηση ή υπεράσπιση αγωγών ή άλλων δικαστικών διαδικασιών στο όνομα και για λογαριασμό της εταιρείας, όπως και η παρουσίαση ή η υπεράσπιση αίτησης για διάλυση της εταιρείας Το ίδιο και στη Σκωτία με το άρθρο 15 του Floating Charges and Receivers Act,
- (Bλ. The Law Relating to Receivers and Managers, του Hubert Picarda, 1984, σελ. 135 - 137 και 72-74 αντίστοιχα). Στην Κύπρο δεν υφίσταται νομοθετική ρύθμιση του ζητήματος, αυτό όμως που καλύπτεται νομοθετικά σε άλλες δικαιοδοσίες παρέχει άριστη καθοδήγηση για την νομολογιακή ρύθμιση του ζητήματος στην Κύπρο. Με το λόγο ένστασης 1 αναφέρεται ότι η Αίτηση είναι δικονομικά αβάσιμη γιατί δεν στηρίζεται σε οποιοδήποτε δικονομικό θεσμό που να αποδίδει στο Δικαστήριο δικαιοδοσία ή εξουσία να εκδώσει το εξαιτούμενο διάταγμα. Σύμφωνα με τη Δ.16 θ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας το σημείωμα εμφάνισης για εναγόμενο πρέπει να συνοδεύει έντυπο διορισμού δικηγόρου. Το έντυπο διορισμού πρέπει να προέρχεται από το πρόσωπο ή πρόσωπα που νομιμοποιούνται να διορίσουν δικηγόρο. Αυτό είναι το επίδικο ζήτημα στην υπό κρίση Αίτηση και το εκδικάζον Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να παραμερίσει οποιοδήποτε σημείωμα εμφάνισης που δεν συνοδευόταν με έντυπο διορισμού δικηγόρου ως ανωτέρω. Με τους λόγους ένστασης 2 και 3 αναφέρεται ότι τα ομόλογα δυνάμει των οποίων διορίστηκαν οι διαχειριστές/παραλήπτες της «Grangowood», δεν τους παρέχουν εξουσία να διαχειρίζονται γενικά τις υποθέσεις της «Grangowood» και ότι η εξουσία τους είναι περιορισμένη στην είσπραξη και εξόφληση δανείων προς όφελος της Eνάγουσας. Τα ομόλογα δυνάμει των οποίων διορίστηκαν οι διαχειριστές/ παραλήπτες της «Grangowood» δεν συνδέονται με την αξίωση της Ενάγουσας Τράπεζας και δεν αναφέρονται στην Εκθεση Απαίτησης. Όμως, ο διορισμός διαχειριστών/παραληπτών της «Grangowood» επέφερε το αποτέλεσμα το οποίο έχει πιο πάνω εξηγηθεί, ώστε οι διαχειριστές /παραλήπτες να έχουν το δικαίωμα να διορίζουν δικηγόρους για να υπερασπίζονται αγωγές που εγείρονται κατά της «Grangowood» γενικά. To γεγονός ότι τα δύο ομόλογα αφορούν συνολικό ποσό €512.580, ενώ η αξίωση υπερβαίνει τα €9.000.000, δεν είναι παράμετρος σχετική όπως αναφέρεται στο λόγο ένστασης
- Τα όσα αναφέρονται στους λόγους ένστασης 5 και 7 αφορούν ζητήματα της ουσίας της Αγωγής που, όπως κάθε άλλα τέτοια, μπορούν να εγερθούν από τους Εναγόμενους 3 αφού αποφασιστεί το ζήτημα της εκπροσώπησης τους. Ότι εκκρεμεί αγωγή για τη μετακίνηση των διαχειριστών/ παραληπτών (λόγος ένστασης 6) δεν έχει συνέπειες. Σημασία θα έχει εάν και εφόσον διαφοροποιηθεί το υφιστάμενο καθεστώς. Ούτε και ο λόγος ένστασης 8 ευσταθεί. Όπως έχει εξηγηθεί, ο διορισμός δικηγόρων για την υπεράσπιση αγωγής που καταχωρίστηκε κατά της Εταιρείας εμπεριέχεται στις εξουσίες των διαχειριστών/ παραληπτών και δεν απαιτείτο προς τούτο η λήψη οδηγιών από το Δικαστήριο. Ούτε τίθεται ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων (λόγος ένστασης 10). Εκλαμβάνουν οι Καθ΄ ων η αίτηση 3 ότι επειδή οι διαχειριστές/ παραλήπτες διορίστηκαν από την Ενάγουσα Τράπεζα, αυτοί θα ενεργήσουν με προκατάληψη ή αλλότρια κίνητρα και θα παρεκκλίνουν ή αποστούν από τις νομικές τους υποχρεώσεις. Όμως, οι διαχειριστές/παραλήπτες δεν μπορούν να ενεργούν αυθαίρετα, αλλά δεσμεύονται από το νόμο και έχουν θέσμιο καθήκον επιμέλειας προς όλους και ιδιαίτερα τους εξασφαλισμένους προνομιούχους πιστωτές των Εταιρειών και υπόκεινται σε κυρώσεις στην περίπτωση που δεν διεκπεραιώσουν τα καθήκοντα τους με τον δέοντα τρόπο. (Βλ. Αρθρα 89, 300, 334 - 344 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και Capital Cameras Ltd. v. Harold Lines Ltd and others (National Westminster Bank plc intervening) [1991] 3 All E.R. 389). Περαιτέρω, δεν βρίσκω να υφίσταται ζήτημα παραβίασης, είτε του Αρθρου 30 του Συντάγματος, είτε του Αρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (λόγος ένστασης 11). Η Εταιρεία με τα ομόλογα επιβάρυνσης, που δεν ισχυρίζεται ότι συνήψε άλλως παρά με την ελεύθερη της βούληση, έθεσε το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων υπό τον έλεγχο και διαχείριση των διαχειριστών/παραληπτών της υπό συγκεκριμένες περιστάσεις. Οι περιστάσεις επήλθαν. Δεν μπορεί τώρα να αποποιηθεί τις συμβατικές της δεσμεύσεις. Ούτε το γεγονός ότι ο Ανδρέας Ανδρονίκου είναι διαχειριστής/παραλήπτης τόσο της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ όσο και της «Grangowood» φαίνεται να δημιουργεί οποιοδήποτε ζήτημα στα περιστατικά της υπόθεσης. Για ότι αξίζει, υπενθυμίζω ότι ο Εναγόμενος 2 είναι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και των δύο Εταιρειών. Η αναφορά του Εναγόμενου 2 ότι η αγωγή δεν επιδόθηκε σε αξιωματούχο ή στο εγγεγραμμένο γραφείο της «Grangowood», δεν χρειάζεται να απασχολήσει περισσότερο όποια και αν ήταν η έκβαση της υπό κρίση Αίτησης, ενόψει των σημειωμάτων εμφάνισης χωρίς διαμαρτυρία που καταχωρίστηκαν. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται και διαγράφεται το σημείωμα εμφάνισης που καταχώρησαν οι Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ εκ μέρους των Εναγομένων
- Οι υπόλοιπες θεραπείες που αξιώνονται με την Αίτηση είναι εκ του περισσού. Εχοντας υπόψη ότι το εγειρόμενο ζήτημα ήταν πρωτόγνωρο κρίνω πως είναι ορθό και δίκαιο η κάθε πλευρά να επιβαρυνθεί τα έξοδα της. (Υπ.)...................... Χ.Μαλαχτός Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο