Χρίστου Τζιαμά ν. Ηλία Ηλία, Αρ. Αγωγής: 4631/13, 10/10/2014

Χρίστου Τζιαμά ν. Ηλία Ηλία, Αρ. Αγωγής: 4631/13, 10/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A256 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4631/13 Μεταξύ: Χρίστου Τζιαμά Ενάγοντα και Ηλία Ηλία Εναγόμενου Αίτηση ημερομηνίας 07/01/2014 για έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης Ημερομηνία: 10 Οκτωβρίου,

1. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα-Αιτητή: κα Κάκκου για κ. Κύπρο Ανδρέου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγοντας, με την αίτηση του ημερομηνίας 07/01/14, ζήτησε απόφαση ως η Έκθεση Απαίτησης για το λόγο ότι δεν είχε καταχωριστεί Έκθεση Υπεράσπισης από τον Εναγόμενο. Νομική βάση για την αίτηση καταγράφηκε η Δ.
2. Ο Ενάγοντας, στο Κλητήριο Ένταλμα, αξίωσε τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις για σκόπιμη, παράνομη εκ προθέσεως, άδικη και άνευ λόγου επίθεση από τον Εναγόμενο, η οποία του προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη, καθώς και ειδικές αποζημιώσεις για τις απώλειες που υπέστη λόγω της συγκεκριμένης επίθεσης στις 04/06/
3. Ο Ενάγοντας επέλεξε να μην καταχωρίσει Έκθεση Απαίτησης στην οποία να συγκεκριμενοποιεί τις ειδικές του ζημιές. Προς απόδειξη της αξίωσης του καταχώρισε ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 14/05/14, στην οποία εξέθεσε τους ισχυρισμούς του. Στην ένορκη δήλωσή του κατέγραψε τα ακόλουθα: Είναι 19 ετών και διαμένει στην οδό Αγίου Γεωργίου 24, στην ίδια πολυκατοικία στην οποία διαμένει ο Εναγόμενος. Στις 04/06/12 ο Εναγόμενος απρόκλητα και σκόπιμα του είχε επιτεθεί και του είχε ρίξει καυστικό υγρό και/ή χημικό υλικό προκαλώντας του βλάβες. Είχε μεταφερθεί αμέσως στο Νοσοκομείο Λάρνακας. Είχε υποστεί εγκαύματα στο στήθος, στην πλάτη, στους ώμους, στα χέρια, στο σβέρκο και στο κεφάλι. Δεν μπορούσε να ξαπλώσει και χρειαζόταν συνεχώς φροντίδα και αλλαγές και υπέφερε πάρα πολύ. Το Δικαστήριο είχε ζητήσει, από τον συνήγορο του Ενάγοντα, όπως προσκομίσει περαιτέρω απόδειξη και όπως αγορεύσει σε σχέση με τις γενικές αποζημιώσεις τις οποίες αξιώνει. Ο συνήγορος επέλεξε να καταχωρίσει γραπτή αγόρευση. Η Δ.17 θ.2 και θ.3, η οποία συνιστά την βάση της υπό εξέταση αίτησης, προβλέπει ότι: « Where any defendant fails to appear to a writ of summons, and the plaintiff is desirous of proceeding upon default of appearance under any of the following rules of this Order, he shall, before taking such proceeding upon default, file an affidavit of service, or of notice in lieu of service, as the case may be, if such affidavit has not already been filed by the Registrar. Where the writ of summons is for a liquidated demand, whether specially indorsed or otherwise, and the defendant fails, or all the defendants, if more than one, fail, to appear thereto, the plaintiff may apply for judgment for any sum not exceeding the sum claimed by the writ, together with interest at the rate specified in the claim (if any) and costs.» Οι πιο πάνω αναφερθείσες πρόνοιες επιτρέπουν στον Ενάγοντα να αιτηθεί απόφαση λόγω παράλειψης του Εναγόμενου να εμφανιστεί. Όμως, το Δικαστήριο, σύμφωνα με τον θ.13 της Δ.17, μπορεί να καλέσει τον Ενάγοντα να αποδείξει την υπόθεσή του. Ο θ.13 της Δ.17 μιλά από μόνος του και προβλέπει ότι: «The provisions of this Order shall be read subject to this qualification, namely that in all cases in which it is sought to obtain judgment by default the Court or Judge may, where it seems to be necessary or desirable, call upon the plaintiff to prove his claim, and whether the plaintiff is so called upon or not the Court or Judge may only give judgment to the extent to which the plaintiff is in law entitled.» (η υπογράμμιση είναι δική μου) Σε ελεύθερη μετάφραση: «Οι πρόνοιες της διαταγής αυτής θα διαβάζονται με την ακόλουθη επιφύλαξη δηλαδή, ότι σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες επιδιώκεται η έκδοση απόφασης λόγω παράλειψης το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί εκεί όπου θεωρείται αναγκαίο ή επιθυμητό να καλέσει τον Ενάγοντα ν΄ αποδείξει την αξίωσή του, και ανεξάρτητα από το κατά πόσο ο Ενάγοντας κλήθηκε ν΄ αποδείξει την αξίωσή του ή όχι το Δικαστήριο ή ο Δικαστής θα δώσει απόφαση μόνο στην έκταση που ο Νόμος επιτρέπει στον Ενάγοντα την έκδοση απόφασης.» Το γεγονός ότι η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε, δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα, να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και κατά πόσο ο τελευταίος έχει, με τη προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση (βλ. Kades v. Nicolaou and Another