C&S MYCOREX MUSHROOM TRADING LIMITED ν. Ιωσήφ Κόκκινος ως εκκαθαρι

C&S MYCOREX MUSHROOM TRADING LIMITED ν. Ιωσήφ Κόκκινος ως εκκαθαριστής της εταιρείας ΔΗΜΟΣ ΓΑΛΑΤΑΚΗΣ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2464/2013, 29/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A274 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2464/2013 Μεταξύ: C&S MYCOREX MUSHROOM TRADING LIMITED Εναγόντων και ΔΗΜΟΣ ΓΑΛΑΤΑΚΗΣ ΛΤΔ Εναγόμενη Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.5.2014 Μεταξύ: C&S MYCOREX MUSHROOM TRADING LIMITED Εναγόντων και Ιωσήφ Κόκκινος ως εκκαθαριστής της εταιρείας ΔΗΜΟΣ ΓΑΛΑΤΑΚΗΣ ΛΤΔ Εναγόμενη 29 Οκτωβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Α. Οικονόμου Για Εναγόμενη: κος Γ. Λιβέρας ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή στις 4.7.2013 και με αυτή αξίωναν από την Εναγόμενη εταιρεία ποσό €4.483,74 ως υπόλοιπο οφειλής για πώληση προϊόντων από τους Ενάγοντες προς την Εναγόμενη. Όπως διαφάνηκε στην πορεία, η Εναγόμενη εταιρεία βρισκόταν σε εκούσια εκκαθάριση και ο κ. Ιωσήφ Κόκκινος έχει διοριστεί εκκαθαριστής της. Ενόψει τούτου, και αφού μεσολάβησαν διάφορα ενδιάμεσα διαβήματα, στις 20.10.2014 η συνήγορος των Εναγόντων, με σχετική δήλωση της απέσυρε την αγωγή ανεπιφύλακτα δηλώνοντας την πρόθεση των Εναγόντων να διεκδικήσουν την οφειλή μέσω της διαδικασίας εκκαθάρισης. Συνακόλουθα η αγωγή απορρίφθηκε και παρέμεινε σε εκκρεμότητα το κατά πόσο θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ της Εναγόμενης εταιρείας τα έξοδα της αγωγής, τα οποία ο συνήγορος τους διεκδικεί. Η συνήγορος των Εναγόντων υποστηρίζει ότι, ένεκα του λόγου για τον οποίο απεσύρθη η αγωγή, η κάθε πλευρά πρέπει να επιβαρυνθεί με τα δικά στης έξοδα. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν επί του θέματος. Άκουσα με προσοχή τα όσα ανέφεραν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων. Πρέπει να πω ότι δεν έχω λάβει υπόψη τα όσα ανέφεραν στις αγορεύσεις τους αναφορικά με γεγονότα που έλαβαν χώρα μεταξύ των ιδίων, διάφορους διαπληκτισμούς και λεκτικές αντιπαραθέσεις, αλληλοκατηγορίες για αντιδεοντολογική συμπεριφορά, ιδιωτικές συνομιλίες με τον εκκαθαριστή της εταιρείας, ισχυρισμούς για ακάλυπτες επιταγές που ανταλλάγησαν μεταξύ του εκκαθαριστή και των Εναγόντων σε σχέση με άλλες ισχυριζόμενες οφειλές. Δεν είναι δυνατό να εισαχθεί μαρτυρία μέσω των αγορεύσεων και επομένως, προς απόφαση του θέματος των εξόδων, έλαβα υπόψη μόνο γεγονότα που προκύπτουν από το φάκελο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να επιδικάζει έξοδα πηγάζει από το άρθρο 43 του Περί Δικαστηρίου Νόμου, Ν. 14/60και τη Δ.59 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η διακριτική αυτή ευχέρεια πρέπει να ασκείται δικαστικά (judicially). Επί τούτου παραπέμπω και στο σύγγραμμα Annual Practice του 1960, σελ. 1822, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Wide though the discretion is, it is a judicial discretion and must be exercised on fixed principles, that is according to rules of reason and justice, not according to private opinion...or even benevolence..., or sympathy..., and the exercise of discretion even by a judge sitting alone must be justifiable...; for instance when a party successfully enforces a legal right, and in no way misconducts himself, then he is entitled to costs as of right...» Η διαγωγή και συμπεριφορά των διαδίκων καθώς και η υπαιτιότητα τους στη δημιουργία των εξόδων είναι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Φιλίππου ν Φιλίππου

(1990)1 Α.Α.Δ. 890: «Η συμπεριφορά των διαδίκων κατά τη διαδικασία δεν είναι στοιχείο άσχετο με την υπόθεση ώστε σε περίπτωση που λαμβάνεται υπόψη στην επιδίκαση των εξόδων να θεωρηθεί ότι ισοδυναμεί με κακή άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστή.» Στην απόφαση του εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο ακολουθούσε της αρχές που τέθηκαν σε προγενέστερες υποθέσεις. Ενδεικτικά, στην υπόθεση Papakokkinou v Kanther

(1982)1 C.L.R.65, το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρει τα ακόλουθα σε σχέση με την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου: «.Costs form an issue to be resolved by the exercise of the Court's discretion. The discretion is exercised judicially in the light of the facts of the case, primarily its outcome. But the outcome is not the sole consideration to which the Court should pay heed. The conduct of the parties is also relevant... Where the plaintiffs have, by their conduct, occasioned part of the costs of the proceedings, it is legitimate for the trial Court to deprive them of part or the whole of their cost...» Η προσέγγιση αυτή επιβεβαιώθηκε στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην Μιχαήλ Σάββα Νικολάου κ.α. ν Χριστάκη Ιακωβίδη ως εκκαθαριστή της εταιρείας A&G Property Wise Development Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A487, Πολιτική Έφεση 302/2008 ημερομηνίας 8.7.

Επανέρχομαι τώρα στην παρούσα περίπτωση. Από το φάκελο του Δικαστηρίου φαίνεται ότι ο κ. Ιωσήφ Κόκκινος ως εκκαθαριστής της Εναγόμενης εταιρείας, δια του συνηγόρου του, καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 4.9.
Φαίνεται επίσης ότι στις 14.1.2014, κατόπιν αίτησης των Εναγόντων για απόφαση ένεκα παράληψης καταχώρησης Υπεράσπισης, η Εναγόμενη εταιρεία καταχώρησε Υπεράσπιση. Με την Υπεράσπιση εγείρεται ως προδικαστική ένσταση ότι οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται στην προώθηση της αγωγής γιατί η Εναγόμενη εταιρεία τέθηκε σε εκούσια εκκαθάριση στις 21.6.2013 και ο κ. Ιωσήφ Κόκκινος διορίστηκε εκκαθαριστής της. Από το πρακτικό ημερομηνίας 29.1.2014 φαίνεται ότι η συνήγορος των Εναγόντων δήλωσε ότι θα εξέταζε κατά πόσο θα ήταν προτιμότερο να προχωρήσει με επαλήθευση του χρέους στα πλαίσια της εκκαθάρισης αντί να συνεχίσει να προωθεί την αγωγή. Παρά τη δήλωση αυτή, οι Ενάγοντες επέλεξαν να συνεχίσουν να προωθούν την αγωγή και προέβησαν σε διάφορα διαβήματα μεταγενέστερα αυτής της ημερομηνίας. Απέσυραν την αγωγή μόλις στις 20.10.
Η Εναγόμενη εταιρεία τέθηκε σε εκκαθάριση εκούσια και δεν βρίσκεται σε εκκαθάριση εξ υπαιτιότητας των Εναγόντων. Όμως, από το φάκελο προκύπτει ότι βρισκόταν ήδη σε εκκαθάριση όταν εγέρθηκε η αγωγή και αυτό ήταν σε γνώση των Εναγόντων τουλάχιστον από τις 29.1.2014, εάν όχι ενωρίτερα. Τα διαβήματα στα οποία προέβησαν μεταγενέστερα και τα έξοδα που ενδεχομένως προέκυψαν συνεπεία αυτών, ήταν κατόπιν δικής τους συνειδητής επιλογής. Επομένως θεωρώ ότι δεν θα ήταν δίκαιο η Εναγόμενη εταιρεία να αποστερηθεί τα έξοδα που δημιουργήθηκαν. Για τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι τα έξοδα της αγωγής πρέπει να επιδικαστούν και επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης εταιρείας και εναντίον των Εναγόντων, όπως θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.