ΕΡΓΟΛΗΤΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α/ΦΩΝ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. I.P.A MASTIC ASPHALT ISOLATIONS LIMITED, Αρ.αγωγής 629/2014, 31/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A278 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Αρ.αγωγής 629/2014 Μεταξύ: ΕΡΓΟΛΗΤΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α/ΦΩΝ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ Ενάγουσας και I.P.A MASTIC ASPHALT ISOLATIONS LIMITED Εναγόμενης Αίτηση ημερ. 7.7.2014 Ημερ.: 31.10.2014 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: Χρ.Θεοδούλου για Χ.Αργυρού και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση: Γ.Χατζηκωστής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 6.5.2014 καταχωρίστηκε Αίτηση δια Κλήσεως με την οποία η Ενάγουσα εξαιτείτο την έκδοση προσωρινού διατάγματος που να απαγορεύει στην Εναγόμενη να αποξενώσει συγκεκριμένα ακίνητα. Η Αίτηση αναβλήθηκε αρκετές φορές. Ο λόγος ήταν οι αιτήσεις της Ενάγουσας που ακολούθησαν για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η πρώτη τέτοια αίτηση καταχωρίστηκε στις 27.5.2014 και στις 11.6.2014 εκδόθηκε διάταγμα που επέτρεπε την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, που καταχωρίστηκε στις 12.6.
- Μετά την καταχώρηση ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης στην κύρια αίτηση στις 19.6.2014, η Ενάγουσα επανήλθε με την υπό κρίση Αίτηση εξαιτούμενη και πάλι την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η υπό κρίση Αίτηση τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 24.9.
- Η Εναγόμενη δήλωσε την πρόθεση της να καταχωρήσει ένσταση και η Αίτηση ορίστηκε γι΄ ακρόαση στις 13.10.2014 με σχετικές οδηγίες. Κατά τη 13.10.2014 η Εναγόμενη συγκατατέθηκε στην έγκριση της Αίτησης και ζήτησε όπως επιδικαστούν υπέρ της τα έξοδα της διαδικασίας. Η Ενάγουσα φέρει ένσταση στον επιδικασμό των εξόδων υπέρ της Εναγόμενης και ζητεί όπως επιδικαστούν υπέρ της. Η Αίτηση εγκρίθηκε και παρέμεινε το θέμα των εξόδων Το βασικό επιχείρημα των δικηγόρων της Ενάγουσας είναι το αποτέλεσμα της επιτυχίας της Αίτησης αλλά και γιατί η Εναγόμενη προκάλεσε την αύξηση των εξόδων προβάλλοντας κατά την 24.9.2014 ένσταση. Ο δικηγόρος της Εναγόμενης βασίζεται στο γεγονός ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε προς εξυπηρέτηση της επιθυμίας της Ενάγουσας να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση και προσομοιάζει με αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας όπου, παρά την επιτυχία της αίτησης, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση. Τα όσα αναφέρονται στη Χ"Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.α.
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1451, 1454 - 5, είναι διαφωτιστικά: «Σύμφωνα με τη Δ.59, θ.1, το θέμα των εξόδων οιασδήποτε διαδικασίας ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η εξουσία αυτή θα πρέπει να ασκείται δικαστικά και με αναφορά μόνο στους εσωγενείς παράγοντες της δίκης που περιλαμβάνουν όχι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και τα γεγονότα που έχουν σχέση με χειρισμούς των διαδίκων στην υπόθεση (Θρασυβούλου ν. Arto Estates Limited
(1993)1 A.A.Δ. 12). Τόσο βαθειά είναι θεμελιωμένη η αρχή ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, ώστε κατά κανόνα δεν δίδονται λόγοι όταν η διαταγή συνάδει με την αρχή (Χάσικος κ.α. ν. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 389). Ειδικότερα στην επιδίκαση εξόδων σε αίτηση τροποποίησης δικογράφων αναφέρεται η υπόθεση Ζαβρού ν. Μιχαηλίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 477. Η δυνατότητα τροποποίησης οποιουδήποτε δικόγραφου που παρέχεται από τη Δ.25, θ.1, συνιστά εκτροπή που δημιουργεί δικαστική δαπάνη. Όπως έχει επισημανθεί, τη δαπάνη αυτή ως θέμα αρχής θα πρέπει να επωμίζεται ο αιτών την τροποποίηση που είναι και εκείνος που προκάλεσε την εκτροπή. Όπως επισημαίνεται και στην υπόθεση Κώστας Χαραλάμπους Πιερή
(1999)1 Α.Α.Δ. 809, η γενεσιουργός αιτία της δημιουργίας των εξόδων ήταν ακριβώς το δικονομικό διάβημα του αιτητή που οδήγησε την υπόθεση σε εκτροπή. Ούτε και η ανεπιτυχής ένσταση των καθ' ων η αίτηση επηρεάζει παρέκκλιση από τον κανόνα. .... Όπως είπαμε και προηγουμένως, εκείνο που εξετάζεται είναι ποιός είναι ο διάδικος που ζήτησε την τροποποίηση, ποιός ο υπαίτιος για την εκτροπή από τη συνήθη διαδικασία. Και αυτός βέβαια είναι η αιτήτρια.» Στην προκειμένη περίπτωση η Ενάγουσα ζήτησε την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και αυτή είναι η υπαίτια για την εκτροπή από τη συνήθη διαδικασία. Η διαδικασία που οι Θεσμοί προνοούν για την υποβολή ένστασης σε αίτηση είναι καταχώρηση ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης τουλάχιστον δύο ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ορίζεται η αίτηση για πρώτη εμφάνιση. Η Εναγόμενη εφόσον προτίθετο να ενστεί, όφειλε να είχε καταχωρήσει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης της τουλάχιστον δύο ημέρες πριν τις 24.9.2014. Δεν το έπραξε αλλά εμφανιζόμενη στις 24.9.2014 ζήτησε χρόνο για καταχώρηση ένστασης που δόθηκε, με τα έξοδα να επιφυλάσσονται. Τα έξοδα που δημιουργήθηκαν με τον ορισμό της υπόθεσης στις 13.10.2014 ήταν γιατί η Εναγόμενη ζήτησε, ουσιαστικά, αναβολή στις 24.9.2014. Κρίνω συνεπώς πως είναι ορθό και δίκαιο να επιδικαστούν υπέρ της τα έξοδα μόνο μιας εμφάνισης στην Αίτηση, αφού ούτε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης καταχωρίστηκε ή αναφέρθηκε να έχει συνταχθεί. Τα καθορίζω σε €147 σύμφωνα με τις σχετικές κλίμακες. (Υπ.)........................ Χ.Μαλαχτός Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο