← Κύπρος

GE & CO METAL LTD ν. Steve Στυλιανού, Αρ. Αγωγής: 795/2011, 20/10/2014

GE & CO METAL LTD ν. Steve Στυλιανού, Αρ. Αγωγής: 795/2011, 20/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A267 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 795/2011 Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28/03/

  1. Μεταξύ: GE & CO METAL LTD Εναγόντων -και- Steve Στυλιανού Εναγόμενου Ημερομηνία: 20 Οκτωβρίου,
  2. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα Εταιρεία: Η κα Σολωμονίδου. Για τον Eναγόμενο: Ο κ. Καϊμακλιώτης ( για ν' ακούσει απόφαση κα Καϊμακλιώτη). Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία με την αγωγή της αξιώνει το ποσό των €4.525- ως υπόλοιπο συμφωνηθείσας και/ή ευλόγου αξίας παροχής υπηρεσιών ή/και ως υπόλοιπο λογαριασμού και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείται με την κατασκευή μεταλλικών κατασκευών και/ή με εργασίες παρεμφερούς είδους και είναι νόμιμα εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Κατά ή περί 13/10/09, δυνάμει γραπτής συμφωνίας, προσέφερε στον Εναγόμενο υπηρεσίες, ήτοι είχε κατασκευάσει ένα μεταλλικό υπόστεγο για το συμφωνηθέν ποσό των €15.525- συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. και είχε ανοιχθεί λογαριασμός δούναι και λαβείν, στον οποίο ο Εναγόμενος χρεωνόταν με το ποσό που αναλογούσε στις υπηρεσίες που του παρέχονταν και πιστωνόταν με τις εκάστοτε πληρωμές. Ήταν ρητός ή και εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ότι το οφειλόμενο ποσό θα αποπληρωνόταν με την αποπεράτωση και παράδοση του έργου από την Ενάγουσα. Ο Εναγόμενος κατέβαλε έναντι του συμφωνηθέντος ποσού, σε τακτά χρονικά διαστήματα, διάφορα ποσά και στις 12/03/10 ο λογαριασμός του παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €4.525-. Το συγκεκριμένο υπόλοιπο αμέλησε ή και παρέλειψε να το εξοφλήσει παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας. Στην Έκθεση Υπεράσπισής του ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι προϋπόθεση εξόφλησης του συμφωνηθέντος ποσού ήταν ότι οι εργασίες θα ήταν της αρεσκείας του και θα ήταν σύμφωνες με τις προδιαγραφές που είχαν συμφωνηθεί μεταξύ των μερών. Όμως, η Ενάγουσα είχε εκτελέσει πλημμελώς τις εργασίες που της είχαν ανατεθεί και παράλληλα είχε καθυστερήσει στην εκτέλεσή τους, παρά τις παραστάσεις του Εναγόμενου. Μέχρι και σήμερα η μεταλλική κατασκευή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί γιατί με την παραμικρή βροχή το μηχανουργείο του Εναγόμενου υπερχειλίζει με νερό. Επιπρόσθετα, είχε συμφωνηθεί όπως από το υπόλοιπο του Εναγόμενου αφαιρεθεί το ποσό των €3.718,96-, το οποίο αφορούσε εκτελεσθείσες εργασίες από τον Εναγόμενο προς την Ενάγουσα Εταιρεία, οι οποίες είχαν εκτελεστεί τον Ιανουάριο
  3. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος επικαλείται σοβαρές κακοτεχνίες στην κατασκευή της Ενάγουσας, οι οποίες κακοτεχνίες είχαν ως αποτέλεσμα να μη μπορεί ο Εναγόμενος να χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη μεταλλική κατασκευή. Σε σχέση με τις κακοτεχνίες ο Εναγόμενος είχε αποστείλει προς την Ενάγουσα επιστολή, με ημερομηνία 20/05/10, με την οποία την καλούσε όπως προβεί στις απαιτούμενες επιδιορθώσεις έτσι ώστε η κατασκευή να καταστεί λειτουργήσιμη. Ο Εναγόμενος ανταπαιτεί το ποσό των €5.000.- ως αποζημιώσεις για την επιδιόρθωση των κακοτεχνιών που άφησε η Ενάγουσα στην κατασκευή καθώς και το ποσό των €3.718.96- πλέον Φ.Π.Α. για την εκτελεσθείσα εργασία. Για την Ενάγουσα Εταιρεία δόθηκε μαρτυρία από τον κ. Γεώργιο Σάββα, ένα εκ των διευθυντών της Ενάγουσας. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 1, πιστοποιητικό των διευθυντών της Εταιρείας. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχε δοθεί στον Εναγόμενο προσφορά για την κατασκευή ενός στεγάστρου για επέκταση του εργοστασίου του. Η προσφορά ήταν γραπτή και το συμβόλαιο προνοούσε και τα υλικά που θα χρησιμοποιούνταν. Το συμφωνηθέν ποσό ανερχόταν στις €13.500.- πλέον ΦΠΑ. Θα καταβαλλόταν το 50% της συμφωνηθείσας τιμής ως προκαταβολή και το 50% κατά την παράδοση. Κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 2, το συμβόλαιο. Είχε πληρωθεί η προκαταβολή και η εργασία είχε αποπερατωθεί και παραδοθεί στον Εναγόμενο, ο οποίος είχε καταβάλει κάποια ποσά και είχε παραμείνει ένα υπόλοιπο €4.525-. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι δεν είχε αναφερθεί στην Ενάγουσα Εταιρεία οποιοδήποτε παράπονο, σε σχέση με τις εκτελεσθείσες εργασίες, μετά την παράδοση του έργου. Όμως λόγω του ότι δεν υπήρχε ανταπόκριση, εκ μέρους του Εναγόμενου, σε σχέση με το οφειλόμενο υπόλοιπο είχε σταλεί επιστολή με δικηγόρο, ημερομηνίας 13/04/
  4. Η συγκεκριμένη επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  5. Σχετικό παράπονο είχε εκφραστεί στην απαντητική επιστολή του δικηγόρου του Εναγόμενου, ημερομηνίας 20/05/10, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  6. Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο ίδιος είχε διαπιστώσει ότι είχε γίνει μια άλλη κατασκευή και είχαν τρυπηθεί οι κολόνες του υφιστάμενου κτιρίου για να γίνει η συγκεκριμένη κατασκευή. Οι εργασίες αυτές είχαν γίνει έξι περίπου μήνες μετά την ολοκλήρωση της εργασίας από την Ενάγουσα. Όσον αφορά τις εργασίες που ο Εναγόμενος είχε εκτελέσει προς όφελος της Ενάγουσας ήταν ο ισχυρισμός του ότι αφορούσαν δύο λαμαρίνες, διαστάσεων 1.5 Χ 1 μέτρο, τις οποίες ο Εναγόμενος θα έβαφε. Όμως, η Ενάγουσα είχε παραχωρήσει δικά της ανυψωτικά μηχανήματα, στον Εναγόμενο, χωρίς χρέωση και αυτός ήταν και ο λόγος που ο Εναγόμενος είχε προσφερθεί να βάψει τις συγκεκριμένες λαμαρίνες χωρίς χρέωση. Η συγκεκριμένη εργασία είχε διαρκέσει δύο μέρες. Υποστήριξε ότι την ίδια κατασκευή που είχε γίνει στο μηχανουργείο του Εναγόμενου είχε κατασκευαστεί και στο γείτονά του αλλά και στο δικό τους εργοστάσιο χωρίς να υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα. Όσο αφορά τον ισχυρισμό ότι η εγκατάσταση της καινούργιας χολέτρας θα στοιχίσει €5.000- ήταν η δική του θέση αν μια χολέτρα στοιχίζει τόσα ο ίδιος για τις δικές του εργασίες έπρεπε να είχε χρεώσει €50.000-. Υποστήριξε ότι στα 8 με 9 χρόνια που έκαμνε την συγκεκριμένη εργασία δεν είχε αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι οι συγκεκριμένες λαμαρίνες που είχαν βαφτεί από τον Εναγόμενο είχαν χρησιμοποιηθεί στην παγωταρία «Παπαφιλίππου», στην οδό Λύδρας. Παραδέχθηκε ότι η συγκεκριμένη εργασία είχε ολοκληρωθεί Σαββατοκύριακο καθώς και ότι ο Εναγόμενος είχε δουλέψει δύο μέρες για να την ολοκληρώσει. Υποστήριξε, όμως, ότι το κόστος της συγκεκριμένη εργασίας ήταν το μεροκάματο του Εναγόμενου, ήτοι από €200 μέχρι €400- και όχι περισσότερα. Ερωτηθείς δήλωσε ότι είναι πρόθυμος να αποπληρώσει τον κόπο του Εναγόμενου υπό την προϋπόθεση ότι ο Εναγόμενος θα του καταβάλει το ποσό που αναλογεί για τους δύο μήνες που κρατούσε τα ανυψωτικά μηχανήματα της Ενάγουσας χωρίς να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Επέμενε στη θέση του ότι ο Εναγόμενος δεν είχε ποτέ ειδοποιήσει την Ενάγουσα για την ύπαρξη οποιουδήποτε προβλήματος στην κατασκευή του μηχανουργείου. Το συγκεκριμένο πρόβλημα προέκυψε μετά την παραλαβή, από τον Εναγόμενο, της επιστολής των δικηγόρων της Ενάγουσας για την καταβολή του υπολοίπου. Ερωτηθείς ανέφερε ότι έχει συνεταίρο πλην όμως ο συνέταιρος του δεν είχε ποτέ φτιάξει ή επιδιορθώσει οτιδήποτε στο μηχανουργείο του Εναγόμενου. Για τον Εναγόμενο μαρτυρία δόθηκε από τον Ζαχαρία Κτωρή, Μ.Υ.1, πολιτικό μηχανικό στο επάγγελμα. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του είχε επισκεφθεί το μηχανουργείο του Εναγόμενου και είχε ετοιμάσει σχετική έκθεση, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
  7. Του είχε ζητηθεί να ελέγξει το μηχανουργείο γιατί υπήρχε εισροή νερού στο κτίριο στο σημείο της ένωσης των δύο κτιρίων. Είχε διαπιστώσει ότι ο τρόπος με τον οποίο είχε ενωθεί το νέο κτίριο με το παλιό δεν ήταν ο σωστός γιατί είχε χρησιμοποιηθεί η ίδια χολέτρα. Το υφιστάμενο κτίριο είχε μια χολέτρα για τα νερά της βροχής και όταν προστέθηκε το νέο κτίριο είχε αναγκαστεί η χολέτρα να παίρνει τα νερά και από το νέο όροφο. Υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη χολέτρα δεν είναι κατασκευασμένη για να μεταφέρει νερά και από τις δύο κατευθύνσεις. Εξέφρασε υποψία ότι στην κατασκευή υπάρχουν και άλλα προβλήματα γιατί οι σωλήνες που βοηθούν στη διαφυγή της βροχής είναι κολλημένες με γυψοσανίδες και λόγω ακριβώς αυτού του γεγονότος ο ίδιος δεν μπορούσε να διαπιστώσει αν είναι ορθά κολλημένες. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι του είχε παραδοθεί η προσφορά, Τεκμήριο 2, και είχε διαπιστώσει ότι οι χολέτρες που καταγράφονται στη συγκεκριμένη προσφορά δεν είχαν τοποθετηθεί. Είχε προσωπικά εκτιμήσει τη ζημιά στο ποσό των €5.700- πλέον Φ.Π.Α. Υποστήριξε ότι θα πρέπει να βγουν οι υφιστάμενες λαμαρίνες και να αντικατασταθούν, κάποια κομμάτια, ενώ θα πρέπει επίσης να αφαιρεθεί ένα κομμάτι της οροφής και να γίνουν οι απαραίτητες διορθώσεις έτσι ώστε η κατασκευή να μπορεί να δεχτεί νέα χολέτρα. Παράλληλα θα πρέπει να αντικατασταθούν οι βρεγμένες γυψοσανίδες. Δηλαδή να διορθωθούν οι ζημιές που είχαν γίνει από τις προηγούμενες βροχές. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι είχε επισκεφθεί το μηχανοστάσιο την 01/04/
  8. Επέμενε στη θέση του ότι το πρόβλημα, το οποίο είχε παρατηρηθεί, είχε δημιουργηθεί με την ένωση της παλαιάς κατασκευής με την καινούργια. Παραδέχθηκε όμως ότι δεν γνώριζε πόσες προσθήκες είχαν γίνει στη συγκεκριμένη κατασκευή και ούτε θα μπορούσε να ξέρει πόσες προσθήκες είχαν γίνει στο κτήριο. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι όταν είχε ανεβεί στην οροφή για να ελέγξει την χολέτρα υπήρχε μία χολέτρα για όλο το βιομηχανικό κτήριο και ότι του είχε φανεί ότι ήταν η ίδια χολέτρα που είχε τοποθετηθεί αρχικά. Εξήγησε ότι, σε σχέση με το θέμα των βροχών, οι χολέτρες μπορούν να δεχθούν ένα συγκεκριμένο όγκο νερού. Αυξάνοντας την επιφάνεια της στέγης αυτόματα αυξάνεται και ο όγκος νερού που καταλήγει στη χολέτρα. Αναφορικά με την υγρασία ήταν ο ισχυρισμός του ότι οι γυψοσανίδες φαίνονται λερωμένες, φαίνονται να έχουν δεχτεί ποσότητα νερού στην επιφάνεια τους. Όμως, δεν μπορούσε να είναι βέβαιος εάν το νερό είχε προέλθει από τις ενώσεις των σωλήνων ή αν υπάρχει διαρροή νερού από την οροφή στις γυψοσανίδες. Ο λόγος που δεν μπορούσε να το ελέγξει ήταν γιατί δεν μπορούσε να ανοίξει τη γυψοσανίδα. Ερωτηθείς ανέφερε ότι δεν του είχε λεχθεί πότε είχε γίνει η κατασκευή από την Ενάγουσα εταιρεία ούτε και είχε ενημερωθεί κατά πόσο είχε γίνει οποιαδήποτε άλλη επέμβαση στην κατασκευή. Μαρτυρία δόθηκε και από τον Ενάγοντα, Στήβ Στυλιανού, Μ.Υ.
  9. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, η Ενάγουσα Εταιρεία διατηρεί κατάστημα πολύ κοντά στο δικό του και είχε κατασκευάσει προς όφελος του μια σιδεροκατασκευή. Η συγκεκριμένη κατασκευή είχε δημιουργηθεί για να βάφονται τα αυτοκίνητα στο συγκεκριμένο χώρο. Είχε συμφωνηθεί, μετά από προσφορά, ότι θα καταβαλλόταν μια προκαταβολή και ακολούθως θα γίνονταν περιστασιακές πληρωμές. Ο ίδιος είχε διαπιστώσει, κατά την διάρκεια των εργασιών αλλά και μετά την παράδοση της κατασκευής, ότι όταν έβρεχε εισχωρούσαν πολλά νερά στο μηχανουργείο και έκαμναν ζημιές πάνω στα μηχανήματα. Συγκεκριμένα όλοι οι τοίχοι είχαν ντυθεί με γυψοσανίδα, για να είναι καθαρός ο χώρος και να υπάρχει αρκετός φωτισμός, όμως διαπιστώθηκε ότι υπήρχε ζημιά και πάνω στις συγκεκριμένες γυψοσανίδες. Ήταν η θέση του ότι σε σχέση με τα προβλήματα που παρατηρήθηκαν στην κατασκευή ο ίδιος μιλούσε με κάποιο Κωνσταντίνο. Ο Κωνσταντίνος με άλλα παιδιά ανέβαιναν στην οροφή του μηχανουργείου και κάλυπταν τις τρύπες με σιλικόνες. Αυτό είχε γίνει πάρα πολλές φορές και στο τέλος ήταν τόσο κουραστικό που κατάντησε ενοχλητικό. Παραδέχθηκε ότι είχε ζητήσει από άλλες εταιρείες να ανακαλύψουν πιο ακριβώς ήταν το πρόβλημα και του είχε αναφερθεί ότι δεν είχε γίνει σωστή δουλειά. Είχε πρόσφατα ζητήσει προσφορά από την εταιρεία A & M Metal Tec. Limited. Κατατέθηκε, η συγκεκριμένη προσφορά, ως Τεκμήριο 7 μόνο ως προς το γεγονός ότι είχε το συγκεκριμένο έγγραφο στην κατοχή του και όχι ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του. Υποστήριξε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε από την αρχή και δεν είχε καταλάβει πιο ήταν το πρόβλημα. Του εξηγήθηκε το συγκεκριμένο πρόβλημα, δηλαδή ότι δεν είχε αλλαχθεί η γενική σωλήνα που μαζεύει όλα τα νερά του κτηρίου, μετά. Αποτέλεσμα των κακοτεχνιών είναι ότι σήμερα δεν μπορεί να βάψεις στο χώρο οποιοδήποτε αυτοκίνητο λόγω ακριβώς της εισροής νερού. Ισχυρίστηκε ότι ο συγκεκριμένος χώρος είναι άδειος μέχρι σήμερα. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος όφειλε ένα ποσό στην Ενάγουσα, όμως υποστήριξε ότι του είχε λεχθεί από τον Κωνσταντίνο να μην καταβάλει το συγκεκριμένο ποσό ακριβώς λόγω των κακοτεχνιών. Είχε εκτελέσει και ο ίδιος εργασία προς όφελος της Ενάγουσας. Συγκεκριμένα του είχε ανατεθεί να βάψει κάποιες επιφάνειες για να τοποθετηθούν σε μια καφετερία. Λόγω του ότι ήταν λαμαρίνες, μεγάλες κατασκευές 12 με 15 μέτρα, είχε πάρα πολλή δουλειά για να βαφτούν και χρειάστηκε αρκετή δουλειά και αρκετό εργατικό δυναμικό για να ολοκληρωθεί η εργασία και να παραδοθεί την Δευτέρα το πρωί. Είχε συμφωνηθεί να πληρωθεί ο κόπος των εργατών από τον Κωνσταντίνο γιατί τα υλικά τα είχε προμηθεύσει η Ενάγουσα. Είχε εκδοθεί και σχετικό τιμολόγιο για τη συγκεκριμένη εργασία, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο
  10. Το συγκεκριμένο τιμολόγιο δεν πληρώθηκε. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι ποτέ δεν του είχε παραδοθεί το μηχανουργείο γιατί υπήρχαν προβλήματα τα οποία είχαν διαπιστωθεί με τις πρώτες βροχές. Εξήγησε ότι στο μπροστινό μέρος του κτηρίου βρίσκεται το μηχανουργείο και στο καινούργιο μέρος του μηχανουργείο το βαφείο. Το βαφείο δεν μπόρεσε να το χρησιμοποιήσει λόγω της κακής κατασκευής. Δεν είχε βαφτεί, ήταν ο ισχυρισμός του, ούτε ένα αυτοκίνητο στο συγκεκριμένο χώρο. Είχε αγοραστεί και φούρνος για τις μπογιές όμως όταν ξεκίνησαν οι βροχές και άρχισε η εισροή νερού στο χώρο ακυρώθηκε η αγορά του φούρνου και ο ίδιος είχε απολέσει την προκαταβολή. Αρχικά ανέφερε ότι παρά τα προβλήματα που υπήρχαν ο ίδιος συνέχιζε να πληρώνει την Ενάγουσα Εταιρεία. Όμως στην συνέχεια ήταν η θέση του ότι είχε σταματήσει την καταβολή οποιουδήποτε ποσού την μέρα που είχαν εισχωρήσει βροχές μέσα στο μηχανουργείο. Ο Κωνσταντίνος του υποσχόταν ότι μέχρι να ολοκληρωθούν οι κατασκευές θα ήταν όλα εντάξει. Όμως όποτε έβρεχε και έμπαιναν νερά στο μηχανουργείο έτρεχαν να μαζέψουν το μαγαζί ιδιαίτερα αν υπήρχε αυτοκίνητο ξηλωμένο. Ο ίδιος καλούσε τον Κωνσταντίνο με τους συνεργάτες του, οι οποίοι τοποθετούσαν σιλικόνες στην οροφή. Προώθησε τη θέση ότι ο λόγος που δεν είχε κινηθεί εναντίον της Ενάγουσας Εταιρείας για τις κακοτεχνίες ήταν γιατί είναι γείτονες και είναι σαν μια οικογένεια. Ο ίδιος ήθελε να συνεργαστεί μαζί τους για να λύσουν το πρόβλημα. Όταν του υποβλήθηκε ότι σύμφωνα με τους καταγραφέντες, στην Υπεράσπιση, ισχυρισμούς του είχε συμφωνήσει με την Ενάγουσα να αφαιρεθεί το ποσό των εργασιών που ο ίδιος είχε εκτελέσει προς όφελος της από το υπόλοιπο, που ο ίδιος όφειλε στην Ενάγουσα, αρχικά ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί ενώ στην συνέχεια ισχυρίστηκε ότι ποτέ δεν είχε συμφωνήσει κάτι τέτοιο. Επέμενε στη θέση του όμως ότι του είχε ζητηθεί να μπογιατίσει κάποιες τεράστιες κατασκευές, δύο ή τρεις, για τις οποίες χρειάστηκε να δουλέψει από την Παρασκευή το πρωί μέχρι τη Δευτέρα το πρωί. Για τη συγκεκριμένη εργασία, ήταν ο ισχυρισμός του, είχε αποστείλει σχετικό τιμολόγιο στην Ενάγουσα. Εξήγησε ότι στο συγκεκριμένο τιμολόγιο ο ίδιος είχε κοστολογήσει την αξία της υπηρεσίας του ανά ώρα στα €64,12-. Είχε εργαστεί ολόκληρο το Σαββατοκύριακο και γι΄ αυτό είχε χρεώσει 11/2 ημερομίσθιο πλέον το ΦΠΑ. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η συγκεκριμένη εργασία είχε εκτελεστεί τον Δεκέμβρη 2010 ή τον Γενάρη του 2011 παρόλο που το Τεκμήριο 9, η χρέωσή του, αναφερόταν στον Ιανουάριο
  11. Αρνήθηκε την υποβολή ότι ο ίδιος είχε ζητήσει την παραχώρηση του ανυψωτικού μηχανήματος των Εναγόντων, το οποίο και τελικά του παραχωρήθηκε, χωρίς χρέωση. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε προβεί σε άλλες εργασίες και προσθήκες μετά την εκτέλεση των εργασιών από την Ενάγουσα όμως παράλληλα ισχυρίστηκε ότι είχε κατασκευαστεί πατάρι στο δεύτερο όροφο του μηχανουργείου, μετά από την ολοκλήρωση των εργασιών από την Ενάγουσα. Επέμενε όμως ότι το πατάρι που είχε δημιουργηθεί στο δεύτερο όροφο δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με το σκέπαστρο που η Ενάγουσα είχε κατασκευαστεί στο μηχανουργείο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δύο πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις. Το Δικαστήριο έχει κατά νου το περιεχόμενο και των δυο αγορεύσεων. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 462 : «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ο διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, κ. Σάββα, φάνηκε στο Δικαστήριο ειλικρινής και τα όσα ανέφερε σε σχέση με την κατασκευή της επέκτασης του μηχανουργείου του Εναγομένου δεν αμφισβητήθηκαν. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης το γεγονός ότι ο Εναγόμενος οφείλει το απαιτούμενο, από την Ενάγουσα, ποσό ως υπόλοιπο λογαριασμού. Δεν αντεξετάστηκε σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι είχαν γίνει εργασίες στο μηχανουργείο έξι
(6)μήνες μετά την κατασκευή που είχε διεκπεραιώσει η Ενάγουσα Εταιρεία καθώς επίσης και σε σχέση με την θέση του ότι είχε παραχωρηθεί στον Εναγόμενο το ανυψωτικό μηχάνημα της Ενάγουσας για αρκετό χρονικό διάστημα. Η θέση του ότι δεν είχε γίνει οποιοδήποτε παράπονο σε σχέση με τις εκτελεσθείσες εργασίες ενισχύεται από την μαρτυρία του Εναγόμενου αλλά και από το γεγονός ότι δεν είχε γίνει καμιά ενέργεια από τον Εναγόμενο. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ισχυρισμοί που δεν αντεξετάστηκαν παραμένουν ακλόνητοι. Έχει νομολογηθεί ότι στόχος της αντεξέτασης είναι η εύρεση της αλήθειας και η αποκάλυψη του ψεύδους. Παράλειψη αντεξέτασης αφήνει ανοικτή την πόρτα στο Δικαστήριο να θεωρήσει ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί γίνονται παραδεκτοί. Σχετική είναι η απόφαση Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Κώστα Νικολαΐδη
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 1057, όπου στη σελ.1060-1061 καταγράφονται τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, A.C.T. Textiles v. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89 και Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383), εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρέχει στο δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε. Με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης η κατάληξη του δικαστηρίου ότι η μη αντεξέταση οδηγούσε σε παραδοχή του ισχυρισμού, ήταν εύλογα επιτρεπτή.» (Βλ. επίσης Ντέρεκ Ντάγκλας v. Νότας Ντάγκλας,
(2010)1(Α) ΑΑΔ 128.) Οι συνέπειες της παράληψης αντεξέτασης μάρτυρα επί ουσιαστικών ζητημάτων είναι δεδομένες. Όπως αναφέρθηκε αρχικά στην Frederickou Schools Co. Ltd κ.α. v Acuac Inc.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527: «Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι κατά την αντεξέταση τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα.» Πέραν της πιο πάνω διαπίστωσης να αναφέρω ότι η εντύπωση που σχημάτισα για τον μάρτυρα αυτό είναι ότι όντως επρόκειτο για μάρτυρα της αλήθειας. Απάντησε ευθέως κάθε ερώτηση που του υπεβλήθη, χωρίς υπεκφυγές και ασάφειες και δεν διέκρινα καμία πρόθεση από μέρους του να παραπλανήσει ή να αποκρύψει γεγονότα. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασής του, το εύρος της οποίας ήταν περιορισμένο, παρέμεινε σταθερός και συνεπής στις θέσεις του. Επομένως, με αυτά τα δεδομένα, η μαρτυρία του επί των επίδικων γεγονότων γίνεται αποδεκτή ιδιαίτερα ενόψει του ότι δεν αμφισβητήθηκε αλλά υποστηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό από την μαρτυρία του Εναγόμενου. Ο κ. Ζαχαρίας Κτωρή, Μ.Υ.1, έδωσε μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας, ήτοι ως πολιτικός μηχανικός. Αναφορικά με τον τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων και γενικά τον τρόπο αξιολόγησης και χειρισμού της μαρτυρίας τους σχετικές είναι οι αποφάσεις Θεοσκέπαστη Φάρμ ν Δημοκρατίας
(1990)1 ΑΑΔ 984,στη σελ 988, Νικολάου ν Σταύρου,
(1992)1 ΑΑΔ 746 στις σελ 750-751 και Νικολάου ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 841. Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει τις απόψεις ενός εμπειρογνώμονα, ακόμη και αν αυτές παραμένουν χωρίς αντεξέταση. Η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων προσφέρεται στο Δικαστήριο με σκοπό την παρουσίαση της επιστημονικής βάσης πάνω στην οποία οι εμπειρογνώμονες εργάστηκαν, ώστε το Δικαστήριο να μπορέσει να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα. Το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει την θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε στο σύνολό της είτε εν μέρει, είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματά του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας του έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης όπως οι συνήθεις μάρτυρες επί γεγονότων. Κατά κανόνα η μαρτυρία εμπειρογνώμονα θεωρείται ότι είναι μαρτυρία ανεξάρτητου μάρτυρα. Η υποχρέωση των εμπειρογνωμόνων είναι να προμηθεύσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων τους για να δυνηθεί έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με τη μαρτυρία βλ. Cross on Evidence, 5η έκδοση, σελίδα 446, Kouppis v. Republic
(1977)2 CLR 361, Anastassiades v. Republic
(1977)2 CLR 97 και Khadar v. Republic
(1978)2 CLR 132. Κατά τα άλλα η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων μαρτύρων υπόκειται στους κανόνες αξιολόγησης που διέπουν τη μαρτυρία των κοινών μαρτύρων βλ. Ψάλτης ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 113) και R v Lanfear
(1968)1 All E.R. 683. Η μαρτυρία του κ. Κτωρή, Μ.Υ.1, ως εμπειρογνώμονα είχε αριθμό μειονεκτημάτων και αδυναμιών τα οποία δεν μπορούν να αγνοηθούν από το Δικαστήριο. Είχε επισκεφτεί το μηχανουργείο την 01/04/2014 ήτοι τέσσερα
(4)χρόνια μετά την κατασκευή και δεν είχε ενημερωθεί πότε είχε διενεργηθεί η κατασκευαστική εργασία από την Ενάγουσα, δεν γνώριζε κατά πόσο είχαν ακολουθήσει και άλλες εργασίες, προσθήκες στο μηχανουργείο, μετά την εργασία την οποία είχε εκτελέσει η Ενάγουσα και είχε μόνο υποψία ότι υπάρχουν και άλλα κατασκευαστικά προβλήματα και όχι σιγουριά η οποία προερχόταν από την υγρασία στις γυψοσανίδες, η οποία υγρασία ο ίδιος δεν γνώριζε πότε είχε δημιουργηθεί. Τα ποιό πάνω δεδομένα συσχετιζόμενα με την θέση του ότι η συγκεκριμένη οικοδομή είναι κοινή για πολλούς, ήτοι είναι ενωμένα πολλά υποστατικά μαζί και η χολέτρα που υπήρχε είναι η αρχική, χωρίς να γνωρίζει πότε είχε τοποθετηθεί ή από ποιους, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί βασιστεί το Δικαστήριο στην έκθεσή του η οποία είναι ελλιπής. Ερωτηματικά γεννά και η έλλειψη αναφοράς, στην Έκθεσή του, στις κατά τον ισχυρισμό του Εναγόμενου σιλικόνες οι οποίες είχαν τοποθετηθεί για την παρεμπόδιση εισροής της βροχής. Δεν υπήρχαν ή δεν τις πρόσεξε. Ποιο από τα δυο ισχύει είναι άγνωστο στο Δικαστήριο. Λόγω των συγκεκριμένων διαπιστώσεων δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα ότι η Ενάγουσα Εταιρεία ήταν υπεύθυνη για τις οποιεσδήποτε κακοτεχνίες υπήρχαν επί του κτηρίου του Εναγόμενου. Η θέση του ότι δεν είχαν τεθεί υπόψη του βασικά γεγονότα το 2014, όταν πήγε για να επιθεωρήσει τον χώρο, καθιστά την Έκθεσή του και συνεπακόλουθα τα συμπεράσματά του ακροσφαλή. Ο Εναγόμενος, Μ.Υ.2, δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του μπορεί να χαρακτηριστεί ως υπερβολική. Μίλησε για τρύπες στην οροφή, οι οποίες επιδιορθώνονταν με σιλικόνες αλλά η μαρτυρία του εμπειρογνώμονα του αφορούσε την χολέτρα χωρίς οποιαδήποτε αναφορά σε σιλικόνες. Παραδέχθηκε, κατά την αντεξέτασή του, ότι είχαν γίνει πολλά έργα στο μαγαζί. Παράλληλα ενώ στην κυρίως εξέτασή του είχε ισχυριστεί ότι ποτέ δεν είχε χρησιμοποιηθεί η συγκεκριμένη μεταλλική κατασκευή στην συνέχεια, αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι όποτε έβρεχε έμπαιναν νερά στο μαγαζί και όταν είχαν αυτοκίνητο ξηλωμένο έτρεχαν να μαζέψουν τα νερά να μην γίνουν ζημιές. Προφανώς είχε ξεχάσει ότι ενωρίτερα είχε αναφέρει ότι ποτέ δεν είχε επισκευαστεί οποιοδήποτε αυτοκίνητο στο συγκεκριμένο χώρο. Στο μυαλό του υπήρχε μια σύγχυση σε σχέση με το πότε ο ίδιος είχε εκτελέσει κάποιες εργασίες για την Ενάγουσα, για το πότε είχε εκδώσει τη σχετική σημείωση για τις εκτελεσθείσες εργασίες προς όφελος της Ενάγουσας καθώς και για την συμφωνία, που σύμφωνα με τον ισχυρισμό του είχε κάνει με την Ενάγουσα, σε σχέση με τον τρόπο πληρωμής της συγκεκριμένης εργασίας. Προσπάθησε να αποφύγει να απαντήσει τις ερωτήσεις που του είχαν τεθεί σε σχέση με το πατάρι που είχε κατασκευαστεί. Οι αντιφάσεις διαδέχονταν η μια την άλλη ακριβώς λόγω της προσπάθειάς του να μην αποκαλύψει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Η δε αξίωσή του για την καταβολή του ποσού των €4.276.80- για δυο μέρες δουλειά, ήτοι μεροκάματα, ήταν άκρως υπερβολική και εξωπραγματική. Ερωτηματικά γεννά και η θέση του ότι είχε ανακαλύψει τα προβλήματα της εισροής νερού από την κατασκευή αλλά συνέχιζε να καταβάλλει ποσά στην Ενάγουσα. Δεν μπορεί να γίνει πιστευτός. Καταλήγω, λοιπόν, ότι τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί ως ακολούθως: Η Ενάγουσα Εταιρεία είχε αναλάβει να ανεγείρει ένα μεταλλικό υπόστεγο προς όφελος του Εναγόμενου για την συμφωνηθείσα τιμή των €13.500-, πλέον ΦΠΑ σύμφωνα με την προσφορά Τεκμήριο
  1. Η συγκεκριμένη εργασία είχε εκτελεστεί και είχε ολοκληρωθεί και ο Εναγόμενος είχε καταβάλλει το ποσό συνολικό ποσό των €11.000-. Είχε παραμείνει υπόλοιπο €4.525- το οποίο αρνείτο να καταβάλλει επικαλούμενος διάφορες αιτίες όπως κακοτεχνίες καθώς και εκτελεσθείσα εργασία προς όφελος της Ενάγουσας. Όσο αφορά τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες αφορούσαν την εισροή νερού, για άγνωστους λόγους, στο μηχανουργείο του, το οποίο μηχανουργείο συνιστούσε μέρος ενός μεγαλύτερου συγκροτήματος από τα κτήρια τα οποία βρίσκονταν το ένα δίπλα από το άλλο. Όσο αφορά την εκτελεσθείσα, από τον Εναγόμενο εργασία, ήτοι το βάψιμο τριών λαμαρίνων, αυτή είχε γίνει μετά από παράκληση της Ενάγουσας Εταιρείας και με την συναντίληψη ότι ο Εναγόμενος δεν θα χρέωνε οτιδήποτε λόγω του ότι είχε δανειστεί το ανυψωτικό μηχάνημα της Ενάγουσας για αρκετό καιρό χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο λόγω του ότι ήταν γείτονες και βοηθούσαν ο ένας τον άλλο αλλά και γιατί τα υλικά του τα είχε προμηθεύσει η Ενάγουσα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο Εναγόμενος, στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης, παραδέχθηκε την ύπαρξη της συμφωνίας στη βάση της προσφοράς. Με βάση την πιο πάνω παραδοχή του, είχε αποδεχθεί να πληρώσει το ποσό των €13.500-πλέον ΦΠΑ για την εκτέλεση των εργασιών που καταγράφονται στο Τεκμήριο
  2. Σύμφωνα και με τη νομολογία, η αποδοχή μιας προσφοράς για την εκτέλεση εργασιών μπορεί να διαπιστωθεί και από τη συμπεριφορά των μερών και συγκεκριμένα από την αποδοχή της παροχής των συγκεκριμένων εργασιών. Βλ. Chitty on Contracts, 30η έκδ., παράγρ.2-030, σελ.
  3. Δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εναγόμενου η εκτέλεση των εργασιών καθώς και η ύπαρξη του υπολοίπου. Οπόταν ο ισχυρισμός του συνηγόρου Υπεράσπισης στην αγόρευσή του, ότι δεν έχει αποδειχθεί το χρεωστικό υπόλοιπο γιατί δεν παρουσιάστηκε καμιά απόδειξη πληρωμής και κανένα τιμολόγιο δεν με βρίσκει σύμφωνη. Εν πάση όμως περιπτώσει η πλευρά της Ενάγουσας Εταιρείας έχει καταθέσει την συμφωνία, Τεκμήριο 2, η οποία είναι υπογραμμένη και από τις δυο πλευρές καθώς και την κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο
  4. Δεν αμφισβητήθηκε το περιεχόμενο κανενός από τα δυο τεκμήρια ούτε και αμφισβητήθηκε η εκτέλεση των εργασιών. Όσο αφορά δε τον ισχυρισμό ότι θα γινόταν συμψηφισμός της δικής του αμοιβής με αυτά που ο ίδιος χρωστούσε ο Εναγόμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά την συγκεκριμένη θέση. Τούτων λεχθέντων θεωρώ ότι η πλευρά της Ενάγουσας Εταιρείας έχει αποδείξει την αξίωσή της για το ποσό των €4.525-. Ο Εναγόμενος δεν αρνείται την εκτέλεση των εργασιών ισχυρίζεται όμως ότι ήταν ελαττωματικές οι εκτελεσθείσες εργασίες. Σύμφωνα με τη νομολογία, ένας διάδικος που ισχυρίζεται ελαττωματικότητα οφείλει και να την αποδεικνύει. Το Δικαστήριο έχει απορρίψει την μαρτυρία του εμπειρογνώμονα λόγω του ότι δεν είχαν τεθεί υπόψη του ουσιαστικά γεγονότα που αφορούσαν αυτή τούτη την κατασκευή και τις προσθήκες αλλά και γιατί η επίσκεψή του είχε διενεργηθεί τέσσερα
(4)χρόνια μετά από την εκτέλεση των συγκεκριμένων εργασιών και δεν μπορούσε με σιγουριά να αναφέρει ποιού οι εργασίες στο συγκεκριμένο κτήριο είχαν δημιουργήσει το πρόβλημα. Επιπρόσθετα προκύπτει από την αποδεκτή ενώπιον μου μαρτυρία, μετά την πιο πάνω αξιολόγηση, ότι ο Εναγόμενος δεν προέβει σε καμία ενέργεια μετά που κατ' ισχυρισμό ανακάλυψε την ελαττωματικότητα στην κατασκευή για να προασπίσει τα συμφέροντα και δικαιώματα του. Δεν προέβη σε τερματισμό της συμφωνίας και δεν διεκδίκησε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα όσα με την Υπεράσπιση του προβάλλει (βλ. Photo Production Ltd v. Securicor Transport Ltd [1980] A.C 827). Η κατ' ισχυρισμό παραβίαση της σύμβασης από την Ενάγουσα Εταιρεία παρείχε το δικαίωμα στον Εναγόμενο να τερματίσει τη συμφωνία, να διεκδικήσει αποζημίωση και βεβαίως να απαλλαγεί από τις υποχρεώσεις του βάσει της συμφωνίας. Αυτό το δικαίωμα όμως ουδέποτε το άσκησε ο Εναγόμενος. Ούτε και προέβη σε οποιαδήποτε πράξη ή ενέργεια που να άφηνε να νοηθεί ότι θεωρούσε τη συμφωνία τερματισθείσα. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Chitty on Contracts, General Principles, 25η εκδ., παρα.1593, σελ 878 κ.ε.: «Affirmation. Where the innocent party, with knowledge of the breach, elects to treat the contract as continuing or to accept defective performance when tendered, he is usually said to have affirmed the contract. Affirmation may be express or implied. It will be implied if, with knowledge of the breach, he does some unequivocal act from which it may be inferred that he intends to go on with the contract regardless of the breach or from which it may be inferred that he will not exercise his right to treat the contract as repudiated.» Στο σύγγραμμα Chitty on Contracts, General Principles, 27η εκδ, παρα.24-003, σελ 1551 καταγράφονται τα ακόλουθα: «Once the innocent party has elected to affirm the contract, and this has been communicated to the other party, then the choice becomes irrevocable. There is no need to establish reliance or detriment by the party in default. Thus the innocent party, having affirmed, cannot subsequently change his mind and rely on the breach to justify himself as discharged.» Στο σύγγραμμα Treitel Law of Contract, 8η εκδ.σελ. 743 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «
(1)No automatic termination A breach which justifies rescission does not automatically determine the contract. It only gives the victim the option either to rescind the contract or to affirm it and to claim further performance. . . . The reason for this approach is that the law should not allow the guilty party to rely on his own wrong to obtain a benefit under the contract to excuse his own failure of further performance, or in some other way to prejudice the injured party's legal position under the contract. Thus the guilty party should not be allowed to take advantage of the breach by arguing that the original contract is discharged, so that he is entitled to a quantum meruit for work done by him or that he need only pay at the market rate (below that fixed by the contract) for services rendered to him . . .» Στη σελ. 752 του ίδιου συγγράμματος καταγράφονται τα εξής: «
(2)Affirmation or failure to rescind The victim may elect positively to affirm contract, or simply fail to exercise his option to rescind. In either of these cases, the contract remains in force, so that each party is bound to perform his primary obligations when the performance falls due....» Αντίθετα παραδέχθηκε ότι ενώ γνώριζε το πρόβλημα κατέβαλλε λεφτά στην Ενάγουσα Εταιρεία. Προκύπτει από το Τεκμήριο 3 ότι στις 15/12/09 είχε καταβληθεί το ποσό των €5.000- ενώ μετά την ολοκλήρωση του έργου, στις 12/03/2010, είχε καταβληθεί το ποσό των €1.000- χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία σε σχέση με τις εκτελεσθείσες εργασίες ενώ ο Εναγόμενος γνώριζε, συμφώνα με τα λεχθέντα του, ότι η κατασκευή έμπαζε νερό. Ακόμη και μετά την λήψη της επιστολής της δικηγόρου της Ενάγουσας Εταιρείας, Τεκμήριο 4, ημερομηνίας 13/04/10, η συμφωνία δεν τερματίστηκε με την επιστολή Τεκμήριο 5, οπόταν διατηρήθηκε, ήτοι επιβεβαιώθηκε, με την συμπεριφορά του Εναγόμενου. Οπόταν ακόμη και αν ο ισχυρισμός του για κακοτεχνίες στην εκτελεσθείσα εργασία γινόταν αποδεκτός λόγω του ότι δεν έχει τερματίσει την συμφωνία θα πρέπει να καταβάλλει το ποσό που έχει συμφωνηθεί στην ολότητά του. Αυτό σφραγίζει την τύχη της αξίωσης της Ενάγουσας η οποία δικαιούται στην καταβολή του υπολοίπου ποσού. Το επόμενο θέμα που το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλύσει είναι κατά πόσο υπάρχει οποιαδήποτε αξίωση σε σχέση με το ποσό των €3.718,96- του οποίου η καταβολή, σύμφωνα με την Υπεράσπιση του Εναγόμενου αλλά όχι τον ίδιο τον Εναγόμενο, είχε αξιωθεί όπως αφαιρεθεί από το οφειλόμενο προς την Ενάγουσα ποσό. Το συγκεκριμένο ποσό ανταπαιτήθηκε ως ποσό οφειλόμενο για εκτελεσθείσες, από τον Εναγόμενο, εργασίες προς την Ενάγουσα Εταιρεία. Η θέση αυτή είναι δικογραφημένη όμως το ποσό το οποίο αξιώθηκε για την αξία της συγκεκριμένης εργασίας δεν αποδείχθηκε. Από όποια σκοπιά και αν εξεταστεί, το ποσό των €4.276.80- κρίνεται υπερβολικό για το βάψιμο τριών λαμαρίνων. Λόγω της αντιφατικότητας των θέσεων του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός του. Οπόταν το συγκεκριμένο ποσό δεν θα μπορούσε να του αποδοθεί, ιδιαίτερα ενόψει του ότι αμφισβητήθηκε η αξία της προσφερθείσας εργασίας ως υπερβολική από την Ενάγουσα Εταιρεία και τελικά δεν αποδείχθηκε. Η Ανταπαίτηση του Εναγόμενου συμπεριλάμβανε ακόμη μια αξίωση, ήτοι την καταβολή του ποσού που θα δαπανηθεί για την επιδιόρθωση των ζημιών. Υπενθυμίζω ότι αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου, με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία, ότι η δεν αποδείχθηκε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για τα προβλήματα εισροής νερού που είχαν παρουσιαστεί στο μηχανουργείο του Εναγόμενου. Εν πάση περιπτώσει ούτε αυτή η αξίωση έχει αποδειχθεί αφού ο συντάξαντας του Τεκμηρίου 7, το οποίο αφορά την κοστολόγηση των εργασιών που θα πρέπει να διεκπεραιωθούν, δεν κλήθηκε για να δώσει μαρτυρία. Οπόταν, το συγκεκριμένο τεκμήριο δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική αξία λόγω του ότι δεν επεξηγήθηκε η απουσία του από το Δικαστήριο. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η Ανταπαίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Για τους λόγους που καταγράφονται πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €4.525- πλέον ΦΠΑ πλέον νόμιμο τόκος από 16/03/11. Τα έξοδα της διαδικασίας ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα της επιτυχίας της, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας και εναντίον του Εναγόμενου. (Υπ.) ............ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.