Χρυσοβαλάντη Σαμαρά ν. CYBARCO PLC κ.α., Αρ.Αγωγής: 1934/2007, 31/10/2014

Χρυσοβαλάντη Σαμαρά ν. CYBARCO PLC κ.α., Αρ.Αγωγής: 1934/2007, 31/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A279 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ.Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 1934/2007 Μεταξύ: Χρυσοβαλάντη Σαμαρά Ενάγοντα και CYBARCO PLC Εναγομένων ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ.22.6.2010 Μεταξύ: Χρυσοβαλάντη Σαμαρά Ενάγοντα και 1.CYBARCO PLC 2.Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας Εναγομένων -------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: Ο κ.Ποιητής Για τον Εναγόμενο 2: Η κα Γρηγορίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Το τροχαίο ατύχημα το οποίο επισυνέβη στις 12.7.2006 στο δρόμο Δεκέλειας-Λάρνακας αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας αγωγής. Αρχικά η αγωγή καταχωρήθηκε εναντίον της εναγόμενης εταιρείας, όμως μετά προστέθηκε ως εναγόμενος 2 ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, κατά το οποίο ο ενάγοντας έκλεισε την υπόθεση του, και προτού οι εναγόμενοι 1 καλέσουν μάρτυρες, δηλώθηκε από τη συνήγορο του εναγόμενου 2 ότι ο εναγόμενος 2, Κυπριακή Δημοκρατία, δεν προτίθεται να φέρει μαρτυρία σε σχέση με ευθύνη του εναγομένου 1 και ότι αν υπάρχει ευθύνη, την έχει ο εναγόμενος 2, ο οποίος διατηρεί τη θέση ότι την ευθύνη για το δυστύχημα την έχει ο ενάγοντας ή και οι δύο. Συνεπεία αυτής της δήλωσης, ο ενάγων απέσυρε την αγωγή εναντίον του εναγομένου

1. Ως εκ τούτου, μετά την απόρριψη της αγωγής εναντίον του εναγομένου 1, η ακρόαση συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε με μοναδικό εναγόμενο τον εναγόμενο
2. Γι'αυτό και στο πλαίσιο της απόφασης του Δικαστηρίου θα περιοριστώ στα θέματα που αφορούν τον εναγόμενο 2, τα οποία παραμένουν ως επίδικα. Με την παρούσα αγωγή του, ο ενάγων αξιώνει γενικές ή και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες γενικές ή και ειδικές ζημιές που υπέστη κατά ή περί την 12.7.2006 συνεπεία αμέλειας και/ή παράβασης νομίμου καθήκοντος του εναγομένου 2 υπό συνθήκες που τον καθιστούν υπεύθυνο στο δρόμο Λάρνακας-Δεκέλειας της επαρχίας Λάρνακας και ενώ ο ενάγων οδηγούσε νομίμως το μηχανοκίνητο όχημα υπ'αριθμό εγγραφής ΗΑΚ608 στον εν λόγω δρόμο. Όπως προκύπτει από τα δικόγραφα, αλλά και τη μαρτυρία, ο ενάγων ήταν ο οδηγός της μοτοσικλέτας με αριθμό εγγραφής ΗΑΚ
3. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του ενάγοντα, κατά ή περί τη 12.7.2006, ενώ ο ενάγων οδηγούσε νομίμως τη μοτοσικλέτα του με αριθμό εγγραφής ΗΑΚ608 κατά μήκος του δρόμου Δεκέλειας-Λάρνακας, με κατεύθυνση προς Λάρνακα, σε κάποιο σημείο του δρόμου πριν από τα φώτα τροχαίας Λιβαδιών, όπου εκτελούνταν ή και είχαν εκτελεστεί έργα από τους εναγόμενους 1 και 2 ή και από τους αντιπροσώπους ή και από τους υπηρέτες τους ή και για τα οποία οι εναγόμενοι 1 και 2 ήταν υπεύθυνοι, ο ενάγων προσέκρουσε σε σιδερένια κιγκλιδώματα τα οποία βρίσκονταν στον εν λόγω δρόμο ή και στο παγκέτο, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρές σωματικές βλάβες, απώλεια και ζημιές. Με την έκθεση απαίτησης του, ο ενάγων αποδίδει στον εναγόμενο 2, ως αντιπροσωπεύον την Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω των οργάνων ή και αντιπροσώπων ή και υπηρετών της, τις υπό (α) έως (κα) λεπτομέρειες αμέλειας ή και παράβασης νομίμου καθήκοντος. Παραθέτει, επίσης, στις παραγράφους 7 και 8, λεπτομερώς τις κατ'ισχυρισμόν σωματικές βλάβες και άλλες γενικές και ειδικές ζημιές. Ο εναγόμενος 2, αρνούμενος τις αξιώσεις και ισχυρισμούς του ενάγοντα, με την υπεράσπιση του, αποδίδει το επίδικο δυστύχημα στην αμέλεια του ενάγοντα ο οποίος απώλεσε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του και προσέκρουσε σε σιδερένια κιγκλιδώματα τα οποία βρίσκονταν παράλληλα με το δρόμο, με αποτέλεσμα η μοτοσικλέτα να ανατραπεί και ο ενάγοντας να τραυματιστεί. Είναι ο ισχυρισμός του εναγομένου 2 ότι στο σημείο όπου επεσυνέβη το δυστύχημα, υπήρχαν προειδοποιητικές πινακίδες για την ύπαρξη έργων στην εν λόγω περιοχή, για την ταχύτητα η οποία ήταν επιτρεπτή λόγω της κατάστασης του δρόμου, την πορεία που έπρεπε να ακολουθούσαν οι οδηγοί και επίσης υπήρχε κατάλληλος φωτισμός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είχαν ληφθεί όλα τα αναγκαία υπό τας περιστάσεις μέτρα ώστε να αποφευχθεί οποιοδήποτε δυστύχημα. Ο εναγόμενος 2 αρνείται οποιανδήποτε από μέρους του ευθύνη αποδίδοντας στον ενάγοντα την αμέλεια και ή παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων που λεπτομερώς παραθέτει σχετικά. Είναι περαιτέρω θέση του εναγόμενου 2 ότι αρνείται τις κατ'ισχυρισμόν ειδικές ζημιές, τραυματισμούς και απώλειες, ισχυριζόμενος ο ίδιος ότι και αν ακόμη ο ενάγοντας τραυματίστηκε, οι σωματικές βλάβες τις οποίες υπέστηκε δεν είναι της σοβαρότητας που περιγράφονται αλλά πολύ ελαφρότερης μορφής. Προς υποστήριξη της υπόθεσης του ενάγοντα κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά δώδεκα μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένου του ιδίου του ενάγοντα. Ο ενάγοντας κατέθεσε σχετικά τόσο με το θέμα της ευθύνης όσο και με το θέμα των τραυματισμών και άλλων ζημιών. Από τους υπόλοιπους μάρτυρες, οι οχτώ αναφέρθηκαν σε θέματα που σχετίζονται με τους τραυματισμούς και ζημιές ενώ οι τρεις σε θέματα που σχετίζονται με την ευθύνη. Η πλευρά του εναγομένου 2 κάλεσε συνολικά τέσσερις μάρτυρες με τη μαρτυρία ενός να σχετίζεται με το θέμα ζημιάς, ενώ των υπολοίπων τριών με το θέμα της ευθύνης. Κατά τη σκιαγράφηση της μαρτυρίας, για σκοπούς συνοχής, προτίθεμαι να παραθέσω πρώτα τη μαρτυρία που σχετίζεται με την ευθύνη και ακολούθως τη μαρτυρία που σχετίζεται με τους τραυματισμούς και άλλες ζημιές. Παρουσιάζοντας την υπόθεση της, η πλευρά του ενάγοντα κάλεσε, ως πρώτο μάρτυρα (Μ.Ε.1), τον εξεταστή του υπό κρίση δυστυχήματος, Αστ.2638, Μάριο Χρυσοστόμου. Ως ανέφερε ο Μ.Ε.1, κατά τη 12.7.2006 υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης απ'όπου κλήθηκε να εξετάσει τροχαίο ατύχημα στο δρόμο Λάρνακας-Δεκέλειας, πριν τον κυκλικό κόμβο από Δεκέλεια προς Λάρνακα. Ήταν περί τις 03:00 το πρωί και το ατύχημα είχε γίνει μερικά λεπτά προηγουμένως. Στο χώρο, παρών ήταν κάποιος Μηνάς Χαρούς, ο οποίος ήταν ο πρώτος που είδε τον τραυματισμένο στο έδαφος. Ο Μ.Ε.1 μίλησε μαζί του και είδε τον τραυματία, τη σκηνή και τις ζημιές. Τραυματίας ήταν ο ενάγοντας, ο οποίος καθόταν δίπλα από την περίφραξη των διυλιστηρίων, φορούσε το κράνος του και φαινόταν βαριά τραυματισμένος με χαρακτηριστικό το ότι όπως καθόταν, τα πόδια του ήταν στρεβλωμένα, ως είναι όταν το γόνατο είναι σπασμένο. Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 ενώπιον του Δικαστηρίου το σχεδιαγράφημα της σκηνής και εξήγησε αυτό με αναφορά στα διάφορα στοιχεία που είδε και κατέγραψε στην εν λόγω σκηνή του δυστυχήματος. Ανέφερε επίσης ότι οι ζημιές στη μοτοσικλέτα του ενάγοντα ήταν εκτεταμένες, κυρίως στην αριστερή πλευρά. Οι κώνοι ήταν τοποθετημένοι γιατί ο δρόμος στένευε προοδευτικά και ήταν φωσφορούχοι. Τα κιγκλιδώματα ήταν χρώματος πορτοκαλί-κόκκινο και δεν είχαν φως. Ως είπε, περαιτέρω ο μάρτυρας, στις φωτογραφίες φαίνεται μόνο ένα φανάρι. Στο χώρο γίνονταν έργα. Εξήγησε ότι γινόταν διαπλάτυνση του δρόμου Λάρνακας-Δεκέλειας και ο δρόμος ήταν πάντα δοσμένος στην κυκλοφορία. Αναλόγως, αποκόπτονταν οι πλευρές του δρόμου. Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε επίσης, ως Τεκμήριο 2 ενώπιον του Δικαστηρίου, δέσμη φωτογραφιών από τη σκηνή και εξήγησε αυτές. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Ε.1, είπε μεταξύ άλλων, ότι ο καιρός ήταν αίθριος και οι φωτεινοί λαμπτήρες στο δρόμο ήταν σε λειτουργία. Ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός. Δεν εντοπίστηκαν ίχνη τροχοπέδησης και από το σημείο Χ έως το σημείο Δ, ως εμφαίνονται στο Τεκμήριο 1, δεν εντόπισε κιγκλιδώματα. Ίχνη από τους τροχούς εντόπισε μέχρι το σημείο Θ επί του Τεκμηρίου 1 και μετά από αυτό η μοτοσικλέτα ανατράπηκε. Η άσφαλτος ήταν καλής επιφάνειας. Συμφώνησε ότι υπήρχαν προειδοποιητικές πινακίδες, ότι γίνονταν οδικά έργα, τόσο πριν το σημείο σύγκρουσης στη μια πορεία, όσο και στην άλλη. Συμφώνησε επίσης ότι πιο πάνω από το σημείο σύγκρουσης τα κιγκλιδώματα στα αριστερά και οι κώνοι καθόριζαν το μέρος του δρόμου που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τους οδηγούς. Δεν γνώριζε να πει που βρίσκονταν τα κιγκλιδώματα πριν το δυστύχημα. Ως είπε περαιτέρω, εκείνο το βράδυ υπήρχε μια πληροφορία ότι σε κάποιο σημείο του δρόμου υπήρχαν κάθετα κιγκλιδώματα χωρίς να ξέρει που. Περί τα μεσάνυχτα, πριν το δυστύχημα, περιπόλησε και πέρασε από το σημείο σύγκρουσης και δεν εντόπισε να είχαν μετακινηθεί κιγκλιδώματα. Πριν το σημείο σύγκρουσης ο δρόμος ήταν σχετικά ευθύς, καλής επιφάνειας, ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός με τους ηλεκτρικούς λαμπτήρες να είναι σε λειτουργία και οι κώνοι ήταν τοποθετημένοι και πριν το δυστύχημα ως εμφαίνεται στη φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου
4. Ο Ανδρέας Σπύρου (Μ.Ε.5), του Τμήματος Δημοσίων Έργων ανέφερε ότι ήταν ο υπεύθυνος μηχανικός επίβλεψης αυτού του έργου και κατέθεσε, ως Τεκμήριο 6 ενώπιον του Δικαστηρίου, τους όρους του συμβολαίου για τα οδικά έργα. Κατά την 12.7.2006 ο δρόμος ήταν σε κυκλοφορία αφού είχε γίνει προσωρινή παραλαβή του στις 20.6.
5. Ο ενάγοντας, καταθέτοντας ως Μ.Ε.9, ανέφερε σχετικά με τις συνθήκες του δυστυχήματος τα ακόλουθα: «Κατά την ημέρα του ατυχήματος ήμουν ιδιοκτήτης της μοτοσυκλέτας υπ'αρ.εγγραφής ΗΑΚ608, την οποία οδηγούσα με 50km κατά μήκος του δρόμου Δεκέλειας -Λάρνακας με κατεύθυνση προς τη Λάρνακα. Η ώρα ήταν γύρω στις 2 το πρωί. Εγώ φορούσα το κράνος μου και οδηγούσα με πολλή προσοχή. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, πριν από τα φώτα τροχαίας των Λειβαδιών, όπου εκτελούνταν έργα, προσέκρουσα πάνω σε κάποια κιγκλιδώματα, τα οποία ήταν τοποθετημένα στο δρόμο. Δυστυχώς, τα φώτα της μοτοσυκλέτας μου δε βοηθούσαν στο να δω προηγουμένως τα κιγκλιδώματα, διότι είχαν μικρό βεληνεκές. Διευκρινίζω ότι οδηγούσα με χαμηλά φώτα για να μην τυφλώνω τους οδηγούς των αυτοκινήτων που έρχονταν από την αντίθετη πλευρά. Ο φωτισμός του δρόμου στο σημείο αυτό ήταν πολύ χαμηλός. Θα πρέπει να τονίσω ότι, ενώ μέσα στις πόλεις ο φωτισμός είναι άπλετος, στο δρόμο αυτό ο φωτισμός ήταν πολύ χαμηλότερος. Το χειρότερο, όμως, απ' όλα είναι ότι: (α) Τα κιγκλιδώματα που ήσαν στο δρόμο δεν ήσαν τοποθετημένα κατά μήκος του δρόμου, ούτε καν διαγωνίως εντός του δρόμου, ώστε να προειδοποιούν σιγά-σιγά για την ύπαρξη τους και τον κίνδυνο που περιέκλειαν. Αντίθετα, ήσαν τοποθετημένα κάθετα εντός του δρόμου. Έτσι, δεν μπορούσα να προβώ σε οποιαδήποτε κίνηση για αποφυγή του κινδύνου διότι, είτε δεξιότερα οδηγούσα, είτε αριστερότερα, και πάλι πάνω στα κιγκλιδώματα θα κτυπούσα. (β) Ακόμη χειρότερο ήταν το γεγονός ότι δεν υπήρχε καμιά προειδοποίηση πριν φθάσω στα κιγκλιδώματα. Οι κώνοι που υπήρχαν στο δρόμο, στους οποίους αναφέρθηκε ο αστυφύλακας Μάριος Χρυσοστόμου, δεν ήσαν τοποθετημένοι πριν από τα κιγκλιδώματα ώστε, είτε να με προειδοποιήσουν, είτε να με κατευθύνουν στην οδήγηση. Αντίθετα, ήταν τοποθετημένοι μετά τα κιγκλιδώματα. Με άλλα λόγια, ερχόταν πρώτα ο κίνδυνος και μετά η προειδοποίηση. Έτσι, κτύπησα πάνω στα κιγκλιδώματα, με αποτέλεσμα να υποστώ τεράστιες σωματικές βλάβες που μου κατέστρεψαν τη ζωή μου. Θα πρέπει να αναφέρω ότι ο δρόμος ήταν ανοικτός και δοσμένος στην κυκλοφορία, κάτι που με έκανε να νιώθω άνετα όταν κυκλοφορούσα. Περαιτέρω, το γεγονός είναι ότι τα κιγκλιδώματα αυτά δεν υπήρχαν τις προηγούμενες 2-3 μέρες, διότι ο δρόμος ήταν ήδη τελειωμένος και όταν το απόγευμα της ίδιας μέρας είχα περάσει για να πάω στη δουλειά μου δεν υπήρχαν τα κιγκλιδώματα. Δεν ξέρω ποιος τα τοποθέτησε εκεί, όμως για μένα η τοποθέτηση τους υπήρξε παγίδα θανάτου. Όταν κτύπησα, τα πόδια μου συστράφηκαν. Ο αριστερός μηρός είχε γυρίσει αριστερά προς τα πάνω και η δεξιά κνήμη είχε σχεδόν κοπεί. Μετά βίας κρατούσα τις αισθήσεις μου. Ήρθαν και με μετέφεραν στο Νοσοκομείο Λάρνακας. Άρχισα να αντιλαμβάνομαι τι γίνεται γύρω μου, όταν πέρασαν 2-3 μέρες, γιατί ήμουν σε καταστολή. Ήμουν τότε στο Νοσοκομείο Λευκωσίας.» Κατά την αντεξέταση του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι χρησιμοποιούσε τον εν λόγω δρόμο καθημερινά, ακόμη και δύο φορές, για να πάει στην εργασία του και να επιστρέψει. Όταν εκείνη την ημέρα πήγε στην εργασία του, δεν υπήρχαν τα κιγκλιδώματα στο σημείο εκείνο, ούτε εκτελούνταν έργα. Όταν κατά το δυστύχημα είδε τα κιγκλιδώματα, αυτά ήταν τοποθετημένα κάθετα στη λωρίδα του και τα είδε για πρώτη φορά ακριβώς πριν κτυπήσει. Ήταν σε απόσταση 5-6μ. χωρίς δυνατότητα ούτε για φρένα, ως είπε. Η κίνηση στο δρόμο ήταν σχετικά αραιή με κάποια οχήματα να κυκλοφορούν απέναντι, ενώ στη δική του λωρίδα δεν υπήρχε άλλο όχημα. Ερωτηθείς σχετικά είπε ότι όταν είδε τα κιγκλιδώματα δεν τον ακολουθούσε άλλο όχημα ενώ δεν ήταν σε θέση να πει για εκείνη τη στιγμή εάν ερχόταν όχημα από απέναντι. Τα χαμηλά φώτα της μοτοσικλέτας του είχαν βεληνεκές 5-6μ.. Η Αλεξάνδρα Χαραλάμπους (Μ.Υ.1), υπάλληλος στην Α.Η.Κ. στη θέση τεχνικού ηλεκτρολογίας στο Τμήμα Μελετών, ανάφερε ότι προσπάθησε να μάθει ακριβώς σε ποιο σημείο είχε γίνει το επίδικο ατύχημα και ενημερώθηκε μέσω της Αστυνομίας και μέσω των Δημοσίων Έργων ότι αυτό έγινε παρά την έξοδο των Λειβαδιών μπροστά από το τεμάχιο
6. Εντόπισε τη μελέτη η οποία είχε γίνει από τα κεντρικά επίπεδα φωτισμού και τις θέσεις των κολώνων και ακολούθως εντόπισε τα κατασκευαστικά σχέδια τα οποία αποτυπώνονται μετά την κατασκευή για να διαπιστώσει ότι συμπίπτουν. Τα επίπεδα φωτισμού είναι ελαφρώς μεγαλύτερα από τα απαιτούμενα, άρα ο φωτισμός ήταν υπεραρκετός. Στη συνέχεια η Μ.Υ.1 αναφέρθηκε περαιτέρω στην απόσταση μεταξύ των κολώνων, καθώς επίσης και το είδος των λαμπτήρων και κατέθεσε, ως Τεκμήριο 14 ενώπιον του Δικαστηρίου το σχέδιο του εν λόγω δρόμου. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 15 τον κατασκευαστικό φάκελο για να δείξει ότι τα εν λόγω κατασκευαστικά σχέδια τέθηκαν σε εφαρμογή. Ο Αλέξης Αυγουστής (Μ.Υ.2), ανέφερε ότι είναι εκτελεστικός μηχανικός στον Κλάδο Κυκλοφοριακών Μελετών του Τμήματος Δημοσίων Έργων. Τα καθήκοντα του είναι η ετοιμασία και ο έλεγχος σχεδίων σήμανσης, σηματοδότησης, κυκλοφοριακής διαχείρισης για νέα ή υφιστάμενα έργα. Επίσης ασχολείται με παρακολούθηση της τροχαίας, το σύστημα των φώτων τροχαίας και ως συμβουλευτικό όργανο στον κλάδο που εργάζεται στα εργοτάξια, υπό εκτέλεση έργα οδοποιίας όσον αφορά έργα προσωρινής παραλαβής. Όπως εξήγησε, σε περιπτώσεις κατασκευαστικών έργων το τμήμα του ακολουθεί τα γεωμετρικά πρότυπα του Τμήματος Δημοσίων Έργων. Με αναφορά στο Τεκμήριο 9 (το οποίο κατατέθηκε εκ συμφώνου), είπε ότι είναι μέρος των γεωμετρικών προτύπων δημοσίου έργου για υπεραστικούς και αγροτικούς δρόμους. Είναι ένα καθοδηγητικό εργαλείο, ως εισηγητικό, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως αλλά δεν είναι απόλυτο. Αναφορικά με τη σήμανση και σηματοδότηση λαμβάνουν υπόψη θέματα οδικής ασφάλειας, οδικού φωτισμού και ορατότητας, ενώ υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορεί να δουν σε ένα δρόμο, είτε υφιστάμενο, είτε σε μια νέα κατασκευή. Συνεπώς, μπορεί να παρεκκλίνουν από το Τεκμήριο
7. Για τη σηματοδότηση ενός δρόμου υπάρχει μια διαδικασία και η αστυνομία καλείται, ως και ο κλάδος κυκλοφοριακών μελετών, ως συμβουλευτικό όργανο για να υπάρχει μια κοινή απόφαση ώστε να βεβαιωθούν ότι υπάρχουν κάποιες προδιαγραφές για να λειτουργήσει ο δρόμος αυτός με μια σήμανση ή σηματοδότηση που ενδείκνυται. Η τελική ευθύνη ανήκει στο Τμήμα Χωροταξίας και Αστυνομίας. Ο Ευτύχιος Ευτυχίου (Μ.Υ.4), ανέφερε ότι είναι επιτηρητής κατασκευαστικών έργων και κατά τον Ιούλιο του έτους 2006 τα καθήκοντα του ήταν να επιβλέπει το συγκεκριμένο έργο στη βελτίωση του παραλιακού δρόμου Λάρνακας-Δεκέλειας το οποίο εκτελούσε η εταιρεία Cybarco. Κατά την 20.6.2006 έγινε προσωρινή παραλαβή του έργου και παρέμειναν στο εργοτάξιο διότι γίνονταν επί μέρους εργασίες, όπως γίνονται σε κάθε έργο μετά την προσωρινή παραλαβή. Για το επίδικο ατύχημα πληροφορήθηκε από τον διευθυντή του, Νίκο Ιακώβου, πρόσφατα σε συνεδρία. Αφού αναφέρθηκε στο σημείο του δρόμου όπου συνέβη το ατύχημα, εξήγησε ότι κατά τον Ιούλιο του έτους 2006 εκεί υπήρχαν τοποθετημένοι κώνοι για να οδηγούνται τα αυτοκίνητα από διπλή σε μονή λωρίδα και μετά να κατευθύνονται στον παλιό δρόμο. Ως επιτηρητής είχε καθήκον να επιβλέπει ότι όντως μπήκε η σήμανση η οποία εγκρίθηκε από την αστυνομία. Στο σημείο μπήκαν οι κώνοι για να οδηγούν από διπλή λωρίδα σε μονή και στην αριστερή πλευρά μπήκαν κώνοι σαν χωνί για να οδηγούν τα αυτοκίνητα στον παλιό δρόμο. Πίσω από τους κώνους στα δεξιά μπήκαν και κάγκελα για να μην μπαίνουν τα αυτοκίνητα στη λωρίδα. Ο Μ.Υ.4 εξήγησε τους ισχυρισμούς του και με αναφορά στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 για να πει ότι οι κώνοι ήταν τοποθετημένοι από σημείο πριν τον αστυνομικό που φαίνεται στη φωτογραφία. Με αναφορά στη φωτογραφία 1 εξήγησε ότι κιγκλιδώματα τοποθετήθηκαν στο σημείο στο τέλος της νησίδας, από την απέναντι μεριά της νησίδας, με λίγη κλίση προς το δρόμο ώστε να δημιουργείται ένα χωνί και να διέρχονται αυτοκίνητα ενδιάμεσα από τον κώνο στο δρόμο. Μπροστά από τα κάγκελα υπήρχαν κώνοι σε απόσταση περίπου 4-5μ.. Σε σχέση με τους τραυματισμούς και άλλες ζημιές παρατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η ακόλουθη μαρτυρία. Ο ίδιος ο ενάγοντας (Μ.Ε.9) αναφέρθηκε στους μισθούς του και περιέγραψε τα αποτελέσματα του ατυχήματος ως εξής: «Έχω μεγάλο πρόβλημα με το θέμα του σφικτήρα. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, από την αρχή άρχισαν αυτά τα προβλήματα να γίνονται ανυπόφορα. Οι γιατροί μου ανέφεραν ότι θα είχα τα προβλήματα αυτά, έστω και αν ακόμη οι εγχειρίσεις επετύγχαναν. Στην αρχή αφόδευα μέσα σε σακούλια από το πλευρό. Ένιωθα άθλια και ένιωθα ότι ήμουν ένα ερείπιο της ζωής. Ντρεπόμουν για τον εαυτό μου όπως κατάντησα. Οποτεδήποτε είχα την ανάγκη να αφοδεύσω με έπιανε πανικός, γιατί δεν ήξερα πώς να συμπεριφερθώ μπροστά στα άλλα πρόσωπα. Περπατούσα με τα κόπρανα και τα αέρια στο σακούλι και φοβόμουν ότι όλοι το γνώριζαν και με αηδίαζαν. Το χειρότερο, όμως, ήταν ότι ντρεπόμουν και από τη γυναίκα μου, διότι ένιωθα μειωμένος στα μάτια της και ότι δεν της άξιζα πια. Το σακούλι διήρκεσε περίπου ενάμιση χρόνο και αναγκαστικά, αν ήθελα να κάνω σεξ με τη γυναίκα μου, έπρεπε να το κάνω φορώντας το σακούλι. Αυτό δείχνει γιατί πλέον δεν κάναμε σεξ, κάτι το οποίο για μας είχε γίνει ο απαγορευμένος καρπός. Σ' αυτό το διάστημα ήμουν πάνω σε αναπηρικό καροτσάκι για τα πόδια μου, γεγονός που ήταν ακόμη ένας λόγος για να μην μπορώ να κάνω σεξ με τη γυναίκα μου. Στο Νοσοκομείο Λευκωσίας πήγα 12.6.2006 και έμεινα ένα μήνα. Κατά τη διάρκεια αυτού του μηνός δεν μπορούσα ούτε καν να κινηθώ σε καρότσι. Στην αρχή ήμουν στην εντατική και μετά σε απομόνωση. Για τις ανάγκες μου χρησιμοποιούσα το σακούλι και με καθάριζαν οι νοσοκόμες στο κρεβάτι. Στη Λεμεσό πήγα στις 9.7.2006 και έμεινα στην κλινική του Δρ.Αλκιβιάδου για περίπου μία εβδομάδα. Ούτε εκεί μπορούσα να κινηθώ και με καθάριζαν και πάλι οι νοσοκόμες. Σε καρότσι κάθισα περίπου 2 μήνες μετά το ατύχημα. Για να μπορέσω να περπατήσω ελάχιστα, πέρασαν δύο χρόνια. Κατά ή περί τον Μάρτιο του 2007 μεταφέρθηκα στο Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου μου είχαν τοποθετήσει καρφιά στη δεξιά κνήμη, τα οποία μου αφαίρεσαν και μετά μου έβαλαν ενδομυελικό ήλο. Έπαθα μόλυνση στο αριστερό γόνατο με μηρό, με κύστη, που μου προκαλούσε φοβερό πόνο. Αυτό διήρκεσε περίπου 2-3 μήνες. Επειδή είχα μόλυνση ξαναπήγα στο Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου προσπάθησαν να μου μεταφέρουν κόκαλο από τη λεκάνη στο γόνατο. Όταν ανοίχθηκε το γόνατο είδαν την μόλυνση, το καθάρισαν και το έκλεισαν. Οι γιατροί δεν καταλάβαιναν τι ήταν και γι'αυτό με έστειλαν οι ίδιοι στο Ισραήλ, κατά ή περί τον Μάιο του
8. Το κόκαλο το πήρα μαζί μου στο Ισραήλ και εκεί το είδαν οι γιατροί και το πέταξαν. Για τα τραύματα μου επισκέφθηκα τους γιατρούς Α.Καμμίτση για τις ουλές, τον Δρ.Γ.Ταντελέ, στον οποίο πήγα για πρώτη φορά στις 13.4.2009, τον Δρ.Πέτρο Σπαστρή, τον Δρ.Α.Αλκιβιάδου και τον κ.Γ.Βασιλειάδη. Κατά ή περί τον Μάιο του 2007, πήγα στο Ισραήλ, όπου εκτός από την εγχείριση μου έκαναν και φυσιοθεραπεία. Στο Ισραήλ μου τοποθέτησαν καρφιά στα δάκτυλα του ποδιού, αφού πρώτα μου τα έσπασαν, μου έβαλαν συνθετικό μόσχευμα, επειδή πέταξα το δικό μου ως ακατάλληλο και μου έκαναν τενοντοτομή. Κατά ή περί τον Ιούλιο του 2007 ξαναπήγα στο Ισραήλ και μου έραψαν τον πρωκτό μου. Μετά από αυτό, γύρω στον Απρίλιο του 2008, στη Λάρνακα, μου αφαίρεσαν το σακούλι και θα έπρεπε να επανέλθω στη φυσιολογική κατάσταση. Παρ' όλα αυτά, ξεκίνησα να έχω μια ακράτεια αερίων και κοπράνων, την οποία δεν μπορούσα και ούτε μπορώ να την συγκρατήσω. Αυτή η ακράτεια συνεχίζεται ακόμη. Αναγκάζομαι να αλλάζω 2-3 φορές την ημέρα εσώρουχο, ή να τοποθετώ χαρτί, ή μότες. Δεν μπορώ να εργασθώ, γιατί δεν μπορώ να βρεθώ μέσα σε κόσμο, επειδή δεν ξέρω πότε θα μου έρθει η ακράτεια, διότι όταν έρθει ποτέ δεν προλαβαίνω. Αυτό το πράγμα μου συμβαίνει οποτεδήποτε και τακτικά. Έτσι, ούτε παρέες μπορώ να κάνω, ούτε κοινωνικές συναναστροφές. Έχω απομονωθεί διότι νιώθω ότι μυρίζω. Έκαμα μερικές φορές σεξ με τη γυναίκα μου, πολύ μετρημένες, μέσα στο 2010, αλλά, αμέσως μετά, είχα ακράτεια σαν έκανα σεξ. Έτσι, δεν μπορώ να κάνω σεξ, διότι αντί ευχαρίστηση, μου προκαλεί προσβολή και αηδία για τον εαυτό μου. Δεν ξέρω η γυναίκα μου πώς αισθάνεται, αλλά πολύ φοβούμαι ότι και εκείνη το αηδιάζει, γι'αυτό και δεν μου ζήτησε έκτοτε ποτέ να κάνουμε σεξ, ενώ προηγουμένως μου ζητούσε. Δυστυχώς δεν έχω παρουσιάσει οποιαδήποτε βελτίωση σ' αυτό το θέμα. Το μόνο καλό είναι ότι από αυτές τις φορές που είχα ερωτική συνάφεια με τη γυναίκα μου απέκτησα την κόρη μου, την οποία, όμως, και αυτή δεν μπορώ να την κρατήσω πάνω μου γιατί, σαν την κρατώ μπορεί να έχω ακράτεια. Βεβαίως, δεν μπορώ να την κρατώ, και λόγω βάρους, διότι τα πόδια μου, αν σταθώ, δεν με σηκώνουν. Αυτό με πληγώνει αφάνταστα. Έχω, επίσης, κήλη που δημιουργήθηκε από τη λαπαροτομή και προβλήματα με τα πόδια μου. Για την εξωτερική κατάσταση των ποδιών μου παρουσιάζω φωτογραφίες. Όσον αφορά τα πόδια μου, θα πρέπει να αναφέρω ότι έχω μεγάλα προβλήματα. Ξεκινώντας από τα εξωτερικά, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες, έχω βαθουλώματα και εξογκώματα, τα οποία κάνουν εντελώς αντιαισθητική την εμφάνιση τους. Το δεξί μου πόδι έχει κοιλοποδία από το τραύμα, κάτι που δεν είχα προηγουμένως. Το πέλμα μου έχει γίνει κοίλο από κάτω και τα δάκτυλα του ποδιού μου παραμένουν ακίνητα, με τρόπο που δεν μπορώ να βαδίσω. Για να βαδίσω χρησιμοποιώ μόνο το έξω χείλος του ποδιού μου. Δεν μπορώ να πατήσω πλήρως. Το πόδι μου έχει αποκτήσει μια τεράστια καμάρα και το δέρμα μου έχει σκληρύνει. Για να μπορέσω να περπατήσω πρέπει να φορώ πάντα αθλητικό παπούτσι. Το δεξιό πόδι είναι πιο κοντό από το αριστερό και αναγκάζομαι και γι'αυτό το λόγο να κουτσαίνω. Το μεγάλο μου δάκτυλο είναι πεσμένο συνεχώς. Όταν περπατώ πρέπει να σηκώνω το πόδι μου σαν το άλογο και ακούγεται κρηγμός στο αριστερό μου γόνατο. Το δεξί μου πόδι έχασε μυϊκή μάζα και έτσι έχει αδυνατίσει πάρα πολύ. Η πτώση του μεγάλου μου δακτύλου μου προκαλεί αστάθεια και δεν μπορώ να περπατήσω, κουτσαίνω συνεχώς. Πάσχω από ψωρίαση σχεδόν σε ολόκληρο μου το κορμί, κάτι που προήλθε από το ατύχημα. Αυτός είναι ακόμη ένας λόγος να μην μπορώ να κάνω σεξ, γιατί είναι φυσιολογικό να με σιχαθεί οποιαδήποτε γυναίκα. Όλα τα πιο πάνω δεν τα είχα προηγουμένως. Όλα αυτά μου προκαλούσαν και μου προκαλούν πολύ πόνο συνεχώς. Όλες οι εγχειρίσεις μου άφηναν τρομερούς πόνους, αδημονία για το αν θα γίνω καλά και απογοήτευση για την κατάσταση μου. Όμως, το χειρότερο απ' όλα, που με κάνει να νιώθω κατεστραμμένος, είναι η ακράτεια κοπράνων. Πρέπει να πω ότι δεν έχω ψηλή μόρφωση και οι απολαύσεις μου στη ζωή δεν είναι πνευματικές. Ούτε βιβλία διαβάζω, ούτε μελέτες. Το σεξ ήταν μια από τις μεγαλύτερες μου απολαύσεις, την οποία δεν μπορώ πλέον να έχω. Ακόμα και το φαγητό πρέπει να το προσέχω διότι δεν μπορώ να βάλω ούτε μισό κιλό. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι η ακράτεια των κοπράνων εξαρτάται από την ποσότητα και το είδος του φαγητού που τρώω. Ούτε αντέχω την ορθοστασία. Έτσι, και η άλλη μου ευχαρίστηση, που είναι το φαγητό, έχει χαθεί. Από την μέρα που έπαθα το ατύχημα δεν μπορώ να εργασθώ μέχρι σήμερα. Έτσι, έχω χάσει όλα τα ποσά που θα κέρδιζα από το αυτό το χρονικό διάστημα. Δεν μπορώ να εργασθώ ως μάγειρας, διότι χρειάζεται ορθοστασία. Ούτε και άλλη εργασία μπορώ να εκτελέσω, διότι δεν μπορώ να είμαι μέσα σε κόσμο. Πριν το ατύχημα ήμουν υγιέστατος και μου άρεσε ο χορός, το ποδόσφαιρο και το hokey. Τώρα, ούτε μπορώ να τα σκεφτώ. Έχω χάσει όλες τις χαρές της ζωής και είμαι μελαγχολικός. Με κουράζει να μιλώ για το πρόβλημα μου. Τώρα που είμαι στο Δικαστήριο και αναγκάζομαι να το λέω νιώθω ότι μειώνομαι και προσβάλλομαι. Όμως, είμαι αναγκασμένος να το πω γιατί ζητώ δικαιοσύνη. Εκτός από την απώλεια των εσόδων μου, είχα τις εξής ζημιές: (α) Μοτοσυκλέτα €4.000,00 (β) Έξοδα μετάβασης 3 φορές στο Ισραήλ και έξοδα παραμονής, διατροφής, μεταφορικά και ιατρικά έξοδα εκεί €5.500,00 (γ) Έξοδα μετάβασης εις Ελλάδα μία φορά και ιατρικά έξοδα και έξοδα διατροφής, παραμονής και μεταφορικά εκεί €1.500,00 (δ) Ιατρικά έξοδα, πιστοποιητικά και φάρμακα €800,00 (ε) Εις Δρ.Ταντελέ €200,00 (στ) Εις Δρ.Παπακυριακού €100,00 (ζ) Εις Δρ.Αλκιβιάδου €150,00 (η) Μελλοντικές πλαστικές επεμβάσεις €5.000,00 ΣΥΝΟΛΟ: €17.250,00» Ο ενάγοντας στο πλαίσιο της μαρτυρίας του κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 φωτογραφίες του ποδιού του και ως Τεκμήρια 11, 12 και 13 τιμολόγια και αποδείξεις. Ο Αλέξανδρος Καμμίτσης (Μ.Ε.2) του οποίου η εμπειρογνωμοσύνη επί πλαστικής χειρουργικής δηλώθηκε ότι δεν αμφισβητείται, ανέφερε ότι εξέτασε τον ενάγοντα για πρώτη φορά στις 26.3.
9. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ.6.4.2009, στο οποίο αναφέρει τα εξής: «Ο εν λόγω ασθενής τραυματίσθηκε σε οδικό ατύχημα στις 12.7.2006 και εισήχθη στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας για θεραπεία. Κατά την εισαγωγή του στο Νοσοκομείο διαπιστώθηκε ότι έφερε κατάγματα αμφοτέρων των κάτω άκρων, τραύμα στο περίνεο με πλήρη διατομή του σφικτήρος του πρωκτού και διατομή της δεξιάς κνημιαίας αρτηρίας. Λόγω της σοβαρότητας της καταστάσεως του μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου και υπεβλήθη στη δέουσα θεραπευτική αγωγή από τους θεράποντες ιατρούς. Εξέτασα τον εν λόγω ασθενή στις 26.3.2009 για εκτίμηση της καταστάσεως του από πλευράς πλαστικής χειρουργικής και διαπίστωσα τα κάτωθι: 1.Δύσμορφος ουλή μήκους 20εκ εκτεινόμενη από την έσω επιφάνεια του δεξιού μηρού μέχρι την κνήμη. 2.Δύσμορφος ουλή εκτάσεως 26Χ3εκ κατά την έσω επιφάνεια της δεξιάς κνήμης. 3.Δύσμορφος ουλή μήκους 10εκ κατά την πρόσθια επιφάνεια του δεξιού γόνατος. 4.Δύσμορφος ουλή μήκους 15εκ κατά την πρόσθια επιφάνεια της δεξιάς κνήμης. 5.Δύσμορφος ουλή εκτάσεως 12Χ5εκ κατά την έξω επιφάνεια της δεξιάς κνήμης. 6.Δύσμορφος ουλή εκτάσεως 2Χ3εκ κατά την οπίσθια επιφάνεια της δεξιάς κνήμης. 7.Δύσμορφος ουλή εκτάσεως 6Χ3εκ κατά την οπίσθια επιφάνεια της δεξιάς κνήμης. 8.Δυσμορφία του δέρματος κατά την πρόσθια επιφάνεια του αριστερού μηρού εκτάσεως 6Χ3εκ. 9.Δυσμορφία του δέρματος κατά την έξω επιφάνεια του αριστερού μηρού εκστάσεως 30Χ2εκ. 10.Δύσμορφος ουλή κατά την μεσότητα της υπογαστρίου χώρας εκτάσεως 14Χ2εκ. 11.Δύσμορφος ουλή εκτάσεως 3Χ3εκ κατά την αριστερά υπογάστριο χώρα. 12.Ψωρίαση του δέρματος κατά την πρόσθια επιφάνεια αμφοτέρων των κνημών. 13.Βράχυνσης του δεξιού κάτω άκρου. 14.Αδυναμία ραχιαίας εκτάσεως του δεξιού άκρου ποδός. 15.Πτώση του μεγάλου δακτύλου του δεξιού άκρου ποδός. Τα εν λόγω ευρήματα είναι αποτέλεσμα των κακώσεων που υπέστη ο ασθενής κατά το ατύχημα και πρέπει να θεωρηθούν ως μόνιμες βλάβες. Οι ουλές και οι δυσμορφίες των κάτω άκρων επηρεάζουν τόσο την εμφάνιση όσο και την κινητικότητα του ασθενούς. Για τη βελτίωση της καταστάσεως του θα πρέπει να υποβληθεί σε πλαστικές χειρουργικές επεμβάσεις το κόστος των οποίων υπολογίζεται σήμερα στο ποσό των Πέντε Χιλιάδων ΕΥΡΩ5000.» Ο Μ.Ε.2 εξήγησε ότι δεν υπάρχει τρόπος να εξαλειφθούν πλήρως οι ουλές και ότι, από ιατρικής άποψης, οι επεμβάσεις πρέπει να γίνουν για τους λόγους που εξήγησε, έστω και αν το θέμα είναι καθαρά υποκειμενικό. Η Κατερίνα Πασιά (Μ.Ε.3), επιθεωρήτρια Κοινωνικών Ασφαλίσεων στη Λάρνακα, παρέθεσε τα εισοδήματα του ενάγοντα για μήνες του έτους 2005 και 2006, καταθέτοντας το Τεκμήριο 4, καθώς επίσης τα επιδόματα ασθενείας και ανικανότητας. Ο Κυριάκος Παπακυριακού (Μ.Ε.4), γενικός χειρουργός, του οποίου η εμπειρογνωμοσύνη επίσης έγινε αποδεκτή, αναφέρθηκε στη δική του εμπλοκή σε σχέση με την περίθαλψη του ενάγοντα. Σχετικά, κατέθεσε το Τεκμήριο 5 στο οποίο αναφέρει τα εξής: «Εξ'όσων φαίνεται εκ των τηρουμένων αρχείων (από τα υπάρχοντα) ο πιο πάνω ασθενής προσεκομίσθη στις Α' Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας την 12.7.2006 περί ώρα 3:35π.μ. μετά από τροχαίο ατύχημα (ο ασθενής οδηγούσε μοτοσικλέτα). Δεν υπήρχε ιστορικό αναισθησίας, κεφαλαλγίας ή ζάλης. Κατά την εξέταση οι σφίξεις ήταν 68 κατά λεπτό και η αρτηριακή πίεση 150/
10. Η κοιλιά ήταν μαλακή χωρίς ευαισθησία. Παρουσίαζε παραμόρφωση άμφω των κάτω άκρων, όπως και εκδορές και εκχυμώσεις άνω και κάτω άκρων. Στο περίνεο υπήρχε ανοικτό τραύμα βάθους 4cm και μήκος 6cm. Ο γενόμενος παρακλινικός έλεγχος έδειξε πολλαπλά κατάγματα και στα δύο κάτω άκρα. Βάση των τηρουμένων αρχείων εισήχθη στο Ορθοπεδικό Τμήμα και οδηγήθηκε επειγόντως στο χειρουργείο. Εγώ προσωπικά κλήθηκα από τον εφημερεύοντα Χειρουργό μετά που οδηγήθηκε στο χειρουργείο και κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης λόγω δυσκολιών. Στο χειρουργείο διαπίστωσα σοβαρό τραύμα στο περίναιο με πλήρη ρήξη του σφιγκτήρος. Κατά την διάρκεια της διερεύνησης της περιοχής αυτής και συρραφής του σφιγκτήρος, διαπιστώθηκε ισχαιμία του δεξιού κάτω άκρου, ότε και διεκόπη η διερεύνηση. Του εγένετο επειγόντως κολοστομία και εστάλη αμέσως στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, μετά από συνεννόηση με τον Αγγειοχειρουργό. Στη συνέχεια ο ασθενής μετέβη στο Ισραήλ όπου του εγένετο και διόρθωση του σφιγκτήρος. Την 6.4.2008 ο ασθενής εισήχθη στο Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας. Την 8.4.2008 οδηγήθηκε στο χειρουργείο, όπου έγινε σύγκληση κολοστομίας. Εξήλθε του νοσοκομείου μας την 13.4.
11. Μετά την έξοδο του από το νοσοκομείο και κατά την παρακολούθηση του ο ασθενής παρουσίαζε ακράτεια στα αέρια και σε υδαρείς κενώσεις με αποτέλεσμα την επείγουσα αναζήτηση τουαλέτας, Συμπερασματικά επρόκειτο για πολυτραυματία ασθενή σε σοβαρή κατάσταση με τις εξής σοβαρές κακώσεις: 1.κάκωση περινέου με πλήρη ρήξη του σφιγκτήρα, 2.πολλαπλά κατάγματα κάτω άκρων, 3.κάκωση αγγείων δεξιού κάτω άκρου, 4.πολλαπλές εκδορές άνω και κάτω άκρων, 5.ακράτεια υγρών κοπράνων και αερίων.» Ο Μ.Ε.4 εξήγησε ότι σε δαχτυλική εξέταση υπήρχε κάποιος τόνος αλλά όχι εντελώς φυσιολογικός. Οι βλάβες αυτές θα είναι μόνιμες με προοπτική ελάχιστης βελτίωσης. Ο Γιώργος Ταντελές (Μ.Ε.6), ορθοπεδικός ιατρός, αφού αναφέρθηκε στα προσόντα του, κατέθεσε ως Τεκμήριο 7 το ιατρικό πιστοποιητικό του, ημερ.15.4.2009, στο οποίο, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα εξής: «Κατά την εξέταση του ασθενούς στην κλινική μου, αυτός παρεπονείτο για δυσκολία στην βάδιση και ιδίως χωρίς υποδήματα. Επίσης παρεπονείτο για πόνο στα κάτω άκρα και αδυναμία να σταθεί όρθιος πέραν της μισής ώρας. Αδυνατεί να επιτελέσει βαθύ κάθισμα. Αδυνατεί να σταθεί στις μύτες των ποδιών του. Επίσης αδυνατεί να τρέξει και απέχει από πολλές μορφές αθλητικών δραστηριοτήτων. Κατά την εξέταση Ο ασθενής βαδίζει με ιπποποδία, λόγω πτώσεως του μεγάλου δακτύλου του δεξιού άκρου ποδός. Δεξιό κάτω άκρο. Υπάρχει βράχυνση του δεξιού κάτω άκρου περίπου 2εκ. Ο δεξιός τετρακέφαλος μυς παρουσιάζεται πλέον ατροφικός, σε σύγκριση με τον αριστερό. Υπάρχει ουλή μήκους 10εκ., στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος, από την επιγονατίδα προς το κνημιαίον κύρτωμα. Υπάρχει δύσμορφος πεπλατυσμένη ουλή σε όλη την έκταση της κνήμης, στην έσω-προσθία επιφάνεια. Υπάρχουν βαθουλώματα και εξογκώματα σε όλη την έκταση της κνήμης, λόγω καταστροφής μυϊκών μαζών, ως και της περιτονίας των μυών. Υπάρχει μεγάλη ουλή στην πρόσθια επιφάνεια της κνήμης. Υπάρχει περιοχή μεταμοσχευθέντος δέρματος στην έξω επιφάνεια της δεξιάς κνήμης. Πολύ μεγάλη ουλή παρατηρείται στον δεξιό μηρό. Οι κινήσεις του δεξιού ισχίου και γόνατος είναι φυσιολογικές. Η κίνηση της δεξιάς ποδοκνημικής υπολείπεται τόσον στην ραχιαία όσο και στην πελματιαία κάμψη. Υπάρχει αδυναμία της ραχιαίας κάμψης και πτώση του μεγάλου δακτύλου δεξιά, λόγω αξονικού τύπου βλάβης του δεξιού περονιαίου νεύρου. Η κίνηση της μεταταρσοφαλαγγικής άρθρωσης του μεγάλου δακτύλου είναι πρακτικώς ανύπαρκτη. Οι κεντρικές φαλαγγοφαλαγγικές αρθρώσεις των 2ου, 3ου και 4ου δακτύλων έχουν αρθροδεθεί. Παρατηρείται υπαισθησία κατά την ραχιαία επιφάνεια του άκρου ποδός. Αριστερό κάτω άκρο. Υπάρχει μεγάλη ουλή, μήκους 30εκ. στην έξω επιφάνεια του αριστερού μηρού. Επίσης παρατηρείται στο κάτω μέρος του μηρού, ουλή δύσμορφος και πεπλατισμένη. Υπάρχει κριγμός κατά την κάμψη του γόνατος. Επίσης παρατηρείται πρόσθια έσω στροφική αστάθεια του αριστερού γόνατος. Οι ακτινογραφίες των κάτω άκρων δεικνύουν: Α. Αριστερού μηριαίου. Έχει επέλθει πώρωση του κατάγματος του μηριαίου, με αρκετόν πώρο. Ο άξονας είναι ικανοποιητικός. Υπάρχει γωνιώδης ήλος και 14 βίδες μέσα στο μηριαίον οστούν. Β. Δεξιάς κνήμης και περόνης. Έχει επέλθει πώρωση του κατάγματος της μεσότητος της δεξιάς κνήμης και περόνης. Υπάρχει ενδομυϊκός ήλος εντός της δεξιάς κνήμης. Ο ανωτέρω ασθενής, κατόπιν τροχαίου ατυχήματος, υπέστη πολύ βαριά κάκωση στο περίνεον, με βλάβη του σφιγκτήρα, ως και βαριά επιπεπλεγμένα κατάγματα αριστερού μηριαίου οστού και δεξιάς κνήμης και περόνης, με διατομή της οπίσθιας κνημιαίας αρτηρίας. Σαν επακόλουθο των κακώσεων αυτών και των επιπλοκών που παρουσιάστηκαν, ο ασθενής υπεβλήθη σε μεγάλες και επίπονες εγχειρήσεις, τόσον στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό. Έχουν παραμείνει μόνιμες αναπηρίες στον ασθενή, τόσον από τον τραυματισμό στο περίνεο, όσον και από τον τραυματισμό του στα κάτω άκρα. Δεν νομίζω ότι ο ασθενής είναι ικανός να επιστρέψει στην προηγούμενη εργασία του σαν μάγειρας, ούτε να επιτελέσει εργασία η οποία απαιτεί παρατεταμένη ορθοστασία και κούραση.» Ο Μ.Ε.6 εξήγησε ότι με έντονη φυσιοθεραπεία ο τετρακέφαλος θα επανέλθει είτε ολικώς είτε μερικώς. Με περιορισμένο ωράριο, ο ενάγων θα μπορούσε να τελέσει καθιστική εργασία. Ο Πέτρος Σπαστρής (Μ.Ε.7), ορθοπεδικός χειρούργος, κατέθεσε το Τεκμήριο 8 στο οποίο αναφέρονται τα εξής: «Βάσει των στοιχείων του αρχείου του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας ο ανωτέρω ασθενής τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα την 12.7.2006 και υπέστη βαριά τραύματα. Οδηγήθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας όπου έτυχε των πρώτων βοηθειών και αντιμετωπίστηκε το βαρύ τραύμα στον πρωκτό και έγινε κολοστομία. Το αριστερό κάτω άκρο τοποθετήθηκε σε Thomas Splint με Steinman's pin από το κνημιαίο κύρτωμα για αντιμετώπιση του υπερδιακονδυλίου κατάγματος του αριστερού μηριαίου οστού και το κάταγμα της κνήμης σε νάρθηκα και ακολούθως εστάλη στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας λόγω διαταραχής της αγγείωσης του δεξιού κάτω άκρου. Την 12.7.2006 οδηγήθηκε στο Χειρουργείο όπου το ανοικτό κάταγμα της δεξιάς κνήμης συντριπτικό μεν και ανοικτό δε έτυχε χειρουργικού καθαρισμού και σταθεροποίησης με εξωτερική οστεοσύνθεση. Τα δερματικά ελλείμματα παρέμειναν ανοικτά για σύγκλιση σε 2° σκοπό από τους Πλαστικούς Χειρουργούς. Η δε διενεργηθείσα αγγειογραφία δεξιού κάτω άκρου έδειξε διατομή της οπίσθιας κνημιαίας αρτηρίας κάτωθι του τριχασμού της ιγνυακής και την οποία αντικατέστησαν οι Αγγειοχειρουργοί. Έτυχε περιποίησης του τραύματος του ανοικτού κατάγματος του αριστερού μηριαίου οστού και αφέθηκε στο Thomas Splint με σκελετική έλξη με σκοπό την χειρουργική αποκατάσταση σε 2ον χρόνο όταν η γενική κατάσταση το επέτρεπε. Ο ασθενής οδηγήθηκε στην εντατική μονάδα για συνεχή παρακολούθηση και όταν η γενική κατάσταση του επιτράπηκε την 19.7.2006 οδηγήθηκε εκ νέου στο χειρουργείο όπου υπό γενική αναισθησία το ανοικτό συντριπτικό υπερδιακονδύλιο κάταγμα με οστικό έλλειμμα του αριστερού μηριαίου οστού έτυχε χειρουργικής αποκατάστασης δια ανοικτής ανατάξεως και εσωτερικής οστεοσύνθεσης με ελεύθερες βίδες lag screw των αρθρικών επιφανειών. Η ανάταξη ήτο πολύ δύσκολη λόγω των οστικών ελλειμμάτων και της οστικής συντριβής. Εφαρμόστηκε πλάκα τύπου DCS 12 οπών και τοποθετήθηκε οστικό μόσχευμα αλλομόσχευμα. Έλαβε διεγχειρητικά 3 μονάδες αίμα. Στη συνέχεια ο ασθενής οδηγήθηκε στο Ορθοπεδικό Τμήμα όπου έτυχε νοσηλευτικής φροντίδας και ιατρικής παρακολούθησης. Την 9.8.2006 μεταφέρθηκε στην Πλαστική Χειρουργική Κλινική-για αποκατάσταση των δερματικών προβλημάτων στην δεξιά κνήμη συνεπεία του ατυχήματος. Την 13.3.2007 εισήχθη και πάλι στο Ορθοπεδικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας λόγω ψευδάρθρωσης του κατάγματος της δεξιάς κνήμης. Αφού έγιναν οι κατάλληλες προετοιμασίες ο ασθενής την 16.3.2007 οδηγήθηκε στο χειρουργείο όπου υπό γενική αναισθησία έγινε εφαρμογή ενδομυελικής ήλωσης, η καλύτερη των μεθόδων για αποκατάσταση της ψευδάρθρωσης. Εφαρμόστηκε ήλος 13εκ περίμετρος και μήκους 34,5εκ. Το κάταγμα του αριστερού μηριαίου έτυχε εκ νέου διάνοιξης για παροχέτευση λόγω έντονου οιδήματος και πιθανής συλλογής. Ανευρέθηκε ευμεγέθης κυστική συλλογή πύου από το οποίο εστάλη επείγουσα διερεύνηση και ήτο στείρα από μικρόβια. Έγινε πλήρης αφαίρεση της κύστεως και των τοιχωμάτων της και στη συνέχεια έτυχε εκτεταμένου καθαρισμού των υλικών οστεοσύνθεσης (πλάκα DCS). Τα υλικά οστεοσύνθεσης δεν αφαιρέθηκαν γιατί δεν είχαν χαλαρώσει. Τέθηκε όμως συνεχής πλύση έκπλυση στο αριστερό γόνατο για με Garamycin ανά 6ωρο. Ο ασθενής ακολούθως εστάλη στο εξωτερικό (Ισραήλ) με έξοδα της Κυπριακής Δημοκρατίας για συνέχιση της θεραπείας του. Παρούσα κατάσταση Κλινική εξέταση: - Το δεξιό κάτω άκρο έχει βράχυνση 1,5εκ σε σχέση με το αριστερό αντίστοιχο. - Παρατηρείται ατροφία 2,6εκ στον δεξιό μηρό σε σχέση με τον αριστερό αντίστοιχο. - Έχει αδυναμία ραχιαίας έκτασης του δεξιού πέλματος λόγω κάκωσης του περιονιαίου νεύρου αφ' ενός αλλά και λόγω της κακοποίησης των μυών κατά το ατύχημα αφετέρου. Ποδοκνημική - δεξιά ραχιαία έκταση = 90° - αριστερά ραχιαία έκταση = 100° Πελματιαία κάμψη - Αριστερά = 50° - Δεξιά = 40° Γόνατα - Δεξιά κάμψη =142° - αριστερή κάμψη= 138° Παρατηρείται πτώση μεγάλου δακτύλου δεξιού άκρου ποδός και μικρού επίσης δακτύλου ίδιου ποδός και συνεστήθη νέο Ηλεκτρονευρογράφημα. Επισκοπικά παρατηρείται: Ουλή στο δεξιό γόνατο στην πρόσθια επιφάνεια μήκους 10εκ λόγω της χειρουργικής προσπέλασης εφαρμογής του ενδομυελικού ήλου στις 13.3.
12. Ουλή μήκους 51εκ στην έσω επιφάνεια μηρού γόνατος και κνήμης δεξιά απότοκο της χειρουργικής προσπέλασης αποκατάστασης της διατομής της οπίσθιας κνημιαίας αρτηρίας. Ουλές