NIGEL CLARKSON κ.α. ν. ANDRALICO DEVELOPERS LTD, Αρ. Αγωγής: 313/14, 28/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A300 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 313/14 Μεταξύ:
- NIGEL CLARKSON
- ALISON GUNBY Εναγόντων -και- ANDRALICO DEVELOPERS LTD Εναγόμενων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 7/7/14 ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Ημερομηνία: 28 Νοεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κ. Λουκαϊδης για Δρ. Ανδρέα Ποιητή & Σία Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Φασιανού για Ι. Φράγκος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με την αγωγή τους αξιώνουν εναντίον της Εναγομένης Α) διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 24/9/14 τερματίστηκε νομίμως και στερείται οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος, Β) το ποσό των €266.081,05 με νόμιμο τόκο από 16/7/07 ως το τίμημα που καταβλήθηκε για την αγορά εκ μέρους τους της κατοικίας που αναφέρεται στο πωλητήριο έγγραφο ή/και ως εύλογη αποζημίωση από παράβαση του πωλητηρίου εγγράφου εκ μέρους της Εναγόμενης, Γ) το ποσό των €1.710,00 μηνιαίως από 1/1/10 μέχρι τις 22/9/13 ή/και την ημερομηνία τερματισμού του πωλητηρίου εγγράφου ή/και μέχρι την ημερομηνία που θα καθορίσει το Δικαστήριο, Δ) το ποσό των €10.000,00 ως ζημιά που αντιστοιχεί στα έξοδα ταξιδιού και διαμονής τους στην Κύπρο, Ε) Νόμιμο τόκο και Έξοδα. Η Εναγόμενη με την υπεράσπιση της αρνείται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων προβάλλοντας τους δικούς της ισχυρισμούς οι οποίοι δεν είναι αναγκαίο τώρα να καταγραφούν. Οι Ενάγοντες στην παράγραφο 8 της έκθεσης απαίτησης ισχυρίζονται τα ακόλουθα: ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΜΕΛΕΙΑΣ Η/ΚΑΙ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΣΥΜΒΑΤΙΚΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ Η/ΚΑΙ ΨΕΥΔΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ «(Ι) Οι Εναγόμενοι απέτυχαν να ολοκληρώσουν την ανέγερση της κατοικίας. (ΙΙ) Οι Εναγόμενοι απέτυχαν να εξασφαλίσουν τους Τίτλους Ιδιοκτησίας της κατοικίας. (ΙΙΙ) Οι Εναγόμενοι απέτυχαν να παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή της κατοικίας. (IV) Οι Εναγόμενοι απέτυχαν να αποζημιώσουν τους Ενάγοντες για όλες τις ζημιές που υπέστησαν συνεπεία των ανωτέρω. (V) Οι Εναγόμενοι ψευδώς παρέστησαν ότι η κατοικία ήταν ελεύθερη κάθε επιβάρυνσης με σκοπό να υποκινήσουν τους Ενάγοντες να αγοράσουν την Κατοικία.» Με την υπό κρίση αίτηση ημερ. 7/7/14 η οποία στηρίζεται στην Δ.48 Θ.1-4, 8 και 9, Δ.28 Θ.7 και Δ.19 Θ.6-9, και η οποία δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση αλλά αναφέρεται ότι τα γεγονότα φαίνονται από τη δικογραφία και ότι ζητήθησαν λεπτομέρειες για την παρ. 8 της Έκθεσης Απαίτησης με επιστολή ημερ. 11/3/14 και δεν δόθησαν, η Εναγόμενη ζητεί από το Δικαστήριο διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Ενάγοντες να χορηγήσουν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της ως άνω παρ.8 της έκθεσης απαίτησης ως ακολούθως: Α) Ποιες από τις αναφερόμενες λεπτομέρειες ανάγονται σε αμέλεια. Β) Ποιες σε παράβαση συμβατικής υποχρέωσης των Εναγομένων και ποιες είναι αυτές οι υποχρεώσεις. Γ) Ποιες ανάγονται σε ψευδείς παραστάσεις. Σε περίπτωση δε που εκδοθεί το διάταγμα και δεν χορηγηθούν οι λεπτομέρειες εντός της προθεσμίας που ήθελε τάξει το Δικαστήριο, ζητεί τη διαγραφή της εν λόγω παραγράφου. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 30/10/14 η οποία βασίζεται στις ίδιες πιο πάνω Διαταγές και Θεσμούς. Προβάλλονται έξι
(6)λόγοι ένστασης οι ποίοι συνοψίζονται στα ακόλουθα: Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, η έκθεση απαίτησης περιέχει συνοπτικά τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η απαίτηση τους ως επιτάσσουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και η Νομολογία, οι λεπτομέρειες ως τίθενται στην παρ. 8 της έκθεσης απαίτησης είναι πλήρεις και επαρκείς προκειμένου να είναι σε θέση η Εναγόμενη να προετοιμάσει κατάλληλα την υπόθεση της, οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι άνευ αντικειμένου καθότι οι λεπτομέρειες στην παρ. 8 της έκθεσης απαίτησης τίθενται κατά σωρευτικό και διαζευκτικό τρόπο ενώ οι συμβατικές υποχρεώσεις της Εναγόμενης φαίνονται στην παρ. 6 της έκθεσης απαίτησης, η Εναγόμενη παραδέχεται τις παρ. 5 και 6 της έκθεσης απαίτησης οι οποίες αφορούν το τίμημα πώλησης και τους όρους του πωλητηρίου εγγράφου και επομένως δεν θα βρεθεί προ εκπλήξεως κατά τη διάρκεια της ακρόασης και τέλος η Εναγόμενη προσπαθεί να εξακριβώσει ή και να εκμαιεύσει μαρτυρία. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Παναγιώτη Αγαθοκλέους, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των Εναγόντων, ο οποίος είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος προς τούτο, στην οποία επαναδιατυπώνονται οι λόγοι ένστασης. Ο κ. Λουκαϊδης στην αγόρευσή του εισηγήθηκε ότι οι Ενάγοντες οφείλουν να χορηγήσουν τις λεπτομέρειες τις οποίες ζητεί η Εναγόμενη με την αίτηση της καθότι στην παρ. 8 της έκθεσης απαίτησης οι Ενάγοντες επικαλούνται λεπτομέρειες αμέλειας ή/και παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων της Εναγόμενης ή και ψευδών παραστάσεων χωρίς να αναφέρεται ποιες από τις λεπτομέρειες που καταγράφονται στην παράγραφο αυτή από (
- i)- (
- v)αποτελούν λεπτομέρειες αμέλειας, ποιες παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων και ποιες ψευδείς παραστάσεις. Συνέχισε ότι αυτές θα πρέπει να καταγράφονται και να δίνονται ξεχωριστά για την κάθε μία από τις τρεις ως άνω περιπτώσεις. Επίσης, εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να καταγράφονται γεγονότα και όχι το αποτέλεσμα αυτών ή η νομική υπόσταση αυτών. Παρέπεμψε δε το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Από την αντιπέρα όχθη, η κα Φασιανού, αφού αρχικά αναφέρθηκε τι ζητείται με την αίτηση από την Εναγόμενη, ακολούθως καταπιάστηκε με τη νομική πτυχή του θέματος και δη στη Δ.19 Θ.4 και 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και με νομολογία που σχετίζεται με τη Δ.19 Θ.6, εκφράζοντας την άποψη ότι στην παρ. 8 περιέχονται με πληρότητα και επάρκεια όλες οι αναγκαίες λεπτομέρειες αποδίδοντας πλήρη και σαφή εικόνα της φύσης και της έκτασης της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσει η Εναγόμενη. Επαναλαμβάνει δε και τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση, ως έχω ήδη αναφέρει, βασίζεται στη Δ.19 Θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί: Σε μετάφραση: «Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα και οτιδήποτε άλλο που θα ήθελε φανεί δίκαιο.» Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σια Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 718, 721: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C.D.Hay and Sons Ltd.
(1971)1 C.L.R. 134. Tα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ. και ΄Αλλοι v. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη.» Βλ. επίσης υπόθεση Μαρία Αβραάμ ν. Investylia Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 892 και Μιχάλη Χαραλαμπίδη ν. 1) K. ANTIQUES & FINE ARTS (CYPRUS) LTD, Πολιτική Έφεση 75/09 και 81/09 ημερομηνίας 20.03.2012. Στην υπόθεση Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Χατζηκώστα
(1990)1 Α.Α.Δ. 244, αναφέρονται σχετικά στη σελίδα 249 τα εξής: «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα και όχι μαρτυρία δίδονται για σκοπούς διασάφησης των γενομένων ισχυρισμών. Μια τέτοια διασάφηση υπαγορεύεται για διάφορους λόγους μεταξύ των οποίων και η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς περί της φύσης της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της έκπληξης κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς τη μαρτυρία που θα χρειασθεί η άλλη πλευρά.» Περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες διατάσσονται μόνο σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία στηρίζεται το δικόγραφο και όχι σε σχέση με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξή τους (βλ. Κασάπης ν. Λουκά
(1981)1 Α.Α.Δ. 1981, Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 157 και Odger´s Principles of Pleading & Practice, 21η έκδοση, σελ. 148). Δεν ενδείκνυται επίσης να διατάσσονται λεπτομέρειες σε σχέση με επουσιώδη θέματα (βλ. Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146) ή σε σχέση με νομικούς ισχυρισμούς. ΄Οπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε από την επενέργεια ορισμένου γεγονότος, αυτό πρέπει να αναφέρεται στα δικόγραφα (βλ. Τζιακούρα ν. Οικονομίδη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 669). Στην υπόθεση Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ, πιο πάνω, στη σελίδα 162, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Από το συνδυασμένο αποτέλεσμα των πιο πάνω ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξή τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απήνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν.» Στην απαίτηση, περιλαμβάνονται εκτός των πιο πάνω ισχυρισμών της παρ. 8, στην οποία καταγράφονται οι λεπτομέρειες αμέλειας ή και παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων ή και ψευδών παραστάσεων της Εναγόμενης, ισχυρισμοί για τους όρους του πωλητηρίου εγγράφου καθώς και άλλων που σχετίζονται με τις παραλείψεις της Εναγόμενης όπως στην παρ. 6, την οποία επικαλέστηκε ο ομνύων στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, 10, 12, 13, 16, 17 της έκθεσης απαίτησης. Όμως, όσο και αν αυτοί οι ισχυρισμοί της παρ.8(i) - (v) διευρύνονται στην έκταση που καλύπτονται από τους άλλους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης, εντούτοις πράγματι δεν αναφέρονται ποιοι από αυτούς αποτελούν αμέλεια, ποιοι παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων και ποιοι ψευδείς παραστάσεις. Αυτά τα οποία ζητεί με την αίτηση της η Εναγόμενη δεν αποτελούν είτε αποδεικτικό υλικό είτε μαρτυρία την οποία προσπαθούν να εκμαιεύσουν με αυτό τον τρόπο. Δεν θα συμφωνήσω όμως με την εισήγηση του δικηγόρου της Εναγόμενης ότι αποτελούν νομικό αποτέλεσμα έχοντας κατά νου την υπόθεση Τζιακούρα ν. Οικονομίδη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 669, 672, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Κρίνουμε πως ο δικηγόρος της εφεσείουσας έχει δίκαιο. Η άποψη του πρωτόδικου δικαστή, πως ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ότι δηλαδή η συμφωνία ήτο εξ υπαρχής άκυρη, είναι νομικό ζήτημα, είναι εσφαλμένη. Έχουμε τη γνώμη πως όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικογράφημα ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος που εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικογράφημα. Είναι επιβεβλημένο, λ.χ. να αναφέρονται τα γεγονότα βάσει των οποίων προβάλλεται ισχυρισμός πως οι προϋποθέσεις του νόμου για τον έγκυρο καταρτισμό μιας διαθήκης δεν έχουν τηρηθεί. Συνεπώς, και στην υπόθεσή μας, εφόσον προτείνεται πως η σύμβαση ήταν εξ υπαρχής άκυρη, είναι αναγκαία η αναφορά στα πραγματικά γεγονότα που, κατά τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου επέφεραν αυτό το νομικό αποτέλεσμα. Η αρχή της νομολογίας, ότι νομικά σημεία δεν αναφέρονται στα δικογραφήματα, εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις. Όπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναφέρονται στα δικογραφήματα. Ότι είπαμε αμέσως πιο πάνω εφαρμόζεται και στο διαζευκτικό ισχυρισμό της 3ης παραγράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης ̎και/ή ακυρώθη εκ των υστέρων.̎ Αναφορικά με την 4η παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης, είναι έκδηλο πως οι λεπτομέρειες που ζητούνται αφορούν σε γεγονότα που είναι απαραίτητο να γνωρίζει η εφεσείουσα για να μπορέσει να παρουσιάσει την υπόθεσή της στο Δικαστήριο με μαρτυρία, αν έχει, για να τα απαντήσει.» Βλ. επίσης Χρίστου ν. S.D. Clinic Co. Ltd
(2000)1 A.A.Δ. 2039. Ως εκ των πιο πάνω, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, έχοντας κατά νου το αντικείμενο της αγωγής, θα πρέπει να διαχωριστούν οι λεπτομέρειες αμέλειας, παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων και ψευδών παραστάσεων που καταλογίζονται στην Εναγόμενη και επιπλέον να αναφερθεί ρητά ποιες συμβατικές υποχρεώσεις παρέβη η Εναγόμενη για να μπορεί η Εναγόμενη να υπερασπιστεί ξεχωριστά για κάθε ένα από αυτά τα θέματα. Ενόψει όλων των πιο πάνω, όπως προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω, η αίτηση επιτυγχάνει. Κατά συνέπεια, εκδίδεται διάταγμα διατάττον τους Ενάγοντες όπως εντός 21 ημερών από σήμερα καταχωρίσουν και παραδώσουν στην Εναγόμενη ή το δικηγόρο της τις αιτούμενες λεπτομέρειες της παραγράφου 1 της αίτησης που αφορά την παρ.8(i)-(v) της έκθεσης απαίτησης. Επίσης εκδίδεται διάταγμα με το οποίο, εάν δεν καταχωρηθούν και παραδοθούν στην Εναγόμενη ή το δικηγόρο της οι ανωτέρω λεπτομέρειες εντός 21 ημερών από σήμερα, διατάσσεται η διαγραφή της παραγράφου 8(i)-(v) της έκθεσης απαίτησης. Επιδικάζονται €800 έξοδα συν Φ.Π.Α. υπέρ της Εναγομένης και εναντίον των Εναγόντων, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο