ΔΩΡΟΥΛΛΑΣ ΛΟΙΖΟΥ ΒΑΤΤΗ σύζ. ΣΟΦΟΚΛΗ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ν. E. A. BLUE SKY TRANSFERS EXPRESS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 29/2014, 14/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A291 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 29/2014 Μεταξύ: ΔΩΡΟΥΛΛΑΣ ΛΟΙΖΟΥ ΒΑΤΤΗ σύζ. ΣΟΦΟΚΛΗ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ Ενάγουσας-Αιτήτριας και E. A. BLUE SKY TRANSFERS EXPRESS LIMITED Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 21/7/2014 για διαγραφή παραγράφων Υπεράσπισης Ημερομηνία: 14 Νοεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κ. Σωφρονίου (κα Χρ. Θωμά για ν' ακούσει απόφαση). Για Καθ' ων η αίτηση: κ. Γιωρκάτζης (κα Θ. Θωμά για ν' ακούσει απόφαση). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα-Αιτήτρια με την Αίτησή της ζητά τη διαγραφή της παραγράφου 12 της Έκθεσης Υπεράσπισης της Εναγόμενης Εταιρείας ως άχρηστης, μη αναγκαίας, αχρείαστης, σκανδαλώδης και ενοχλητικής, καθώς επίσης και γιατί τείνει να περιπλέξει τη διαδικασία και να οδηγήσει σε καθυστέρηση στην διεκπεραίωση της αγωγής. Νομική βάση της Αίτησης καταγράφησαν η Δ.19, θ. 26, η Δ.27, θ. 1, 2 και 3, η Δ.48, θ. 1-3 και 9 και η Δ.64, καθώς επίσης και οι συμφυείς εξουσίες και η ευχέρεια του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τα γεγονότα, η Αιτήτρια παρέπεμψε στο περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης. Η Αίτηση αντιμετωπίστηκε με την καταχώρηση Ένστασης από πλευράς της Εναγομένης-Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας. Ως λόγοι Ένστασης καταγράφησαν οι ακόλουθοι: ότι δεν εφαρμόζονται οι προϋποθέσεις που αφορούν τη διαγραφή ισχυρισμών που δικογραφούνται στην Έκθεση Υπεράσπισης, ότι η Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη ή και ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση, ότι κανένας πραγματικός λόγος δεν προβάλλεται που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι δεν παρουσιάζεται κανένα στοιχείο από την Αιτήτρια το οποίο να καταδεικνύει πως η Έκθεση Υπεράσπισης είναι αχρείαστη, μη αναγκαία, άσχετη ή και σκανδαλώδης ή και ενοχλητική ή και ότι στερείται νομικού και πραγματικού ερείσματος ή και ότι προκαλεί αμηχανία ή και ότι τείνει να προκαταβάλλει και προδικάσει το αποτέλεσμα. Επιπρόσθετα, προβάλλονται ως λόγοι Ενστάσεως ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν καταχωρίστηκε έγκαιρα, ότι είναι καταχρηστική και σκανδαλώδης και ότι επιδιώκεται η διαγραφή θέσεων οι οποίες συνιστούν απαραίτητες θέσεις και σχετικά γεγονότα που άπτονται την ουσία της Υπεράσπισης της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας. Νομική βάση της Ένστασης αποτέλεσαν η Δ.19, θ. 4 και 5, η Δ.27, θ. 1, 2 και 3, η Δ.48, θ. 1-3 και θ. 9 και η Δ.
- Τα γεγονότα προς υποστήριξη της Ένστασης καταγράφησαν στην Ένορκη Δήλωση της Χρύσως Περίκκου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί την Εναγόμενη Εταιρεία. Σύμφωνα με την ομνύουσα, τα θέματα που εγείρονται στην παράγραφο 12 της Έκθεσης Υπεράσπισης απαντούν σε ισχυρισμό της Ενάγουσας-Αιτήτριας και αποτελούν αναγκαίες θέσεις. Οπόταν, είναι αναγκαία έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα ως προς τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση και, περαιτέρω, να υπάρχει το αναγκαίο υπόβαθρο για να προβάλουν τους ισχυρισμούς τους οι Εναγόμενοι και να μην καταληφθεί εξ απροόπτου η πλευρά της Ενάγουσας. Καταλήγει ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν αποτελούν μαρτυρία, αλλά συνιστούν γεγονότα και θέσεις. Και οι δυο πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεών τους. Το Δικαστήριο έχει κατά νου το περιεχόμενο και των δυο αγορεύσεων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση βασίζεται κυρίως στις πρόνοιες της Δ.19 θ.26, που είναι πανομοιότυπη με το O.19 r.27 των Αγγλικών Θεσμών, που ίσχυαν πριν το 1960, οι οποίες προνοούν ως ακολούθως: «
- The Court or a Judge may, at any stage of the proceeding order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οποιουδήποτε ζητήματος ..... η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.» ( η μετάφραση είναι δική μου) Με βάση το λεκτικό του θ.26 της Δ.19, το Δικαστήριο μπορεί να διαγράψει ισχυρισμό από δικόγραφο όταν αυτός είναι περριτός ή σκανδαλώδης ή τείνει να βλάψει, περιπλέξει ή καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης. Αναφορικά με το κατά πόσο οι ισχυρισμοί τείνουν να προκαλέσουν βλάβη ή αμηχανία ή καθυστέρηση στη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης, η νομολογία έχει υποδείξει ότι τα Δικαστήρια ερμηνεύουν φιλελεύθερα τις συγκεκριμένες λέξεις. Η εξουσία που εναποθέτει η Δ.19 θ.26 στο Δικαστήριο, όπως έχει νομολογηθεί και από αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, θα πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ (βλ. Mavromoustaki v. Yeroudis
(1965)1 C.L.R. 176 στη σελ. 183-184, Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 692, Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.ά
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1860) και Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v Hussein Ali Nasarat Abdallah Πολ. Εφ. 69/11 ημερ. 19/07/13 . Πρόκειται για ένα δραστικό μέτρο, το οποίο ουσιαστικά επιτρέπει επέμβαση του Δικαστηρίου στα δικόγραφα και των δύο πλευρών, γι' αυτό και πρέπει να ασκείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Παράλληλα όμως, συνιστά και ένα χρήσιμο όπλο για την αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, άχρηστων ή ενοχλητικών θεμάτων που είναι αντίθετα με την ορθή παρουσίαση των δικογράφων (βλ. Drummond -Jackson v. British Medical Association
(1970)1 All E.R. 1094). Με βάση τις πρόνοιες της Δ.19 θ.4, μόνο τα ουσιώδη γεγονότα πρέπει να δικογραφούνται, τα οποία είναι και σχετικά με τα επίδικα θέματα, το τι είναι δε σχετικό γεγονός εξαρτάται πάντοτε από τις ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης. Σύμφωνα με την απόφαση Bruce v. Odhams Press Ltd
(1936)1 All E.R. 294, η λέξη «material», η οποία χρησιμοποιείται στον αντίστοιχο αγγλικό θεσμό, σημαίνει «necessary for the purpose of formulating a complete statement of claim», αναγκαία για τους σκοπούς της διαμόρφωσης ολοκληρωμένης Έκθεσης Απαίτησης ή Υπεράσπισης. Από τη μία θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το συνταγματικό δικαίωμα κάθε διαδίκου για ελεύθερη πρόσβαση στο Δικαστήριο και από την άλλη θα πρέπει να επιδεικνύεται σεβασμός προς τους Διαδικαστικούς Κανόνες της δικογράφησης εγγράφων προτάσεων. Το Δικαστήριο προτού αποφασίσει κατά πόσο ένας ισχυρισμός θα διαγραφεί ή όχι, λαμβάνει υπόψη του, ανάμεσα σε άλλα, τη φύση της αγωγής και κατά πόσο το, κατ' ισχυρισμό σκανδαλώδη θέμα, επηρεάζει αποφασιστικά το αποτέλεσμα της αγωγής. Στο Annual Practice 1961, σελ.478, καταγράφεται πως το γεγονός απλώς ότι το δικόγραφο περιέχει κάποιο περιττό ή αχρείαστο ισχυρισμό που όμως δεν προκαλεί ζημιά ή βλάβη στον αντίδικο, δεν αποτελεί επαρκή λόγο για τη διαγραφή του. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που στο δικόγραφο δικογραφούνται ισχυρισμοί με αχρείαστη λεπτομέρεια. Στη σχετικά πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Γιαννάκης Καλλικάς v. Ελληνικής Τράπεζας,
(2010)1Β ΑΑΔ 1238: «. Τα δικόγραφα θα πρέπει να περιέχουν μόνο μια συνοπτική έκθεση των ουσιωδών γεγονότων, στην οποία στηρίζεται η απαίτηση ή η υπεράσπιση. Οτιδήποτε περιττό, τείνει να επισκιάσει την υπόθεση του διαδίκου και δεν προωθεί ούτε τα συμφέροντα του ίδιου ούτε βέβαια και της δικαιοσύνης. Τέτοια δικόγραφα θα έπρεπε να τύχουν αντιμετώπισης σύμφωνα με τις δυνατότητες που προσφέρουν οι Θεσμοί για διαγραφή τους (βλ. Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.3), εφόσον κριθεί ότι η διατήρησή τους θα δυσχεράνει τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης.» Σύμφωνα με το σύγγραμμα Bullen & Leake Precedent of Pleadings, 12η έκδοση, σελ. 144 σκανδαλώδη ζητήματα, σε οποιοδήποτε δικόγραφο, δύνανται να διαγραφούν ή να τροποποιηθούν με διαταγή του Δικαστηρίου. Ισχυρισμοί σε ένα δικόγραφο θεωρούνται σκανδαλώδεις αν εκθέτουν ζητήματα που είναι προσβλητικά (offensive) ή απρεπή (indecent) ή που σκοπό και μόνο έχουν να επηρεάσουν δυσμενώς τον αντίδικο. Επίσης, αχρείαστοι (unnecessary) ή επουσιώδεις (immaterial) ισχυρισμοί θα διαγραφούν ως σκανδαλώδεις αν θίγουν τον αντίδικο ή αποδίδουν σε αυτόν ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατηγορία για αθέμιτη διαγωγή ή συμπεριφορά (misconduct) ή κακή πίστη. Στην Αγγλική υπόθεση Murray v. Epsom Local Board
(1897)1 Ch. D. 35 ισχυρισμός ότι μέλος των εναγομένων αμφισβητούσε την απαίτηση για δικό του προσωπικό όφελος και όχι για το δημόσιο συμφέρον διαγράφηκε. Ένα δικόγραφο θεωρείται, επίσης, σκανδαλώδες αν περιέχει υποβιβαστικές (degrading) κατηγορίες οι οποίες είναι άσχετες ή σε περίπτωση που οι κατηγορίες αυτές είναι σχετικές, αν αυτό προβαίνει σε αχρείαστες λεπτομέρειες. Από την άλλη, ένα δικόγραφο ή ισχυρισμός ο οποίος είναι σκανδαλώδης, όπως, για παράδειγμα, όταν περιέχει κατηγορίες ανεντιμότητας (dishonesty), ανηθικότητας (immorality) ή ανεπαίσχυντης (outrageous) συμπεριφοράς δεν θα διαγραφεί αν είναι απαραίτητος ή σχετικός με οποιοδήποτε επίδικο ζήτημα στην διαδικασία. Όπως λέχθηκε από τον Λόρδο Δικαστή Selborne στην υπόθεση Christie v. Christie
(1873)LR 8 Ch. 499 το μοναδικό ερώτημα είναι κατά πόσο το ζήτημα το οποίο φέρεται ως σκανδαλώδες θα ήταν αποδεκτό σαν μαρτυρία προς απόδειξη της αλήθειας οποιουδήποτε ισχυρισμού στο δικόγραφο ο οποίος είναι ουσιώδης σε σχέση με την αξιούμενη θεραπεία. Έτσι, όσο βαριές και αν είναι οι κατηγορίες που περιέχει ένα δικόγραφο, είτε αυτές είναι κατηγορίες ανηθικότητας είτε άλλως πως, αυτές δεν θεωρούνται σκανδαλώδεις εντός της έννοιας του κανονισμού αν είναι σχετικές με τα επίδικα ζητήματα, δηλαδή, αν θα επηρεάσουν το αποτέλεσμα της αγωγής αν αποδειχθούν αληθινές. Στην Αγγλική υπόθεση Brooking v. Maudslay 55 LT 343 η Έκθεση Απαίτησης του ενάγοντα περιείχε ισχυρισμούς για ανέντιμη συμπεριφορά του εναγόμενου. Στην Απάντησή του, όμως, ο ενάγων ανέφερε ότι δεν επιζητούσε οποιαδήποτε θεραπεία σε σχέση με τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Υπό το φως της πιο πάνω δήλωσης κρίθηκε ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί είχαν καταστεί επουσιώδεις, οπότε και διατάχθηκε η διαγραφή τους ως σκανδαλωδών και ως ισχυρισμών που τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς την υπόθεση του αντιδίκου. Σύμφωνα με τα πιο πάνω, όταν το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο συγκεκριμένα αποσπάσματα σε ένα δικόγραφο είναι σκανδαλώδη θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την φύση της αγωγής και κατά πόσο αυτά είναι σχετικά με τα επίδικα στην αγωγή ζητήματα. Το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει στην εξέταση της αλήθειας τους. Εξετάζοντας την Έκθεση Απαίτησης, διαπιστώνω ότι με την αγωγή ζητείται η καταβολή απλήρωτων ενοικίων. Δεν γίνεται καμιά αναφορά σε πλαστογραφία ή οτιδήποτε άλλο που να καθιστά αναγκαία την συμπερίληψη της παραγράφου 12 στην Έκθεση Υπεράσπισης. Επίσης, οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν είναι ούτε απαραίτητοι, ούτε και σχετικοί με οποιοδήποτε επίδικο ζήτημα στην διαδικασία, αλλά ούτε και επίδικοι. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα από μόνο του δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις. Υπό το φως των πιο πάνω, οι ισχυρισμοί που εκτίθενται στην παράγραφο 12 της Υπεράσπισης και αναφέρονται στο θέμα της σύλληψης του συζύγου της Ενάγουσας και την εξέταση εναντίον του καταγγελιών και την καταδίκη του από ποινικό Δικαστήριο θα μπορούσε εύλογα να λεχθεί ότι προκαλούν αμηχανία και ότι επηρεάζουν δυσμενώς την Ενάγουσα - Αιτήτρια. Συνακόλουθα κρίνω ότι η Αιτήτρια δικαιούται στην διαγραφή των πιο πάνω ισχυρισμών ως ισχυρισμών σκανδαλωδών και που τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς την υπόθεση της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί δύνανται, επίσης, να θεωρηθούν ότι προκαλούν αμηχανία και ότι τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς την δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης αφού η Ενάγουσα - Αιτήτρια θα πρέπει να απαντήσει σε αυτούς. Κάτι τέτοιο θα έχει ως αποτέλεσμα την έγερση άσχετων θεμάτων στην διαδικασία τα οποία θα προκαλέσουν έξοδα, ταλαιπωρία και καθυστέρηση. Κρίνω ότι η Αιτήτρια δικαιούται στην διαγραφή της παραγράφου 12 της Υπεράσπισης. Εν' όψει του αποτελέσματος και του κανόνα σύμφωνα με τον οποίο τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα κρίνω πως η Ενάγουσα - Αιτήτρια δικαιούται στα έξοδα της υπό κρίση αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας - Αιτήτριας και εναντίον της Εναγομένης-Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) .................. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο