Σ.Π.Ε. ΜΑΚΡΑΣΥΚΑΣ ν. Μάριου Γεωργίου Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 353/2012, 28/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A303 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 353/2012 Μεταξύ: Σ.Π.Ε. ΜΑΚΡΑΣΥΚΑΣ Ενάγουσας- Αιτήτριας και
- Μάριου Γεωργίου Αντωνίου
- Γεώργιου Αντωνίου Κωνσταντίνου Εναγομένων - Καθ΄ων η αίτηση ---------------------------------------- Ημερομηνία: 28 Νοεμβρίου, 2014 Για την ενάγουσα - αιτήτρια: κα Jennifer Σαββοπούλου Για τους εναγόμενους - καθ΄ων η αίτηση: κ. Αλ. Κληρίδης για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση απόφαση (σε αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες στην υπεράσπιση των εναγομένων) Η αξίωση της ενάγουσας η οποία είναι Συνεργατική Εταιρεία προέρχεται από συμφωνία δανείου με τον εναγόμενο 1 ύψους €170.000-. Ο εναγόμενος 2 υπέγραψε σύμβαση εγγύησης προς όφελος της ενάγουσας με την οποία ανέλαβε από κοινού και χωριστά όλες τις υποχρεώσεις του εναγόμενου 1 προς την ενάγουσα οι οποίες απέρρεαν από την συμφωνία δανείου. Η μη εκπλήρωση των όρων των εν λόγω συμφωνιών δανείου και εγγύησης οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Έρεισμα για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στάθηκε το περιεχόμενο διαφόρων παραγράφων της ξεχωριστής έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης την οποία καταχώρησε ο εναγόμενος 1 στις 20.05.2013 στην οποία προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί πέραν της γενικής άρνησης των ισχυρισμών της ενάγουσας. Την 19.06.2013 καταχωρήθηκε απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Προηγήθηκε επιστολή εκ μέρους της δικηγόρου της ενάγουσας προς τους δικηγόρους των εναγομένων με ημερομηνία 21.01.2014 με την οποία ζητούσε όπως της παρασχεθούν περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες για διάφορους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν στην Υπεράσπιση χωρίς να υπάρξει ως φαίνεται ανταπόκριση. Για καλύτερη κατανόηση της απόφασης μου καταγράφω αυτολεξεί στη συνέχεια τις παραγράφους από την έκθεση υπερασπίσεως και ανταπαιτήσεως του εναγόμενου 1 για προβληθέντες ισχυρισμούς για τους οποίους επιζητείται η παροχή λεπτομερειών: «
- Άνευ βλάβης και αν ήθελε αποδειχθεί η σύναψη των επίδικων συμφωνιών ως οι ισχυρισμοί της Έκθεσης Απαίτησης ο Εναγόμενος θα ισχυρισθεί ότι ουδέποτε υπήρξε μέλος της Ενάγουσας πιστωτικής εταιρείας Μακράσυκας και συνεπώς οποιαδήποτε σύμβαση ή συμβάσεις δανειοδότησης είναι αντίθετες προς το καταστατικό της Ενάγουσας εταιρείας και ή των σχετικών προνοιών του νόμου και κανονισμών περί Συνεργατικών Εταιρειών. Λεπτομέρειες βρίσκονται στη διάθεση της Ενάγουσας. Διαζευκτικά θα ισχυρισθεί ότι αν κατέστη μέλος κατέστη παράτυπα και συνεπώς δεν δικαιούτο στις δανειοδοτήσεις.
- Εν πάση περιπτώσει, ο Εναγόμενος αρνείται τα αιτούμενα ποσά και καλεί την Ενάγουσα σε αυστηρή απόδειξη των απαιτήσεων των και ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα προέβη αντισυμβατικά και παράνομα σε χρεώσεις τις οποίες δεν εδικαιούτο και ή περαιτέρω τα διεκδικούμενα ποσά δεν οφείλονται.
- Είναι η θέση των Εναγομένων ότι η Ενάγουσα παραπλάνησε διά των ψευδών παραστάσεων της και ή πλημμελών και ή κατά παράβαση των καθηκόντων της σαν συμβούλων τον Εναγόμενο εφόσον η Ενάγουσα ενώ επιβεβαίωνε μέσα από συνεχόμενες συναντήσεις με τον Εναγόμενο τον τελευταίο κατά ή περί τον τις αρχές και μέσα του 2010 ότι θεωρούσε ως την πιο συμφέρουσα για όλα τα μέρη διευθέτηση την περαιτέρω δανειοδότηση του Εναγομένου για τη συνέχιση ολοκλήρωση και έναρξη εργασιών της Εταιρείας, και διαβεβαίωνε τον Εναγόμενο ότι θα επικοινωνήσει με την εταιρεία ΣΠΕ ΚΟΝΤΕΑΣ και ή τους αξιωματούχους αυτής για να επιτευχθεί από κοινού Ενάγουσας και ΣΠΕ ΚΟΝΤΕΑΣ προς τον Εναγόμενο δανειοδότηση λόγω της γνωριμίας και ή στενής σχέσης των αξιωματούχων της με την ΣΠΕ ΚΟΝΤΕΑΣ και ή τους αξιωματούχους αυτής, ωστόσο η Ενάγουσα ουδέποτε έπραξε αυτό και αμέλησε να ενημερώσει τον Εναγόμενο για τις πραγματικές της επιδιώξεις οι οποίες ήταν ο τερματισμός του Έργου και η κρυσταλλοποίηση των υποθηκών, ασφαλειών και εγγυήσεων που της είχαν παρασχεθεί αυτής και η πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων βάσει δανειοδοτήσεων λόγω μη εμπιστοσύνης στην επιτυχία του Έργου, όπως και των υπόλοιπων τραπεζών. Λεπτομέρειες επιζητούνται επίσης σε σχέση με τις ακόλουθες παραγράφους της εκθέσεως υπερασπίσεως υπό τον τίτλο «Λεπτομέρειες αμέλειας και ή παράβασης των συμβατικών και/ ή νόμιμων υποχρεώσεων της ενάγουσας τράπεζας.» (σημειώνω ότι η λανθασμένη αρίθμηση είναι αυτή του δικογράφου): (α) Δήλωσε ότι ήταν προς το συμφέρον όλων να παραχωρηθεί περαιτέρω δάνειο προς τον Εναγόμενο ωστόσο απέφυγε η ίδια να πράξει αυτό. (β) Έδιδε συνεχόμενες υποσχέσεις για επίτευξη δανείου σε συνεργασία με τη ΣΠΕ ΚΟΝΤΕΑΣ προς τον Εναγόμενο καθυστερώντας τον και πετυχαίνοντας την ασφάλεια του τελευταίου και την έναρξη παράνομων χρεώσεων επί της επισφάλειας. (β) Συνεβούλευσε ότι οι αρχικές δανειοδοτήσεις ήταν ανεπαρκείς για να ξεκινήσει το έργο και ότι θα έκανε περαιτέρω ενέργειες με τα υπόλοιπα πιστωτικά ιδρύματα για να εξασφαλίσει αυτό. (ε) Καθυστέρησε τους Εναγομένους από τα μέσα του 2010 επί μακρόν με διάφορες υποσχέσεις με αποτέλεσμα να μην αποταθούν σε τρίτους για χρηματοδότηση. (η) Απέκρυψαν την πραγματικότητα με ψευδείς παραστάσεις που αναφέρονται κατωτέρω. (η) Δεν έλαβαν τα δέοντα μέτρα ευθύνης τα οποία έπρεπε να λάβουν ως σύμβουλοι του εναγόμενου στην παροχή τραπεζικών υπηρεσιών και δη στην κρίσιμη οικονομική κατάσταση και εξέλιξη των γεγονότων.
- Ο Εναγόμενος περαιτέρω θα ισχυριστεί ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η Εταιρεία λόγω των πράξεων ως ανωτέρω απώλεσε συμβόλαια που είχε για την εκπαίδευση σκύλων της Αστυνομίας ως και άλλα συμβόλαια εις ζημία των.
- Σαν αποτέλεσμα η Εταιρεία και ή ο Εναγόμενος απώλεσαν και συνεχίζουν να χάνουν εισοδήματα τα οποία ανέρχονται στα κάτωθι ποσά: (α) Διά το 2011 €1.465.000 καθαρά €516.509 (β) Διά το 2012 €1.494.504 καθαρά €530.931 (γ) Διά το 2013 €1.524.394 καθαρά €545.641 (δ) Διά το 2014 και έπειτα 5% αύξηση ετησίως διά λογική περίοδο 15 ετών χρόνο αποπληρωμής του χρέους.» Ενώ η αγωγή ήταν ήδη προγραμματισμένη για ακρόαση για τις 24.06.2014, την 25.04.2014 οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αίτηση αφού δεν υπήρξε, όπως προανέφερα ανταπόκριση σε επιστολή τους προς τους δικηγόρους των εναγομένων με ημερομηνία 21.01.2014 με την οποία ζητούσαν τις ίδιες λεπτομέρειες όπως και η αίτηση τους για τους ίδιους ισχυρισμούς ή προβαλλόμενα γεγονότα, αίτηση η οποία ορίστηκε αρχικά στις 14.05.2014 με την οποία αξιώνουν διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους εναγόμενους όπως δώσουν εντός 15 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος, περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της υπεράσπισης ως ακολούθως: «
- παράγραφος 2, 8η και 9η γραμμές: Ποιες είναι οι Λεπτομέρειες που βρίσκονται στη διάθεση της Ενάγουσας;
- παράγραφος 6: Ποιες είναι οι αντισυμβατικές και παράνομες χρεώσεις;
- παράγραφος 12, 4η και 5η γραμμές: Μεταξύ ποιών έγιναν οι ισχυριζόμενες «συνεχόμενες συναντήσεις», σε ποιες ημερομηνίες και σε ποίες τοποθεσίες;
- παράγραφος 12, 9η και 10η γραμμές: Ποιος, πότε και πώς «διαβεβαίωνε τον Εναγόμενο ότι θα επικοινωνήσει με την εταιρεία ΣΠΕ Κοντέας»;
- παράγραφος 15(α): Ποιος, πότε και πώς «δήλωσε ότι ήταν προς το συμφέρον όλων να παραχωρηθεί περαιτέρω δάνειο προς τον Εναγόμενο»;
- παράγραφος 15(β) (σελ. 4): Ποιος, πότε και πώς δόθηκαν «. συνεχόμενες υποσχέσεις για επίτευξη δανείου σε συνεργασία με τη ΣΠΕ Κοντέας προς τον Εναγόμενο»;
- παράγραφος 15(β)(σελ. 5): Ποιος, πότε και πώς «συνεβούλευσε ότι οι αρχικές δανειοδοτήσεις ήταν ανεπαρκείς για να ξεκινήσει το έργο.» και ποιος, πότε και πώς είπε ότι «.θα έκανε περαιτέρω ενέργειες με τα υπόλοιπα πιστωτικά ιδρύματα για να εξασφαλίσει αυτό»;
- παράγραφος 15(ε): Ποιος, πότε και πώς καθυστέρησε τους Εναγομένους;
- παράγραφος 15(η): Πότε και πώς είχαν διορισθεί οι Ενάγοντες ως «. σύμβουλοι του Εναγόμενου.»;
- παράγραφος 18, 3η γραμμή: Την ημερομηνία και τη διάρκεια του συμβολαίου που είχε ο Εναγόμενος για την εκπαίδευση σκύλων της Αστυνομίας.
- παράγραφος 18, 4η γραμμή: ποία άλλα συμβόλαια;
- παράγραφοι 19(α), (β), (γ), (δ): πώς προέρχονται αυτά τα ποσά;» Στο πιο πάνω αίτημα καταχωρήθηκε ένσταση την ημερομηνία ορισμού της αίτησης ήτοι στις 14.05.
- Την ημερομηνία εκείνη αναβλήθηκε η αίτηση και ορίστηκε για οδηγίες στις 4.06.
- Εκείνη την ημερομηνία και αφού ακυρώθηκε η ημερομηνία 24.06.14 που είχε προγραμματιστεί για ακρόαση της αγωγής, ορίστηκε η αίτηση για ακρόαση στις 2.10.2014 οπότε και οι δύο πλευρές κατάθεσαν τις γραπτές αγορεύσεις τους και παρέμεινε για διευκρινήσεις επί των αγορεύσεων στις 15.10.2014 οπότε και επιφυλάχθηκε η απόφαση επί της αιτήσεως. Καταγράφω στη συνέχεια αυτολεξεί τους λόγους που προβάλλονται στην ένσταση: «
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Η Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική. Βασικός σκοπός των Εναγόντων είναι να εκμαιεύσουν μαρτυρία και να πάρουν μαρτυρικό υλικό των εναγομένων που θα χρησιμοποιήσουν στην ακρόαση.
- Εν πάση περιπτώσει οι λεπτομέρειες δόθηκαν.
- Τα γεγονότα ως εκτίθενται στην Υπεράσπιση δεν θέλουν οποιαδήποτε διευκρίνιση.
- Με την αίτηση προκαλείται καθυστέρηση στην υπόθεση.
- Οι λεπτομέρειες που ζητούν δεν είναι αναγκαίες για την συνέχιση της διαδικασίας.
- Η Αίτηση είναι αχρείαστη και καταχωρείται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο δεδομένου ότι η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση στις 24.6.2014.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση της δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους δικηγόρους των εναγομένων στη Λάρνακα κας Μαρίας Χριστοδουλίδου, η οποία δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκο δήλωση και σε αυτή υποστηρίζει ότι: «
- Κατά ή περί την 2.2.12 καταχωρήθηκε Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (Ο.2, r.6). Ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε την Υπεράσπιση του στις 3.5.12 και ο Εναγόμενος 1 στις 20.5.
- Με την αίτηση τους ζητούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Υιοθετώ τους λόγους ένστασης και για τους λόγους που αναφέρονται κατωτέρω αιτούμαι απόρριψη της αίτησης των Εναγόντων.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στο παρόν στάδιο και σύμφωνα με τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς δεν εκδίδεται τέτοιο διάταγμα. Επίσης οι Ενάγοντες δεν απέδειξαν ότι συντρέχουν ιδιαίτερες περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος στο παρόν στάδιο.
- Η Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική. Βασικός σκοπός των Εναγόντων είναι να εκμαιεύσουν μαρτυρία. Όλες οι λεπτομέρειες που αναφέρονται στην αίτηση δεν χρειάζονται στο στάδιο αυτό και εν πάση περιπτώσει περιέχονται στην Υπεράσπιση.
- Η Υπεράσπιση είναι σαφής. Επιζητούν μαρτυρία ενώ οι Ενάγοντες μπορούν να προχωρήσουν με την ακρόαση και αδικαιολόγητα καθυστερούν την διαδικασία.
- Διά των ανωτέρω αιτούμαι απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ μας.» ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η κα J. Σαββοπούλου έκανε αναφορά στους λόγους που οδήγησαν την πλευρά των εναγόντων να προβούν σε αυτό το διάβημα τους αφού δεν βρήκαν ανταπόκριση σε σχετικές επιστολές με τις οποίες απευθύνθηκε στους δικηγόρους των εναγομένων για να της παράσχουν τις λεπτομέρειες που επιζητεί. Αναγνώρισε, όπως εξάλλου προνοείται στη Δ.19 Θ. 6 με τη χρησιμοποίηση του όρου «μπορεί», ότι το ζήτημα έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται με καλά καθιερωμένες αρχές της νομολογίας μας παραπέμποντας σε σχετικές αποφάσεις όπως και σε αυθεντίες όπως στο Annual Practice
(1956)σελ. 339 και στο Bullen & Leake and Jacob´s Precedents of Pleadings 12th edition σελ. 112-113. Εισηγήθηκε ότι το αίτημα της για καλύτερες λεπτομέρειες εδράζεται στην αρχή ότι οι διάδικοι πρέπει να γνωρίζουν την υπόθεση του αντιδίκου τους για να μπορέσουν να προετοιμασθούν για την ακροαματική διαδικασία. Κάνοντας αναφορά ειδικότερα σε κάθε ισχυρισμό για τον οποίο ζητούνται λεπτομέρειες, υποστήριξε τη θέση της για την αναγκαιότητα παροχής των αιτούμενων λεπτομερειών και εισηγήθηκε ότι είναι σημαντικό για την ενάγουσα να γνωρίζει τις λεπτομέρειες που ζητεί. Από την άλλη απέρριψε ένα προς ένα όλους τους λόγους που προβάλλονται στην ένσταση ως ανυπόστατους. Ο κ. Αλ. Κληρίδης εισηγήθηκε ότι ευσταθούν όλοι οι λόγοι ένστασης τους παραπέμποντας στις ίδιες πρόνοιες των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και νομολογιακές αρχές. Στη δική του αγόρευση εισηγήθηκε πως περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους. Το Δικαστήριο, εισηγήθηκε, μπορεί να απορρίψει το αίτημα αν οι ζητούμενες λεπτομέρειες αφορούν γεγονότα που είναι σε γνώση του αιτητή ή που θα μπορούσαν εύλογα να είναι σε γνώση του αιτητή. Εξέφρασε τη θέση ότι στην υπεράσπιση τους και στην ανταπαίτηση περιέχονται με σαφήνεια όλες οι απαραίτητες λεπτομέρειες που πρέπει να περιέχει σε σχέση με μια αξίωση που προκύπτει από δάνειο και υποτιθέμενη παράβαση της συμφωνίας του. Υποστήριξε ότι το δικόγραφο τους είναι σαφές και δεν χρειάζονται οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέρειες ή και είναι απαραίτητες για την ακροαματική διαδικασία εφόσον η πλευρά των εναγόντων ήδη καταχώρησε απάντηση. Είναι περαιτέρω η θέση τους ότι οι «λεπτομέρειες» τις οποίες ζητά η ενάγουσα ως προς τα άτομα που έκαναν τις συναντήσεις, την τοποθεσία και ημερομηνία που έγιναν οι συναντήσεις, οι χρεώσεις που έγιναν αλλά και τα υπαίτια άτομα των επιδίκων καθυστερήσεων δεν αποτελούν διευκρινίσεις επί ουσιωδών γεγονότων που περιλαμβάνονται στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση (όπου εν πάση περιπτώσει τα ουσιώδη γεγονότα επεξηγούνται πλήρως) αλλά επιζητείται να λάβουν μαρτυρία. Περαιτέρω υποστήριξε το καθυστερημένο της υποβολής της αίτησης και ότι αυτή είναι αδικαιολόγητη πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας παρόλο ότι αναγνώρισε ότι οι θεσμοί δεν προσδιορίζουν κάποιο συγκεκριμένο στάδιο στο οποίο πρέπει να γίνεται αυτή η αίτηση. Επομένως κατέληξε δεν είναι απαραίτητη η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε αυτό το στάδιο και εν πάση περιπτώσει δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του και προς τούτο εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η αίτηση βασίζεται στη Δ.19 Θ.Θ.6 και 7 και Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 9
(1). Η αίτηση δεν υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση αλλά στα ίδια τα γεγονότα της. Από την άλλη, η ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως της οποίας τα γεγονότα υποστηρίζονται από ένορκο δήλωση βασίζεται στη Δ.19 Θ.Θ. 4-9 την Δ.48 Θ.Θ. 1,2,3 και 4 στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου, στο Άρθρο 28 και 30 του Συντάγματος και το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο φάκελο του Δικαστηρίου. Οι Θεσμοί 6 και 7 της Διαταγής 19 προνοούν τα ακόλουθα:
- Α further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just. Σε μετάφραση:
- Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οποιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οποιοδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως πως όπως θα ήθελε φανεί δίκαιο.
- Before applying for an order for particulars a party may apply for them by letter. The costs of the letter and of any particulars delivered pursuant thereto shall be allowed on taxation. In dealing with the costs of any application for an order for particulars, the provisions of this rule shall be taken into consideration by the Court or Judge. Σε μετάφραση:
- Προτού ένας διάδικος αποταθεί για διάταγμα για λεπτομέρειες μπορεί να τις ζητήσει με επιστολή. Τα έξοδα της επιστολής και οποιωνδήποτε λεπτομερειών που θα παραδοθούν σύμφωνα με την επιστολή θα επιτρέπονται κατά την ψήφιση. Όταν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής ασχολείται με τα έξοδα οποιασδήποτε αίτησης για διάταγμα για λεπτομέρειες οι πρόνοιες αυτού του κανονισμού θα λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο ή δικαστή. Η διαταγή 19 Θ. 4 προνοεί: «Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are not proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, numbered consecutively. Dates, sums and numbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person». Σε μετάφραση: «Κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνο, σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που καταχωρεί το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση του ή την υπεράσπιση του αναλόγως της υπόθεσης, αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα και πρέπει όπου είναι αναγκαίο να διαιρείται σε παραγράφους αριθμημένες κατά σειρά. Οι ημερομηνίες, τα ποσά και οι αριθμοί πρέπει να αναγράφονται με αριθμούς και όχι λέξεις. Τα δικόγραφα θα πρέπει να υπογράφονται από τον δικηγόρο ή τον διάδικο αν μηνύει ή αν υπερασπίζεται προσωπικά». Στην υπόθεση Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 157) στην οποία με παρέπεμψε η πλευρά του καθ΄ου η αίτηση, έχει αναφερθεί ότι η Δ.19 Θ. 6 θα πρέπει να αντικρίζεται υπό το πρίσμα της Δ.19 Θ. 4. Στην ίδια πιο πάνω απόφαση λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Από το συνδυασμένο αποτέλεσμα των πιο πάνω ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απίνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν». H Δ.48 Θ.9 (i) εξειδικεύει ότι για αιτήσεις λεπτομερειών κάτω από τη Δ.19 Θ.6 δεν είναι αναγκαία η χρήση οποιασδήποτε συνοδευτικής ένορκης δήλωσης. Όπως είναι γνωστό στις αιτήσεις η μαρτυρία, όπου υπάρχει, τίθεται υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων όπου, σύμφωνα με τη Δ.48 Θ.1, είναι επιθυμητή ή αναγκαία η αναφορά σε γεγονότα που δεν είναι εμφανή στο δικαστικό φάκελο ή αρχείο. Η Δ.48 Θ. 2
(3)προνοεί ότι στις αιτήσεις που κάτω από εξειδικευμένες παραγράφους των Θ.Θ. 8 και 9 μπορούν να γίνουν χωρίς ένορκη δήλωση, τα γεγονότα (αν υπάρχουν) που υποστηρίζουν την αίτηση, θα πρέπει να αναφέρονται στο σώμα της αίτησης. Το προνοούμενο έντυπο αρ. 46 του Πίνακα ¨Α¨ των Δικονομικών Θεσμών, έχει ειδική θέση για την αναγραφή τέτοιων γεγονότων. Κατά κανόνα, στις αιτήσεις για λεπτομέρειες δεν υπάρχουν γεγονότα αλλά μόνο νομική επιχειρηματολογία. Σύμφωνα με την Ετήσια Αγγλική Δικονομική Πρακτική του 1970 σελ. 272, είναι αχρείαστη η χρήση οποιασδήποτε ένορκης δήλωσης, εκτός ίσως από ιδιάζουσες περιπτώσεις που εξειδικεύονται εκεί. Όπως αναφέρεται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1970 σελ. 260, ο σκοπός των λεπτομερειών είναι να θέσει σε λειτουργία το πρωταρχικό αξίωμα ότι η δικαστική αντιπαράθεση μεταξύ των διαδίκων θα πρέπει να διεξάγεται δίκαια, με ανοικτά χαρτιά, χωρίς εκπλήξεις και με γνώμονα τη μείωση των εξόδων και αναφέρεται συγκεκριμένα ότι οι λεπτομέρειες πρέπει να έχουν στόχο: "To inform the other side of the nature of the case they have to meet as distinguished from the mode in which that case is to be proved." Σύμφωνα με τη Δ.19 Θ. 6 μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οποιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οποιοδήποτε δικόγραφο. Η ευχέρεια αυτή φαίνεται να πηγάζει από την αναγκαιότητα σαφούς προσδιορισμού των επιδίκων θεμάτων στη δικογραφία με απώτερο σκοπό τον καθορισμό της βάσης πάνω στην οποία θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης ώστε οι σκοποί της δικαιοσύνης να μην παρακωλύονται από δικογραφικές αβεβαιότητες (βλ. GIP Constructions Ltd v. Neophytou and Others
(1983)1 (Β) CLR 669, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή διαφορετικά όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Παραπέμπω επίσης στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Χριστοδούλου v. Μαρνέρος και Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 718, όπου στη σελ. 721 σκιαγραφεί το νομικό πλαίσιο εξέτασης αιτήσεων όπως η παρούσα: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεση τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως, η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others (ανωτέρω). Σύμφωνα με τη Δ.19 Θ. 6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι v. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 A.A.Δ. 649,652). Στην υπόθεση Νational Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 427,432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη». Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν (βλ. Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ ( πιο πάνω). Στο σύγγραμμα Orders' Principles of Pleading and Practice, 21η έκδοση, σελ. 148, αναφέρεται χαρακτηριστικά: ¨Particulars will be ordered whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him at the trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered¨. Στην υπόθεση Τζιακούρα v. Οικονομίδη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 669, προβλήθηκε στην έκθεση υπεράσπισης ο ισχυρισμός ότι η επίδικη σύμβαση ήταν εξ αρχής άκυρη και ή ακυρώθηκε εκ των υστέρων, όπως και ο ισχυρισμός ότι η ενάγουσα, με τη συμπεριφορά της, ανάγκασε τον εναγόμενο να τερματίσει τη συμφωνία (παρ. 3 και 4 της Υπεράσπισης). Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού αποφάνθηκε ότι ο μεν ισχυρισμός ότι η επίδικη συμφωνία ήταν εξ υπαρχής άκυρη ήταν νομικό ζήτημα, το οποίο δεν έπρεπε να περιλαμβάνεται στο δικόγραφο, οι δε λεπτομέρειες αναφορικά με τη συμπεριφορά της ενάγουσας, αφορούν σε αποδεικτικό υλικό και όχι σε γεγονότα, απέρριψε σχετικό αίτημα της ενάγουσας για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών των σχετικών παραγράφων της Υπεράσπισης. Το Εφετείο στην απόφαση του, την οποία εξέδωσε ο Χρ. Αρτεμίδης, Δ, όπως ήταν τότε, κάμνοντας δεκτή την έφεση, αναφέρει τα εξής στη σελ. 672: «Η άποψη του πρωτόδικου δικαστή, πως ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ότι δηλαδή η συμφωνία ήτο εξ υπαρχής άκυρη, είναι νομικό ζήτημα, είναι εσφαλμένη. Έχουμε τη γνώμη πως όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικογράφημα ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος, που εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικογράφημα. Είναι επιβεβλημένο λ.χ. να αναφέρονται τα γεγονότα βάσει των οποίων προβάλλεται ισχυρισμός πως οι προϋποθέσεις του νόμου για τον έγκυρο καταρτισμό μιας διαθήκης δεν έχουν τηρηθεί. Συνεπώς, και στην υπόθεση μας, εφόσον προτείνεται πως η σύμβαση ήταν εξ υπαρχής άκυρη, είναι αναγκαία η αναφορά στα πραγματικά γεγονότα που, κατά τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου επέφεραν αυτό το νομικό αποτέλεσμα. Η αρχή της νομολογίας, ότι νομικά σημεία δεν αναφέρονται στα δικογραφήματα, εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις. Όπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναφέρονται στα δικογραφήματα. Ότι είπαμε αμέσως πιο πάνω εφαρμόζεται και στο διαζευκτικό ισχυρισμό της 3ης παραγράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης ¨και /ή ακυρώθη εκ των υστέρων¨. Αναφορικά με την 4η παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης, είναι έκδηλο πως οι λεπτομέρειες που ζητούνται αφορούν σε γεγονότα που είναι απαραίτητο να γνωρίζει η εφεσείουσα για να μπορέσει να παρουσιάσει την υπόθεση της στο Δικαστήριο με μαρτυρία, αν έχει, για να τα απαντήσει». Στην υπόθεση Κουρσουμά v. Κοσμά
(1991)1 Α.Α.Δ. 973 τονίστηκε ότι υποχρέωση για παροχή λεπτομερειών δεν υπάρχει όπου το βάρος απόδειξης του συγκεκριμένου γεγονότος το φέρει η άλλη πλευρά. Στην ίδια υπόθεση έχει αποφασιστεί ότι, ¨διάδικος που παραλείπει να υποβάλει αίτηση για λεπτομέρειες, θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί από αυτές έτσι που να μην μπορεί κατά τη δίκη να αποκλείσει την εισαγωγή μαρτυρίας προς υποστήριξη κάποιου γενικού ισχυρισμού¨. Στην υπόθεση Σάββα v. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (Αρ.2)
(1992)1 Α.Α.Δ. σελ. 1146 αποφασίστηκε ότι το αίτημα για παροχή λεπτομερειών από την εφεσίβλητη, δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτό διότι αφενός αφορούσε σε γεγονότα που ήταν εις γνώση του εφεσείοντος και αφετέρου επειδή με τις ζητούμενες λεπτομέρειες επιδιωκόταν αποκάλυψη της μαρτυρίας που τις υποστήριζε. Τα γεγονότα που στηρίζουν την υπεράσπιση πρέπει να δικογραφούνται. Στο Annual Practice του 1952 αναφέρονται τα ακόλουθα: Similarly a defendant must allege the facts upon which he relies as a defence O.21 rr.1,2,3) and deal explicitly with the facts alleged by the plaintiff". ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΖΗΤΟΥΜΕΝΩΝ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΩΝ ΣΕ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ: Μετά την πιο πάνω παράθεση του νομικού πλαισίου και των αρχών που προκύπτουν από την νομολογία και σχετικές αυθεντίες που διέπει το ζήτημα παροχής περαιτέρω ή καλύτερων λεπτομερειών, τις οποίες λαμβάνω υπόψη, όπως ασφαλώς και άλλες αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, θα προσπαθήσω στη συνέχεια να εξαγάγω τα συμπεράσματα μου σε σχέση με τη παρούσα υπόθεση αναγάγοντας τις πιο πάνω αρχές στα γεγονότα της. Προχωρώ στην ανάλυση τους. Απλή ανάγνωση του περιεχομένου της παρ. 2 της υπεράσπισης φανερώνει ότι όσα επικαλούνται οι εναγόμενοι είναι στην απόλυτη γνώση της ενάγουσας. Η αναφορά δε σε αυτή της φράσης «Λεπτομέρειες βρίσκονται στη διάθεση της Ενάγουσας», συναρτάται με όσα προηγουμένως ισχυρίζεται και ασφαλώς στοιχεία του κατά πόσο ο εναγόμενος 1 υπήρξε μέλος της ενάγουσας είναι στην απόλυτη γνώση της ενάγουσας και κατά συνέπεια δεν απαιτούνται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σε σχέση με αυτά τα θέματα. Σε σχέση με το περιεχόμενο της παρ. 6 και ειδικότερα στην αναφορά ότι: «η ενάγουσα προέβη αντισυμβατικά και παράνομα σε χρεώσεις τις οποίες δεν εδικαιούτο.» Το αν έγιναν τέτοιες χρεώσεις είναι ζήτημα μαρτυρίας και αντεξέτασης του κατάλληλου μάρτυρα της πλευράς της ενάγουσας από την πλευρά που προβάλλει ένα τέτοιο ισχυρισμό και δεν απαιτείται να δοθούν περισσότερες λεπτομέρειες επ΄αυτού του ζητήματος. Για τους ισχυρισμούς των παρ. 12 και των παρ. (α),(β),(β)(ε)και (η) των λεπτομερειών αμέλειας και ή παράβασης των συμβατικών ή νομικών υποχρεώσεων της ενάγουσας περί «συνεχόμενων συναντήσεων», περί «διαβεβαίωσης του εναγόμενου ότι θα επικοινωνήσει με την εταιρεία ΣΠΕ Κοντέας», περί δηλώσεων, περί ανεκπλήρωτων υποσχέσεων για επίτευξη δανείου σε συνεργασία με τη ΣΠΕ Κοντέας, συμβουλών για εξασφάλιση και άλλων δανειοδοτήσεων είναι ισχυρισμοί οι οποίοι δεν χρίζουν περαιτέρω διευκρίνησης εφόσον η απόδειξη και ο τρόπος απόδειξης ενός εκάστου από αυτούς εναπόκειται στον εναγόμενο 1 ο οποίος τους προβάλλει. Το πρόσωπο ή τα πρόσωπα με τα οποία γίνονταν οι συναντήσεις ή τα οποία έδιδαν διαβεβαιώσεις και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις σ' αυτόν δεν απαιτείται να κατονομάζονται σε ένα δικόγραφο. Επομένως δεν απαιτείται επί όλων αυτών των ζητημάτων οποιαδήποτε λεπτομέρεια για το ποιος, πότε και πως γίνονταν αυτές οι συναντήσεις ή δίδονταν αυτές οι διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις. Για τον ισχυρισμό του εναγομένου 1 στην παρ. (η) των λεπτομερειών αμέλειας και ή παραβίασης των συμβατικών ή νομικών υποχρεώσεων της ενάγουσας για μέτρα ευθύνης τους που δεν έλαβαν και τα οποία θα έπρεπε να λάμβαναν «ως σύμβουλοι» του εναγόμενου 1 στην παροχή τραπεζικών υπηρεσιών, κρίνω ότι θα πρέπει να δοθούν οι αναγκαίες λεπτομέρειες αν τέτοιος ορισμός ή διορισμός της ενάγουσας ως συμβούλου του έγινε είτε ρητά είτε εξυπακουόμενα. Παρόμοια κρίνω ότι θα πρέπει να δοθούν περαιτέρω λεπτομέρειες σε σχέση με τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς του στις παρ. 18 και 19 (α) - (ε) και τις συναφείς αξιώσεις του εφόσον αυτές υιοθετούνται για τους σκοπούς της ανταπαίτησης του εναγόμενου 1 και υπολογισμού τυχόν αποζημιώσεων αφορούν κατ΄ισχυρισμόν υφιστάμενα ή απωλεσθέντα συμβόλαια για την εκπαίδευση σκύλων της Αστυνομίας. Για το ζήτημα της καθυστέρησης, έχοντας υπόψη την ανάγκη που προέκυψε για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης μετά που σχετικό διάβημα με επιστολή από πλευράς ενάγουσας, για παραχώρηση τέτοιων λεπτομερειών, και την πρόσκρουση τους εις ώτα μη ακουόντων από πλευράς του εναγομένου 1, κρίνω ότι δεν ήταν τέτοια που θα ήταν καθοριστικής σημασίας και παραβιάζουσα συνταγματικά δικαιώματα των εναγομένων, Άρθρο 30 του Συντάγματος στο οποίο βασίζεται η ένσταση, και απόρριψη του αιτήματος εξ αυτού του λόγου. Βέβαια το ορθό θα ήταν όπως τέτοιες λεπτομέρειες επιζητούναν κατά το στάδιο των οδηγιών . Εξάλλου στο «Σημείωμα του Πρωτοκολλητού» με ημερομηνία 11.05.2012 όταν ειδοποιήθηκαν οι δύο πλευρές περί του ορισμού της υπόθεσης για οδηγίες με βάση τη Δ.30 αναγραφόταν ρητά ότι θα πρέπει να εξεταστεί μεταξύ άλλων και η αναγκαιότητα αναζήτησης λεπτομερειών με σκοπό των περιορισμό των επιδίκων θεμάτων και αποφυγή σπατάλης χρόνου και εξόδων. Σημειώνεται ότι η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση στις 3.2.2014 και ζητήθηκαν λεπτομέρειες με επιστολή προς τους δικηγόρους των εναγομένων στις 21.01.2014, οι οποίες όμως δεν δόθηκαν και οδηγήθηκε η πλευρά της ενάγουσας στην ανάγκη να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση με όλη την συνεπαγόμενη έκτοτε καθυστέρηση. Κρίνω ότι με βάσει όλα τα πιο πάνω, η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να κριθεί ως αβάσιμη στην ολότητα της ή ότι η καταχώρηση της συνιστά καθ΄ οιονδήποτε τρόπο κακόπιστη ενέργεια η οποία αποσκοπεί στην καθυστέρηση της διαδικασίας, η οποία σε κάθε περίπτωση δεν είναι προς το συμφέρον της ενάγουσας ή ότι τέλος αποσκοπεί στο να διευκολύνει την ενάγουσα στην παρουσίαση της υπόθεσης της. Οι ισχυρισμοί του εναγόμενου 1 στις παραγράφους 18 και 19 της έκθεσης υπεράσπισης του κρίνω ότι χρίζουν διευκρίνησης κατά τα πιο πάνω. Πρόκειται για διευκρινίσεις επί γεγονότων αναγκαίων για την υπεράσπιση της ενάγουσας στην ανταπαίτηση του εναγομένου 1 έστω και αν καταχωρήθηκε το δικόγραφο της απάντησης στην υπεράσπιση προβάλλοντας την άγνοια της ενάγουσας γι΄αυτούς τους ισχυρισμούς. Η ενάγουσα σε διαφορετική περίπτωση θα βρεθεί προ εκπλήξεως κατά τη δίκη. Επομένως καταλήγω ότι η αίτηση των εναγόντων πετυχαίνει μερικώς. Απορρίπτεται σε σχέση με το αίτημα που αφορά τα υπό στοιχεία
(1)-
(8)αιτητικά της αίτησης και επιτυγχάνει σε σχέση με τα υπό στοιχεία
(9)-
(12)αιτητικά όπως αυτά επιζητούνται από την ενάγουσα. Η προθεσμία συμμόρφωσης με το διάταγμα καθορίζεται στις 15 ημέρες από της επίδοσης του παρόντος διατάγματος στους δικηγόρους του καθ΄ου η αίτηση. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται, ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης κατά το ½ υπέρ της ενάγουσας - αιτήτριας και εναντίον του εναγόμενου 1 - καθ΄ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. Η Αγωγή ορίζεται για οδηγίες στις 29.01.2015 και ώρα 09:00 π.μ. (Υπ.) ....................................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο