Μαρία Ιωάννου ν. OMNISTOCK LTD, Γεν. Αίτηση Αρ.: 1/2014, 15/10/2014

(1)/2011 όπως έχει τροποποιηθεί με το Νόμο 32

(1)/2012, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.2, Δ.48 Θ. 1 - 4 και Δ.63 Θ.1 και οι συμφυείς εξουσίες και πρακτική του δικαστηρίου. Η αιτήτρια με ένορκη δήλωση της υποστηρίζει την αίτηση θέτοντας το πραγματικό της υπόβαθρο. Αναφέρει ότι για τις ανάγκες στέγασης της, κατά ή περί την 24.07.2006, αγόρασε από την καθ΄ης η αίτηση εταιρεία ένα διαμέρισμα, όπως αυτό περιγράφεται στο αντίγραφο της συμφωνίας το οποίο επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση της. Με την αποπεράτωση του διαμερίσματος εγκαταστάθηκε σε αυτό το οποίο κατέχει μέχρι σήμερα. Το πωλητήριο έγγραφο χαρτοσημάνθηκε δεόντως και όπως ήταν η συνεννόηση με τους δικηγόρους της είχε την εντύπωση ότι αυτό είχε κατατεθεί στο κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Για λόγους που αδυνατεί να εξηγήσει σήμερα, παρά την πεποίθηση της ότι αυτό είχε κατατεθεί, φαίνεται ότι τελικά δεν έχει κατατεθεί. Ισχυρίζεται ότι οι πωλητές μετά την πάροδο πολλών χρόνων εξακολουθούν να μην έχουν επιτύχει να εκδώσουν χωριστό τίτλο ιδιοκτησίας. Αποφάσισε να εκχωρήσει τα δικαιώματα της επί του διαμερίσματος στη θυγατέρα της αλλά είναι αναγκαίο να βρίσκεται κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο Λάρνακας το πωλητήριο έγγραφο ώστε να μπορεί να εκχωρηθεί σύμφωνα με το νέο νόμο Περί Ειδικής Εκτέλεσης. Την 18.10.2013 οι δικηγόροι της καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας τη Γενική Αίτηση αρ. 107/2013 στην οποία, παρόλο ότι η αιτούμενη θεραπεία ήταν ταυτόσημη με αυτή της παρούσας αίτησης, εκ παραδρομής ανεγράφη λανθασμένα ο αριθμός του διαμερίσματος της ως 104 και όχι ως ID. Ως εκ τούτου, το διάταγμα που εκδόθηκε την 2.12.2013 δεν ήταν δυνατό να την εξυπηρετήσει. Η αίτηση της γίνεται καλόπιστα και η πωλήτρια εταιρεία της είχε δηλώσει προφορικά ότι δεν ενίσταται στην εκπρόθεσμη κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου και γι΄αυτό δεν είχε εμφανιστεί στα πλαίσια εκείνης της αίτησης. Ζητεί όπως το δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του εξουσία με επιείκεια υπέρ του αιτήματος της ώστε να διασφαλίσει όσο είναι δυνατό με βάση τις πρόνοιες του νόμου τα δικαιώματα και την περιουσία της. Η καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση και προβάλλει συνοπτικά τους ακόλουθους ως λόγους ένστασης τους οποίους παραθέτω αυτούσιους: Η αιτήτρια στερείται νομικού ή άλλου δικαιώματος να προωθεί την παρούσα αίτηση και η αιτήτρια εμποδίζεται να αξιώνει το αιτούμενο διάταγμα από το δικαστήριο. Η αιτήτρια δεν ήρθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή παρέλειψε να αποκαλύψει ουσιώδη προς την κρίση του δικαστηρίου γεγονότα. Δεν έγινε πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων και γεγονότων της υπόθεσης στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση και ή η αιτήτρια με την ένορκη της δήλωση παρουσιάζει μια εικόνα πραγμάτων που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Δεν συντρέχουν οι νομοθετικές, συμβατικές και ή απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος παραβιάζει τα δικαιώματα της καθ΄ης η αίτηση ως νόμιμη κάτοχος και/ή δικαιούχος της αποκλειστικής κατοχής και χρήσης του επιδίκου ακινήτου. Η αίτηση είναι νομικά παράτυπη και εξ υπαρχής άκυρη. Δεν είναι εύλογο ή και δίκαιο υπό τις περιστάσεις η έκδοση του υπό εξέταση διατάγματος. Με βάση τις αρχές του Δικαίου των Συμβάσεων, Κεφ. 149, της επιείκειας και/ή την αρχή του ισοζυγίου της ευχέρειας (Balance of convenience), είναι δίκαιο όπως το υπό εξέταση αιτούμενο διάταγμα από την αιτήτρια δεν εκδοθεί. Υπάρχει κακοπιστία και δόλια πρόθεση και ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Η ένσταση βασίζεται στον Περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ. 149), στον Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος του 2011 (81

(1)/2011) όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 32

(1)/2012, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 Θ. 1 - 9, Δ.64, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στη νομολογία, στο κοινοδίκαιο, στο δίκαιο της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και την συνήθη πρακτική του δικαστηρίου. Τα γεγονότα της ένστασης της καθ΄ης η αίτηση υποστηρίζονται με ένορκη δήλωση ενός από τους διευθυντές της του κ. Χάρη Ποταμάρη, ο οποίος δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από όλους του υπόλοιπους διευθυντές της να προβεί στην ένορκη δήλωση καθώς είναι αυτός που έχει προσωπική εμπλοκή στα γεγονότα της υπόθεσης. Πέραν δε της προσωπικής γνώσης των γεγονότων, επικαλείται νομική συμβουλή και πληροφορίες που έλαβε από τους δικηγόρους του. Διάβασε την ένορκη δήλωση της αιτήτριας και αναφέρει μεταξύ άλλων ότι αυτή περιέχει αναληθή γεγονότα και περαιτέρω γίνεται σκόπιμη απόκρυψη γεγονότων από την αιτήτρια σε μια προσπάθεια της να παραπλανήσει το δικαστήριο και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Ως τέτοια γεγονότα παραθέτει τα ακόλουθα:

1. Η αιτήτρια πράγματι κατά την 24.07.2006 προέβηκε σε γραπτή συμφωνία με την καθ΄ης η αίτηση για την αγορά του διαμερίσματος με αριθμό ID στον 1ο όροφο στο έργο Τέσσερα Φανάρια ¨The Waterfront¨, ως αυτό αναφέρεται και στην συμφωνία πώλησης την οποία επισύναψε η αιτήτρια στην αίτηση της.
2. Ήταν μεταξύ άλλων ρητός όρος της συμφωνίας των διαδίκων όπως η αποπληρωμή του τιμήματος αγοράς του διαμερίσματος γίνει όπως προνοείται στη σελίδα 2, παράγραφος 2 υποπαράγραφοι (a - h).
3. Η αιτήτρια κατά παράβαση ουσιωδών όρων της μεταξύ τους συμφωνίας δεν συμμορφώθηκε με τους όρους πληρωμής του τιμήματος αγοράς που είχε ως αποτέλεσμα η καθ΄ης η αίτηση να αποστείλει μέσω των δικηγόρων της προειδοποιητικές επιστολές ημερ. 15.11.2013 και ημερ. 10.01.2014, οι οποίες δεόντως επιδόθηκαν στην αιτήτρια (Τεκμ. 1 και 2).
4. Όπως φαίνεται και στο Τεκμ. 1 οι δικηγόροι της καθ΄ης η αίτηση προειδοποίησαν και κατ΄επέκταση κάλεσαν την αιτήτρια όπως συμμορφωθεί με τη συμβατική της υποχρέωση προς πληρωμή όπως προνοείτο στη συμφωνία πώλησης ημερ. 24.07.2006 και αφού η αιτήτρια αγνόησε και αμέλησε να πράξει τούτο απέστειλαν εκ νέου επιστολή (Τεκμ. 2), στην αιτήτρια με την οποία τερμάτισαν τη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία και κάλεσαν την αιτήτρια όπως εντός 7 ημερών από την 13.01.2014 εκκενώσει και παραδώσει κενή κατοχή του επίδικου διαμερίσματος, διαφορετικά, ως αναφέρετε, θα θεωρηθεί ως παραβάτης και ως παρανόμως κατέχουσα το διαμέρισμα (trespasser), όπως και κάθε πρόσωπο που διαμένει σ΄αυτό με την άδεια της. Προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης της καθ΄ης η αίτηση παραπέμπει στην παρ. 14 του πωλητηρίου εγγράφου.
5. Ενόψει των πιο πάνω και την παράβαση της συμβατικής της υποχρέωσης, η αιτήτρια κωλύεται να επιδιώκει διάταγμα ως η αίτηση της.
6. Περαιτέρω, είναι ξεκάθαρο ότι η αιτήτρια δεν ήλθε στο δικαστήριο με καθαρά χέρια, καθότι απέκρυψε την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, σε μια προσπάθεια της να παρουσιάσει στο δικαστήριο μια πλασματική εικόνα, με απώτερο σκοπό και μόνο την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, με σκοπό να αποκτήσει δικαιώματα τα οποία δεν δικαιούται.
7. Προς υποστήριξη των πιο πάνω ισχυρισμών τους επισυνάπτει ως Τεκμ. 3 φωτοαντίγραφο της κατάστασης λογαριασμού της αιτήτριας, στην οποία φαίνονται οι μεταξύ των διαδίκων δοσοληψίες και το υπόλοιπο της αγοράς του επίδικου διαμερίσματος και κατ΄επέκταση η μη συμμόρφωση της αιτήτριας με τους όρους της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας για αποπληρωμή.
8. Ενόψει των πιο πάνω και καθότι η αιτήτρια έχει κατά παράβαση της συμβατικής της υποχρέωσης αρνηθεί, αγνοήσει και αμελήσει να καταβάλει το τίμημα αγοράς και η σύμβαση πώλησης έχει τερματιστεί ως το Τεκμ. 2 και καθότι η αιτήτρια δεν συμμορφώθηκε με την συμβατική της υποχρέωση ως το Τεκμ. 3, κωλύεται και παρεμποδίζεται να επιδιώκει το αιτούμενο διάταγμα.
9. Με βάση όλα τα πιο πάνω, απορρίπτει το περιεχόμενο των παραγράφων 1 - 9 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας και ζητά απόρριψη της αίτησης ως νομικά και πραγματικά αβάσιμη με έξοδα εναντίον της. Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της που επιτράπηκε να καταθέσει - όπως και η καθ΄ης η αίτηση στη συνέχεια - επανήλθε και απάντησε στους ισχυρισμούς του κ. Σταματάρη και δηλώνει ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της αρχικής της ένορκης δήλωσης, απορρίπτει τους ισχυρισμούς του κ. Σταματάρη ότι απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα στην προσπάθεια της να παραπλανήσει το δικαστήριο. Επιμένει στην αλήθεια των όσων δήλωσε αρχικά, τα οποία αποδεικνύουν ξεκάθαρα τον σκοπό της αίτησης της. Σε σχέση με τη μη συμμόρφωση της με τους όρους πληρωμής του τιμήματος αγοράς του διαμερίσματος, λέγει ότι οι πωλητές με τον όρο 5 της συμφωνίας ήταν υποχρεωμένοι να αποπερατώσουν και να παραδώσουν το διαμέρισμα μέχρι την 15.12.
10. Ο χρόνος αποπεράτωσης και παράδοσης του διαμερίσματος μπορούσε να παραταθεί για εύλογο χρονικό διάστημα που δεν θα ξεπερνούσε όμως τους 6 μήνες. Το γεγονός ότι οι πωλητές καθυστέρησαν να αποπερατώσουν το διαμέρισμα για περίοδο άνω των τριών ετών, με επακόλουθο την παράβαση των όρων της συμφωνίας εκ μέρους των πωλητών, αποκρύπτεται από τον κ. Σταματάρη. Ο τερματισμός της συμφωνίας που επιχείρησαν οι πωλητές με τις επιστολές τους δεν είναι δυνατόν να επιφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και συνεπώς η συμφωνία εξακολουθεί να είναι έγκυρη και ισχυρή. Η πιο πάνω καθυστέρηση ανέτρεψε και το πρόγραμμα πληρωμών και η όλη συμπεριφορά των πωλητών, τόσο πριν όσο και μετά την αποπεράτωση του διαμερίσματος, εύλογα της έδωσε την εντύπωση ότι ο χρόνος δεν αποτελούσε ουσιώδη όρο της συμφωνίας και συνεπώς εμποδίζονται να ισχυρίζονται διαφορετικά. Οι ισχυρισμοί που περιέχονται στις επιστολές των πωλητών είναι αβάσιμοι και ατεκμηρίωτοι και η συμφωνία τους δεν έχει τερματισθεί νόμιμα και δεν είναι παράνομα επεμβαίνουσα. Οι ισχυρισμοί του κ. Σταματάρη δεν ενέχουν παρά σημασία απλών ισχυρισμών. Επιμένει ότι εξέθεσε με την αίτηση της τα πραγματικά γεγονότα. Περαιτέρω ο κ. Σταματάρης αποκρύπτει σκόπιμα το γεγονός ότι οι πωλητές δεν έχουν εκδώσει τίτλο ιδιοκτησίας εντός 4 ετών από την παράδοση του διαμερίσματος. Σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο το μόνο που θα πρέπει να εξετάσει είναι κατά πόσον είναι εύλογο και δίκαιο για την προστασία της να της επιτραπεί η εκπρόθεσμη κατάθεση της συμφωνίας στο κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Όλα τα άλλα ζητήματα που αφορούν τον τερματισμό της συμφωνίας, την ενδεχόμενη νομιμότητα του αλλά και την δήθεν παράνομη κατοχή του διαμερίσματος είναι ζητήματα που δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Με τη συμπληρωματική/απαντητική ένορκη δήλωση της η καθ΄ης η αίτηση και προς απάντηση των όσων περαιτέρω ισχυρίστηκε η αιτήτρια με τη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση, ο κ. Ποταμάρης τα απορρίπτει στην ολότητα τους. Θα καταγράψω από τους ισχυρισμούς του όσους δεν επαναλαμβάνονται. Διερωτάται πως είναι δυνατό να ισχυρίζεται η αιτήτρια ότι υπήρξε καθυστέρηση στην παράδοση του διαμερίσματος αλλά αυτή να έχει γίνει αποδεκτή να το χρησιμοποιεί και να απολαμβάνει τη χρήση του. Η αιτήτρια με τη συμπεριφορά της και τις πράξεις ή παραλείψεις της αποδέχτηκε την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε και ως εκ τούτου κωλύεται να εγείρει οιονδήποτε ζήτημα έχει σε σχέση με την καθυστέρηση στην παράδοση. Η επίκληση από την αιτήτρια της καθυστέρησης στην παράδοση του διαμερίσματος είναι εκ των υστέρων σκέψη και για να αποποιηθεί της συμβατικής της υποχρέωσης να εξοφλήσει το υπόλοιπο του τιμήματος. Επαναλαμβάνει ότι ο τερματισμός της συμφωνίας έγινε νόμιμα και είναι σε ισχύ και ως νομικό ζήτημα θα τύχει πραγμάτευσης κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Η μη εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων από την αιτήτρια συνιστά αποκήρυξη της συμφωνίας, πράγμα που έδωσε το δικαίωμα στους πωλητές να θεωρήσουν τον εαυτό τους απαλλαγμένο από την επίδικη συμφωνία. Τα περί καθυστέρησης της παράδοσης δεν είναι της παρούσας διαδικασίας. Αποδίδει τη μη έκδοση των τίτλων στη μη συμμόρφωση της αιτήτριας με τις συμβατικές της υποχρεώσεις για τις οποίες αν και υπήρξαν διαπραγματεύσεις μεταξύ τους, εντούτοις δεν συμμορφώθηκε με τις υποσχέσεις της κατά παράβαση της συμβατικής της υποχρέωσης. Τέλος, ενώ παραδέχεται ότι το δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας καλείται να εξετάσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να επιτραπεί η εκπρόθεσμη κατάθεση της συμφωνίας στο κτηματολόγιο, όμως ενόψει των ξεχωριστών γεγονότων, το δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εξετάσει κατά πόσο ή όχι η εν λόγω συμφωνία έχει τερματιστεί ή είναι σε ισχύ καθότι εάν δεν υπάρχει συμφωνία σε ισχύ τότε νοείτε ότι δεν θα μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η αίτηση επιδόθηκε όπως φαίνεται από την ένορκη δήλωση επίδοσης που είναι καταχωρημένη στο φάκελο της υπόθεσης στις 7.01.2014 στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας. Αυτός, προφανώς κρίνοντας ότι η διαδικασία δεν τον αφορά άμεσα, εφόσον πρόκειται για ζήτημα που θα πρέπει να επιλυθεί και ρυθμιστεί μεταξύ της αιτήτριας και των αντισυμβαλλομένων της, δεν εμφανίστηκε. Στις αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστήριξαν και ανέλυσαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους συνδυάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης με σχετική νομολογία και αυθεντίες που διέπουν το ζήτημα. Η πλευρά της αιτήτριας επικαλούμενη τις νομοθετικές διατάξεις που επιτρέπουν στο δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα για εκπρόθεσμη κατάθεση ενός πωλητηρίου εγγράφου ακινήτου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης και όσα σε αντίθεση επικαλείται η πλευρά της καθ΄ης η αίτηση δεν μπορούν να επιλυθούν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Η επιτυχία της αίτησης θα διασφαλίσει τα νόμιμα δικαιώματα της αιτήτριας επί του διαμερίσματος και θα της παράσχει τη δυνατότητα να εκχωρήσει στη θυγατέρα της τα δικαιώματα της επί αυτού, όπως είναι η επιθυμία της. Οι ισχυρισμοί ότι η συμφωνία τερματίστηκε κατά τον τρόπο που επικαλείται η πλευρά της καθ΄ης η αίτηση δεν έχει νομική αντίκριση ούτε μπορεί να θεωρηθεί ως παράνομα κάτοχος του διαμερίσματος (trespasser), αυτά δε τα ζητήματα δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης αλλά στα πλαίσια άλλης διαδικασίας που τυχόν ήθελε αχθεί ενώπιον των δικαστηρίων μας με πρωτοβουλία οποιουδήποτε από τους διαδίκους. Το μόνο το οποίο θα πρέπει να εξετάσει το δικαστήριο είναι το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο για την προστασία των δικαιωμάτων της αιτήτριας να της επιτραπεί η εκπρόθεσμη κατάθεση της επίδικης συμφωνίας στο κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Η πλευρά της καθ΄ης η αίτηση υιοθέτησε για τους σκοπούς της αγόρευσης της όσα προβλήθηκαν στις ένορκες δηλώσεις του κ. Ποταμάρη τα οποία υποστηρίζουν την ειδοποίηση της ένστασης της. Αιτιολόγησε ξεχωριστά κάθε λόγο που προβάλλει στην ένσταση της παραπέμποντας σε σχετικές νομοθετικές διατάξεις και νομολογιακές αρχές προτάσσοντας τη μη νομιμοποίηση της αιτήτριας να προβαίνει στη παρούσα αίτηση εφόσον η μεταξύ τους συμφωνία έχει τερματιστεί με υπαιτιότητα της σύμφωνα με τις πρόνοιες της συμφωνίας τους. Σε περαιτέρω λεπτομέρειες ή και σε άλλες θέσεις τις οποίες ανέπτυξαν οι δύο πλευρές σε σχέση με προκύπτοντα ζητήματα, θα κάνω αναφορά στο κατάλληλο σημείο όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Έχω διεξέλθει όλους τους λόγους που προβλήθηκαν και από τις δύο πλευρές και θα συμφωνήσω εξ αρχής με τη πλευρά της αιτήτριας. Το ζήτημα είναι απλό. Το δικαστήριο καλείται με βάσει τα γεγονότα που χαρακτηρίζουν την επίδικη συμφωνία να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει την εκπρόθεσμη κατάθεση της στο κτηματολόγιο. Παρατηρώ ότι πράγματι η αιτήτρια αμέσως μετά την σύναψη της συμφωνίας φρόντισε όπως αυτή χαρτοσημανθεί δεόντως από την επόμενη της σύναψης της ήτοι στις 25.07.2006 (βλ. Τεκμ. Α το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας). Η πρόθεση της αιτήτριας να καταχωρήσει τη συμφωνία για τους πιο πάνω σκοπούς είναι εκπεφρασμένη και εκ παραδρομής φαίνεται ότι η τυπική διαδικασία της καταχώρησης της δεν ολοκληρώθηκε όπως επιθυμούσε. Η αιτήτρια κατέβαλε ήδη σημαντικό μέρος του συνολικού συμφωνηθέντος τιμήματος του διαμερίσματος - καταβλήθηκε το συνολικό ποσό των €466,554= παραμένει δε υπόλοιπο από το τίμημα το ποσό των €150.000=, όπως είναι κοινά παραδεκτό. Όλοι οι προβληθέντες λόγοι ένστασης λαμβάνουν ως δεδομένο ότι υπήρξε παράβαση προνοιών της επίδικης συμφωνίας εκ μέρους της αιτήτριας. Σε αυτό το δεδομένο ερείδεται και όλη η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε. Επ΄αυτού όμως παρατηρώ μια ουσιώδη αντίφαση στις θέσεις της πλευράς της καθ΄ης η αίτηση αφού υποστηρίζει από τη μια ότι: «Τα περί καθυστέρησης παράδοσης δεν είναι της παρούσας διαδικασίας» όπως είναι και η θέση της αιτήτριας και από την άλλη καλεί το δικαστήριο λόγω «ξεχωριστών γεγονότων» τα οποία χαρακτηρίζουν την υπόθεση να υπεισέλθει στην εξέταση, στα πλαίσια αυτής της περιορισμένης δικονομικά αίτησης, να εξετάσει ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των διαδίκων. Κανένα τέτοιο ξεχωριστό γεγονός δεν επισημάνθηκε ούτε και συντρέχει για μια τέτοια παρέμβαση, που θα ήταν καθοριστική κατά τα άλλα, σε τέτοια ζητήματα. Το Άρθρο 12 του Περί Πώλησης Ακινήτων Ειδική Εκτέλεση) Νόμου (Ν. 81

(1)/2011) όπως έχει τροποποιηθεί με το Νόμο 32

(1)/2012 προνοεί τα ακόλουθα: «Ανεξάρτητα από τις διατάξεις της παραγράφου (γ) του εδαφίου

(1)του άρθρου 3 και της παραγράφου (β) του εδαφίου

(1)του άρθρου 6, το Δικαστήριο δύναται, κατόπιν σχετικής αίτησης, να επιτρέψει την κατάθεση σύμβασης ή την έγερση αγωγής για ειδική εκτέλεση, έστω και αν έχει παρέλθει η προβλεπόμενη για το σκοπό αυτό χρονική περίοδος, σύμφωνα με τις υπό αναφορά διατάξεις, όταν κρίνει τούτο δίκαιο και εύλογο για την προστασία του αγοραστή.» Είναι φανερό από τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες ότι το δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια (το Δικαστήριο δύναται.), να επιστρέψει ή όχι την κατάθεση μιας σύμβασης στο κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης εκπρόθεσμα. Έχοντας λοιπόν υπόψη τα πιο πάνω τόσο ως προς τα γεγονότα που χαρακτηρίζουν την υπόθεση όσο και ως προς τη νομική της πτυχή, κρίνω ότι η άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας θα πρέπει να κλίνει υπέρ της έγκρισης της αίτησης καθώς είναι και δίκαιο και εύλογο, όπως ο νόμος καθορίζει, για την προστασία των δικαιωμάτων της αιτήτριας και την εκπλήρωση της επιθυμίας της όπως εκχωρήσει τα δικαιώματα της επί του διαμερίσματος που αγόρασε στην θυγατέρα της, κάτι που μπορεί να γίνει αφού αυτή κατατεθεί στο κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Οι όποιοι ισχυρισμοί προβλήθηκαν σε σχέση με τις ευθύνες της μη ολοκλήρωσης των προνοουμένων στη συμφωνία και η μη μεταβίβαση τιτλοποιημένου του διαμερίσματος στο όνομα της αιτήτριας μέχρι σήμερα όπως και το κατά πόσο η συμφωνία έχει πράγματι τερματισθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες της συμφωνίας, είναι ζητήματα τα οποία κατά την άποψη μου δεν μπορούν να απασχολήσουν το δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας αίτησης. Όπως δε πολύ ορθά εισηγείται η αιτήτρια, αυτά τα ζητήματα όπως ίσως και άλλα, θα μπορούσαν να απασχολήσουν και επιλυθούν στα πλαίσια κάποιας άλλης διαδικασίας, εάν ήθελε αποφασιστεί να κινηθεί τέτοια, από οποιοδήποτε μέρος της συμφωνίας που έχει έννομο συμφέρον να το πράξει και εφόσον ασφαλώς παρατεθούν και αποκαλυφθούν όλοι οι ουσιώδεις, ως προς τα ζητήματα που ενδιαφέρουν, ισχυρισμοί των συμβαλλομένων στην επίδικη συμφωνία. Εκδίδεται διάταγμα το οποίο επιτρέπει στην αιτήτρια ή νόμιμο αντιπρόσωπο της, να καταθέσει για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης την επίδικη συμφωνία πώλησης του διαμερίσματος με ημερομηνία 24.07.2006 με αρ. 1D, στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας Four Laterns, στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/4965, Φ/Σχ. XLI/57.1.III, Τεμάχιο 589 στην οδό Στράντ στη Λάρνακα στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας, σύμφωνα με το Άρθρο 12 του Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου (Ν. 81

(1)/2011) όπως έχει τροποποιηθεί με το Νόμο 32

(1)/2012, έστω και αν έχει παρέλθει η προβλεπόμενη για το σκοπό αυτό χρονική περίοδος. Συμμόρφωση με το διάταγμα να γίνει εντός 15 ημερών από της σύνταξης του παρόντος διατάγματος. Επιδικάζονται €1.350,00 έξοδα υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ΄ης η αίτηση. Στον υπολογισμό του πιο πάνω ποσού ως εξόδων έλαβα υπόψη μου μόνο όσα έξοδα έχουν προκληθεί συνεπεία της καταχώρησης της ειδοποίησης περί της πρόθεσης ένστασης από την καθ΄ης η αίτηση (Άρθρο 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960). (Υπ.) .................................................... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο