ALPHA BANK CYPRUS LIMITED ν. Λοίζος Ιορδάνου κ.α., Αρ. Αγωγής: 854/2013, 5/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A307 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, A. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 854/2013 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LIMITED Εναγόντων - Καθ΄ων η Αίτηση και
- Λοίζος Ιορδάνου
- S.K.HOME PLAN CONSTRUCTIONS LTD
- Ελευθέριος Ιορδάνου Εναγομένων 2 - Αιτητών ----------------------------------- Ημερομηνία: 5 Δεκεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες - καθ΄ων η αίτηση: κ. Β. Λοίζου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους εναγόμενους 2 - αιτητές: κα Θωμά για Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση (Σε αίτηση υπό των εναγομένων 2 - αιτητών για παραμερισμό απόφασης και επαναφοράς του κλητηρίου εντάλματος) Οι εναγόμενοι 2 - αιτητές με την παρούσα αίτηση τους η οποία καταχωρήθηκε την 24.06.2014, επιδιώκουν τον παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου που εκδόθηκε ερήμην τους στις 10.04.
- Η απόφαση αφορούσε αξιώσεις: (α) για το υπόλοιπο δανείου που λήφθηκε από τον εναγόμενο 1 δυνάμει εγγράφου συμφωνίας δανείου το οποίο διεπόταν από τον Περί Καταναλωτικής Πίστης Νόμο το οποίο εγγυήθηκε ο εναγόμενος 3 και (β) για το υπόλοιπο δανείου δυνάμει εγγράφου συμφωνίας στεγαστικού δανείου σε Ελβετικά Φράγκα το οποίο εγγυήθηκαν οι εναγόμενοι
- Η εκδοθείσα απόφαση πλην της καταβολής των υπολοίπων των δανείων και των προκυψάντων τόκων και εξόδων προνοούσε και διάφορα διατάγματα όπως πώλησης σε δημόσιο πλειστηριασμό ενυπόθηκου μεριδίου ακινήτου των εναγομένων 2, ακυρώσεως του πωλητηρίου εγγράφου ενός διαμερίσματος που είχε εκχωρηθεί και της δυνατότητας πώλησης ή υποθήκευσης του εκ μέρους των εναγόντων. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ. 17 Θ. 10, Δ.48 Θ. 1-10, Δ.64, στις αρχές του κωλύματος, στη διακριτική ευχέρεια, στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Tην αίτηση υποστηρίζει με ένορκο δήλωση του ο κ. Σέργης Συμεού διευθυντής των εναγομένων 2, ο οποίος δηλώνει ότι γνωρίζει προσωπικά όσα αφορούν την παρούσα αγωγή και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκο δήλωση. Για όσα γεγονότα δεν έχει προσωπική γνώση αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεων του, για δε τα αμιγώς νομικά θέματα δηλώνει ότι έχει λάβει προς τούτο νομική συμβουλή από τους δικηγόρους των εναγομένων
- Ο ενόρκως δηλών παραδέχεται ότι του έχει επιδοθεί προσωπικά ως διευθυντή των εναγομένων 2 το κλητήριο ένταλμα στις 5.03.
- Περιγράφει στη συνέχεια τις ενέργειες των εναγόντων για την έκδοση απόφασης την 10.04.2013 με βάσει τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και τα μέτρα εκτέλεσης που έλαβαν όπως είναι και η αίτηση με ημερομηνία 4.12.2013 για εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου των εναγομένων 2, ειδοποίηση η οποία φέρει ημερομηνία 14.04.2014 και την οποία παρέλαβε την 20.04.
- Δηλώνει ότι τόσο για την απόφαση της 10.04.2013 όσο και για την αίτηση της 4.12.2013 οι εναγόμενοι 2 ενημερώθηκαν για πρώτη φορά κατά ή περί την 20.04.2014, ημερομηνία κατά την οποία παρέλαβαν την ως άνω ειδοποίηση. Στη συνέχεια δηλώνει τα ακόλουθα: παρ. 5 «Δυστυχώς κατά τον ουσιώδη χρόνο της επίδοσης της αγωγής ήτοι την περίοδο μετά την 05.03.2013 δεν ήμουν σε θέση και δεν μπόρεσα να δώσω την προσήκουσα σημασία στη διαδικασία την οποία ξεκίνησαν οι ενάγοντες εναντίον των εναγομένων 2 με αποτέλεσμα να ξεχάσω, να διαφύγει της προσοχής μου και να παραβλέψω ότι εκκρεμούσε εναντίον τους η παρούσα αγωγή, εν συνεχεία να λησμονήσω να επικοινωνήσω με τους δικηγόρους των εναγομένων 2 ούτως ώστε να εμφανιστούν εκ μέρους των εναγομένων 2.» παρ. 6 «Ο ειλικρινής και πραγματικός λόγος παράλειψης μου να λάβω τα απαραίτητα μέτρα για την εμφάνιση των εναγομένων 2 στο Δικαστήριο ήταν το γεγονός ότι μετά την επίδοση της αγωγής - η οποία σημειώνω ότι έγινε στις 5.03.2013 - και πιο συγκεκριμένα από τις 11.03.2014 μέχρι τις 15.03.2013 και από τις 25.03.2013 μέχρι τις 29.03.2013 πηγαινοερχόμουν στο εξωτερικό και πιο συγκεκριμένα στην Αθήνα για να παρακολουθήσω μια σειρά επαγγελματικών σεμιναρίων για τα οποία έτυχα εξέτασης στις 18.04.2013 και στις 19.04.
- Η πίεση που είχα κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής δεν μου επέτρεψε να ενεργήσω ως έπρεπε με αποτέλεσμα να επιτραπεί έτσι στους ενάγοντες να εξασφαλίσουν την επίδικη απόφαση εναντίον των εναγομένων 2.» Στη συνέχεια δηλώνει ότι αμέσως μετά τη λήψη της ειδοποίησης με ημερομηνία 14.04.2014 και χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση, αντιλαμβανόμενος πλέον το όλο αποτέλεσμα της μη εσκεμμένης παράλειψης του και κατ΄ επέκταση της παράλειψης των εναγομένων 2 να εμφανιστούν στην αγωγή, επισκέφθηκε τους δικηγόρους των εναγομένων 2 και τους ενημέρωσε για την κατάσταση και τους έδωσε οδηγίες όπως επέμβουν στη διαδικασία και εξηγήσουν τους λόγους για τους οποίους οι εναγόμενοι 2 παρέλειψαν να παραστούν στο Δικαστήριο. Περαιτέρω ζήτησε από τους δικηγόρους των εναγομένων 2 όπως λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να τους επιτραπεί από το Δικαστήριο να προβάλουν την υπεράσπιση τους στην παρούσα αγωγή. Εξηγεί στη συνέχεια ότι η νομική συμβουλή που έλαβε από τους δικηγόρους των εναγομένων 2 είναι ότι έχουν καλή υπεράσπιση και κανένα ποσό οφείλουν προς τους ενάγοντες για τους λόγους που εξηγεί, σε αναφορά στη συναφθείσα συμφωνία των εναγομένων 2 με τον εναγόμενο 1, για την αγορά ενός υπό ανέγερση διαμερίσματος στην Αραδίππου έναντι του ποσού των €193.146.- Το εν λόγω πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης με αριθμό ΠΩΕ 2426/
- Ο εναγόμενος 1 τον είχε ενημερώσει ότι σχεδόν ολόκληρο το ποσό του τιμήματος θα πληρωνόταν από δάνειο που θα του παραχωρείτο από τους ενάγοντες και για το λόγο ότι το δεδομένο χρονικό διάστημα το επίδικο διαμέρισμα βρισκόταν υπό ανέγερση και δεν υπήρχε ξεχωριστός τίτλος, ούτως ώστε να προσφερθεί στους ενάγοντες ως υποθήκη, οι ενάγοντες ζήτησαν από τον εναγόμενο 1 στις 15.09.2008 ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων του να υπογραφτεί από τους εναγόμενους 2 έγγραφο υποθήκης για το 1/8 μερίδιο του ως άνω περιγραφόμενου οικοπέδου εντός του οποίου θα ανεγειρόταν το επίδικο διαμέρισμα μέχρις ότου εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας όπως και έγινε. Ισχυρίζεται ότι κατά τη συνομιλία που είχε με την αρμόδια υπάλληλο των εναγόντων, κα Αμαλία Θεοδούλου, η οποία ήταν υπεύθυνη για το δάνειο του εναγόμενου 1, του ανέφερε ότι εκτός από το έγγραφο υποθήκης, οι εναγόμενοι 2 θα πρέπει να υπογράψουν «εγγύηση για την έκδοση των τίτλων». Ρωτώντας την κα Θεοδούλου τι εννοεί «εγγύηση για την έκδοση των τίτλων», του απάντησε τα ακόλουθα: «Μεν έχεις έννοια. Η εταιρεία σου θα είναι εγγυητής ώσπου να βγει το κοτσιάνι. Είναι πίεση για τους κατασκευαστές για να τελειώνουν την πολυκατοικία και να βγάζουν τα κοτσιάνια έστω και αν πουλήσουν μόνο ένα διαμέρισμα. Εσύ άμα βγάλεις το κοτσιάνι είσαι καθαρός. Δεν έχεις καμιά άλλη υποχρέωση και απαλλάσσεσαι από εγγυητής.» Την πιο πάνω συζήτηση ισχυρίζεται ότι άκουγε και ο συνάδελφος της κ. Θεοδούλου ο κ. Ανδρέας Δημοσθένους, τον οποίο γνώριζε προσωπικά από τον στρατό, ο οποίος επενέβηκε στη συζήτηση τους επιβεβαιώνοντας τα όσα του προανάφερε η κ. Θεοδούλου λέγοντας του τα εξής: «Φίλε μου μεν έχεις έννοια. Άμα φκάλεις το κοτσιάνι φκένεις που εγγυητής». Βασιζόμενος στις εξηγήσεις και επιβεβαιώσεις των υπαλλήλων των εναγόντων, ότι η εγγύηση θα δεσμεύει τους εναγόμενους 2 μέχρι την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας και ότι η συμφωνία εγγύησης ήταν μια τυπική συμφωνία που ζητείτο να υπογραφτεί από τους κατασκευαστές ως θέμα πρακτικής, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η Τράπεζα ότι ο εκάστοτε κατασκευαστής θα λάμβανε εντός ευλόγου χρόνου τα απαραίτητα διαβήματα για την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας, υπέγραψε την επίδικη συμφωνία εγγύησης. Προς τούτο συμπεριλήφθηκε και ο σχετικός όρος 23* της συμφωνίας εγγύησης με ημερομηνία 12.09.
- Πιστοί στις υποχρεώσεις τους, οι εναγόμενοι 2 προέβηκαν σε όλα τα απαραίτητα διαβήματα και στις 26.06.2012 εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το επίδικο διαμέρισμα και προς τούτο στάλθηκαν σχετικές ειδοποιήσεις προς τους ενάγοντες και τον εναγόμενο
- * « Ανεξάρτητα από τα όσα αναφέρονται ανωτέρω στο παρόν έγγραφο, μετά την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας για το/τα Διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων αρ. 301, Αραδίππου, Λάρνακα το/τα οποίο/α ανεγείρεται/ονται στο ακίνητο αριθμό εγγραφής:6/701, Φύλλο/Σχέδιο: 40/47W2, Τεμάχιο:902, Τμήμα:6, στον/στην : Άγιος Φανούριος, Κόκκινες, Λάρνακα στο όνομα του/της Λοίζος Ιορδάνου (Αρ. Ταυτ. 762766) (που στη συνέχεια θα αναφέρεται ¨ο Αγοραστής¨), την μεταβίβαση του/ς στο όνομα του Αγοραστή και την εγγραφή υποθήκης προς όφελος της Τραπέζης ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων του Πρωτοφειλέτη με την Τράπεζα, η παρούσα εγγύηση μου θα τερματισθεί. Η υποθήκη η οποία θα εγγραφεί θα είναι για ποσό ίσο με 110%, πλέον τόκων, των υποχρεώσεων του Πρωτοφειλέτη με την Τράπεζα κατά την ημερομηνία εγγραφής της υποθήκης ή για τέτοιο άλλο ποσό το οποίο θα υποδείξει η Τράπεζα.» Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των εναγομένων 2 προς τον εναγόμενο 1 είτε προφορικά μέσω του είτε με επιστολές ημερ. 23.07.2013 και ημερ. 07.03.2014, οι οποίες κοινοποιήθηκαν στους ενάγοντες και με τις οποίες οι εναγόμενοι 2 κάλεσαν τον εναγόμενο 1 όπως προσέλθει στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας προκειμένου να προβεί στη μεταβίβαση του ακινήτου επ΄ ονόματι του, ο εναγόμενος 1 μέχρι σήμερα παραλείπει να εμφανιστεί στο Κτηματολόγιο. Για τους λόγους αυτούς οι ενάγοντες ως εκδοχείς του επίδικου πωλητήριου εγγράφου κωλύονταν να εγείρουν την παρούσα αγωγή και να αξιώνουν ως η απαίτησή τους καθότι υπήρχε μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων 2 παράλληλη συμφωνία ότι οι εναγόμενοι 2 υποχρεούνταν να εκδώσουν τίτλο για το επίδικο ακίνητο για σκοπούς υποθήκευσης και αποδέσμευσης τους ως εγγυητών και μέχρι τότε οι ενάγοντες κωλύονταν από το να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα εναντίον τους, πλην όμως στην περίπτωση που αυτοί δεν θα επετύγχαναν την έκδοση τίτλων εντός εύλογου χρόνου από την σχετική ειδοποίηση των εναγόντων ή των εναγομένων
- Περαιτέρω, οποιοσδήποτε αντίθετος ισχυρισμός των εναγόντων, προφορικός ή γραπτός, με την από μέρους τους υπογραφείσα συμφωνία εγγύησης έχει εξασφαλιστεί από τους εναγόμενους 2 με πλάνη εκ μέρους των εναγόντων και δεν ανταποκρίνεται στη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, αφού σκοπός της εγγύησης ήταν απλά και μόνο η υποχρέωση έκδοσης τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου για σκοπούς εξασφάλισης του δανείου. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι η επίδικη συμφωνία εκχώρησης ημερ. 16.09.2008 κατέστησε τους ενάγοντες δικαιούχους του ενυπόθηκου ακινήτου και οι ενάγοντες έχουν στο στάδιο αυτό κάθε δικαίωμα να πωλήσουν το ακίνητο και το ποσό το οποίο θα εισπραχθεί να χρησιμοποιηθεί προς εξόφληση των υποχρεώσεων του εναγομένου
- Οι εναγόμενοι 2 είναι πρόθυμοι εάν τούτο διατάξει το Δικαστήριο όπως καταβάλουν στους ενάγοντες ή να καταθέσουν στο Δικαστήριο οποιαδήποτε σπαταληθέντα έξοδα συνεπεία της παράλειψης τους ή της καθυστερημένης εμφάνισης τους στην υπό εκδίκαση υπόθεση. Για τους λόγους αυτούς πιστεύουν ότι είναι προς το συμφέρον της δίκαιης απονομής δικαιοσύνης να παραμερισθεί η απόφαση εναντίον των εναγομένων 2 και να τους δοθεί το δικαίωμα να καταχωρίσουν την υπεράσπιση τους. Οι ενάγοντες καταχώρησαν ειδοποίηση περί της προθέσεως ενστάσεως στην οποία προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους: «
- Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και αστήρικτη.
- Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται και/ή δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες.
- Η αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική και άνευ αντικειμένου.
- Η αίτηση είναι καταχρηστική.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Οι αιτητές δεν έχουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη, καλή ή οιανδήποτε Υπεράσπιση.
- Το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στους εναγόμενους νόμιμα και κανονικά την 05.03.
- Η αίτηση υποβλήθηκε αδικαιολόγητα καθυστερημένα.» Η ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.5, Δ.5 Α, Δ.6, Δ.17 Κ. 10, Δ.48 Κ. 1,2,3,4
(1),5,6,7,8,9 επί του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρθρο 30
(2)και 30
(3)και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης υποστηρίζει με ένορκο δήλωση του ο κ. Παντελάκης Παντελή υπάλληλος της ενάγουσας, γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκο δήλωση στην οποία δηλώνει ότι έχει διαβάσει την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, με το περιεχόμενο της οποίας διαφωνεί πλήρως εκτός όπου αναφέρει το αντίθετο. Υιοθετεί και επαναλαμβάνει όλους και τον κάθε ένα ξεχωριστά τους λόγους ένστασης όπως αυτοί αναγράφονται στην ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. Αγνοεί και συνεπώς αρνείται την παράγραφο 1 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση. Το Κλητήριο Ένταλμα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής επιδόθηκε στους αιτητές νομότυπα και κανονικά την 05.03.2013 ως εμφαίνεται στην ένορκο δήλωση επίδοσης η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Λέγει ότι οι αιτητές ενημερώθηκαν για την ύπαρξη της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής την 05.03.2013, ημερομηνία κατά την οποία επιδόθηκε νομότυπα και κανονικά το κλητήριο ένταλμα σε αυτούς και ως εκ τούτου και εξ όσων έχει πληροφορηθεί, η ημερομηνία κατά την οποία οι αιτητές έλαβαν γνώση για την έκδοση απόφασης εναντίον τους και γνώση για την λήψη οποιουδήποτε μέτρου, είναι άσχετη με την παρούσα διαδικασία και καμία δικαιολογία αποτελεί για την ακύρωση ή παραμερισμό της απόφασης ημερ. 10.04.2013. Αντίθετα από τους ίδιους τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντος προκύπτει ότι ο λόγος για τον οποίο οι αιτητές αποτάθηκαν στο Δικαστήριο με την παρούσα αίτηση πέραν του 1 έτους από την έκδοση της απόφασης εναντίον τους, είναι ακριβώς διότι βρέθηκαν αντιμέτωποι με μέτρα εκτέλεσης της απόφασης, τα οποία με την παρούσα αίτηση επιχειρούν να αποφύγουν. Λέγει ότι εξ όσων έχει πληροφορηθεί από τους δικηγόρους των καθ΄ων η αίτηση, οι αιτητές δεν έχουν οποιαδήποτε εκ πρώτης όψεως, καλή, συζητήσιμη ή βάσιμη υπεράσπιση αναφορικά με την απαίτηση των καθ΄ων η αίτηση εναντίον τους αλλά και εναντίον των υπόλοιπων εναγομένων. Ο ενόρκως δηλών προβαίνει σε ανυπόστατους ισχυρισμούς οι οποίοι αποσκοπούν στη δημιουργία εντυπώσεων και λανθασμένης εικόνας αναφορικά με την ύπαρξη οποιασδήποτε εκ πρώτης όψεως ή καλής υπεράσπισης η οποία εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 2 - αιτητές, υπέγραψαν την επίδικη εγγύηση, η οποία είναι νόμιμη, έγκυρη, ισχυρή και δεσμευτική και σύμφωνη με τη νόμιμη Τραπεζική Πρακτική, τη δημόσια πολιτική και καταρτίστηκε με την ελεύθερη βούληση τους και με πλήρη γνώση του περιεχομένου της και επίγνωση των συνεπειών της. Οι εναγόμενοι 2 εγγυήθηκαν την πληρωμή υπό του εναγομένου 1 των υποχρεώσεων του και η εγγύηση δεν περιορίζεται στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Κατά το χρόνο της σύναψης της εγγύησης, οι αιτητές εκπροσωπούνταν κατά την ετοιμασία και κατάρτιση των συμφωνιών από τον ενόρκως δηλούντα, ο οποίος είχε σώας τας φρένας και εν πάση περιπτώσει όλοι οι όροι της εγγύησης είναι ως αναφέρονται στην έγγραφη συμφωνία των διαδίκων, οι δε ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντος αποτελούν εκ των υστέρων σκέψη σε μια προσπάθεια των αιτητών να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους προς τους ενάγοντες και να δημιουργήσουν λανθασμένες εντυπώσεις αναφορικά με την ύπαρξη οποιασδήποτε εκ πρώτης όψεως ή καλής υπεράσπισης η οποία εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει. Εν πάση περιπτώσει, βάσει των ισχυρισμών των αιτητών 2, ημέρες μετά επίδοση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής σε αυτούς, αποτάθηκαν με επιστολές τους στον εναγόμενο 1 για θέματα σχετικά προς την αγωγή αλλά ταυτόχρονα δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κάτι το οποίο αποδεικνύει το αδικαιολόγητο της καθυστέρησης τους να αποταθούν στο Δικαστήριο και καταδεικνύει την ανεπάρκεια της δικαιολόγησης της καθυστέρησης, αφού παρά το γεγονός ότι γνώριζαν ότι εκκρεμούσε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εναντίον τους δεν έλαβαν οποιαδήποτε μέτρα για να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Λέγει περαιτέρω ότι καμία προφορική ή άλλη συμφωνία υπήρξε μεταξύ των αιτητών και των καθ΄ ων η αίτηση, πέραν της συμφωνίας εγγύησης. Η δε εγγύηση ως αναφέρεται και ανωτέρω αλλά και όπως καθίσταται εμφανές από το αντίγραφο της, το οποίο βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, αφορούσε όλες τις υποχρεώσεις του εναγόμενου 1 και δεν περιοριζόταν στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Εξάλλου, βάσει του όρου 23 της εγγύησης, η εγγύηση θα τερματιζόταν μετά έκδοση ξεχωριστού τίτλου, τη μεταβίβαση του ακινήτου επ΄ ονόματι του εναγόμενου 1 και την υποθήκευση του ακινήτου προς όφελος της καθ΄ης η αίτηση και μόνο μετά την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Λέγει ότι το οποιοδήποτε δικαίωμα της καθ΄ης η αίτηση βάσει της συμφωνίας εκχώρησης ημερ. 15.09.2008 αλλά και αναφορικά με το ακίνητο ουδόλως επηρεάζει, περιορίζει ή μεταβάλλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τις υποχρεώσεις των αιτητών βάσει της επίδικης συμφωνίας εγγύησης η οποία είναι καθόλα νόμιμη, έγκυρη, ισχυρή και δεσμευτική για τους αιτητές. Δεν πληρούνται οι νομολογημένες προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος παραμερισμού καθότι οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν εκ πρώτης όψεως, καλή, βάσιμη ή συζητήσιμη υπεράσπιση ενώ η προβαλλόμενη δικαιολογία για την καθυστέρηση εμφάνισης δεν είναι επαρκής αλλά ούτε και ευσταθεί και ως εκ τούτου η αίτηση πρέπει να απορριφθεί αφού δεν διαφαίνεται βάσιμος και συγχωρητέος λόγος για τη μη εμφάνιση. Για τους λόγους αυτούς ζητούν την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ των καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν να αντεξετάσουν οποιονδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και έτσι με άδεια του Δικαστηρίου προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις στις οποίες εξέθεσαν τις θέσεις τους με παραπομπή σε σχετική νομολογία. Περαιτέρω πέραν των κειμένων των γραπτών αγορεύσεων τους προχώρησαν και διευκρίνισαν και προφορικά κάποια ζητήματα ενώπιον του Δικαστηρίου. Με την πλευρά των αιτητών να εισηγείται ότι θα πρέπει να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος και την πλευρά των καθ΄ών η αίτηση ότι αυτό θα πρέπει να απορριφθεί. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η αίτηση εξετάζεται κάτω από τις πρόνοιες της Διαταγής 17 Θ. 10 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just. Σε μετάφραση: Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της Διαταγής, θα είναι νόμιμο για το δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι. Επίσης και στη Δ.33 Θ. 5 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial. Σε μετάφραση: Οποιαδήποτε απόφαση που πάρθηκε όταν ένας διάδικος δεν εμφανίσθηκε κατά την ακρόαση μπορεί, ανάλογα με την υπόθεση να παραμερισθεί από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους, που θα κριθούν κατάλληλοι, κατόπιν αιτήσεως που θα γίνει εντός δεκαπέντε ημερών μετά την ακρόαση. Η νομολογία μας, έχοντας σαν καθοδηγητική την υπόθεση Evans v. Bartham,
(1937)2 All E.R. 646 καθόρισε τις αρχές που το δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, η οποία ασφαλώς θα πρέπει να ασκείται δικαστικά με βάση τις αρχές και τα κριτήρια που καθιερώνονται στη νομολογία, όταν εξετάζει αίτηση για παραμερισμό απόφασης (βλ. μεταξύ άλλων την Bush κ.ά. v. Γιαννή,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. σελ. 1342 και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.ά.,
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 457). Η πιο πάνω απόφαση έτυχε ανάλυσης και στην υπόθεση Μερκής v. Yiannouka Holiday Inns Ltd κ. ά.,
(1994)1 Α.Α.Δ. σελ. 736 η οποία αφορούσε έκδοση τελικής απόφασης σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως από το πρωτόδικο Δικαστήριο εφόσον δεν είχε καταχωρηθεί εμφάνιση από τον εναγόμενο, όπου ο Κούρρης, Δ (απόφαση πλειοψηφίας), συνόψισε το σκεπτικό της ως εξής σε σχέση με τις αρχές που διέπουν τον παραμερισμό απόφασης που λαμβάνεται ερήμην του εναγόμενου με τις οποίες βέβαια δεν διαφώνησε με την απόφαση του (μειοψηφίας) ο Χρυσοστομής, Δ. καθώς η διαφωνία του έγκειτο στον τρόπο παρουσίασης της μαρτυρίας προς απόδειξη της ύπαρξης καλής υπεράσπισης επί της ουσίας όπως ερμηνευόταν τότε η Δ.48 Θ. 4:
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για να αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης, και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης έγγραφης μαρτυρίας, συνημμένης στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσης του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους Κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας. Οι ακόλουθες δύο αποφάσεις επεξηγούν επίσης τι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε αυτής της μορφής τις αιτήσεις: Στην υπόθεση Πατούρη v. Hellenic Bank Ltd,
(2001)1 (Γ) A.A.Δ. 2118, 2123 λέχθηκαν τα εξής: ¨Καθιερωμένες μπορεί να θεωρηθούν οι αρχές που διέπουν και προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ΄αυτό το πεδίο. Απαραίτητη είναι η επεξήγηση των λόγων για τη μη εμφάνιση του εναγομένου και η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης¨. Στην δε υπόθεση Phylactou and others v. Michael,
(1982)1 C.L.R. 204, 210 λέχθηκαν τα εξής: ¨Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δύο θεμελιωδών αρχών. Την ανάγκη από τη μια να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης¨. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ: Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα της έκδοσης διαταγής για ακύρωση μιας δικαστικής απόφασης, τον χρόνο υποβολής του αιτήματος, τους λόγους που υποστηρίζουν το αίτημα και τους λόγους της ένστασης όπως επίσης και τις εμπεριστατωμένες εισηγήσεις των δύο πλευρών θα προσπαθήσω στη συνέχεια να εξαγάγω τα συμπεράσματα μου κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η έγκριση του αιτήματος. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση των δύο βασικών προϋποθέσεων που απαιτούνται όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί από την νομολογία μας. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: Το κατά πόσο συντρέχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση είναι θέμα που συνδέεται με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Έτσι στη νομολογία μας συναντάμε περιπτώσεις όπου έγινε αποδοχή, ως δικαιολογημένη, καθυστέρηση πολύ μεγαλύτερης διάρκειας από αυτήν της παρούσας υπόθεσης, ενώ σε άλλες περιπτώσεις απορρίφθηκαν αιτήματα λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης που το χρονικό διάστημα ήταν και μικρότερο. Αναγνωρίζεται από τους εναγόμενους 2 - αιτητές ότι η παράλειψη τους να καταχωρήσουν εμφάνιση οφειλόταν στην μη επίδειξη προσήκουσας σημασίας στη διαδικασία την οποία ξεκίνησαν οι ενάγοντες με αποτέλεσμα να ξεχάσει και να διαφύγει της προσοχής του διευθυντού τους και να παραβλέψει ότι εκκρεμούσε εναντίον των εναγομένων 2 η παρούσα αγωγή. Μεταξύ 5.03.2013 που επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα και της 11.03.2013, ημερομηνίας κατά την οποία άρχισε να πηγαινοέρχεται στην Αθήνα για να παρακολουθήσει σειρά επαγγελματικών σεμιναρίων, μεσολάβησαν αρκετές ημέρες που αρκούσαν όχι μόνο να κάνει κάποιο τηλεφώνημα σε δικηγόρο για να καταχωρήσει εμφάνιση για τους εναγόμενους 2, εντός του χρόνου των δέκα ημερών όπως προνοείται από τους Θεσμούς, αλλά ακόμα και να μεταβεί και ο ίδιος στο Επαρχιακό Δικαστήριο για να προβεί ο ίδιος σε ένα τέτοιο διάβημα. Προτίμησε όμως να αφήσει τον χρόνο ανεκμετάλλευτο και μόνο μετά από πάροδο δεκατριών και πλέον μηνών αποφάσισε - όταν αντιλήφθηκε πλέον ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον των εναγομένων 2 και λήφθηκαν μέτρα εκτέλεσης - να ασχοληθεί με το ζήτημα. Η παρακολούθηση γι΄αυτόν των επαγγελματικών του σεμιναρίων κρίθηκε σημαντικότερη προτεραιότητα από του να καταχωρήσει εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου - ενέργεια που θα του σπαταλούσε ελάχιστα λεπτά της ώρας - για να μπορέσει στη συνέχεια να προβάλει την υπεράσπιση του. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Αδράνησε και τους επόμενους δεκατρείς μήνες χωρίς να δώσει οποιαδήποτε επαρκή εξήγηση γι΄αυτή την αδράνεια του. Όταν μάλιστα οι εναγόμενοι 2 είχαν σχετικές προειδοποιήσεις από τους ενάγοντες ήδη από το καλοκαίρι του 2012 με συνεχείς επιστολές τους όπως παρουσιάζονται στο Τεκμήριο Στ της ενόρκου δηλώσεως του κ. Παντελάκη Παντελή προς υποστήριξη της αίτησης για έκδοση απόφασης, δεν τους έθεσαν σε εγρήγορση και δεν ανταποκρίθηκαν σε αυτές, όταν μάλιστα ήδη από τότε είχαν εκδώσει χωριστό τίτλο ιδιοκτησίας για το διαμέρισμα, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο Ε της αίτησης τους. Στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου,
(1993)1 Α.Α. Δ. 26 είχε υποβληθεί αίτημα για παραμερισμό απόφασης που είχε εκδοθεί ερήμην ένα χρόνο μετά την έκδοση της απόφασης. Δεν δόθηκε ικανοποιητική δικαιολογία για την καθυστέρηση. Το Εφετείο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία αποφασίσθηκε ο παραμερισμός της απόφασης. Στην υπόθεση Φραντζής v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ,
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 1096 απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του εναγόμενου για μη καταχώριση σημειώματος εμφάνισης παραμερίστηκε με τον όρο παραχώρησης εγγυήσεων για τα ποσά της απόφασης και τα έξοδα. Επρόκειτο για απόφαση που είχε εκδοθεί ερήμην και καταχωρήθηκε η αίτηση για παραμερισμό της 18 μήνες αργότερα. Η αίτηση στηρίχθηκε στον ισχυρισμό ότι η υπογραφή του σαν εγγυητή στο έγγραφο ενοικιαγοράς που κατατέθηκε σαν μαρτυρία ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν πλαστή. Η επιβολή των εγγυήσεων, θεωρήθηκε ότι έγινε κατά ορθή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τέλος, στην υπόθεση Πίττας v. Unigoods Trading Company Ltd,
(2004)1 A.A.Δ. σελ. 1761 η έφεση απορρίφθηκε. Είχε κριθεί από το Πρωτόδικο Δικαστήριο ότι δεν υπήρχαν στοιχεία σε σχέση με την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης και όπου επίσης κρίθηκε ότι ο εφεσείων είχε επιδείξει κατά συρροή αδιαφορία η οποία υπό τις συνθήκες προσλάμβανε μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Κατά παρόμοιο τρόπο κρίνεται και η συμπεριφορά των εναγομένων 2 - αιτητών στην παρούσα υπόθεση και έτσι δεν μπορούν να προσδοκούν σε θετική αντίκριση του αιτήματος των. Στην υπόθεση Παπανικολάου v. Κότσαπα,
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1800 στη σελ. 1805 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διάδικου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και γι΄αυτό, αν η συμπεριφορά διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου. Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.ά.,
(2001)1 Α.Α.Δ. σελ. 457 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας αλλά παράγοντας υψίστης σημασίας για την ουσιαστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι συνυφασμένη με την ανάγκη εξασφάλισης της τελεσιδικίας. Αν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιτυγχάνει επανάνοιγμα υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου θα απολεσθούν με οδυνηρές συνέπειες στην απόδοση του δικαίου.» Ο λόγος που επικαλείται ο διευθυντής τους κ. Σέργιος Συμεού στην ένορκο δήλωση του δεν εμπίπτει από όποια σκοπιά και αν αυτός ειδωθεί στην έννοια του «σοβαρού και εύλογου λόγου». Καταλήγω ότι ο λόγος που επικαλείται για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση ούτε σοβαρός μπορεί να κριθεί ούτε και εύλογος. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι αιτητές επέδειξαν αδιαφορία και παντελώς περιφρονητική στάση προς τις δικαστικές διαδικασίες. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΚΑΛΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ: Σύμφωνα με τη νομολογία μας οι αιτητές έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση επί της ουσίας της διαφοράς τους με τους ενάγοντες. Στην υπόθεση Χρυσάνθου κ.ά. v. Mariala Construction Ltd,
(1996)(1Β) A.A.Δ. σελ. 1129 λέχθηκαν τα εξής: «Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στους αιτητές να αποδείξουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης. Δεν απαιτείται απόδειξη της υπεράσπισης τους. Είναι αρκετό να αποδείξουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και αυτό είναι αρκετό για να παραμεριστεί η απόφαση και να επανεκδικασθεί η υπόθεση επί της ουσίας.» Στην υπόθεση Τεγκεράκης ως Διαχειριστής της περιουσίας της K. Τεγκεράκη (Χ¨ Παναγή Γιάννη) v. Δήμος Λευκωσίας,
(2005)(1 Α) Α.Α.Δ. σελ. 289 τονίστηκε ότι: «Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο Δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του αιτητή.» Η πλευρά του αιτητή προβάλλει ότι έχει καλή υπεράσπιση και επικαλείται κατά κύριο λόγο τον όρο 23 του εγγράφου εγγυήσεως - παρατίθεται πιο πάνω στη σελ. 5 - και ανάγοντας τον σε παράλληλη συμφωνία με τους ενάγοντες και έτσι θα πρέπει να τους δοθεί το δικαίωμα να την παρουσιάσουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Η πλευρά εναγόντων δεν αμφισβητεί η ύπαρξη του όρου 23 στο έγγραφο εγγυήσεως. Διαφωνεί όμως ότι τα όσα διαλαμβάνει συνιστούν μια παράλληλη συμφωνία των εναγόντων με τους εναγόμενους 2. Υποστηρίζουν ότι οι πρόνοιες του όρου αυτού θα τους δέσμευαν αν υπήρχε ολοκλήρωση της διαδικασίας που προνοείται σε αυτόν. Η έκδοση χωριστού τίτλου ιδιοκτησίας για το διαμέρισμα και η μεταβίβαση του στον εναγόμενο 1 και ακολούθως η υποθήκευση του προς όφελος των εναγόντων είναι τα προαπαιτούμενα για τον τερματισμό της συμφωνίας εγγύησης. Η πιο πάνω διαδικασία δεν ολοκληρώθηκε, οι δε προσπάθειες όπως ανέφερε και ο κ. Λοϊζου, στην προφορική του παρέμβαση κατά το στάδιο των αγορεύσεων, που κατέβαλαν ή καταβάλλουν οι εναγόμενοι 2 για να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα στον εναγόμενο 1 δεν συνιστούν παρά προσπάθεια διευθέτησης της υπόθεσης και όχι προβολή συζητήσιμης υπόθεσης και εν τέλει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Η σύμβαση εγγύησης των εναγομένων 2 εξακολουθεί να τους δεσμεύει καθώς δεν υπήρξε συμμόρφωση με τους όρους παροχής του δανείου και της σύμβασης εγγύησης. Όπως ο όρος 23 της σύμβασης εγγύησης διαλαμβάνει, δεν αρκεί η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του επίδικου διαμερίσματος για να απαλλαγούν της ευθύνης τους οι εναγόμενοι 2, απαιτείται η μεταβίβαση του στο όνομα του αγοραστή και η εγγραφή υποθήκης προς όφελος των εναγόντων, διαδικασία που ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί όχι με ευθύνη των εναγόντων. Με αυτά τα δεδομένα βρίσκω ότι δεν έχει αποκαλυφθεί ότι οι εναγόμενοι 2 έχουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Οποιεσδήποτε προσπάθειες έγιναν ή θα γίνουν εκ μέρους των εναγομένων 2, συνιστούν προσπάθειες διευθέτησης της υπόθεσης και όχι εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην αγωγή. Αναπόδραστα η αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχία και απορρίπτεται και για τους δύο λόγους τόσο σε σχέση με το αδικαιολόγητα καθυστερημένο της υποβολής της αίτησης όσο και για τον λόγο ότι δεν αποκαλύφθηκε εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων - καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων 2 - αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο