Βασούλλας Σωτηρίου ν. Αντώνη Μήλου, Αρ.Αγωγής: 2516/2008, 22/12/2014

Βασούλλας Σωτηρίου ν. Αντώνη Μήλου, Αρ.Αγωγής: 2516/2008, 22/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A321 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ.Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 2516/2008 Μεταξύ: Βασούλλας Σωτηρίου Ενάγουσας και Αντώνη Μήλου Εναγομένου ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: Ο κ.Α.Δράκος Για τον Εναγόμενο: Η κα Θ.Καουτζάνη με τον κ.Βασιλακκά Α Π Ο Φ Α Σ Η Το τροχαίο ατύχημα το οποίο επισυνέβη στις 15.8.2007 στον κύριο δρόμο Λάρνακας-Δεκέλειας αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας αγωγής. Όπως προκύπτει από τις δικογραφημένες θέσεις, η ενάγουσα ήταν επιβάτιδα στο πίσω κάθισμα της μοτοσυκλέτας με αριθμό εγγραφής ZKNF301, η οποία οδηγείτο με κατεύθυνση προς τη Δεκέλεια, όταν αυτή κτυπήθηκε από το ακολουθούμενο όχημα με αριθμό εγγραφής KQN935 που οδηγούσε ο εναγόμενος. Κατά την 14.12.2012, η πλευρά του εναγομένου δήλωσε στο Δικαστήριο ότι ο εναγόμενος δέχεται αποκλειστική ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος και συνεπώς παρέμεινε ως μοναδικό επίδικο θέμα αυτό των αποζημιώσεων. Με την παρούσα αγωγή της η ενάγουσα αξιώνει: α)€120.881,98 ως ειδικές αποζημιώσεις, β)ειδικές αποζημιώσεις ως θα αποκρυσταλλώνονται από τις καταχωρίσεως της έκθεσης απαίτησης μέχρι της εκδικάσεως και αποφάσεως της υπόθεσης, γ)γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, δ)αποζημιώσεις για μελλοντικές δαπάνες, ε)τόκο προς 8% από 15.8.2007 μέχρι 14.10.2008 και 5,5% από 15.10.2008 μέχρι εξόφλησης και στ)έξοδα, πλέον τόκο και Φ.Π.Α.. Ενόψει του περιορισμού των επίδικων θεμάτων και της δήλωσης περί αποκλειστικής ευθύνης εκ μέρους του εναγομένου, δεν θα αναφερθώ σε θέματα που αφορούν το θέμα της ευθύνης. Ως δικογραφείται στην έκθεση απαίτησης, η ενάγουσα, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν ηλικίας 20 ετών, γεννηθείσα στις 13.3.1987 στο Λονδίνο, Αγγλία, και ήταν υγιής, ευπαρουσίαστη, ευφυής και καθόλα νέα με άριστο μέλλον και επαγγελματικές προοπτικές. Ακολουθούσε τριτοβάθμια ακαδημαϊκή εκπαίδευση ως φοιτήτρια του πρώτου έτους στο Πανεπιστήμιο Χαρτφορτσιάϊαρ για την απόκτηση πτυχίου στον κλάδο του Μάρκετινγκ προσδοκώντας σταδιοδρομία σε επικερδή εργοδότηση, ενώ κατά τον ίδιο χρόνο και κατά τα απογεύματα απασχολείτο σε τακτική εργασία μερικής απασχόλησης με απολαβές αγγλικών στερλινών 150 εβδομαδιαίως και περαιτέρω η ενάγουσα είχε ασχολίες χορού και τζόκινγκ, ενώ γενικώς ήταν άτομο κοινωνικοποιημένο με συμμετοχή σε εκδηλώσεις και νεανικές παρέες απολαμβάνοντας την ευτυχία της νεανικής της ζωής. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι συνεπεία του τροχαίου δυστυχήματος υπέστη τις σωματικές βλάβες και ζημιές τις οποίες παραθέτει με λεπτομέρεια στις παραγράφους 7 έως 17 της έκθεσης απαίτησης, καθώς επίσης τις ειδικές ζημιές που λεπτομερώς παραθέτει στην παράγραφο 18 της έκθεσης απαίτησης. Ισχυρίζεται, περαιτέρω, ότι μελλοντικά θα υποστεί τις δαπάνες που παρατίθενται στην παράγραφο 19 της έκθεσης απαίτησης για να καταλήξει με τον ισχυρισμό ότι ένεκεν των σοβαρών τραυμάτων που υπέστη μεγάλους πόνους και πολύ ταλαιπωρία και εκ της συνεπακόλουθης μόνιμης μειονεκτικότητας εξαιτίας των δύσμορφων ουλών στο σώμα της παρέμεινε με σοβαρό επηρεασμό της αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης της και επηρεάσθηκε η κοινωνική της ζωή και οι προσωπικές της σχέσεις ενώ δεν μπορεί να φορέσει κοντά ρούχα, ούτε μαγιό και παρουσιάζει ψυχολογικά προβλήματα. Περαιτέρω, τα τραύματα στο δεξιό της πόδι της προκαλούν πόνους και περιορισμό κατά τις αλλαγές του καιρού ενώ δεν μπορεί να χορεύει ή να τρέχει. Με την υπεράσπιση του, ο εναγόμενος, ως προς τους ως άνω ισχυρισμούς της ενάγουσας, ουσιαστικά αρνείται αυτούς, θέτοντας την ενάγουσα υπό το βάρος της αυστηρής απόδειξης των ισχυρισμών της. Το δικόγραφο της απάντησης στην υπεράσπιση δεν αφορά ουσιωδώς τα παραμένοντα επίδικα θέματα. Προς υποστήριξη της υπόθεσης της ενάγουσας, σε σχέση με τα παραμένοντα επίδικα θέματα, κατάθεσαν δέκα μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένης της ιδίας, ενώ εκ μέρους της πλευράς του εναγομένου δεν προσκομίστηκε προφορική μαρτυρία. Ο δρ.Νικόλαος Νικολάου (Μ.Ε.1), ιατρός χειρούργος στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, αφού αναφέρθηκε στα προσόντα του, εξήγησε τη δική του εμπλοκή σε σχέση με την περίθαλψη της ενάγουσας μετά το δυστύχημα. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 ενώπιον του Δικαστηρίου, το έγγραφο της εξέτασης στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών και το πρακτικό της εγχείρισης. Κατέθεσε επίσης, ως Τεκμήριο 2, το ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο εξέδωσε μετά από μελέτη του ιατρικού φακέλου, στο οποίο αναφέρει τα εξής: «Η ανωτέρω ασθενής εξετάστηκε στο Τ.Α.Ε.Π. του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας στις 15.8.2007 μετά τροχαίας σύγκρουσης με δίκυκλο. Παραπονείτο για εμετούς, κεφαλαλγία, μετατραυματική αμνησία, άλγος θώρακος και κάτω άκρων άμφω. Κατά την κλινική εξέταση διαπιστώθηκαν αναπνευστικό ψιθύρισμα ελαττωμένο αριστερά, θλαστικά τραύματα προσώπου με εκδορές καθώς και εκδορά αριστερού γονάτου και αριστερού άκρου ποδός, συντριπτικό κάταγμα ανοικτό δεξιάς κνήμης με εκτεταμένη αποκόλληση των μαλακών μορίων από το μηρό μέχρι την κνήμη. Από τον ακτινολογικό έλεγχο διαπιστώθηκε μεγάλος πνευμοθώρακας αριστερά και επιβεβαιώθηκε με το κάταγμα της κνήμης-περόνης δεξιά. Η ασθενής εξετάστηκε και από ορθοπεδικό. Οδηγήθηκε επειγόντως στο χειρουργείο όπου τοποθετήθηκε σωλήνας θωρακοστομίας αριστερά, συρραφή-περιποίηση των τραυμάτων του προσώπου και από τον ορθοπεδικό εξωτερική οστεοσύνθεση και χειρουργικός καθαρισμός του κατάγματος και τραύματος του κάτω άκρου. Η ασθενής νοσηλεύθηκε στη Μ.Ε.Θ.. Παρακολουθείτο από χειρουργούς και ορθοπεδικούς. Οδηγήθηκε επανειλημμένα στο χειρουργείο από τους ορθοπεδικούς για συχνούς καθαρισμούς του τραύματος του δεξιού κάτω άκρου. Λόγω δερματικού ελλείμματος στο δεξιό κάτω άκρο στις 21.8.2007 εξετάστηκε και από πλαστικό χειρούργο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Στις 22.8.2007 η ασθενής με δική της θέληση και παρά τις ιατρικές συμβουλές υπέγραψε και εξήλθε του νοσοκομείου με σκοπό να επισκεφθεί ιδιωτικό νοσοκομείο.» Ο ιατρός, Μιχάλης Παγώνας (Μ.Ε.2), ιατρός με ειδικότητα παιδοχειρουργού, ανέφερε ότι την 15.8.2007 ήταν ο επί καθήκοντι ειδικευόμενος ιατρός στο χειρουργικό τμήμα του Νοσοκομείου Λάρνακας. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο Τεκμήριο 1 εξηγώντας αυτό και τη δική του εμπλοκή. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 το μέρος εγγράφου που αποτελεί παραπεμπτικό λόγω ύπαρξης ταχυκαρδίας και ως Τεκμήριο 4 το μέρος εγγράφου που αποτελεί παραπεμπτικό σε ορθοπεδικό (το δεύτερο μέρος των εγγράφων παρέμεινε ως Τεκμήριο προς αναγνώριση). Ο Μ.Ε.2 κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήριο 5 το έντυπο εισαγωγής της ενάγουσας στο Νοσοκομείο Λάρνακας, στο οποίο φαίνεται ότι στις 22.8.2007, η ενάγουσα, με δική της θέληση και παρά την ιατρική συμβουλή έφυγε από το Νοσοκομείο προς μεταφορά σε ιδιωτικό νοσοκομείο. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι ήταν παρών στο χειρουργείο με το δρα Νικολάου, γι'αυτό και συμπλήρωσε το Τεκμήριο

1. Ο τρίτος μάρτυρας (Μ.Ε.3), δρ.Παρασκευάς Μιλτιάδους, ανέφερε ότι είναι ορθοπεδικός στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Η εμπειρογνωμοσύνη του ως ορθοπεδικού δηλώθηκε ότι δεν αμφισβητείται. Αφού κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τα Τεκμήρια 6 και 7, εξήγησε αυτά και τις ενέργειες του σε σχέση με τον καθορισμό των τραυμάτων υπό γενική αναισθησία. Ο δρ.Χρίστος Ηρακλέους (Μ.Ε.4), ορθοπεδικός χειρούργος, αφού αναφέρθηκε στα προσόντα του, αναφέρθηκε στο Τεκμήριο 1 λέγοντας ότι εκ λάθους γράφτηκε «αριστερά» αντί «δεξιά». Κατέθεσε το Τεκμήριο 8 ενώπιον του Δικαστηρίου, σχετικά με την αλλαγή του τραύματος στις 18.8.2007, πάλι με γενική αναισθησία. Σχετικά με το Τεκμήριο 4, ο Μ.Ε.4 αναφέρθηκε στη δική του καταχώρηση με την οποία αποφασίζεται η παραπομπή της ενάγουσας την 21.8.2007 στους πλαστικούς χειρούργους του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας για αξιολόγηση και αντιμετώπιση του τραύματος στο δεξιό σκέλος. Ο δρ.Χριστιανός Φεσσάς (Μ.Ε.5), πλαστικός και επανορθωτικός χειρούργος, με εξειδίκευση στην επανορθωτική μικροχειρουργική, αναφέρθηκε στην εμπλοκή του μαζί με το δρα Αλκιβιάδη και το ρόλο που είχε στη χειρουργική επέμβαση, αλλά και τη μετέπειτα παρακολούθηση της ενάγουσας. Κατέθεσε σχετικά το ιατρικό πιστοποιητικό που συνέταξαν και συνυπέγραψαν με το δρα Αλκιβιάδη, ως Τεκμήριο
2. Τις βασικές πτυχές του Τεκμηρίου 9, ο Μ.Ε.5 ανέλυσε και εξήγησε κατά την εξέταση του ως μάρτυρας. Κρίνω ορθότερο να παραθέσω αυτούσιο σημαντικό μέρος του ιατρικού αυτού πιστοποιητικού, έστω και αν είναι συνταγμένο στην αγγλική γλώσσα: «On the 21s August 2007, she was assessed by a Plastic Surgeon at the Nicosia General Hospital, and on the 22nd August 2007, she was transferred to the Polyclinic Ygeia in Limassol where she was reviewed by Dr.Alkis Alkiviades with regards to her injuries. The following were noted: · An external fixator on the right lower leg · Large defect measuring approximately 30cm over the right popliteal fossa · Multiple sutured facial wounds · Old left sided chest scar · Weakness of right ankle dorsifexion, right extensor hallucis longus and reduced sensation in the distribution of the common peroneal nerve In view of these injuries, she was taken to theatre on the 23r August 2007, and underwent exploration of the right common peroneal nerve which was found to have a partial laceration requiring microsurgical repair and decompression of the main trunk. In addition, she required further debridement of the right lower leg injury due to evidence of further ischaemic injury of the proximal gastrocnemius and soleus muscles. The defect over the right popliteal fossa was further debrided and reconstructed with a split skin graft from the right thigh. She remained under Dr.Alkiviades care at the Polyclinic Ygeia until the 13 September 2007, and during this period she underwent regular wound checks and dressing changes. She made a good postoperative recovery with excellent graft take, and it was therefore deemed appropriate and safe for her to return to the UK, and continue her medical care at her local hospital. Present Situation I reviewed Vassoulla during her present holiday in Cyprus. She has made a remarkable recovery but there are still a number of issues that continue to be a source of anxiety and worry. During our conversation, she explained that with regards to her scars on her face and right leg, she has been reviewed by 2 plastic surgeons in the UK and is currently under the care of a dermatologist who is carrying out laser work to improve the scarring and visible tattooing. With regards to her mobilizing, she tells me that up until March 2008 she was using crutches and still limping until September
3. At present, she says that she is a lot more confident on her feet but still gets regular pain and stiffness, especially in the morning, and is unable to run. She has been seen by a Psychiatrist with regards to the severe anxieties that she continues to experience. She is very aware of the visible scars that she has, and the negative impact these have on her overall confidence. She continues to find it very difficult to talk to people she doesn't know, and has changed her University course as a result of difficulties with her interactions. On examination of her face, there was evidence of multiple facial scars most of which had matured well. There was an area of prominent hypertrophic scarring over the nasal dorsum. There were no other facial asymmetries to note. On examination of her right leg, there was evidence of a well healed split skin donor site over the anterolateral aspect of the proximal thigh. On the posterior aspect of the thigh, there was a 30cm scar extending from the lateral mid thigh to the lower border of the popliteal fossa. An area of well healed split skin graft was evident over the popliteal fossa On the anterior part of the leg there was a 14cm well healed but prominent scar. In addition, there were multiple other scars from the external fixator pin sites. There was no evidence of distal neurovascular deficit, and the range of movement in her knee and ankle joints were complete. She continues to get symptoms of cold intolerance and pain in her right leg. Based on the present findings, it appears that Vassoulla has experienced considerable scarring as a result of her multiple injuries. The majority of her scars have healed well although there are areas which are still hypertrophic and a source of great concern and anxiety to her. She is presently under the care of a UK based dermatologist who is treating her facial scars and has suggested using the laser treatment to improve the donor site scars. It is our opinion that she may well derive some improvement of her facial scars from the present therapies she is having, although complete resolution is very unlikely. With regards to the scars on her right lower leg, it is unlikely that she will see any further improvement with current conservative therapy. Options that can be offered to her with regards to these scars would involve the use of tissue expanders to increase available local skin which could then be used to reconstruct the defect site. However, this would include further multiple operations, the risk of further scarring and the usual associated risks of surgery. In the meantime, Vassoulla would benefit from further counseling with regards to helping her to improve her confidence levels and reduce her anxieties regarding her appearance.» Η Σοφία Σωτηρίου (Μ.Ε.6), μητέρα της ενάγουσας, αναφέρθηκε στα γεγονότα κατά την ημερομηνία του δυστυχήματος και τη θεραπεία στο νοσοκομείο. Εξήγησε πως αποφάσισαν να μείνουν με το σύζυγο της προς βοήθεια της ενάγουσας και πως έτυχαν συμβουλής να πάρουν την ενάγουσα στην κλινική Υγεία στη Λεμεσό όπου ο δρ.Αλκιβιάδης προέβη σε περίθαλψη της ενάγουσας. Ήταν στις 13.9.2007 που έφυγαν για την Αγγλία και κατά την άφιξη τους πήγαν απευθείας σε συγκεκριμένο νοσοκομείο, στο οποίο όμως διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε ο απαραίτητος εξοπλισμός με αποτέλεσμα, μετά και από συμβουλή από τον δρ.Φεσσά να αποταθούν στο Chelnmford Hospital. Η μάρτυρας αναφέρθηκε στη συνέχεια στο κόστος μεταφοράς της ενάγουσας στο εν λόγω νοσοκομείο για να εξηγήσει πως αποφάσισαν ότι το καλύτερο ήταν να την παίρνει ο σύζυγος της. Η ίδια διευθέτησε και αγόρασε στην τιμή των ST£100,00 κρεβάτι για την ενάγουσα στο ισόγειο του σπιτιού της, και για τουλάχιστο 1 χρόνο η ίδια φρόντιζε την ενάγουσα μετά που επέστρεφε στο σπίτι από την εργασία της. Κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και εξήγησε τα Τεκμήρια 10 και 11 και στη συνέχεια ανέφερε ότι η ενάγουσα σήμερα παρουσιάζεται σε καταθλιπτική κατάσταση, φορώντας πάντοτε παντελόνια ή μακριές φούστες, μη θέλοντας να δημιουργήσει οποιαδήποτε σχέση, νιώθοντας πολύ άσχημα αλλά συνεχίζοντας τη ζωή της. Εδώ και 6 χρόνια προβαίνει σε κάθε καινούρια θεραπεία για το πρόσωπο της το οποίο καλύπτει με make-up, γνωρίζοντας όμως ότι οι ουλές είναι εκεί. Ο Σωτήρης Σωτηρίου (Μ.Ε.7), πατέρας της ενάγουσας, περιέγραψε, με ανάλογο με τη Μ.Ε.6 τρόπο, τις συνθήκες που αντιμετώπισαν κατά τις ημέρες του δυστυχήματος καταθέτοντας το Τεκμήριο 12 ενώπιον του Δικαστηρίου. Περιέγραψε επίσης τις θεραπείες στις οποίες υποβάλλετο η ενάγουσα, και, ομοίως με τη Μ.Ε.6, το τι αντιμετώπισαν με την επιστροφή τους στην Αγγλία. Ανέφερε, επίσης, ότι ενοικίασε από την πρώτη ημέρα της επιστροφής τους, στην τιμή των ST£50,00, αναπηρικό καροτσάκι και εξήγησε τους λόγους για τους οποίους αποφασίστηκε ο ίδιος να μεταφέρει την ενάγουσα στο νοσοκομείο καθημερινά και να φροντίζει αυτή εργαζόμενος μερικώς και από το σπίτι του. Ανέφερε, δε, ότι έγιναν 42 ταξίδια στο νοσοκομείο του Chelnmford με κόστος ST£28,00 την ημέρα για βενζίνη και τέλη στάθμευσης. Τις συνθήκες εργασίας του και τις απώλειες στα εισοδήματα του, ο Μ.Ε.7 ανέλυσε λέγοντας ότι αναμένει να πληρωθεί από την ενάγουσα το κόστος αυτό. Ως είπε, «δεν ήταν λάθος της Βασούλας άρα γιατί να χάσει αυτή ή εμείς;». Η επόμενη μάρτυρας για την υπόθεση της ενάγουσας ήταν η ίδια η ενάγουσα (Μ.Ε.8), η οποία στο πλαίσιο της μαρτυρίας της κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και τα Τεκμήρια 13 έως
4. Η ενάγουσα ανέφερε ότι το 2006 σπούδαζε στο πανεπιστήμιο του Hertfordshire marketing και το καλοκαίρι του 2007 συνέβη το δυστύχημα, στις 15.8.
5. Ήταν σε κατάσταση μεταξύ αναισθησίας και ύπαρξης των αισθήσεων της όταν ξύπνησε στο νοσοκομείο με φοβερούς πόνους, με το πόδι της γεμάτο επιδέσμους. Περιέγραψε ευρύτερα την κατάσταση της με την ύπαρξη σωλήνας στο πλευρό της και την αναγκαιότητα να είναι υπό αναισθησία κατά την αλλαγή των επιδέσμων της, καθώς επίσης και την περίθαλψη της στο νοσοκομείο Υγεία όπου μεταφέρθηκε. Η μάρτυρας περιέγραψε επίσης με λεπτομέρεια τα όσα ακολούθησαν με την επιστροφή τους στην Αγγλία και τη μακρά θεραπεία της που ακολούθησε, περιλαμβανομένων και των όσων αφορούσαν την αισθητική πλευρά, μεταγενέστερα, των τραυμάτων της στο πόδι και το πρόσωπο. Είναι αναφορικά με αυτά που σχετίζονται και τα ιατρικά πιστοποιητικά που περιλαμβάνονται στα ως άνω Τεκμήρια. Στη συνέχεια η ενάγουσα αναφέρθηκε στην αλλαγή των σπουδών της όταν επανήλθε σε θέση να συνεχίσει αυτές μετά το καλοκαίρι του
6. Άλλαξε πανεπιστήμιο και άλλαξε και θέμα σπουδών σπουδάζοντας πλέον Εγκληματολογία μαζί με Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Εξήγησε, δε, τον τρόπο χρηματοδότησης των σπουδών της σε σχέση και με την πρώτη χρονιά που αφορούσε το προηγούμενο πανεπιστήμιο. Περιέγραψε επίσης τη μερική απασχόληση που είχε πριν το δυστύχημα και πως επηρεάστηκε αυτή από το δυστύχημα παραθέτοντας τα ποσά των εισοδημάτων της πριν και μετά το δυστύχημα μέχρι που εργοδοτήθηκε με πλήρη απασχόληση σε εταιρεία διαφημίσεων. Η ενάγουσα αναφέρθηκε επίσης στη ψυχολογική θεραπεία που έτυχε από τον δρ.Παπαδόπουλο και στο κόστος αυτής, και εξήγησε ότι η ζωή της έχει καταστραφεί από το δυστύχημα. Δεν είναι το ίδιο πρόσωπο όπως ήταν πριν το δυστύχημα, γεμάτη αυτοπεποίθηση, έχοντας και φίλο. Μετά το δυστύχημα ήταν τόσο ντροπιασμένη για το σώμα της που δεν μπορούσε να συνεχίσει τη σχέση της. Παρά τα χρόνια που πέρασαν θυμάται έντονα τον πόνο του δυστυχήματος. Τώρα βλέπει τις αδελφές της να φορούν φορέματα ενώ η ίδια δεν μπορεί για να μην επιδεικνύει τις ουλές της. Ούτε στενά παντελόνια μπορεί να φορέσει γιατί και πάλι σχηματίζονται οι ουλές. Αναγκάζεται να στηρίζεται σε τοίχους όταν πηγαίνει έξω και δεν μπορεί να φορέσει ψηλοτάκουνα παπούτσια διότι πονάει το πόδι της. Πόνο επίσης έχει με τις αλλαγές του καιρού. Είναι 26 χρονών, ελεύθερη και τη φοβίζει ότι δεν θα μπορέσει να βρει κάποιον λόγω των ουλών που έχει στο πόδι της. Η ενάγουσα έδειξε τις συγκεκριμένες ουλές στο Δικαστήριο. Κατά την αντεξέταση της η ενάγουσα είπε ότι δεν πλήρωσε οτιδήποτε στον πατέρα της για τη φροντίδα της. Ο Μ.Ε.9 ήταν ο Βαρνάβας Χ'Τοφής η οποίος κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου το Τεκμήριο
7. Δεν θα επεκταθώ στη μαρτυρία του αφού τα ποσά στα οποία αναφέρθηκε περιλαμβάνονται σε ποσά που δηλώθηκαν ως παραδεκτά. Ο τελευταίος μάρτυρας για την υπόθεση της ενάγουσας ήταν ο Ρένος Παπαδόπουλος (Μ.Ε.10), κλινικός ψυχολόγος ο οποίος σε σχέση με τα προσόντα του κατέθεσε το Τεκμήριο
8. Ο Μ.Ε.10 αναγνώρισε τα Τεκμήρια 22 και 23, ενώ κατέθεσε επίσης τα Τεκμήρια 34, 35, 36 και
9. Στα Τεκμήρια 22 και 34 ο μάρτυρας παραθέτει την ιατρική του γνώμη σε σχέση με την κατάσταση της ενάγουσας την οποία εξήγησε και στο Δικαστήριο. Όσον αφορά την υπόθεση της υπεράσπισης του Εναγομένου, αυτή περιορίστηκε στην κατάθεση εκ συμφώνου των Τεκμηρίων 38 και 39, ιατρικά πιστοποιητικά των ιατρών Μιχάλη Πηλαβάκη και Νίκου Μαντά. Το περιεχόμενο των 2 Τεκμηρίων παρατίθεται αυτούσιο. Στο Τεκμήριο 38 αναφέρεται: «Ιστορικό τραυματισμού: Από την ίδια. Καθόταν σε μοτοσυκλέτα που οδηγούσε φίλος της στο δρόμο Λάρνακας-Δεκέλειας, όταν κτυπήθηκε από αυτοκίνητο τύπου 4X4 και την έριξε στο δρόμο. Αναφέρει να είχε μια περιτραυματική αμνησία για ένα μικρό διάστημα. Μεταφέρθει με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας όπου και έτυχε άμεσα της αντιμετώπισης των κακώσεων της. Για σκοπούς καλύτερης ενημέρωσης μου με έχουν εφοδιάσει με τα αντίγραφα των ακόλουθων πιστοποιητικών
10. Ιατρικό Πιστοποιητικό του Δρ. Ν. Νικολάου Χειρούργου του Νοσοκομείου Λάρνακας, ημ. έκδοσης 8/10/
12. Κοινό Ιατρικό Πιστοποιητικό που φέρονται τα ονόματα δύο ιατρών, του Δρ. Χρ. Φεσσά και του Δρ. Άλκη Αλκιβιάδους, που δεν είναι υπογραμμένο και δεν έχει ημερομηνία.
13. Ιατρικό Πιστοποιητικό του Άγγλου Ορθοπεδικού Mr. Β. Levack, ημ. 01/09/
15. Ιατρικό Πιστοποιητικό του Άγγλου Πλαστικού Χειρούργου, Mr. Simon J. Withey. Έχοντας μελετήσει όλα τα πιστοποιητικά καταγράφω τα ακόλουθα, λαμβάνοντας υπ' όψιν και χρονολογικά την αντιμετώπιση - εξέλιξη και παρούσα κατάσταση. Από το Πιστοποιητικό του Δρ. Νικολάου Χειρούργου του Νοσοκομείου Λάρνακας αναφέρονται τα ακόλουθα τραύματα και η αντιμετώπιση τους.
16. Πνευμοθώρακας αριστερά που αντιμετωπίσθηκε άμεσα με σωλήνα παροχέτευσης.
17. Ανοικτό κάταγμα Δ. κνήμης που αντιμετωπίσθει με χειρουργικό καθαρισμό, ανάταξη και συγκράτηση του κατάγματος με εξωτερική οστεοσύνθεση.
18. Κάκωση μαλακών ιστών με απώλεια δέρματος, οπίσθιας επιφάνειας Δ. μηρού - ιγνυακής κοιλότητας.
19. Θλαστικά τραύματα προσώπου και εκδορές. Τα θλαστικά τραύματα αντιμετωπίσθηκαν με χειρουργικό καθαρισμό και κάποια με συρραφή.
20. Υπεβλήθει σε χειρουργικό καθαρισμό και ζητήθηκε και η γνώμη των Πλαστικών Χειρούργων του Νοσοκομείου Λευκωσίας.
21. Στις 22/08/2011, όπως αντιλήφθηκα με δική της απόφαση μεταφέρθει στην Πολυκλινική Υγείας στην Λεμεσό υπό τον Δρ. Άλκη Αλκιβιάδη.
22. Τα ευρήματα όπως συνοψίζονται στο Πιστοποιητικό του είναι: α. Το ακινητοποιημένο Δ. κάτω άκρο με external fixator. β. Δερματικό έλλειμμα 30 εκ. από την Δ. ιγνυακή κοιλότητα, περιοχή πίσω από το γόνατο, γ. Τραύματα προσώπου. δ. Αναφέρει αδυναμία ραχιαίας έκτασης Δ. ποδοκνημικής και μεγάλου δακτύλου. Υπεβλήθει στις 23/08/07 διερεύνηση του κοινού περονιαίου νεύρου. Ευρέθη μερική διατομή. Έγινε μικροχειρουργική συρραφή. Επίσης χειρουργικός καθαρισμός και κάλυψη του ελλείμματος της ιγνυακής κοιλότητας με δέρμα που πάρθηκε από τον Δ. μηρό. Στη συνέχεια όπως αντιλαμβάνομαι διατυπώνει την άποψη του αναφορικά με τις ουλές, ο Δρ. Φεσσάς σε κάποια επίσκεψη της στην Κύπρο χωρίς ημερομηνία εξέτασης. Η γνώμη του είναι η αναμενόμενη, βελτίωση των ουλών στο πρόσωπο, ένεκα της θεραπείας που υποβάλλεται με Laser από Άγγλο Δερματολόγο. Περιγράφει τις ουλές τόσο στην ιγνυακή κοιλότητα 30εκ. με καλή επούλωση καθώς και 14 εκ. καλά επουλωθείσα ουλή στην κνήμη. Επιστρέφοντας στην Αγγλία
23. Τους χειρουργικούς καθαρισμούς και αλλαγές ανέλαβε πλαστικός χειρούργος.
24. Όταν κρίθηκε ασφαλές αφαιρέθηκε μετά την 6ην εβδομάδα από τον Mr. Levack, η εξωτερική οστεοσύνθεση και τοποθετήθηκε γύψος.
25. Η κινητοποίηση γινόταν με πατερίτσες αρχικά, χωρίς να φορτίζει το σκέλος με βάρος και προοδευτικά με πλήρη φόρτιση μετά από αρκετούς μήνες.
26. Η έκθεση από τον ορθοπεδικό Mr. Levack έγινε τον Σεπτέμβριο του
27. Η εξέταση διεξήχθει ομαλά. Από ορθοπεδικής άποψης το Δ. ισχίο έχει πλήρη κινητικότητα όπως και το Δ. γόνατο και οι αρθρώσεις του Δ. ποδιού. Αναφέρεται στις ουλές πίσω από το γόνατο και στο κάτω μέρος της Δ. κνήμης. Αναφέρεται στην ομαλή πόρωση του κατάγματος σε ικανοποιητική θέση. Προβλέπει ότι με την πάροδο του χρόνου κάποια αδυναμία της γαστροκνημίας θα δυναμώσει και θα είναι σε θέση να κάνει τις πλείστες ασχολίες της καθημερινότητας. Δεν προβλέπει επίσης να προκληθούν μελλοντικά μετατραυματικές αλλοιώσεις γύρω από την ποδοκνημική. Στη συνέχεια ο Mr. Simon Withey, περιγράφει λεπτομερώς τις ουλές του προσώπου, την εξέλιξη μετά από θεραπεία που έτυχε με Laser και τις ουλές του Δ. κάτω άκρου - ιγνυακής κοιλότητας και κνήμης. Αντιλαμβάνομαι ότι και κύπριος πλαστικός συνάδελφος θα γνωματεύσει, έτσι εγώ δεν θα επεκταθώ. Κατά την εξέταση από εμένα στις 12/08/2011 Συνοδευόταν από συγγενείς της Αγγλοκύπριους. Η επικοινωνία μαζί της ήτο πολύ ικανοποιητική. Μου αναφέρει ότι βελτιώθηκαν σημαντικά οι ουλές μετά την θεραπεία στο πρόσωπο με laser με 2 εκ. λεπτή ουλή πάνω από το Δεξιό φρύδι και με 1 εκ. ουλή στην ράχη της μύτης. Βαδίζει φυσιολογικά. Φορεί φόρεμα στο ύψος των γονάτων. Μπορεί και στέκεται και στις μύτες και στις πτέρνες και κάνει πλήρη βαθύ κάθισμα. Οι αρθρώσεις του Δ. ισχίου - γόνατος και ποδοκνημικής πλήρες και ανώδυνες χωρίς αδυναμία της ραχιαίας έκτασης της ποδοκνημικής και του μεγάλου δακτύλου. Η μυϊκή περίμετρος του Δ. τετρακέφαλου 12 εκ. από τον άνω πόλο της επιγονατίδας μετρά 43 εκ. όπως και η αριστερά. Οι καλά επουλωθείσες περιοχές του δερματικού μοσχεύματος της ιγνυακής κοιλότητας μέτρω 13X13 εκ. και πιο πάνω 16X2.3 εκ. Στην Δ. κνήμη κάτω τεταρτιμόριο 14 εκ. καλά επουλωθείσα ουλή. Μου αναφέρει ότι δεν έχει ακόμη αποκτήσει την εμπιστοσύνη, π.χ. να τρέξει ή να αποκαλύψει τα πόδια της φορώντας μαγιό στη θάλασσα και ότι ενοχλείται με το ψυχρό καιρό. ΣΧΟΛΙΑ - ΓΝΩΜΗ Η ανωτέρω νεαρή προ τεσσάρων ετών ενώ ήτο διακοπές, μετά από τροχαίο, υπέστη τα τραύματα που έχουν περιγραφεί. > Κάκωση θώρακα με πνευμοθώρακα αντιμετωπίσθηκε άμεσα με το σωλήνα παροχέτευσης και δεν άφησε κατάλοιπα. > Επίσης το ανοικτό κάταγμα της Δ. κνήμης πωρώθηκε και σήμερα δεν υπάρχουν λειτουργικά κατάλοιπα των αρθρώσεων του γόνατος και της ποδοκνημικής. > Δεν αναφέρουν οι θεράποντες ιατροί του Νοσοκομείου Λάρνακας να είχαν διαπιστώσει αδυναμία έκτασης της ποδοκνημικής και του μεγάλου δακτύλου του ποδιού λόγω πιθανής κάκωσης του κοινού περονιαίου νεύρου. > Ο Δρ. Αλκιβιάδης, περιγράφει να είχε διενεργήσει διερεύνηση και μερική συρραφή του νεύρου. > Οι Άγγλοι Ιατροί π.χ. ο Mr. Levack, δεν αναφέρεται επίσης να είχε διαπιστώσει αδυναμία έκτασης και την εξέλιξη δηλ. πότε αποκαταστήθει. > Οι άλλες κακώσεις τόσον του προσώπου που έχουν βελτιωθεί όσο και της ιγνυακής κοιλότητας άφησαν ουλές που θα περιγραφούν από συνάδελφο πλαστικό χειρούργο. > Κατάλοιπα του κατάγματος δεν υπάρχουν σε αρθρώσεις του Δ. κάτω άκρου και έχουν φυσιολογική κινητικότητα. Εκτιμώ ότι περίπου 12 μήνες προσωρινής ανικανότητας είναι λογική. Κατά την γνώμη μου μόνιμα μετατραυματικά κατάλοιπα των αρθρώσεων γόνατος και αρθρώσεων του ποδιού δεν θα υπάρχουν στο μέλλον.» Στο Τεκμήριο 39 αναφέρεται: «Η πιο πάνω ασθενής επισκέφθηκε το ιατρείο μου στις 20 Αυγούστου, 2011 λόγω μετατραυματικών ουλών που φέρει στο σώμα. Οι ουλές σύμφωνα με το προφορικό της ιστορικό αλλά και σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό που προσκομίζει ήταν αποτέλεσμα τραυματισμού της σε τροχαίο ατύχημα ως συνεπιβάτης σε μοτοποδήλατο στις 15 Αυγούστου,
28. Είχε υποστεί τότε κακώσεις στο πρόσωπο, θώρακα και επιπεπλεγμένο κάταγμα δεξιάς κνήμης και περόνης. Τα τραύματα της είχαν αντιμετωπίστηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας και σε ιδιωτικό Νοσηλευτικό Κέντρο στη Λεμεσό. Δεν έχει προβεί έκτοτε σε οποιαδήποτε διορθωτική επέμβαση παρά μόνον σε Laser για την ουλή της ρινός. Κατά την εξέταση διαπιστούνται τα εξής:
29. Ουλή στην δεξιά ιγνυακή χώρα διαστάσεων 14 Χ 14 εκ. που αντιστοιχεί σε δερματικό μόσχευμα μερικού πάχους. Όλη η έκταση της ουλής είναι εμβυθισμένη λόγω απώλειας μαλακών μορίων.
30. Ουλή οπίσθιας επιφάνειας του δεξιού μηρού 17 εκ. Χ 3 εκ., λευκή, ανώμαλη.
31. Ουλή δεξιάς κνήμης στο κάτω τριτημόριο προς το έσω σφυρό, 14 εκ. Χ 1 χιλ., λευκή με καλή επούλωση.
32. Παρόμοια ουλή προς το άνω τριτημόριο της δεξιάς κνήμης 16 εκ. Χ 1 χιλ.
33. Ουλές στο δεξιό γλουτό 10X10 και 10 Χ 14 εκ από δότρια χώρα δερματικών μοσχευμάτων. Οι ουλές είναι υπετροφικές και ερυθρές σε μερικά σημεία και δυσχρωστικές.
34. Ουλή ράχης ρινός πλατειά, υπερχρωστική.
35. Ουλή αριστερού πλάγιου θωρακικού τοιχώματος από σωλήνα παροχέτευσης.
36. Μικρή ουλή γραμμοειδή στο μεγάλο δάκτυλο του αρ. ποδιού.
37. Πλατειά ουλή δυσχρωστική στο δεξιό βραχίονα. ΠΡΟΓΝΩΣΗ: Όλες οι πιο πάνω ουλές θα πρέπει να θεωρούνται πλέον μόνιμες. Οι ουλές 3,4,7,8 και 9 θα παρουσιάσουν ακόμα κάποια μικρή βελτίωση, θα είναι λίγο εμφανείς και δεν θα μπορούν να βελτιωθούν περαιτέρω. Οι ουλές 2,5 και 6 θα παρουσιάσουν αισθητή περαιτέρω βελτίωση με την πάροδο 2-3 χρόνων αλλά θα είναι μόνιμες. Δυνατότητα περαιτέρω βελτίωσης θα υπάρχει με την χρήση Laser. Η τεχνική αυτή θα βελτιώσει κάπως τις ουλές και το κόστος της υπολογίζεται σε 2000 Ευρώ σε πολλαπλές συνεδρίες. Η ουλή 1 είναι η πιο εμφανής και ενοχλητική από όλες τις ουλές κυρίως λόγω της εμβύθινσης που υπάρχει λόγω του ελλείμματος μαλακών μορίων που προέκυψε από το τραύμα. Η ουλή αυτή δεν αναμένεται να παρουσιάσει αισθητή βελτίωση με την πάροδο του χρόνου. Δυνατότητα βελτίωσης υπάρχει με χειρουργικές τεχνικές. Η πρώτη τεχνική αφορά την μεταφορά ελεύθερου μυοδερματικού κρημνού. Η τεχνική αυτή είναι σχετικά δύσκολη, με ενδεχόμενες τεχνικές δυσκολίες λόγω κακής κατάστασης των αγγείων στην περιοχή της δεξιάς κγω , και με σημαντική ουλή στη δότρια χώρα. Ως πλαστικός χειρουργός δύσκολα θα αποφάσιζα να υποβάλω την ασθενή σε μια τέτοια επέμβαση για καθαρά αισθητικούς λόγους. Η δεύτερη επιλογή αφορά την τεχνική της μεταμόσχευσης λίπους στην ελλειμματική περιοχή. Η τεχνική αυτή θα πρέπει να γίνει σε 3 - 4 συνεδρίες σε διάστημα 1-2 χρόνων. Θα βελτιώσει σημαντικά την εμβάθυνση της ουλής χωρίς όμως να την αποκαταστήσει πλήρως. Το κόστος της υπολογίζεται σε 1000 Ευρώ ανά συνεδρία. Το συνολικό κόστος των επεμβάσεων βελτίωσης μπορεί να ανέλθει στις 6000 Ευρώ. Τα έξοδα Ιατρικής Εξέτασης και Γνωμάτευσης ανέρχονται σε 200 Ευρώ.» Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και συγκεκριμένα στις 6.6.2013, δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός το ποσό των €5.000,00 σε σχέση με το υπό σημείο (ε) της παρα.18 της έκθεσης απαίτησης. Στις 24.1.2014 δηλώθηκε ως αποδεκτό το γεγονός ότι το πιστοποιητικό, Τεκμήριο 9, είναι συνυπογραμμένο από το δρ.Φεσσά και το δρ.Αλκιβιάδη, ενώ έγιναν αποδεκτά τα κάτωθι ποσά ειδικών ζημιών: § Το υπό σημείο (γ) της παρα.18 της έκθεσης απαίτησης για €64,93, § το υπό σημείο (δ) της ιδίας παραγράφου για €85,00, § από το σημείο (στ) της εν λόγω παραγράφου το ποσό των £11.800,00 (€20.178,00) που αφορά, ως δηλώθηκε, την κλινική Υγεία, πλέον €662,52, § το υπό σημείο (κ) της ιδίας παραγράφου για €10.855,23 και § το υπό σημείο (ζ) της ιδίας παραγράφου για ποσό €4.275,
38. Αποδεκτά ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους έγιναν επίσης τα Τεκμήρια 14, 15, 17, 18 και
39. Έχοντας παραθέσει το ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας, θεωρώ σκόπιμο να επισημάνω, για σκοπούς πληρότητας, ότι το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας έχει μελετηθεί με προσοχή από το Δικαστήριο στα πλαίσια της μελέτης της υπόθεσης και έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου. Δεδομένης της αποδοχής συγκεκριμένων ποσών ως ειδικές αποζημιώσεις, απέφυγα να παραθέσω σχετική με αυτές τις αξιώσεις μαρτυρία η οποία είχε προηγηθεί της δήλωσης των παραδεκτών γεγονότων. Αναλόγως, είναι με προσοχή που το Δικαστήριο μελέτησε τις θέσεις των 2 πλευρών στις αγορεύσεις των συνηγόρων, το περιεχόμενο των οποίων δεν θεωρώ ότι θα εξυπηρετούσε να επαναλάβω. Η παρούσα υπόθεση, η οποία είναι αστική υπόθεση, κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (Αγαπίου ν. Παναγιώτου