ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ / ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LIMITED ν. AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ.Αγωγής 2470/2014, 16/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A265 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής 2470/2014 Μεταξύ: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ / ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LIMITED Eνάγοντα και
- AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LIMITED
- AΝΔΡΕΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
- ΓΙΑΝΝΗΣ Ε. ΠΑΝΑΓΗΣ Εναγομένων Αίτηση ημερ. 15.10.2014 Ημερ. 16.10.2014 Για τον Αιτητή - Ενάγοντα: Π.Πολυβίου μαζί Ε.Ανδρέου (κα) και κ.Μ.Κραμβή για Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγόμενους: κ.Κ.Βελάρης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε χθες, 15.10.2014, με Κλητήριο Ενταλμα γενικά οπισθογραφημένο. Ο Ενάγοντας, Παραλήπτης Διαχειριστής της Εναγόμενης 1 Εταιρείας, αξιώνει δήλωση του Δικαστηρίου ότι υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης Διαχειριστής της Εταιρείας δικαιούται στην άμεση κατοχή όλων των περιουσιακών της στοιχείων για σκοπούς διαχείρισης της προς όφελος της ιδίας, των πιστωτών της και της κατέχουσας τα ομόλογα δυνάμει των οποίων διορίστηκε. Αξιώνει ακόμα διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι να παύσουν να επεμβαίνουν, χρησιμοποιούν και κατέχουν οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας που ανήκει στην Εταιρεία και είναι υπό τη διαχείριση του. Αυθημερόν με την καταχώρηση της αγωγής καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση η οποία τέθηκε νωρίτερα σήμερα ενώπιον μου. Πέραν των δικηγόρων που παρουσιάστηκαν για τον Αιτητή για να προωθήσουν την Αίτηση, στη διαδικασία εμφανίστηκε και ο κ.Βελάρης ο οποίος ανέφερε στο Δικαστήριο ότι εκπροσωπεί τους Εναγόμενους και έχοντας πληροφορηθεί για το γεγονός της υπό κρίση Αίτησης, ζήτησε όπως του επιτραπεί να απευθυνθεί προς το Δικαστήριο. Προτού αναφερθώ στα όσα ειπώθηκαν από τον κ.Βελάρη και την επιχειρηματολογία των δικηγόρων του Αιτητή προς υποστήριξη της Αίτησης, κρίνω πρόσφορο να παραθέσω την εκδοχή του Αιτητή και την εξαιτούμενη θεραπεία έτσι ώστε οι προβαλλόμενες θέσεις να γίνουν καλύτερα κατανοητές. Όπως προκύπτει από τα όσα έχουν ενώπιον μου εκτεθεί με την Ενορκη Δήλωση του Αιτητή, ημερ. 15.10.2014, η Εταιρεία εξέδωσε δύο ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης, ένα προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ημερ. 24.11.2009 και ένα προς όφελος της Marfin Popular Bank Public Co Ltd, ημερ. 25.11.2009, για ποσά €50.000.000 και €20.000.000, αντίστοιχα. Η Εταιρεία με τα ρηθέντα ομόλογα επιβάρυνε, με τη μορφή κυμαινόμενης εξασφάλισης, ολόκληρη την επιχείρηση και περιουσία της, οποιασδήποτε μορφής, που βρισκόταν οπουδήποτε, υφιστάμενη και μελλοντική συμπεριλαμβανομένου και του κάθε κεφαλαίου που δεν είχε κληθεί και της φήμης και πελατείας της και όλων των εισπρακτέων και άλλων χρεών που οφείλονταν σε αυτή και ήταν πληρωτέα ή θα καθίσταντο πληρωτέα από καιρού εις καιρό. Σύμφωνα με τους όρους 9 και 10 των ομολόγων αντίστοιχα, εφόσον συνέβαινε γεγονός από τα περιγραφόμενα στον όρο 8, οι Τράπεζες μπορούσαν κατά την απόλυτη τους κρίση, επιπρόσθετα και χωρίς επηρεασμό οποιασδήποτε άλλης θεραπείας, να διορίσουν γραπτώς παραλήπτη και διαχειριστή του ενεργητικού της Εταιρείας. Η Marfin μετονομάστηκε σε Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και με τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων (Τροποποιητικό) Νόμο του 2013 (αρ.38(Ι) του 2013) και την ΚΔΠ 104/2013, τα περιουσιακά της στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα Κύπρου. Την 13.10.2004 η Τράπεζα Κύπρου απαίτησε γραπτώς από την Εταιρεία την άμεση καταβολή ολόκληρου του χρεωστικού υπολοίπου προς αυτήν που ανερχόταν σε €119.815.
- Ενεργοποιήθηκε κατ΄ αυτό τον τρόπο η παραγρ. (α) του όρου 8 των ομολόγων, οπόταν η Τράπεζα Κύπρου δικαιούτο να διορίσει Παραλήπτη Διαχειριστή, όπως και έπραξε με γραπτή ειδοποίηση προς την ίδια την Εταιρεία και τον Εφορο Εταιρειών την ίδια ημέρα. Οι εξουσίες του Παραλήπτη Διαχειριστή περιγράφονται στους όρους 10 και 11 των δύο ομολόγων. Ο Παραλήπτης Διαχειριστής καθίσταται αντιπρόσωπος της Εταιρείας και έχει την εξουσία και το δικαίωμα να ασκεί τις εξουσίες Παραλήπτη Διαχειριστή και να κάνει όσα ο Παραλήπτης Διαχειριστής νόμιμα δικαιούται και μπορεί να κάμει και τα οποία θεωρεί αναγκαία για τη διεξαγωγή της εργασίας της Εταιρείας . Όπως προκύπτει, πάντα από το περιεχόμενο της Ενορκης Δήλωσης του Αιτητή, ημερ. 15.10.2014, αυτός μετά το διορισμό του επισκέφθηκε με τους συνεργάτες του τα κεντρικά γραφεία της Εταιρείας στη Λάρνακα, όπου όμως οι υπάλληλοι της Εταιρείας δεν του επέτρεψαν να εισέλθει σε αυτά και αρνήθηκαν να του παραδώσουν την κατοχή των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας που βρίσκονταν εντός των γραφείων. Η αιτιολογία που του δόθηκε ήταν ότι αυτή τη συμβουλή είχαν από το δικηγόρο τους. Ως αποτέλεσμα, αλλά και γιατί κατά τη θέση του το ζήτημα είναι επείγον, απευθύνθηκε με την υπό κρίση Αίτηση μονομερώς εξαιτούμενος διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους από του να τον εμποδίζουν, ή πρόσωπα που ενεργούν εκ μέρους και για λογαριασμό του, από του να εισέλθουν εντός του εγγεγραμμένου γραφείου της Εταιρείας και άλλων γραφείων ή ακινήτων της. Η θέση του κ.Βελάρη ήταν όπως το Δικαστήριο του παράσχει χρονικό περιθώριο ώστε να καταχωρήσει ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης και να εκθέσει μέσα από ένορκη δήλωση γεγονότα τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του προτού αποφασίσει κατά πόσο θα χορηγήσει ή όχι την εξαιτούμενη θεραπεία. Η διαδικασία που εισηγείται ο κ.Βελάρης συνιστά παρέκκλιση από την καθιερωμένη. Ουσιαστικά, ζητά από το Δικαστήριο να μην εξετάσει την υπό κρίση Αίτηση και στη βάση των δεδομένων που σήμερα έχει ενώπιον του. Παρέχεται η δυνατότητα στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου τίθεται μονομερής αίτηση για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, να διατάξει την επίδοση της στον καθ΄ ου η αίτηση, όχι όμως ως επιλογή διαδικασίας, αλλά όταν κρίνει ότι η περίπτωση δεν είναι κατάλληλη για να εκδοθεί το εξαιτούμενο διάταγμα μονομερώς και χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά. Αυτό επικράτησε ως πρακτική παρά το ότι είναι ενδεχομένως ορθότερο η μονομερής αίτηση να απορρίπτεται και να καταχωρείται αίτηση δια κλήσεως. Σε κάθε περίπτωση, οι όποιες οδηγίες είναι πάντοτε απότοκο δικαστικής κρίσης επί της ουσίας της αιτήσεως. Συνεπώς, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιληφθεί της Αίτησης και να εξετάσει το ενδεχόμενο παροχής στον Αιτητή της εξαιτούμενης θεραπείας. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι γνωστή ως «opposed ex parte application» και περιγράφεται στην αγγλική υπόθεση Pickwick International Inc (GB) Ltd v Multiple Sound Distributors Ltd and another [1972] 3 All ER 384, που υιοθετήθηκε στην απόφαση του Κυπριακού Ναυτοδικείου στην Compania Portuguesa De TRansportes Maritime of Lisbon v Sponsalia Shipping Company Limited [1987] 1 C.L.R.
- Το δικαίωμα του εναγόμενου να ακουστεί είναι περιορισμένο και παρέχεται με σκοπό την υποβοήθηση του Δικαστηρίου. Επιτρέπεται να αποκαλυφθούν θέσεις που μπορεί να προσφερθούν κατά της έκδοσης του εξαιτούμενου διατάγματος και ποια είναι σε γενικές γραμμές η μαρτυρία που θα περιλαμβάνεται στην ένσταση που μπορεί να καταχωριστεί. Μέσα σε αυτό το πνεύμα άκουσα ό,τι ο κ.Βελάρης ήθελε να αναφέρει στο Δικαστήριο. Το άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Εχω ήδη αναφερθεί στις εξαιτούμενες με την αγωγή θεραπείες. Σύμφωνα με το άρθρο 41 των περί Δικαστηρίων Νόμων του 1960 έως 2014, Δικαστήριο που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία έχει εξουσία να εκδίδει δεσμευτικές αναγνωρίσεις δικαιώματος, όπως είναι η φύση της αξίωσης του Ενάγοντα, από δε τα όσα έχουν ενώπιον μου εκτεθεί προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, αυτό δηλαδή των δικαιωμάτων του Ενάγοντα ως Παραλήπτη Διαχειριστή της Εταιρείας, και ορατή πιθανότητα επιτυχίας, δηλαδή ότι αυτός έχει δεόντως διοριστεί και δικαιούται να ενεργεί ως Παραλήπτης Διαχειριστής με τις εξουσίες που του παρέχει ο Νόμος. Στην Χατζηρούσου, υπό την ιδιότ. ως παραλήπτης της Υ.Liasides Dev. Ltd
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1703, 1712-13 (αφορούσε αίτηση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος) αναφέρθηκε ότι: «... με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της.» Εχω περαιτέρω ικανοποιηθεί ότι θα είναι δύσκολο ενδεχομένως και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Τα όσα αναφέρονται στις παραγρ. 16 και 19 - 21 της Ενορκης Δήλωσης του Αιτητή, ημερ.15.10.2014, και στην Ενορκη του Δήλωση ημερ. 16.10.2014, ικανοποιούν το Δικαστήριο στο ότι το εξαιτούμενο διάταγμα θα πρέπει να εκδοθεί πάραυτα προς το σκοπό της προστασίας της περιουσίας της Εταιρείας για σκοπούς της παραλαβής / διαχείρισης. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει καθαρά υπέρ της έκδοσης του διατάγματος. Δεδομένου του διορισμού του Αιτητή ως Παραλήπτη Διαχειριστή της Εταιρείας και μέχρι αυτός να ακυρωθεί ή ανακληθεί, η νομιμότητα πρέπει να επικρατήσει και ο Παραλήπτης Διαχειριστής να είναι σε θέση να εκτελεί τα καθήκοντα του και να ασκεί τις εξουσίες που ο Νόμος του παρέχει. Αυτό που ο κ.Βελάρης θεωρεί ως μη αναστρέψιμη για την βιωσιμότητα της Εταιρείας εξέλιξη, είναι να αναλάβει πραγματικά ο Παραλήπτης Διαχειριστής τη διεύθυνση της Εταιρείας. Όμως, το να αναλάβει πραγματικά ο Παραλήπτης Διαχειριστής τη διεύθυνση της Εταιρείας είναι η φυσιολογική και σύμφωνα με το Νόμο εξέλιξη του διορισμού του. Ουσιαστικά, αυτό που ζητά ο κ.Βελάρης είναι την αναστολή του διορισμού του Παραλήπτη Διαχειριστή. Ενίσταται στην έκδοση του εξαιτούμενου διατάγματος ώστε οι Εναγόμενοι, απαλλαγμένοι από την επιτακτική προσταγή δικαστικού διατάγματος να είναι ελεύθεροι, ενεργώντας ετσιθελικά, να αποτρέπουν τον Αιτητή από του να εκπληρώσει τα νομικά του καθήκοντα. Ανάφερε ο κ.Βελάρης ότι πρόκειται να καταχωριστεί αγωγή και να ζητηθεί συντηρητικό διάταγμα που να αποτρέπει τον Παραλήπτη Διαχειριστή από του να αναλάβει τη διεύθυνση της Εταιρείας. Η αγωγή δεν έχει ακόμα καταχωριστεί λόγω της στενότητας του χρόνου. Και αυτό που θα επιδιωχθεί με την αίτηση που θα καταχωριστεί στην αγωγή, ζητά η πλευρά των Εναγομένων ουσιαστικά να της επιτραπεί να το επιτυγχάνει ετσιθελικά μέχρι να κινήσει τις διαδικασίες που επιθυμεί. Τούτο δεν μπορεί να γίνει ανεχτό. Υπενθυμίζεται ότι οι διαχειριστές/παραλήπτες δεν μπορούν να ενεργούν αυθαίρετα, αλλά δεσμεύονται από το νόμο και έχουν θέσμιο καθήκον επιμέλειας προς όλους και ιδιαίτερα τους εξασφαλισμένους προνομιούχους πιστωτές της Εταιρείας και υπόκεινται σε κυρώσεις στην περίπτωση που δεν διεκπεραιώσουν τα καθήκοντα τους με τον δέοντα τρόπο. (Βλ. Αρθρα 89, 300, 334 - 344 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και Capital Cameras Ltd. v. Harold Lines Ltd and others (National Westminster Bank plc intervening) [1991] 3 All E.R. 389). Η διαταγή που θα εκδοθεί θα πρέπει να απευθύνεται προς την Εταιρεία και να της απαγορεύεται να ενεργεί ή διά των αξιωματούχων, υπαλλήλων ή αντιπροσώπων της. Δεν δικαιολογείται η έκδοση του διατάγματος εναντίον συγκεκριμένων φυσικών προσώπων, όποια και αν είναι η σχέση τους με την Εταιρεία, αφού δεν αναφέρεται ότι έχουν οι ίδιοι προσωπικά παρεμποδίσει τον Αιτητή. Προς αποφυγή παρερμηνείας, τούτο δεν σημαίνει πως οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο μπορεί να παρεμποδίσει τον Αιτητή. Απλά η διατύπωση πρέπει να είναι νομικά ορθή. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Εταιρεία Aqua Sol Hotels Public Company Limited ή και δια των αξιωματούχων ή και υπαλλήλων ή και αντιπροσώπων ή και υπηρετών ή και εντολοδόχων της από του να εμποδίζει τον Ελευθέριο Ν. Φιλίππου ή και οποιοδήποτε πρόσωπο που ενεργεί εκ μέρους ή και για λογαριασμό του από του να εισέρχεται εντός του εγγεγραμμένου γραφείου της στην οδό Αποστόλου Βαρνάβα 10, Pelagos House, στη Λάρνακα ή και άλλα γραφεία ή ακίνητα της με σκοπό την ανάληψη κατοχής ολόκληρου του ενεργητικού της με σκοπό την παραλαβή και διαχείριση του. Ο Αιτητής να καταχωρήσει εγγύηση ύψους €300.000 για τυχόν ζημιές που θα ήθελαν προκληθεί από την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος χωρίς εύλογη αιτία. Το εκδοθέν διάταγμα ορίζεται επιστρεπτέον την 22.10.2014 η ώρα 09:00. Μέχρι τότε παραμένει σε ισχύ. Τα έξοδα επιφυλάσσονται. (Υπ.) ................ Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο