ΑΚΡΙΒΗΣ ΑΝΔΡΕΟΥ Ανήλικης δια της μητρός αυτής Ελευθερίας Αβραάμ ως πλησιέστερης συγγενούς, φίλης και κηδεμόνος ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΕΥΚΑΡΙΤΗΣ, Αρ.αγωγής 1

(2007)1 (Β) Α.Α.Δ. 725, 731, υποδεικνύεται ότι η δικονομικά ορθή οδός για την προβολή του συγκεκριμένου ζητήματος θα ήταν αίτηση για διαγραφή της αγωγής. Την 30.7.2014 ο Εναγομενος 1 καταχώρησε αίτηση με την οποία εξαιτείται τη διαγραφή της Ενάγουσας ή και τη διαγραφή και απόρριψη της αγωγής ως σκανδαλώδους, επιπόλαιας, καταχρηστικής, ενοχλητικής ή και εκδικητικής. Η αίτηση συνοδεύεται και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Μαρίας Μορφή από τη Λάρνακα, υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων του Εναγόμενου

1. Η Μορφή παραθέτει νομική επιχειρηματολογία (παραγρ. 4 και 5) κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων του Εναγόμενου
2. Η αίτηση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου την 25.9.2014 και ορίστηκε γι΄ακρόαση στις 16.10.
3. Δόθηκαν οδηγίες όπως ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης εκ μέρους της ενιστάμενης Ενάγουσας καταχωριστεί επτά καθαρές μέρες προηγουμένως, όπως και έγινε στις 9.10.
4. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ελευθερίας Αβραάμ, μητέρας της ανήλικης Ακριβής Ανδρέου. Την 16.10.2014 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία ο Εναγόμενος 1 ζητά να του επιτραπεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να αντικρούσει τις θέσεις των παραγρ. 3 - 6 της Ενορκης Δήλωσης Αβραάμ, ως προς το θέμα του κατά πόσο η Αβραάμ και η ανήλικη δεν γνώριζαν πού διέμενε ο πατέρας της ανήλικης. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση της Μορφή ημερ. 16.10.2014, όπου επισυνάπτεται ως Παράρτημα η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιθυμεί να καταχωρήσει στην κύρια αίτηση. Είχε η Αβραάμ αναφέρει ότι: «
5. ... Ο πατέρας της Ενάγουσας και πρώην σύζυγος μου, με τον οποίον χώρισα από το 2004 οριστικά, δεν γνωρίζουμε πού ευρίσκεται και πού διαμένει. Εξ όσων ενημερώθηκα πριν από 2 χρόνια περίπου από τρίτους, παντρεύτηκε ξανά αμέσως μετά το χωρισμό μας και από το νέο του γάμο απέκτησε 6 παιδιά. Εδώ και αρκετό καιρό τον αναζητώ τόσο εγώ όσο και η Ενάγουσα χωρίς όμως να έχουμε οποιοδήποτε αποτέλεσμα ή και οποιαδήποτε σημεία ζωής του αφού μας εγκατέλειψε οριστικά και δεν θέλει να γνωρίζει για την ύπαρξη μας όπως ο ίδιος μας ανάφερε επανειλημμένα στο παρελθόν. Ο ίδιος δεν ενδιαφέρεται για την Ενάγουσα ή και για εμένα και δεν μας αναζήτησε πέραν των 2 ετών ώστε να έχουμε κάποια ένδειξη για το πού βρίσκεται.
6. Κάναμε τεράστιες προσπάθειες να τον εντοπίσουμε ιδιαίτερα όταν συνέβηκε το περιστατικό στην Ενάγουσα από τους Εναγόμενους ώστε να έχουμε κάποια στήριξη από ένα άνδρα αλλά δυστυχώς οι προσπάθειες μας παρέμειναν άκαρπες. Όπως γνωρίζω, και όπως με ενημέρωσε και η Ενάγουσα προσπάθησε πολλές φορές να επικοινωνήσει μαζί του τηλεφωνικώς αλλά δεν κατέστη ούτε αυτό κατορθωτό. ...
7. ...
8. Η Ενάγουσα μόνο εμένα έχει ως πλησιέστερο συγγενή και φίλο. Ο πατέρας της, όπως ανέφερα και ανωτέρω, την εγκατέλειψε εδώ και αρκετά. Η Ενάγουσα έχει ως μόνιμο τόπο διαμονής της το σπίτι μου και διαμένει μαζί μου από το 2010 περίπου. ...» Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (όπως τροποποιήθηκε με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, ημερομηνίας 23.12.1999, που προνοεί πως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Αναφέρεται στην Ιacovou Brothers (Constr.) Ltd v. Fashionwise Ltd

(2000)1 (B) Α.Α.Δ. 1377, 1380-81, πως: «Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Στην Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 508, 514 αναφέρθηκε πως: «.το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Θα επεκταθώ αναφερόμενος στις περιπτώσεις όπου έχει χορηγηθεί ενδιάμεση θεραπεία και ο αιτητής επιθυμεί κατά το στάδιο που το διάταγμα είναι επιστρεπτέο να προσαγάγει περαιτέρω μαρτυρία, για να υποδείξω τη διαφορετική προσέγγιση του ζητήματος, σε σχέση με περιπτώσεις όπως η παρούσα, όπου ουδεμία θεραπεία έχει χορηγηθεί και απλά εκκρεμεί ζήτημα προς κρίση. Στην Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA

(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1976, 1981, αναφέρεται πως όταν προσωρινή προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο.» Γίνεται παραπομπή στην Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, 1463 όπου αναφέρεται πως: «Η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα». Ο αιτητής που με μονομερή αίτηση εξασφάλισε υπέρ του προσωρινό διάταγμα έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ (βλ. Dolego Estates Ltd κ.α. ν. Φιλίππου κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1217, 1224). Για να παραμείνει σε ισχύ το διάταγμα πρέπει να ικανοποιούνται δύο παραμέτροι, ότι στην βάση των δεδομένων που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τον αιτητή ορθά εκδόθηκε το διάταγμα, και οτι στη βάση των δεδομένων κατά την ακρόαση, αφ' ότου ορίστηκε επιστρεπτέο, είναι ορθή η οριστικοποίηση του διατάγματος και συνέχιση της ισχύος του. Τα δεδομένα κατά την ακρόαση περιλαμβάνουν τα επιπλέον στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου από το ενιστάμενο μέρος, τον καθ' ου η αίτηση. Γι΄ αυτό και είναι στις πλείστες των περιπτώσεων ανώφελη η καταχώρηση απαντητικής ή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, από τον αιτητή στο στάδιο της ακρόασης για να καταδείξει πως το διάταγμα ορθά εκδόθηκε. Όταν δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οιονδήποτε διάταγμα, πιο εύκολα μπορεί να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση της ύπαρξης καλού λόγου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. . Η αναφορά στο θεσμό σε συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις δεν υπαγορεύει τη μορφή και δεν περιορίζει τη θεματολογία της δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί. Αναμφίβολα μπορεί να αφορά σε ζήτημα που πρωτοεγείρεται με την ένσταση και χρήζει απάντησης. Η ένορκη δήλωση που για καλό λόγο μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί, δεν περιορίζεται ούτε στο να συμπληρώσει την αρχικά καταχωρηθείσα, έννοια μάλλον ενστάσιμη καθ' όσον αφορά την περίπτωση που ενδιάμεσο διάταγμα έχει εξασφαλιστεί στη βάση της αρχικής, ούτε και στο να απαντήσει σε ζήτημα που εγείρεται στην ένσταση. Είναι μια επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί πως υπάρχει καλός λόγος. Τίποτε λιγότερο. Ότι ζήτημα που επιτρέπεται να εισαχθεί με συμπληρωματική ένορκη δήλωση μπορεί να αγνοηθεί κατά την εκδίκαση της αίτησης δεν είναι λόγος και δεν δικαιολογεί ελαστικότητα στην άδεια για εισαγωγή του. Επιβάλλεται λοιπόν εξέταση του θέματος για το οποίο ο αιτητής εξαιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για να αναφερθεί, μέσα στα πλαίσια των περιστάσεων της υπόθεσης, τι έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και πως προέκυψε η ισχυριζόμενη αναγκαιότητα για αναφορά ή περαιτέρω αναφορά σε αυτό. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να επιτρέψει την αναφορά σε επί μέρους θέματα με την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του και ποιο είναι το επίδικο ζήτημα στην αίτηση με το οποίο η διαπίστωση του καλού λόγου συναρτάται. Στην Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, 199 αναφέρεται πως: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Τα στοιχεία και πληροφορίες που ο Εναγόμενος 1 επιθυμεί να παραθέσει σχετίζονται με το επίδικο θέμα στην κύρια αίτηση. Η διαφάνεια είναι επιθυμητή και πρέπει να δοθεί η ευκαιρία ώστε κάθε σχετικό στοιχείο να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να συνεκτιμηθεί με το υπόλοιπο υλικό. Η αναφορά ότι δεν θα μπορούσε να προβλεφθεί ποια θα ήταν η θέση της Αβραάμ επί του ζητήματος δεν έχει σημασία αφού μόλις την 15.10.2014 οι δικηγόροι του Εναγόμενου 1 πληροφορήθηκαν τα γεγονότα που η πλευρά του επιθυμεί να εισάξει. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση εγκρίνεται. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωριστεί εντός τεσσάρων ημερών και αντίγραφο της να παραδοθεί στους δικηγόρους της Ενάγουσας. Η διαταγή ως προς τα έξοδα πρέπει να είναι εποικοδομητική και να συμβάλλει στον περιορισμό των διαδικασιών προς όφελος της ουσίας των υποθέσεων. Δεν πρέπει σε τέτοιες αιτήσεις, όπως και σε αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας, να ενθαρρύνεται η καταχώρηση ένστασης με το σκεπτικό πως σε κάθε περίπτωση το σύνολο των εξόδων θα επιδικαστούν εναντίον του αιτητή. Θα ήταν ορθό όπως τα έξοδα για τις εμφανίσεις την 16.10.2014 και 31.10.2014 επιδικαστούν υπέρ της Ενάγουσας, όχι όμως τα έξοδα για τη σύνταξη και καταχώρηση της Ειδοποίησης Πρόθεσης Ενστασης. Περαιτέρω θα ήταν ορθό όπως τα έξοδα της σημερινής εμφάνισης είναι υπέρ του Εναγόμενου 1. Καταλήγω στο να επιδικάσω έξοδα μιας εμφάνισης υπέρ της Ενάγουσας τα οποία καθορίζω στα €167. (Υπ.) ................ Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο