← Κύπρος

Σταύρου Διαμαντή κ.α. ν. KOINONIA BYZANTIUM ENTERP.LTD κ.α., Αρ.αγωγής 2458/2009, 8/10/2014

Σταύρου Διαμαντή κ.α. ν. KOINONIA BYZANTIUM ENTERP.LTD κ.α., Αρ.αγωγής 2458/2009, 8/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:A255 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 2458/2009 Μεταξύ:

  1. Σταύρου Διαμαντή
  2. Μαρίνου Μιχαήλ
  3. Θέμη Θωμά Εναγόντων και
  4. KOINONIA BYZANTIUM ENTERP.LTD
  5. Σουρουλλά Κέϋ Ιωάννης
  6. Σουρουλλά Κέϋ Μαρία Εναγομένων Ημερ.: 8.10.
  7. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ.Μ.Κωνσταντίνου για Κωνσταντίνου & Κοντογιώργης Για Εναγόμενους: κ.Μ.Κυριακίδης και κα Λοϊζου για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Εναγόμενη 1 εταιρεία και οι Εναγόμενοι 2 και 3 ήταν έκαστος κατά 1/6 μερίδιο συνιδιοκτήτες ενός κτήματος στη Λεωφόρο Αρτέμιδος στη Λάρνακα (αρ.εγγρ. 7/2124, Φ/Σχ.50 080302, Τεμ.1079), δηλαδή και οι τρεις μαζί ήταν οι ιδιοκτήτες του 1/2 μεριδίου του κτήματος. Σύμφωνα με την Εκθεση Απαίτησης, με γραπτή συμφωνία ενοικίασης ημερ. 23.1.2004 οι Ενάγοντες ενοικίασαν από τους Εναγόμενους μέρος του κτήματος. Οι Ενάγοντες ενοικίασαν το μέρος του κτήματος που καθορίστηκε με πρόθεση να ανεγείρουν πρατήριο πώλησης πετρελαιοειδών με πλυντήριο αυτοκινήτων και στο κείμενο της συμφωνίας υπάρχουν διάφοροι συναφείς όροι. Ακολούθησαν διάφορες διεργασίες μέχρι που το Σεπτέμβριο του 2006, σύμφωνα πάντα με την απαίτηση, οι Εναγόμενοι απαίτησαν πενταπλάσιο ενοίκιο και νέους όρους αναφορικά με τη μελλοντική του αύξηση, απαίτηση που οι Ενάγοντες απέρριψαν. Οι Ενάγοντες με επιστολή τους ημερ. 16.12.2006 κάλεσαν τους Εναγόμενους να τηρήσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και οι τελευταίοι με επιστολή τους ημερ. 1.2.2007 απάντησαν ότι καμιά συμβατική υποχρέωση δεν είχαν δυνάμει της συμφωνίας. Ως αποτέλεσμα της, κατά τους Ενάγοντες, αντισυμβατικής συμπεριφοράς των Εναγομένων, οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον τους €14.864,83 ειδικές ζημιές για δαπάνες που είχαν υποστεί, €3.359.081,30 για διαφυγόντα κέρδη για τα έτη 2006 μέχρι 2010 και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Περαιτέρω, αξιώνουν απόφαση του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει ότι η συμφωνία ημερ. 23.1.2004 είναι έγκυρη, βρίσκεται σε ισχύ και δεσμεύει τους διαδίκους. Με την κοινή Εκθεση Υπεράσπισης τους οι Εναγόμενοι εγείρουν δύο κεφαλαιώδη ζητήματα: - ότι η επίδικη συμφωνία συνάφθηκε μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης 1 μόνο, και - ότι η επίδικη συμφωνία ήταν εξ' υπαρχής άκυρη γιατί, ενώ αφορούσε ενοικίαση ακινήτου για διάρκεια πέραν του ενός έτους, δεν υπογράφτηκε στην παρουσία δύο τουλάχιστον μαρτύρων όπως απαιτείται από το νόμο. Είναι η περαιτέρω θέση των Εναγομένων ότι τον Απρίλιο του 2006 η Εναγόμενη 1 κατόπιν νομικής συμβουλής ότι η επίδικη συμφωνία ήταν άκυρη, ενημέρωσε διά του Εναγόμενου 2 τον Ενάγοντα 3, που ενεργούσε και ως αντιπρόσωπος των υπολοίπων Εναγόντων, για την πιο πάνω θέση και πως η Εναγόμενη 1 ήταν διατεθειμένη να επιστρέψει το ποσό των £2.000 που είχε λάβει από τους Ενάγοντες. Κατά τους Εναγόμενους ότι άλλο ακολούθησε δεν μεταβάλλει τη νομική σχέση της Εναγόμενης 1 με τους Ενάγοντες. Προκύπτει από το κείμενο της επίδικης συμφωνίας ότι ο αντισυμβαλλόμενος των Εναγόντων ήταν η Εναγόμενη 1 και μόνο, και πέραν των Εναγόντων μόνο η Εναγόμενη 1 αναφέρεται και υπογράφει ως συμβαλλόμενο μέρος στο τέλος του κειμένου της συμφωνίας. Η αναφορά στο προοίμιο της συμφωνίας ότι η Εναγόμενη 1 συμβλήθηκε με τη σύμφωνη γνώμη των συνιδιοκτητών Εναγομένων 2 και 3, δεν καθιστά τους τελευταίους συμβαλλόμενα μέρη. Ούτε το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 ήταν συνιδιοκτήτες του κτήματος, μέρος του οποίου η ενοικίαση αφορούσε, διαφοροποιεί τα δεδομένα. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 δεν είχαν συμβατική σχέση με τους Ενάγοντες και στην απουσία οποιασδήποτε άλλης αιτίας αγωγής, πέραν της επικαλούμενης αντισυμβατικής συμπεριφοράς τους, η αγωγή εναντίον τους θα πρέπει να απορριφθεί. Παραμένει να εξεταστεί η θέση ότι η επίδικη συμφωνία είναι εξυπαρχής άκυρη. Εάν είναι άκυρη τότε η Εναγόμενη 1 δεν μπορεί να έχει καμιά υποχρέωση στη βάση της. Σύμφωνα με το άρθρο 77

(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149: «Σύμβαση που αφορά τη μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν: (α) Είναι γραπτή, και (β) Υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση .. στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες.» Η επίδικη σύμβαση αφορά ακίνητη ιδιοκτησία, δηλαδή μέρος του κτήματος με αρ. εγγρ. 7/2124, Φ/Σχ. 50 080302, Τεμάχιο 1079, στη Λεωφόρο Αρτέμιδος στη Λάρνακα. Η μίσθωση της ήταν για περίοδο που υπερέβαινε το ένα έτος αφού στον όρο 4 καταγράφεται ότι η περίοδος ενοικίασης συμφωνήθηκε για τρία χρόνια. Φωτοτυπία της επίδικης σύμβασης παρουσιάστηκε κατά την πρώτη δικάσιμο (στις 24.2.2014) από τον Ενάγοντα 2 (Μ.Ε.1). Πρόκειται για το Τεκμήριο
  1. Στην 4η σελίδα μετά τις υπογραφές των συμβαλλομένων αναφέρεται «ΜΑΡΤΥΡΕΣ» και υπάρχουν δύο υπογραφές σε διαφορετικές γραμμές, θέσεις, που αριθμούνται 1 και
  2. Ένα από τα πρωτότυπα της επίδικης σύμβασης παρουσιάστηκε κατά την ίδια δικάσιμο από τον Ενάγοντα 3 (Μ.Ε.2). Πρόκειται για το Τεκμήριο
  3. Υπάρχουν και εδώ δύο υπογραφές μαρτύρων στην 4η σελίδα. Το Τεκμήριο 50 είναι ακόμη ένα από τα πρωτότυπα της επίδικης σύμβασης. Παρουσιάστηκε από τον Εναγόμενο 2 (Μ.Υ.7). Μαρτύρησε πως είναι το έγγραφο το οποίο έλαβε με την υπογραφή της συμφωνίας. Το πρωτότυπο αυτό φέρει υπογραφή μάρτυρα μόνο στη θέση 1 ενώ η θέση 2 είναι κενή. Το Τεκμήριο 51 είναι «αντίγραφο» της επίδικης σύμβασης. Το ίδιο και το Τεκμήριο 52, που είναι μεγαλύτερος όγκος εγγράφων που περιλαμβάνει το Τεκμήριο
  4. Όπως δηλώθηκε από τους δικηγόρους των διαδίκων, είναι τηλεομοιότυπα (fax) που στάληκαν στο δικηγορικό γραφείο Χάρης Κυριακίδης την 24.8.2009 από τον αριθμό συνδρομητή
  5. Ο Ενάγοντας 3 Θέμης Θωμά, που είναι δικηγόρος, ανάφερε κατά τη μαρτυρία του ότι ο συγκεκριμένος αριθμός είναι του δικηγορικού του γραφείου και είναι η γραμμή που χρησιμοποιείται για την αποστολή τηλεομοιότυπων. Το Τεκμήριο 52 και το Τεκμήριο 51, που ενδεχομένως είναι φωτοτυπία μέρους του, στη θέση μάρτυρα 2 είναι κενά. Ο Ενάγοντας 2 υποστήριξε πως κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας δύο γραμματείς του κ.Θ.Θωμά βρίσκονταν στο γραφείο του και αμφότερες υπόγραψαν ως μάρτυρες. Τα έγγραφα ήταν 4 - 5 και ίσως κάποιο να μην υπογράφηκε. Ηταν η θέση του Ενάγοντα 3 ότι είχαν εκτυπωθεί 5 ή 6 έγγραφα που υπογράφηκαν από τους συμβαλλόμενους και είναι ενδεχόμενο σε κάποιο από αυτά να μην υπόγραψε η μια μάρτυρας. Όμως, ανέφερε, στα έγγραφα που παρέλαβαν οι συμβαλλόμενοι είχαν υπογράψει και οι δύο μάρτυρες. Επέμενε ότι οι δύο μάρτυρες ήταν η Κίκα Ττοφή και Εύη Παναγιώτου που ήταν για πολλά χρόνια υπάλληλοι του γραφείου του και πως υπόγραψαν ως μάρτυρες στην παρουσία του. Υποβλήθηκε, χωρίς περιστροφές, στο Ενάγοντα 3 ότι σε χρόνο μεταγενέστερο της αποστολής από το γραφείο του του τηλεομοιοτύπου Τεκμήριο 52 προστέθηκε στο πρωτότυπο έγγραφο, που ήταν το Τεκμήριο 14, η υπογραφή στη θέση μάρτυρα
  6. Είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει ο οιοσδήποτε που δεν έχει εξειδικευμένες γνώσεις πως το Τεκμήριο 1 δεν είναι φωτοαντίγραφο ούτε του Τεκμηρίου 14 ούτε του Τεκμηρίου
  7. Οι θέσεις των διαφόρων υπογραφών και της σφραγίδας της Εναγόμενης 1 Εταιρείας επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Συνεπώς, το Τεκμήριο 1 είναι φωτοτυπία κάποιου άλλου πρωτοτύπου, πέραν των Τεκμηρίων 14 και
  8. Διαπιστώνω πως είναι φωτοαντίγραφο του πρωτοτύπου που καταχωρίστηκε χαρτοσημασμένο όπως διατάχθηκε. Επομένως, υπογράφηκαν τουλάχιστον τρία πρωτότυπα, αλλά ίσως και περισσότερα. Τα έγγραφα καταρτίσθηκαν στο δικηγορικό γραφείο του Ενάγοντα 3 και υπογράφηκαν από τους συμβαλλόμενους στο γραφείο του. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις η κατοχή από τους Εναγόμενους πρωτοτύπου το οποίο δεν φέρει τις υπογραφές δύο μαρτύρων, είναι ισχυρό αποδεικτικό στοιχείο υπέρ της θέσης της υπεράσπισης, η δε θέση του Ενάγοντα 3 ότι τα έγγραφα που παρέλαβαν οι συμβαλλόμενοι είχαν υπογράψει και οι δύο μάρτυρες δεν είναι ορθή. Ο Εναγόμενος 2 μαρτύρησε πως κατά την υπογραφή παρόντες ήταν οι Ενάγοντες, ο ίδιος και η σύζυγος του. Ανάφερε σχετικά: «Όπως είπα ήταν αργά το απόγευμα, μια κοπέλα σίγουρα υπήρχε διότι έπρεπε να διαχειριστεί τα συμβόλαια, τα αντίγραφα κλπ.. Όταν τελειώσαμε, όπως δήλωσα προηγουμένως, μαζί φύγαμε με τον κ.Θέμη Θωμά. Δηλαδή είχαν φύγει όλοι και κατεβήκαμε μαζί στο ασανσέρ, κλείσαμε το γραφείο και έπιασα εγώ το αντίγραφο μου και έφυγα.» Υποβλήθηκε στον Εναγόμενο 2 ότι υπογράφηκαν 6 με 7 συμβόλαια. Η θέση του Εναγόμενου 2 ήταν ότι θυμάται ότι δεν ήταν περισσότερα από 4 και η κάθε πλευρά πήρε ένα, εννοώντας προφανώς τους τέσσερεις συμβαλλομένους. Σημασία έχει αν έστω και ένα συμβόλαιο υπογράφηκε από δύο μάρτυρες. Εάν ναι, είναι έγκυρο και δεν θα έχει σημασία αν οιοδήποτε άλλο ή άλλα δεν υπογράφηκαν από δύο μάρτυρες. Ο Ενάγοντας 3 παρουσίασε το Τεκμήριο 14 ως το πρωτότυπο που κατείχε και που ήταν υπογραμμένο από δύο μάρτυρες. Εάν γίνει πιστευτός το ζήτημα τελειώνει. Το ίδιο εάν γίνει πιστευτός ο Ενάγοντας
  9. Η συμφωνία θα είναι έγκυρη. Το ζήτημα είναι κατά πόσο η δεύτερη υπογραφή μάρτυρα στο Τεκμήριο 14 υπήρχε εξ΄υπαρχής, τέθηκε δηλαδή κατά την υπογραφή του εγγράφου από τα συμβαλλόμενα μέρη από επιβεβαιωτή μάρτυρα που ήταν παρών ή προστέθηκε εκ των υστέρων και ίσως και εκ του πονηρού. Εάν προστέθηκε εκ των υστέρων θα πει πως ούτε το Τεκμήριο 14 είχε δύο υπογραφές μαρτύρων, όπως δηλαδή και το Τεκμήριο 50 που κατείχε ο Εναγόμενος
  10. Εάν ο Ενάγοντας 3 κατέφυγε στην ενέργεια της προσθήκης της δεύτερης υπογραφής μάρτυρα στο Τεκμήριο 14 ή έστω επέτρεψε να γίνει τούτο ή γνώριζε ότι έγινε, χάνει πλήρως την αξιοπιστία του. Δεν θα μπορώ να τον αποδεχτώ ως πηγή της αλήθειας για οποιοδήποτε συναφές γεγονός. Εάν το Τεκμήριο 52 είναι απεικόνιση μέσω της αποστολής με τηλεομοιότυπο του Τεκμηρίου 14, δηλαδή την 24.8.2009 τοποθετήθηκε το Τεκμήριο 14 στη συσκευή τηλεομοιότυπου του δικηγορικού γραφείου Θέμη Θωμά, και το Τεκμήριο 52 παράχθηκε από τη συσκευή τηλεομοιότυπου του δικηγορικού γραφείου Χάρη Κυριακίδη, αυτό θα σημαίνει ότι μετά την «αποστολή» προστέθηκε στο Τεκμήριο 14 η δεύτερη υπογραφή. Εάν ο Ενάγοντας 3 παρουσίαζε το Τεκμήριο 14 με μια υπογραφή και άλλο πρωτότυπο με δύο, τότε θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι έστειλε με τηλεομοιότυπο το Τεκμήριο 14 που ήταν ένα επιπλέον πρωτότυπο που είχε, αλλά κατείχε και άλλο με δύο υπογραφές. Όμως, όπως εξελίχθηκαν τα γεγονότα εάν ήθελε φανεί ότι το Τεκμήριο 52 προέρχεται, όπως πιο πάνω εξηγήθηκε, από το Τεκμήριο 14 οι θέσεις του Ενάγοντα 3 καταρρέουν. Η υπεράσπιση ανέθεσε στον Ανδρέα Παναγιώτου (Μ.Υ.3), εμπειρογνώμονα στην εξέταση και αναγνώριση εγγράφων, να συγκρίνει αντίγραφο του Τεκμηρίου 14 με αντίγραφο του Τεκμηρίου 52 για να διαπιστώσει κατά πόσο το περιεχόμενο των δύο εγγράφων είναι το ίδιο ή όχι. Ο Παναγιώτου ετοίμασε έκθεση εμπειρογνωμοσύνης ημερομηνίας 10.3.2014 (Τεκμήριο 37) και τέσσερεις σχετικούς φωτοτεχνικούς πίνακες (Τεκμήριο 38). Αποδέχομαι ότι ο Παναγιώτου είναι εμπειρογνώμονας σε σχέση με το ζήτημα που ενδιαφέρει. Τα προσόντα και η πείρα του περιγράφονται στην έκθεση του. Σημειώνεται πως διετέλεσε υπεύθυνος του Εργαστηρίου Γραφολογίας της Αστυνομίας Κύπρου από το 1988 μέχρι το 2003 και διευθυντής της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών μέχρι τον Σεπτέμβριο του
  11. Από τη γραφολογική εξέταση των δύο αντιγράφων που τέθηκαν ενώπιον του, που περιλάμβανε εξέταση με μεγεθυντικό φακό και μικροσκόπιο, διαπίστωσε ότι αποτελούνται από το ίδιο περιεχόμενο, έχουν την ίδια διάταξη κειμένου και οργάνωση γραφής και ταυτίζονται πλήρως μεταξύ τους. Παρατήρησε επίσης, και τούτο είναι το σημαντικότερο, πλήρη και απόλυτη ταύτιση σε όλες τις υπογραφές, μονογραφές και σφραγίδες σε κάθε σελίδα των αντιγράφων, εκτός από την υπογραφή στη θέση μάρτυρα 2 που δεν υπήρχε στο αντίγραφο του Τεκμηρίου
  12. Κατέληξε ο μάρτυρας, ότι τα δύο αντίγραφα προέρχονται από το ίδιο πρωτότυπο έγγραφο. Για να υποστηρίξει τα ευρήματα του, ο μάρτυρας ετοίμασε τους προαναφερθέντες φωτοτεχνικούς πίνακες, ένα για κάθε σελίδα. Εκανε διαφάνειες των τεσσάρων σελίδων του αντιγράφου του Τεκμηρίου 14, από τις οποίες, τοποθετώντας πάνω από τις αντίστοιχες σελίδες του αντιγράφου του Τεκμηρίου 52, διαπιστώνει πλήρη και απόλυτη ταύτιση όλων των υπογραφών, μονογραφών και σφραγίδων μεταξύ τους, εκτός από την υπογραφή στη θέση μάρτυρα 2 που δεν υπήρχε στο αντίγραφο του Τεκμηρίου
  13. Αντελήφθηκα πλήρως τις εξηγήσεις του μάρτυρα για τη μεθοδολογία που ακολούθησε. Είναι κατανοητό ότι γίνεται αντιπαραβολή της κάθε σελίδας του αντιγράφου του Τεκμηρίου 14 με την αντίστοιχη σελίδα του αντιγράφου του Τεκμηρίου
  14. Με τη χρήση των διαφανειών το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό και δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι το συμπέρασμα του μάρτυρα είναι απόλυτα ορθό. Βασίζεται στο αδιαμφισβήτητο ότι είναι αδύνατο σε ένα έγγραφο, σε τέσσερεις διαφορετικές σελίδες να υπογράψουν τέσσερεις διαφορετικοί συμβαλλόμενοι και ένας μάρτυρας, να καταχωριστεί χειρόγραφα μια ημερομηνία, να τεθεί μια σφραγίδα σε κάθε σελίδα και οι αντίστοιχες υπογραφές, γραφές και σφραγίδες να έχουν τεθεί σε όλες τις αντίστοιχες σελίδες κατά τον ίδιο επακριβώς τρόπο, στην ίδια ακριβώς θέση της σελίδας, στις ίδιες αποστάσεις από το δακτυλογραφημένο κείμενο, στις ίδιες αποστάσεις μεταξύ τους και η σφραγίδα που είναι στρογγυλή με την ίδια περιστροφή. Η σύνθεση όλων των στοιχείων καθιστά το συμπέρασμα ακλόνητο. Εφοδιασμένος με τις επί του ζητήματος απαραίτητες πληροφορίες από τον εμπειρογνώμονα και μελετώντας τα έγγραφα και προβαίνοντας στις δικές μου παρατηρήσεις έχω διαμορφώσει τα δικά μου ανεξάρτητα συμπεράσματα που ταυτίζονται με αυτά του μάρτυρα Παναγιώτου. Δεν έχει διαλάθει της προσοχής μου πως ό,τι ο Παναγιώτου αρχικά εξέτασε ήταν αντίγραφα των Τεκμηρίων 14 και
  15. Όμως, όπως στη μαρτυρία του ανάφερε, την 6.3.2014 και προτού συντάξει την έκθεση που παρουσίασε, επιθεώρησε και εξέτασε το πρωτότυπο Τεκμήριο 14 και το πρωτότυπο τηλεομοιότυπο Τεκμήριο 52 από το φάκελο του Δικαστηρίου. Εχω περαιτέρω υπόψη ότι το Τεκμήριο 52 έχει παραχθεί από μηχάνημα τηλεομοιοτύπου. Όπως εξήγησε ο Παναγιώτου, υπάρχει κάποια αλλοίωση γι΄ αυτό και δεν υπάρχει απόλυτη ταύτιση. Όμως, μετακινώντας τη διαφάνεια διαπιστώνεται ότι κομμάτι - κομμάτι υπάρχει πλήρης ταύτιση. Εχω προβεί στις ενέργειες που περίγραψε ο μάρτυρα και έχω εντυπωσιαστεί θετικά από το αποτέλεσμα. Είναι τόσο εντυπωσιακό το αποτέλεσμα που δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας. Τα στοιχεία αντιπαραβολής είναι πάμπολλα και το υλικό τόσο άφθονο σε τέσσερεις ολόκληρες σελίδες, που η όποια αλλοίωση και αν υπήρξε, προκύπτει εκ του αποτελέσματος πως δεν ήταν αρκετή ώστε να μειώσει την αξιοπιστία των ευρημάτων. Υποβλήθηκε στον Παναγιώτου πως θα μπορούσε να υπήρχε υπογραφή στη θέση μάρτυρα 2 στο Τεκμήριο 52 και αυτή να σβήστηκε. Ο Παναγιώτου ήταν θετικός ότι δεν υπήρχαν τέτοια ίχνη, ούτε και στο πρωτότυπο του Τεκμηρίου 52 που εξέτασε στο Δικαστήριο. Απέκλεισε, ακόμα, το ενδεχόμενο να είχε φωτοτυπηθεί το τηλεμήνυμα, να σβήστηκε η υπογραφή στη θέση μάρτυρα 2 και το κατασκεύασμα να φωτοτυπήθηκε εκ νέου. Αποδέχομαι τις θέσεις Παναγιώτου. Δεν θα υπήρχε, σε κάθε περίπτωση, περιθώριο για άλλο επί του σημείου εύρημα αφού, σε μεταγενέστερη δικάσιμο έγινε παραδεκτό γεγονός χωρίς καμιά επιφύλαξη η προέλευση του Τεκμηρίου 52, πως είναι έγγραφο που αποστάληκε με τηλεομοιότυπο στο δικηγορικό γραφείο Χάρη Κυριακίδη. Εχει αναφερθεί πως στο εξωτερικό είναι δυνατή η εξεύρεση της ηλικίας μιας γραφής με την εξέταση του μελανιού με το οποίο γράφτηκε. Ότι μια τέτοια μέθοδος δεν χρησιμοποιήθηκε για να διαπιστωθεί η ηλικία της υπογραφής στη θέση μάρτυρα 2 δεν σημαίνει κάτι. Αρκεί ότι η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν επαρκής και αξιόπιστη. Εχοντας δε υπόψη τη φύση του επίδικου ερωτήματος και τα υπάρχοντα στοιχεία, είμαι πλήρως ικανοποιημένος ότι η μέθοδος της αντιπαραβολής που χρησιμοποιήθηκε, ήταν επαρκής και ενδεχομένως και η καταλληλότερη. Ηγέρθηκε, ακόμα, κατά την αντεξέταση του Παναγιώτου ζήτημα ότι το Τεκμήριο 52 έχει υπογραμμίσεις στο κείμενο του που δεν εμφανίζονται στο Τεκμήριο
  16. Διαπιστώνεται από απλή εξέταση του Τεκμηρίου 52 ότι οι υπογραμμίσεις είναι με μελάνι και προδήλως έγιναν εκ των υστέρων. Η ύπαρξη τους δεν έχει σχέση με το ζήτημα που εξετάζεται. Στην αγόρευση των δικηγόρων των Εναγόντων αναφέρεται ότι δεν έχει δικογραφηθεί ισχυρισμός ότι στο Τεκμήριο 14 προστέθηκε η υπογραφή στη θέση μάρτυρα 2, οπόταν, η θέση θα πρέπει να απορριφθεί. Στη δικογραφία προβάλλονται οι βασικοί ισχυρισμοί (Δ.19 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας) και όχι η μαρτυρία προς απόδειξη τους. Εδώ ο βασικός ισχυρισμός ήταν ότι η επίδικη συμφωνία υπογράφτηκε από ένα μόνο επιβεβαιωτή μάρτυρα. Η τεκμηρίωση ότι στο Τεκμήριο 14 είχε εισαχθεί εκ των υστέρων υπογραφή στη θέση μάρτυρα 2 κατέρριπτε τη θέση των Εναγόντων ότι η συμφωνία ήταν έγκυρη και ήταν στοιχείο προς απόδειξη του βασικού ισχυρισμού της υπεράσπισης. Δεν διατηρώ καμιά αμφιβολία ότι το Τεκμήριο 52 παράχθηκε από το μηχάνημα τηλεομοιοτύπου του δικηγορικού γραφείου Χάρης Κυριακίδης ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι το Τεκμήριο 14 ή φωτοτυπία του εισήχθηκε στο μηχάνημα τηλεομοιοτύπου του δικηγορικού γραφείου Θέμη Θωμά την 24.8.
  17. Εφόσον γνωρίζουμε ότι το Τεκμήριο 14 ήταν πρωτότυπο, η ουσιαστική κατάληξη είναι ότι το Τεκμήριο 52 προέρχεται από το Τεκμήριο
  18. Επομένως, την 24.8.2009 το Τεκμήριο 14 δεν έφερε υπογραφή μάρτυρα στη θέση μάρτυρα
  19. Το αναπόδραστο συμπέρασμα που ακολουθεί είναι πως, σε χρόνο μεταγενέστερο της 24.8.2009 και πριν την 24.2.2014 που το έγγραφο παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 14, υπήρξε σε αυτό επέμβαση με την προσθήκη υπογραφής στη θέση μάρτυρα
  20. Ο Ενάγοντας 3, παρουσιάζοντας το Τεκμήριο 14, ανέφερε πως επρόκειτο για πρωτότυπο που είχε παραμείνει στην κατοχή του, ότι το ανηύρε στο φάκελο του το προηγούμενο βράδυ. Πέραν αυτού δεν είχε άλλο. Εχοντας υπόψη τα πιο πάνω δεδομένα, απορρίπτω τη μαρτυρία του Ενάγοντα 3 σε σχέση με τις συνθήκες υπογραφής της επίδικης συμφωνίας. Απορρίπτω επίσης την επί του προκειμένου μαρτυρία του Ενάγοντα
  21. Είναι πρόδηλο ότι υπήρξε παράλειψη, ίσως και λόγω της ώρας και της ενδεχόμενης απουσίας άλλου υπαλλήλου του προσωπικού του γραφείου Θέμη Θωμά που θα μπορούσε να εξυπηρετήσει ως επιβεβαιωτής μάρτυρας των υπογραφών των συμβαλλομένων. Ο Εναγόμενος 2 μου έκαμε θετική εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Εχω εξετάσει τη μαρτυρία του εφ΄ όλης της ύλης και την έχω αντιπαραβάλει με την υπόλοιπη μαρτυρία και παρουσιασθέντα τεκμήρια. Κατέληξα ότι ήταν ειλικρινής και αξιόπιστος και μπορώ να βασιστώ στο λόγο του. Αποδέχομαι την μαρτυρία του Εναγόμενου 2, ότι η πλευρά τους έλαβε ένα μόνο πρωτότυπο έγγραφο, το Τεκμήριο
  22. Αυτό φέρει μόνο μια υπογραφή μάρτυρα. Το άλλο πρωτότυπο που παρουσιάστηκε, το Τεκμήριο 14, έφερε και αυτό μια υπογραφή τουλάχιστον μέχρι τις 24.8.
  23. Άλλο πρωτότυπο δεν παρουσιάστηκε από μάρτυρα, αλλά και να παρουσιαζόταν δεν θα είχε πλέον ουσιαστική αποδεικτική αξία γιατί η πλευρά των Εναγόντων που επέδειξε τη διάθεση της και παραποίησε το Τεκμήριο 14 για να ξεγελάσει τους Εναγόμενους και να παραπλανήσει το Δικαστήριο, μπορούσε με την ίδια ευκολία να παραποιήσει και όποιο άλλο πρωτότυπο έγγραφο οι Ενάγοντες είχαν στην κατοχή τους. Και φαίνεται να το έπραξε γιατί, όπως διαπίστωσα, το Τεκμήριο 1 δεν προέρχεται από το Τεκμήριο
  24. Είναι η κατάληξη μου ότι κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας αυτήν υπόγραψε ένας μόνο επιβεβαιωτής μάρτυρας των υπογραφών των συμβαλλομένων. Οι Ενάγοντες που εδράζουν τις αξιώσεις τους στην ύπαρξη έγκυρης και δεσμευτικής συμφωνίας, απέτυχαν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι η συμφωνία ημερ. 23.1.2004 ήταν τέτοια. Αντίθετα, σημειώνω ότι έχω πεισθεί περί του αντιθέτου. Η συμφωνία ημερ. 23.1.2004 ήταν εξ΄ υπαρχής άκυρη και δεν μπορούσε να παράξει οιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου το υπόβαθρο επί του οποίου στηριζόταν η αξίωση των Εναγόντων καταρρέει και η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οι Εναγόμενοι που είχαν κοινή εκπροσώπηση θα δικαιούνται σε ένα σετ εξόδων. Είναι κοινό έδαφος ότι κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας οι Ενάγοντες κατέβαλαν προς την Εναγόμενη 1 το ποσό των Λ.Κ.2.
  25. Το αντίστοιχο ποσό σε ευρώ θα πρέπει να επιστραφεί στους Ενάγοντες. Με βάση την Εκθεση Απαίτησης δεν μπορεί να εκδοθεί απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης 1 για το ποσό αυτό. Ηταν τέτοια η δικογραφημένη θέση των Εναγόντων που δεν άφηνε περιθώρια διεκδίκησης του ποσού αυτού. Δεν προβλήθηκε οιοσδήποτε ισχυρισμός στο σώμα της αγωγής που θα δικαιολογούσε την απόδοση τέτοιας θεραπείας. Η ανάγκη επιστροφής του ποσού είναι απότοκο της αποδοχής της θέσης της υπεράσπισης ως προς τη μη εγκυρότητα της επίδικης συμφωνίας. Θα ήταν ίσως ότι πιο φρόνιμο για την Εναγόμενη 1 να επιστρέψει άμεσα το πιο πάνω ποσό στους Ενάγοντες προς αποφυγή περαιτέρω ταλαιπωριών και εξόδων. Αλλωστε, ήταν πάντα η θέση της ότι ήταν πρόθυμη να το πράξει. (Υπ.).............................. Χ.Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.