← Κύπρος

Ευανθίας Πουλλά ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, διά του Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Παραπομπής: 503/08, 27/1/2014

Ευανθίας Πουλλά ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, διά του Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Παραπομπής: 503/08, 27/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A15 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Παραπομπής: 503/08 Μεταξύ Ευανθίας Πουλλά Αιτήτριας και Κυπριακής Δημοκρατίας, διά του Γενικού Εισαγγελέα Αποζημιούσης Αρχής ----------- Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου, 2014 Εμφανίσεις Για την Αιτήτρια: κ. Ε. Πουλλά για κ. Κατερίνα Χ"Χαραλάμπους Για την Αποζημιούσα Αρχή: κ. A. Χ΄΄ Κύρου για Γενικό Εισαγγελέα Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα ειδοποίηση παραπομπής η αιτήτρια ζητά τον καθορισμό της καταβλητέας αποζημίωσης σχετικά με την απαλλοτρίωση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 9685, τεμάχιο 615, Φ/Σχ 45/04 στο χωριό Στρουμπί στην Πάφο του οποίου είναι εξ' ολοκλήρου ιδιοκτήτρια. Η γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης δημοσιεύθηκε με την διοικητική πράξη 816 ημερομηνίας 1/9/06 και το διάταγμα απαλλοτρίωσης με την διοικητική πράξη 890 ημερομηνίας 3/8/

  1. Η επίδικη έκταση απαλλοτριώθηκε για σκοπούς κατασκευής του αυτοκινητόδρομου ο οποίος συνδέει την Πάφο με την Πόλη Χρυσοχούς. Από την απαλλοτρίωση επηρεάζεται έκταση 1727 τ.μ.. Η αιτήτρια δεν αποδέχθηκε την προσφορά της αποζημιούσας αρχής για ποσό €73.811,58 και καταχώρησε την παρούσα αίτηση ισχυριζόμενη ότι η αξία του απαλλοτριωθέντος ακινήτου ανέρχεται στο ποσό των €162.055 συμπεριλαμβανομένης και της επιζήμιας επίδρασης. Από την πλευρά της η αποζημιούσα αρχή αρνείται ότι η αιτήτρια δικαιούται στο ζητούμενο ποσό και ισχυρίζεται ότι το ποσό που προσφέρθηκε από την απαλλοτριούσα αρχή αποτελεί την δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Με βάση τα φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά του ακινήτου είναι ο ισχυρισμός της αποζημιούσας αρχής ότι η πληρωτέα αποζημίωση ανέρχεται στο ποσό των €73.811,
  2. Η αιτήτρια κάλεσε σαν μάρτυρα για να υποστηρίξει τις θέσεις της τον εκτιμητή Ρένο Πίτρο (Μ.Ε.1) και την Ειρήνη Θεοχάρους Μ.Ε.
  3. Η αποζημιούσα αρχή κάλεσε τον λειτουργό του Κτηματολογίου Γιώργο Καυκαλιά (Μ.Υ.1). Ο Μ.Ε.
  4. ανέφερε ότι είναι μέλος του ΕΤΕΚ ως πολιτικός μηχανικός και ως εκτιμητής ακινήτων. Ετοίμασε έκθεση σχετικά με το επίδικο ακίνητο ημερομηνίας 22/9/09 η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του στην οποία θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ανέφερε επίσης στη μαρτυρία του ότι περιήλθε σε γνώση του το τεκμήριο 4 στο οποίο φαίνεται ότι θα υπάρχει υψομετρική διαφορά 20 μ. από το νέο δρόμο και αυτό θα επηρεάσει όπως είπε την ηλιοφάνεια στο επίδικο ακίνητο. Στην μαρτυρία του Μ.Ε.1 θα επανέλθω στη συνέχεια. Ο Μ.Υ.1 υιοθέτησε το περιεχόμενο της δικής του έκθεσης ημερ. 19/11/08 που βρίσκεται επίσης στο φάκελο του Δικαστηρίου και στη μαρτυρία του ανέφερε ότι υπάρχει ανάπτυξη στην νότια πλευρά του δρόμου σε αντίθεση με την βόρεια που δεν υπάρχει μεγάλη ανάπτυξη. Τα συγκριτικά που χρησιμοποίησε ο Μ.Ε.1 πλεονεκτούν σύμφωνα με τον μάρτυρα του επιδίκου. Υπάρχει όπως ανέφερε επιζήμια επίδραση λόγω της υψομετρικής διαφοράς την οποία καθόρισε σε €13.
  5. Διαφώνησε με τη θέση του Μ.Ε.1 ότι υπάρχει επιζήμια επίδραση λόγω μειωμένης ηλιοφάνειας και ανέφερε ότι δεν μπορεί να λαμβάνεται υπόψη κάτι που δεν κατασκευάστηκε ακόμη ώστε να γνωρίζουν πως θα επηρεάσει και να καταλήγουν σε συμπεράσματα. Στη μαρτυρία του Μ.Υ.1 θα αναφερθώ επίσης στη συνέχεια. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις θέσεις τους στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Αντικείμενο της παραπομπής όπως έχει νομολογηθεί είναι ο καθορισμός της καταβλητέας από την απαλλοτριούσα αρχή αποζημίωση στον ιδιοκτήτη του απαλλοτριωθέντος ακινήτου (βλ. Νεοκλέους ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1993)1 Α.Α.Δ. 352). Στο καθορισμό της αποζημίωσης η βασική αρχή είναι ότι η αξία της γης θα πρέπει να υπολογιστεί ως ίση με την αξία που θα έφερε εάν επωλείτο στην ελεύθερη αγορά από τον ιδιοκτήτη της κατά τον χρόνο της δημοσίευσης της απαλλοτρίωσης. Το άρθρο 23
(3)(γ) του Συντάγματος αναφέρει ότι η απαλλοτριούσα αρχή είναι υποχρεωμένη σε περίπτωση αναγκαστικής απαλλοτρίωσης να καταβάλει «δίκαιη και εύλογη αποζημίωση» η οποία σε περίπτωση διαφωνίας καθορίζεται από το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Σεργίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1991)1 Α.Α.Δ. 119 αναφέρθηκε ότι ο όρος δίκαιη και εύλογη αποζημίωση συνεπάγεται την εξίσωση της αποζημίωσης με την απώλεια του ιδιοκτήτη αποτιμούμενη σε χρήμα. Οι οικονομικές συνέπειες της απαλλοτρίωσης προσδιορίζουν το μέτρο της αποζημίωσης και όχι αυτή ταύτη την αξία του απαλλοτριωμένου μέρους. Εννοιολογικά ο όρος «εύλογη» υποδηλώνει συσχετισμό της αποζημίωσης με την ζημιά την οποία επιφέρει η απαλλοτρίωση. Στην περίπτωση που απαλλοτριώνεται μέρος μόνο ιδιοκτησίας λαμβάνεται υπόψη και η αύξηση ή μείωση της αξίας της ιδιοκτησίας που απομένει μετά την αφαίρεση του απαλλοτριωθέντος μέρους όπως ρητά αναφέρει το άρθρο 19(στ) του Ν.15/62. Η διαπίστωση επαύξησης ή μείωσης της αξίας της υπόλοιπης περιουσίας που απομένει μετά την αφαίρεση του απαλλοτριωθέντος μέρους είναι θέμα πραγματικό και κρίνεται με βάση τα δεδομένα της ημερομηνίας γνωστοποίησης της απαλλοτρίωσης. Τα δεδομένα που λαμβάνονται υπόψη για το σκοπό αυτό είναι όχι μόνο τα φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά του κτήματος που υφίστανται κατά το χρόνο της γνωστοποίησης αλλά και τα δεδομένα που αντανακλούν και στις προοπτικές του μέλλοντος στο βαθμό που προδιαγράφονται από την απαλλοτρίωση (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Δήμητρα Κολοκοτρώνη Π.Ε. 9814 ημερ. 30.4.99 και Νικολαϊδης κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1998)1 (Γ) ΑΑΔ 1362). Όπως επίσης έχει αναφερθεί σε σωρεία αποφάσεων «το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της δίκαιης και εύλογης αποζημίωσης βοηθείται από τους εμπειρογνώμονες οι οποίοι αναμένεται ότι θα το εφοδιάσουν με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να ελεγχθεί η ακρίβεια των συμπερασμάτων τους ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να οδηγηθεί στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα». Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει τις απόψεις των εμπειρογνωμόνων γιατί έχει πάντοτε την ευθύνη να αναλύσει την μαρτυρία και να επιλέξει αυτή που θεωρεί καταλληλότερη (βλ. Vassilico Cement Works Ltd v. Stavrou
(1978)1 C.L.R. 389 και Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 746). Είναι επίσης νομολογημένο ότι το Δικαστήριο στον υπολογισμό της καταβλητέας αποζημίωσης δεν δεσμεύεται από τις εκτιμήσεις των εμπειρογνωμόνων και μπορεί να καταλήξει στο δικό του υπολογισμό χρησιμοποιώντας τα ενώπιον του στοιχεία (βλ. Attorney General v. Charalambous
(1993)1 C.L.R. 431). H απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να πηγάζει από την ενώπιον του μαρτυρία και να συναρτάται προς αυτή (βλ. Δήμος Αγλαντζιάς ν. Μαρίας Γεωργίου συζ. Ναπολέοντος Αντωνίου κ.α. Π.Ε. 1053, 10540 ημερ. 23.1.01). Σε περίπτωση διαφωνίας των δύο εκτιμητών το Δικαστήριο οφείλει να αξιολογήσει την μαρτυρία και να καταλήξει στα ευρήματα του με αναφορά σε όσα προκύπτουν από ότι κρίνει αξιόπιστο (βλ. Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας ν. Alexis & Polis Estates Ltd, Π.Ε. 10418 ημερ. 26.6.2000). Ο Μ.Ε.1 υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του ημερομηνίας 22.9.09 στην οποία αναφέρει ότι το επίδικο τεμάχιο εμπίπτει στην πολεοδομική ζώνη Η3, είναι οικιστικό τεμάχιο με συντελεστή δόμησης/κάλυψης 60% και συντελεστή κάλυψης 35% σε δυο ορόφους και 8.30 ύψος. Είναι ακανόνιστου σχήματος έχει ελαφρά επικλινή επιφάνεια και εφάπτεται σε δημόσιο εγγεγραμμένο μονοπάτι. Έχει ωραία θέα και βρίσκεται σε απόσταση 700 μ. δυτικά από το κέντρο του χωριού. Το συνολικό εμβαδόν του είναι 6, 929 τ.μ.. Το απαλλοτριωθέν μέρος είναι 1,727 τ.μ. και το εναπομείναν 5,202 τ.μ. Η κατασκευή του δρόμου όπως αναφέρει περαιτέρω στην έκθεση του προκαλεί επιζήμια επίδραση καθώς δημιουργείται μόλυνση του περιβάλλοντος από τα καυσαέρια και προκαλείται θόρυβος από τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Για την έκθεση του χρησιμοποίησε την συγκριτική μέθοδο και έλαβε υπόψη τέσσερα συγκριτικά τα οποία ανέλυσε και εξήγησε στη προφορική του μαρτυρία. Το συγκριτικό γ που περιγράφεται στην έκθεση αποσύρθηκε από τον μάρτυρα κατά την προφορική του μαρτυρία και ανέφερε ότι αφαιρουμένου του συγκριτικού αυτού υπολογίζει την αξία κατά τετραγωνικό μέτρο σε €63.
  1. Το ποσό των €110.113 είναι η αξία του απαλλοτριωθέντος μέρους, το ποσό των €49.750 είναι επιζήμια επίδραση λόγω της κατασκευής του δρόμου και το ποσό των €24.875 επιζήμια επίδραση λόγω μείωσης της ηλιοφάνειας. Ο Μ.Ε.1 αναφέρθηκε σε έξοδα αντικατάστασης δηλαδή μεταβιβαστικά έξοδα άλλου ακινήτου που μπορεί να αγοράσει η αιτήτρια σε αντικατάσταση του απαλλοτριωθέντος. Ο Μ.Ε.1 στήριξε την θέση του για έξοδα αντικατάστασης στο βιβλίο του Δικαστή Γιώργου Σεργίδη «Αποζημιώσεις σε Απαλλοτριώσεις Ακίνητης Ιδιοκτησίας στη Κύπρο». Είναι απόλυτα σεβαστή η θέση που εκφράζεται στο βιβλίο όμως παραμένει μια άποψη με την οποία δεν συμφωνώ γιατί όπως ανέφερα είναι αόριστο το κατά πόσο η αιτήτρια θα προβεί σε αντικατάσταση ώστε να διεκδικήσει τέτοιο ποσό για το οποίο δεν υπάρχει πρόνοια στο νόμο αλλά ούτε και η νομολογία καταδεικνύει κάτι τέτοιο. Ως εκ τούτου κρίνω ότι δεν μπορεί η αιτήτρια να απαιτεί αυτό το ποσό. Ο Μ.Ε.1 έλαβε υπόψη τέσσερις συγκριτικές πωλήσεις που βρίσκονται στην ίδια πολεοδομική ζώνη Η3 με ίδιο συντελεστή δόμησης. Τα τρία από τα συγκριτικά (α, δ, ε) εφάπτονται σε δημόσιο εγγεγραμμένο δρόμο και υπερτερούν του επίδικου ακινήτου το οποίο εφάπτεται σε δημόσιο εγγεγραμμένο μονοπάτι. Το συγκριτικό β που αναφέρεται στην έκθεση του Μ.Ε.1 μειονεκτεί του επίδικου γιατί είναι περίκλειστο. Ο Μ.Ε.1 έλαβε υπόψη συγκριτικά που όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 2 βρίσκονται σε περιοχή πιο ανεπτυγμένη αφού έχουν ανοιχτεί δρόμοι και έχουν διαχωριστεί οικόπεδα. Ενώ ο Μ.Ε.1 δέχτηκε στην αντεξέταση του ότι δεν μπορεί να παίρνει ένα - ένα τους παράγοντες για να συγκρίνει τα ακίνητα αλλά θα πρέπει να συνδέσει όλους τους παράγοντες σαν σύνολο για να καταλήξει αν υπερτερούν ή μειονεκτούν, στην έκθεση του φαίνεται ότι αυτό έπραξε με τις συγκριτικές πωλήσεις για ορισμένα τεμάχια αφού χρησιμοποιεί αναπροσαρμογή λόγω φυσικών χαρακτηριστικών και πρόσθετα αναπροσαρμογή λόγω πρόσβασης. Αναφέρεται επίσης στην έκθεση του Μ.Ε.1 ότι η κατασκευή του δρόμου θα προκαλέσει επιζήμια επίδραση λόγω της μόλυνσης και του θορύβου που θα δημιουργούν τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Σε υποβολή του κ. Χ"Κύρου ότι η πιο πάνω θέση είναι αντιεπιστημονική γιατί δεν έκαμε καμιά επιτόπια μέτρηση και υπολογισμό ο μάρτυρας ανέφερε ότι όποτε γίνονται τέτοιοι δρόμοι οι εφημερίδες πιστοποιούν το πρόβλημα και έφερε ως παράδειγμα «τα γυαλιά που έχουν υψωθεί» στην Γερμασόγεια στη Λεμεσό εκατέρωθεν του δρόμου για να περιορίσουν το θόρυβο. Η αναφορά του μάρτυρα δεν μπορεί να θεωρηθεί εμπεριστατωμένη απάντηση και ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει επιζήμια επίδραση γιατί σε ένα άλλο σημείο σε άλλο υπεραστικό δρόμο λήφθηκαν μέτρα εναντίον του θορύβου. Ως εκ τούτου ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για απόδειξη δημιουργίας επιζήμιας επίδρασης. Στην δική του έκθεση ημερομηνίας 19.11.08 ο Μ.Υ.1 αναφέρει τα φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά του επίδικου τεμαχίου και χρησιμοποιώντας τρεις συγκριτικές πωλήσεις καταλήγει στο ποσό των ΛΚ25.000 ανά δεκάριο και σε συνολικό ποσό αποζημίωσης το ποσό των ΛΚ43,200 ή €73,811.
  2. Ο Μ.Υ.1 χρησιμοποίησε τρία συγκριτικά εκ των οποίων το ένα ανήκει στην πολεοδομική ζώνη Η3 και τα άλλα δύο στην πολεοδομική ζώνη Η2 η οποία έχει διαφορετικό συντελεστή δόμησης και ο μάρτυρας έλαβε υπόψη ποσοστό 10% για την αναπροσαρμογή της τιμής. Θεωρώ ότι έστω και αν τα δύο συγκριτικά ανήκουν επίσης σε οικιστική ζώνη ο διαφορετικός συντελεστής που έχουν δεν τα καθιστά συγκρίσιμα. Ο Μ.Υ.1 έλαβε επίσης υπόψη του συγκριτικά που βρίσκονται στη περιοχή με την λιγότερη ανάπτυξη όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 2 με μικρότερες κατά συνέπεια τιμές. Το επίδικο ακίνητο βρίσκεται βέβαια σ' αυτή την περιοχή. Για τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω θεωρώ ότι καμιά από τις δύο εκθέσεις δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη στο σύνολο της και το Δικαστήριο θα προχωρήσει στο δικό του υπολογισμό με βάση τα αποδεκτά στοιχεία που έχει ενώπιον του. Το συγκριτικό 1 που χρησιμοποίησε ο Μ.Υ.1 και το συγκριτικό β που χρησιμοποίησε ο Μ.Ε.1 κρίνω ότι αποτελούν αντικειμενική βάση για να εξάξει το Δικαστήριο τα δικά του ευρήματα. Το συγκριτικό β μειονεκτεί έναντι του επίδικου γιατί είναι περίκλειστο και το συγκριτικό 1 υπερτερεί γιατί εφάπτεται εγγεγραμμένου δρόμου. Βρίσκονται όμως στην ίδια πολεοδομική ζώνη και έχουν ίδιο συντελεστή δόμησης. Βρίσκονται επίσης σε διαφορετική πλευρά σε σχέση με τον δρόμο όπως φαίνεται στο Τεκμήριο β και παρουσιάζουν έτσι πιο αντικειμενικά την συνολική ανάπτυξη της περιοχής. Στο συγκριτικό 1 η τιμή κατά τ.μ. με αξία το 2006 και συντελεστή αναπροσαρμογής 10% καθορίστηκε σε €49,36 ανά τ.μ. Αναπροσαρμόζοντας ο Μ.Ε.1 λόγω φυσικών χαρακτηριστικών το συγκριτικό β κατέληξε σε €59,23 τ.μ. Όπως έχω αναφέρει πιο πάνω δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η πρόσθετη αναπροσαρμογή λόγω πρόσβασης αφού αυτό θα πρέπει να είναι μέρος της συνολικής αναπροσαρμογής και όχι αποσπασματικά. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω θεωρώ σαν λογική τιμή για το επίδικο τεμάχιο το ποσό των €54.00 ανά τ.μ. και σαν λογική και δίκαιη αποζημίωση το ποσό των €93.258 (54 Χ 1727). Τόσο ο Μ.Ε.1 όσο και ο Μ.Υ.1 συμφωνούν σε επιζήμια επίδραση. Διαφωνούν όμως τόσο στο ύψος της όσο και στους λόγους για τους οποίους υπάρχει επιζήμια επίδραση. Είναι κοινή θέση ότι υπάρχει επιζήμια επίδραση λόγω της υψομετρικής διαφοράς που υπάρχει από τον δρόμο σε σχέση με το ακίνητο. Το ύψος της διαφοράς ήταν ένα θέμα που απασχόλησε έντονα τις δύο πλευρές κατά την ακροαματική διαδικασία. Η κ. Πουλλά με βάση το τεκμήριο 4 ισχυρίστηκε ότι το ακίνητο θα είναι 20 μ. χαμηλότερα από το δρόμο. Ο κ. Χ"Kύρου με βάση το Τεκμήριο 6 ισχυρίστηκε ότι το ακίνητο θα βρίσκεται 15 μέτρα χαμηλότερα. Το παράδοξο είναι ότι και τα δύο τεκμήρια προέρχονται από το ίδιο τμήμα και την ίδια λειτουργό του Τμήματος Δημοσίων Έργων. Όπως ανέφερε η Μ.Ε.2 το Τεκμήριο 4 το παρέλαβε μετά την αποστολή από την ίδια του Τεκμηρίου 3 στο Τμήμα Δημοσίων Έργων και το Τεκμήριο 6 στάληκε σε απάντηση επιστολής του Μ.Υ.1 επίσης στο Τμήμα Δημοσίων Έργων. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε στη μαρτυρία του ότι η υψομετρική διαφορά προκαλεί επιζήμια επίδραση την οποία καθόρισε με ποσοστό 10-15% στο ποσό των €13.
  3. Ο Μ.Ε.1 πέραν από την επιζήμια επίδραση λόγω της υψομετρικής διαφοράς πρόσθεσε περαιτέρω επιζήμια επίδραση γιατί όπως ανέφερε η υψομετρική διαφορά επηρεάζει αρνητικά την ηλιοφάνεια στο ακίνητο. Τέτοια αναφορά στην έκθεση του Μ.Ε.1 δεν υπάρχει όμως περαιτέρω κρίνω ότι η μαρτυρία του για την ηλιοφάνεια στο ακίνητο δεν μπορεί να γίνει δεκτή αφού είναι υποθετική και στηρίζεται σε γενικότητες. Δεν έγινε συγκεκριμένη μελέτη όπως ο μάρτυρας παραδέχτηκε στη μαρτυρία του και όπως περαιτέρω ανέφερε δεν έκαμε μετρήσεις αλλά ο επηρεασμός «είναι περίπου» και αν η υψομετρική διαφορά είναι 15 ή 20 μ. ο επηρεασμός θα είναι ο ίδιος. Ενόψει του γεγονότος ότι δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Ε.1 για επιζήμια επίδραση λόγω περιορισμένης ηλιοφάνειας και επηρεασμού του ακινήτου από καυσαέρια και ηχορύπανση λόγω της κατασκευής του δρόμου κρίνω ότι η επιζήμια επίδραση στο ακίνητο προκαλείται λόγω της υψομετρικής διαφοράς από το δρόμο η οποία καθορίζεται μεταξύ 15 και 20 μ. αφού από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν και προέρχονται από την ίδια λειτουργό του Τμήματος Δημοσίων Έργων δεν μπορεί να είναι σαφές το τελικό ύψος του δρόμου και αποδέχομαι τη θέση του Μ.Υ.1 ότι η επιζήμια επίδραση ανέρχεται σε €13.
  4. Με βάση τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της αποζημιούσας αρχής για το συνολικό ποσό των €106.258 με τόκο 9% από 1.9.06 μέχρι την εξόφληση πλέον €2700 εκτιμητικά έξοδα πλέον δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα της απόφασης με νόμιμο τόκο από σήμερα. (Υπ.) ............... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Παραπομπή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.